'หัวใจ๋ข้า หัวใจ๋เจ้า ห้อยอยู่เก๊าเดียวกั๋น' *
*คลิกเพื่ออ่านคำแปลเจ้า :)
~ ความรักครั้งสุดท้าย ~ สุวรรณี สุคนธา



ความรักครั้งสุดท้าย
สุวรรณี สุคนธา / เขียน
สนพ.สามสี / พิมพ์ พ.ศ. ๒๕๔๐



'รส' ศิลปินวาดภาพประกอบ แม่ม่ายสาวลูกสาม
กับความรักอันวูบวาบด้วยแรงอารมณ์ที่ว้าเหว่ของเธอ...
เธอวาดหวัง...โหยหาความรักที่อบอุ่นและมั่นคง
มาตลอดช่วงชีวิตที่เหนื่อยล้า...

จนกระทั่งเธอได้พบกับเขา...คนที่เธอคิดว่า...
เขาจะเป็น "ความรักครั้งสุดท้าย" ของเธอ...
และ...มันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ....






นิยายรักเศร้า...เหงาและว้าเหว่นัก
ผู้เขียนได้บอกเล่าถึงอารมณ์อันลึกล้ำ...
และความรู้สึกที่โหยหาได้อย่างกินใจ...
ราวกับเอาตัวเองเข้าไปนั่งอยู่ในใจของ 'รส' นางเอกของเรื่อง...
โดยเฉพาะบทรำพึงถึงโลกและชีวิต...

'...บางครั้งหล่อนก็นึกแปลกตัวเองเหมือนกัน แปลกใจว่าทำไมตนเองถึงต้องทำอย่างนี้ และทำไมต้องไม่ทำอย่างนั้น ทำไมต้องมีความต้องการในสิ่งต่าง ๆ ทำไมจึงต้องมีความทุกข์ ความเศร้า และเหตุใดจึงต้องมีความรัก เป็นเพราะรสตกอยู่ใต้กฏธรรมชาติอันครอบคลุมชีวิตมนุษย์และสัตว์โลกในจักรวาลอย่างนั้นหรือ...

มนุษย์คนแล้วคนเล่าเกิดขึ้นมาในโลกนี้แล้วก็ดับไป เวียนว่ายไม่มีที่สิ้นสุด และโลกยังยืนยงท้าทายชีวิตแล้วชีวิตเล่า......

ชีวิตมนุษย์ดับไปหนึ่ง ก็เท่ากับฝุ่นละอองเพียงปรมาณูเดียวเท่านั้น... รสนึก...โลกก็ยังคงอยู่...และชีวิตปัจจุบันของมวลมนุษย์ก็ยังเป็นไปตามเดิม ดอกไม้ยังคงบาน ยังคงร่วงโรย และลมกยังพัดดุจเดิม...ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง...'

'...หล่อนรู้สึกอ้างว้างว้าเหว่ขึ้นมาจับใจ...แสงเดือนเย็น ๆ ส่องลอดกิ่งก้าน ใบไม้ที่มีหยาดน้ำฝนเกาะค้างแพรวพรายเหมือนเพชร...หรือเหมือนน้ำตานับหมื่นนับแสนเม็ดของนางฟ้า...พระจันทร์แลลงมาดูหล่อน พลางยิ้มให้หล่อนอย่างอ่อนหวาน ทะเลก็ขับกล่อมหล่อนเข้าสู่นิทรา...'


(ส่วนตัว)
โหยยยย....ยิ่งอ่านยิ่งเหงา...และเสียดายเหลือเกิน เสียดายเพชรน้ำเอกแห่งวงวรรณกรรมไทยที่ล่วงลับดับไป...ในวันนี้เมื่อ ๒๔ ปีก่อน ด้วยน้ำมือของคนโฉดสองคนที่หวังชิงเพียงวัตถุ ที่เทียบค่าไม่ได้เลยกับคนที่มันทำร้าย...

หยิบนวนิยายเรื่องนี้มาเล่าขาน จดจารจารึกไว้ เป็นการรำลึกถึงนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ที่ยังอยู่ในใจนักอ่านอย่างเราเสมอมาค่ะ





(ภาพเหมือน สุวรรณี สุคนธา ฝีมือของทวี นันทขว้าง)



ประวัติผู้ประพันธ์ (สั้น ๆ จาก วิกิพีเดีย )

สุวรรณี สุคนธา เป็นนามปากกาของ สุวรรณี สุคนธ์เที่ยง ( เกิด 1 มี.ค. พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดพิษณุโลก )

บิดาชื่อย้อย มารดาชื่อ แตงอ่อน มีพี่น้องสองคน สุวรรณีเป็นคนสุดท้อง เรียนชั้นประถมและมัธยมที่โรงเรียนสตรีเฉลิมขวัญสตรี พิษณุโลก แล้วมาต่อที่วิทยาลัยเพาะช่าง 2 ปี จากนั้นเรียนต่อคณะจิตรกรรมและประติมากรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้รับปริญญาศิลปศาสตร์แขนงจิตรกรรมเมื่อ พ.ศ. 2494 เริ่มสอนหนังสือที่โรงเรียนศิลปศึกษาอยู่ 3 ปี จึงย้ายไปสอนที่มหาวิทยาลัยศิลปากร ออกจากราชการหลังจากงานเขียนเริ่มเป็นที่นิยม เป็นนักเขียนจนถึงปีพ.ศ. 2515 เป็นบรรณาธิการนิตยสารลลนาจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต

สมรสกับ ทวี นันทขว้าง มีบุตรธิดา 4 คน ต่อมาหย่าขาดกับสามีแล้วมาร่วมชีวิตกับนายศิริสวัสดิ์ พันธุมสุต

เริ่มงานเขียนเรื่องสั้นเรื่องเรื่องแรก ชื่อ "จดหมายถึงปุก" เมื่อ ปีพ.ศ. 2508 ตีพิมพ์ในสตรีสารใช้นามปากกา "สุวรรณี" ส่วนนามปากกา "สุวรรณี สุคนธา" นั้นประมูล อุณหธูป บรรณาธิการ สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ในขณะนั้นเป็นผู้ตั้งให้เมื่อส่งเรื่องสั้นในสยามรัฐฯ นวนิยายเรื่องแรกคือ "สายบ่หยุดเสน่ห์หาย" ได้รับการต้อนรับอย่างดี

ผลงานที่ได้รับรางวัลวรรณกรรม เช่น "เขาชื่อกานต์" ได้รับรางวัล ส.ป.อ. ในปี 2513 "ด้วยปีกของรัก" ได้รับรางวัลชมเชยสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ปี 2516 "พระจันทร์สีน้ำเงิน" ได้รางวัลยอดเยี่ยมปี 2519 "สร้อยแสงแดง" ได้รางวัลชมเชยเยาวชน ปี 2524

สุวรรณี สุคนธา เสียชีวิตเพราะถูกชิงทรัพย์ เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527












Create Date : 03 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 3 กุมภาพันธ์ 2552 10:50:09 น. 23 comments
Counter : 16199 Pageviews.

 


โดย: นายแจม วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:15:04:19 น.  

 
เพิ่งจะเข้ามาครั้งแรก
ก็รู้สึกดีๆเสียแล้ว
ขออนุญาตเข้ามาบ่อยๆนะครับ
คุณสุวรรณีเค้าเป็นนักเขียนที่ผมชอบเหมือนกัน แม้จะไม่ใช่หนอนหนังสือ
เพิ่งจำได้ว่าวันนี้เป็นวันครบรอบการเสียชีวิตของท่าน จากเหตุที่เกิดจากคนไม่ดี แย่จังนะสังคมของเรา
ขอให้มีความสุขครับ


โดย: โจราคาเฟ่ วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:08:10 น.  

 
เพิ่งรู้ว่าคุณชอบ "ลมรำเพย" ของพี่หมู
ผมก็ชอบมาก
ดูคุณเป็นธรรมชาติดีจัง
แล้วก็อ่านหนังสือเยอะด้วย
ดีครับ


โดย: โจราคาเฟ่ วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:19:36 น.  

 
จำไม่ได้เสียแล้วครับว่าผมกดคลิกชื่อ แม่ไก่ แล้วไล่ตามลายแทงมาถึงนี้จาก blog ไหน
แต่รู้สึกคุ้นเคยกับชื่อนี้อยู่บ้างด้วยความที่ผ่านตาอยู่บ่อยๆ เรียกว่าผมไป blog หนังสือ blog ได้เจอแม่ไก่ซะทุกที

ถึงคราวนี้ผมเลยต้องตามมาถึงเล้าให้จงได้...แต่แทนที่จะเข้ามาตลกโปกฮาแบบที่คาดหวังจากสไตล์การเขียนเม้นต์
กลับเจอเข้ากับหนังสือเหงาๆ และเรื่องราวเศร้าๆแทน T-T

บางครั้งตัวหนังสือของใครบางคนก็สามารถสะเทือใจได้ในทุกครั้งที่อ่าน
แต่ใครจะไปคาดเดาได้ว่า “ตัวจริง” ของเขากลับสร้างความสะเทือนใจให้ยิ่งกว่า

วันนี้แวะมาครั้งแรก แต่คงตลกไม่ออก จึงขอบอกว่า”ยินดีที่ได้รู้จัก” แบบม่นๆนะครับ



โดย: ขอรบกวนทั้งชุดนอน วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:56:08 น.  

 
เป็นนักเขียนที่ชอบคนหนึ่ง ถ้าจัดอันดับเฉพาะนักเขียนไทยต้องบอกว่าชอบมากเลยล่ะ แต่กลับได้อ่านงานของเธอน้อยมาก หายากชะมัด


โดย: the grinning cheshire cat วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:24:08 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่ไก่
สบายดีนะคะ
เรื่องเหงาๆอ่านตอนฝนตกด้วย
คงจะเพิ่่มความเหงา
ขึ้นอีกมากเลยนะคะ ^^

วันนี้บล็อกเศร้าจังค่ะแม่ไก่


โดย: ดอกคูณริมฝั่งโขง วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:00:10 น.  

 
ลืมอีกเรื่องค่ะแม่ไก่
น้องหมูที่อยู่ข้างบล็อกฝากมาบอกว่า
ไม่ต้องกังวลนะคะ ยังมีอีกหลายตัวเลย
ตอนแรกยังไม่นึกอะไร
พอแม่ไก่ชี้ให้เห็น ฮามากเลย
น่าตาเค้าดูอ้อนๆจริงๆซะด้วย อิอิ
^^


โดย: ดอกคูณริมฝั่งโขง วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:03:03 น.  

 
ชีวิตของคุณสุวรรณีเศร้านะ ...
ตัวหนังสือของเธอ ยิ่งเศร้ากว่า...
ใน collection ของเรา มีงานเขียนของคุณสุวรรณอยู่บ้าง
เราเลือกเรื่องที่ไม่เศร้าเกินไปเก็บไว้


โดย: นัทธ์ วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:03:45 น.  

 
เรื่องนี้ยังไม่เคยอ่านเลยค่ะ...แม่ไก่
ขอไว้อาลัยให้คุณสุวรรณี สุคนธาด้วยคนค่ะ
น่าเสียดายจัง ถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่คงมีหนังสือที่มีคุณค่าเพิ่มขึ้นอีกมากมาย
รู้จักชื่อเธอมานาน แต่ยังไม่เคยอ่านผลงานของเธอเลยค่ะ
เศร้าจังทั้งหนังสือเล่มนี้ และชีวิตจริง
สวัสดีค่ะ


โดย: nikanda วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:2:30:32 น.  

 
แวะมาแอ่วหา แม่ไก่ แม่ไก่สบายดีน่อเจ้า


โดย: แม่เฮือน วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:2:41:22 น.  

 
สวัสดีค่า....

คุณโจราคาเฟ่...ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดี ๆ นะคะ

คุณขอรบกวนฯ (ชอบชื่อคุณจัง ฟังดูอ้อน ๆ ดี ) แหะ ๆ นี่แสดงว่า...สิ่งที่คุณเห็นอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด หุหุ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

คุณเหมียวยิ้ม...หนังสือคุณป้าสุวรรณี สนพ.สามสีเขาพิมพ์ใหม่เมื่อปี 2540 เป็นเซ็ทหลายเรื่องเลยค่ะ แม่ไก่เก็บไว้ได้4-5 ชุด แต่เรื่องเก่า ๆ ที่ชอบ ๆ ก็หาซื้อไม่ได้เหมือนกัน


คุณเปิ้ล...เดี๋ยวไปคุยด้วยค่า...คิดถึงจัง

คุณนัทธ์...ใช่ค่ะ ถ้าได้อ่านวันวาร นิยายที่เธอเขียนไม่ทันจบยิ่งเศร้าค่ะ...

คุณ Nikanda ...หรือจะเกิดไม่ทัน ?

ขอบคุณเจ้าแม่เฮือน กำเดียวไปแอ่วหาเน้อเจ้า


โดย: แม่ไก่ วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:10:56 น.  

 
เคยคิดว่าอยากให้คุณแม่ไก่รีวิวหนังสือของคุณ สุวรรณี ในช่วงนี้ เพื่อเป็นการลำลึกถึงผู้หญิงเก่งเปรี้ยวจี๊ดคนนี้
ในช่วงเวลาแห่งเดือนที่เธอจากไป ไม่ผิดหวังจริงๆ
ขอบคุณนะคะคุณแม่ไก่

คิดถึงคุณแม่ไก่ที่ซู๊ดดดด


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:25:00 น.  

 
เปลี่ยนรูปในโปรไฟล์เมื่อไหร่เจ้าคะ สวยจังเลยยย

สวยมากๆ วันนี้อากาศเหมือนเมื่อวานเลยยยยค่ะ
หนาวจับใจ แดดไม่มีเรยยย


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:32:49 น.  

 
แหะ แหะ
ของสุวรรณี อ่านแค่น้ำพุกับสวนสัตว์ค่ะ

เรื่องนี้ยังไม่เคยอ่านเลย

อีกเล่มที่ตามหาอยู่คือ เก้าอี้ขาวในห้องแดง



โดย: Jevanni วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:03:20 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่ไก่
ที่บ้านแม่ไก่ฝนตกมั้ยคะ
ที่กทม.ตกปรอยๆทั้งวันเลยค่ะ
บรรยากาศเหงาชะมัดเลย


โดย: ดอกคูณริมฝั่งโขง วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:27:59 น.  

 
มาร่วมรำลึกถึงคุณสุวรรณี
ค่ะคุณแม่ไก่

ตอนนี้อากาศที่นี่แปรปรวนและหนาวด้วย
ทางเหนือเป็นไงมั่งคะคุณแม่ไก่
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: BeCoffee วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:29:49 น.  

 
ถ้าผ่านมาแถวเสรีเซ็นเตอร์ เชิญแวะขึ้นมาเจอกันที่ชั้น 3 ฝั่งดีเดย์ค่ะ มีร้านหนังสือมือสอง ราคาย่อมเยาว์ อยากให้มาเดินดู เผื่อมีหนังสือที่ถูกใจค่ะ

แวะมาดูรูปตัวอย่างที่บล๊อกได้ มีรูปตัวอย่าง แต่วางขายที่ร้านอย่างเดียวจ้า



โดย: หนังสือมือสอง (AngelTomorrow ) วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:5:23:34 น.  

 
^
^
หวัดดีเพื่อน ๆ ทุกคนค่า...ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ

คุณกวินทรากรขา ภาพดอกไม้สวยจัง แต่ขนาดมันใหญ่ไปนิด แม่ไก่ขออนุญาตย่อ แล้วก๊อปมาลงในคอมเม้นต์นี้นะคะ



ถ่ายรูปดอกไม้ที่เขาค้อมาฝากครับ

โดย: กวินทรากร
ขอบพระคุณอย่างสูงค่า


โดย: แม่ไก่ วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:06:07 น.  

 
หวัดดีค่ะ คุณแม่ไก่

วันนี้อุ่นขึ้นแต่ยังไร้แสงเเดดเหมือนเดิม แต่ไม่หนาว
สงสัยฝนกำลังมาค่ะ

คิดถึงค่า


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:07:46 น.  

 
อ๊ะ โมกกะคุณแม่ไก่ เข้ามาเฉือนกันนิดเดียวอ่ะ


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:19:36 น.  

 
จำได้ว่าเคยอ่านหนังสือของคุณสุวรรณี สุคนธา เรื่องแรกคือ "สวนสัตว์" เป็นหนังสืออ่านนอกเวลา
อ่านแล้วได้อารมณ์เหงาๆเหมือนกันเลยค่ะ


โดย: BoOKend วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:26:17 น.  

 
ชอบนักเขียนท่านนี้มากค่ะ รู้สึกว่าสุวรรณี สุคนธา ซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเอง กลายเป็นผู้หญิงที่มีความคิดเปรี้ยว จากเปรี้ยวเป็นเศร้า เพราะบางทีเมื่อคนเราเลือกจะตรงไปตรงมากับความรู้สึกตัวเอง มันโดดเดี่ยวนะคะ


โดย: อั๊งอังอา วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:11:12:09 น.  

 
เป็นแฟนนิยายคุณสุวรรณี เหมือนกันครับ

เคยอ่านพระจันทร์สีเงิน
กิจกรรมชายโสด เขาชื่อกานต์

สายบ่หยุดเสน่หาย,ทองประกายแสด

แต่เล่มนี้ ไม่รู้ว่าเป็นงานของคุณสุวรรณี แล้วจะไปหามาใส่ตู้ไว้ครับ..



โดย: F_nakhon วันที่: 21 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:58:19 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 184 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs

~ท่านหญิงในกระจก/แสงเพลิง ~

~เพชรรากษส/อลินา ~

~มนตร์ทศทิศ/ราตรี อธิษฐาน ~

~เมื่อหอยทากมีรัก 1-2/"ติงโม่"เขียน/พันมัย แปล ~

~ให้รักระบายใจ/"ณกันต์"เขียน ~

~ผมกลายเป็นแมว/Abandoned/Paul Gallico เขียน(ภูธนิน แปล) ~

~พ่อค้าซ่อนกลรัก & หมอปีศาจแสนรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~

~อาจารย์ยอดรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~

~จอมโจรพยศรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~


สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.