'หัวใจ๋ข้า หัวใจ๋เจ้า ห้อยอยู่เก๊าเดียวกั๋น' *
*คลิกเพื่ออ่านคำแปลเจ้า :)
~ บ้านร้อยดอกไม้ โดย ปิยะพร ศักดิ์เกษม ~





บ้านร้อยดอกไม้
ผู้เขียน : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
สำนักพิมพ์อรุณ (พิมพ์ครั้งที่ ๖ /ส.ค. ๒๕๕๔)
๕๗๑ หน้า ราคา ๓๖๙ บาท



โปรยปกหลัง :

กรอบรูปนั้นยืนอยู่บนขาตั้งโปร่งบางราวกับผ้าลูกไม้ถัก
ทั้งๆ ที่ลวดลายเกี่ยวพันกระสันรัดนั้น เกิดขึ้นจากเนื้อไม้ต่างสี
โอบไขว้กันไปมา และสิ่งอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้านั้น
ยิ่งน่ามหัศจรรย์กว่า...

มันงดงามราวกับไม่ได้สร้างขึ้นจากมือมนุษย์...
ทุกเส้นหลากสี ทุกสีที่มีเงาเลื่อมพรายประกอบกัน
เป็นทุ่งดอกไม้นับร้อยนับพันดอกดารดาษอยู่ในหุบเขา

ทุกดอกทอดกิ่งก้านไหวอยู่ในสายลมอ่อน...
สายลมที่โลมลูบทุกกลีบบาง แล้วหอบเอากลีบบางบางกลีบ
หมุนคว้างอยู่กลางฟ้าใสโปร่งอย่างท้องฟ้าฤดูร้อน …

แค่งานชิ้นนี้ชิ้นเดียว เธอก็สามารถไถ่ถอน "บ้านรอยดอกไม้" กลับคืนมา!






รายละเอียดจากสำนักพิมพ์ :


นวนิยายเข้มข้นของคนสองคนที่มีความรักอยู่เต็มหัวใจ
แต่กลับแสดงออกในสิ่งที่ตรงกันข้าม เพราะความเข้าใจผิด

ปาฏลี หญิงสาวที่เติบโตขึ้นมาท่ามกลางความรักของบุคคลอันเป็นที่รัก...
ปรก ปวิต กรองผกา และกูหมู่ ณ บ้านร้อยดอกไม้

กอบบุญนักธุรกิจหนุ่มที่ทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบเมื่อถูกมอง
และเขายังทักเธอเหมือนรู้จักมานาน ขณะที่เธอจำไม่ได้ว่าเคยพบเขาเมื่อไร

เหตุการณ์ยิ่งเลวร้ายไปกว่านั้นเมื่อพ่อของกอบบุญต้องการครอบครอง “บ้านร้อยดอกไม้”
บริษัทฯ ที่พี่ชายและพี่สะใภ้เธอร่วมกันสร้างขึ้นมาก็เริ่มประสบปัญหา พ่อของเธอก็ยังมาล้มป่วย

และในช่วงเวลาที่ปัญหารุมเร้า มิตรภาพดีๆ ในโลกออนไลน์กลับเกิดขึ้นกับเธอ
ฟลอร่า เป็นกำลังใจ ซ้ำยังช่วยให้คำแนะนำต่างๆ
เธออยากรู้จักฟลอร่ามากกว่านี้ แต่ไม่ว่าจะสืบหาก็เหมือนจะมืดมนไปซะหมด

ฟลอร่าเป็นใคร... และเธอจะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคที่ถาโถมเข้ามาได้หรือไม่
แล้วปัญหาหัวใจที่คอยทรยศต่อเธอจะได้รับบทลงโทษอย่างไร ต้องติดตาม





หลังอ่าน....
โอ...พลาดเรื่องนี้ของคุณปิยะพรมาได้ยังไงเนี่ย...
เพิ่งได้อ่าน ในการพิมพ์ครั้งที่หก ห่างจากการพิมพ์ครั้งแรกมาถึงเกือบ ๆ สิบปี
ทั้ง ๆ ที่คิดว่าตัวเองติดตามเรื่องราวของชายหนุ่มในตระกูล ‘ก. เชิญอิสราชัย’
จนเกือบครบแล้วเชียวนา

คิดว่า...น่าจะเคยได้อ่านแล้ว แต่ลืมเลือนไปมากกว่าค่ะ
อีกทั้งเมื่อมาอ่านอีกครั้งในหนนี้ ความรู้สึกที่ได้จากการอ่านมันยังสด ใหม่
อบอุ่น ซาบซึ้งไปกับเรื่องราวโรแมนติก ทันสมัยทำให้รู้สึกเหมือนเป็นการอ่านครั้งแรก...หรือเปล่า...?

เรื่องย่อเพิ่มเติมจากข้างบนอีกนิดแล้วกันค่ะ...

ปาฏลี หรือหนูลี เด็กสาววัยต้นยี่สิบได้รับมรดกเป็น”บ้านร้อยดอกไม้”...
บ้านที่รวมความรักความผูกพันของเธอกับ ‘กูหมู่’ ไว้อย่างเต็มเปี่ยม
แม้ไม่ได้มีความเกี่ยวพันใด ๆ ทางสายเลือด ...
เธอรักและหวงแหนบ้านหลังนี้เท่าชีวิต

แต่เมื่อเธอต้องสูญเสียพี่ชายคนเดียว ผู้เป็นเสาหลักของครอบครัวไป ตามด้วยพี่สะใภ้...
ทำให้ธุรกิจของครอบครัวต้องซวดเซ...
ซ้ำพ่อก็ประสบอุบัติเหตุอย่างมีเงื่อนงำ ไม่อาจเป็นที่พึ่งของเธอได้...

และที่น่าเจ็บปวดยิ่งไปกว่านั้น...
ผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งที่ทำให้พ่อของเธอต้องล้มป่วยลงก็กลายเป็นคนที่เธอเผลอไผล
เปิดใจให้กับเขาเพียงแรกพบหน้า...
ทั้งเขายังเป็นคนที่แสดงออกอย่างเปิดเผยว่าต้องการ “บ้านร้อยดอกไม้” ของเธอ...

เธออาจจะต้องยอมแลกบ้านแสนรักของเธอเพื่อกู้ศักดิ์ศรีและหัวใจของเธอกลับคืนมา

เธอจะจัดการอย่างไรกับความรู้สึกลึกล้ำในใจตนเอง...?


เป็นนิยายรักโรแมนติค อ่อนหวานอ่อนไหวตามสไตล์คุณปิยะพรค่ะ
เรื่องของสำนวนภาษานั้นมิพักต้องพูดถึง...
อ่อนโยน นุ่มนวลละเมียดละไมเสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเปลี่ยน

การผูกเรื่อง การดำเนินเรื่องก็ค่อยเป็นค่อยไป
ซึ่งจากการอ่านงานของเธอมาหลายเล่มติด ๆ กัน ก็ค่อนข้างเดาเรื่องราวล่วงหน้าได้ไม่ยาก

แต่ส่วนที่ตรึงให้อ่านได้เรื่อย ๆ กลับเป็นตัวละครในเรื่องมากกว่า...

ขอสารภาพว่า...ตอนที่อ่านเรื่องอื่น ๆ ของหนุ่ม ๆ เชิญอิสราชัยนั้น
เห็นว่าตัวกอบบุญดูเหมือนจะน่าสนใจน้อยที่สุด
ทั้งพูดน้อย เป็นนักธุรกิจจ๋า ออกแนวเจ้าเลห์แสนกลด้วยซ้ำ

แต่พอมาเป็นพระเอกในเรื่องนี้ บุคลิกด้านอื่น ๆ ของเขาก็โดดเด่นขึ้นมา
ด้วยความที่เป็นพี่ชายคนโตของครอบครัว จึงมีบุคลิกของความเป็นผุ้นำที่ค่อนข้างโดดเด่น ชัดเจนอยู่แล้ว
แต่ในเรื่องนี้ เราจะได้เห็นมุมกุ๊กกิ๊กๆ ขี้เล่น ช่างเย้าช่างแหย่ น่ารักอยู่ไม่น้อยทีเดียว...
ทำให้มองคุณกอบเปลี่ยนไปเลย

นางเอกเป็นสาวน้อยสดใสไร้เดียงสา มองโลกในแง่ดี เปิดเผยจริงใจ
แต่ก็เข้มแข็งอดทน...เหมือนดอกไม้กลีบบางที่มีหนามแหลมคมเล็ก ๆ น้อย ๆ ไว้ป้องกันตัวเอง

คุณเกื้อฯ ขวัญใจของใครต่อใครก็โผล่มาแจมอยู่ประปรายท้าย ๆ เรื่อง...แต่บทบาทสำคัญนักเชียว...

เพื่อน ๆ นางเอกแต่ละคนก็น่ารัก...อ่าน ๆ ไป ไม่รู้คนอื่นคิดเหมือนกันหรือเปล่าที่แอบจิ้นคู่ของอินทิรากับนายพีทนะนั่น...เสียดายที่คุณผู้เขียนปล่อยให้คู่นี้เฟดหายไปเสียเฉย ๆ

เอาเป็นว่า เป็นนิยายรักอีกเล่มที่อ่านแล้วอารมณ์ดีมีความสุข
จึงหยิบมาชวนใครต่อใครให้อ่านกันวันนี้ค่ะ
















Create Date : 22 กันยายน 2554
Last Update : 22 กันยายน 2554 10:59:58 น. 8 comments
Counter : 9017 Pageviews.

 
ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ เป็นเรื่องที่ทำให้ติดใจงานของปิยะพร ศักดิ์เกษม ก่อนหน้าจะได้อ่านเรื่องนี้จำได้ว่าอ่าน ใต้เงาตะวัน กับ วาวพลอย ก่อน 2 เรื่องนั้นอ่านแล้วเฉยๆ จนไม่กระตือรือร้นจะหาเรื่องอื่นของนักเขียนท่านนี้มาอ่านอีก จนมาเจอ บ้านร้อยดอกไม้ เข้า ปกที่พิมพ์ใหม่สวยนะคะ กะจะไปซื้อมาเก็บไว้อีกเล่มในงานหนังสือค่ะ


โดย: กุลธิดา (kdunagin ) วันที่: 22 กันยายน 2554 เวลา:12:27:21 น.  

 
เรื่องนี้อยู่ลิสที่จะอ่านแต่ยังไม่ได้ไปหามาอ่านเลยค่ะ


โดย: จั๊กกะจุ่น วันที่: 22 กันยายน 2554 เวลา:14:56:33 น.  

 
เคยยืมจากห้องสมุดมาอ่าน แต่ดันอ่านไม่จบ ไม่ใช่ไม่สนุกแต่ดันติดธุระด่วนต้องไปคืน จนป่านนี้ยังไม่ได้ตามอ่านต่อเลย มาเจอรีวิวช่วยกระตุ้น มีเวลาจะกลับไปยืมมาอ่านใหม่ค่ะ


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 22 กันยายน 2554 เวลา:20:17:52 น.  

 
อ่านจบนานมากแล้วค่ะ รักคุณเกื้อเพิ่มขึ้นอีกจมเลยค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 24 กันยายน 2554 เวลา:12:18:32 น.  

 
อ่านนานแล้วค่ะ...ตอนอ่านค่อนข้างอินนิดนึง
เพราะตัวเองอยู่ภาวะหลงรักตัวหนังสือของเพื่อนออนไลน์

อ่านนิยายของคุณปิยะพรทีไร ก็หลงรักหนุ่มๆ ตระกูลนี้ทุกเรื่องเลยด้วย


โดย: นัทธ์ วันที่: 25 กันยายน 2554 เวลา:8:05:36 น.  

 
อ่านงานของคุณปิยะพรค่อนข้างน้อยค่ะ
แต่อ่านทีไรประทับใจทุกทีเลย


โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 25 กันยายน 2554 เวลา:18:48:24 น.  

 
ขอบคุณครับปี้แม่ไก่
อาการป่วยดีขึ้นตามลำดับครับ
เหลือมาดามที่ยังป่วยอยุ่ครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 กันยายน 2554 เวลา:10:35:51 น.  

 
ชอบเกื้อคุณมากเหมือนกันค่ะ ลุ้นตลอดว่าคุณเกื้อจะได้ใครมาเป็นคู่น้า อ่านน้ำเพชรแล้ว ... ไม่ใช่ว่านิยายไม่ดีนะคะ แต่อยากให้เกื้อแบบ อร๊ายยยยยส์ ได้ผู้หญิงหวานแหววกว่านี้หน่อยอ่ะ


โดย: วรินทร์รตา IP: 58.64.119.241 วันที่: 4 ตุลาคม 2554 เวลา:19:16:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

แม่ไก่
Location :
ลำปาง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 184 คน [?]




**หลังไมค์เจ้า**





Cute Clock Click!



เออสิ,มาอยู่ใยในโลกกว้าง
เฉกชลคว้างมาเมื่อไรไม่นึกฝัน
ยามจากไปก็เหมือนลมรำพัน
โบกกระชั้นสู่หนไหนไม่รู้เลย


รุไบยาต ~ โอมาร์ คัยยัม
สุริยฉัตร ชัยมงคล : แปล




Latest Blogs

~ท่านหญิงในกระจก/แสงเพลิง ~

~เพชรรากษส/อลินา ~

~มนตร์ทศทิศ/ราตรี อธิษฐาน ~

~เมื่อหอยทากมีรัก 1-2/"ติงโม่"เขียน/พันมัย แปล ~

~ให้รักระบายใจ/"ณกันต์"เขียน ~

~ผมกลายเป็นแมว/Abandoned/Paul Gallico เขียน(ภูธนิน แปล) ~

~พ่อค้าซ่อนกลรัก & หมอปีศาจแสนรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~

~อาจารย์ยอดรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~

~จอมโจรพยศรัก/"หูเตี๋ย" เขียน(Wisnu แปล) ~


สารบัญหนังสือ: รวมลิงก์หนังสือที่รีวิวในบล็อก # ๑ + ๒



Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่ไก่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.