กระชาย
*** กระชาย (Fingerroot) หรือ ขิงจีน เป็นพืชสมุนไพรที่ปลูกเลี้ยงกันในประเทศจีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กระชายมีชื่อสามัญอื่นอีกคือ กระชายดำ (กลาง,มหาสารคาม) กะแอน (มหาสารคาม,เหนือ) ขิงทราย (มหาสารคาม) จี๊ปู (เงี้ยว แม่ฮ่องสอน) ซีพู (เงี้ยว แม่ฮ่องสอน) เป๊าะซอเร้าะ (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) เป๊าะสี่ (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) ละแอน (เหนือ) และ ว่านพระอาทิตย์ (กทม.) +++ลักษณะ+++ เป็นไม้ล้มลุกไม่มีลำต้นบนดิน มีเหง้าใต้ดินซึ่งแตกรากออกไปเป็นกระจุกจำนวนมาก อวบน้ำ ตรงกลางพองกว้างกว่าส่วนหัวและท้าย ใบ เดี่ยว เรียงสลับเป็นระนาบเดียวกัน รูปขอบขนานแกมรูปไข่ กว้าง 4.5-10 เซนติเมตร ยาว 13-15 เซนติเมตร ตรงกลางด้านในของก้านใบมีร่องลึก ดอก ช่อ ออกแทรกอยู่ระหว่างกาบใบที่โคนต้น กลีบดอกสีขาวหรือชมพูอ่อน ใบประดับรูปใบหอกสีม่วงแดง ดอกย่อยบานครั้งละ 1 ดอก +++ประโยชน์ทางสมุนไพร+++ ตำรายาไทยใช้เหง้าแก้โรคในปาก เช่น ปากเปื่อย ปากเป็นแผล ปากแห้ง ขับระดูขาว บำรุงมดลูก ขับปัสสาวะ รักษาโรคบิด แก้ปวดมวนท้อง บำรุงกระดูก บำรุงสมอง แก้ปัญหาผมหงอกผมร่วง ปรับความดันโลหิต ปรับสมดุลของฮอร์โมน แก้โรคไต ป้องกันไทรอยด์เป็นพิษ ควบคุมไม่ให้ต่อมลูกหมากโต จากการทดลองในสารสกัดแอลกอฮอล์และคลอโรฟอร์ม พบว่ามีฤทธิ์ต้านเชื้อราที่ทำให้เกิดโรคผิวหนังและในปากได้ดีพอควร ที่มา : จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ;//www.pathongko.com
เหง้า
![](//www.bloggang.com/data/n/noirathsub/picture/1317923398.jpg)
นานๆได้เห็นดอกกระชาย เก็บภาพมาให้ชมกันครับ
![](//www.bloggang.com/data/noirathsub/picture/1317923526.jpg)
![](//www.bloggang.com/data/noirathsub/picture/1317923583.jpg)
![](//www.bloggang.com/data/noirathsub/picture/1317923630.jpg)
Create Date : 07 ตุลาคม 2554 |
Last Update : 7 ตุลาคม 2554 1:09:29 น. |
|
39 comments
|
Counter : 3304 Pageviews. |
![](../images/bg-follower.png) |
|
|