--- วั น เ ด็ ก ข อ ง ฉั น ---


























วันเด็กที่ผ่านมา มองฟ้าอากาศใส ๆ ระหว่างเดินทาง ฟังข่าวอุบัติเหตุของนักกระโดดร่มดิ่งพสุธาซึ่งเป็นกิจกรรมในวันเด็กแล้วนึกถึงลุงซึ่งเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของแม่

ครั้งหนึ่ง เราเคยอพยพกันมาอาศัยใต้ร่มเงาครอบครัวของลุง

ลุงเป็นฮีโร่ในใจฉันอยู่เงียบ ๆ เหมือนเราจะอ่านใจกันออก ลุงไม่แสดงออกว่าเป็นห่วงพวกฉันนอกจากชื่นชมหลาน ๆ ของลุงในเรื่องเรียนและเล่นกีฬาอยู่เงียบ ๆ เหมือนกัน

จำได้ว่า...ทุกวันเด็ก จะเกิดโกลาหล ป้าจะเอ็ดตะโรแต่เช้าเพราะลุงจะต้องไปกระโดดร่มดิ่งพสุธาผาดโผนโชว์เด็ก ๆ กลางฟ้าทุกปี ป้าจะบ่นและด่าลุงทุกครั้งก่อนออกบ้าน 'ไอ้แก่...' แล้วคำผรุสวาทก็ออกจากปากของป้ามานับไม่ถ้วน ฟังไม่ทัน จับความได้แต่ว่า ป้ากลัวลุงจะตายโหง ลูกหลานก็ต้องนิ่งเงียบเพราะผู้ใหญ่อารมณ์ไม่ดี ป้าไม่อยากให้ลุงกระโดดร่ม ไม่อยากเป็นม่ายเลี้ยงลูกตามลำพังตั้งห้าคน ป้าจะบ่น บ่น บ่นว่าถ้ามึงไม่ตายมึงก็จะต้องพิการ กูไม่อยากเลี้ยงทั้งลูกทั้งผัวที่พิการ ป้าเห็นอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมด ส่วนลุงนั้นจะนิ่งเงียบ แต่ก็ค่อย ๆ พับร่มใส่รถมอเตอร์ไซค์คันเก่งของลุงออกบ้าน จูงไปสตาร์ทไกล ๆ บ้าน กว่าบ้านจะเงียบ พวกเราก็จะหลบหน้าหลบตาให้พ้นสายตาของป้า กลัวป้าอารมณ์เสียซ้ำซ้อนอีก

เราเป็นเด็ก เราไม่เข้าใจหรอกว่า ป้าจะบ่นไปทำไม ลุงออกจะเท่ ใครกระโดดแบบนี้ได้บ้าง แล้วลุงออกบ้าน ลุงก็กลับมาทุกที

ฉันเป็นเด็กบ้านนอกที่ชอบงานวันเด็กมาก ชอบของแจกในวันเด็ก อยากนั่งเฮลิคอปเตอร์ อยากเห็นรถถัง ตื่นเต้นที่มีการสาธิตอาวุธยุทโธปกรณ์นานาชนิด แต่ที่ใฝ่ฝันที่สุดคืออยากขึ้นเครื่องบิน อยากไปเข้าแถวต่อคิวขึ้นเฮลิคอปเตอร์บ้าง แต่ก็ไม่เคยได้ไปสักครั้งเดียว

วันเด็กคือวันหยุดที่ต้องไปโรงเรียนโดยไม่ต้องแต่งชุดนักเรียน ไปทำกิจกรรม ไปเอาของขวัญสารพัดอย่างที่โรงเรียน โตขึ้นมาก็ได้ไปแข่งขันตอบปัญหา ได้ซองใส่เงินกินขนม หรูมากสำหรับเด็กสมัยนั้น

กลับมาบ้านก็จะแอบ ๆ ไปดูลุงที่ห้อง หลังจากกระโดดร่มมาแล้ว เราจะยิ้มให้กัน ฉันรู้ว่าลุงมีความสุขมากที่ได้กระโดดร่ม ผ่านไปกี่ปีต่อกี่ปี ลุงก็ไม่เคยพลาดงานวันเด็กสักครั้ง

ปีนี้ ฉันเห็นโปรไฟล์ของลุงเป็นรูปของลุงกำลังเหินเวหากลางอากาศ มีหลายภาพ และคนที่ลงภาพทั้งหมดคือลูกชายคนเล็กของลุงนั่นเอง งานนี้พี่สาวของฉันมาคอมเม้นต์กันไม่หยุด เป็นอาการที่ต่างจากเสียงชื่นชมของบรรดาหลาน ๆ ที่ส่งเสียงเดียวกันว่า เท่มากครับคุณปู่ / นี่คือคุณปู่ของฉัน /สุดยอดมากพี่อี๊ด / และคำชื่นชมอีกนับไม่ถ้วนยกเว้นแต่พี่สาวของฉันซึ่งโพสต์ว่า


'วันเด็กทีไร .. หายใจไม่ทั่วท้อง
หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
ปีนี้พ่อก็ยังไปโดดร่มอีกใช่มั้ย
ปีนี้ .. หลาน 8 เพิ่มมา 1 คะน้าน้อย
ปีนี้ ... 73 ปีแล้วน้าาาา คุณเทอดไทย'

พร้อมกับส่งข่าวนักโดดร่มไม่กางตกกระแทกพื้นเสียชีวิตวันนี้ที่ทำให้เธอนึกถึงตอนเด็ก ๆ กลัวทุกครั้งที่มีข่าวแบบนี้และภาวนาอย่าให้ชื่อนั้นเป็น เทอดไทย แต่จนบัดนี้ความกลัวก็ยังไม่ลดแต่กลับเพิ่มกังวลขึ้นอีก เพราะป่านนี้แล้วพ่อก็ยังไม่หยุดกระโดดทั้งที่อายุมากขึ้น พ่อจะรู้มั้ยนะว่าตอนนี้ไม่ไช่แค่ลูก 5 แต่หลานอีก 7 ก็พลอยกังวลไปด้วยว่าพ่อจะกลับมาสภาพไหน เฮ้อ เกลียดวันเด็ก โคตรเศร้า โคตรเกลียด ไม่เคยชอบวันเด็กเลย เพราะทำไมต้องแสดงอะไรโลดแผลง โลดโผน แบบนี้ .. เพื่อ?

ฉันไม่เห็นลุงเขียนตอบโต้ว่าอย่างไร แต่พี่สาวอีกคนของฉันคอมเม้นต์ต่อว่า ' 73 ของพ่อ ดิ่งได้ดิ่งดี แต่ในเมื่อพ่อมีความรักในที่ที่ได้ทำ ในขณะที่พ่อยังทำได้ ทำเลยพ่อ ลูกภูมิใจในตัวพ่อนะ'

แน่ละ เริ่มมีเสียงแตกคอกันบ้าง

แต่ลุงของฉันตอบไปว่า 'ขอบใจทุกกำลังใจที่มีให้ ก็ไปตามภาษาของคนแก่ ๆ คนหนึ่งซึ่งไม่มีอะไรจะทำเป็นแก่นสาร'

พี่สาวของฉันยังไม่ลดละ 'แม่อนุญาตให้พ่อโดดตั้งแต่เมื่อไหร่'

ลุงเลยตอบว่า 'แม่อนุญาตให้พ่อโดดอย่างเป็นทางการตั้งแต่ปี 2528 เป็นต้นมาและต่อไปไม่มีกำหนด '
ฉันอมยิ้ม แต่ก็ไม่พูดอะไร ฉันเห็นน้องชายของฉันคอมเม้นต์ว่า
'นี่ลุงของผมครับ ไอดอลของผมเลย'
ฉันแอบคลิกไลค์ที่คอมเม้นต์ของน้องชาย




ขอบคุณฮีไร่ในวันเด็กของฉัน
ขอบคุค่ะ
ภูพเยีย












Create Date : 18 มกราคม 2560
Last Update : 18 มกราคม 2560 13:20:50 น.
Counter : 63 Pageviews.
2 comment
(โหวต blog นี้) 
--- ข่ า ว ดี ต้ อ น รั บ ปี ใ ห ม่ ข อ ง ค ร อ บ ค รั ว ---










ผลการสอบโควต้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ประกาศผลไปแล้ว
ขอแสดงความยินดีกับเด็ก ๆ ที่ได้ที่เรียนดังที่ตั้งใจ


สำหรับเด็ก ๆ ที่ยังไม่ได้ที่เรียนตามที่ตนหวัง ก็ขอให้ตั้งใจใหม่อีกครั้งนะคะ



และผลการสอบครั้งนี้ ลูกสาวของเราได้ที่เรียนสมดังหวังหนึ่งคน
พ่อแม่ขอแสดงความยินดีด้วย

ขอให้ลูกตั้งใจเรียนและทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
และควรรับรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่า คณะที่เลือกเรียนนั้นต้องใช้พลกำลัง
ความสามารถทั้งหมดที่มีฟันฝ่าอุปสรรคทั้งหมดทั้งมวล
ต้องมีใจเสียสละและเป็นผู้ให้สูง ต้องมีเมตตาและคุณธรรมในใจอยู่เสมอ 
ต้องมีสุขภาพกายและจิตใจแข็งแรง มีความสุขที่ได้เรียนอยู่เสมอ
มีสติพอที่พร้อมเผชิญอุปสรรคข้างหน้า
เพราะเราต้องออกมาทำประโยชน์ต่อส่วนรวมให้มากที่สุด
เรื่องเหล่านี้ค่อย ๆ ฝึกฝนไป
คนเราเกิดมามีหน้าที่มีความสุข
และการมีความสุขได้นั้นต้องใช้ปัญญาด้วย

จากนี้ต้องรักษาเนื้อรักษาตัว รักษาสุขภาพให้ดี
ทำอะไรก็อย่าประมาท มีความใฝ่รู้
มีอะไรให้เราเรียนรู้รอบตัวทุกอย่าง


ส่วนลูกสาวอีกคนที่ยังไม่ได้ที่เรียนตามที่ตั้งใจไว้
ผลสอบผ่านไปแล้ว เรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้นอกจากเริ่มใหม่
ตั้งใจใหม่อีกครั้ง รวบรวมกำลังใจ
คิดเสียว่า สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ
เป็นการฝึกพลังใจไปอีกขั้นหนึ่ง
ไม่เห็นเป็นไรเลย สอบไม่ได้ตามที่เราชอบไม่ใช่เรื่องน่าอาย
ไม่ใช่เรื่องต้องเสียหน้า ไม่มีใครว่าอะไรและต้องไม่ว่าตัวเอง
ไม่กดดันตัวเองเกินความจำเป็น นอกเสียจากว่าเราไม่ได้ตั้งใจทำทุกอย่างเต็มความสามารถเท่านั้น
ถ้าได้ทำไปแล้วก็ไม่ต้องเสียใจ เป็นเรื่องธรรมดามาก
เราสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า ขออย่าเพิ่งเสียกำลังใจ


ลองมาคิดร่วมกันอย่างนี้นะลูก
เราสร้างความรู้สึกและภาพความยินดีว่าเราสอบได้คราวใหม่นี้
นึกถึงภาพนี้และ feel good อยู่ตลอดเวลา
จักรวาลจะส่งสิ่งที่เราส่งออกไปกลับมาคือให้เราได้ตามภาพที่นึกไว้
แม่สนใจพลังทางบวกมากเพราะทำให้ใจเราเป็นสุข


ถ้าเรารู้สึกแย่มันจะเป็นลบ
และแม่ไม่อยากใช้คำว่าลุ้นต่อไป
นั่นหมายถึงความลำบาก

อย่าบ่นอะไร เพราะมันเหนื่อย
พระไพศาลบอกว่า
ไม่ผลักไส ไม่ต่อต้านนั่นถูกแล้ว

ลองเขียนแปะที่ผนังดูทุกวันเลยว่า
"ฉันคือหมอฟันจากมอชอที่ประสบความสำเร็จที่สุด"
ชีวิตลูกจะรื่นรมย์ ความสงบจะเกิดขึ้นในใจ
สิ่งเหล่านี้ลูกต้องทำเอง คนอื่นทำให้ไม่ได้

และควรรับรู้เสมอว่า
พ่อแม่ภูมิใจและดีใจที่ลูกดูแลตัวเองได้ดีมาก
ไม่เคยทำให้พ่อแม่ลำบากใจนอกจากความสบายใจ
และมีความสุข

ทุกคนเป็นกำลังใจให้ลูกอยู่เสมอ 
เราจะสู้ไปด้วยกันนะจ๊ะ





ขอขอบพระคุณครูบาอาจารย์และผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน
ที่ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้ให้เด็ก ๆ ของเรา
ให้ความรัก ความเมตตาและทำให้พวกเขาเติบโตขึ้น

ขอบพระคุณพี่โอ่งมาก ๆ
ที่กรุณาสละเวลาอันมีค่ามาให้คำแนะนำในการเตรียมพร้อมสำหรับการสอบ
ยังได้แนะนำเรื่องการทำสมาธิและเรื่องที่เป็นกุศลทั้งหลายให้ลูก ๆ
เชื่อว่าสิ่งเหล่านี้เขาได้ทำและจะเป็นประโยชน์ต่อชีวิตของเขาไปอีกยาวนาน

ขอบคุณเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกท่านที่ให้กำลังใจเด็ก ๆ
และมีความปรารถนาดีต่อครอบครัวของเรานะคะ
ขอให้ทุกท่านมีความสุขความเจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไปค่ะ

ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย
9 มกราคม 2560











Create Date : 11 มกราคม 2560
Last Update : 11 มกราคม 2560 14:10:51 น.
Counter : 143 Pageviews.
1 comment
(โหวต blog นี้) 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 21 คน [?]