กันยายน 2559

 
 
 
 
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
18
20
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
22 กันยายน 2559
All Blog
--- ว า ด น ก ว า ด ใ จ ---













ปีที่แล้ว นอกจากสนุกกับการดูนกนอกสถานที่แล้ว ฉันมีใจอยากวาดนกบ้าง พยายามหัดวาดทุกวัน วาดเพราะอยากวาด วาดครั้งแรกเพราะน้องคนหนึ่งเรียนหนังสืออยู่ที่เยอรมันส่งหนังสือการวาดนกมาให้ รู้สึกมีแรงใจและเป็นแรงผลักดันให้อยากลองวาดดู

พอได้เริ่มต้นก็รู้สึกเหมือนจะติดพัน ว่างเมื่อไหร่ก็วาด เริ่มจากวาดด้วยดินสอ เปลี่ยนมาเป็นสีไม้และลงสีไม้ มีน้องนักวาดระบายสีน้ำคอยให้คำแนะนำมาตลอดเรื่องการวาด ดินสอสีต้องแหลมเสมอเพราะเราจะได้เส้นขนที่สวยงาม เธอแนะนำรายละเอียดทุกอย่าง เรื่องสำคัญเกี่ยวกับดวงตานกที่ต้องมีแววตาเหมือนคน การแรเงาให้ดูมีน้ำหนักหนักเบาหรือสว่างขึ้น และคอยให้กำลังใจในการวาดทุกครั้ง จากนั้นฉันก็วาดมาอวดเพื่อน ๆ โดยข้ามเรื่องความอายไปทั้งสิ้น

จากนั้นลองหัดวาดบนไอแพ็ด เส้นสีจะไม่เหมือนกัน บ่อยครั้งที่ตื่นลืมตามาก็คว้าไอแพ็ดมาและลงมือวาด วาดตั้งแต่ไม่ได้เรื่องจนได้เรื่อง มีคนชอบสิ่งที่ฉันชอบด้วย นกน้อยของฉันจึงมีลมหายใจในหนังสือเล่มหนึ่ง แม้มันยังไม่ใช่นกที่สมบูรณ์แบบและสวยงามแต่มันได้รับโอกาสที่ดี มีลมหายใจบนหนังสือและเนื้อหาที่เรียบง่าย งดงาม หลังจากนั้น ฉันยังคงหัดวาดอย่างสม่ำเสมอ วาดแบบไม่รู้กฎของการวาดแต่อย่างใด ลงสีไม่ให้เพี้ยนมากนักแต่ก็ยังเพี้ยนอยู่ วันไหนที่เบื่อการวาดก็ทำอย่างอื่น กิจกรรมที่ชอบหลายอย่างก็วนไปเวียนสลับกันไปมาอยู่เรื่อย ๆ

จนวันหนึ่ง น้องต้นหรือครูผู้สอนในวันนี้ เขาเป็นโปรฯดูนกและเป็นศิลปินวาดภาพนก เปิดคอร์สสอนการ ' ว า ด น ก ใ ห้ เ ป็ น น ก ' ฉันรอดูว่าเมื่อไรเขาจะมาสอนเชียงใหม่บ้าง พอเปิดสอนจริง ฉันต้องถามคนที่บ้านว่า ว่างช่วงไหนบ้าง จะได้สมัครเรียนและต้องเป็นธุระไปส่งฉันเรียนด้วย เขาจัดการเรื่องเรียนให้จนเรียบร้อยเพราะรู้ว่าฉันอยากเรียนวาดภาพมาก มีปัญหาเดียวที่จะไม่ได้เรียนคือเขาติดประชุมเดือนนั้น ครั้งนี้จึงเป็นโอกาสดีอย่างยิ่ง

เราเริ่มเรียนตั้งแต่เที่ยงไปจนถึงสี่โมงเย็น คอร์สนี้มีสิบคน มีหมอสองคน เภสัชกรสองคน เด็กชายมาโยนักเรียนชั้นป.4 น้องชาน (คนนี้เซียนดูนกกลางคืน งู สัตว์เลื้อยคลาน เหยี่ยว) คุณตุ่น เพื่อนที่มาทีหลังเธอแนะนำแต่ฉันลืมชื่อเธอ ขออภัยด้วย และแม่บ้านบ้านนอกที่อายุมากที่สุดในชั้น

ทุกคนแนะนำตัวให้เพื่อนในชั้นทราบว่าทำไมถึงมาเรียน ส่วนใหญ่ตอบคล้าย ๆ กันคืออยากเรียนการวาดให้ถูกต้อง(นั่นเพราะทุกคนชอบการวาดและวาดอย่างอื่นมาแล้วบ้าง) อยากระบายสีน้ำเป็น(ส่วนใหญ่ลงสีน้ำได้แต่ไม่รู้หลักการลงสีน้ำจริง ๆ ) น้องที่เป็นหมอคนหนึ่งบอกว่า เธอชอบภาพสีน้ำมากเพราะภาพสีน้ำให้ความรู้สึกไม่ซับซ้อน สบาย ๆ จิตใจเบิกบานและมีความสุขเมื่อเห็น อยากระบายสีเป็นบ้าง


น้องต้นยิ้มขอบคุณทุกคน ท่าทางเขาเป็นมิตร เป็นคนหนุ่มที่ดูสบาย ๆ นิ่งฟังเด็กชายมาโยเล่าเรื่อง ผิวปากเป็นเสียงนก ตอบต่อข้อซักถามให้ทุกคนอย่างเป็นกันเอง ฉันชอบคนเก่งที่มีลักษณะน้อมถ่อม กล้าในเวลาที่ควรกล้า พูดในจังหวะที่ควรพูดและฟังเป็น การสอนใกล้ชิดและเป็นกันเองจึงไม่อึดอัด จุดประสงค์หลักคือเรามาพักผ่อนหาความสุขในวันหยุดกันมากกว่า

น้องต้นเปิดสมุดบันทึกตั้งแต่เขาอายุ 7 ขวบให้ดู เขาเริ่มสนใจดูนกก่อนหน้านั้นเล็กน้อย คุณพ่อขับรถพาไปดูนกตามสถานที่ต่าง ๆ จนคุณพ่อคุณแม่ดูนกตามไปด้วย

ภาพบันทึกการดูนกในวัยนั้นไม่มีรายละเอียดสัดส่วนที่ถูกต้องมากนัก แต่นกดูมีชีวิตชีวา ลายเส้นมั่นใจแบบเด็กผู้ชายทั่วไปที่ฉันเคยเห็น ไม่มีร่างเบา แต่เป็นเส้นหนัก ๆ ได้โครงร่างและรายละเอียดครบ พร้อมลงสีไม้ จากนั้นเป็นสีน้ำ มีเขียนบันทึกรายละเอียดพฤติกรรมต่าง ๆ ของนก อากาศ สถานที่และความรู้สึกขณะเฝ้าดูนกตัวนั้นในแต่ละครั้ง

ระยะหลังจนถึงปัจจุบัน ภาพของเขาเริ่มมีองค์ประกอบอื่น ๆ เพิ่มเข้ามานั่นคือถิ่นที่อยู่อาศัยของนกที่เจอมา เขาบอกว่าวาดภาพนกไม่ยากนัก แต่ฉากจะยากมากกว่า ใช้เวลามากกว่าปกติ บางภาพสามวันจึงจะเสร็จ

น้องกระเป๋าถามว่า แล้วเบื่อวาดบ้างมั้ย

ธรรมดาครับ บางวันอยากวาดมาก บางวันไม่อยากวาดก็ต้องวาดเพราะเป็นงาน เหมือนเราทำงาน แต่งานละเอียดและนำไปใช้งานรวมเล่มเป็นหนังสือคู่มือดูนกก็ต้องวาดให้ดีที่สุด ตอนนี้กำลังวาดเหยี่ยวเพื่อทำเป็นหนังสือ อีก 10 ปีก็เสร็จ

ฉันคิดในใจ กว่าจะเป็นหนังสือนกสักเล่ม ใช้เวลานานมาก เตรียมงานเตรียมการวาดนานมากขนาดว่าวาดทุกวัน ยิ่งวาดให้ถูกต้องทุกสัดส่วนและสีที่ถูกต้องในแต่ละช่วงวัยของนกนั้น ไม่ง่ายเลย แต่ผลงานที่ดีจะอยู่กับคนรุ่นหลังได้ศึกษาอีกนาน

ในชั้นเรียนนี้ ส่วนใหญ่มีประสบการณ์ในการดูนกมาบ้างแต่ไม่มากนัก ฉันเพิ่งเริ่มดูนกแต่ก็เหมือนจะมากกว่าใครในชั้นเรียน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเจ๋งกว่าใคร เรามาเริ่มต้นใหม่กันทุกคน

ต่างคนต่างมีนกตัวโปรดอยู่ในใจแล้วบ้าง ฉันก็มี สามีฉันยังเดาถูกเลยว่าฉันชอบนกตัวไหนและอยากวาดนกตัวนั้นมากที่สุด แต่ครูผู้สอนไม่ถาม ฉันก็ยังไม่บอก

ภาพแรกที่เขาให้ลองวาดคือภาพนกกระจอก นกที่ใกล้ชิดเรามากที่สุด แต่พอวาดแล้วเหมือนเราเพิ่งทำความรู้จักกันใหม่

คงเป็นพื้นฐานการวาดทั่ว ๆ ไปที่ต้องลากเส้นแนวของลำตัว จากนั้นก็วาดวงรีที่ลำตัว วงกลมที่หัว ก่อนลากเส้นหัวและลำตัวมาต่อกันนั้น ต้องดูสรีระของขาที่อยู่กึ่งกลางลำตัวแต่ค่อนมาทางข้างหลัง หัวกลมแต่ต้องวาดเล็กกว่าลำตัว ปากนกกระจอกจะเป็นกรวยสามเหลี่ยมใหญ่ หน้าผากไม่สูง กระหม่อมค่อนข้างแบน คอป่อง หลังแบน ลากมาตรง ๆ เราวาดโครงปากสามเหลี่ยมก่อนค่อยมาวาดแยกปากบนปากล่างด้วยการลากเส้นตรงกลาง ท้ายทอยหยักเป็นมุมบนแผ่นหลัง ขนคลุมปีกนกก็จะแยกกันคนละส่วน หางนกที่ลากลงมานั้นก็ไม่เหมือนกัน นกกระจอกนั้นมีหางปลายแหลมลงมาด้านล่างคล้ายหางแฉกปลา เท้าสี่นิ้ว มีนิ้วที่ยาวกว่านิ้วอื่นหนึ่งนิ้วและยื่นไปด้านหลังหนึ่งนิ้ว ตำแหน่งตาต้องอยู่เหนือปากบน นี่คือร่างคร่าว ๆ ของนกกระจอกที่ใช้ชื่อว่า Eurasian tree sparrow ซึ่งแปลว่านกกระจอกบ้าน แต่ก็ยังสงสัยว่า ทำไมชื่อข้างหน้าภาษาอังกฤษนั้นดูหรูหรา ทำให้นกกระจอกนั้นไม่กระจอกอย่างชื่อของเขา นั่นเพราะว่า ที่เมืองนอก นกกระจอกจะเจอนอกเมืองมากกว่าเจอในเมือง แต่นกกระจอกใหญ่นั้นเจอง่ายกว่า และเจอในบ้าน แต่ของเรานั้นกลับกัน ชื่อนกนั้นมาจากต่างประเทศก่อน เรานั้นตั้งชื่อตามสภาพที่เขาอยู่จริงในบ้านเรา

ฉันแอบสงสัยนิดนึงว่า นกกระจอกกับความหมายของคำว่ากระจอกนั้น อะไรมาก่อน

จากนั้นเราก็วาดเป็ดหัวเขียว คนที่วาดเร็วที่สุด สรีระถูกต้องมากที่สุดคือเด็กชายมาโย วาดล่วงหน้าไปก่อนครู เราวาดแค่เป็ดลอยบนน้ำ แต่น้องวาดตีนเป็ดที่อยู่ใต้น้ำด้วย ทำเอาพี่ ๆ ฮือฮามาก ยกให้เป็นหัวหน้าห้องเพราะเขาสนุกกับการอธิบายเรื่องนกแต่ละชนิดระหว่างที่รอพี่ ๆ วาดกันอยู่ พวกเรายังวาดไม่ค่อยได้สรีระที่ถูกต้อง ดูเหมือนไม่ยากแต่ก็ไม่ง่ายโดยเฉพาะนกแต่ละตัว มันไม่สามเหลี่ยมรูปทรงเรขาคณิต เพราะมันเป็นสิ่งมีชีวิต มีบุคลิกลักษณะเฉพาะแตกต่างกัน และลักษณะของปากนกแต่ละชนิดนั้นเพื่อหาอาหารในถิ่นที่อยู่ต่างกัน

เราวาดนกแสกกัน ซึ่งเราก็พอทราบกันมาบ้างแล้วว่า นกแสกหน้าตาเหมือนคนเพราะตาสองข้างอยู่ข้างหน้า ต้องสมมาตรแม้ไม่เคยวาดภาพคนมาก่อน เขาหาเหยื่อด้วยการฟังเสียง มีหูเล็ก ๆ ที่ขนปกคลุมเอาไว้ หมุนคอได้ 180 องศาเพราะกลอกตาไปมาไม่ได้ ขนคอมาคลุมที่หัวไหล่ ปลายปีกของนกแสกจะมน

มีเพื่อนในห้องพูดขึ้นเรื่องความเชื่อของคนโบราณเรื่องบ้านไหนได้ยินนกแสก แสดงว่าบ้านนั้นจะมีโชคร้ายหรือมีคนตาย

น้องชานผู้เชี่ยวชาญบอกว่า นกพวกนี้อยู่ตามบ้านอยู่แล้ว แต่เราไม่ได้ดูนกกลางคืน เขามากินหนู อาหารหลักที่เขาชอบก็หนูนา ที่เขาชอบอยู่ตามวัดเพราะมันเงียบสงบ และวัดจะมีจั่วให้นกอาศัยอยู่ได้ เป็นนกที่มีประโยชน์ต่อเกษตรกรตัวหนึ่ง

จากนั้นเราก็วาดนกกะเต็นอกขาว เพราะเป็นนกที่เจอบ่อย เป็นนกประจำถิ่น พบง่าย แต่ความอัศจรรย์ของเขาอยู่ที่ปาก ปากใหญ่ยาวกว่าหัว มุมปากจะลึกมาก นึกถึงตอนฉันวาด รู้แต่ว่าปากใหญ่แต่บอกสัดส่วนของนกไม่ได้

นกเงือกหัวแรดอีกตัวที่ปากใหญ่กว่าหัวและมีนอเหมือนแรด จึงได้ชื่อว่านกแรด กว่าจะปิดท้ายด้วยนกปิ๊ดจะลิวที่สังเกตเรื่องแก้มนก และก้นนกในวัยเด็กจะมีสีเหลือง ยังไม่เป็นสีแดง หลัง อก ปีกและตีนนก ยังเป็นเรื่องยากเพราะเรากำลังเรียนเรื่องสัดส่วนและสรีระของนก

น้องที่เป็นหมอสองคนนั้น เก่งมาก นอกจากสวยแล้วยังวาดภาพเก่งมาก เรียนรู้เร็ว โครงสร้างถูกต้อง เส้นสายสวยงาม

นกตัวเดียวกันแต่ลายเส้นไม่เหมือนกัน ของฉันนั้นเหมือนลายเส้นนกการ์ตูนมากกว่า แต่สรีระเริ่มถูกต้องขึ้น แต่ผลงานการวาดของน้อง ๆ โดยเฉพาะของหมอสองคนนั้นสวยงามมาก วาดเต็มสมุดและเส้นคมมาก ฉันขออนุญาตเธอถ่ายภาพผลงานด้วย เธอขอบคุณและยินดีให้ฉันถ่ายภาพ ฉันชอบเด็กที่มีกิริยามารยาทดี ไม่อวดตัว ถ่อมตน สดใส ภาพที่สวยงามอยู่แล้วดูสวยงามยิ่งขึ้น

ฉันทบทวนตัวเองและงงมากว่า ฉันวาดนกได้อย่างไร หรือเป็นเพราะไม่กลัวว่ามันจะผิดหรือถูก กล้าที่จะวาดและวาดทุกวัน วาดเรื่อย ๆ สังเกตให้มากขึ้นทุกครั้ง จนกระทั่งรู้ตัวเองว่า เราสังเกตไม่มากพอ แต่การวาดบ่อย ๆ ทำให้เราจำได้เนื่องจากการสังเกตนั่นเอง

หัวใจสำคัญของการวาดในวันนี้ที่น้องต้นบอกคือ ลงมือวาดและวาดบ่อย ๆ ฝึกมือบ่อย ๆ แล้วจะดีขึ้นเอง



ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย
20 กันยายน 2558











Create Date : 22 กันยายน 2559
Last Update : 22 กันยายน 2559 8:03:46 น.
Counter : 98 Pageviews.

1 comments
  

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อุ้มสี Photo Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Travel Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
mambymam Food Blog ดู Blog
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
nongmalakor Travel Blog ดู Blog
paerid Travel Blog ดู Blog
JewNid Book Blog ดู Blog
ภูเพยีย Diarist ดู Blog
โดย: เจ้าหญิงไอดิน วันที่: 22 กันยายน 2559 เวลา:22:36:03 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 21 คน [?]