Group Blog
 
<<
กันยายน 2557
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
19 กันยายน 2557
 
All Blogs
 

--- ป ร ะ ก า ศ วั น ไ ม่ รั ก เ ธ อ อ ย่ า ง เ ป็ น ท า ง ก า ร ---


























มันเป็นเรื่องยากมากที่ฉันจะรักหรือเมตตากับเธอ
แค่ได้ยินชื่อก็ไม่อยากจะพบหรือเจอะเจอ
หย่าขาดจากกันเถิดชาตินี้
อย่าตามราวีอีกเลยนะ ซ๊าธุ...

เพื่อนรักเคยเขียนถึงฉันว่า

'ฉันมีเพื่อนเป็นหนอนหนังสือ
ไม่รู้ว่าทำไมเราจึงนิยามคนช่างอ่านว่าเป็นหนอนหนังสือ
ฉันเดาเอาว่าเพราะคนที่ตั้งใจอ่านนั้นคงอ่านไปเรื่อย ๆ
เหมือนหนอนแก้วที่กัดกินใบไม้..ใบต่อใบ..ไม่หยุดง่ายๆ
เพื่อนส่งหนังสือมาให้เป็นของขวัญวันเกิดค่ะ
เห็นชื่อเรื่องก็โปรดอย่าได้คิดว่า
เพื่อนเหน็บวัยที่เจริญงอกงามยามนี้ของฉันว่าวัยชราเด็ดขาด
เพราะฉันเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่แท้ ๆ เมื่อไม่กี่ปีมานี่เอง
ตอนนี้กำลังซึบซับการเติบโตในรุ่นเลขสี่นำหน้าอยู่เท่านั้น
เรื่องนี้เป็นเรื่องของคนเป็นลูกที่อยากดูแลแม่ในวัยชรา
และในระหว่างทางที่ได้กลับมาใกล้ชิดกัน
คงทำให้ลูกคนนี้ได้เรียนรู้อะไรมากมายจากคำของแม่ที่แลกเปลี่ยนกับเขา .. '


ฉันเป็นหนอนหนังสือในสายตาเพื่อนไปแล้ว แต่ถึงกระนั้นฉันยอมรับอย่างหนึ่งว่า ฉันเป็นคนรักหนังสือ อยากหาที่อยู่ให้หนังสือได้อยู่สุขสบาย ไม่ต้องเจ็บไข้ได้ป่วยจากฝนฟ้าอากาศแปรปรวนในทุกฤดู มด แมลง หนูอย่าได้มาแผ้วพาน แต่ดันลืมนึกวายร้ายที่ชอบกินหนังสือ มันไม่ใช่หนอนแก้ว แต่มันคือปลวกมหาภัย ฮือ ฮือ ฮือ เสียงสะอื้นไห้ในลำคอ น้ำลายขมเชียว พูดไม่ออกบอกไม่ถูก มันมาแทะชั้นหนังสือที่ติดผนังตรงขั้นบันได มาทักทายให้เรารู้ตัวว่า เขาพาพรรคพวกมาแล้วนะ บ้านนี้มีไม้เนื้ออ่อนและหนังสืออร่อย ๆ เยอะแยะไปหมด ฮือ ฮือ น่าตกใจที่ต้องรื้อชั้นหนังสือติดผนังจนเห็นทางเดินของพวกมัน ยิ่งสาวยิ่งลึก ยิ่งเปิดยิ่งเห็น ยิ่งเดินตามยิ่งใช่ เคาะตรงไหน เจาะตรงไหน เจอตรงนั้น เงี่ยหูเหมือนได้ยินแต่เสียงแทะไม้ ประสาทจะกิน ใช่แล้ว...พวกมันกำลังกัดกินอย่างเมามัน แค่ได้ยินเสียงมันกัดไม้ก็ขนลุก !!

เราต้องตั้งสติกันว่าจะทำอะไรก่อน เป็นการสังคายนาบ้านขนานใหญ่เพราะมีตู้ไม้และตู้เสื้อผ้าหันหลังชนกัน กินตู้หนึ่งก็ลามมาอีกตู้หนึ่ง เรารีบเปิดอินเทอรืเน็ตดูว่า เราต้องทำอย่างไรก่อน หลัง แต่คงไม่เลี้ยงไว้ดูเล่นเป็นแน่ ไม่ใจดีขนาดนั้น แถมยังอยากกำจัดให้สิ้นซากเพราะไม่อยากให้ไปเกิดกับใครด้วยซ้ำ ความเมตตาปรานีหายไปหมดเพราะรักหนังสือมากกว่ารักสัตว์ปลวก ๆ อย่างพวกเธอ แง๊ แง๊ หดหู่ใจยังไงไม่รู้นะ

เราเห็นรอยทางที่มันเดินมา และเห็นรอยแทะกว้างรูขนาดก้นแก้ว แนบหูฟัง ได้ยินเสียงแทะ เลยฉีดยาเข้าไป จากนั้นก็เจาะ เคาะ ทำลายตู้และชั้นหนังสือที่เป็นโพรงด้านใน โอย...อัดแน่นไปด้วยปลวก นึกถึงต้นพุดน้ำบุษย์ที่แคระแกร็นเพราะลำต้น กิ่ง ก้านอัดแน่นด้วยหนอน นี่กระมังที่เรียกว่าหนอนบ่อนไส้ อยู่ตรงไหนก็เป็นเชื้อร้าย

ปลวกก็เหมือนเนื้อร้ายที่ต้องกำจัดก่อนที่ลุกลามไปเป็นมะเร็ง เราต้องหาบริษัทกำจัดปลวก ตายยกรัง ไม่งั้นบ้านพัง

ในทางตรงกันข้าม ฉันก็รู้ว่า ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดในโลกเกิดมาไร้ค่า เพราะในทางนิเวศวิทยาแล้ว ปลวกกว่า 80% จัดเป็นแมลงที่มีประโยชน์และมีความสำคัญต่อระบบนิเวศป่าไม้มาก โดยปลวกจัดเป็นผู้ย่อยสลายในป่าธรรมชาติ ซึ่งทำหน้าที่ร่วมกันกับเชื้อราและแบคทีเรีย พบว่าประมาณ 3 ใน 4 ของขยะธรรมชาติ เช่น ซากพืช เศษไม้ ใบไม้ ท่อนไม้ หรือต้นไม้ที่หักล้มร่วงหล่นทับถมกันอยู่ในป่า ปลวกจะทำหน้าที่ช่วยในการย่อยสลายให้ผุพังและเปลี่ยนแปลงไปเป็นฮิวมัสหรือินทรีย์วัตถุภายในดิน ก่อให้เกิดการหมุนเวียนอย่างรวดเร็วของธาตุอาหารในดิน สร้างความอุดมสมบูรณ์ให้แก่ดินในป่า ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของต้นไม้

ถึงรู้อย่างนั้น ฉันก็ยังคิดว่า 20 % คือเกิดมาเพื่อให้ฉันฆ่า ขออนุญาตไม่อนุรักษ์ด้วยประการทั้งปวง

แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันเรียนรู้จากเหตุการณ์นี้

หนึ่ง--คือ บาป
ฉันไม่อยากเบียดเบียนใครและไม่อยากให้ใครมาเบียดเบียนฉัน แต่ในโลกของความเป็นจริง ทุกสิ่งทุกอย่างเกื้อกูลกันและกันไม่ทางตรงก็ทางอ้อม แต่งานนี้ฉันเลือกทำลายมากกว่าการไตร่ตรอง



สอง -- ฉันถามตัวเองว่า ตายแล้วก็ขนหนังสือหมดตู้หนังสือไปด้วยไม่ได้ อาลัยอะไรกันนักหนา หนังสือมีไว้อ่านและแบ่งปัน ฉันคิดได้เหมือนกันนะ แต่ใจยังไม่นิ่งและกว้างใหญ่ไพศาลพอจะบริจาคหนังสือทั้งหมดที่มีตอนนี้ให้ห้องสมุดที่ใดที่หนึ่งตอนนี้น่ะ แม้จะบอกลูก ๆ ว่า แม่ตายแล้ว เก็บเฉพาะหนังสือทำมือของแม่ไว้เพราะแม่เขียนไว้ให้ลูก และหนังสือที่มีลายเซ็นของนักเขียนที่มอบให้แม่ก็พอนะ นอกนั้นแล้วแต่ลูก

วันนี้ฉันยังเสียดายมาก แต่จะไม่ทุกข์มากไปกว่านี้ และค่อย ๆ ดูแลบ้านช่องให้ดีต่อไป

เช้านี้ฉันก็เล่าให้เพื่อนรักฟังว่า หนอนแก้วอย่างฉันไม่ใจดีและไม่เคยรักปลวกเลย ให้ตายสิ !! ยังไงคุณปลวกทั้งหลายก็อโหสิกรรมให้หนอนอย่างฉันด้วยนะ อย่าจองเวรกับฉันอีกเลยนะ ซ้าธุ....





'หนอนแก้วผู้ไม่เคยรักปลวก'
ขอบคุณค่ะ
ภูเพยีย

18 กันยายน 2557













 

Create Date : 19 กันยายน 2557
1 comments
Last Update : 19 กันยายน 2557 13:21:21 น.
Counter : 69 Pageviews.

 

ฮ่าๆๆ นั่นสิคะ
เวลาไปค้นตู้หนังสือบ้านคุณย่า บางเล่มคุณย่าเก็บไว้แต่ไม่ได้ดูแล
ก็มีพี่ปลวกไปแทะไปเล็มอยู่เหมือนกัน

แต่ไม่รู้ทำไมพิมชอบหนังสือเก่าๆแบบนั้น
รู้สึกกลิ่นมันหอมดี โรคจิตหรือเปล่าเนี่ยเรา

 

โดย: The impression 20 กันยายน 2557 14:42:57 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ภูเพยีย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]





Friends' blogs
[Add ภูเพยีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.