น ก ทุ ก ตั ว มี ฟ้ า ใ ห้ บิ น (โดม วุฒิชัย - ปะการัง) 26 พฤศจิกายนนี้ 26 พฤศจิกายนนี้ . . . น ก ทุ ก ตั ว มี ฟ้ า ใ ห้ บิ น ๒. บิ น ทุกครั้งที่มีหนังสือออกใหม่ ในมวลแห่งความรู้สึกตื่นเต้นทั้งหมด น่าจะมีความอยากรู้อยากเห็นปกหนังสือรวมอยู่ในนั้นด้วยส่วนหนึ่ง เมื่อผมเห็นปก“นกทุกตัวมีฟ้าให้บิน”เป็นครั้งแรก ผมบอกไม่ถูก จะว่าชอบก็ไม่ใช่ จะว่าไม่ชอบก็ไม่เชิง ผมแค่รู้สึกแปลก ๆ ความรู้สึกแรกบอกว่า “มันจืดไปนิด” เมื่อวางบนแผงแล้วอาจจะไม่สะดุดตา ฟอนท์ที่ใช้เป็นชื่อเรื่องก็ดูไม่คุ้นเคย ผมเดาว่าเป็นฟอนท์รุ่นใหม่ ที่ดูประดักประเดิดในสายตาของผม ความรู้สึกของผมก้ำกึ่งกันอย่างมาก... ผมเขียนอีเมลคุยกับโดมตามที่รู้สึก แต่หลังจากนั้น เมื่อกลับไปดูอีกรอบ และหลายรอบ ผมก็รีบเขียนไปบอกโดมอีกฉบับว่า - - เอ ดู ๆ ไป ผมก็เริ่มจะชอบนะ มันเป็นสไตล์ใหม่แตกต่างจากที่ผมคุ้นเคย เลยไม่แน่ใจในตอนแรก แต่เมื่อพิจารณาไปนาน ๆ เข้า ผมกลับรู้สึกว่าสวยแปลกตาดีเหมือนกัน- - ผมตั้งข้อสังเกตว่า อาจจะเป็นการออกแบบในสไตล์คนรุ่นใหม่กระมัง โดมตอบกลับมาว่า เขาก็มีความรู้สึกคล้ายกับผมทั้งในตอนแรกและตอนหลังอย่างที่ผมเขียนไปนั่นแหละ ผมเลยเบาใจที่เราเห็นตรงกัน แล้วโดมก็กล่าวสรุปทิ้งท้ายว่า- - “เขาเอานักเขียนรุ่นเก่ามาใส่ในปกรุ่นใหม่แน่เลย ฮ่า ฮ่า” .... เดิมที เมื่อคิดที่จะนำจดหมายทั้ง ๓๙ ฉบับนี้มารวมเล่ม ผมมีความกังวลใจเล็กน้อยในส่วนของผม เพราะตอนที่เขียนโต้ตอบกันทางบล็อกนั้น ผมรู้สึกเหมือนเราเขียนจดหมายคุยกันจริง ๆ ผมเลยเขียนอย่างเปิดใจตามสบาย นึกอะไรได้, อยากเล่าอะไร, รู้สึกอย่างไร ก็เขียนไปอย่างนั้น ในหัวข้อต่าง ๆ กัน เพราะผมมั่นใจว่าโดมเป็นเพื่อนที่คุยได้ทุกเรื่อง... แต่เมื่อต้องนำมารวมเล่มที่มีคนอ่านหลากหลายในวงกว้างขึ้น ผมก็เกิดอาการไม่แน่ใจว่าจะเหมาะสมหรือไม่ในหลายประเด็น ในที่สุด เมื่อเรื่องผ่านการพิจารณาของบรรณาธิการสำนักพิมพ์ ผมก็เบาใจได้(อีกครั้ง)ว่า เนื้อหาสาระที่คุยกันเหมือนเป็นเรื่องส่วนตัวของเรานั้น คงพอจะมีคุณค่าสาระต่อผู้อื่นได้บ้าง... ต่อจากนี้ไป ผมก็ไม่ต้องคอยกังวลสิ่งใดอีก เมื่อเช้านี้(ตามเวลาที่อเมริกา) ผมได้รับอีเมลจากโดม วุฒิชัย บอกว่า ประชาสัมพันธ์ของสำนักพิมพ์แพรวได้แจ้งให้ทราบว่า “นกทุกตัวมีฟ้าให้บิน” มีกำหนดวางตลาดประมาณวันที่ 26 พฤศจิกายนนี้ (น่าจะ) แน่นอน แล้วการรอคอยก็สิ้นสุดลงที่ปลายทาง นับจากนี้ไป แผ่นฟ้ากางแขนออกกว้าง เมื่อสายลมแรกมาถึง เราจะกางปีกบิน... ปะการัง CA, USA 11-17-09 คลิกชม สูจิบัตร ออนไลน์ "เริงรมณีย์สีน้ำ" พิบูลศักดิ์ ละครพล WHISPERING - Online Magazine   Create Date : 18 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 18 พฤศจิกายน 2552 7:22:32 น. 9 comments Counter : Pageviews.

ขอยกคอมเม้นท์ของเพ็ญจากบล็อกที่แล้วมาไว้ที่นี่ครับ ************ สวัสดีค่ะ พี่ปะการัง เพ็ญยังไม่ได้อ่าน ขวัญเรือน เล่มใหม่เลย(อีกแล้ว ก็เล่มเก่ายังอ่านไม่หมดเลยค่ะ) แต่เพ็ญแวะไปที่ เว็บ สนพ.อมรินทร์ เห็น มีการลงรายการหนังสือที่กำลังจะวางแผงแล้วนะคะ ลิ้งค์นี้ค่ะ "นกทุกตัวมีฟ้าให้บิน” ปกติ เพ็ญเห็น สนพ.นี้ มักจะมี meeting เล็กๆ ในงานเปิดตัวหนังสือ ให้นักเขียนกับคนอ่านได้พบปะกัน พี่ปะการังไม่สนใจบ้างหรือคะ โดย: PenKa วันที่: 17 พฤศจิกายน 2552 เวลา:8:31:20 น. ************ ขอบคุณมากครับเพ็ญ ที่เอาลิงค์มาบอกกล่าว เรื่องmeeting คงขึ้นอยู่กับทางสำนักพิมพ์ครับ แต่... ถ้าพี่มีโอกาสไปเมืองไทยเมื่อใด พี่กับพี่โดม อาจจะทำmeetingกันเองเล็กๆก็ได้ครับ :)   โดย: ปะการัง (ชบาฉาย ) 18 พฤศจิกายน 2552 7:32:28 น.

สวัสดีค่ะพี่ปะการัง บอกช้าไปมั้ยคะว่า ชอบปกตั้งแต่แรกเห็น คงเป็นเพราะว่าชอบสีฟ้า และ สีดำ แล้วก็อะไรที่ดูโล่งๆ โปร่งๆ สบายตา นับเป็น "คนรุ่นใหม่" ได้มั้ยคะ 555 อ้อ มีนิดเดียวที่ชื่อหนังสือ ไม่ใช่รูปแบบตัวอักษร แต่เป็นขนาดตัวอักษร น่าจะใหญ่กว่านี้ หรือหนากว่านี้สักนิดนึง เพื่อเบรคความรู้สึกเบาไปหมดน่ะค่ะ แล้วก็นกตัวเล็กไปจิ๊ดนึง ถึงแม้จะมีหลายตัวก็เหอะค่ะ ไม่สมชื่อหนังสือไงคะ อิ อิ นี่เป็นความคิดเห็น ความชอบส่วนตัวนะคะ เล่าให้พี่ปะการังกับพี่โดมฟัง เอ๊ย อ่านเฉยๆ ใครอื่น อาจจะคิดไม่เหมือนกันก็ได้ นานาจิตตังเนอะ นั่นสินะคะ ถ้าพี่ปะการังมาเมืองไทยเมื่อไหร่ จัดมีทติ้งที่ไหนดีละคะ ฮิ ฮิ   โดย: BUATALAY IP: 203.156.38.203 18 พฤศจิกายน 2552 8:49:38 น.

รัชชี่เคยคิดเล่น ๆ กับบล็อกเกอร์ท่านหนึ่งที่คุยถูกใจจากในบล็อก จนมีโอกาสเจอตัวจริงแล้ว 2 ครั้งค่ะ ช่วงที่ผ่านมาก็ email เขียนถึงกันบ่อย ๆ กับเรื่องสัพเพเหระ ยังเล่าให้ฟังเลยว่ารัชชี่มาอ่านบล็อกนี้เห็น จม.คุณปะการังคุยกับคุณโดม พูดเล่น ๆ ว่าเราเอามาลงบล็อกมั้ย (แต่คงไม่หรอก 5555) ป้าเขาบอกว่า อย่าเลย เพราะว่าถ้าเอามาลงบล็อก อาจทำให้หลาย ๆ เรื่องไม่กล้าเขียนเต็มที่ สรุปว่าเป็น two way communication น่ะดีแล้ว แต่รัชชี่ก็ชอบอ่านนะคะที่เคยอ่าน ไว้จะไปรอดูตามร้านหนังสือเมื่อวางตลาดแล้วนะคะ   โดย: รัชชี่ (รัชชี่ ) 18 พฤศจิกายน 2552 11:09:47 น.

สวัสดีค่ะพี่ปะการัง ห่างเหินไปนาน...(แต่ไม่เหินห่าง) เพราะหนอนฯ ติดภารกิจอยู่หลายอย่าง ซึ่งต้องใช้เวลามาก ๆ ทั้งนั้นค่ะ คอมฯ ที่บ้านเสียด้วย ก็ยิ่งไปกันใหญ่ พ้นวันอาทิตย์นี้ไปก็คงจะมีเวลาหายใจมากขึ้น (แต่ทว่า...ก็ยังมีงานใหญ่รอให้สะสางอยู่อีกหลายงานค่ะ) เพิ่งรู้ว่าหนังสือจะวางปลายเดือนพฤศจิกา...จากบล็อกพี่นี่แหละค่ะ ทีแรกเข้าใจว่าเป็นกลางเดือน มิน่า...ไปหาที่ร้านนายอินทร์...พนักงานขายก็บอกยังไม่มา ดูภาพปกอาจจะดูบางเบานิดนึง แต่หนอนฯ ไม่อยากวิจารณ์จนกว่าจะได้เห็นของจริงก่อนค่ะ สำหรับความเห็นส่วนตัว หนอนฯ คิดว่าเนื้อหาสาระในจดหมายทั้ง 39 ฉบับ หนักแน่นพอที่จะให้ประโยชน์ต่อคนอ่านได้แน่นอน ไม่แต่เพียงสาระประโยชน์เท่านั้น ยังได้ภาษาดี ๆ สำนวนดี ๆ ความรู้สึกดี ๆ และบรรยากาศของมิตรภาพซึ่งแม้จะอยู่ห่างกันคนละฝั่งฟ้า แต่ก็ชิดใกล้ในความรู้สึก ได้เห็นความรักความผูกพันกันฉันมิตร และความเอื้ออาทรกันผ่านตัวหนังสือค่ะ เป็นหนังสือแบบ two in one เพราะคนอ่านจะได้อรรถรสสองแบบด้วยกัน ด้วยเป็นจดหมายของนักเขียนสองคน สองสไตล์ (ชัดเจนค่ะ) รออ่านรอเห็นหนังสืออยู่เช่นกันค่ะ คิดถึงทุก ๆ คน แล้วจะแวะมาใหม่จ้า   โดย: หนอนฯ IP: 10.20.3.30, 202.28.180.202 18 พฤศจิกายน 2552 12:54:47 น.

ฮัลโหล... ชีวิตไหว....ใบไม้ร่วง ถูกใจอีกแล้วครับท่าน.. ชอบการผูกโยงเล่าเรื่องของพี่ปะการังมากค่ะ อ่านได้ลื่นไหลไม่สะดุด ชอบนิทานเป็นพิเศษ ก็เป็นคนรักนิทานน่ะ ยิ่งนิทานดีๆมีธรรมะแฝงข้อคิด ยิ่งชอบมาก ทั้งหมายิ้มและลูกชาวนา ชอบจัง..จนรู้สึกอยากขยายเป็นนิทานเล่ม... (คิดได้...ทำได้หรือเปล่าอีกเรื่องนึงจ้ะ!!!) หนูเพิ่งค้นพบว่า พี่ปะการังมีสไตล์การเขียนคล้ายคลึงกับท่านพระไพศาล วิสาโล มาก (แน่นอน..หนูชอบและศรัทธาในงานเขียนของท่านมากๆๆๆ) คือ สอนให้คิดผ่านเรื่องเล่าอันเป็นเรื่องจริงของชีวิต ชัดเจนเข้าใจไร้ข้อโต้แย้ง ลึกซึ้งในความหมาย และงดงามในภาษา มิน่า..งานอ่านของพี่ปะการังทีไร..อินจัง (ไม่ใช่อินจันนะจ๊ะ..) ดีใจมาก..ที่มีงานเขียนดีๆถูกใจให้อ่านเป็นประจำ.. กำลังคิดว่าจะทำการสะสมอย่างไรดีค่ะ มีนิทานมาเล่าด้วยล่ะ แต่ว้า...ต้องไปเข้าครัวซะแล้ว ติดไว้ก่อนนะคะ พี่น้อง รับรองไม่เครียด ...   โดย: ตะเบบูญ่า IP: 203.209.101.173 18 พฤศจิกายน 2552 17:53:22 น.

สายัณห์สวัสดีค่ะพี่ปะการัง & นางฟ้าทุกท่าน +--------------------------------------------------+ ตั้งเวลาปลุก 04.30น. สาวฯ สะดุ้งตื่น จำใจบิดขี้เกียจและสบัดผ้าห่มออกจากตัว แล้วเดินออกมาแบบงัวเงีย พอพ้นประตูบ้านปะทะกับลมหนาวเข้าอย่างจัง อู้ว! เย็นสบายดีค่ะ แล้วหามุมมองทางทิศเหนือ ตั้งหลักตั้งคอแหงนมองฟ้าในระดับ 80 องศา (จนเมื่อย) ฟ้าทางทิศเหนือบรรยากาศไม่เป็นใจ เมฆหมอกปกคลุมขาวโพลน ฝั่งทิศใต้กลับสว่างใส เห็นดาวประดับฟ้าเต็มไปหมด หันหน้ากลับมาทางทิศเหนือ เพื่อรอชมปรากฎการณ์ธรรมชาติ ในรอบ 8 ปี รอ. รอ.. รอจนกว่าจะเห็น "ฝนดาวตก" เกือบไม่กล้ากระพริบตาเชียวคะ โอ้ว! เห็นแล้ว..เห็นแล้ว ตั้ง 1 ดวง เมื่อเวลาผ่านไปประมาณเกือบ 15 นาที ตื่นเต้นค่ะ แหงนคอรอต่อไป.......10 กว่านาที วิบ ๆ วับ ๆ ลำแสงสั้นจุ๊ดจู๋ .. แล้ววูบหายวับในฉับพลัน ย้ายทำเลอีกนิด.. แต่มุมมองอยู่ในระดับองศาเดิม เมฆหมอกเริ่มลอยหายไปฝั่งทิศตะวันตก ฟ้าสว่างกระจ่างใส อะว้าว! วับวาวหวีดหวิวววววว.. แล้วดาวตกก็หายวับไปลับตา ดวงที่ 3 4* 5 6 7 ......................แล้วก็ไม่เห็นเลย เฝ้ามองท้องฟ้าจนแสงสว่างคาตา (เมื่อยคอชะมัด) ถึงวาระอำลาหมู่ดาว มีเพียง "ดาวฤกษ์ที่เปล่งรัศมีส่องแสงให้ฟ้าดูสวยงามในเวลานี้" --------จบข่าวสั้น "ฝนดาวตก ณ บ้านนอก"--------- ปล. ดวงที่ 4 เห็นชัดสุด ๆ ตกตรงตรง แต่ไม่ทิ่มหัว(ใจ) อะคึ่ ๆ   โดย: น.9 (สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น ) 18 พฤศจิกายน 2552 20:17:28 น.

สวัสดีครับ BUATALAY ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นเรื่องปกครับ เก่งหลายเรื่องนะเรา :) เรื่องมีทติ้ง ถ้าจัดที่ภูเก็ต ก็คงมีแค่พี่กับบัวล่ะครับ ฮ่า ๆ .... สวัสดีครับ รัชชี่ น่าจะลองดูนะครับ แต่ก็คงมีบ้าง ที่ทำให้เราไม่กล้าเขียนเต็มที่ ถ้าหาหนังสือได้แล้ว แจ้งให้ทราบด้วยนะครับ .... สวัสดีครับ หนอน รู้ว่าไม่เหินห่าง พี่เองก็ยุ่งเหมือนกัน ขอเวลาอีกสักนิด แล้วจะคุยต่อที่อีเมลนะครับ ขอบคุณหนอนที่ให้กำลังใจมาตลอด หนังสือเล่มนี้ หนอนมีส่วนช่วยทำให้เกิดขึ้นครับ :) .... สวัสดีครับ ตะเบบูญ่า เดี๋ยวนี้ ทันสมัย อ่านได้ตามปักษ์ที่ออกวางแล้ว... ขอบคุณมากครับ นอกจากเขียนนิทานเก่งแล้ว ยังชมเก่งเสียด้วย :) เพิ่งรู้ว่าพี่เขียนได้คล้ายคลึงกับพระแล้ว... อิอิ ไหนล่ะ นิทาน... ? .... สวัสดีครับ สาวบ้านนอก ขอบคุณที่รายงานข่าว "ฝนดาวตก" บรรยายได้น่าตื่นตา, สวยงาม และชวนยิ้ม :) .... สวัสดีทุกๆท่านครับ มีความสุขในวันใหม่ครับ   โดย: ปะการัง IP: 72.197.60.18 20 พฤศจิกายน 2552 3:48:02 น.

สวัสดีค่ะพี่ปะการัง อ๊ะๆๆ อย่าทำเป็นเล่นไป คุณเพ็ญก็อยู่ใกล้ๆ ถ้าจัดมีทติ้ง คงไม่มีแค่ 2 คน แน่ๆค่ะ อิ อิ เนี่ย กาปฏิทินไว้แล้วนะคะ 26 นี้ ต้องแวะร้านเส้งโห อ้อ ตอนนี้ เป็นรุ่นลูก เอ๊ะ หรือรุ่นหลานแล้วก็ไม่รู้นะคะ ที่มาบริหารร้าน แต่พวกเค้าไม่เฝ้าหน้าร้านเองเหมือนสมัยที่พี่ไปอุดหนุนหรอกค่ะ มีแต่เด็กๆ พนักงาน บัวก็เลยไม่รู้จะไปบอก จขร. ยังไงดีว่าจำลูกค้าคนนี้ (คนที่ชื่อ.... (ปะการัง) ลูกชายร้าน......) ได้มั้ย 555   โดย: BUATALAY IP: 203.156.38.203 20 พฤศจิกายน 2552 8:51:16 น.

นิทานมาแล้วจ้า.... วันนี้ไม่ต้องเข้าครัว..อิอิ มาเล่านิทานดีกว่า เรื่องมีอยู่ว่า... นักศึกษาสาวสวยใสวัยใกล้เรียนจบ ไปฝึกงานที่สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง รุ่นพี่แสนดีมอบหมายงานให้ไปสัมภาษณ์เจ้ากระทรวง... "น้องไปพบคุณสุวิทย์ คุณกิตติ..นะ" เมื่องานสำเร็จลุล่วงจึงโทรมารายงาน.. "พี่คะ หนูได้พบคุณสุวิทย์เรียบร้อยแล้วนะคะ แต่ไม่พบคุณกิตติค่ะ" ...................... นิทานเรื่องเนี้ย.. based on true story เป๊ะ เป๊ะเลยนะฮ้า.. ...................... พี่ปะการังคะ เมื่อวานหนูไปห้องสมุด ได้อ่านล้อมโลกฯย้อนหลัง 3 เรื่อง สายรุ้งบนฟ้าที่ความจริงเราไม่เห็นเพราะอาจไม่ได้แหงนหน้ามอง ผีเสื้อแสนสวยที่พระเจ้าทรงสร้างมาจากทุกสิ่งสวยงามบนโลกนี้เพื่อเด็กๆ และ..คนเราควรทำตัวให้เบาลงเพื่อจะได้ไปสวรรค์ได้ง่ายขึ้น ทุกเรื่องงดงามทั้งแง่คิดมุมมองและจินตนาการค่ะ อิ่มใจมาก ชอบแง่คิดของเรื่องสายรุ้งเป็นพิเศษ เก็บไว้เตือนตนยามเผลอมองแต่กำแพง วันนี้ขับรถยังนึกถึงความตอนที่พี่ปะการังเขียนถึงการขับรถฝ่าสายหมอก ...อาจมีสิ่งไม่คาดฝันโผล่มาจากสองข้างทางได้ทุกเมื่อ... รู้สึกได้ว่า มีสติและประมาทน้อยลงค่ะ เชื่อหรือยังคะว่า งานเขียนของพี่มีอิทธิพล และก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงได้   โดย: ตะเบบูญ่า IP: 203.209.101.143 20 พฤศจิกายน 2552 17:54:58 น.