" ค ว า ม สุ ข ผ ลิ ใ บ ใ น ทุ ก เ ช้ า" หนังสือเล่มใหม่ของ "ปะการัง" วางตลาดแล้ว
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2551
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
10 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 

7/10 ... บาดแผลของแผ่นดิน



แม้จะอยู่ไกลหลายพันไมล์ แม้จะผ่านไปแล้วสองสามวัน แต่กลิ่นควันและคาวเลือด ยังดูเหมือนไม่จางหายไปจากดวงตาและหัวใจของผม มันบอบช้ำและเจ็บแน่นอยู่ภายใน จนทำให้รู้สึกว่า หากเป็นเพียงแค่ความเจ็บปวดทางกายภาพ มันคงจะคลี่คลายไปบ้างแล้วจากการรักษา แต่นี่เป็นบาดแผลที่กรีดลึกลงในหัวใจ มันจึงยากที่จะเยียวยาชั่วข้ามคืน

น้ำตาในตอนนี้แม้ได้หยุดไหลไปแล้ว แต่มันก็พร้อมที่จะเอ่อท้นท่วมดวงตาได้ทุกครั้ง เมื่อได้อ่าน ได้ยิน ได้เห็นเรื่องราวและภาพเหตุการณ์ในวันนั้น 7 ตุลามหาโหด

เปลว สีเงิน คอลัมนิสต์อาวุโสจากหนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ บันทึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้นว่า

......

“มันจบแล้ว ประเทศไทย เราจะหวังจากใครไม่ได้แล้ว แม้กระทั่งทหาร เพราะมันเป็นของเขาไปหมดแล้ว"!! "เขา" คือใคร ถ้าไม่ใช่ทรราช "ระบอบทักษิณ"?

เธอพร่ำย้ำแต่คำว่า ท่ามกลางห่ากระสุน จะเป็นห่าแก๊สน้ำตา หรือห่าอะไรของตำรวจก็ช่างเถอะ ฝูงชนที่ล้มคว่ำคะมำหงายเรี่ยรายพื้นหน้ารัฐสภาเช้านั้น เมื่อเข้าไปช่วยกันอุ้ม-ช่วยกันลากคนไหน ในความเวิ้งว้างจากจุดหวัง คำถามพรั่งพรู "จากใจ" ถามกันเองว่า "ทหารออกมาช่วยพวกเราแล้วหรือยัง?"

คุณไชยา พูนแก้ว พันธมิตรฯ ใจเหนือเพชรจากชุมพรที่ขาขาด ทั้งที่เลือดฉาดฉาน กระเถิบไป..กระเถิบไป..ลากขาที่ขาดรุ่งริ่ง เลือดไหลเรี่ยรายพื้น กระเถิบไป เพื่อเอาร่างช่วยบังห่ากระสุนที่ตำรวจระดมสาดใส่อย่างบ้าคลั่งให้กับสตรีพันธมิตรฯ คนหนึ่งที่ล้มจมเลือดอยู่!

หัวใจเอ๋ย..หัวใจ นี่แหละหัวใจพันธมิตรฯ ในสนามร่วมรบ!

หน่วยพยาบาลในชุดคล้ายทหาร ทั้งที่ติดเครื่องหมาย "ในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ" หามเปลแหวกแนวสกัดตำรวจเข้าไปหวังช่วยหามคนเจ็บที่เรี่ยรายพื้น หัว-ท้าย หามเปล วิ่ง..วิ่ง..วิ่ง ไปไม่เท่าไหร่... ตูม..ตูม..ตูม..ใส่ทางข้างหลัง คงเป็นกระสุนยางในระยะใกล้ บุรุษพยาบาลหมุนคว้าง แล้วคะมำคว่ำคาเปล พยายามตะกายจะลุกขึ้นมาให้ได้ หวังคว้าเปลวิ่งไปช่วยชีวิตพันธมิตรฯ ที่ร้องหาระงม..

พลั่กกก..! เป็นตีนตำรวจพิทักษ์ทรราชกระทืบเหยียบหลังไว้บนความหมาย "มึงไม่ต้องไปช่วยมัน"!!

(จากคอลัมน์ "คนปลายซอย"-เปลว สีเงิน)

......

นี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินไทย ที่ดูเหมือนไม่ใช่เรื่องใหม่แต่อย่างใด กงล้อแห่งประวัติศาสตร์ ไม่เพียงแต่ติดหล่มเท่านั้น แต่ยังไหลถอยไปข้างหลัง และคืบหน้ามาติดหล่มเดิม ซ้ำรอยครั้งแล้วครั้งเล่า นับจาก 14 ตุลา, 6 ตุลา, พฤษภาทมิฬ จนกระทั่งถึง 7 ตุลา ซึ่งผมกล้ายืนยันว่า มันจะไม่หยุดอยู่แค่นั้น เพราะจนป่านนี้แล้ว คนไทยบางส่วนยังไม่ยอมเปิดหู เปิดตา ยอมรับความจริง รับรู้ความเป็นไปที่เกิดขึ้น ตราบใดที่ยังรู้สึกว่าโลกในฟองสบู่ของตัวเองยังสวยใส ไม่โดนเจาะแตก ก็ยังเข้าใจผิดๆว่า ทุกอย่างยังสงบสวยงาม การประท้วงคือความวุ่นวาย เราเลยมักได้ยินคำพูดประเภทนี้ที่ว่า “เบื่อ ไม่อยากยุ่ง ไม่ใช่เรื่องของเรา”

คนไทยเข้าใจคำว่าประชาธิปไตย เพียงแค่การเลือกตั้ง โดยไม่รับรู้หรือสำนึกว่าการประท้วงเป็นสิทธิ์อันชอบธรรมที่เราพึงมี และเป็นอาวุธสำคัญอันหนึ่งที่ถูกต้องตามระบบประชาธิปไตยของเราด้วยเช่นกัน

เมื่อเรารู้จักแค่การเลือกตั้ง เราจึงภูมิใจที่ตัวเองได้ออกไปเลือกตั้งเท่านั้น ในขณะที่นักการเมืองที่ได้เข้าสภาก็ภูมิใจที่จะเรียกตัวเองว่าเป็นผู้แทนของประชาชน และพร่ำบอกซ้ำซากว่า-- ฉันมาจากการเลือกตั้ง

แล้วประชาธิปไตย ของเราก็จบลง ณ ตรงนั้น--หลังจากที่เดินออกจากคูหาเลือกตั้ง พร้อมๆกับที่นักการเมืองก็เริ่มต้นใส่เสื้อคลุมปักชื่อประชาธิปไตย เข้าไปใช้สิทธิ์ในการบริหารบ้านเมืองอย่างเต็มที่ รวมไปถึงสิทธิ์ในการโกงกินอย่างเต็มที่ด้วยเช่นกัน..

และประชาชนส่วนใหญ่ก็หลับตาข้างหนึ่ง แล้วยอมรับว่าการโกงกินเป็นหนึ่งในมารตวัดของบรรทัดแห่งจริยธรรม!

เมื่อเราภูมิใจในประชาธิปไตยแค่ออกไปเลือกตั้ง แต่ไม่คิดทำหน้าที่ตรวจสอบการทำงานของผู้ที่อาสาเป็นตัวแทนเราเหล่านั้น เราจึงต้องอยู่ในประเทศที่ไม่มีหลักประกันใด ไม่มีความเท่าเทียมกัน, ข้าราชการหรือตำรวจจะรับใช้ผู้ที่มีเงินเท่านั้น ไม่ใช่ประชาชน, คิดจะทำอะไรในประเทศนี้ ต้องมีเส้นสาย ต้องเสียเงินนอกระบบ-- นั่นไม่ใช่สังคมที่เราควรอยู่ ประชาชนควรได้รับคุณภาพแห่งชีวิตทั้งมวลที่ดีกว่านั้น ไม่ใช่เพียงแค่นักการเมือง และผู้มีอำนาจเท่านั้นถึงจะอยู่ดีกินดี!

เราเคยชินกับการยอมอยู่ภายใต้คนที่อยู่ในเครื่องแบบและมีอำนาจมาหลายชั่วอายุคน จนไม่กล้าลุกขึ้นมาทวงถามสิทธิ์และสิ่งที่ควรจะเป็นของเรา มันเป็นการยอมจำนนที่เกาะติดอยู่ในสายเลือดของเรามายาวนาน จนเราไม่กล้าแม้แต่จะคิดว่า มันเป็นไปได้ที่เราจะมีสังคมใหม่ที่ดีกว่าเดิม

เมื่อเราไม่กล้าแม้แต่จะคิด, ฝัน และหวัง.. เราเลยได้ยินคนไทยบางส่วนบอกว่า “โอ้ย..ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้หรอก ใครๆก็โกงกันทั้งนั้น” แล้วเราก็อยู่อย่างนี้ต่อไป.. เหมือนเดิม!

เมื่อประชาชนเองพยายามหลบซ่อนอยู่ในโลกสวยใสแห่งฟองสบู่ของตัวเอง, ปิดหู ปิดตาไปข้างหนึ่ง, ไม่รับรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ผลักไสออกไปให้ไกลห่าง ไม่เปิดปากส่งเสียงว่า เราไม่พอใจ-- แถมมีเม็ดเลือดแห่งการยอมจำนนอยู่ในสายเลือดมาหลายชั่วอายุคน เราจึงยังคงต้องเสียน้ำตาต่อไปอีกหลายยุคหลายสมัย

เพราะนั่นเปิดโอกาสให้นักการเมืองและผู้มีอำนาจ ฉวยจุดอ่อนข้อบกพร่องนี้ มาสร้างความชอบธรรมลวงๆให้ตัวเองในหลายๆเรื่อง และเลวร้ายย่ามใจถึงขั้นเหิมเกริมสั่งฆ่าประชาชน อย่างเช่นกรณีล่าสุด เมื่อวันที่ 7 ตุลาคมที่ผ่านมา

หลังจากที่กระทำการโฉดช้าป่าเถื่อนแล้ว มิเพียงไม่ยอมรับความผิด แต่ยังบิดเบือนและใส่ร้ายผู้ที่ตายแล้วอย่าโหดร้ายและน่าละอายที่สุด--

น้องโบว์ ผู้หญิงตัวเล็กธรรมดาๆที่มาจากครอบครัวคนชั้นกลาง เรียนจบเอแบ็ค กำลังจะแต่งงาน โดนแรงอัดของระเบิดตรงช่วงหน้าอก เสียชีวิตในทันที ตำรวจกลับบอกว่าอาจจะพกระเบิดใส่กระเป๋ามาเอง!

มีภาพชายคนหนึ่งโดนระเบิดจนแขนขาด มือข้างหนึ่งกำวัตถุบางอย่างในมือ ตำรวจบอกว่าในมือนั้นคือระเบิด ปรากฏว่ามีข่าวนายแพทย์ที่รับผู้บาดเจ็บรายนี้ พร้อมด้วยพยาบาล และเจ้าหน้าที่ต่างออกมายืนยันว่าเขาแค่กำพวงกุญแจหนังในมือเท่านั้น กระแสข่าวตามมา จึงมีความเป็นไปได้ว่าระเบิดที่ปรากฏในภาพถ่ายของหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งนั้น อาจจะเป็นการยัดใส่มือระหว่างที่เขากำลังสะลึมสลือเพราะพิษบาดแผล (โปรดสังเกต หากนั่นเป็นความจริง ภาพถ่ายนี้ต้องมีเบื้องหลัง และได้รับความร่วมมือโดย “สื่อ” เหมือนการบิดเบือนภาพในกรณี 6 ตุลา)

จากภาพนั้น หนังสือพิมพ์บางฉบับสรุปว่าเขาคือ “มือบึ้ม”ในทันที ความจริงปรากฏในวันต่อมาว่า แท้จริงแล้ว ชายคนนั้นคือตี๋-ชิงชัย ศิลปินธรรมดาๆคนหนึ่ง ในกลุ่มของวสันต์ สิทธิเขตต์ นั่นเอง เขาเป็นเพียงศิลปินที่ใช้มือขวาวาดรูปทำมาหากินเลี้ยงครอบครัว แต่บัดนี้มือข้างนั้นของเขาได้ขาดหายไปแล้ว พร้อมด้วยกล่องเสียงที่แหลกละเอียด ซึ่งอาจทำให้พูดไม่ได้ไปตลอดชีวิต

บาดแผลใหม่ของแผ่นดินครั้งนี้ นอกจากมีสาเหตุมาจาก ส. ตัวแรก ที่ชื่อ สมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกฯที่รับใบสั่งการทำงานผ่านทางโทรศัพท์ทางไกลจากลอนดอนทุกเช้า โดยเฉพาะในเช้าวันนั้น ได้มีคำสั่งให้ลุยเข้าไปอ่านกระดาษ (ที่เรียกว่านโยบายบริหารประเทศ) ในรัฐสภาให้จงได้ แม้จะต้องนองเลือดก็ตาม

ส. ที่สองคือ ส.ส. ผู้ทรงเกียรติฝ่ายรัฐบาลทั้งหลาย ที่ไม่ได้ทำหน้าที่สมกับเป็นตัวแทนของประชาชนจริงๆ ไม่ทักท้วง ไม่ห้ามปราม กลับหัวเราะเยาะใส่ผู้ประท้วงที่ตัวเองเพิ่งย่ำกองเลือดติดเท้าเดินเข้าไปในสภา โดยไม่ได้รู้สึกรู้สาแต่อย่างใด

ส. ที่สาม คือ สื่อ ไม่ได้ทำหน้าที่อย่างตรงไปตรงมา- - ในวันเกิดเหตุ ขณะที่พันธมิตรหน้ารัฐสภากำลังโดนระดมยิงด้วยระเบิดแกซน้ำตาและอื่นๆจากตำรวจ “สื่อ”ทางทีวี โดยเฉพาะช่องฟรีทีวีทั้งหลาย กลับดำเนินรายการบันเทิงไปตามปกติ รื่นเริง ไร้สาระ ราวกับว่าอยู่กันคนละฟากโลก เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่หน้ารัฐสภา ไม่มีการรายงานสดจากที่เกิดเหตุแต่อย่างใด

สาเหตุหนึ่งอาจเป็นเพราะมีคำสั่งให้ปิดหูปิดตาประชาชนทั่วไปไว้ เพราะการล้อมฆ่ากลางเมืองครั้งนี้นั้นไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นเรื่องที่จงใจให้เกิดขึ้นตามใบสั่ง!

หากสื่อ โดยเฉพาะฟรีทีวี ที่เป็นสื่อในการเสนอข่าวที่เห็นทั้งภาพและเสียงได้ฉับไวที่สุด จะทำหน้าที่อย่างกล้าหาญตรงไปตรงมา เสนอภาพให้เห็นการเข่นฆ่ากันสดๆในทันที ผู้สั่งการให้ตำรวจเข้าปราบปรามในตอนนั้น คงไม่กล้าใช้วิธีโหดเหี้ยมเช่นนี้ แต่นี่เป็นเพราะลำพองคิดว่าปิดฟรีทีวีได้ ประชาชนส่วนใหญ่คงไม่รู้ ตำรวจชายแดนที่ส่งมาจึงมีทั้งปืน .357 แมกนั่ม, M 79, และระเบิดลูกเกลี้ยง หนำซ้ำ การยิงแกซน้ำตา ก็ยิงตรงใส่ตัวประชาชน ไม่ใช่ยิงขึ้นฟ้าวิถีโค้งให้ตกในพื้นที่ว่างตามหลักสากลทั่วไป..อีกทั้งยิงกันอย่างเมามันไม่หยุดหย่อน แม้แต่แพทย์ทหารของพระราชินี!

หากวันนั้น สื่อมีจรรยาสักนิด และซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพของตัวเอง กล้าถ่ายทอดสิ่งเหล่านั้นออกสู่สายตาประชาชนทั่วไปในทันที เราคงไม่มีมีผู้บาดเจ็บมากมาย สูญเสียแขน, ขา และดวงตา รวมไปถึงชีวิตเช่นนี้

หากสื่อทำหน้าที่ คงสามารถปกป้องชีวิตของคนเหล่านั้นได้บ้าง

จึงไม่ผิดนักที่จะกล่าวว่า “สื่อ”เหล่านี้ มีส่วนเปื้อนเลือดพอๆกับมือของนายกฯที่ชื่อสมชาย! รวมไปถึงสื่ออื่นๆที่ยังคงพยายามบิดเบือนความจริง ป้ายสีประชาชนที่ออกมาชุมนุมประท้วง ไม่เว้นแม้แต่ผู้ที่เสียชีวิต

จึงไม่ผิดนักอีกเช่นกัน หากจะสรุปว่า สื่อที่ผิดจรรยา เป็นฆาตกรที่เลือดเย็นและน่ากลัวที่สุด! เพราะสามารถฆ่าได้ครั้งแล้วครั้งเล่าแม้จะเป็นศพไปแล้วก็ตาม

การสั่งฆ่ากลางเมืองครั้งนี้ แสดงให้เห็นว่าผู้มีอำนาจยอมไม่ได้ที่จะให้ “ประชาชน”เข้มแข็ง กล้าลุกขึ้นมาตรวจสอบ ทวงถามสิทธิ์ที่พวกเขาพึงมี คนเหล่านั้นต้องการยัดเยียดความคิดที่ว่า “ทำอะไรไม่ได้หรอก” กลับคืนสู่สมองของประชาชนดังเดิม และถ่ายทอดเม็ดเลือดแห่งการยอมจำนนต่อไปในสายเลือดอีกหลายชั่วอายุคน-- เพราะความอ่อนแอของประชาชนเท่านั้น ที่ทำให้พวกเขาระเริงอำนาจได้อย่างง่ายดาย

ขณะที่นายกฯสมชายพาลูกสาวหนีออกจากรัฐสภาด้วยเฮลิคอปเตอร์ เขากลับปล่อยให้น้องโบว์ลูกสาวประชาชนคนธรรมดาถูกตำรวจยิงตายที่หน้ารัฐสภา!

เรายินดีและยอมจำนนที่จะอยู่บนแผ่นดินที่ไม่เท่าเทียมกันอย่างนี้ต่อไปหรือ?

เราจะยังคงปิดตาข้างหนึ่ง แล้วบอกว่า ไม่อยากยุ่ง, มันทำให้บ้านเมืองวุ่นวาย, ไม่พูดถึง... อย่างนั้นอีกต่อไปหรือ?

เราจะยังนอนเย็นใจในโลกฟองสบู่ที่สวยใสของเรา ไม่รับรู้สิ่งใด ราวกับมันเกิดขึ้นคนละฟากโลก แล้วก็เพิ่งรู้สึกตกใจร้องไห้ เมื่อโลกในฟองสบู่แตกหายวับไปต่อตาอย่างนั้นหรือ?

หากแผ่นดินที่เราอยู่ร่วมกันนี้ เปรียบเหมือนเรือที่กำลังจะจม ขณะที่น้ำไหลบ่าเข้ามาในเรืออย่างรวดเร็ว เราจะนิ่งเฉยดูดาย ไม่อยากยุ่ง บ่นว่าวุ่นวาย แล้วจมไปพร้อมกัน หรือเราจะลงมือช่วยกันวิดน้ำออกจากเรือ และประคองเรือลำนี้ไปให้ถึงฝั่ง? ลองคิดดู!

ผมไม่ได้บันทึกสิ่งเหล่านี้ เพื่อให้จดจำเคียดแค้น แต่ก็ไม่ใช่ให้ลืมๆกันเถิดเหมือนเช่นที่ผ่านมา แล้วก็ต้องมานั่งนับวันรอตุลามหาวิปโยคครั้งต่อไป..

กงล้อประวัติศาสตร์จะไม่บดทับรอยเดิมอีกครั้ง หากเราช่วยกันผลักให้มันหมุนไปข้างหน้าเสียที เพราะคนอีกกลุ่มหนึ่งพยายามที่จะทานมันไว้ และดันให้กลับมาข้างหลัง..

เราต้องเริ่มต้นด้วยการสร้างความเปลี่ยนแปลงที่ตัวเอง เม็ดเลือดแห่งการยอมจำนน ต้องไม่ถ่ายทอดสู่สายเลือดของคนรุ่นต่อไป!

เราต้องรู้จักสิทธิและปกป้องสิทธิ์ของตัวเอง ประชาชนต้องตื่นตัว สนใจ ใฝ่รู้ และเข้มแข็ง-- กล้าที่จะลุกขึ้นมาบอกกับนักการเมืองที่ผลัดเปลี่ยนกันมาปกครองประเทศเพียงไม่กี่ตระกูลเหล่านั้นว่า “พอกันที!”


ปะการัง

แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
10/10/08 (5:10 AM)


*บันทึกของคนนอนไม่หลับ




 

Create Date : 10 ตุลาคม 2551
37 comments
Last Update : 10 ตุลาคม 2551 19:17:02 น.
Counter : 1345 Pageviews.

 

สวัสดีค่ะพี่ปะการัง
สวัสดีพี่หมิ้น คุณบัว คุณเพ็ญ แม่น้องนิก ตะเบบูญ่า และพี่โดม (ถ้าแวะมา)

หายไปนานเพราะติดราชการด่วน
กับงานราษฎร์ที่มีทั้งตัวงานและมีหลานจอมซนมาอยู่ในความดูแลช่วงปิดเทอม

ไม่ได้แวะมาเยือนบ้านพี่ปะการังนาน (เหมือนนานมาก)

ค่ำนี้กำลังรอรถเพื่อนมารับ...พวกเรากำลังจะเดินทางไปสุรินทร์ เพื่อเอาเงินไปทำหลังคาอาคารอเนกประสงค์ของโรงเรียนเด็กยากไร้ค่ะ (เออ...โรงเรียนอะไรก็ยังไม่รู้หรอก เพราะงานยุ่งจนมิได้ถามไถ่ และคนเตรียมงานคือน้อง ๆ ที่หน่วยงาน กับที่คณะสัตวแพทย์ค่ะ)

แต่ก็ยังไม่ได้อ่านเรื่องราวของพี่ปะการังหรอก เดี๋ยวเมนต์ตรงนี้เสร็จจะกลับไปอ่านระหว่างรอเพื่อนค่ะ (กลัวอ่านไม่ทัน)

เรื่องการเมืองอยากคุยค่ะ เพราะแม้จะยุ่งแต่ก็ติดตามข่าวสารตลอดเวลา แต่เนื่องจากค่ำนี้เวลามันน้อย เดี๋ยวรอพี่หมิ้น คุณบัว และคนอื่น ๆ มาว่ากันต่อก่อน

กลับจากสุรินทร์แล้วจะแวะมาคุยอีกครั้งค่ะ

 

โดย: หนอนฯ IP: 202.28.180.202 10 ตุลาคม 2551 19:21:46 น.  

 

พี่ปะการังคะ
อ่านเรื่องข้างบนจบแล้ว

เมื่อได้อ่าน
ความรู้สึกของหนอนฯ ย้อนกลับไปในวันที่ 7/10

วันนั้นหนอนฯ ต้องทำเรื่องส่งแรงบุญฯ ค่ะ
เรียกว่าฟังข่าวจาก MP 4 ไปด้วย (ติดตามสถานการณ์ใกล้ชิด) ขณะเดียวกันก็เขียนต้นฉบับไปด้วย (งงเหมือนกัน...ทำได้ไง)

เขียนต้นฉบับได้ไม่ทันจบ (ไปได้ค่อนเรื่อง) ก็ไม่สามารถเขียนต่อไปได้ เมื่อได้ฟังรายละเอียดการสูญเสียน้องโบว์ในเหตุการณ์วันนั้น และครอบครัวของเธอที่ต้องมารับชะตากรรมจากความเลวร้ายของคนในเครื่องแบบ จากเจ้าหน้าที่ของรัฐที่กินเงินเดือนจากภาษีของประชาชน

มันจุกและแน่นในหัวอก มันเศร้าจนบอกไม่ถูก มันเจ็บช้ำ มันคับแค้น ฯลฯ ฤาเราต้องยอมจำนนกับระบบชั่วช้าสามานย์เช่นนี้ไปตลอดทุกยุคสมัย (สืบสันดานกันไป)

คืนนั้นแย่มากค่ะ...ไม่มีสมาธิพอที่จะทำงานให้แล้วเสร็จลงได้

ยิ่งวันต่อมา มาได้ยินการให้สัมภาษณ์ มาเห็นการทำงานของสื่อบางแห่ง ก็ยิ่งรู้สึกแย่

พวกเราต้องขอบคุณน้องโบว์อย่างมาก (นอกเหนือจากผู้เสียสละท่านอื่น ๆ) เพราะอะไร? เพราะการตายของน้องโบว์ ผู้หญิงเล็ก ๆ คนหนึ่งที่เมื่อเธอตายแล้ว ยังถูกเจ้าหน้าที่รัฐยัดเยียดความผิดให้อย่างน่าไม่อาย ผู้หญิงอย่างเธอจะกล้าพกพาระเบิดไปไหน ๆ ด้วยล่ะหรือ นี่เป็นข้อเท็จจริงที่เห็นชัดแจ้ง ซึ่งใคร ๆ ย่อมเห็นพ้องด้วยโดยง่าย (ยกเว้นพวกใส่ความ)

ถ้าหากคนตายเป็นผู้ชาย...ก็จะถูกกล่าวหายัดเยียดอะไรต่อมิอะไรเข้าไปอีกมากมายจนทำให้คนรับสื่อเริ่มไม่แน่ใจว่า อันไหนจริง อันไหนเท็จ เกิดความคลางแคลงใจในตัวผู้ตายได้

ความตายของน้องโบว์จึงไม่เปล่าดาย เธอทำให้ความจริงบางส่วนกระจ่างแจ้งและปรากฏ...โดยไม่ต้องสงสัย...เราเป็นหนี้บุณคุณของเธอจริง ๆ ค่ะ

หลายความเห็น หนอนฯ เห็นด้วยกับที่พี่ปะการังเขียนไว้ค่ะ เพราะคนไทยส่วนใหญ่ยังเป็นอย่างพี่ว่าจริง ๆ มันเหนื่อยที่จะพูดและอธิบายจริง ๆ ค่ะ (แต่ก็ต้องทำ เท่าที่สามารถ)

แวะมาคุยเท่านี้ก่อนนะคะ ไปเตรียมตัวเดินทางค่ะ

 

โดย: หนอนฯ IP: 202.28.180.202 10 ตุลาคม 2551 19:53:30 น.  

 

สวัสดีครับปะการังและทุกๆท่าน

โดยเฉพาะคุณหนอน ที่มีการวงเล็บว่า(ถ้ามา)

ผมก็มาอ่านทุกครั้งที่อัพบล็อกนั่นแหละครับ แต่บางทีผมก็ไม่รู้ว่าจะแสดงความคิดเห็นว่าอย่างไร

เมื่อวันที่ 7 ผมก็บังเอิญได้อยู่ที่อำเภอพร้าวได้เห็นเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นชัดเจนทางที.วี. วนไปเวียนมาหลายชั่วโมงติดต่อกัน

แค่ดูก็เหนื่อยสลดหดหู่แล้ว
ผมไม่มีกะจิตกะใจจะแสดงความคิดเห็นอะไรเกี่ยวกับสถานการณ์การเมืองในตอนนี้อีก

จะให้ลุกขึ้นไปแสดงความคิดเห็นที่ไหนก็ไม่มีความรู้เรื่องการเมืองอย่างลึกซึ้ง
รู้แต่ว่าตัวเองไม่ชอบและเกลียดชังฝ่ายรัฐบาลที่กระทำอย่างนี้

โดยเฉพาะพรรคร่วมนั่นก็ตัวดี,ที่ให้ความร่วมมือให้คนทำชั่วร้ายได้

ผมก็รักประเทศชาติ บ้านเมืองเหมือนทุกๆคน

ผมก็รักความเป็นธรรม ความยุติธรรมเหมือนกับคนที่นี่

แต่ผมไม่มีความกล้าหาญพอที่จะไปร่วมชุมนุมต่อสู้อย่างพี่น้องพันธมิตรที่เสียสละ
ก็ได้แต่เอาใจเชียร์อยู่ข้างหลัง

และผมก็เบื่อที่จะด่าคนชั่วๆที่ใช้อำนาจ โดยที่ไม่มีความละอายต่อบาป และบิดเบือนความเป็นจริงที่เกิดขึ้น

เพราะเวลาด่าว่าใครแล้วก็อดที่จะ "อิน" ไปในความรู้สึกนั้นไม่ได้

ผมก็เลยเอาตัวรอดด้วยวิธีดูแลจิตใจตัวเอง ไม่ให้ "อิน" ไปกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากนัก และได้แต่รอว่าเมื่อไรสถานการณ์อันเลวร้ายจะผ่านไปเสียที

และยังมีความหวังอยู่ว่า ธรรมะย่อมจะชนะอธรรม อย่างแน่นอน






 

โดย: โดม IP: 202.149.25.236 10 ตุลาคม 2551 21:19:30 น.  

 

ป.ล.

ขออธิบายเพิ่มเติมสำหรับคำว่า "อิน"

เวลาที่ผมอินไปกับความรู้สึก เกลียดชัง ไม่พอใจ โกรธ หรือ อินกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างที่เรารับรู้และเห็นๆกันอยู่

มันทำให้ผมรู้สึกตึงเครียด

ผมไม่อยากเครียดครับ !

 

โดย: โดม IP: 202.149.25.241 10 ตุลาคม 2551 21:57:06 น.  

 

พี่รังคะ..เมื่อกี้โทรหาคุณเพ็ญ ตอนนี้เธออยู่ที่บ้าน เพราะต้องกลับไปประชุมและโรงเรียนใกล้เปิดเทอมด้วย

หนูซักถามเรื่องราวต่างๆในทำเนียบ อยากรู้ความรู้สึกน่ะพี่ แล้วเราก็คุยกันถึงเรื่องประเทศชาติและสถาบัน สิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับเลยก็คือ คนใต้..กล้าหาญและรักประเทศชาติมาก คุณเพ็ญบอกว่าคนกรุงเทพฯในนั้นก็เยอะ แต่ทว่าเค้าไม่ได้พักค้างแค่นั้นเอง

หนูแลกเปลี่ยนทรรศนะกับคุณเพ็ญหลายๆเรื่องพี่ จะว่าไปก็น่าสงสารประเทศไทยน่าดูนะพี่รัง จนป่านนี้คนก็ยังไม่ลุกออกมาสู้กัน ถ้าวันนึงทักษิณกลับมาได้ล่ะพี่เอ๊ย ความที่มันรู้ระบบการรีดเงินจากประชาชนอย่างของเมืองนอกเป็นอย่างดีเนี่ย คนไทยจะทำไงล่ะนั่น

ฝรั่งมันจ่ายภาษีสูง แต่มันยังได้คืนเป็นรูปธรรม บ้านเราลองให้ทักษิณมันเปลี่ยนกฏหมายให้เสียภาษีที่ดินทุกปีสิ..ตายแน่
เอาแค่ขึ้นราคาของกินของใช้ ก็แทบแย่ละ

ไอ้คนที่มันใช้ความฉลาด สูบเลือดสูบเนื้อประชาชน แล้วยังข้ามศพประชาชนเพื่อขึ้นไปหาอำนาจ ชั่วซะไม่มีดี

น้ำตาหนูคลอทุกวันล่ะพี่รัง ดูทีวีเรายิ่งสัมผัสอารมณ์ได้ง่ายกว่า เราเจ็บปวดกับการกระทำแบบนี้จริงๆนะพี่ ตอนนี้อ่ะถ้าทหารจะออกมาพูดอะไร คงต้องระมัดระวังคำพูดทุกคำ พูดผิดหูล่ะมีซวย

(ยกเว้นพี่หมิ้นนะจ้ะ..พี่หมิ้นไม่เคยพูดผิดหูหนูหรอก เพราะเราพันธมิตรใช่มั๊ยคะ)

 

โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.110.12 11 ตุลาคม 2551 9:36:14 น.  

 

สวัสดีครับทุกๆคน

โอ้โฮ หนอนฯนี่งานเยอะจริงๆ ทั้งงานราษฏร์ งานหลวง งานบุญ ขอให้มีความสุขและเดินทางปลอดภัย ค่อยคุยกันตอนกลับมานะครับ

โดมครับ เข้าใจความรู้สึกครับ ผมเองก็เครียด ตอนนี้ได้เขียนระบายไปหน่อย ค่อยยังชั่ว อีกวันสองวันคงกลับมาอัพบล็อกใหม่ได้เหมือนเดิม :-)

แม่น้องนิกครับ พี่ล่ะเป็นห่วงหนูจริงๆเลย พี่นั่งดูทางอินเตอร์เน็ตติดๆกันสองสามวัน ตั้งแต่เมื่อวันที่ 7 จนหัวตื้อไปหมดเลย-- หนูต้องพักผ่อนบ้างนะ

พี่ทราบมาว่าอาจจะมีข่าวร้าย(อีกครั้ง) แต่จะมีข่าวดีแน่ๆ เราจะได้นายกฯคนใหม่ที่มาจากฟ้า.. ต้องรอสักนิด รู้อย่างนี้ จะได้ไม่ต้องเครียดมากนะ

 

โดย: ปะการัง IP: 72.197.61.207 11 ตุลาคม 2551 12:16:07 น.  

 

สวัสดีพี่ปะการังและทุกคนค่ะ

หนูรู้สึกเศร้าใจกับเรื่องร้ายที่เกิดขึ้น แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากภาวนา
ขอให้ประชาชนชนะ ขอให้เราได้บ้านเมืองของเรากลับมาฟื้นฟู
บางครั้งหนูก็สับสนละอายใจเหมือนกันนะที่รักชาติอยู่กับบ้าน
คิดไปก็คล้ายเห็นแก่ตัว แต่หนูทำได้เท่านี้จริงๆ

เรื่องความตายของน้องโบว์ วันนี้ได้ฟังคุณอัญชลีพูดบนเวทีพันธมิตรว่า
ไอ้คุณปลื้มพูดออกอากาศว่า...การตายของน้องโบว์ทำไมทุกคนไปโทษตำรวจ
ทำไมไม่โทษว่าพ่อแม่น่ะแหละที่พาไปตาย...
คุณอัญชลีด่าปลื้มซะ...คงเจ็บแสบไปทั้งตระกูลเทวกุล ด่าถึงพ่อแม่ไม่สั่งสอน
บอกว่าเจอที่ไหนจะตบหน้าให้เลือดกลบปาก..สะใจคนฟัง
เจอของจริงซะที ไอ้ปลื้มเด็กโอหัง แค่จบนอกก็คิดตัวเองเป็นเทวดา
เที่ยวจัดรายการดูถูกใครไปทั่ว มันเก่งมันถูกคนเดียว กิริยาคำพูดก้าวร้าวยะโส
เป็นเด็กไทยที่ไม่มีความเป็นไทยเลย สะกดคำว่า เกรงใจและถ่อมตนไม่เป็น
สมควรแล้วที่ถูกด่าว่า พ่อแม่ไม่สั่งสอน
นี่แหละ side effect ของการปลื้มฝรั่ง ฮิตกันนักส่งลูกไปนอกแต่ยังเล็ก

จบดื้อๆแบบนี้แหละ...

 

โดย: ตะเบบูญ่า IP: 115.67.185.196 11 ตุลาคม 2551 20:03:05 น.  

 

พี่ตะเบบูญ่าคะ ขยายความเข้าใจนิดนึงพี่ เพราะได้ฟังจากคุณอัญชะลีเค้าเล่าไว้นานแล้วว่า..

พ่อแม่ของไอ้ปลื้มมันเลิกกัน แล้วมันก็ไปอยู่กับแม่ที่ได้ผัวใหม่ไปอยู่เมืองนอก พ่อมันคงคิดว่า ให้ลูกได้ไปเรียนเมืองนอกคงดีกว่า ที่ไหนได้พี่ การเติบโตในสังคมฝรั่ง มันไม่ได้ดีไปกว่าสังคมไทย ยิ่งถ้าแม่ปากกัดตีนถีบนะ ไอ้นี่คงไม่ต่างไปจากเด็กที่ถูกทิ้งขว้างเท่าไหร่หรอกพี่ คือโตมากับสังคมฝรั่งที่ไม่แคร์ใคร ไม่คำนึงถึงอะไรนอกจากตัวมันเอง มันโตมากับความสำรากมันก็สำราก

ดูการกระทำมันสิพี่ตะเบบูญ่า มีความเป็นไทยซะที่ไหน กับอิแค่มีนามสกุลเก่า โตมาในสังคมหยาบ มันก็หยาบตาม จบนอก จบที่ไหนไม่รู้ล่ะพี่ ถ้าจะพูดอังกฤษได้ก็เพราะมันโตมากับเมืองนอก

เท่านั้นจริงๆพี่ อย่าไปให้เครดิตอันใดกับไอ้นี่เลย ลองมันอยู่เมืองนอกดิ ก็ไอ้กระจอกตัวนึงล่ะ ทำไมคนไทยให้ราคามัน หน้าตาก็สุดจะอุบาทถ์ ใครว่ามันหล่อวะเนี่ย?

++++++++
พี่รังคะ..อย่าห่วงพี่ หนูรู้หน้าที่ตัวเองน่า
ดูทีวีเอาใจช่วยคนไทยก็ทำไป เช้ามาเราก็ทำหน้าที่แม่ของเรา แล้วต่อด้วยไปช่วยครู มันเป็นความสุขที่ได้อยู่กับเด็ก ได้คลายเครียด

เรามีสติเป็นเครื่องกำกับนี่พี่ กลัวอะไรกับเรื่องแค่นี้ ไม่งั้นหนูไม่ผ่านมาได้ถึงวันนี้หรอก ใจหนูแกร่งกว่าที่พี่คิดมากนัก เหตุผลใหญ่ที่เป็นมาได้อย่างนี้ บางทีมันก็อยู่ที่ใจเราและสติที่รั้งเป็น รวมถึงมีพี่ๆดีๆที่สอนให้เรารู้จักคิด

การได้ไปช่วยครู ฟังครูสอนเด็กมันก็มีข้อดีนะพี่รัง คือเราได้เรียนรู้กลวิธีสู้ของฝรั่ง
และอีกอย่าง เราก็ได้พบปะผู้คน มีเพื่อน มันก็ดีกว่าเราจมจ่อมอยู่กับบ้านกับตัวเอง อย่างนั้นคงแย่ล่ะพี่ การได้พบปะคนมันก็สอนให้เราได้เรียนรู้สัจธรรม เรียนรู้จิตใจของคนรอบด้าน แล้วเราก็เอามาปรับใช้กับตัวเองและครอบครัวค่ะ

หนูชอบของหนูแบบนี้แหละ

+++++++++
พี่หมิ้น คุณบัว คุณเพ็ญ สวัสดีค่ะ เช้านี้วันเสาร์ นอนตื่นสายในขณะที่ลูกชายมันเด้งตัวตื่นแต่หกโมง แต่ไม่กล้าปลุกแม่เพราะรู้ว่าแม่ต้องพัก น่ารักนะลูกชาย แถมยังดูแลน้อง หาอาหารเช้าให้น้องอีก เพราะอยากให้แม่พัก แล้วเจ้าสองตัวนั่นก็เฝ้าอยู่หน้าจอทีวีต่อไป

 

โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.110.12 12 ตุลาคม 2551 1:04:19 น.  

 

สวัสดีค่ะปะการังและน้องๆ ทุกคน,

เมื่อก่อนเคยคิดจะสอบเข้ารับราชการตำรวจ
ญาติๆ ก็ไม่แนะนำพวกเขากลัวว่าจะอายุสั้น เพราะอุปนิสัยไม่สอดคล้องกัน จึงมารับราชการทหารแทน

โดยอาชีพตำรวจใกล้ชิดกับประชาชนมากกว่าสังกัดใดๆ เวลามีเหตุการณ์อะไร ขี้หมู ขี้หมา ก๊อตำรวจไว้ก่อน คนจะนึกถึงทหารทีหลัง
จนมีความรุนแรงระดับหนึ่ง ค่อยนึกถึงทหารเพื่อให้มาระงับเหตุ
ที่จริงแล้วไม่ใช่ ตำรวจต้องทำให้ภายในบ้านเมืองสงบสุข ขณะนี้ตำรวจเป็นชนวนให้เกิดความแตกแยกเพิ่มจากนักการเมืองชั้นเลว
แล้วบ้านเมืองจะเป็นอย่างไรต่อไป...น่าคิด
จะให้ทหารมาเดินเพ่นพ่านมากนักก็ไม่ดี เพราะทหารมีปืน มีรถถัง ภาพพจน์บ้านเมืองจะเสียหายในสายตาต่างประเทศ

******
หนอนคะ นานน๊านจะเข้ามาคุยซะที ีก็มีอันต้องเดินทาง เหนื่อยเนอะ
ไปทำบุญทำกุศล เดินทางกลับมาปลอดภัยนะคะ

ตะเบบูญ่าจ๊ะ ทำได้แค่ส่งกำลังใจก็เหมือนกับ
ไปร่วมรบกับเขานะ เป็นฝ่ายส่งกำลัง(ใจ) บำรุงไงค่ะ

แม่น้องนิก อ่านแล้วสบายใจเปลาะนึง ไม่ต้องห่วงมากนัก ลูกๆ ก็น่ารัก โตขึ้นคงดูแลแม่ได้

พ่อแม่ของปลื้มเข้าใจตั้งชื่อให้ลูก
ถ้าเขาเป็นคนที่มีพฤติกรรมดีคนก็ "ปลื้ม" ทำไม่ดีก็ง่ายๆ เพียงเติมคำว่า

1. ไอ้
2. ไม่
3. เอี้ย
4. ง่าว
5. ชั่ว หรืออื่นๆ อีกมากมาย

พ่อแม่มันรอบคอบมากๆๆ

ไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่เด็ก ถ้าพูดออกสำเนียงฝรั่งไม่ได้ พี่ว่าปัญญาอ่อนแล้วละนั่นน่ะ





 

โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.235.180 12 ตุลาคม 2551 6:45:34 น.  

 

เศร้าค่ะ ..
ไม่รู้จะจบยังไง
ถึงไม่มี "นายคนนั้น" อยู่ในโลกนี้ ก็ไม่รู้จะจบหรือเปล่าเพราะตอนนี้คนในประเทศเรา ไม่รู้ไม่ชี้เกี่ยวกับความเลวร้ายของ นายนั่น เยอะมากทีเดียว .. เศร้าค่ะ

 

โดย: ไร่ปลายตะวัน 12 ตุลาคม 2551 19:19:34 น.  

 

พี่หมิ้นคะ อันนี้เราแสดงความคิดเห็นกันนะพี่ อย่าซีเรียส คำว่า..

"ภาพพจน์บ้านเมืองจะเสียหายในสายตาต่างประเทศ"

ความคิดเห็นหนูก็คือ ฝรั่งน่ะมันไม่ได้แคร์อะไรกับเรานักหรอกพี่ บ้านมันเมืองมันเวลาเกิดอะไรขึ้น มันยังแคร์กันได้ไม่ทั่ว ถ้าเรามัวแต่ห่วงภาพพจน์ของเราในสายตาฝรั่ง..ซึ่งก็เป็นฝรั่งพวกเล่นหุ้นเก็งกำไร ฝรั่งพวกทำมาหากินบนหลังประชาชนคนไทย ไอ้พวกนี้มันมีน้อยกลุ่ม

เราต้องปรับปรุงประเทศของเราให้ดีขึ้นให้ได้ โดยเขี่ยมันไว้ข้างทางก่อน เมื่อบ้านเมืองเราดีขึ้น พี่เชื่อเหอะ ไอ้พวกนี้มันมาเอง ภาพพจน์ของเราคือผลประโยชน์ของพวกมัน

ถ้าจะทำอะไรก็มัวแต่กลัวว่ามันจะคิดไง เราก็ไปได้ไม่ถึงไหนล่ะพี่เอ๊ย ประเทศย่ำแย่ลงไปเรื่อยๆ เดี๋ยวนี้มันถึงกับแบ่งข้าง กาลกลับกลายเป็นข้างหนึ่งรักสถาบัน อีกข้างไม่เอาสถาบัน เล่นกันถึงขนาดนี้แล้วนะพี่

ถึงตรงนี้แล้ว ทหารยังแคร์ฝรั่งกันอยู่อีกเหรอพี่ แล้วตอนนี้วิกฤติในต่างประเทศก็แย่ ส่งผลไปทั่วโลก ถ้าใครว่าเป็นเพราะพันธมิตร มันก็...แคบมากเชียวล่ะพี่

 

โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.82.94 13 ตุลาคม 2551 0:50:28 น.  

 

รู้...เหมือนกัน
คิด...เหมือนกัน
เจ็บ...เหมือนกัน

 

โดย: โตมานาน 13 ตุลาคม 2551 7:36:18 น.  

 

สวัสดีค่ะแม่น้องนิก,

สิ่งที่พี่ซีเรียสคือ ทำยังไงจะให้นายกหน้าหม้อมันมีสามัญสำนึกในความเป็นคนมากกว่าค่ะ

เพื่อนๆ ที่เป็นชาวต่างประเทศ (ในไทย) เขาพูดกัน พวกนี้ก็แหมวิจารณ์แบบไม่เกรงใจพี่เล๊ย ทีหน้าทีหลังไม่ต้องมาคุยให้ได้ยิน พี่ก๊อเลย "อิน" ไงแม่น้องนิก
เพื่อนบอกถ้าจะคบกับต่างชาติ ต้องไม่ใช่เอาทหารออกมาบ่อยๆ เขาคิดของเขาอย่างนั้น

เดี๋ยวพี่จะแกล้งปล่อยให้ Visa เขาขาด จะได้กลับไปบ้านเมืองเขาเร็วๆ

เมื่อคืนดูถ่ายทอด หน้าหม้อมันออกทีวี อ้างงานพระราชพิธี อ้างเศรษฐกิจ แต่มันไม่เห็นบอกเลยว่า 7 ตุลาเกิดอะไรขึ้นกับคนไทยที่ต้องเสียชีวิต เสียเลือดเนื้อ มันบอกจะตั้งกรรมการสอบสวน เป็นเวรกรรมของประเทศจริงๆ

คุณหญิงหมอพรทิพย์กับคณะไปพิสูจน์เรื่องแก๊สน้ำตาที่มทบ. ยิงตู๊มดินกระจุย ยิงอีกตู๊มท่อกระจาย เอ๊า เอาอีกตู๊มคน(ที่มาพิสูจน์) กระเจิง เฮ้ย! มันของจริงนี่หว่า
มีตำรวจบางคน ทำหน้าเจื่อนๆ

ทีนี้ต้องหาผู้รับผิดชอบ วางตัวใครไว้พอรู้ ที่แน่ๆ ไม่ใช่ไอ้หน้าหม้อเด็ดขาด

ข่าวว่าวันที่ 21 ทากสิน ณ คุกลอนด๊อนจะคืนพาสปอร์ตแดง น้องสาวมันคงขอร้อง นึกว่าสงสารผัวมันเถอะ โดนคนโน้น บีบคนนี้บีบ ลำพังตัวมันเองอย่างเก่งก็แค่ผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ชายผ้าถุงแหละ ทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้

ย่อหน้าสุดท้ายนี่แม่น้องนิกเห็นด้วยไหมคะ

 

โดย: นกขมิ้น IP: 124.121.227.16 13 ตุลาคม 2551 8:21:20 น.  

 

พี่หมิ้นคะ ตลกมากเลย มันเห็นผัวมันดีกว่าพี่มัน..ต๊าย..นึกไม่ถึง อันที่จริงทุกวันนี้หล่อนก็กำกับผัวหล่อนเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ผัวหล่อนก็ยอมเมียซะขนาดนี้ ทนหน้าด้านซะขนาดนี้ ทำไมถึงทนต่อไปอีกไม่ได้ก็ไม่รู้ ถึงกับต้องยึดพาสปอร์ตพี่คืน

ถ้าหนูเป็นเมียสมชายนะ หนูไม่ยอมเอาตัวเองและสามีเข้าแลกหรอกพี่ ที่เป็นอยู่ก็มีมากพอละ ไม่เห็นจะต้องเสี่ยงให้คนเค้าสาปแช่งเลย

 

โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.74.74 13 ตุลาคม 2551 10:04:37 น.  

 

พี่หมิ้นคะ พี่ได้ไปเยี่ยมคนบาดเจ็บที่โรงพยาบาลบ้างมั๊ยคะพี่ เห็นว่าบางคนไม่มีญาติมาเฝ้า เค้าคงทำมาหากินกัน ก็เลยมีพันธมิตรที่มีน้ำจิตน้ำใจ ไปอยู่ดูแลช่วยเหลือคนที่ไม่มีญาติเฝ้าน่ะค่ะพี่

นี่ถ้าอยู่เมืองไทยหนูคงสละเวลาช่วยเหลือวันละสองชั่วโมงเหมือนกัน

 

โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.74.74 13 ตุลาคม 2551 10:07:53 น.  

 

สวัสดีค่ะ
เพ็ญ ได้ข่าว คุณจำลองโดนจับ แล้วคนมาวิจารณ์กันต่างๆ นานา ได้ฟัง วิทยากรปราศัยบนเวทีแล้ว รู้สึกว่า ต้องทำอะไรสักอย่าง ตอนแรก กำลังจัดกระเป๋าจะไปเที่ยวชุมพรค่ะ แต่คิดมาได้วูบหนึ่งว่า ถ้าไปเที่ยว ตัวเองคงไม่สนุกแน่เลย
ก็เลยเปลี่ยนกระเป๋า เปลี่ยนเป้าหมายไปทำเนียบดีกว่า

พอไปถึงนะคะ ตอนแรก ตั้งใจว่า เราจะไปร่วมสมทบกันที่รัฐสภา แต่ไม่ทันถึง เขาก็สลายที่หน้ารัฐสภาก่อน ก็เลยเข้าไปที่ทำเนียบ

เสียงยิง แก้สน้ำตา ดังตลอดเลยค่ะ จนเพ็ญ ไมอยากเชื่อเลยว่า เป็นเสียงปืน ที่ตำรวจใช้ยิงคนมือเปล่า อยากจะคิดว่าเป็นแค่เสียงประทัด เท่านั้นเอง

ก็อย่างที่พี่โดมว่านะคะ ว่าคนที่ไปร่วมชุมนุม กันที่ทำเนียบต้องใช้ความกล้าหาญมากเลยค่ะ เพ็ญได้ไปอยู่ที่นั้น สามวัน ได้รับรู้หลายๆ อย่างที่ไม่สามารถรู้ได้จากสื่ออื่นๆ

ตอนนี้ ก็ได้แต่ขอพรให้ พันธมิตรฯ ได้รับชัยชนะเร็วๆ

 

โดย: เพ็ญ IP: 202.129.48.36 13 ตุลาคม 2551 17:11:32 น.  

 

สวัสดีค่ะแม่น้องนิก,

บอกตรงๆ พี่ยังไม่ได้ไปเยี่ยมเลยค่ะ
โทรคุยกับพวกเสนารักษ์เขาบอกที่บาดเจ็บรุนแรง
เขาอยากให้ส่งตัวแทนไป เพราะกลัวการติดเชื้อ

พี่นับถือแม่น้องนิกจริงๆ นี่ถ้าอยู่เมืองไทยคงชวนกันไปเยี่ยมแล้วละมั๊ง
เท่าที่รู้พธม.มีไปเยี่ยมตลอด เขาไม่ทอดทิ้งค่ะ

******
สวัสดีค่ะเพ็ญ,

นี่ก็อีกคน นับถือน้ำใจมากๆ
พี่ไม่ได้ค้า่งคืนเหมือนเพ็ญด้วยซ้ำ
ยังชื่นชมความกล้าหาญของพธม. ในทำเนียบเลย
นี่ถ้านอนๆ กันอยู่แล้วโดนบุกละก็ ไม่อยากนึกภาพเลย

เขาสะสมกองกำลังอยู่ในบชน.ไม่ใช่น้อย
โชคดีที่ปลอดภัยค่ะ





 

โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.241.133 13 ตุลาคม 2551 18:42:22 น.  

 





35 ปี เหตุการณ์ 14 ตุลา 2516
ขอร่วมไว้อาลัยวีรชน มา ณ โอกาส นี้

 

โดย: เริงฤดีนะ 13 ตุลาคม 2551 23:54:06 น.  

 

ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะพี่หมิ้น ว่าทำไมทุกครั้งของการสลายกลุ่มผู้ชุมนุม ทำไมมันไม่เลยมาสลายที่ทำเนียบก็ไม่ทราบ

น่ากลัว..มันกลัวตึกในทำเนียบพังแหงๆ

ทุกวันนี้ ได้แต่เฝ้ารอว่า รัฐบาลนี้มันจะกระทำการเพื่อแสดงสปิริต แต่ไม่คาดหวังหรอกนะพี่หมิ้น แค่รอดูว่ามันจะกล้ามั๊ย
กล้าที่จะลาออก แล้วไม่ได้กลับเข้ามาอีก

+++++++++++
พี่รังคะ เมื่อวานไฟไหม้แถวแคนยอนไม่ไกลจากที่หนูอยู่มากนัก ไหม้ล่วงเลยเข้าวันใหม่พร้อมกับลมแรงจัด ที่พัดเอาควันคละคลุ้งไปทั้งเมืองพี่ หนูตื่นมาหกโมง..มองออกไปทางหน้าต่าง เห็นท้องฟ้าเป็นสีเทา เหมือนคลื่นม้วนตัวมาพร้อมลมแรง ก็นึกว่าฝนตก..ตื่นเต้นเชียว ที่ไหนได้พี่..ลมหอบเอาควันจากไฟไหม้น่ะ..มา

พี่เอ๊ย ไม่ถึงสิบนาที มันคลุมพื้นที่หมดเลย เดินไปสูดควันเข้าปอดกันไป ผอ.เค้าให้เด็กอยู่แต่ในห้อง ให้เปิดแอร์ ครูก็ไม่เปิดเพราะถ้าเปิดเด็กก็ปวดฉี่กันถ้วนหน้า ด้วยว่ามันเย็น ครูเขาไม่อยากให้เด็กออกนอกห้องไปสูดควันตอนเดินไปห้องน้ำน่ะพี่ วุ่นวายดีค่ะ

 

โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.110.246 14 ตุลาคม 2551 3:40:33 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ขอร่วมระลึกถึงและไว้่อาลัยวีรชนทุกคนในเหตุการณ์
เดือน "ตุลาอาถรรพ์" ทุกคนทั้งในอดีตและปัจจุบัน
วันนี้ตื่นขึ้นมาเตรียมข้าวของใส่บาตรเพื่ออุทิศส่วนบุญกุศล
ไปให้วีรชนคนกล้าทุกคนค่ะ

******
สวัสดีค่ะแม่น้่องนิก,

พธม. มายึดทำเนียบเพราะเป็นสัญญลักษณ์ของฝ่ายบริหาร
เขาบริหารราชการแผ่นดินกันที่นี่ ดังนั้นเป้าหมายพธม.คือไม่ให้ทรราชบริหารราชการแผ่นดินได้

ทรราชก็ไปหาที่บริหารราชการใหม่ โดยไปใช้ดอนเมืองทำงานแทน ชื่อนี้ก็มีความหมายเหมือนกัน เวลาเราอยู่บนที่ดอนแล้วจะปลอดภัยไหม
ลักษณะภูมิประเทศระหว่างที่ลุ่ม กับ ที่ดอน จะต่างกันค่ะ

มีต่างกันเห็นๆ คือ พธม. บ้ารักชาติ แต่
ทรราชบ้าไสยศาสตร์ค่ะ นี่ถ้าพ่อหมอบอกให้แก้ผ้ารำ แล้ว ชนะพธม. มันคงยอมน่ะค่ะ

เป็นยุทธศาสตร์อย่างหนึ่งในการชิงความได้เปรียบ
และเป็นการต่อสู้เชิงสัญญลักษณ์ค่ะ

ที่บ้านปะการังและแม่น้องนิกนี่
ถูกรมควัน (โดยธรรมชาติ) บ่อยจังนะคะ
อย่างนี้ต้องมี PPE ไว้ประจำบ้านด้วยหรือเปล่าคะ

รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

แม่น้องนิกไม่ต้องรอ spirit จากคนพวกนี้คะ
รอเปรตไปเกิด ยังเร็วกว่ารอพวกนี้รับผิดชอบต่อการกระทำ
ของมันเลยค่ะ

 

โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.68.49 14 ตุลาคม 2551 5:40:26 น.  

 

โห..พี่หมิ้น..เชือดนิ่มๆๆๆๆ..รอเปรตไปเกิดยังง่ายกว่า..ไม่ธรรมดาเลยพี่เรา

หนูไม่รู้หรอกพี่ เรื่องยุทธศาสตร์อะไรเนี่ย แต่พวกมัน..บ้าๆไสยศาสตร์ เชื่อเข้าไปแล้วได้ดีจังเลย ทุกวันนี้ไม่มีแผ่นดินจะให้นอนอย่างสบาย มันก็ยังบ้าเชื่อ ทำบาปหนักเข้าไปอีก

เรื่องควันไฟ หนูปิดบ้านให้มิดชิดค่ะพี่
นี่ถ้ามันยังไม่เลิกไหม้และควันเต็มเมือง โรงเรียนคงได้ปิดหรอกค่ะ โรงเรียนบางแห่งก็ปิดไม่มีกำหนดเปิดทำการ(อยากให้โรงเรียนเราปิดจังเลย)

สวัสดีพี่รัง คุณบัว คุณเพ็ญ พี่หนอนฯ พี่ตะเบบูญ่านะจ้ะ

พี่ตะเบบูญ่า บ้านไปถึงไหนแล้วพี่ อย่ามองมันบ่อย เดี๋ยวมันสึก

 

โดย: แม่น้องนิก (Mommy and me ) 14 ตุลาคม 2551 7:35:29 น.  

 

สวัสดีครับ พี่ชบาฉาย
(ผมขอเรียกอย่างนี้นะครับ)

ผมขอโทษตัวพี่ และ พี่ท่านอื่นๆด้วยครับ ที่ข้อความของผมทำให้พี่รู้สึกเหมือนถูกดูถูก
... เป็น ความผิดพลาด ของผมเองครับ ผมเขียนข้อความโดยไม่ทันระวัง
...

เราคนไทย พี่น้องร่วมชาติด้วยกัน ต่างคนก็ต่างหวังดี ... ความคิดอาจจะต่างบ้าง ก็ธรรมดาของสังคมหมู่มาก
ผมไม่ค่อยได้เขียนบล็อกเท่าไร
หรือ จะพูดว่า ผมยังเป็น มือใหม่ในการเขียน นี้ก็ว่าได้ ... ส่วนการวิเคราะห์การเมืองนั้น ผมไม่ถือตัวเองเป็นอะไรทั้งนั้น เนื่องจากไม่ได้ตั้งใจจะทำ แต่ทำเนื่องจาก ความข่มขื่นใจนะครับพี่
.. ก็ขออภัยพี่ๆ อีกครั้งครับ

... ผมเองยังอ่อนประสบการณ์ พี่อาจจะรู้สิ่งที่ผมไม่รู้
... แต่ขอรบกวน พี่ช่วยอ่านบทความ "เกาตรงที่ไม่ได้คันฯ" ของผมด้วยนะครับ ...
... (ลิงค์ http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=freespiritlimitededition&month=10-2008&date=12&group=1&gblog=15)

...
ฟังดู พี่ชบาฉาย ท่าท่างจะเป็นคนกว้างขวาง
ถ้าไม่รบกวนพี่จนเกินไป อยากฝากพี่ช่วย ส่งต่อ บทความของผม ให้เพื่อนๆ หรือ คนที่พี่รู้จักช่วยพิจารณาด้วยนะครับ
.. อ่านแล้ว จะเห็นด้วย ไม่เห็นด้วย ก็แล้วแต่วิจารณญาณ ของพี่ๆครับ
...
แม้ความคิดเราจะต่างกัน แต่เรายังเป็นพี่น้องร่วมชาติกันครับพี่ ... การเมืองเรื่องเล็ก พี่น้องเรื่องใหญ่

ขอความรัก ขอความเข้าใจเห็นใจซึ่งกันและกัน ขอสติ ขอปัญญา ขอความกล้า ขอความเข้มแข็ง จงมีแด่ พี่ๆทุกท่านครับ
ขอบคุณครับ

 

โดย: free spirit limited edition 14 ตุลาคม 2551 8:37:17 น.  

 

ขอสดุดีวีรกรรมของกัปตันจักรี จงศิริ

วันนี้ได้อ่านจดหมายที่นำมาตีพิมพ์
"การสอบสวนว่าผมกระทำความผิด และให้ผมไปกล่าวคำขอโทษส.ส.เหล่านั้น ก็ขอให้ลงโทษด้วยการฆ่าผมเสีย ดีกว่าที่จะให้ผมไปกล่าวคำขอโทษกับคนที่ไม่มีศีลธรรมเหล่านั้น ให้เสียศักดิ์ศรีของความเป็นชายชาติทหารนักรบอย่างผม"
แถลงการณ์ของนาวาอากาศตรีจักรี จงศิริ
วันที่ 13/10/08 ณ ประเทศลาว

ชาติทหารต้องไว้ลาย เราไม่ยอมให้เครื่องแบบของเราถูกซื้อได้ด้วยเงิน สมศักดิ์ศรีจริงๆ ท่านจักรี (จบรร.การบินรุ่นไหนคะ)
ท่านคงไม่ได้เข้ามาอ่าน จะสืบเอาเองค่ะ


 

โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.125.58 14 ตุลาคม 2551 8:47:30 น.  

 

สวัสดีค่ะ พี่ปะการัง พี่นกขมิ้น พี่หนอน คุณเพ็ญ แม่น้องนิก พี่ตะเบฯ พี่โดมด้วยค่ะ

ขอต้อนรับกลับบ้านของเหล่า P's Angels นะคะ คุณเพ็ญ เก่งมากค่ะ นับถือ นับถือหัวใจ "ไทยผู้รักชาติและความถูกต้อง" ค่ะ

พี่หมิ้นคะ ฟังๆ ข้อมูลล่าสุด ปานประหนึ่งว่า ผู้ที่สั่งให้สลายม็อบด้วยวิธีรุนแรงน่ะ ไม่ใช่ "พ.ช.ร.ว."

แต่บัวไม่เชื่อหรอกว่า การนำแก๊สน้ำตาชนิดมีระเบิดไปใช้น่ะ จะถูกสั่งการโดยไม่รู้ประสิทธิภาพการทำลายล้างของแก๊สน้ำตาจากจีน

"มันต้องรู้และหวังผลค่ะ" แต่ผู้ยิงอาจจะไม่รู้นั่นก็อาจจะเป็นได้

เช่นกันค่ะ บัวปรบมือให้อย่างเต็มใจเลยค่ะ สำหรับนาวาอากาศตรีจักรี จงศิริ กัปตันการบินไทย ผู้กล้าหาญของเรา

นั่นสิคะ แม่น้องนิกยังจะหวัง spirit ของพวกมันเหรอคะ อย่างพวกมันก็ได้แค่ spiritual magic อย่างพี่หมิ้นว่าแหละค่ะ

หวังว่าสถานการณ์ "รมควัน" ของแม่น้องนิกกับพี่ปะการัง จะคลี่คลายแล้วนะคะ

 

โดย: BUATALAY IP: 203.156.37.131 14 ตุลาคม 2551 10:28:06 น.  

 

สวัสดีครับ ทุกๆท่าน

อันที่จริง ยังมีงานต้องะสสาง ตอนนี้ก็ดึกดื่นแล้ว แต่ขอตอบความคิดเห็นสั้นๆ ของคุณfree spirit limited edition พยายามจะให้สั้นที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ กลัวอดใจไม่ไหวทุกที

ก่อนอื่น ขอท้าวความสักนิด เรื่องของเรื่องก็คือ คุณไร่ปลายตะวันได้แวะเข้ามาที่นี่ ผมก็เลยกลับไปขอบคุณที่บล็อกของเธอ แล้วเจอความคิดเห็นของคุณfree spirit limited edition ที่เข้าไปตอบคุณไร่ปลายตะวัน ผมก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความคิดเห็น เลยขออนุญาตคุณไร่ปลายตะวันตอบ เพราะคุณFSLE. กล่าวอยู่ตอนหนึ่งว่า "ที่(พันธมิตร)ทำเนี่ย เพื่อ ล้มรัฐธรรมนูญนะครับ เพื่อล้มประธิปไตยนะครับ เขาใช้ภาพคุณทักษิณ เพื่อให้ลวงให้คนไปล้มประธิปไตย"

ผมฟังแล้วรู้สึกขัดแย้งกับความจริง คุณกำลังบอกว่า"ผมเป็นคนหนึ่งที่ถูกลวงไปล้มประชาธิปไตย" รวมทั้งเพื่อนๆทุกคนในนี้ มิหนำซ้ำ ท่านทูต, อดีตข้าราชการชั้นผู้ใหญ่, นายทหาร, อาจารย์มหาวิทยาลัย, นักวิชาการ, นักธุรกิจ, นายแพทย์ (บางคนเป็นอาจารย์แพทย์), กัปตัน, นักเขียนซีไรท์, ศิลปินระดับชาติ ที่ไปเห็นด้วยกับพันธมิตรก็โดน "ลวงไปล้มประชาธิปไตย"หมดเลย

ก็เลยคิดว่ามีความจำเป็นที่จะต้องทิ้งความคิดเห็นไว้ เพื่อเป็นการให้ข้อเท็จจริงเท่านั้น ไม่ได้คิดว่าจะกลับไปต่อความอีกแล้ว--

นั่นคือที่มาที่คุณFSLE.เข้ามาในบล็อกนี้

ผมเคยอ่านความคิดของคุณบ้างคร่าวๆแล้ว แต่คิดว่าคงไม่จำเป็นต้องตอบให้ยืดเยื้อความยาวอีก เพราะพูดตรงๆ โดยความคิดเห็นส่วนตัวของผมนะครับ ผมคิดว่าการวิเคราะของคุณมาจากข้อเท็จจริงที่ยังไม่ครบถ้วนและลึกพอ อย่างเช่น

คุณอ้างอิงว่า "คุณสนธิบอกว่าประเทศไทย ใช้ประชาธิปไตยไม่ได้" อันนี้ เป็นการเอาอ้างอิงแบบครึ่งๆกลางๆ ไม่มีที่มาที่ไป ไม่มีคำอรรถาธิบายประกอบ ซึ่งถือเป็นการบิดเบือนข้อเท็จจริงอย่างหนึ่ง จะโดยตั้งใจหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็ตามที

หรือ

ที่คุณเขียนว่า "คุณจำลอง-สนธิ ... เชื่อมโยง พรรคพลังประชาชน กับประชาธิปไตย คนเกลียดพรรคพลังประชาชน ... คนไม่เอาประชาธิปไตย" อันนี้ ก็ทำให้ผมมองเห็นชัดว่า คำว่าประชาธิปไตยของคุณนั้น ยังมีคำจำกัดความที่ไม่ถูกต้องแท้จริง เพราะพรรคพลังประชาชน คงเป็นตัวแทนของประชาธิปไตยไม่ได้แน่ๆ ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน

ผมมีความเห็นว่า ในเมื่อข้อมูลหลักที่คุณเอามาวิเคราะห์นั้นบิดเบี้ยวเสียตั้งแต่ต้นแล้ว ก็เลยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องแสดงความคิดเห็นใดต่อไปให้มากความ ต้องขอโทษด้วยนะครับ

ผมไม่ทราบจุดประสงค์ในการเขียนของคุณ ถ้าคุณเขียนด้วยความบริสุทธิ์ใจ ผมก็อยากให้คุณศึกษาข้อมูลที่จะใช้ให้ละเอียดรอบคอบ และถูกต้องเป็นจริง ไม่เอามาอ้างแบบครึ่งๆกลางๆ ต้องเข้าใจกระจ่างชัด เพื่อประกอบการวิเคราะห์ อย่างนั้นถึงจะมาพิจารณาถกเถียงกันด้วยเหตุด้วยผลได้ ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นเหมือนการโฆษณาชวนเชื่อให้กับคนที่ไม่รู้ข้อเท็จจริงเท่านั้นเอง

ผมเองไม่ได้กว้างขวางหรอกครับ ก็มี"เพื่อนรัก"เท่าที่เห็นอยู่ตรงนี้ไม่กี่ท่าน บังเอิญคอเดียวกันเสียด้วย :-) และคงไม่มีเวลาช่วยส่งต่อให้ใครพิจารณา เพราะพี่เองไม่ได้เห็นด้วยตั้งแต่ต้นเสียแล้ว ต้องขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

ขอบคุณครับ

 

โดย: ปะการัง IP: 72.197.61.207 14 ตุลาคม 2551 16:27:29 น.  

 

สวัสดีอีกครัง

ไหนๆก็ไหนๆ ดึกมากแล้ว แต่ขอทักทายกันหน่อย เพราะดูเหมือนหมู่นี้เราจะเครียดกันตามสภาพบ้านเมือง

ก่อนอื่นต้องบอกล่าวให้ทราบว่า ละแวกที่ผมอยู่ ยังไม่โดน"รมควัน"ครับ แต่ยังต้องคอยระวัง เพราะช่วงนี้เป็นฤดูใบไม้ร่วง ฤดูแล้ง ลมร้อนพัดจากทะเลทรายมาเมื่อไหร่ เจอใบไม้กิ่งไม้แห้งเสียดสีจนลุกเป็นไฟล่ะก็ เกิดไฟป่าลามเมืองทุกปี

แม่น้องนิกครับ ตอนแรกพี่นึกว่าวันจันทร์โรงเรียนปิดเสียอีก เพราะเป็นโคลัมบัส เดย์ ขอให้ปลอดภัยกันทุกคนนะครับ

....

นกขมิ้นครับ

เรื่องของกัปตันจักรีน่าคิดและน่าเห็นใจ เราจะช่วยกันปกป้องคนที่กล้าลุกขึ้นมาบอกว่า "เราไม่เห็นด้วยกับคนชั่ว" ได้อย่างไร? ได้ยินข่าวหมอ, พันธมิตรที่โดนคุกคามแล้วเศร้าใจ ที่น่าเสียใจที่สุด คือสื่อ(ที่ไม่ดี) เป็นผู้ทำลายสังคมที่ทรงอิทธิพลและน่ากลัวที่สุด

การยึดเอา"ดอนเมือง"เป็นที่ทำงาน คงต้องการให้สอดคล้องกับสำนักงานใหญ่ที่ "ลอนดอน" กระมัง :-)

นกขมิ้น ได้หนังสือที่ระลึกหรือยังครับ?

....

อ่านที่เพ็ญเขียน " ตอนแรก กำลังจัดกระเป๋าจะไปเที่ยวชุมพรค่ะ แต่คิดมาได้วูบหนึ่งว่า ถ้าไปเที่ยว ตัวเองคงไม่สนุกแน่เลย ก็เลยเปลี่ยนกระเป๋า เปลี่ยนเป้าหมายไปทำเนียบดีกว่า" อ่านแล้วซาบซึ้ง ขอยกย่องในหัวจิตหัวใจดอกไม้เหล็กพันธมิตรที่ชื่อเพ็ญ

ช่วงนี้ บางทีพี่เข้าไปจับกลุ่มแช็ทอยู่กับพันธมิตรกลุ่มหนึ่ง กลุ่มนี้ดูเหนียวแน่นมั่นคงมาก จะชักชวนกันออกไปทุกเย็น เขาบอกพี่ว่า เขาได้"เพื่อนตาย"ที่ไปด้วยกันจากเหตุการณ์ 7/10 หลายคน เพราะช่วยเหลือกันตอนหนีแกซน้ำตา.. ฟังดูแล้วอยากไปยืนอยู่ตรงนั้นด้วยจัง ซึ้งมาก

....

BUATALAY ครับ ว่ากันว่า คนสั่งการจริงๆ คือ "ส.ช." ทั้งสมชาย ทั้งสุชาติ เหมือนแก้ว บังเอิญชื่อย่อเหมือนกัน เลยต้องเฉลย มีคนเชียร์ชื่อ "ฉ.ล." แต่จริงๆแล้วนี่เป็นการยิงตรงจากลอนดอน!!

มีคำผิด (ข้อมูลผิด) ตรงไหน? แก้ไขตามสบายนะ :-)

....

ตะเบบูญ่าครับ ออกมาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยหนูก็มีหัวใจรักชาติเต็มเปี่ยม.. เขียนนิทานสอนเด็กเกี่ยวกับการรักชาติ, จริยธรรมหน่อยสิ.. นั่นก็เป็นการช่วยได้ทางหนึ่งนะ

....

สวัสดีครับ โตมานาน ขอบคุณที่แวะมาอ่านครับ-- ชอบชื่อจัง

....

สวัสดีครับ เริงฤดีนะ

ครอบครัวของผมมีความทรงจำกับเดือนตุลาครับ--

เหตุการณ์ 14ตุลา กับ 6 ตุลา เป็นช่วงที่พี่สาวคนโตกับคนที่สามกำลังเรียนอยู่ในธรรมศาสตร์ทั้งสองคน โดยเฉพาะ 6 ตุลา จำได้ว่าที่บ้านตกอยู่ในความเงียบงันไปสามวัน เพราะไม่ทราบข่าวคราวพี่สาวคนโตที่ยังอยู่ในธรรมศาตร์ เธอกับเพื่อนซ่อนตัวอยู่ตามตึกหลายวันโดยไม่ได้ทานอาหารเลย.. ก่อนที่ “ญาติผู้ใหญ่”ไปช่วยนำตัวออกมาจากวงล้อมได้อย่างปลอดภัย

ขอร่วมไว้อาลัยประชาชนผู้กล้าหาญทุกท่าน ที่พยายามสร้างสังคมที่ดีกว่าเดิมสำหรับเราทุกคน

กงล้อยังต้องหมุนต่อไปครับ!




 

โดย: ปะการัง IP: 72.197.61.207 14 ตุลาคม 2551 17:06:11 น.  

 

สวัสดีค่ะ พี่ปะการัง พี่นกขมิ้น พี่หนอนฯ พี่ตะเบบูญ่า พี่แมว คุณบัว พี่โดม

ขอบคุณพี่ปะการังค่ะ ที่เสียสละเวลาได้เขียนคำอธิบายไว้ ทำให้เพ็ญคิดได้อย่างนึงว่า เราที่กล้าประกาศตัวว่าอยู่ฝ่ายพันธมิตร มีหน้าที่ที่ควรทำอย่างนึง ก็คือ ต้องพยายาม ให้ข้อมูลกับคนทียังไม่รู้ หรือรู้ไม่จริง ซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนมาก ก็คงต้องใช้ความอดทนนะคะ
ความดีทำยากเสมอค่ะ

 

โดย: เพ็ญ (PenKa ) 15 ตุลาคม 2551 14:32:06 น.  

 

สวัสดีพี่ปะการัง และทุก ๆ ท่านค่ะ (เดี๋ยวเอ่ยชื่อไม่ครบ...ไม่ดีค่ะ)

เห็นด้วยกับคุณเพ็ญอย่างยิ่ง

วันหนึ่งบนรถแท็กซี่ คนขับแท็กซี่พูดต่อว่าพันธมิตรมากมายเรื่องการชุมนุมว่ายังจะเอาอะไรอีก อย่างโน้นอย่างนี้... และสรุปว่า นักการเมืองก็เหมือน ๆ กัน กี่ยุคกี่สมัยก็โกงก็กินกัน แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก ขอให้ทำงานบ้างก็ยังดี

ความคิดแบบนี้มีเต็มไปหมด (จากการสนทนากับคนขับแท็กซี่หลายคน) จนน่าตกใจและน่าเป็นห่วงถ้าทุกคนทำเมินเฉย และคิดเช่นนี้จริง ๆ

หนอนฯ อดไม่ได้ค่ะ ต้องบอกเขาว่าต้องเปลี่ยนความคิดใหม่แล้ว ก็เพราะการโกงการกินนี่แหละ บ้านเมืองเราถึงวอดวายและเป็นแบบนี้ ถ้าหยุดการโกงการกิน (จากเล็ก ๆ น้อย ๆ จนถึงขั้นบ้าระห่ำอย่างที่เรารู้เราเห็นในเวลานี้) ได้ ประเทศชาติคงมีเงินงบประมาณเพียงพอที่จะมาใช้พัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนให้ดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่นี้

(อธิบายเขาไปในเรื่องว่าลูกของเขาจะได้รับอะไรบ้าง ตัวเขาจะได้รับอะไรบ้าง และพ่อแม่ปู่ย่าตายายที่อยู่ต่างจังหวัดของเขาจะได้รับอะไรบ้าง เกษตรกรของไทยเราคงจะไม่ยากจนอย่างงี้) ก็ไม่รู้เขาจะเข้าใจหรือเปล่า แต่เขาก็ฟังค่ะ อาจจะรำคาญที่ใครก็ไม่รู้มานั่งอธิบายอยู่ได้นิ

ก็อดไม่ได้อ่ะค่ะ การให้ข้อมูลก็เป็นหน้าที่หลักของพวกเราในเวลานี้ ก็เท่าที่จะทำได้นั่นแหละจ้า

แวะมาสนับสนุนคุณเพ็ญเท่านี้ก่อน เพราะอยู่ในเวลางานจ้า

 

โดย: หนอนฯ IP: 202.28.180.202 15 ตุลาคม 2551 15:49:59 น.  

 

สวัสดีค่ะปะการัง และ P's Angels,

ขอชื่นชมปะการัง, หนอนฯ และ เพ็ญ สำหรับ comment ที่ 25, 27 และ 28 นะคะ

เพิ่งกลับมาจากทำเนียบค่ะ
สืบเนื่องจากวันก่อนให้ลูกน้องไปรับหนังสือที่พธม.จะแจก แต่ไม่ได้มา เขาแจกบางส่วนจนหมด(ไปไม่ทัน) และเตรียมไว้แจกงานพระราชทานเพลิงศพน้องโบว์ วันนี้รับแจก CD มา สอบถามดูน้องคนแจกบอกว่าพิมพ์ไม่ทัน กำลังทยอยพิมพ์ จะมีการประชาสัมพันธ์อีกครั้งว่าจะแจกเมื่อไหร่
แต่เนื้อหาสาระใน CD กับหนังสือเหมือนกันต่างกันแค่การนำเสนอค่ะ

จะส่งไปให้เพ็ญเพื่อดำเนินการต่อนะคะ

บรรยากาศวันนี้ดูยังเศร้าๆ ไม่คึกคักเหมือนเช่นที่ผ่้านมา
ที่เวทีมัฆวานคนน้อยลง มาแน่นที่เวทีทำเนียบ
อาหารเย็นฝากท้องที่ทำเนียบ
เมนูวันนี้เป็นข้าวสวยร้อนๆ ราดหมูผัดขิง กับแกงป่า เห็นน้ำพริกกะปิกับมะเขือยาวชุบไข่ทอดก็น่ากิน

ที่แปลกตาอย่างมากคือ น้ำเปล่าบรรจุขวดพลาสติคซึ่งเยอะมากๆๆๆ
เหมือนยกโกดังมาไว้ที่นี่เลย มีทุกมุมในปริมาณที่น่าตกใจ คงไม่ได้เอาไว้บริโภคอย่างเดียวแน่นอน คงเตรียมไว้ป้องกันแก๊สน้ำตาซะมากกว่า
แล้วมีกำหนดเวลาปิดจ่ายน้ำด้่วย เขาจะให้รับก่อน 21.00 น.

******
อีกมุมหนึ่งของกรุงเทพ ใต้ฟ้าเดียวกัน
นักการเมืองชั้นเลวกลุ่มหนึ่ง ได้รับเชิญจากนายกหน้าหม้อให้ไปดินเน่อร์กระชับมิตรพรรคร่วม (สังฆกรรมฆ่าคน) ในโรงแรมสุดหรู รายการอาหารไม่ต้องบอกว่าแพงขนาดไหน

บรรดาหัวหน้าพรรค(ใกล้เน่า) มาครบ สีหน้าทุกคนมีความสุข อิ่มเอมใจเป็นอย่างยิ่ง
เออหนอ..เพิ่งจะพระราชทานเพลิงประชาชนที่เสียชีวิตเพราะ 7/10 ไปหยกๆ นะเนี่ย มันไม่รู้สึกอะไรเชียวหรือ

เพื่้อนโทรมาเล่้าให้ฟัง อยากให้ไปเห็น
บอกไม่ไปหรอก ขออยู่ตรงนี้ดีกว่า ตรงนี้มีแต่โรครักชาติ ไปโรงแรมเดี๋ยวเป็นโรคควายบ้า...555
ใครไปติดโรคนี้มาจะพาลซวยไปทั้งตระกูล

******
แม่น้องนิก สบายดีนะคะ ดมควันเยอะๆ ระวังมึนนะคะ



 

โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.68.83 15 ตุลาคม 2551 23:33:02 น.  

 

พี่นกขมิ้นเอาจริง หุ หุ
เรื่อง ซีดี เพ็ญรับมอบหน้าที่ค่ะ

เรื่องน้ำเป็นเรื่องที่เพ็ญ ทึ่งมากเลยคะ ตอนเช้าน้ำหมด พอมีการประกาศขอบริจาค น้ำก็มาเยอะมาก ตั้งแต่ตอนสาย ๆ เพ็ญ ไปช่วยขนน้ำที่เต้นท์ กองทัพธรรม มี พ.ต.ท.หญิง มากะทหาร มาบริจาคบอกว่าหนีมานะเนี่ย ใส่น้ำขวดมาเต็มรถเลย

คนบริจาคจนไม่มีที่จะเก็บ รู้สึกจะกระจายไปตามเต้นท์ต่างๆ อย่างใต้ถุนตึกที่เป็นที่จอดรถ จะเก็บไว้เยอะมากค่ะ

แต่เพ็ญว่า อย่างเหล่า P's Angel คงมีภูมิต้านทานดีนะคะ ไม่เป็นหรอกโรค ควายบ้าน่ะ

 

โดย: เพ็ญ (PenKa ) 16 ตุลาคม 2551 16:07:43 น.  

 


แวะเข้ามาอ่านค่ะ
ขอบคุณสำหรับข้อเขียนดีดีที่โดนใจ

เศร้านะคะ ......
ชาติบ้านเมืองเราตอนนี้

ขอให้วิญญาณน้องโบว์และสารวัตรจ๊าบจงสู่สุคติเทอญ

 

โดย: ม่านฟ้านาคราช 16 ตุลาคม 2551 19:34:03 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่น้อง...

ฝากใจไปทำเนียบกับน้องเพ็ญและพี่หมิ้นนะคะ
ขอคุณพระคุ้มครองพี่น้องพ่อแม่ไทยของเราทุกคน
ขอประเทศไทยเรากลับมาเป็นของเราเหมือนก่อน
เอาศิวิไลซ์คืนไป เอาประเทศไทยคืนมา...

ความวัวยังแก้ไม่ได้ ความควาย(บวกแรด)เข้ามาแทรก
ฮุนเซนกร้าวมาทวงตามที่ตกลงไว้ เกาะกงไป พื้นที่รอบเขาพระวิหารมา..
บอกว่าจะให้ทำไมนานจัง...อย่างงั้นมั้ง
สงสารทหาร ตำรวจที่ต้องมาเจ็บตายเพราะพวกขายชาติ
และเจ็บใจนะที่ฮุนเซนมันแสดงท่าทียังกับเราเป็นเมืองขึ้นของมัน
รมต.ต่างประเทศก็หาสง่าราศีและสมองไม่ได้
สมแล้วที่พธม.เขาว่า ทีกับคนอื่นอ่อนน้อมประนีประนอม ยืนกุม..จุด..จุด..จุด
ทีกับคนในชาติมันสั่งฆ่าเลย...เวรจริง

ได้แต่ระบายความคับแค้นกันตรงนี้...เนอะ

พี่ปะการัง...

อ่านเรื่องราวของครอบครัวพี่เมื่อครั้ง 6 ตค. ก็พลอยรู้สึกระทึกไปด้วย
คงเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากสาหัสของทุกคน
สามวันที่คล้ายยาวนานชั่วกัปชั่วกัลป์
ขอบคุณพระเจ้าคุ้มครองให้ผ่านมาได้

ขำพี่นะที่จะให้หนูเขียนนิทานสอนเด็กรักชาติ
งานหนักเลยนะนั่นน่ะ
รักชาติ รักคนอื่น รักตัวเองก็เริ่มที่การปลูกฝังคุณธรรมง่ายๆค่ะ
หนูคงทำได้แค่นี้เท่าที่เห็นๆนี่แหละค่ะ

พี่เคยถามว่า หนูเขียนนิทานปีละเล่มเหรอ
ตอบ..ใช่ค่ะ สติปัญญาอำนวยแค่นั้นจริงๆ
เรื่องที่สามของหนูผ่านแล้วค่ะ แต่ทางบริษัทบอกว่า...
อยากให้เขียนเป็นซีรี่ส์สี่เล่ม
ไปคิดพล๊อตมาอีกสามเล่ม จะได้พิมพ์ทีเดียว
งานเข้าเลยทีนี้...แต่หัวไม่แล่นค่ะ สองเดือนคิดได้แค่พล๊อตเดียว
(ตอนนี้สมองและเวลาหมดไปกับซ่อมบ้านค่ะ)
ขาดอีกสอง..พี่มีมุขจ๊าบๆบ้างไหม ส่งมาให้หนูบ้างสิ

น้องบัวหรือน้องเพ็ญนะคะที่พี่สัญญาว่า จะส่งนิทานให้
ไม่ลืมนะคะ แต่ตอนนี้ซ่อมบ้าน ของแพ็คลงกล่องหมดเลย
เปิดผอบเมื่อไร จะส่งให้หลานๆแน่นอนค่ะ
รออีกจี๊ดดด..นะคะ

พี่หมิ้นรับไหมคะ
แม่น้องนิกล่ะ.. เสียดายที่อลีน่าไม่อ่านภาษาไทย
ไม่งั้นส่งให้นานแล้ว
อีกอย่างพี่ไม่ห่วงเพราะแม่น้องนิกดูแลลูกเรื่องหนังสือดีอยู่แล้ว
ส่วนเรื่องที่มอบหมายให้พี่จัดการพี่โดม เอ๊ย..จัดส่งให้พี่โดม
พี่หนอนฯรับไม้ต่อไปแล้วนะจ๊ะ สมอย่างที่แม่น้องนิกตั้งใจทุกประการ

ส่วนบ้านตอนนี้มีแต่เสาค่ะ ขั้นทุบรื้อผ่านไปแล้ว
กำลังเริ่มขั้นตอนสร้างสรรค์ ปวดหมองดีพิลึก รายละเอียดยุบยิบเป็นร้อย...
แต่ก็โอเคล่ะ ไม่เกินสี่เดือนคงเสร็จจ้ะ

ราตรสวัสดิ์พี่น้องทุกคนนะคะ




 

โดย: ตะเบบูญ่า IP: 118.174.54.69 16 ตุลาคม 2551 23:39:45 น.  

 

สวัสดีครับคุณนกขมิ้น

ขอบคุณสำหรับซีดีที่ส่งมาให้ดู

อยากบอกว่าวันที่ 7 วันนั้น ที่อำเภอพร้าว
ผมนั่งดูที.วี.สลับกันหลายช่องรวมทั้ง เอ เอส ที. วี.

เพราะบ้านที่ผมไปพักและเพื่อนบ้านที่ติดกันน่ะคือบ้านของฝ่ายพันธมิตรและพวกเขาติดตามการเมืองอย่างเกาะติดสถานการณ์

ผมก็ไปนั่งร่วมวงดูข่าวกับเขาในวันนั้น
หลังจากที่ไม่ได้ตามข่าวทางที.วี.มาเกือบเดือน แต่จะเข้าไปอ่านความเคลื่อนไหวในเว็บไซต์ผู้จัดการเป็นระยะๆ

เพียงแค่รับรู้ว่าไปถึงไหนแล้ว


ซีดีที่คุณส่งมาให้ดูนั้นเห็นสดๆจะๆสยดสยองกว่าที่เห็นทางที.วี.


ผมรับรู้ความจริงและติดตามข่าวสารบ้านเมืองนะครับ ไม่ได้ไม่สนใจ
เพียงแต่ผมเบื่อที่จะด่าประณามฝ่ายตรงข้าม - เพราะผมรู้สึกเหนื่อยครับ
และไม่อยากอยู่ในอารมณ์ โกรธ เกลียดชัง เมื่อเราอินเข้าไปในอารมณ์เหล่านี้ เราก็ไม่สบายใจและเครียด

ผมก็เลยงดออกความเห็นทางด้านการเมืองทุกด้าน

เพราะเวลาอยู่ฝั่งเดียวกัน ก็จะช่วยกันด่าว่าฝั่งตรงข้าม, แล้วก็อินไปในอารมณ์นั้นๆสำหรับตัวผมไม่เห็นว่าการด่าว่าจะช่วยทำอะไรให้ดีขึ้นได้,ผมจึงงดเสีย

ส่วนเวลาคิดเห็นอยู่ฝั่งตรงข้ามกัน เมื่อออกความเห็นต่างกัน,ก็ถกเถียงกัน เพราะต่างก็คิดว่าความเห็นของตัวเองถูกต้อง

ไม่ว่าคนโง่หรือคนฉลาดต่างก็มีความเห็นด้วยกันทั้งนั้น - เพราะฉะนั้นผมจึงถอยออกมาเลิกที่จะถกเถียงกับใครในเรื่องนี้

ผมมีเพื่อนคนหนึ่ง
ขนาดเธอเข้าป่ามาเมื่อยุค 6 ตุลา
แต่ตอนนี้เธอไม่ชอบฝ่ายพันธมิตร
ผมก็งดพูดเรื่องการเมืองกับเธอ,
เรายังคุยกันเรื่องอื่นอยู่,แต่ขอไม่พูดเรื่องนี้...ตอนหลังๆต่างฝ่ายต่างก็หยุดพูดเรื่องการเมืองกันไป

ผมยังเห็นความเป็นเพื่อนสำคัญกว่าความคิดเห็นที่แตกต่างกัน

เรื่องที่จะให้เธอมาคิดและรู้สึกเหมือนผมก็ยาก
และก็ยากที่ผมจะไปคิดหรือรู้สึกเห็นด้วยกับเธอ

แต่ในชีวิตยังมีเรื่องอื่นๆอีกที่เราจะคบหาและพูดคุยกันได้

ผมรู้สึกชื่นชมทุกๆคนที่เสียสละในเรื่องเวลาเข้าไปชุมนุมอย่างคุณนกขมิ้น อย่างครูเพ็ญและทุกๆคนที่เสียสละ

และทุกๆคนที่สละทรัพย์ตามกำลังให้กับการชุมนุม

ใครทำดีผมก็อนุโมทนาด้วย

เพียงแต่ผมเบื่อที่จะด่าว่าประณามฝ่ายตรงข้าม - และต้องดูแลจิตใจตัวเองครับ


ถึงแม้ผมไม่ได้เป็นทหาร
แต่ตอนเป็นหนุ่มผมก็เคยเป็นทหารเกณฑ์รับใช้ชาติมาสองปีเต็มนะครับ


ผมดูซีดีเกือบจะจบแล้วแต่ก็ตัดสินใจปิด ตัดสินใจเขียนคอมเม้นท์ถึงคุณดีกว่า

เวลาดูหนังสงคราม ไม่ว่าโหดอย่างไรก็ดูได้

แต่ที่กำลังดูอยู่นี่เป็นเรื่องจริง เป็นการทำร้ายกันข้างเดียว
และยังเป็นคนไทยด้วยกันอีก

ภาพที่เห็นมันบีบหัวใจครับ !

ด้วยมิตรภาพ

 

โดย: โดม (พ่อพเยีย ) 17 ตุลาคม 2551 11:18:01 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณโดม,

ขอโทษจริงๆ ค่ะที่ทำให้คุณโดมเครียด และ "บีบหัวใจ" น่ะค่ะ ไม่ได้ตั้งใจ คิดว่าช่วงมีเหตการณ์คุณโดมไปเหนืออาจจะไม่ได้ดูข่าวเหตุการณ์ในวันนั้น

ยอมรับความเห็นของคุณโดมทุกบรรทัดนะคะ โดยเฉพาะที่บอกว่าความเป็นเพื่อนสำคัญกว่าความคิดเห็นที่แตกต่างกัน

เพื่อนบางคนที่ความเห็นไม่ตรงกัน เราก็นั่งกินข้าวด้วยกัน พอเริ่มไม่ลงรอยกัน(การเมือง) จะหาเรื่องโจ๊กๆ มาคุย แล้วจะบอกว่าถ้าใครเล่าแล้วไม่ขำต้องจ่ายค่าอาหาร บางทีเพื่อเล่าขำแทบตาย แต่แสร้งทำหน้าตายก็มี แต่ส่วนใหญ่จะไม่เครียดถึงขนาดไม่พูดกัน เพราะสุดท้ายก็คือเพื่อนกัน

******
สวัสดีค่ะตะเบบูญ่า,

พี่รู้สึกว่าน้องๆ ในบล๊อกนี้มีความรู้ ความสามารถในระดับไม่ธรรมดา แต่ละคนมีจุดเด่นเฉพาะตัว

หนังสือพี่อยากจะมีส่วนในการอุดหนุนมากกว่ารับฟรีนะคะ ที่บ้านมีแต่เด็กโตส่วนที่ทำงานก็มีแต่เด็กหนวด..อิอิ

บอกชื่อหนังสือได้ไหมคะ พี่จะได้ซื้อเก็บไว้เป็นที่ระลึก เวลาอ่าน(ปกติไม่อ่านนิทานเพราะเลยวัย) จะได้คิดถึงมิตรภาพระหว่างเรา หนังสือของหนอนฯ พี่อ่านหลายรอบแล้ว เวลาอ่านแล้วจะคิดถึงหนอนฯ ทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนนี่แหละค่ะ


 

โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.117.89 17 ตุลาคม 2551 13:24:35 น.  

 

สวัสดีค่ะปะการัง,

วันนี้พธม.ไปดาวกระจายที่ถนนสีลม มีผู้คนออกมากันเยอะพอสมควรค่ะ

หนังสือถ้าปะการังสนใจ เข้าไปดูได้ที่
http://www.youngpad.org/seventh-october/

คำเตือน : คนเป็นโรคหัวใจห้ามดู

เมื่อวานแม่ทัพสี่เหล่ามาออกรายการทีวีช่อง 3 น่าจะสื่อไปถึงคนมีอำนาจบางคนได้ค่ะ

 

โดย: นกขมิ้น IP: 124.120.117.89 17 ตุลาคม 2551 13:44:46 น.  

 

พี่ตะเบบูญ่าคะ อลีนาน่ะ..ชอบอ่านหนังสือ แต่สำหรับภาษาไทย ขอลูกพูดให้คล่องก่อนเหอะพี่

พี่หมิ้นคะ..ไม่ได้เข้ามาทักทายหลายวันเนี่ย เป็นเพราะเหนื่อยค่ะพี่ เดี๋ยวนี้หนูต้องใช้เวลาสามชั่วโมงในการช่วยครูที่โรงเรียน เพื่อฝึกเด็กอ่านทีละคนค่ะ แสนจะเหนื่อยใจ..เพราะเด็กมันมีความต่าง บ้างอ่านรวดเดียวจบ บ้างก็ค่อยๆเล็มเป็นคำๆ บ้างก็..อ่านไม่ได้เลยพี่ หนูมึน!
ครั้นจะช่วยมากกว่านี้ก็ไม่ไหวพี่ มันจะกินเวลาเรามากเกินไป

กลับบ้านมา ก็มาติดตามบ้านเมืองตัวเองต่อ ช่วงนี้เหมือนเป็นช่วงแห่งการแย่งชิงเกมการต่อสู้ไงไม่รู้ค่ะ ไอ้รัฐบาลก็หน้าด้านต่อไป พันธมิตรก็พยายามเท่าทันพวกมัน ส่วนกลุ่มที่สามนี่คงเป็นฝ่ายทหารและนักวิชาการที่คุมเชิงอยู่

ได้ใจเรื่องที่พี่หนอนฯเล่าจังเลย คนที่ไม่เข้าใจระบบการโกงกิน เค้าก็คิดกันอย่างนี้จริงๆนะพี่หมิ้นๆคิดยังไงที่คนเริ่มชังทหาร
พี่หมิ้นได้ข่าวพลเอกปฐมพงษ์บ้างมั๊ยคะไม่เห็นได้ข่าวท่านอีก รู้แต่ว่านอนโรงพยาบาล ยังไงพี่หมิ้นทราบข่าว ช่วยบอกเราชาวพันธมิตรชบาฉายด้วยนะคะ

+++++++++++
พี่รังคะ โรงเรียนนิกไม่ปิดหรอกพี่ เสียดายไม่ได้นอนตื่นสาย ช่วงที่ไฟไหม้ ที่บ้านรับโทรศัพท์จากเขตการศึกษา รายงานข่าวเป็นเทปทางโทรศัพท์ได้ทุกวันๆละหลายๆรอบ เดี๋ยวมันโทรๆๆ ว่าโรงเรียนนั้นปิด นี่ปิด ตามแต่ไฟจะลามไป ส่วนโรงเรียนก็โทรมาเหมือนกัน เพื่อแจ้งว่า โรงเรียนเปิดทำการตามปกติ..

สนุกเลยค่ะพี่ช่วงนั้น

 

โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.77.55 18 ตุลาคม 2551 3:35:21 น.  

 

พี่ปะการังคะ เย็นวานขณะดูASTV ก็เกิดตำรวจมันมาจ่อประชิดอยู่หน้าประตูค่ะพี่ ตอนนั้นมีคนอยู่น้อยมากแทบจะนับหัวได้ ทุกคนคงใจเสียกันหมด มันช่างมาเอาตอนฝนตกหนัก ตอนผู้คนหลับไหล แกนนำเค้าเลยปลุกทุกคนให้เตรียมพร้อม แล้วประกาศขอให้คนมา โดยเฉพาะกรุงเทพฯ..ดีนะ..ที่มันไม่ได้บุกแบบสายฟ้าแลบ ไม่งั้นคงเสร็จมันล่ะพี่

หนูล่ะใจหาย จะนอนก็นอนไม่หลับ ดูไปอีกสามชั่วโมง ไม่เห็นมันลุยเข้ามา หนูก็เลยไปนอน เพราะคิดว่ามันคงไม่ลุยละ
อิตอนนั้นน่ะ มีแต่คนแก่ทั้งนั้นเลย

คุณอัญชะลีเค้าบอก ถ้าวันนี้รอดไปได้นะ พรุ่งนี้เจอกันที่การบินไทย เพื่อไปช่วยเหลือกัปตันค่ะพี่

รอดไปได้อีกวัน ใจหายใจคว่ำหมดเลย
ระยะนี้ เป็นระยะเผาผีซะด้วยสิ

บ้านเมืองเรามันเป็นซะงี้..คนชั่วมันมีอำนาจสั่งให้คนดีออกไป ถ่อยๆทั้งนั้นล่ะไอ้รัฐบาลชุดนี้

 

โดย: แม่น้องนิก IP: 216.175.99.211 20 ตุลาคม 2551 0:15:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ชบาฉาย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




"ปะการัง" เป็นนักเขียนที่มีผลงานบทกวีและเพลง เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน.. กลับมาเขียนหนังสืออีกครั้ง ตามคำชักชวนและได้รับเอื้อเฟื้อบล็อก "ชบาฉาย"นี้ จากโดม วุฒิชัย



เริ่ม 13 ส.ค. 2550
เชิญ!!!

คลิกอ่านเรื่องของ"พ่อพเยีย"



~ คลิกดูภาพถ่ายสไตล์"ปะการัง" ~
Friends' blogs
[Add ชบาฉาย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.