เรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่ใช่เรื่องจริง ทั้งชื่อคน สถานที่ พฤติกรรม เป็นเรื่องสมมติ
ชายคนหนึ่งเดินไปบนหนทางที่ไม่มีปลายทางแน่นอน
ท่ามกลางความเคว้งคว้าง
แสงอาทิตย์สะท้อนเข้าตาจากพื้นถนน
มันคืน เหรียญบาท
ที่แผ่ความร้อนระอุจนเกือบจะลวกมือเมื่อเขาก้มลงเก็บ
เขาส่งมันเข้ากางเกงยีนสีน้ำเงิน
ความกระหายน้ำนำพาเขาไปพบเด็กหญิง
ในชุดนักเรียนที่ถือน้ำอัดลมเย็นเจี๊ยบ
เธอชี้ทางให้เขาเดินต่อไปอีกไม่กี่ก้าวเพื่อพบกับร้านค้า
และที่นั้นเอง ปาฏิหาริย์เล็ก ๆ ก็เกิดขึ้น
เมื่อเงินเหรียญบาทร้อน ๆ นั้นรวมกับเศษเงินที่เหลือในกระเป๋า
กลายเป็นราคาที่ "พอดีเป๊ะ"
สำหรับเบียร์หนึ่งกระป๋อง
เขาเปิดห่วงกระป๋องออกเสียงแก๊สดังพุ่งออกมา
เหมือนการถอนหายใจยาว ๆ
เขาหยุดพักและดื่มเบียร์...
รสขมซ่าที่ไหลลงคอทำให้หนทางที่ไร้จุดจบนั้น
ไม่น่ากลัวอีกต่อไป