คิดไปเรื่อย




อาการของความเหงาของเราจะ

เป็นเหมือนกันกับคนอื่นไหมน่ะ

มันเป็นวันที่ฉันนั่งกินข้าวอยู่คน

เดียว...ฉันก็ยังไม่รู้สึกถึงความ

เหงาสักเท่าไหร่หรอก  เพียงแต่

พี่คนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับพูด

นั่งกับน้องดีกว่าเดี๋ยวเหงา  นั่นแหละ

ตอนแรกกินคนเดียวมันก็ไม่เป็น

อะไรหรอกน่ะ  แต่พอพี่เขาพูด

คำว่าเหงาออกมา  เราได้ยิน

น้ำตาคลอเบ้าไปเลย  ราวกับว่าคำ ๆ

นั่นมันทิ่มแทง  เข้าไปในความรู้สึกเลย

วันนี้อากาศก็เป็นอย่างเช่นก่อนเก่า

มันมีร้อน ร้อนและร้อนแฮะ

พอมันร้อนเราก็บ่น  พอมันหนาวเราก็บ่น

พอฝนตกเราก็หนีไม่พ้น  บ่น มันอีก  เท่าที่เรา

มองเห็นด้วยตาเปล่าดวงอาทิตย์

ก็มีดวงเดียว  ฟ้าก็มีฟ้าเดียวกัน

เรื่องของอากาศมันก็เกิดขึ้นวนเวียนซ้ำ

ไปซ้ำมา  แต่ฉันก็รู้สึกสนุกไปกับการเปลี่ยน

แปลงของอากาศน่ะ  ได้เห็นคนวิ่งหลบฝน

เข้าร่ม  ถ้าฝนไม่ตกเขาคงไม่วิ่ง  พอหลบ

ฝนไม่ทันเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ก็เลยต้องเปียก

ติดแนบเนื้อ...ดีน่ะเป็นผู้ชาย ฮ่า ๆ 

อ่า...ครั้งหนึ่งเดินผ่านตลาด  เห็นหมาอ้วน

ตกใจเหมือนกันว่าทำไมมันอ้วน  แต่ก่อนเก่า

ฉันก็ไม่เห็นจะมีหมาอ้วน  พอเดี๋ยวนี้หมาอ้วน

มีขึ้นเยอะเลย  เห็นบ่อยเหมือนกัน  เคยเห็น

มาประมาณสามตัวได้แล้ว  ความอ้วนที่เกิดขึ้น

ของหมามันคงจะมากับ  อาหารการกินของคน

เรานี่แหละมั่ง  หรือว่าหมาพวกนั่นมันกินกับนอน

น่ะ  ตอนนี้ก็เวลาบ่ายแล้วหล่ะ  อยากให้ความ

เจริญวิ่งไปทุกที่ในประเทศไทยมีร้านค้ามินิมาร์ท

ทุกหมู่บ้าน  มีปั้มน้ำมันทุกหมู่บ้าน  คนจะได้ไม่วิ่ง

เข้าเมืองหลวง  แต่มันคงจะเป็นไปได้อยากแฮะ

นี่ถ้าเรามีอำนาจ  มีเงินมหาศาล  เราคงไม่คิดจะผลิต

อาวุธสงครามหรอกน่ะ  แต่เราจะผลิตมนุษย์ระดับ

อัจฉริยะไปเลย  ผสมพันธุ์ไปสู่จุดสูงสุดของ

ระดับความอัจฉริยะ  ของสาย ๆ นั้น  อันนี้ก็คิดคิด

เล่น ๆ อยู่ในหัว  มันก็เพลินดีหรอกน่ะ  มันก็สนุกดี

พอเราได้มนุษย์อัจฉริยะมาแล้ว  มันสมองของพวก

เขาเหล่านั้นแหละยิ่งกว่าทองคำซะอีก  แต่เราก็ไม่รู้

เหมือนกันว่าถ้าผลิตพวกเขามาแล้ว  เกิดว่าพวกเขา

เหล่านั้นมีความคิดแปลก ๆ ที่ไม่เหมือนชาวบ้านขึ้น

มาอันนี้ก็น่ากลัวเหมือนกันแฮะ  ฉันเคยได้ยินอาจารย์

เล่าตอนสมัยเด็ก ๆ ว่า  หลาย ๆ ประเทศรวมตัวกันเพื่อ

ที่จะเอา ภาษากลาง  เพื่อใช่ในการสื่อสารกันทั่วโลก

ทำไมเราไม่รวมตัวกันของหลาย ๆ ประเทศและสร้าง

ภาษาใหม่  ขึ้นมา  อันนี้ก็เป็นอะไรที่น่าท้าทาย

สร้างภาษาที่รวบรัด  มีตัวอักษรน้อยตัว  อาจจะดึง

จุดเด่นของภาษาทั่วโลกเข้ามารวมกัน  มันก็เป็น

ความคิดเล่น ๆ ของฉันอีกนั้นและ  คิดแล้วมันก็สนุกดี

นี่ถ้าวิวัฒนาการพาเราไปอยู่นอกโลกได้  ต่อไปคง

เกิดสงครามโลก  มันคงไม่ใช่แค่สงครามในโลก

แต่เป็นสงครามแย่งชิงโลกกันแล้ว  ฉันจะเอาดาวพูลโต

ฉันจะเอาดาวพฤหัส  ฉันเอาดาวพุธ  สรุปว่ามันเป็น

ของใคร  อ่า...พิมพ์ไปพิมพ์มากาแฟที่วางไว้ข้าง ๆ ก็

หมดลงแล้วเหลือเพียงน้ำแข็งก้นแก้วที่ยังละลายไม่

หมด  เอ่อ...จากที่ฉันดูการ์ตูนมาน่ะ  ฉันคิดว่าหากคนเรา

เกิดมาเกิดความผิดปกติทางร่างกาย  ยกตัวอย่างเช่น

ดวงตาคนเด็กคนหนึ่งสามารถมองเห็นได้ในที่มืด

พูดง่าย ๆ ว่าทั้งเช้าทั้งมืด  เขามองเห็นหมดเราก็นำ

เด็กคนนี้มาทดทอง  และวิวัฒนาการเขาซะเลย

เราก็จะได้  เซลล์  พิเศษไง  เซลล์ที่สามารถส่งเข้า

ไปตอนที่ยังเป็นอสุจิทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง

ทางระบบการมองเห็นแล้วก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

ของดวงตาทำให้เด็กที่เกิดมามองเห็นได้ทั้ง

กลางวันและกลางคืน  ประมาณว่าสร้างศูนย์

ที่รวบรวมคนเหล่านี้ไว้โดยเฉพาะ  ดวงตาที่มอง

เห็นทั้งกลางวันและกลางคืนนี้ฉัน  ก็ได้แนวคิด

จากเรื่อง นารูโตะ  นั่นแหละเกี่ยวกับเรื่องของ

ดวงตา "เนตร" เอาถึงเวลาอันสมควรที่จะละมือ

จากคีบอร์ดแล้วไปดูอะไรที่น่าสนใจต่อไป






Create Date : 05 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2559 13:44:50 น.
Counter : 269 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ข้อมูลภายใน ตัวอักขระ

ตัวอักษรที่สรรสร้างขึ้น

อย่างบรรจงนี้ ได้รับความคุ้มครอง

ตามกฎหมาย พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ ตาม

พ.ศ.2537 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง

แก้ไขส่วนหนึ่งส่วนใด หากนำไปเผยแพร่

กรุณาให้ เครดิต ชื่อฉันด้วย ด้วยความ

ิยินดีอย่างยิ่ง "อยากบอกว่าหลง"
พฤศจิกายน 2559

 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
5 พฤศจิกายน 2559
All Blog