กลิ่นเลมอน


วันนี้ผมตื่นนอนในเวลาตีสามกว่า ๆ

ผมตื่นนอนอย่างที่ไม่มีความกังวลใด ๆ

ผมยินดีกับเช้านี้  ผมอิ่มเอม  รู้สึกสดชื้น

ผมรู้สึกโล่งปลอดโปร่ง  เบาสบาย

มีความสุขเมื่ออยู่บนยานพาหนะสองล้อ

ผมสัมผัสลมเย็น ๆ ในช่วงเจ็ดโมงเช้า

ของวัน  โจ๊กใส่ไข่และกาแฟหวานน้อย

ในตอนเช้าหายเข้าไปยังกระเพาะของผม

มันสำแดงเดชด้วยการ  ทำให้ผมรู้สึกอิ่ม

ไม่ต้องการรับประทานอะไรเพิ่มเติมอีก

ไก่ขันในตอนเช้า  บทเพลงและดนตรี

ที่ดังออกมาจากลำโพง  ยังคงก้องอยู่

ในโสตประสาทถึงแม้จะรู้สึกรำคาญบ้าง

แต่ก็ไม่ได้ทำให้วิตกทุกข์ร้อน

ผมมีความสุขที่เห็นคอหมูย่างสามชิ้นอยู่บนกระทะ

มันขาว  ร้อน  อุ่น  และน่าสนใจ  ผมคาดเดาไว้ในใจ

ว่าคงจะเป็นหมูย่างเฉย ๆ แต่ไม่ใช่อย่างที่ผมคิด

มันคือน้ำตกหมู  มองไปที่เนื้อหมูสีขาวอมเกรียมใน

บางส่วนถูกหั่นเป็นชิ้น ๆ อยู่บนเขียง  ผักชีฝรั่งซอย

เป็นชิ้นเล็ก ๆ มะนาวลูกโตหนึ่งลูกที่ถูกผ่าครึ่ง

และอีกลูกสีเขียวที่ยังไม่ได้ผ่า  ผมหยิบครึ่งหนึ่ง

ของมะนาวขึ้นมาดอมดม  ผู้รู้สึกมีความสุข

กับการได้กลิ่นนั้น  บทเพลงจากสมารท์โฟน

ยังคงทำหน้าที่ของมัน

ผมได้ยิน  ผมมองเห็น  ผมได้กลิ่น  

ผมสัมผัสได้  ขอบคุณวันเสาร์  ขอบคุณความจริง

ขอบคุณธรรมชาติ ขอบคุณความหวังดี  

ขอบคุณความรักที่มอบให้  ขอบคุณเสียงเพลง

ขอบคุณอาหาร ในเมื้อต่อไป

เพียงหวังไว้ลึก ๆ ภายในว่าคง

จะได้รับประทานซุบหน่อไม้ร้อน ๆ กลิ่นไอเก่า ๆ รสเดิมที่เคย

ได้ลิ้มลอง  เป็นเพียงสิ่งหนึ่งจากข้อความ


อยากบอกว่า...



Create Date : 10 มิถุนายน 2560
Last Update : 10 มิถุนายน 2560 9:16:10 น.
Counter : 166 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 

อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



มิถุนายน 2560

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
21
22
24
25
26
27
28
29
30
 
 
10 มิถุนายน 2560
All Blog