ห้องพักหมายเลข 1


แม่ทำความสะอาด  ดูแลห้องหมายเลขหนึ่ง

ให้ผมอย่างเรียบร้อย  ก่อนที่ผมจะเข้ามาพัก

ในวันแรก  เขาเตรียมอุปกรณ์เครื่องใช้แทบจะ

ทุกอย่างให้  ลืมเพียงอย่างเดียวเท่านั้นคืน

ผ้าเช็ดตัว  เย็นหลักเลิกงานผมเดินไปตลาด

หาซื้อผ้าเช็ดตัว  ผมได้ผ้าเช็ดตัวสีฟ้าเป็นสีเดียว

ผืนเดียวที่เหลืออยู่นอกนั้นสีอื่นหมด

แล้วผมก็ไม่รีรอผมรีบไปชิมร้านอาหารข้างถนน

ข้าวมันไก่หน้าธนาคารก่อนเป็นวันแรก  น้ำจิ้ม

ร้านนี้ดูแปลก ๆ ไม่เหมือนกับที่อื่น ๆ รสชาติ

ก็ถือว่ากินได้  น้ำซุปเข้าขั้นธรรมดาไม่มีอะไร

เป็นพิเศษเท่าไหร่  มีเพียงไก่ที่ทอดเท่านั้น

ที่รู้สึกว่ากรอบดี  หลังจากอิ่มก็ซื้อน้ำดื่มเป็น

ชานมเย็นก่อนที่จะขึ้นห้องหมายเลขหนึ่ง

แต่แล้วก็นอนไม่หลับ  ออกมาประเดิมร้านอินเตอร์เน็ท

แถว ๆ ห้องพัก  หนึ่งชั่วโมงละกัน  แล้วก็มา

เขียนไดอารี่ซะหน่อย  "ก็มันยอมยกใจไว้ให้เธอ"

เสียงเพลงผ่านเฮดโพนดังกระหึ่มอยู่ในหู

เขาบรรจงพิมพ์อักษรต่อไปขณะที่ยังฟังเพลงอยู่

เวลาที่เหลือของเขาคือ 26 นาที  เขามีเวลาอีก

เพียงแค่ 26 นาทีในร้านอินเตอร์เน็ท  เขาจะทำ

อย่างไรต่อไปดี...ความคิดพุดขึ้นอีกชั่วโมงดีไหม?


29 สิงหาคม 2559



Create Date : 29 สิงหาคม 2559
Last Update : 29 สิงหาคม 2559 19:50:36 น.
Counter : 236 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สิงหาคม 2559

 
1
2
3
4
5
8
9
10
13
15
16
17
18
19
20
22
23
24
25
27
28
31
 
 
29 สิงหาคม 2559
All Blog