เหตุการณ์วันเข้าพรรษา


วันนี้เวลา 6 โมง บิดามาเคาะประตู ดัง ก๊อก ก๊อก ก๊อก

มาทำไม มาซื้อดอกไม้เฮ้ย....ว่าไปซะนั่น

บิดาเข้ามาเคาะประตูเพื่อปลุกไปทำบุญ 

หลังจากนั่นทุกคนทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย เป็นเวลา 7-8 โมง

เราออกเดินทางมุ่งสู่การทำบุญ

เอ้า เฮ้ ไม่ได้ไปวัดหรอกหรอ

ช่างน่าประหลาดใจเหลือเกินที่การทำบุญสมัยนี้ ใส่บาตรที่ตลาด
(ก็นั่นดิเพิ่งจะรู้นาน ๆ จะได้ทำบุญดันทำที่ตลาด)

และเราทั้ง 4 ก็ทำบุญกันเสร็จเรียบ อุปสรรคเล็กน้อยเนื่องจาก

จำนวนคนทำบุญไม่ต่ำกว่า 15 คน มีพระสงฆ์เพียง 1 รูป < คงใช้คำถูกน่ะเฮ้อ...ภาษาเราก็อ่อนจัง

คนทั้งหมดมุ่งเข้าหาพระสงฆ์เพียง 1 รูปด้วยความศรัทธาของชาวพุทธ

แห่กัน ใส่บาตรพระสงฆ์อย่างไม่เกรงใจ เต็มแล้ว...เต็มอีก 
อ๊าก อึก อัด...เบียด เสียด

และเมื่อทุกคนใส่บาตรเสร็จเรียบร้อย ได้เลิกยามงามดี ที่พระสงฆ์จะสวด

คนทั้งหลายรีบนั่งคุกเข่า ณ บริเวณตลาด รามฯ2 เมื่อพระสวดจบก็เป็นอันเสร็จพิธีอ่ะดิ๊จะมีอะไรอีก

ด้วยความหิวเราทั้ง 4 พ่อแม่และลูกๆจ๊ะ มุ่งสู่ ร้านหมูกะโจ๊ก เอ้ยโจ๊กกะหมูเพื่อทำภาระกิจเกี่ยวกับ

คำว่า "รับประทาน" เมื่อเสร็จหรืออิ่ม

ทั้ง 4 เดินออกจากร้านโจ๊กกะหมูด้วยใบหน้าเบิกบานใจ

มุ่งสู่ มท.1 เพื่อไปเยี่ยมเยียนสารทุกสุขดิบ ของน้า และเพื่อนบ้านเก่า ๆ 

เนื่องจากย้ายออกมานาน ...ขณะที่กินโจ๊กเราทั้ง 4 ตกลงกันว่าจะไป

บางขุนเทียน เยี่ยมเยียนป้าและลุง พร้อมด้วยคนอื่น ๆ 

ขนะเดินทางไปบ้านน้าเกิดเหตุการณ์ไม่ขาดฝัน ขณะที่มารดา

กำลังคุยโทรศัพท์ได้เหลือบไปเห็น "เศษกระดาษสีแดงอยู่ข้างถนน" มารดาออกคำสั่ง

ให้บิดา Stop รถทันที เธอเปิดประตู้แล้วเดินไปหยิบเศษกระดาษนั่นขึ้นมา ด้วยความ

เป็นบุตร ปราบปลื้มมารดาเป็นอย่างมาก "โอ้ว เธอช่วยเก็บขยะขึ้นจากถนน"

โอ้ว..! เธอหัวเรอะด้วยความชอบใจ เศษกระดาษนั่นมันก็คือเงิน 200 บาท ดีดีนี้เอง

แป๋วที่ปลื้มเมื่อกี้... "สงสารคนทำตกแฮะ 200 นั่นเค้าจะไปทำอะไร?เค้า มีอันจะกินรึป่าว"

เหตุการณ์มันยังไม่จบเพียงแค่นี้ เธอเดินกลับขึ้นมานั่งในรถพร้อมกับ แยกกระดาษออก

เพื่อมองดู ตัวเลขท้าย 3 - 2 ตัวในกระดาษ ช่างเป็นอะไรที่ประเสิธเช่นนี้ แม่ผม แม่ผม

สิ่งที่ปราบปลื้มในตัวเธอเริ่ม เจือจางคิก ๆ และแล้วเราก็มาถึงบ้านน้า

และตั้งวงดื่มตามภาษาคนมีอายุและก็พูดคุยเรื่องราวต่าง ๆ เฮฮากันไป

เราทั้ง 4 ก็ได้ชวนน้าไปด้วยกัน รวมแล้วตอนนี้มีทั้งหมด 7 คน

ก่อนออกเดินทางไปบางขุนเทียน

มีเพื่อนสหายเก่าสมัยเด็ก1คนร่วมเดินทางไปร้านค้าแห่งหนึ่ง นั่นก็คือลูกของน้า

เราทั้ง 2 คิดว่าจะไปเล่นเกมส์ซักนิด ทีไหนได้มันวันหยุดเด็กเต็มร้านอดเล่นไปล่ะซิ (ยากแย่งเด็กเล่นอ่ะ)

และแล้วเราทั้ง 2 ก็เหลือบไปเห็น....ตู้ Slot อะไรช่างวิเศษเช่นนี้

เราทั้ง 2 รีบควักกระเป๋าแลกเหรียญ เพื่อหยอดตู้ Slot นั่นทันที

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นช่างน่าอัศจรรย์ใจเหลือเกิน มีเสียง แกร่ง โกร่ง เหมือนอะไร

บางอย่างร่วงลงมาจากส่วนบนของตู้ Slot โอ้ว..วิเศษ หลังจากเราหยอดเหรียญอย่างเมามัน

ไม่นานรู้สึกได้ถึงจำนวนเงินในกระเป๋า ที่ล่องลอยเข้าสู่ตู้ Slot 

ไม่ยากเอ่ยถึงจำนวนเงินที่เสียไป เพราะความโลภแท้ ๆ 

ขณะนั่นคนทั้ง 7 พร้อมที่จะออกเดินทางสู่ บางขุนเทียน เพื่อฉลองในโอกาส

อะไรนี่ไม่แน่จาย อาจจะเป็น เข้าพรรษา หรือ เพราะ Lucky จากเลข 2-3 ตัวหรือไม่

ก็อาจจะเนื่องในวันหยุดติด ๆ กันหลาย ๆ วัน 

ใช้เวลาเดินทางไม่นานเท่าไหร่ถึงบางขุนเทียนประมาณ เที่ยงพอดี

และเป็นเวลาที่เหมาะเจาะเหลือเกิน เราทั้ง 7 ลงรถออกมาทักทายกันด้วยความคิดถึง

คนที่บางขุนเทียนทุกคนช่างใจดีให้การตอนรับเป็นอย่างดี ทั้ง 7 นั่งพูดคุยกับคนที่

บางขุนเทียนไม่ถึง 20 นาที Rหาร Lกอลฮอล น้ำแข็ง แป๊ปซี่ มาครบเสร็จสับ

ทุกคนไม่รอช้าเนื่องด้วย ขณะนั่นมันเป็นเวลาทานอาหารกลางวัน

Everybody(ใช้สักนิดเตือนความจำไว้บ้าง เราคงได้เจอกับพวกใช้ภาษานี้ทั่วโลก)เหมือจะโชว์

ความไม่ฉลาดออกมา

ดูดดื่มกัดกิน เหอ ๆ อย่างอิ่มหน่ำสำราญ 

นั่งกินไม่นานก็ได้เจอสหายเก่าอีกเช่นเคยตอนนี้มีสหายร่วมทาง 3 คน และอีก

5 คนยังคงอยู่ใน วงเวียนเดียวกับคนที่บางขุนเทียนและพูดคุยกันด้วยความคิดถึง

เราทั้ง 3 กิน ดื่ม กันอย่างเต็มที่ 1 ในนั่นเป็นหลานของคนที่อยู่บางขุนเทียนชวน

เราทั้งหมดไปเล่นเกมส์ที่ชั่น 2 ขณะนั่นเป็นเวลาบ่าย2โมงกว่า ๆ

เราเล่นเกมส์กันได้ไม่นานรู้สึกเบื่อ คนทั้ง 3 ปรึกษากัน

ไปเซ็นทรัลพระราม2กันป่าว โอ้ว...ความคิดดี เราทั้ง 3 ตกลงกัน ได้เดินทางลงมาจากชั่น 2 เพื่อมาขออนุญาติ

ผู้เป็นผู้ปกครองโตเป็นควายยังขออนุญาติอีกไม่ใช่ซิเอาค่าใช้จ่ายหรือ

ค่าเลี้ยงดู อิอิ เราทั้ง 3+1(คนขับรถไปส่ง)=4 ออกเดินทางด้วยรถของคนอยู่ที่บางขุนเทียน

ในที่สุดเราก็มาลงหน้าปากซอย เราทั้ง 3 ไม่รีรอ ใช้ความสามารถเฉพาะตัว ยื้นมือออกไปข้างหน้า

ใช้เวลาไม่ถึง 10 วินาที สุดยอด...มีรถขึ้นมาปรากฏตรงหน้าเราและพร้อมที่จะไปส่งเรา

กวักเก่งกันจัง....

ณ เซ็นทรัล พระราม2 เราทั้ง 3 ออกเดินทางไม่นานก็ถึง เซ็นทรัล

ทั้ง 3 ปรึกษากัน เราจะเริ่มจากอะไรก่อนดี ดูหนัง ร้องคาราโอเกะ หาไรกิน 

แต่ก็ไม่ได้ตกลงว่าจะเริ่มทำอะไรก่อนดี ทั้ง 3 เดินขึ้นไปโรงหนั่งเพื่อ สอดส่องดู

ภาพยนต์ที่หน้าจับตามอง และ รอบเวลาที่เหมาะสม สรุปเราทั้ง 3 ปรึกษากันยังไม่ดูตอนนี้

ขณะนั่นเวลาบ่าย3โมง เราทั้ง 3 ออกเดินทางไปสู่ ลานคาราโอเกะ ซึ่งแน่นอนวัยรุ่นเยอะมาก

ทั้ง 3 มาปรากฏอยู่หน้าเค้าเตอร์ลานร้องเพลงคาราโอเกาะ ทำสัญญาเช่าเป็นเวลา 1 ชม.

ทั้ง 3 ร้องเพลงคาราโอเกะ จนครบ ชม. แล้วรู้สึกได้ถึง Stomach ที่กำลังร้องครวญคราง

เนื่องด้วยทั้ง 3 กินRหารมาก่อนหน้านี้แล้ว ทั้ง 3 จึงเลือกที่จะกินซเว่นเซ้น สิ่งที่เราทั้ง3

เลือกนั่น ช่างเลี่ยนติดคอเหลือเกิน เราทั้ง 3 เดินออกจาก เซ็นทรัล อย่างภาคภูมิใจ

และไปสวนสารธรณะมีชื่อว่า The Park เราทั้ง 3 นั่งอยู่ริมน้ำบริเวณให้Rหารปลา

เรานั่งอยู่ที่นั่นจน กระทั้งเวลา 5 โมงกว่า ทั้ง 3 ตัดสินใจเดินกลับเข้าไปในเซ็นทรัล

เพื่อที่จะชมภาพยนต์โดยที่ ทั้ง 3 สนใจที่จะชมเรื่อง หมาบ้าเห้ยหมาว้อ ทั้ง 3 มองดูรอบเวลา 

ขณะนั่นเวลา 6 โมงกว่า ปรึกษากัน เอ...ถ้าดูเสร็จมันก็ 3 ทุ่มและดิ จะเอาไงดี

ด้วยความกตัญญูรู้คุณ กลัวว่าคนที่อยู่ในวงเวียนDrinkจะเป็นห่วง เราทั้ง 3 ไม่เห็นแก่ความสุขส่วนตัว

เราตัดสินใจด้วยความกล้าหาญ

โทรไปปรึกษาผู้เป็นมารดาผมเอง ช่างได้คำตอบที่ น่าปิติยินดียิ่งหนัก

เธอตอบว่า "ไม่ต้องดู...ไว้ดูวันหลัง" เราทั้ง 3 ทราบซึ้งในความเป็นห่วง รีบเร่งใช้ความ

สามารถพิเศษ กวักมือออกไป ทันใดนั่น คนข้างหน้าแมร่งขึ้น Taxi ก่อน(เคยเจอกันไหมประจำเลยล่ะ) ช่างเป็นความ

ฉลาดของพวกเราทั้ง 3 ที่มายื่นอยู่ข้างหลังเค้า และเราก็ใช้ความสามารถพิเศษจนสามารถ

กลับมาถึงวงเวียนDrinkได้...หลังจากนั่นเวลา ประมาณ 2ทุ่มกว่า เราตัดสินใจแยกย้ายกลับบ้าน

โดยที่วงเวียนนั่น เต็มไปด้วยขวด Lกอลฮอล โซดาเปล่า เรียงรายเต็มไปหมด


Everybody กล่าวคำอำลาซึ่งกันและกัน


กลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย "เมาไม่ขับ"



จบ..วันเข้าพรรษา 18/7/51



Create Date : 18 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 8 มกราคม 2560 15:49:41 น.
Counter : 556 Pageviews.

0 comments

อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ข้อมูลภายใน ตัวอักขระ

ตัวอักษรที่สรรสร้างขึ้น

อย่างบรรจงนี้ ได้รับความคุ้มครอง

ตามกฎหมาย พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ ตาม

พ.ศ.2537 ห้ามคัดลอก ดัดแปลง

แก้ไขส่วนหนึ่งส่วนใด หากนำไปเผยแพร่

กรุณาให้ เครดิต ชื่อฉันด้วย ด้วยความ

ยินดีอย่างยิ่ง "อยากบอกว่าหลง"
พฤศจิกายน 2555

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog