Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
26 พฤศจิกายน 2551
 
All Blogs
 
ไปรษณีย์แห่งความหลัง


ไปรษณียบัตรในวัยเด็ก



หนังสือ "วิญญาณ"



"ก้าวหน้า" รายเดือน



"อนุสาร อ.ส.ท." รายเดือน


บุรุษไปรษณีย์ในสมัยที่ผมยังเป็นเด็ก ควรจะต้องเป็นผู้ชำนาญการร่อนจานบิน หรือไม่ก็เคยปล่อยดาวกระจายแบบพวกนินจามาก่อน การนำจดหมายไปส่งตามบ้านที่เรียงรายอยู่รินน้ำ เขาจะขับเรือลำเล็กๆ วิ่งไปตามลำคลอง การจอดเรือเพื่อส่งจดหมายเป็นเรื่องไม่ง่ายนัก และเสียเวลา ต้องดับเครื่อง

วิธีที่ดีที่สุดคือการร่อนจดหมายเข้าไปในบ้านของผู้รับจดหมาย ต้องแม่นมาก ตกหลุมตกร่องบ้างก็ไม่ว่ากัน หากไม่ใช่น่าน้ำท่วมระดับของบ้านจะอยู้สูงกว่าผิวน้ำ การแจกจ่ายจดหมายยิ่งยากหลายเท่า บางทีจดหมายรอดใต้กระได ต้องก้มมองหา ถ้าไม่เจอน้ำกระเพื่อมมาถูกก็ดีไป

อาการส่งของตามบ้านแบบนี้ คนส่งหนังสือพิมพ์ก็ทำเหมือนกัน เขาม้วนหนังสือพิมพ์มียางรัด แล้วเหวี่ยงเข้าประตูบ้าน มือหนึ่งจับคันบังคับเรือ อีกมือหนึ่งเหวี่ยงหนังสือพิมพ์ไปตามบ้านที่เป็นสมาชิก บ้านผมรับหนังสือพิมพ์เฉพาะวันหยุด สายส่งหนังสือพิมพ์คงงงพิลึก

จดหมายหรือสิ่งของที่ส่งมาทางไปรษณีย์ มีความหมายอย่างยิ่งสำหรับเด็กริมคลอง ตอนเย็นเมื่อผมกลับจากโรงเรียน จะต้องไปรื้อตู้ๆหนึ่ง ที่ตกลงกับพ่อว่า หากมีของส่งทางไปรษณีย์มาให้เก็บไว้ที่นั่น จะลิงโลดมากหากพบซองจดหมายหรือพัสดุไปรษณีย์ในนั้น

จดหมายที่ส่งมาทางไปรษณีย์ ก็มี

1. หนังสือจากผู้เผยแพร่ศาสนาคริสต์ ชื่อ "ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ" เป็นรายการทางวิทยุ เขาจะส่งหนังสือมาให้เป็นประจำ มีการทำแบบฝึกหัดจนได้ใบประกาศนียบัตร เคยแอบเขียนจดหมายไปขอแสตมป์ ผู้จัดรายการอุตสาห์ตัดแสตมป์จากซองจดหมาย แล้วส่งแสตมป์ต่างประเทศมาให้ผู้เขียนจำนวนมาก ประทับใจจริงๆ

2. การประกวดบทกลอน การแต่งคำขวัญ การเรียงความ การคัดลายมือ ส่งไปตามนิตยสารสำหรับเด็ก ที่อ่านเป็นประจำคือชัยพฤกษ์การ์ตูน บางทีแค่เขียนจดหมายไปถามปัญหาก็ได้รับของที่ระลึกส่งมาที่บ้าน มักเป็นหนังสือของสำนักพิมพ์ เมื่อเร็วๆนี้ ไปพบหนังสือชัยพฤกษ์การ์ตูนเก่า เป็นฉบับที่ผู้เขียนเคยเขียนจดหมายไปถามปัญหาเมื่อ 30 กว่าปีมาแล้ว เมื่ออ่านดูแล้ว ดูตลกดี ไมน่าเชื่อว่านั่นเป็นจดหมายที่ผมเคนเขียน

3. ขอระเบียบการขายของต่างๆ เช่น เครื่องออกกำลังกาย ที่ใช้สองมือดึง หรือกดเข้าหากัน เรียกอะไรก็ลืมไปแล้ว รายการหนังสือของสำนักพิมพ์ต่างๆ พอสั่งซื้อไปตามนั้น ได้หนังสือที่พิมพ์ค้างปีมานานมาก ปกเก่ามาก

4. รายงานผลการฟังวิทยุของบางสถานีว่าชัดแค่ไหน ทางรายการวิทยุมีรางวัลตอบแทน เคยได้รองเท้าจากการจับสลาก ผมไม่ได้ใช้หรอกครับเพราะเบอร์ใหญ่ไป พี่ชายเอาไปใส่สบายไป

5. นิตยสารรายเดือน เช่น อนุสาร อ.ส.ท., เรียนเยี่ยม, ชัยพฤกษ์ เป็นต้น มีอยู่ครั้งหนึ่ง สมัครเป็นสมาชิกหนังสือนิตยสารเกี่ยวกับเด็ก สำนักพิมพ์คงมีปัญหา จัดพิมพ์ไม่ได้ เขาเองเงินใส่ซองพร้อมเหรียญมาทางจดหมาย

เรื่องการบอกรับนิตยสาร "เรียนเยี่ยม” นี้ ทำให้เพื่อนๆทึ่งผู้เขียนมาก จากคนที่เคยสอบได้เกือบรั้งท้าย มาเป็นพวกแถวหน้าของโรงเรียน พวกมันไม่รู้หรอกว่า ครูสมัยนั้นเอาแบบฝึกหัดในหนังสือ "เรียนเยี่ยม" มาออกข้อสอบทั้งกะบิ

เคยรับนิตยสารเรื่อง "วิญญาณ" ของสำนักค้นคว้าทางวิญาณ อยู่ที่บางลำพู จำได้ว่ารับตั้งแต่ พ.ศ. 2515 เป็นนิตยสารรายสะดวก 2 เดือนบ้าง 3 เดือนบ้าง เขาส่งมาให้ตลอดเป็นสิบปี จนการจ่าหน้าซองเลขที่บ้าน ชื่อและนามสกุลเพี้ยนไปหมดแล้ว แต่ไปรษณีย์ก็ยังส่งถูก อาจเป็นเพราะมีบ้านนี้บ้านเดียวที่รับหนังสือนี้ หนังสือ “วิญญาณ” ทำขึ้นจากผู้บริจาค หากเป็นเด็กๆที่ไม่มีเงินบริจาค ก็บอกรับหนังสือนี้ได้

5. รายการสะสมแสตมป์ จัดโดย ภราดร รัตนกุล ต้องฟังทุกวัน เคยสั่งของจากราบการบ่อยๆ ในเดือนเมษา ต้องเอาวิทยุไปฟังใต้ถุนบ้าน เป็นช่วงที่เร่งรีบเอามะม่วงใส่ลังบ่มส่งขาย กทม.

วันนี้ไปส่งของที่ไปรษณีย์ เจ้าหน้าที่นั่งตบยุงกันกันเป็นแถว รู้สึกว่าเงียบๆมาหลายเดือนแล้ว หรือว่าคนไม่เขียนจดหมาย การส่งธนาณัติเป็นโอนเงินผ่านธนาคาร พวกจดหมายเรียกเก็บเงินของบัตรเครดิตบางเจ้าก็ไปใช้ทางอีเมล
แต่ที่แน่ๆคือคนมาใช้บริการน้อยลงอย่างผิดหูผิดตา เทียบกันเมื่อก่อน หรือปีที่แล้วนี้ วันเวลาช่างเล่นตลกไม่เลิก

ภาวนาว่าอย่าให้ถึงกับทำพิธีส่งลาจดหมายครั้งสุดท้าย เหมือนกับโทรเลขเลย



Create Date : 26 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 9 มกราคม 2553 20:39:31 น. 2 comments
Counter : 1484 Pageviews.

 
กลิ่นความหลังดีครับ ข้อ 4 ที่ว่าจ่าหน้าซองเพี้ยน อยากรู้จริงว่าการจ่าหน้าซองมันจะเพี้ยนได้แบบไหน

เมื่อก่อนผมส่งจดหมายบ่อยมาก เดี๋ยวนี้ก็เหมือนคนอื่นคือใ้ช้อีเมล์ แต่ก็ยังได้รับโปสการ์ดจากเพื่อนบ้าง (นาน ๆ ที) แล้วก็พวกพัสดุ ที่ยังต้องใช้บริการไปรษณีย์อยู่

จะว่าไป ตัวเองก็ไม่ได้เขียนอะไรยาว ๆ ด้วยลายมือมานานแล้วเหมือนกัน ขนาดเขียนบันทึกยังพิมพ์เอาในคอมเลย


โดย: คุณม้าม วันที่: 5 มีนาคม 2552 เวลา:0:13:37 น.  

 


เราก็เคยมีความรู้สึกเดียวกันเวลาได้รับจดหมาย

"เห็นใจคนแก่ร่วมสมัยบ้าง อยากขอความกรุณาให้ตัวหนังสือใหญ่อีกหน่อยได้ไหม"สายตาไม่ดี"

ดิฉันใช้ โค๊ดนี้ ไว้บนสุด เพื่อขยายตัวหนังสือ
>FONTCOLOR=Green>(กลับหัว เครื่องหมาย><เปิด-ปิดด้วย<>)


โดย: ยายเก๋า (ชมพร ) วันที่: 1 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:41:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Insignia_Museum
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 63 คน [?]




ความตั้งใจในการทำบล็อกเปลี่ยนไปตามกาลเวลา เริ่มต้นด้วยการเขียนถึงถิ่นที่อยู่ในวัยเด็ก ต่อมาเป็นเรื่องเครื่องหมายต่างๆ เรื่องศิลปะ ภาพถ่ายในยุคก่อนๆ อาหารการกิน และอะไรต่อมิอะไรที่ประสบพบเห็น สนใจอะไรขึ้นมาก็อยากรู้ให้มากขึ้น กลุ่มเนื้อหาจึงแตกแขนงไปเรื่อยๆ
New Comments
Friends' blogs
[Add Insignia_Museum's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.