|
|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
O อหังการ .. แห่งน้ำค้าง .. O

Dreams Beneath the Stars
-๑- 0 ค่อยค่อยก่อรูปวาง .. ก่อนสางหม่น จะเคลื่อนพ้นผ่านล่วง .. เมื่อดวงสูรย์ ลอยเลื่อนขึ้นโชนช่วงเป็นดวงกูณฑ์ ผ่านจำรูญจำรัสโลมปัถวี 0 เงียบงันทั้งเหน็บหนาว .. ที่พราวหยาด พร้อมโอภาสดวงศศินใกล้สิ้นสี จบสิ้นแล้วรมยาแห่งราตรี จักเลือนลี้มืดดำ .. เคยรำบาย 0 ที่บรรจบแห่งศิวาและราตรี หยาดวารีคอยพลบ .. ร่วมลบหาย จากเติมเต็มตรู่สางด้วยพร่างพราย ต้องถูกกาลกลืนกลายมากลับกัน 0 เผาเถิดให้ระเหิดระเหยแห้ง ทอดทอแสงงามระยับ .. ลงรับขวัญ จะยอมรูปแหลกร่าง .. เป็นรางวัล การกีดกั้นแววระยับ .. ที่ลับเลือน 0 จะหยาดให้เผาอยู่ทุกตรู่สาง ผืนพลอยจะแผ่วางทั่วทางเถื่อน และจะรอร้อนเกรียมทุกเยี่ยมเยือน เถิด .. อย่าเคลื่อนผ่านพ้น .. ให้ทนรอ 0 ที่-สิ้นรูปแหลกร่าง .. อยู่กลางแสง นั้น-ฝากแฝงอุ่นไว้ .. ที่ใดหนอ หรือจะเช่นผู้เฝ้าพะเน้าพะนอ ที่แอบอออุ่นร่างอยู่กลางทรวง ? . . -๒- 0 เมื่อ-อกหนึ่ง .. อาจเอื้อมจะโอบเจ้า อุ่นนิ่มเนื้อรูปเยาว์ .. ผู้เฝ้าหวง หวังกุมกอดนวลละมุน .. แอบอุ่นดวง- ใจผู้ห่วงผู้ละห้อย .. เฝ้า-คอยรอ 0 ครั้นสังคีตผ่านเสียง .. แม้นเพียงแว่ว ไม่รู้แล้วแว่วซ้ำ .. คือ-พร่ำขอ ถนอมเนื้อรูปเยาว์เพื่อเคล้าคลอ สองแขนออโอบงาม .. อย่าห้ามใจ 0 ใช่ไหมว่า .. มีคนนั้นรออยู่ รอรอบชู้ออดอ้อน .. ด้วยอ่อนไหว แก้มอิ่มเนียนแนบทรวง .. รับห่วงใย โอบกอดไว้แนบชิดตราบนิทรา 0 จนทอดตัวสองแขน .. หนุนแทนหมอน เพื่อหนุนนอนเบียดกาย .. กอดก่ายหา หน้าผากแก้มคิ้วคาง .. จักร้างลา ปรารถนาแห่งใจ .. เยี่ยงไรพ้น ? 0 หวัง-รูปเยาว์โสมนัส .. รำบัดน้อม- แนบหวานหอมรับช่วงการร่วงหล่น หวัง-อาลัยอาวรณ์เพิ่มร้อนรน จากหัวใจวกวน .. ค่ายกลคะนึง 0 ครรลองโลกหม่นหมอง .. คงต้องปิด สิ้นทั้งปวงด้วยฤทธิ์แรงคิดถึง ละห้อยเห็น .. ปฏิพัทธ์จงรัดรึง ให้ซาบซึ้งตรึงอยู่เกินรู้ลบ 0 ทั้งสิ้นและ .. ทั้งปวงความห่วงหา พึงโหมฝ่าทรวงขวัญเข้าบรรจบ อำนวยจิตพิสวาดิทุกชาติภพ จนเกินกลบอาวรณ์ให้ผ่อนคลาย 0 คะเนนึกคะนึงอยู่อย่ารู้สิ้น แรงถวิลคงอยู่อย่ารู้หาย ให้อกเจ้าตราตรึงเพียงหนึ่งชาย คอยเถิดสายสวาดิเรียมเจ้าเตรียมตัว 0 กระตุ้นลมเรื่อยรี้ .. กระวีกระวาด คีตะพาทย์พลิ้วผ่านร่วมลาญสลัว ฉมช่อมาลย์ผ่านภิรมย์ .. ร่วมชมชัว กับเพียงชั่วแรงฉันทะกรรพือ 0 เมื่อ-อกแขน, ใจ-โลภ .. จะโอบเจ้า เนื้อรูปเยาว์ .. จะรอดได้อย่างไรหรือ งามที่งามกว่างามทุกงามคือ เรียวแขนยื้อยุดไว้ .. โดยไม่คลาย ! . . .
| Create Date : 15 กุมภาพันธ์ 2569 |
|
0 comments |
| Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2569 21:35:56 น. |
| Counter : 76 Pageviews. |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
Location :
กรุงเทพฯ Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 152 คน [?]

|
|
|
|
|
|
|
|
|