Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2568
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
28 พฤศจิกายน 2568
 
All Blogs
 

O เม็ดฝน ใต้ม่านฟ้า .. O









ออเจ้าเอย



0 หยุดยืนเหม่อเคว้งคว้างในทางน้อย
สืบร่องรอยก้าวย่างไปข้างหน้า
เมฆดำคลุ้มลมกรูเสียงอู้มา
แล้วคลื่นฝนน้ำฟ้าก็ปร่าโปรย
0 ละเม็ดคว้าง, คว้างหล่นแตกบนพื้น
เป็นช่อชื้นเก็จแก้ว .. ก่อนแผ่วโผย
เซาะเส้นทาง-ขุ่นดิน, น้ำรินโรย
ลมช้าโชยแสงวันก็พลันลับ
0 มัวหม่นครึ้มอับหลัว .. ไปทั่วทิศ
เพียงแรกพิศก็คล้ายหวัง-จะพังดับ
สายวิชชุแลบลามแสงวามวับ
พร้อมใจหนึ่งรอรับความอับจน
0 ไร้สิ้นแสงนำทางให้ย่างก้าว
สิ้นวับวาวอ่อนละมุน .. เหลือฝุ่นฝน
ถมเส้นทางย่างยก-แสนวก-วน
ให้อดทนสืบก้าว .. อยู่ยาวนาน
0 กระหน่ำเม็ดร่วงคว้าง .. ไม่ว่างเว้น
คล้ายสร้อยเพชรหล่นเส้น .. ก่อนเร้นผ่าน
วูบดิ่งเด้งก่อนกระเด็นอยู่เป็นพยาน
บทขับขานชอกช้ำให้กำจร
0 กลางกระแสลมโหม .. ฝนโถมถั่ง
งามหนึ่งคล้ายจะประดังเข้ารั้งถอน
ม่านหม่นมัวมืดดำพ้นอัมพร
ล่มช่วงตอนเคว้งคว้างให้ร้างลา
0 พบเจอ-ในเที่ยวทางท่ามกลางฝน
ที่-มัวหม่นพลันแจ้งราวแสงอุษา
ขึ้นครองสิทธิ์ครองส่วนทั่วถ้วนนภา
ที่-แม้กาละกาฬรอบ .. ยังครอบสกล
0 พบเจอ-พามืดมนถึงป่นดับ
คืนระยับชุติมากลบห่าฝน
เส้นทางจรสู่ปลาย, เคยว่าย-วน
เคยสืบค้นกลับเห็น .. เพียงเส้นเดียว
0 แวบเดียววาบระยับแล้วดับล่วง
ยังโชติช่วงงามควรทุกส่วนเสี้ยว
ยังหรอกฝน-พร่างพรู, ลมกรูเกรียว
คงเปล่าเปลี่ยวล้อมกรอบอยู่รอบทิศ
0 ปรับเปลี่ยนหวังแทนหวังที่พังพาบ
มุ่งกระหนาบเศร้าสลดให้หมดสิทธิ์
พริบตาชั่วอึดใจที่ได้พิศ
คือชั่วคิดวาบชัดในบัดดล
0 ลมเคยพัด-ผ่านริ้วบาดผิวเนื้อ
ล่มลับเมื่อแสงช่วงส่องห้วงสถล
ชำเลืองเหลือบประคองปรับความอับจน
พลิกผ่านพ้นเมื่อประจักษ์งาม-ทักทาย
0 ค่อยค่อยร่วงค่อยค่อยหล่นฝุ่นฝนว่อน
งามค่อยช้อนงามกระชับขยับขยาย
ใจมืดหม่นเป่าปัดระบัดระบาย
ด้วยเหลือบชายเลศช่วงที่ดวงตา
0 เวิ้งที่หวังวางรอ-ลออระยับ
ทอดสำทับเที่ยวทางให้ย่างหา
สืบก้าวตามมุ่งมั่นที่บัญชา
ทั้งขวากขวางถ้วนประดา .. ให้ฝ่าเอา
0 แสงเดียววาบสว่างที่กลางฝน
ร่วมนุสนธิ์ภวังคะวรรค .. ฉลักเฉลา
ถ้วนหม่นมัวลับวูบเพียงรูปเงา
ยิ้มยั่วเย้าน้อยน้อยให้คอยรับ !
0 ทั้งฝุ่นฝนลมร่ำ .. ในค่ำผ่าน
จึงหอมหวานห้วงใจทุกไหวกระหยับ
สุดที่โสต, กระซิบซ้ำเหมือนสำทับ
หนึ่ง-ก้อยกระชับก้อยเรียว .. สอง-เหนี่ยวเดิน !
.
.
.
ขออนุญาตคนในภาพนะขอรับ




 

Create Date : 28 พฤศจิกายน 2568
0 comments
Last Update : 28 พฤศจิกายน 2568 14:50:11 น.
Counter : 32 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 152 คน [?]










O คีตะพาทย์กลางหยาดฝน .. O







0 ดู-น้ำฟ้าหล่นเส้นไม่เว้นช่วง
ฤาจะร่วมหล่นร่วงบำบวงสวรรค์ ?
คีตะรสก็ครวญคร่ำร่วมรำพัน
ประคองขวัญอัญชลิตนิมิตกรรม
0 รูปเนตรลอบเหลือบชม้ายคลับคล้ายว่า
ร่วมตีตราตรึงตรวนรับครวญคร่ำ
แฝงลมฝนท่วงทีเหมือนชี้นำ
ให้จองจำด้วยจริตจนติดตาย
0 เถิด-รู้ไว้ .. ว่าคะนึงในหนึ่งอก
เฝ้าเวียนวก .. วาระเกินละหาย
สถานที่เวียนวกคืออกชาย
ผู้ถูกสายตาตวัดลอบรัดพัน
0 ต้นเหตุควรต้องคิดรับผิดชอบ
เนตรควรลอบเหลือบผ่านสู่ลานฝัน
เป็นนัยว่าสืบเรื่องจากเบื้องบรรพ์
ปมรัดพันผูกเงื่อน .. ห้ามเคลื่อนคลาย
0 ภาระต้องต่อเนื่องไปเบื้องหน้า
สบเพียงตาโลกผองเหมือนล่องหาย
คีตะพาทย์หวานล้ำต้องกล้ำกราย
รูปพักตร์, สายตานั้น .. ต้องพันธนา
0 หลังตาสบตาแล้ว .. ที่แล้วยาก
ย่อมต้องจากรูปองค์ที่ตรงหน้า
ภาพคล้ายยิ้มคล้ายบึ้งนั้นตรึงตา
ครืนครั่นแข่งฟากฟ้าก็-อกนี้
0 พร้อม-ฝุ่นฝนหล่นร่วงบำบวงทิพ
แววตาปริบปริบละม้ายจะชายถี่
สภาพการณ์เยื่อใย, เงื่อนไมตรี
ค่อยค่อยคลี่โอบตวัดเข้ารัดรึง
0 พร้อม-ฝุ่นฝนหล่นร่วงบำบวงฟ้า
เสน่หาก็ทอดถ่ายเป็นข่ายขึง
อ่อนหวานย่อมคาค้ำในคำนึง
นันทุปาทานซึ้งย่อมตรึงทรวง
0 กลางหม่นมัวมืดดำแห่งธรรมชาติ
คีตะพาทย์โผยแผ่วไม่แล้วล่วง
หวานซึ้งแต่ละคาบที่ทาบทวง
ย่อมเหมือนคอยเหนี่ยวหน่วงบอกท่วงที
0 อีกค่ำคืนดาวจันทร์เหมือนพลันลับ
ให้วามวับหวานซึ้งเข้าถึงที่
ครอบครองถ้วนคำนึงใจหนึ่งมี
แล้วราตรีจะผ่านสู่ถึงผู้ใด ?
.
.
ครอบครองถ้วนอาลัยความใยดี
แล้วค่ำนี้คงเพียงเจ้าที่เข้าครอง !
.
.

Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.