|
O อ่อนไหว.. ต้อง-ใจประคอง .. O

0 ค่อยค่อยเคลื่อนพลิ้วผ่านพร้อมกาลสมัย คือเส้นผมพลิ้วไหวอยู่ในวิถี ขณะความเรียงร้อยแห่งถ้อยวลี ค่อยค่อยคลี่ปวงศัพท์ออกรับกระบวน 0 เพื่อโลกนี้ตอบรับการขับเคลื่อน ที่เริ่มขยับ .. ที่เริ่มเขยื้อน .. ของเงื่อนกระสรวล มีสายตา, รูปพิสุทธิ์ร่วมจุดชนวน ครั้นองค์ประกอบครบถ้วน .. ก็-ครวญ, คอย 0 งดงามที่โลกสร้างคงอย่างนี้ คงอย่างที่เกินจะนำด้วยคำถ้อย ก้าวย่างแต่ละย่างยากพรางรอย เมื่อช่วงห่างเริ่มทะยอยลดน้อยลง 0 สื่อผ่านบนแววเนตรใช่เชษฐภาพ หากเคลือบฉาบหวานผชุมให้ลุ่มหลง ราวพร้องเพรียกเรียงวรรคประจักษ์ประจง ให้สูงส่งเทียมถวิลในจินตนา 0 ครั้นเริ่มการตอบรับด้วยพรับพริ้ม ทั้งมุมปากแก้มอิ่มก็ปิ่มว่า คือเวทมนต์ปนเคลือบทุกเหลือบมา แนบทีท่าแนบจริต .. ก็-ติดตรึง 0 ปราศจากสาระใดจะให้คิด ด้วยโศภิตเหนี่ยววูบ .. หารูปซึ่ง- โมฆะกาลแหลกยับอยู่กับระรึง อุปาทานหวานซึ้ง .. ก็ถึงตัว 0 สูญสิ้นความคาดหวัง-จะยั้งภพ ชาติครันครบเมื่อแกมด้วยแย้มยั่ว ฟ้าร้องลั่นหรือภาพแสงปลาบระรัว ก็ยากแทรกพันพัวอีกหัวใจ 0 ครั้น .. นันทิถูกปลุกก็ลุกลาม ด้วยสุดหักสุดห้ามงดงามได้ แต่ละก้าวก็ย่างทวนทิศควรไป โอบประคองความอ่อนไหวคู่นัยนา ! . . .
| Create Date : 06 มีนาคม 2569 |
|
1 comments |
| Last Update : 6 มีนาคม 2569 8:42:33 น. |
| Counter : 68 Pageviews. |
|
 |
|
อกอกหนึ่ง, งามละมุนและกรุ่นหอม
สุมาลี, เมื่อถวิลและยินยอม
ดูจะพร้อมเพรียงอยู่อย่างรู้การณ์