O เสน่หา .. O

เสน่หา-ฝน ธนสุนทร



0 ขณะตาใกล้หลับ .. ใจกลับตื่น
กับแววรื่นรมย์อุทธัจ .. ความขัดเขิน
ที่ต้องหวานหอมล้ำ เข้าก้ำเกิน
เมื่อจำเริญลึกล้ำ .. ก็สำแดง
0 ขณะเคลิบเคลิ้มกับลำดับฝัน
ก็บัดนั้นอาวรณ์เคยซ่อน-แฝง
จึงเริ่มเผลอเริ่มผ่อนอย่างอ่อนแรง
เพื่อเติมแต่งอกใจผู้ใยดี
0 ผ่อนลมหายใจเข้าอย่างเบาแผ่ว
ภาพผ่องแผ้วในตา-รูปราศี
คล้ายยั่วยิ้มให้เห็นความเป็น .. มี
และช่วงชี้อารมณ์ให้สมยอม
0 แดดยามสายแจ่มจ้า .. รูปหน้านั้น
ก็แต้มขวัญ .. ให้ละลานกับหวานหอม
อ่อนละมุนอุ่นล้ำ .. เฝ้าด่ำดอม
เหมือนไม่พร้อมจากลาแม้นนาที
0 กายอยู่ในคืนค่ำ .. ใจพร่ำหา
ถึงภาพฝันปริศนา .. รูปราศี
ลมหายใจลึกหน่วง .. คือท่วงที
ยากหลีกลี้แรงกรรม .. ที่ดำรง
0 งามจริตกิริยามารยาท
ทั้งโดยชาติเชื้อสกุลก็หนุนส่ง
กระนั้นแล้วความ-คำ .. ที่จำนง
รอ-คอยสงสารวัฏฏ์ .. ช่วยจัดการ
0 ให้คะนึงละห้อยหาด้วยอาวรณ์
ลงสุมซ้อนรายล้อมด้วยหอมหวาน
ระบัดความแหนหวงในดวงมาน
ให้ซึ้งซ่านในอก .. เฝ้า-วกวน
0 ทำนองคีต .. แผ่วหวานบรรสารเสียง
จงเรื่อยเรียงความ .. คำ .. อยู่ซ้ำหน
เพียรโอบกล่อมเร้ารึงใจหนึ่งคน
ให้ดิ้นรน .. ละห้อยเห็นอยู่เช่นนั้น
0 คะเนนึกคะนึงหาทุกนาที
ด้วยไมตรีมอบให้ .. ด้วยไหวหวั่น
ด้วยอาลัยลึกล้ำ .. ผ่านรำพัน
เยี่ยงเถาวัลย์รั้งฉุดยากหลุดพ้น
0 จะกี่รอบวงวัฏฏ์ของสัตว์โลก
แสนล้านโศกสร้อยศัลย์ .. หมื่นพันหน
ที่ปรารมภ์ .. ถวิลอยู่ .. ใช่รู้ตน
ว่าดิ้นรนเช่นนี้ .. มากี่ภพ !
0 รู้แต่เพียงแรกเห็น .. ก็เช่นบ่วง
รอผูกหน่วงเหนี่ยวฝัน .. พาบรรจบ
อ่อนโยนอ่อนหวานนั้น .. ก็ครันครบ
ล้อมตระหลบอาวรณ์ .. ทุกตอนไว้
0 หวัง-แต่นี้ดวงวันและจันทร์ดาว
กลางห้วงหาว, ดวงขวัญ .. ผู้ฝันใฝ่
จักร่วมภาวะกระพริบจากลิบไกล,
รองรับสั่นแกว่งไกว .. ของใจคน !
0 ต่อแต่นี้อาวรณ์ทุกตอนมี
ยากถูกชี้ขีดช่วง .. ให้ร่วงป่น
เหลือแต่ยอมหัวใจสั่นไหว .. จน
แรงดิ้นรนแว่วดัง .. ให้หยั่งรู้ !










.
.
.

Create Date : 11 เมษายน 2569		0 comments
Last Update : 12 เมษายน 2569 11:29:00 น.
Counter : 40 Pageviews.
(โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet