O ดวงใจพี่ .. O พี่รักเจ้า - อัมรินทร์ เหลืองบริบูรณ์ 0 ดวงใจพี่.. ทั้งอุมาลักษมีหรือมีหน้า ชั่วยามที่เจ้านั้นเหลียวหันมา รูปก็คาแนบค้างอยู่กลางใจ 0 ดวงใจพี่.. ดวงสุรีย์เคยพร่างสว่างไสว ราวเลือนรูปหรุบพร่างจนห่างไกล แต่เมื่อสบสื่อนัยจากนัยนา 0 จากวันที่ดาวเดือนคล้ายเลือนลับ อัจกลับรอตระกองแสงส่องหา โลกแวดล้อมถ้วนถิ่นคล้ายภินทนา รอคุณค่าดวงประทีปให้รีบตระการ 0 ดวงขวัญเอ๋ย.. รอชิดเชยโอบถนอมด้วยหอมหวาน บริบทสืบสาวอันยาวนาน ย่อมสืบสานสอดรับประคับประคอง 0 ย่อมรอคอย.. เพื่อบ่วงสร้อยเหนี่ยวรั้งเราทั้งสอง ดึงเข้าหารับมอบร่วมครอบครอง จวบถ้วนผองโลกล่างตาค้างตะลึง 0 ดวงใจพี่.. จงขีดชี้เชือกรักให้ถักขึง เป็นตาข่ายสงวนสิทธิ์ถ้วนคิดคะนึง หอมหวานซึ้งมอบสู่พี่ผู้เดียว 0 เยี่ยงผิวน้ำเหลือบแสงพาแสงกระพริบ ซบกระซิบทรายเคลือบ, เพียงเหลือบเหลียว คอยพี่นั้นรอรัดแน่นด้วยแขนเรียว โอบรั้งเหนี่ยวเจ้านั้นจวบวันวาย . . เพื่อหล่อเลี้ยงกระแสคิดคำนึงในมโนสำนึก . . .   Create Date : 23 กันยายน 2569 1 comments Last Update : 24 กันยายน 2569 7:09:33 น. Counter : 127 Pageviews. (โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet

๐ คล้ายคล้ายเมื่อห่างเห็น..แอบเร้นหน้า ใจก็ท่วมทรมา..แทบอาสัญ ความห่วงหาโถมทับ..ลงฉับพลัน หัวใจเอ๋ยไหวสั่น..อยู่นั่นแล้ว ๐ คืนค่ำจึงยาวนาน..กว่าวานก่อน เสียงทอดถอนนั้นเล่า..แม้นเบาแผ่ว- หากที่โรยแสงเร้นไม่เห็นแวว- คือพร่างแพร้วนัยน์ตา..ที่ล้าเลือน ๐ แม้นที่ทาง..ห่างระยะ..เกินจะคิด หากชั่วจิตน้อมสู่..ก็ดูเหมือน- ว่าโดยศักดิ์และสิทธิ์..จักบิดเบือน- ราวจะเลื่อนหล่นพรากไปจากใจ ๐ ลมเอยขอ-แรงลมโบกบ่มช่วย ผ่านพร-พระอำนวยคนป่วยไข้ เร็วเถิดลม..รีบพรำอย่าร่ำไร กล่อมทรวงใครให้ตื่น..รับรื่นเย็น ๐ หากไม่มีเมตตา..เข้ามาช่วย ที่จะป่วยเจ็บไข้..คงได้เห็น- ของอีกใจเหงาเงียบเกินเปรียบเป็น จักยากเข็ญทรมาด้วยอาวรณ์ ๐ คนหนึ่งเมื่อแฝงเร้น..ไม่เห็นหน้า อีกหนึ่งก็เหว่ว้าเกินกว่าถอน ความเปลี่ยวเปล่าเหงาเงียบก็เทียบตอน ขึ้นซอกซอนแทรกทั่วทั้งตัวตน ๐ จึงต้องบอกความไว้..ว่าใจสั่ง ความซ้ำซ้ำให้ดังอีกครั้งหน ความรู้สึกข้างในหัวใจคน ยังมากจนเกินคำ..จักรำพัน   โดย: สดายุ... 9 ตุลาคม 2569 9:41:56 น.