Group Blog
 
<<
เมษายน 2569
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
11 เมษายน 2569
 
All Blogs
 

O จากอุษา สู่ ราตรี .. O








0 เมื่อแสงเรื่อรองงามแห่งยามรุ่ง
ค่อยค่อยฟุ้งฟายอณูเพรียกตรู่สาง
คลี่ปลายปีกปักษินล้อมถิ่นทาง
โลกเบื้องล่างก็ค่อยฟื้นขึ้นตื่นตัว
0 ดอกดวงมวลน้ำค้าง .. หยาดวางเม็ด
ยอผืนเกล็ดเพชร-พร่าง .. แทรกกลางสลัว
ลมโรยริ้วเรียวใบ, ดอก-ไหวรัว
รับเย็นรื่นเกลือกกลั้วอยู่ทั่วใบ
0 มัวหมอกค่อยค่อยจางลงกลางแดด
ร่ำรอแวดล้อมรับ .. การขับไข
ของอำนาจแสงระยิบจากลิบไกล
ก่อนดวงไฟเปิดฟ้าอุษานั้น
0 หอมดอกไม้ .. ลมหอบมารอบล้อม
มีทั้งหวานพรั่งพร้อมร่วมล้อม .. กลั่น
คำนึงเป็นประณีตคำให้รำพัน
ไม่มีคั่นค้างคาในปรารมณ์
0 รื่นหอมจะหลอมหวาน .. ณ กาลอุษา
ร่วมทีท่ารูปสะคราญผสานผสม
โลกยามแรกแว่วเพียงสรรพเสียงระงม
กับระดมเร้ารัวแห่งตัวตน
0 หมุนโลกเลื่อนตามบท .. ให้บทบาท
แรงสวาดิบรรลุถึงอนุสนธิ์
สั่งบางรูปร่วมภาวะร่วมคละระคน
ทั้งร่วมผลบทกรรมผู้นำชี้
0 จนเรียวหญ้าระบัดใบขึ้นไหวรับ
แสงระยับหลังกระซิบกระพริบถี่
อกแวดล้อมจะล่องลอย .. อย่างคอยที
คอยท่าร่องรอยมี .. ในที่นั้น
0 ริ้วลมยังพลิ้วอยู่ไม่รู้แล้ว
งามผ่องแผ้วก็สุมนัยน์จนไหวสั่น
ลมร่ำสายโอบเนื้อ .. หรือเพื่อกัน
หอมประจันนัยน์ประจง .. เฝ้าส่งมา?
0 ที่เบื้องบน .. โบกบินไร้สิ้นพะวง
เบื้องล่างประสิทธิ์ประสงค์รูปตรงหน้า
ผ่านรูปรอย, ท่วงทีและลีลา
เยี่ยงปีกนกกลางฟ้า .. นั้นถลาลม
0 ที่โผนผกวกร่าง .. อยู่กลางหาว
ให้แดดวาววับพร้อม .. แวดล้อมห่ม
เยี่ยงรูปรอยปรารถนา .. ล้อมอารมณ์
ค่อยค่อยถมลงทับ .. เกินยับยั้ง !
0 ปีกผีเสื้อลวดลายยังบ่ายบิน
สืบเสาะกลิ่นมธุรสให้รด .. หลั่ง
หอมหวานอวลอบใต้ .. ร่มใบบัง
ค่อยแทรกหวานลงฝัง .. ลงฝากรส
0 รูปรสจากไหนเล่าอาจเข้าขวาง
ที่เคลื่อนกลางกลีบพบูย่อมรู้บท
เกสรหอมช้อยชู, ที่รู้รส
ภุมรินที่รู้กฎรู้บทกรรม
0 ร้างไร้ปีกผึ้งภู่ .. เรณูหอม
เหลือพรั่งพร้อมเพียบเพ็ญ, คือเต้นระส่ำ
ของอกใจหลังชม้อยชม้ายกระทำ
การณ์ย่อมนำงดงามเข้าล่ามคะนึง
0 เมื่อมีรูป .. เผยรอยให้คอยหา
ทั้งรูปหน้า, รูปจริต .. ให้คิดถึง
ชั่วคาบนั้นที่กระหวัดเข้ารัดรึง
ย่อมหวานซึ้งเอ่อประภาพ .. โลมอาบทรวง !
.
.
0 หมื่นแสนล้านดวงดาวย่อมพราวพร่าง
ส่องโลกต่ำเบื้องล่าง .. จากกลางสรวง
ที่เผยแววผุดผ่อง .. อีกสองดวง
คล้ายโชนแววจนช่วง .. กว่า-ดวงดาว !
0 หัวใจผู้ .. พรับพริ้มได้พิมพ์ประทับ
จึงร่วมเต้นแกว่งรับ .. เพื่อขับหนาว
รออบอุ่นโอบคืนให้ยืนยาว
เพื่อเนตรวาว-วามจะวับ .. แนบทับทรวง














.
.
.
เพลง - สุดเอื้อม
ขับร้อง - ชรัม เทพชัย
คำร้อง/ทำนอง - สาโรจน์ เสมทรัพย์


.
.
.




 

Create Date : 11 เมษายน 2569
1 comments
Last Update : 31 พฤษภาคม 2569 18:35:04 น.
Counter : 122 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
Share to Facebook

 

เพลงสุดเอื้อม

สูญสิ้นความรักในชาตินี้
ตรมเหลือดี ชาตินี้น้อยวาสนา
สร้างไม่ถึง จึงต้องช้ำวิญญา
เพราะเธอนั้นเป็นดอกฟ้า สูงไกลเกินจะหมายปอง

สูงสุดสอย เฝ้าคอยแต่หวัง
ชาวฟ้ายัง มุ่งหวังเธอมาแนบครอง
สุดเจ็บช้ำกลืนกล้ำน้ำตานอง
ฟ้าเอ๋ยฉันเคยร่ำร้อง หมายปองฟ้าครองดวงใจ

แหงนมองละอองเกล็ดฟ้า
พร่างพราวตา แดนนภาไสว
ฟ้าไม่โน้มกิ่ง กลับทอดทิ้งปล่อยไว้
ลับตาห่างไกล หัวใจฉันแทบขาดรอน

สูงสุดไกล เกินเอื้อมไขว่คว้า
มองนภา ดอกฟ้าโสภาสุดสอย
เอื้อมไม่ถึง จึงสิ้นหวังรอคอย
เพราะตัวฉันมีค่าน้อย ฟ้าจึงลับลอยไกลตา

 

โดย: สดายุ... 31 พฤษภาคม 2569 18:15:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 152 คน [?]




Friends' blogs
[Add 's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.