Group Blog
 
<<
มกราคม 2569
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
13 มกราคม 2569
 
All Blogs
 

O ปฐมะลีลา .. O









0 ลมรุ่งเช้าเฉื่อยโชย .. ค่อยโรยผ่าน
เกสรมาลย์ก็หวนหอมเข้าล้อมหา
เริ่มคาบพันแสงช่วง, อีกดวงตา
ก็ลอบเหลือบชม้ายมา .. เบื้องหน้านั้น ?
0 ลมยังโรยริ้วอยู่โลมตรู่สาง
รูปสะอางขวางไว้, เพรียกไหวสั่น
ที่ในอก, เมื่อชม้ายเหลือบ-คล้ายทัณฑ์
รอคอยพันผูกจิตให้ติดตรึง
0 พร้อมโอภาสดวงศศินเลือนสิ้นบท
รูปปรากฎขวางอยู่ก็จู่ถึง
จากนั้นคือรุกล้ำครองคำนึง
เพิ่มหวานซึ้งแห่งชู้อย่ารู้คลาย
0 เยี่ยงเงื่อนบ่วงกระตุกรัดกระหวัดรอบ
ที่วางกรอบรุมเร้าจนเข้าสาย
ยิ่งกว่ามาลย์รื่นฉมยามลมชาย
เมื่อคลับคล้ายแววอุทธัจรำบัดมา
0 ใช่ยาวนานหลังศศินเลือนสิ้นรูป
แค่ชั่ววูบของวิถีและทีท่า
คือสัมผัสกรณีแห่งลีลา
เหมาะควรค่าด้วยรูป .. ในวูบนั้น
0 รูป-จักขุวิญญาณ .. บันดาลภพ
หลังกระทบกระแทกใจจนไหวสั่น
โลกเงียบงามสงบพาล .. พลิกด้านพลัน
ที่แรงนันทิช่วงกลางห้วงใจ
0 ส่ง-มโนวิญญาณ .. สืบสานต่อ
เมื่อแก้มเนียนนวลลออ .. เหมือนรอให้
ภาวะการณ์ลุกลามของความนัย
ค่อยปาดป้ายงามพิสัย ตรึง-นัยน์ตา
0 ลมยามสายโชยเฉื่อยคล้ายเหนื่อยอ่อน
กับเหลือบค้อนหวานซึ้งอยู่ซึ่งหน้า
แก้มเรื่อ, เนตรพริ้มพรับ, ครั้นลับลา
เวทนาก็โหมอยู่จากตรู่เช้า
0 ก่อนเริ่มบทแรกช่วงแห่งดวงสูรย์
ก่อนหยาดรื่นหยดจรูญจักสูญเปล่า
ความจดจ่อทุกวูบ .. ล้วนรูปเงา
ที่เหมือนรอยั่วเย้าให้เฝ้าคะนึง
0 พร้อม-ธรรมพระรำบาย, แดดฉายส่อง
งามผุดผ่องก็สอดปลายเป็นข่ายขึง
หอมกว่าหอมกุสุมาค่อยตราตรึง
หวานยิ่งกว่าหวานซึ้งติดตรึงใจ
0 จึงแม้นฟังธรรมพระจนจะแจ้ง
เนตรอันแฝงเลศลับ .. ยังวับไหว
เหมือนเชิญชวน .. แปลตามทุกความนัย
และเหมือนคอยช่วยไข .. ด้วยนัยน์ตา
0 สวยปีกผีเสื้อบินกลางกลิ่นหอม
เมื่อแวดล้อมด้วยชม้อยเหลือบคอยหา
ทั้งหวานหอมรูปธรรมจึงค้ำคา
ปรารถนาแห่งชายผู้หมายปอง
0 หอม-ข้าวหอม, ดอกไม้ยามไหว้พระ
พร้อม-ผัสสะ, พริ้มพรับ, การจับจ้อง
แววเนตรกอปรหวานเคลือบทุกเหลือบมอง
คือ-จับจองรองรับพร้อมฉับพลัน
0 หอม-อารมณ์เสน่หาในภาวะ
ที่ฉันทะอนุสัยเริ่มไหวสั่น
เมื่อจริตรูปนามรุมล่ามพัน
พร่ำเพรียกหลอมรวมฝันเป็นฝันเดียว
0 แถวผู้ขอพ้นผ่านไปนานเนิ่น
เนตรขัดเขินก็แต่คอยชม้อยเหลียว
สบ-แล้วดั่งร่ำรอพร้อมขอเคียว
ที่รอเหนี่ยวรั้งสิ้นจิตวิญญาณ
0 หรือนี่คือ .. หลุมขวากที่ยากข้าม
เฝ้าคุกคามเหนี่ยวรั้งสู่สังสาร
แต่เผยรูปเผยองค์ขึ้นบงการ
ถ้วนธรรมะก็ล่มลาญไม่เหลือรอย
.
.
0 พอลอบยิ้มป่ายแต้มบนแก้มเรื่อ
คือเนียนเนื้อชี้นำแทนคำถ้อย
ชี้นำความสื่อสู่ .. ให้รู้คอย
ให้รู้ร้อยรวมขวัญจวบวันวาย !
.
.
.
ขออนุญาตคนในภาพนะขอรับ




 

Create Date : 13 มกราคม 2569
0 comments
Last Update : 13 มกราคม 2569 18:19:01 น.
Counter : 68 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 152 คน [?]









O ปฐมะลีลา .. O







0 ลมรุ่งเช้าเฉื่อยโชย .. ค่อยโรยผ่าน
เกสรมาลย์ก็หวนหอมเข้าล้อมหา
เริ่มคาบพันแสงช่วง, อีกดวงตา
ก็ลอบเหลือบชม้ายมา .. เบื้องหน้านั้น ?
0 ลมยังโรยริ้วอยู่โลมตรู่สาง
รูปสะอางขวางไว้, เพรียกไหวสั่น
ที่ในอก, เมื่อชม้ายเหลือบ-คล้ายทัณฑ์
รอคอยพันผูกจิตให้ติดตรึง
0 พร้อมโอภาสดวงศศินเลือนสิ้นบท
รูปปรากฎขวางอยู่ก็จู่ถึง
จากนั้นคือรุกล้ำครองคำนึง
เพิ่มหวานซึ้งแห่งชู้อย่ารู้คลาย
0 เยี่ยงเงื่อนบ่วงกระตุกรัดกระหวัดรอบ
ที่วางกรอบรุมเร้าจนเข้าสาย
ยิ่งกว่ามาลย์รื่นฉมยามลมชาย
เมื่อคลับคล้ายแววอุทธัจรำบัดมา
0 ใช่ยาวนานหลังศศินเลือนสิ้นรูป
แค่ชั่ววูบของวิถีและทีท่า
คือสัมผัสกรณีแห่งลีลา
เหมาะควรค่าด้วยรูป .. ในวูบนั้น
0 รูป-จักขุวิญญาณ .. บันดาลภพ
หลังกระทบกระแทกใจจนไหวสั่น
โลกเงียบงามสงบพาล .. พลิกด้านพลัน
ที่แรงนันทิช่วงกลางห้วงใจ
0 ส่ง-มโนวิญญาณ .. สืบสานต่อ
เมื่อแก้มเนียนนวลลออ .. เหมือนรอให้
ภาวะการณ์ลุกลามของความนัย
ค่อยปาดป้ายงามพิสัย ตรึง-นัยน์ตา
0 ลมยามสายโชยเฉื่อยคล้ายเหนื่อยอ่อน
กับเหลือบค้อนหวานซึ้งอยู่ซึ่งหน้า
แก้มเรื่อ, เนตรพริ้มพรับ, ครั้นลับลา
เวทนาก็โหมอยู่จากตรู่เช้า
0 ก่อนเริ่มบทแรกช่วงแห่งดวงสูรย์
ก่อนหยาดรื่นหยดจรูญจักสูญเปล่า
ความจดจ่อทุกวูบ .. ล้วนรูปเงา
ที่เหมือนรอยั่วเย้าให้เฝ้าคะนึง
0 พร้อม-ธรรมพระรำบาย, แดดฉายส่อง
งามผุดผ่องก็สอดปลายเป็นข่ายขึง
หอมกว่าหอมกุสุมาค่อยตราตรึง
หวานยิ่งกว่าหวานซึ้งติดตรึงใจ
0 จึงแม้นฟังธรรมพระจนจะแจ้ง
เนตรอันแฝงเลศลับ .. ยังวับไหว
เหมือนเชิญชวน .. แปลตามทุกความนัย
และเหมือนคอยช่วยไข .. ด้วยนัยน์ตา
0 สวยปีกผีเสื้อบินกลางกลิ่นหอม
เมื่อแวดล้อมด้วยชม้อยเหลือบคอยหา
ทั้งหวานหอมรูปธรรมจึงค้ำคา
ปรารถนาแห่งชายผู้หมายปอง
0 หอม-ข้าวหอม, ดอกไม้ยามไหว้พระ
พร้อม-ผัสสะ, พริ้มพรับ, การจับจ้อง
แววเนตรกอปรหวานเคลือบทุกเหลือบมอง
คือ-จับจองรองรับพร้อมฉับพลัน
0 หอม-อารมณ์เสน่หาในภาวะ
ที่ฉันทะอนุสัยเริ่มไหวสั่น
เมื่อจริตรูปนามรุมล่ามพัน
พร่ำเพรียกหลอมรวมฝันเป็นฝันเดียว
0 แถวผู้ขอพ้นผ่านไปนานเนิ่น
เนตรขัดเขินก็แต่คอยชม้อยเหลียว
สบ-แล้วดั่งร่ำรอพร้อมขอเคียว
ที่รอเหนี่ยวรั้งสิ้นจิตวิญญาณ
0 หรือนี่คือ .. หลุมขวากที่ยากข้าม
เฝ้าคุกคามเหนี่ยวรั้งสู่สังสาร
แต่เผยรูปเผยองค์ขึ้นบงการ
ถ้วนธรรมะก็ล่มลาญไม่เหลือรอย
.
.
0 พอลอบยิ้มป่ายแต้มบนแก้มเรื่อ
คือเนียนเนื้อชี้นำแทนคำถ้อย
ชี้นำความสื่อสู่ .. ให้รู้คอย
ให้รู้ร้อยรวมขวัญจวบวันวาย !
.
.

Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.