Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2551
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
26 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 
ละครวิทยุ




เมื่อ 40-50 ปีมาแล้ว ความบันเทิงสำหรับผู้คนทุกระดับชั้น ต้องยกให้ละครวิทยุ

ช่วงนั้นโทรทัศน์ขาวดำเริ่มมีให้ดูกันบ้างแล้ว แต่ราคาแพงมาก จะมีเฉพาะบ้านกำนัน ร้านค้าประจำอำเภอ แต่วิทยุทรานซิสเตอร์สามารถหาซื้อได้ในราคาไม่แพงนัก ชาวบ้านธรรมดา คนชนบทตามท้องไร่ท้องนา ป่าเขา ก็สามารถเข้าถึงแหล่งบันเทิงทางวิทยุได้เท่าเทียมกัน หนึ่งในความบันเทิงนั้นคือ "ละครวิทยุ"

เรื่องหนึ่งในละครวิทยุที่อยู่ในความทรงจำ เมื่อคิดถึงครั้งใดเหมือนเสียงนายเอก พระเองจะก้องอยู่ในหูทุกครั้ง ละครเรื่องนั้นชื่อเรื่อง "โนรา" นิยายสมัยนั้น ผู้ประพันธ์บางท่านใช้ชื่อนางเอกเป็นชื่อเรื่อง หากจะให้เล่าเนื้อเรื่องคงจะจำไม่ได้ แต่กลับจำเสียงพูดของนางเอกที่หวานปานน้ำผึ้งและเคล้าด้วยความเศร้าสร้อยนั้นได้

คณะละครที่ขึ้นชื่อขณะนั้น ก็มี คณะผาสุขวัฒนารมณ์, กันตนา, แก้วฟ้า, เสนีย์ บุษปะเกศ, เกศทิพย์, มิตรมงคล, สองหนึ่งสาม, นิลิกานนท์, อัชชาวดี ฯลฯ ผู้เขียนคิดว่า ชายหญิงที่มีเสียงไพเราะที่สุดที่เคยได้ฟังมามีอยู่ 2 ท่าน และเป็นเสียงพระเอกนางเอกตลอดกาล คือ คุณจีราภา ปัญจศิลป์ และคุณวิเชียร นิลิกานนท์


คุณวิเขียรและคุณจีราภา


เสียพระเอกอีกท่านหนึ่งของกรมประชาสัมพันธ์ คือคุณชัยวิชิต อติศัพท์ เสียงทุ้ม หล่อ แฟนละครติดกันง่อมแงม จนต้องติดตามมาขอดูตัว พอเจอตัวจริง ก็ไม่ยอยเชื่อ เพราะไม่เหมือนกับภาพในจินตนาการ คิดว่าแต่งตัวดี สมาร์ท ตอนนั้นคุณชัยวิชิตใส่ชุดสีกากี ดูอย่างไงก็ไม่ใช่ ให้รูปก็ไม่เอา แฟนละครผิดหวังกันเป็นแถว

เรื่องผีจากคณะกันตนา ขึ้นชื่อมาก เสียงของเจ้าของคณะ น้ำเสียงเย็นๆ มีอำนาจอยู่ลึกๆ ฟังแล้วขนลุก บวกกับเพลงประกอบในแนวสยองขวัญ ทำให้นึกถึงผีขึ้นมาจริงๆ แต่น่าแปลกที่เวลาออกอากาศของละครเรื่องผีมักจะอยู่ในช่วงเที่ยงวัน แต่ถึงกระนั้นความน่ากลัวก็ไม่ได้จางหายไปไหน

สถานีวิทยุ ว.พ.ท. มีละครเกือบตลอดวัน เริ่มกันตั่งแต่เช้าจนค่ำมืดดีกดื่น ส่วนใหญ่จะแสดงตอนละ 30 นาที น่าจะเป็นการใช้เวลาที่กำลังพอดี ไม่น่าเบื่อ จะมีโฆษณาระหว่างพักครึ่ง แต่ละบทที่พูดมีเพลงประกอบขั้น การนึกในใจจะเป็นเสียงแอ็กโค่ ถ้านางเอกที่ขี้อายสักหน่อยจะคิดในใจมากๆ ก่อนที่เอ่ยสักคำ

ขั้นตอนการดำเนินเรื่อง แต่ละคณะมีวิธีการนำเสนอที่เป็นสูตรคล้ายๆกัน คือ เริ่มต้น ผู้บรรยายทักทายผู้ฟัง บอกชื่อคณะละคร วัน เวลาที่ออกอากาศ ชื่อเรื่อง ชื่อเจ้าของบทประพันธ์ ชื่อผู้เขียนบทละครวิทยุ เล่าถึงความเดิมตอนที่แล้ว ผู้ฟังบางคนอาจไม่ได้ฟัง เพื่อย้ำเตือนความทรงจำของผู้ฟังอีกครั้ง

ต่อมา บรรยายถึงฉาก ตามด้วย วัน เวลา สถานที่ บรรยากาศโดยย่อ เมื่อละครจบตอน จะเปิดเพลงประกอบในช่วงท้าย กล่าวปิดรายการ สรุปเหตุการณ์ที่ยังค้างคาใจในช่วงท้ายๆ หรืออาจตั้งเป็นคำถามถึงเหตุการณ์ข้างหน้าว่าจะดำเนินไปอย่างไร พร้อมทั้งกล่าวเชิญชวนให้ฟังละครในตอนต่อไป กล่าวคำอำลา เปิดเพลงส่งท้าย เป็นอันจบของละครตอนหนึ่งๆ


คณะนุชและสหาย ลงใน Bangkok Post เมื่อ 10 ปีมาแล้ว


เสียงที่ใช้ประกอบการแสดง ก็ใช้สิ่งของใกล้ตัว เช่น หากมีฉากขี่ม้า ใช้เคาะกะลามะพร้าวเป็นเสียงฝีเท้าม้า เกรียงฉาบปูนไว้แทนเสียงฟันดาบ สายเทปคาสเซ็ตที่พันยุ่งเหยิงไว้แทนเสียงกรอบแกรบ สวบสาบเมื่อพระเอกต้องเข้าป่า หรือแม้แต่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างฉากกินข้าว ก็เตรียมจานชามช้อนส้อมมากระทบกันให้สมจริง

ปัจจุบัน คณะละครวิทยุเที่ยังออกอากาศทางสถานีวิทยุภาคเอเอ็มเหลืออยู่เพียง นิลิกานนท์, นุชและสหาย, รังสิมันต์, สองหนึ่งสาม, เกศทิพย์ ซึ่งเกศทิพย์เป็นคณะที่ก่อตั้งมายาวนานกว่า 40 ปี ยังคงใช้เทปม้วน (เทปปริวล์ ที่ขณะนี้เลิกผลิตไปแล้ว) เป็นอุปกรณ์ในการอัดเสียและเพลงประกอบจากแผ่นเสียงขนาดใหญ่รุ่นเก่า

เด็กรุ่นลูกรุ่นหลาน อาจจะสงสัยว่าทำไม๊ ทำไมคนรุ่นคุณลุง คุณป้าที่อายุเกิน 40 ปี บางคนชอบเก็กเสียงหล่อ ออกแนวทุ้มๆ แบบพระเอง นางเอก ผู้เขียนคิดว่าเสียงของตัวละครที่เขาฟังวิทยุสมัยยังเด็ก คงเป็นแม่แบบในการพูดของคนรุ่นนั้น เมื่อเขายังเด็กคงเป็นนักฟังละครวิทยุตัวยงแน่ๆเลยครับ










Create Date : 26 ตุลาคม 2551
Last Update : 21 กรกฎาคม 2555 11:16:19 น. 34 comments
Counter : 8899 Pageviews.

 
วิทยุเท่มากๆค่ะ คลาสสิคสุดๆเลยยย

ละครวิทยุตอนนี้ก็ยังมีอยู่นะคะ เคยเปิดเจอ ที่สถานีวิทยุวัดสังฆทาน เป็น นิทานธรรม ค่ะ


โดย: จันทร์ไพลิน วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:9:44:55 น.  

 
เคยฟังละครวิทยุของเกศทิพย์ตอนเด็กๆค่ะ

จำเนื้อเรื่องไม่ได้แล้ว

แต่รู้สึกสนุ๊ก สนุก

คุณจีรภา สวยจังเลยนะคะ


โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:10:09:35 น.  

 
วิทยุนั้นสวยดีครับ


โดย: boatboat วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:13:38:48 น.  

 
เคยฟังละครวิทยุโดยเฉพาะชนบทอีสานจำติดหูก็คณะเกศทิพย์ คงยังเป็นเด็กมากจึงไม่ถึงกับติดงอมแงม ที่เฝ้ารอก็เห็นจะเป็นความบันเทิงจากจอโทรทัศน์ขาวดำ สมัยนั้นแถวชนบทอีสานไม่มีไฟฟ้าใช้ ต้องใช้แบตตารีรถหกล้อพวงเข้าหลังเครื่อง แสงของโทรทัศน์สมัยก่อนเจิดจ้ามากติดตามาจนทุกวันนี้ เพ่งรู้เสียงทุ้มๆ หล่อๆ ที่ผู้ใหญ่พูดคุยวางมาดกัน มาจากเสียงละครวิทยุ ขอบคุณเรื่องราวดีๆ ครับ


โดย: sarntee วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:17:35:49 น.  

 
เป็นความเก่าที่น่าดูน่าชมน่าฟังนะคะ ไม่ค่อยได้เห็นกัน

รูปสุดท้ายผู้ชายคนนั้นดูคล้าย ๆ เสี่ยเจียงเลย

เคยได้ยินคำสัมภาษณ์ของนักพากษ์เหมือนกันค่ะและให้ทายว่า

เค้าใช้อุปกรณ์อะไร ให้คนฟังทายว่าเป็นเสียงที่มาจากอะไร

สมัยก่อนเด็ก ๆ เคยมีวิชานึงที่อาจารย์ให้อัดละครใส่เทปส่ง

ละครวิทยุนี่มีเสน่ห์ แม้ไม่มีภาพแต่สามารถทำให้คนฟังจินตนาการเรื่องราว และตื่นเต้นตามไปด้วย



โดย: วันวานที่ผ่านมา วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:18:19:40 น.  

 


มาขอบคุณที่ช่วยเป็นยามเฝ้าบ้านให้ค่ะ
ของในบ้านอยู่ครบ...อิอิ...

ละครวิทยุเคยติดงอมแงมเหมือนกันสมัยเด็กๆ นั่งซักผ้าไป ฟังไป เพลินมาก


โดย: ทากชมพู วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:18:45:36 น.  

 
รูปสุดท้ายเป็นรูปคุณสมยศ เปรมอนันต์ครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:19:02:32 น.  

 

เป็นเกร็ดความรู้เกี่ยวกับละครวิทยุของไทย
ที่สมบูรณ์ค่อนข้างมากในทุกแง่ทุกมุมเลยค่ะ

สมัยวัยรุ่นเคยฟังละครวิทยุเรื่องหนึ่ง
ที่พระเอก-นางเอกมีเสียงไพเราะเป็นที่ติดใจมาก
และยังคงนึกถึงละครเรื่องนี้เสมอมาจนทุกวันนี้

นางเอกของเรื่องนี้คือคุณรวงทอง ทองลั่นทม
ซึ่งขณะนี้นเป็นดารานักร้องที่ดังมาก และเป็น
ดารารับเชิญสำหรับละครเรื่องนี้ และพระเอกก็คือ
คุณฉลอง สิมะเสถียร ซึ่งเป็นนักร้องและดาราละคร
ที่มีชื่อเสียงมากๆ ในขณะนั้นเช่นกัน .. จำได้ว่า
ละครเรื่องนี้ชื่อ "พาฝัน" ซึ่งเป็นชื่อของนางเอกใน
เรื่องนี้ค่ะ

ต้องขอขอบคุณคุณ Insignia_Museum สำหรับ
เรื่องราวดีๆ ที่น่าสนใจที่นำมาฝากด้วยนะคะ


โดย: ป้าติ๋ว (nature-delight ) วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:19:29:31 น.  

 
คลาสสิคจังเลย

อ่านแล้วนึกถึงบ้านหลังเก่าเลยค่ะ แม่นั่งซักผ้าไป ฟังละครวิทยุไปด้วย

ตอนเรียนก็เคยเกือบได้เรียนพากย์ละครวิทยุแล้วค่ะ
แต่ไม่รู้ยังไง วิชานี้ดันไม่เปิดสอน เสียดายชะมัด

และที่ชอบที่สุดก็ตรงทำเสียงประกอบนี่แหละ เข้าใจคิดกันดี

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบล็อกฯ นะคะ ที่อุทยานฯ ศรีเทพ
เค้าดูแลดีจริงๆ ค่ะ สะอาดสะอ้าน ไม่เลอะเละเทะ


โดย: รัตตะ (ratta ) วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:20:15:55 น.  

 

ขอบคุณครับ

------------------------------------------

ละครผีนี่น่ากลัวนะครับ ตอนเด็กๆ กลัว

พอโตมานี่พบว่า คนน่ากลัวกว่าผี


โดย: Flying Dragon of WDC วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:20:59:49 น.  

 
ขอบคุณนะคะ...นึกถึงวันเก่าๆตอนเด็กๆติดละคร...งอมแงมเลยล่ะค่ะ ที่จำได้คือคณะเกศทิพย์,นิลิกานนท์,...
นอกนั้นไม่แน่ใจอ่ะค่ะ


โดย: คนชุมแสง วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:22:36:24 น.  

 

คลาสสิคมากๆเลยค่ะ
ตอนเด็กๆก็เคยฟังนะคะ
ขอบคุณที่แวะไปชมงานภาพวาดของน้องลิงน้อยนะคะ


โดย: ม่านฟ้านาคราช วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:14:22:29 น.  

 
วิทยุสวยจริง ๆ ค่ะ

ตอนเด็ก ๆ ชอบฟังละครวิทยุเหมือนกันนะ สำหรับคนที่ต้องทำงานไปด้วยเนี่ย ฟังวิทยุมันจะดีกว่าดูโทรทัศน์เนอะ

ไม่เคยฟังคณะนุชและสหาย แล้วก็รังสิมันต์เลยอ่ะ สงสัยจะรุ่นหลัง ๆ เราแล้วหละ


โดย: Oops! a daisy วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:15:02:44 น.  

 
เคยเห็นเบื้องหลังการจัดรายการวิทยุ

ดูแล้วก็ อดขำๆไม่ได้ค่ะ...เบื้องหลังเนี่ยเคาะช้อน เคาะส้อม กระทืบเท้ากันอลเวง
ไม่น่าเชื่อว่าจะทำให้คนฟังอย่างเราอินไปกับเรื่องราวได้เสมือนจริง


เป็นศิลปะอย่างหนึ่ง คลาสสิกมากๆ

เสียดายที่นับวันจะหายไป...

......อัพบล็อกแล้วนะคะ...เชิญน้า....



โดย: ทากชมพู วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:17:51:52 น.  

 
เคยฟัง..... แบบคลับคล้ายคลับคลา พอนึกย้อนกลับไปรู้สึกโชคดีที่เคยสัมผัส เด็กสมัยนี้ช่างพลาดสิ่งดีๆ เสน่ห์คลาสสิคๆ ไปเยอะ เขาจะรู้บ้างมั๊ยน้าว่าสิ่งที่แวดล้อมรอบตัวเขาตอนนี้ช่าง.....
thank you for information a lot ka


โดย: จีบนก วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:20:00:32 น.  

 
คุณชาวคลอง save รูปแล้วลองเอาไปวาดก็ได้นะคะ อยากเห็นภาพสีน้ำมันฝีมือของคุณเหมือนกัน ชอบภาพเขียนค่ะ รอชม ๆ

ภาพที่เห็นยังไม่ถึงปายหรอกค่ะ ไว้บล็อกหน้านะคะ จะพาไปชมเสี้ยวหนึ่งของปาย แต่ขอพักซักหน่อยก่อน แขนเริ่มมีปัญหาอีกแล้ว


โดย: วันวานที่ผ่านมา วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:22:16:28 น.  

 
เคยได้ฟังตอนเด็กๆ เหมือนย้อนเวลากลับไปเลยค่ะ ชอบ blog นี้จัง ขอบคุณนะคะ


โดย: sansook วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:9:53:09 น.  

 
ขอกรี๊ดนะครับ

บล็อกนี้ชอบอ่ะ


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:10:44:17 น.  

 
อั่ก... กรี๊ดดด (แหะๆ เป็นเสียงกระอัก+จุก แล้วก็กรี๊ด--ในใจค่ะ)
เห็นวิทยุโผล่มา โอย เกือบตายไปเลยค่ะ

ส้มแป้น เพิ่มสังเกตุตัวเอง ว่าชอบของเก่า/วัตถุโบราณมาไม่นานนี่เองค่ะ
เที่ยวไปบอก แม่ตัวเอง-บอกแม่สามี-บอกอาม่าที่ไปเรียนเย็บผ้าว่า...ถ้ามีของเก่าจะทิ้ง ส้มแป้นขอ
มีเล็งๆ ไว้ค่ะ...อิอิ...
จักรซิงเกอร์เก่า/พัดลมรุ่นที่เป็นเหล็กๆ สีเขียว/ กล่องสังกะสีใส่ขนม-ใส่แฟซ่า/ถังไม้ตวงข้าว/กระบุงสาน ฯลฯ

สมัยนี้ ไม่ว่าจะแต่งบ้าน แต่งกาย เค้ากลับมาฮิตแนว วินเทจ / เรโทร ...เลยยิ่งอินเข้าไปใหญ่

วิทยุเก่าๆ ที่ขนาดใหญ่เท่าทีวีปัจจุบัน ที่บ้านเคยมีค่ะ
ยังจำได้เลยว่าพ่อเก็บไว้ ทั้งที่มันเสียแล้ว พอบ้านไฟไหม้ตอนอยู่ ป.5 .. เลยไหม้หมดเลย เสียดาย


ละครวิทยุ ก็ฟังกับพี่ชาย ตอนประถมค่ะ
ทันตอน คณะเกศทิพย์ กะ คณะ 281 (หรือเลขอะไรสักอย่าง ที่มีสามตัวอ่ะค่ะ)
สมัยนั้น พี่ชายคลั่งจารุณี + ส้มแป้นก็ด้วย
ติดละครวิทยุ ที่กำลังจะสร้างเป็นหนังจารุณีแสดง
พี่ชายก็เรียกจะมานอนข้างๆ วิทยุ ... ฟังละครด้วยกัน

ขอบคุณ ที่ทำให้ได้รำลึกความหลัง (แสนสุข) อีกครั้งค่ะ



โดย: น้องโบ (ราณ) (แม่ส้มแป้น ) วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:16:30:00 น.  

 
มันมีอยู่เรื่องนึงอะค่ะ

นานมากกกกกกกกแล้ว ไม่เชิงเป็นละครวิทยุ เพราะเล่าหรือบรรยายอยู่คนเดียว แต่น่าฟังมากค่ะ
เสียงเค้าติดหูมาจวบจนวันนี้

เรื่องผู้ชนะสิบทิศอะค่ะ...ไม่ทราบว่า จขบ.พอจะนึกออกมั้ย

โห...คลาสสิกมากๆ...คนเดียวเอาอยู่เลย...

ถ้าพอนึกออก ช่วยบอกข้อมูลเพิ่มเติมหน่อยนะคะ


โดย: ทากชมพู วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:18:26:10 น.  

 


โดย: จันทร์ไพลิน วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:5:23:38 น.  

 
สวัสดียามเช้าของวันนี้ค่ะ

มาเรียกตัวไปชมวิวปายต่อค่ะ

ว่างเชิญนะคะ


โดย: วันวานที่ผ่านมา วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:7:15:50 น.  

 
^_^

ไม่เคยฟังอ่ะค่ะ เด็กไปหน่อยนึง


โดย: None of it วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:8:53:38 น.  

 
สวัสดีครับพี่


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:11:00:09 น.  

 
สวัสดีครับ

มาเยี่ยม ทีไร ได้เรื่อง ( ดีๆ) กลับไปทุกที
วัยอย่างผมนี่ 55 ขวบแล้ว ทันสมัยละคอนวิทยุ ครับ
สมัยนั้น เสียงคุณ วิเชียร นีลลิกานนท์ เป็นเสียง พระเอก ที่เราชอบกันมาก
นางเอกก็ชอบ เสียงหวานจริงๆ

มีเรื่องเล่านิดหนึ่งเรื่องคนตาบอด กับเสียง
คือเมื่ออาทิตย์ก่อน น้องโรส ไปสัมนา เรื่องการจัดทำหนังสือเสียง
ก็มีน้องๆ ตาดีหลายคน มาช่วยเหลือ อ่านให้ฟังบ้าง มาพูด มาคุย
มีคำถามหนึ่งถามว่า เขาเห็นคนตาบอด ฟังทีวั แล้วคนตาบอดบอกว่า
พระเอกคนนี้หล่อจัง เขาถามว่า คนตาบอดรู้ได้อย่างไรว่าหล่อ

น้องโรสบอกว่า เป็นการคาดเดาเอาว่า ถ้าคนที่เสียงทุ้ม นุ่มหู น่าฟัง
น่าจะเป็นคนดี และคนดี ก็ควรจะหล่อ ถ้าเป็นหญิงสาวก็น่าจะสวย
ก็เลยถึงบางอ้อกัน

แต่ผมว่าไม่น่าจะจริงเสมอไป
เพราะ คุณวิเชียร เสียงเพราะมาก
แต่รูปร่าง... เอ่อ...


โดย: ทวีศักดิ์ ถาวรรัตน์ (คนตาพิการ ) วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:16:21:51 น.  

 
แล้วจำเรื่องนั้นได้มั้ยคะ ?

แปะโง้ว...แปะไซ อะไรนั่นน่ะ....คลาสสิกละครจีนๆมาก

โห...คำถามบอกวัยอะไรเยี่ยงนี้....


โดย: ทากชมพู วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:18:12:55 น.  

 
เด็กๆชอบฟังมากๆเลยค่ะ
ยิ่งเรื่องผี นี่น่ากลัวมากๆ

ชอบคณะ เสนีย์ บุษปะเกศ, เกศทิพย์,
เคยฟังละครผีๆ เรื่องพระจันทณืสีเลือดมั๊งไม่แน่ใจค่ะ
น่ากลัวมากๆ

ไปเที่ยวมาค่ะ เพิ่งกลับมา
มีรูปมาฝาก



โดย: Fullgold วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:22:34:43 น.  

 
คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเคยฟังนะคะ แต่ส่วนมากจะเป็นตลกน่ะค่ะ ประเภท เหอ ฮ่ะ ๆ ๆ ๆ ตะแหร่น ตะแรน ตะแรน อะไรประมาณนี้น่ะค่ะ (อาจจะเด็กเกินกว่าจะฟังละครวิทยุ!? แหะ ๆ จนบัดนี้ก็ยังไม่ยอมให้ตัวเองแก่ค่า)


โดย: kangsadal วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:14:41:15 น.  

 
สวัสดีครับท่านพี่


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:11:03:43 น.  

 
เรื่องแปะไซ...ไม่น่าจะมีใครนึกออกค่ะ

ไม่น่ามีใครแก่ขนาดนั้น....

.................................

จขบ.เคยไปยืนมองหน้าต่างบ้านใครบ้างมั้ยคะ..?
ไปเลือกเอานะคะ ว่า บานไหน?


โดย: ทากชมพู วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:18:00:31 น.  

 
ละครวิทยุเรื่อง ดอกแก้วกัลยาธิดาดอย 1-44ตอนจบ
ฟ้าหลังฝน ตอน 1-20 ตอนจบ
พระพี่นาง ณ กลางใจ 1 -20 ตอนจบ
ละครพื้นบ้านอีสาน
สามารถดาวน์โหลดได้ที่
//region2.prd.go.th/sfm/index.php?dir=%E0%A9%C5%D4%C1%BE%C3%D0%E0%A1%D5%C2%C3%B5%D4%CA%C1%E0%B4%E7%A8%BE%C3%D0%E0%A8%E9%D2%BE%D5%E8%B9%D2%A7%E0%B8%CD%2F


โดย: ละคร213 IP: 124.121.110.83 วันที่: 15 พฤศจิกายน 2551 เวลา:13:44:48 น.  

 
ตอนเด็กละครจีนเรื่องแป๊ะไซ ดังมาก ตัวเอกของเรื่องชื่อแป๊ะโฮ้ว กับแป๊ะไซ นางเอกชื่อเมี่ยวกุยเอ็ง เป็นผู้หญิงเก่ง แต่มีปมด้วยที่หน้าเป็นปานครึ่งหน้า เนื้อเรื่องสนุกสนานมีที้งบู๊ อภินิหาร ความรัก เด็ก ๆ แถวบ้านจะติดกันมาก ที่บ้านผมจะมีวิทยุทรานซิสเตอร์เครื่องใหญ่มาก หิ้วกันตัวเองเลย ได้เวลาก็จะนั่งล้อมวงฟังกัน เวลาเรื่อวิ่งผ่านมาเด็ก ๆ จะเอาหัวล้อมวงให้ใกล้ ๆวิทยุมากที่สุด เพราะไม่ได้ยิน พอเรือวิ่งผ่านไปแล้วก็ถอยออกมาฟังห่าง ๆ


โดย: อลังการ เจริญสุข IP: 125.27.171.81 วันที่: 21 สิงหาคม 2552 เวลา:11:08:52 น.  

 
มีไฟล์เสียงบรรยาย ผู้ชนะสิบทิศ แนะนำแจ้งมาที่เมล์ผม จะขอบคุณมากครับ tanit.limsombattakarn@scb.co.th


โดย: Lex IP: 110.49.251.135 วันที่: 27 ธันวาคม 2554 เวลา:23:44:20 น.  

 
แป๊ะไซ


โดย: ta IP: 223.207.126.106 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:12:59:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Insignia_Museum
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 63 คน [?]




ความตั้งใจในการทำบล็อกเปลี่ยนไปตามกาลเวลา เริ่มต้นด้วยการเขียนถึงถิ่นที่อยู่ในวัยเด็ก ต่อมาเป็นเรื่องเครื่องหมายต่างๆ เรื่องศิลปะ ภาพถ่ายในยุคก่อนๆ อาหารการกิน และอะไรต่อมิอะไรที่ประสบพบเห็น สนใจอะไรขึ้นมาก็อยากรู้ให้มากขึ้น กลุ่มเนื้อหาจึงแตกแขนงไปเรื่อยๆ
New Comments
Friends' blogs
[Add Insignia_Museum's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.