happy memories
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
7 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
เทคนิคการใช้พู่กันจีน

จิตรกรจีนผู้มีชื่อเสียงเป็นที่เคารพของคนจีนสมัยโบราณ ได้สั่งสอนนักเรียนเกี่ยวกับการวาดภาพต้นไผ่ด้วยวิธีการที่น่าประทับใจดังนี้

“ก่อนการวาดรูป พวกเราควรจะนึกไว้ก่อนว่าจะเคลื่อนลีลามืออย่างไร” การเคลื่อนไหวลีลามือในการวาดภาพ ก็เหมือนกับการเคลื่อนไหวมือในการประดิษฐ์ตัวอักษร คุณควรจะนั่งหรือยืนตัวตรง หากคุณต้องการวาดภาพบนกระดาษ พัด ที่มีขนาดไม่เกิน ๒ ตารางฟุต ด้วยท่าทางที่เหมาะสมคุณอาจจะนั่งก็ได้ สำหรับภาพวาดที่มีขนาดใหญ่คุณจะต้องยืนตรง โดยให้แขนและข้อมือออกจากโต๊ะ ความจริงแล้วคุณกำลังถือพู่กันอยู่

โต๊ะควรจะมีความสูง ๔/๑o ของความสูงของคนวาด และบนโต๊ะควรจะกว้างและเรียบ คลุมด้วยผ้าปูที่นอนเก่าๆหรือกระดาษหยาบที่ดูดซับได้เป็นอย่างดี เพื่อป้องกันไม่ให้หมึกเปื้อนทะลุพื้นผิวโต๊ะ นอกจากนี้กระดาษหยาบที่ปูไม่ควรจะยับหรือย่น ซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการวาดรูป ผู้ที่เริ่มฝึกหัดควรจะเรียนรู้การจับพู่กันให้ห้อยลงเสียก่อน และควรจะซื้อที่ใส่หมึก แท่งหมึก ที่แบ่งน้ำ และชามจีนอีกสักสองสามใบ สำหรับผสมหมึกและแต้มหมึก

นอกจากนั้นควรจะมีพู่กันขนตั้งแต่ชนิดนุ่มไปจนถึงขนแข็ง หรือว่าทั้งสองอย่างโดยมีขนาดแตกต่างกัน วางแท่งหมึกและพู่กันทางด้านขวาของโต๊ะในการวาดรูป ให้แบ่งพื้นที่ออกเป็นสองสามส่วน เมื่อวาดแต่ละส่วนเสร็จแล้วให้แขวนภาพ แล้วมองในระยะไกลว่าเป็นที่น่าพอใจหรือไม่ หลังจากนั้นจึงวาดส่วนต่อไป ในกรณีที่มีเรื่องราวในภาพที่ยุ่งยากซับซ้อน ซึ่งจำเป็นต้องมีการจัดวาดองค์ประกอบ และวาดลงรายละเอียดที่ต้องเสียเวลามาก “ใช้เวลาสิบวันในการวาดภูเขา และ ห้าวันในการวาดลำธาร” ซึ่งก็หมายความว่า จิตรกรควรจะวางแผนการวาดภาพในแต่ละส่วนเป็นอย่างดีจนกว่าภาพจะเสร็จ"










ความสำเร็จสูงสุดในการวาดภาพต้นไผ่ คือการเรียนรู้ที่จะใช้พู่กันจีนอย่างชำนาญ


ก่อนอื่น ต้องเรียนรู้ในการจับพู่กันจีนเพื่อการวาดภาพอย่างถูกต้อง ให้จับด้ามพู่กันให้แน่น โดยวางนิ้วหัวแม่มือของคุณไปทางด้านซ้ายของพู่กันจีน และนิ้วชี้และนิ้วกลางอยู่ทางด้านขวา การทำเช่นนี้ทำให้จับพู่กันได้มั่นคง นอกจากนี้ยังช่วยนิ้วก้อยและนิ้วนางช่วยในการประคองพู่กันด้วย การจับเช่นนี้ทำให้ด้ามพู่กันอยู่ในแนวตั้งกับกระดาษ ดูภาพประกอบ




เมื่อวาดภาพต้นไผ่เล็ก ๆ ผู้วาดอาจจะนั่งลงบนเก้าอี้และพักข้อมือลงบนโต๊ะเบา ๆ ท่านี้ยังเหมาะสมกับการวาดภาพที่เนี๊ยบและมีการใส่รายละเอียดมาก




ในการวาดภาพขนาดใหญ่หรือภาพที่มีเนื้อกว้าง ข้อมือและข้อศอกควรจะยกขึ้นเหนือโต๊ะ และการจับพู่กันควรจะอยู่ใกล้กับปลายด้ามพู่กัน ดังแสดงไว้ในภาพ

การวางข้อมือในลักษณะนี้ทำให้เคลื่อนไหวได้กว้างขึ้น และทำให้การเคลื่อนไหวของพู่กันแน่นอนขึ้น คือสามารถใช้พู่กันได้ในพื้นที่ ๆ กว้างที่สุดและสามารถใช้แรงได้มากที่สุดเช่นกัน

การวาดภาพโดยการจับพู่กันไว้ในแนวดิ่งกับผิวกระดาษนี้ เรียกว่าการวาดโดยใช้จุดศูยน์กลางของพู่กัน และมักจะใช้ในการวาดภาพต้นไผ่ไม่ว่าจะถือพู่กันในมืออย่างไรก็ตาม

การควบคุมพู่กันมีขั้นตอนพื้นฐาน ๕ ระดับด้วยกัน

การวางลง
การลากพู่กันขึ้น
การยกขึ้น
การกด
การเปลี่ยนทิศทาง


การวางลง คือการใช้พู่กันวาดลงบนกระดาษตามที่ต้องการ ผู้วาดจะกำกับพู่กันเพื่อวาดตามความต้องการ จากซ้ายไปขวา จากบนมาล่าง และในทางกลับกันอื่น ๆ เขาอาจจะลากปลายพู่กันไปข้างหน้า เหมือนกับดึงเส้นเชือกหรือผลักมันราวกับผลักก้อนหิน

วิธีการใช้พู่กันที่แตกต่างกัน จะให้คุณภาพการวาดที่แตกต่างกันในการแสดงความเบา ความหนัก ความแน่น ความแม่นยำ ความกระด้าง ความสง่างาม และอื่น ๆ ทันทีที่วาดภาพเสร็จ พู่กันจะถูกยกขึ้นจากกระดาษ การยกพู่กันจะต้องทำอย่างประณีตและสะอาด บางครั้งต้องยกพู่กันเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น ขณะที่ปลายพู่กันจะยังคงสัมผัสกระดาษอยู่ การทำเช่นนี้เป็นประโยชน์ในการวาดเส้นบาง ๆ อย่างรวดเร็ว ปลายพู่กันเมื่อถูกกดลงบนกระดาษ เส้นหมึกก็จะหนาและหนักมากขึ้นเท่านั้น ตัวอย่างต่อไป คือจิตรกรจะเปลี่ยนทิศทางที่จะวาด ทำให้เกิดการเปลี่ยนทิศทางของเส้นที่วาด ด้วยการควบคุมพู่กันดังกล่าว เส้นที่วาดอาจจะปรากฏออกมาในลักษณะที่ราบเรียบหรือขรุขระ และอาจแสดงความว่างเปล่าหรือเส้นหมึกที่ขาดไม่ต่อเนื่อง โดยใช้หมึกที่ปลายพู่กันจำนวนเล็กน้อยเท่านั้น

นอกจากการวาดภาพโดยใช้จุดศูยน์กลางของพู่กันมาแล้ว ยังมีเทคนิคการใช้ปลายพู่กันและด้านข้างของพู่กัน และเป็นที่เข้าใจกันเป็นอย่างดีว่า พู่กันได้ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีตเพื่อการใช้งาน เช่นขนซึ่งเป็นแกนของพู่กันมีความยาวมากกว่าที่อยู่โดยรอบ ดังนั้นในการใช้จุดกลางพู่กันให้เหมาะสมนั้น จะต้องจับพู่กันอย่างมั่นคงและตั้งตรง เพื่อให้แกนอยู่ตรงกลางในขณะที่ลงพู่กัน และมักใช้สำหรับการวาดโครงร่าง จุด และอื่น ๆ เมื่อใช้ด้านข้างของพู่กันด้ามพู่กันจะเอียงไปด้านหนึ่ง ตัวพู่กันและปลายพู่กันจะอยู่ด้านริมของด้ามพู่กัน เทคนิคการใช้ด้านข้างของพู่กัน ใช้สำหรับการป้าย การทำโทนสีเข้มไปถึงสีอ่อน







เนื่องจากเรื่องนี้เป็นสิ่งสำคัญในการใช้พู่กันจีนของคุณ จึงขอทบทวนจุดต่าง ๆ ดังนี้


การใช้พู่กันวาดภาพอาจจะแบ่งออกเป็น “การวาดภาพโดยใช้จุดศูยน์กลางของพู่กัน” (การวาดภาพในแนวตั้ง) และ “การวาดโดยใช้ด้านข้างของพู่กัน” (การวาดภาพในแนวเอียง) ในการวาดโดยใช้จุดศูยน์กลางของพู่กันโดยทั่วไปมักจะใช้พู่กันชนิดขนแข็ง และพู่กันชนิดขนนุ่มสำหรับการวาดโดยใช้ด้านข้างของพู่กัน จะจับพู่กันในท่าซึ่งจิตรกรจีนเรียกว่า “พู่กันห้อย” เพื่อวาดโดยใช้ด้านข้างของพู่กันดังแสดงไว้ในภาพ




พูดกันโดยทั่ว ๆ ไปแล้ว ในการวาดโดยใช้ด้านข้าง พู่กันควรจะเอียงทำมุม ๓o องศากับหน้ากระดาษ การใช้ด้านข้างของพู่กันสามารถทำให้การลงสีอ่อนได้รวดเร็วโดยใช้พู่กันขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังมีการวาดด้วยพู่กันอีกหลายชนิดที่ควรจะทราบเช่นกัน

“การวาดเป็นจังหวะ” พู่กันจะเคลื่อนไปเหมือนกับการแตะ เช่น การวาดจุด

“การวาดอย่างรวดเร็ว” พู่กันจะเคลื่อนไหวลากลงบนหน้ากระดาษอย่างรวดเร็ว

“การวาดแบบลาก” ปลายของพู่กันเคลื่อนนำไปก่อน และส่วนที่เหลือตามไปด้านหลัง ภาพต่อไปนี้แสดงการลงพู่กันด้วยเทคนิคต่าง ๆ









ในการวาดภาพต้นไผ่ให้จำกฎเหล่านี้ไว้คือ แกนด้านข้างของพู่กันจีนมีความเชื่อมโยงกันภายใน ทำให้คุณมีเครื่องมือทางศิลปะที่มีความยืดหยุ่น

เมื่อคุณซื้อพู่กันจีนอันใหม่ คุณจะพบว่าขนของพู่กันมีปลอกสวมป้องกันอยู่ ให้เอาปลอกทิ้งไป และอย่าพยายามหาปลอกมาทดแทนเพราะมันจะทำลายขนของพู่กัน

ในการเตรียมพู่กันเพื่อการวาดรูป ให้ล้างพู่กันด้วยน้ำเย็นแล้วกดพู่กันลงเบา ๆ แล้วพลิกพู่กันพื่อให้ขนแยกออกจากกัน ต่อจากนั้นให้กลิ้งขนพู่กันไปด้านข้างเพื่อกำจัดน้ำส่วนเกินออก ตอนนี้ก็พร้อมที่จะจุ่มลงในหมึกแล้ว

ให้ใส่หมึกเล็กน้อยลงในจานสีตื้น ๆ พร้อมกับพู่กันและเติมน้ำลงไปจำนวนเล็กน้อย คนให้เข้ากันและคุณจะได้หมึกโทนสีเทา ยิ่งเติมน้ำมากขึ้นเท่าใดสีเทาของหมึกก็จะอ่อนลงเท่านั้น กลิ้งพู่กันไปที่ด้านข้างของขวดหมึกเพื่อกำจัดหมึกส่วนเกินออกไป และห้ามจุ่มหมึกโดยใช้ปลายพู่กันทิ่มหรือกระแทกแรง ๆ บนจานสี เพราะจะเป็นการทำลายขนของพู่กัน ทำให้ปลายขนพู่กันแตก จำไว้ว่าพู่กันเป็นหนึ่งใน “ทรัพย์สมบัติสี่อย่างในห้องเรียน”

ในการใช้พู่กันอย่างชำนาญนั้น คุณจะต้องเข้าใจความสามารถของมัน รวมทั้งธรรมชาติและความดูดซึมของกระดาษด้วย สิ่งเหล่านี้เป็น “จุดที่ดี” ของการวาดภาพในการวาดภาพในการจัดการกับงานศิลปะของคุณ วัสดุได้เป็นธรรมชาติอย่างที่สองรองจากตัวคุณ และเมื่อควบคุมพู่กันได้แล้วนั้น คุณจะสามารถวาดภาพได้อย่างสบายใจ และทำให้คุณมีความชำนาญในศิลปะการวาดภาพอย่างมีอิสระในอารมณ์ นักเขียนภาพผู้ยิ่งใหญ่ของจีนโบราณได้กล่าวไว้ว่า “ในการที่จะเป็นจิตรกรที่ดี ผู้นั้นจะต้องเป็นนายของพู่กัน ไม่ใช่เป็นทาสของพู่กัน”




ข้อความในบล๊อคนี้นำมาจากหนังสือ "เส้นสายพู่กันจีน"
เรียบเรียงโดย ณัฐพัฒน์
พิมพ์ที่ สนพ.วาดศิลป์พับลิชชิ่ง
บริษัทธนบรรณจัดจำหน่าย
ราคา ๑๑o บาท








นึกได้ว่าเคยซื้อหนังสือภาพวาดของจีนไว้เล่มนึงเลยไปค้นดู ในเล่มมีรูปเกี่ยวกับไผ่ส่วนใหญ่ หน้าแรกๆมีรูปบอกวิธีวาดพร้อมคำบรรยาย เขียนตัวแบบหวัดเลยอ่านไม่ออกว่าเขียนอะไรมั่ง มีทั้งหมดแปดรูป สแกนมาให้ดู ไว้บล๊อคหน้าจะให้ดูรูปสวยๆในเล่มค่ะ

หน้าปก




























บีจีจากเวบ chaparralgrafix.com
ไลน์จากคุณขุนพลน้อยโค่วจง


Free TextEditor





Create Date : 07 สิงหาคม 2551
Last Update : 1 มีนาคม 2555 19:42:30 น. 45 comments
Counter : 13079 Pageviews.

 
ขอบคุณค่ะ ชอบศิลปจีนมาก รูปก็สวยคะ


โดย: Chalie008 วันที่: 7 สิงหาคม 2551 เวลา:11:55:42 น.  

 
มาศึกษาวิธีการใช้ภู่กันจีนครับ...
อยากเขียนให้พลิ้วไหวมั่งจังอ่ะครับ...
แต่เขียนออกมาทีไรต้นไผ่กลายเป็นกอหญ้าทุ๊กที....


โดย: big-lor วันที่: 7 สิงหาคม 2551 เวลา:14:52:46 น.  

 
วันนี้ได้อ่านครับ แล้วก็ได้แอบทำมือจับพู่กันตามภาพด้วย
แค่ลองดูก็เดาได้แล้วว่ามันยากมากๆ คนที่จะทำได้ดีต้องฝึกฝนและมีสมาธิมากเลย

ตัวผมไม่ได้จับพู่กันระบายสีนานแล้ว แล้วก็ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าต้องจับพู่กันยังไง
รู้แต่ว่าหลังจากระบายสีเสร็จ ทั้งสองมือผมจะมีรอยพู่กันเปื้อนสีอยู่เต็มไปหมด


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 7 สิงหาคม 2551 เวลา:15:21:33 น.  

 
ตัวอักษรภาษาจีน น่าจะเป็นภาษาที่ยากที่สุดแล้วนะคะ เห็นด้วยมั๊ยคะ คุณไฮกุ

เพราะแต่ละตัว มีขีดมีเส้นมากมาย ดูสวยงามดี ยิ่งเขียนด้วยพู่กัน ยิ่งดูงามมาก

ชื่นชมคนที่ใช้พู่กันจีนเป็นค่ะ เก่งมั่กมาก


โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 7 สิงหาคม 2551 เวลา:19:41:01 น.  

 
อ่านจบหนึ่งรอบ .. แค่ลองจังปากกายาวๆ แล้วลองวาดตาม
แต่ว่าไม่สำเร็จอ่ะคะ เพราะดูเหมือนว่าคิดอย่างแต่ว่าลงมือจริงๆ
ได้อีกอย่าง ฮาๆ ..

........


อ่านเรื่องการเตรียมตัวและคิดในการวาดก่อนลงมือแล้ว
ก็เหมือนกับการวางแผนในเรื่องต่างๆ จริงๆ นะค่ะ
ไม่ใช่สักแต่วาด เขียน แต่ว่าทุกอย่างมันเป็นสิ่งที่เค้นออกมา
จากด้านใน และมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนทำได้นะคะ เพราะว่า
มันยากเหมือนกันอ่ะคะ ...


ดูเหมือนว่าขั้นตอนการวาดจะยากพอควรเลย แต่ว่าสิ่งเล็กๆ น้อยๆ
ที่เค้าแนะนำมา ก็ควรจะเป็นไกดไลน์ให้จดจำนะคะ
ถึงแม้ว่าคนเราอาจจะมีรูปแบบแตกต่างกันไปสำหรับการลงมือ ...


โดย: JewNid วันที่: 8 สิงหาคม 2551 เวลา:1:23:12 น.  

 


โดย: Charlotte Russe วันที่: 8 สิงหาคม 2551 เวลา:10:19:47 น.  

 

สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า



ส่งความห่วงใย
มากับใจดวงน้อยๆ
ส่งนางฟ้าตัวน้อยๆ
ด้วยถ้อยคำ คิดถึง เธอ


** มีความสุขและสุขภาพแข็งแรงนะจ้า **


ตัวอักษรภาษาจีนเนี่ยช่างสวยงามจิงๆๆ


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 8 สิงหาคม 2551 เวลา:14:06:33 น.  

 
ถ้าน้ำหนักมือไม่ดี ตัวหนังสือหรือรูปภาพคงออกมาไม่สวย

มีความสุขกับวันหยุดสุดสัปดาห์นะค่ะ


โดย: ความเจ็บปวด วันที่: 8 สิงหาคม 2551 เวลา:17:01:48 น.  

 
Chalie008...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่า ยินดีที่ได้รู้จักคนคอเดียวกันนะคะ

big-lor...ต้องฝึกบ่อยๆค่ะ ไม่นานลายเส้นก็พลิ้วเองแหละ อันนี้พูดตามความรู้สึกที่เราฝึกเขียนตัวหนังสือนะ โดยเฉพาะตัวแบบหวัด ต้องเขียนให้ตัวอักษรพลิ้วๆถึงจะสวยดี

ปล. ความสามารถในการวาดภาพจีนของคุณบิ๊กกะเราคงพอๆกัน แฮะ แฮะ

คุณไรอัน&คุณนิด... แวะมาบล๊อคนี้คงตาลายด้วยข้อมูลไปหน่อยนะจ๊ะ เราไม่มีความรู้เรื่องวาดรูปแบบจีน จะใส่ข้อมูลแบบย่อตามที่เข้าใจเหมือนเวลาทำบล๊อคเขียนตัวหนังสือก็ใช่ที่ เลยต้องลอกข้อมูลมาทั้งดุ้น แต่รับรองว่าคนที่อยากหัดวาดใบไผ่คงถูกใจ เพราะเราอ่านทั้งเล่มแล้วรู้สึกว่าคนเรียบเรียงอธิบายวิธีวาดได้ดี ถ้าหัดวาดตามคงทำได้ไม่ยาก

ขนาดเราเขียนตัวอักษรจนชินแล้วยังรู้สึกว่าวาดภาพจีนนี่ยากชะมัด ยิ่งคนที่เป็นมือใหม่หัดวาดถ้าไม่รักจะฝึกจริงๆคงท้อไปก่อน แค่วิธีจับพู่กันก็ต่างกันแล้ว วิธีลงสีก็ยิ่งยากเพราะใช้สีดำอย่างเดียวมาวาดให้โทนสีต่างกัน เราดูยังไงก็ยังรู้สึกว่ายากอยู่ดี เคยลองวาดใบไผ่ดูแต่ไม่ค่อยเวิร์คเท่าไหร่ ไม่เหมือนเขียนตัวอักษรที่เราชอบมากกว่า

คุณยุ้ย...เห็นด้วยจ๊ะ ที่ยากคงเพราะตัวอักษรจีนมีเยอะมาก เป็นคำโดด เวลาเรียนต้องจำความหมายแต่ละตัว ตัวเขียนก็ยาก แต่ทั้งสองอย่างก็มีหลักให้จำ เราได้เรียนแล้วก็ไม่ยากอย่างที่คิดค่ะ

Charlotte...เห็นรูปที่เอามาฝากแล้วยิ้มเลย น่ารักจังค่ะ

นัท...ขอบคุณมากที่แวะมาเยี่ยมกัน ชอบชุดที่นางฟ้าใส่ สวยถูกใจจ๊ะ

ความเจ็บปวด...แบบนี้แสดงว่าคุณความเจ็บปวดรู้จริง ภาพเขียนหรือตัวหนังสือจะสวยไม่สวยก็อยู่ที่น้ำหนักมือนี่แหละค่ะ



โดย: haiku วันที่: 8 สิงหาคม 2551 เวลา:21:04:03 น.  

 
No Me Importa Si Todos Te Miran
No Me Importa Lo Que Digan De Ti
No Me Importa Como Pasa El Tiempo
Sabiendo Yo Que Tu Me Quieres

^
^

เดาว่าเป็นภาษาสเปนค่ะ

คุณไฮกุได้หยุดยาวติดต่อกันหรือเปล่าคะ


โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 8 สิงหาคม 2551 เวลา:21:53:00 น.  

 
เรื่องแบตเตอรี่ ขอให้เช็คปีที่ผลิตซึ่งสำคัญมาก เนื่องจากทางร้านอาจจะเอา Stock มาให้เรา กันไว้ดีกว่าแก้นะคะ

ขอบคุณที่มาเที่ยวที่บ้าน ไม่มีอะไรรับแขกเนยะ


โดย: Chalie008 วันที่: 8 สิงหาคม 2551 เวลา:23:43:10 น.  

 
สวัสดีครับคุณไฮกุ

อ่านบล็อกคุณไฮกุวันนี้
ผมนึกถึงเรื่องเล่าเรื่องนึงขึ้นมาทันที

มีศิลปินพู่กันจีนชื่อดังของเมืองจีน
เขาเก่งกาจมากในการเขียนใบไผ่และป่าไผ่

วันหนึ่งมีเศรษฐีมาจ้างให้เขาเขียนรูปป่าไผ่
เขาเขียนใบไผ่ ต้นไผ่ด้วยหมึกสีแดง

ในวันรับงานลูกค้าจึงแสดงอาการว่าไม่อยากรับภาพนี้ไป

ศิลปินจึงถามว่า

"ท่านเคยเห็นใบไผ่สีดำอย่างนั้นหรือ ?"






เอารูปคนหล่อมาฝากอีกหนึ่งครับ อิอิอิ



โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 9 สิงหาคม 2551 เวลา:12:09:52 น.  

 
เมื่อวานดูพิธีเปิดโอลิมปิค ของจีน
เข้ามาบล๊อกนี้ล่ะใช่เลย....ย

ภาพวาด
ตัวอักษรจีน
ดนตรี
หมากล้อม
อุปรากร(เขียนไม่เป็น)

มาทีไรได้ความรู้ทุกทีซิน่า...


โดย: มิตรรัก IP: 125.27.69.24 วันที่: 9 สิงหาคม 2551 เวลา:12:33:12 น.  

 

สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า



ช่วงนี้ ฝนตก บ่อยๆๆ
อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยน๊า
คิดถึง ห่วงใย เสมอ


** มีความสุขกับช่วงวันหยุดพักผ่อนนะจ้า **


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 9 สิงหาคม 2551 เวลา:13:02:04 น.  

 
รูปไผ่ในช่องนี้ฝีมือใครเอ่ย สวยงามเด็ดขาดมาก
ตอนเป็นวัยรุ่น บ้าคลั่งเขียนรูปไผ่
เพราะได้เห็นในหนังสือชาวกรุง
หัดวาดโดยไม่รู้เรื่องรู้ราว ว่าเขามีภู่กันเฉพาะ มีหมึก มานึกตอนนี้ อยากกลับไปเห็นความเดียงสาตอนนั้นจัง
ไม่เหลือริ้วรอยเลย เสียดาย

อยากวาดได้จัง บัดนี้ก็ยังอยาก
มีอุปกรณ์ครบครัน แต่เขียนได้ไม่เอาไหน
ได้รู้วิธีอย่างนี้
จะลองไปพยายามใหม่


โดย: ปอนปอน IP: 118.172.129.243 วันที่: 9 สิงหาคม 2551 เวลา:13:08:05 น.  

 
เมื่อวานได้ดูพิธีเปิด ตอนที่เค้าเขียนภาพหน่ะ ที่ใช้คนแทนพู่กัน มีพู่กันติดที่มือ แล้วออกมาวาดไป เต้นไป อ้อนช้อยมากๆ ถึงภาพที่ออกมาจะไม่ได้พริ้วเท่าใช้มือเขียนตามปกติ แต่ก็ถือว่าไอเดียดีมากๆ เลย...


โดย: กวางตุ้งหวาน วันที่: 9 สิงหาคม 2551 เวลา:17:47:04 น.  

 
อยากเรียนเขียนภู่กันจีน...มานาน
จนป่านนี้ก็ยังไม่มีโอกาส...
มาบล๊อกนี้ได้ความรู้เรื่องภู่กันจีน...ดีใจจัง

ขอบคุณที่เเวะไปเยี่ยมค่ะ


โดย: กาแฟดำไม่เผ็ด วันที่: 9 สิงหาคม 2551 เวลา:22:06:55 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณไฮกุ ...

ขอบคุณนะค่ะสำหรับคำอวยพรของคุณไฮกุที่มีให้
กับเพื่อนและแฟนเค้าคะ ยังไงถ้ามีโอกาสก็จะบอกเล่า
เก้าสิบ หรือว่าไม่เค้าก็อาจจะเข้ามาอ่านที่บล็อกค่ะ ... ^^

...........


โดย: JewNid วันที่: 10 สิงหาคม 2551 เวลา:0:21:50 น.  

 
Have a nice day Comments hi5



ภาพใน คอมเม้นนี่ก็สวยนะคะ

ดูแล้วชื่นใจจังค่ะ...



โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 10 สิงหาคม 2551 เวลา:11:38:30 น.  

 
ตัวเขียนตัวหนังสือภาษาจีนนี่ก็เหมือนกับ
การวาดภาพเลยนะครับ ดูกลมกลืนไปกับภาพที่วาดไปด้วย


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 10 สิงหาคม 2551 เวลา:20:21:11 น.  

 

สวัสดีตอนค่ำของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า



ช่วงนี้ ฝนตก บ่อยๆๆ
อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยน๊า
คิดถึง ห่วงใย เสมอ


** มีความสุขกับวันแรกของการทำงานนะจ้า **



โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:1:32:29 น.  

 
พู่กันจีนเป็นศิลปะที่ใช้สมาธิสูงมาก ซึ่งผมคิดว่าผมคงทำไม่ได้หรอกครับ ยากจริงๆ อ้อ ... ผมเพิ่งจบม.หก อยู่ปีหนึ่งน่ะคับ


โดย: ดนย์ วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:8:58:51 น.  

 
สวัสดีครับคุณไฮกุ
มือไม้ลุงกล้วยคงแข็งเกินไปที่จะฝึกแล้วครับ ถ้าจะให้ถนัดคงยกถ้วยขึ้นจิบล่ะก็..ถึงไหนถึงกันฮิฮิ
พรุ่งวันแม่ แต่เราก็รักท่านทุกวันอยู่แล้ว
ลุงกล้วยมีดอกมะลิมาฝากนะครับ


โดย: ลุงกล้วย วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:9:02:18 น.  

 
สวัสดีค่ะ เห็นพู่กันจีนทีไร จะนึกถึงพระเทพฯค่ะ
ขอบคุณมากๆค่ะที่ข้อมูลดีๆอย่างนี้มาฝาก
ชอบมากๆค่ะ สนใจเทคนิกการล้างพู่กันด้วย
ใจร้อนล้างพู่กันยังกะล้างจานทุกที
เอ หนังสือเล่มนี้พลาดตาเราไปได้ไงนะเนี่ย


โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:11:31:54 น.  

 
ขอบคุณที่อุตส่าห์แอดFriendblogครับพี่haiku
ช่วงนี้มีเรื่องไม่สบายใจหน่ะครับ
เมื่อยังแก้ไม่ได้ก็ไม่รู้จะอัพทำไม ไม่มีแก่ใจครับ ค่อนข้างสับสนมากทีเดียว
เมื่อวานไปนวดเท้ากับนวดไทยมา สมองก็ไม่หยุดคิดเลย
ผมต้องแก้ปัญหาให้ได้ครับ


โดย: นางาเสะ ไลท์ วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:11:33:35 น.  

 
ขอบคุณมากๆจ้าไฮกุที่ไปส่งเพลงของอาแอ๊วให้ที่บลอก

วงการลูกทุ่งสูญเสียคนสำคัญอีกคนหนึ่งไปแล้ว แต่เชื่อว่าบทเพลงของอายังคงอยู่ในหัวใจของแฟนเพลงไปตลอด


โดย: ณ มน วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:12:01:10 น.  

 
คุณยุ้ย...เพลงนี้เพราะจริงๆค่ะ คุณปั่นเคยร้องไว้ แกเก่งภาษาสเปนเราก็เดาว่าน่าจะเป็นภาษานี้อ่ะนะ

ไม่ได้หยุดยาวหรอก วันนี้ยังต้องทำงาน แต่พรุ่งนี้ได้หยุดเจ้าค่ะ

Chalie008...เราว่าหลายคนคงนึกไม่ถึงเหมือนกันนะ ซื้อแบตใหม่ๆก็คิดว่าต้องได้ของใหม่ ขอบคุณที่ทำบล๊อคเตือนเพื่อนๆนะคะ

คุณก๋า... ฟังเรื่องเล่าของคุณก๋าแล้วแอบสงสัยเหมือนกันว่าทำไมศิลปินท่านนั้นถึงวาดใบไผ่เป็นสีแดง สงสัยจะเพราะอารมณ์ศิลปินล่ะมั้ง แต่จะว่าไปแล้วไผ่ธรรมชาติก็ไม่มีสีดำนี่นะ(นอกจากจะโดนเผาไฟ อิ อิ)

พ่อก๋าพาหมิงหมิงตระเวนโชว์ตัวจนทั่ว หลานอิฉันเหนื่อยแย่แล้ว ฝากจุ๊บสามฟอดเป็นยาโด๊ปฮ่ะ

มิตรรัก...ที่จริงเราลืมไปว่าพิธีเปิดมีวันไหน แต่ได้ดูตอนต้นๆพอดี เห็นการแสดงแล้วตื่นตาตื่นใจสุดๆเลยค่ะ ต้องชมจางอวี้โหม่วจริงๆ ไม่รู้คิดได้ไง เจ๋งมั่กๆ นำศิลปวัฒนธรรมเก่าแก่ของจีนมาผสมผสานกันเทคโนโลยีออกมาได้ลงตัว เป็นการแสดงยิ่งใหญ่อลังการอย่างเหลือเชื่อ โดยเฉพาะช่วงที่แสดงเกี่ยวกับพู่กันจีน ชอบมากกกก เราว่าพิธีเปิดของจีนหนนี้คงเป็นที่กล่าวขานไปอีกนานเลยค่ะ

นัท...ขอบคุณที่แวะเอาดอกไม้สวยๆมาฝากจ้า ชอบดอกไม้ริมหน้าต่างจัง เห็นแล้วรู้สึกเหมือนเปิดบ้านแล้วกลิ่นดอกไม้โชยเข้ามาเต็มๆ แถมมีหิ่งห้อยบินวอบแว่บด้วย สวยเชียว

ปอนปอน...เจอคนคอเดียวกันอีกแล้ว ขอบคุณที่แวะมาแจมนะคะ

ดีจัง คุณปอนก็ชอบวาดไผ่ด้วย เราชอบมากแต่ยังวาดไม่เป็น ถึงคุณปอนจะไม่รู้หลักวาดแต่เคยฝึกวาดหนักมาแล้ว รออ่านบล๊อคต่อไปที่เป็นวิธีวาดแล้วลองฝึกมืออีกรอบ ไม่นานฝีมือก็เข้าฝักเองค่ะ

ปล. ที่ถามหมายถึงรูปในกล่องเม้นท์ใช่ไหมคะ อิฉันแฮ่บมาจากเวบค่ะ

ตุ้ง...เห็นช่วงพู่กันจีนแล้วตื่นเต้นมากเลยตุ้ง อีตาจางอวี้โหม่วนี่ความคิดสุดบรรเจิดเลยอ่ะ จัดเวทีเป็นกระดาษม้วนมหึมาแล้วค่อยๆคลี่ออกมา ลายบนกระดาษก็สวยจัง ตอนแรกเห็นนักเต้นออกมาเต้นกันก็ไม่นึกว่าจะวาดรูปไปด้วย คนเต้นคงต้องซ้อมแล้วซ้อมอีกนับครั้งไม่ถ้วน ท่าเต้นสวยแล้วก็พลิ้วมาก แต่เอ สังเกตว่าคนเต้นไม่ได้ถือพู่กันออกมาด้วยนะ คล้ายๆกับว่าเขาใช้ทั้งมือทั้งเท้าแทนพู่กัน(แต่อาจจะไม่ได้ใช้เท้าเพราะตอนเดินไม่เห็นกระดาษเปื้อนหมึก) แค่เต้นอย่างเดียวก็ยากอยู่แล้ว นี่ต้องกะจังหวะให้วาดรูปออกมาได้พอดีด้วย เราว่าเมืองจีนทำพิธีเปิดออกมาได้ขนาดนี้ ประเทศที่เป็นเจ้าภาพหนหน้าคงกดดันน่าดู มีหวังได้คิดกันหัวแตกว่าจะทำให้ดีกว่าได้ไง

กาแฟดำ...ดีใจที่คุณชอบนะคะ แบบนี้ต้องรีบหาเวลาอัพบล๊อคใหม่ให้อ่านต่ออีก

คุณนิด...เห็นรูปที่คุณนิดถ่ายแล้วถูกใจทุกทีเลยค่ะ เพื่อนคุณนิดเข้าไปอ่านที่บล๊อคต้องถูกใจของขวัญแต่งงานชิ้นนี้ของคุณนิดมากแน่ๆ แถมมีเพื่อนบล๊อคเข้ามาอวยพรให้ตรึมเลย

ป้าหู้...หารูปในกูเกิ้ลค่ะ แต่จำเวบไม่ได้ซะแหล่ว

ลุงแอ๊ด...คิดเหมือนกันเลยค่ะ ส่วนหนึ่งคงเพราะการใช้พู่กันมาเขียนตัวอักษรด้วยมั้งคะ เวลาเขียนตัวอักษรก็คล้ายกับการวาดรูป อักษรจีนแต่เดิมก็มาจากการวาดภาพแล้วค่อยๆดัดแปลงมาเป็นตัวหนังสือ คนจีนถือว่าเป็นหนึ่งในศิลปะชั้นสูง คนที่ลายมือสวยจะได้รับการยกย่องพอๆกะคนที่เขียนภาพเก่งๆเลยค่ะ

คุณดนย์...เวลาเขียนพู่กันจีนถ้ามีสมาธิดีๆ มือเที่ยงๆหน่อยก็เขียนได้สวยค่ะ ถ้าลองฝึกจริงๆก็ไม่ยากอย่างที่คิดหรอกน้า

โห เพิ่งอยู่ปีหนึ่งเหรอคะ ฝีมือเขียนกลอนเจ๋งมั่กๆ ชื่นชมค่า

ลุงกล้วย...ขอบคุณสำหรับดอกมะลิสวยๆนะคะ เป็นดอกไม้ที่ชอบมากเลยค่ะ

อะแฮ่ม ขอให้น้ำที่ลุงกล้วยชอบจิบจะเป็นน้ำชานะจ๊ะ ม่ายงั้นเป็นได้เมาจนหัวทิ่มบ่อ

คุณยิปซี...เราก็จะนึกถึงพระองค์ท่านเหมือนกันค่ะ ชอบดูข่าวท่านเสด็จเมืองจีน เพราะจะได้เห็นพระองค์ทรงเขียนพู่กันจีนเป็นบุญตาประจำ

ไม่แน่ใจว่าที่ศูยน์หนังสือจุฬาฯยังมีขายหรือเปล่าเพราะซื้อมานานแล้วค่ะ แตให้รายละเอียดหนังสือไว้ ลองหาที่ร้านอื่นดูอาจจะมีนะคะ

คุณไลท์...ก็แวะมาเยี่ยมกันประจำนี่จ๊ะ เลยต้องแอดไว้ เวลาไปเยี่ยมทีี่บล๊อคจะได้สะดวกหน่อย

สงสัยคุณน้องจะเจอปัญหาหนักเอาการ ถ้าไงก็ดองเค็มบล๊อคไว้ก่อนก็ได้ ไว้ให้สบายใจก่อนค่อยกลับมาใหม่ เอาใจช่วยให้แก้ปัญหาลุล่วงไปได้ด้วยดีนะคะ

ณ มน...นึกแล้วก็เสียดายคุณยอดรักมากเลยค่ะ เราชอบเสียงของแกมากเลยนะ ร้องเพลงได้ทุกสไตล์ แต่จะชอบเพลงช้ามากกว่า โดยเฉพาะเพลง “ล่องเรือหารัก” ที่เอาไปฝากนี่แหละ เป็นเพลงลูกทุ่งรุ่นใหม่(ในยุคนั้น)แต่แต่งเนื้อได้เพราะและหวานมาก เขียนตามแนวเพลงลูกทุ่งเก่าๆที่เราชอบเลย ตอนหลังมารู้ว่าครูชลธีเป็นคนแต่งก็เลยไม่แปลกใจ ยังจำได้เลยนะว่าเพลงนี้เป็นเพลงไตเติ้ลละครชื่อเรื่องเดียวกัน ฉายทางช่องสามช่วงเย็นๆหน่อย รู้สึกว่าคุณแอ๊วเป็นพระเอกเล่นคู่กะคุณปภัสรานี่แหละ

พูดถึงแล้วก็เลยเอามาแปะไวที่นี่ด้วย เผื่อมีคนอยากฟังจ๊ะ




โดย: haiku วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:22:14:19 น.  

 
วันนี้ก็ต้องทำงานเหมือนกันค่ะ

แล้วก็เพิ่งจะเข้าบ้านตอนสามทุ่มนี้เอง

แต่งานวันนี้ มันส์สุดๆ กว่าจะเอาชนะได้ ...

อั๋น วิทยา หน้าตาเป็นยังไง นึกไม่ออก ก็เลยลองไปหาใน google

เห็นแล้วค่ะ อั๋น เซอกว่าเยอะค่ะ ตอนนี้ป๋าเปิดร้านขายเครื่องสำอางและน้ำหอม แต่งตัวเซอๆคงไม่เหมาะ

แต่จริงๆ ชอบแบบเซอ เซอ ค่ะ

บางเดือน บางฟิลล์ ป๋าก็หน้าตาคล้ายแบ๊งค์ ปวริศร์

บางทีก็คล้าย พระเอกที่เคยเล่นละครเกี่ยวกับทำงานบนเครื่องบิน เพิ่งจบไปไม่นานมานี้เอง ละครเรื่องนี้ดังมาก เพราะคนเขียน เขียนจากชีวิตจริง

แต่จำชื่อพระเอกและชื่อละครไม่ได้แล้วค่ะ

คุณไฮกุ พอนึกออกมั๊ยคะ


โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:22:58:51 น.  

 
ใช่ค่ะ มาจากเรื่อง Fashion 70 หรือรักนี้มีดีไซน์

แต่เพิ่งจะทราบจากคุณไฮกุนี้เองว่ามาฉายช่อง 3

พระเอกหล่อ พระรองก็หล่อ ไปเล่นเป็นพระเอกเรื่อง What's up Fox โอ๊ย เล่นเอาสาวๆกรี๊ดสลบ ดูหรือยังคะ สนุกดีนะคะ

.
.

จำละครที่ทำงานเกี่ยวกับบนเครื่องบินได้แล้วค่ะ

ชื่อ สงครามนางฟ้า

บางมุม บางอารมณ์ ป๋าหน้าตาเหมือน ป้อง ณวัตน์ค่ะ

เกือบล่ะ หน้าเกือบโหลแล้ว


โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 11 สิงหาคม 2551 เวลา:23:34:00 น.  

 

สวัสดีตอนดึกของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า



สุขสันต์ วันแม่
ขอให้มีความสุขกับคุณแม่ มากๆๆนะจ้า



โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 12 สิงหาคม 2551 เวลา:2:41:49 น.  

 
หวัดดีครับคุณไฮกุ

พาหมิงหมิงมาให้จุ๊บถึงบล็อกเลยครับ



โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 12 สิงหาคม 2551 เวลา:7:52:28 น.  

 
ถึงป๋าหน้าโหลยังไงยุ้ยก็ร้ากกกกเนาะ แต่ป๋าแกหน้าเหมือนหนุ่มหล่อหลายคนเลยอ่ะ เอ หรือว่าพระเอกบ้านเรามันหน้าโหลเองฟ่ะ ตะละหนุ่มที่เอ่ยนามมานี่หน้าตาออกแนวเดียวกันเลย เราชอบนายอั๋นที่สุดนะ ติดใจตอนแกเล่นละครเรื่องฟ้ากะตะวันคู่กะน้องพรหล้าผู้น่ารักของอิฉัน เห็นนายอั๋นเล่นบทเข้มประจำ มาเล่นแนวกุ๋กกิ๋กแบบนี้ได้โอเคเลย แถมเล่นบทเศร้าก็ดีมากเลยนะ

เรื่อง Fashion70 ฉายช่วงดึกจัดเลยต้องตามดูย้อนหลังในเวบ ดูตอนแรกๆเป็นเรื่องเกี่ยวกะสงครามเลยไม่เป็กเท่าไหร่ แต่พอเห็นหน้าจู จินโมเท่านั้นแหละต้องตามดูตลอด (เห็นหน้าแกครั้งแรกตอนที่ดูเรื่อง Musa แต่ไม่ปิ๊ง ไปหลงรักซังวูมากกว่า ซังวูเล่นเป็นหนุ่มรูปงามผมยาวสยาย มาดนิ่ง หล่อระเบิด ตอนเล่นเรื่อง Punch ก็ยังเฉยๆ มาเริ่มเข้าตามากๆเรื่อง Queen of The Game นี่แหละ) เรื่องนี้ผู้ชายหล่อๆทั้งนั้น แม้แต่พ่อพระเอก อิ อิ ส่วนเรื่อง What’s up fox ยังไม่ได้ดูค่ะ

เรื่อง สงครามนางฟ้า เห็นคนพูดถึงเยอะเลยลองเปิดดู ดูแล้วทนไม่ค่อยได้ฮ่ะ ไม่ปลื้มเรื่องแนวนี้่เท่าไหร่ เน้นเรื่องตบตีแย่งผู้ชายกันเกินเหตุ เห็นคนเขียนบอกว่าเขียนจากเรื่องจริง พอได้ดูสรยุทธ์สัมภาษณ์คู่กรณีแล้วก็นึกสงสัยอยู่ว่า มันมาจากเรื่องจริงอย่างที่คนเขียนพูดหรือเปล่า

นัท...ขอบคุณสำหรับดอกไม้สำหรับวันแม่นะจ๊ะ

คุณก๋า...วันนี้เจ้้าหนูหมิงหมิงทำหน้าทะเล้นเชียว



โดย: haiku วันที่: 12 สิงหาคม 2551 เวลา:10:33:09 น.  

 
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=unforgettable-bombaybb2&month=31-05-2008&group=1&gblog=9

อิอิ คุณไฮกุคะ บล็อกข้างบน ที่เคยไปถ่ายร้านของป๋ามาค่ะ

อิอิ ได้โอกาสโฆษณากะคุณไฮกุเลย

ดูแล้วเป็นยังไง บอกหน่อยนะคะ


โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 12 สิงหาคม 2551 เวลา:11:18:26 น.  

 

Comment Hi5 Glitter




คุณไฮกุจ๋า...ถ้าแม่ไม่ไปติดเชื้อในรพ.นะคะ...

แม่คงมีอายุยืนมากกว่านี้อิกค่ะ...

ทุกวันนี้ป้าหู้ต้องดูแลป้าแมวพี่สาวคนเดียว

ยิ่งทำให้ป้าหู้คิดถึงแม่มากๆเลยจ่ะ

เพราะป้าแมวชอบเอาแต่ใจไม่เหมือนแม่เลย...

อยากตะโกนดังๆว่า" คิดถึงแม่ที่สุดในโลก "....


โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 12 สิงหาคม 2551 เวลา:12:37:02 น.  

 
ต้องจด แล้วไปฝึกแล้วละค่ะ


โดย: angy_11 วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:11:44:09 น.  

 
สุขสันต์วันแม่ย้อนหลังนะค่ะ haiku


โดย: ความเจ็บปวด วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:16:41:19 น.  

 
แวะมาอ่านเอาความรู้ครับ หวังว่าพี่คงสบายดีนะครับ


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:16:47:39 น.  

 
ได้แต่มาดูแหละ แหะๆ

เราเอง ถ้าเขียนพู่กันจีนจริงๆ คงสวยยาก เพราะเป็นคนใจร้อนพอสมควรเลยทีเดียว


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 สิงหาคม 2551 เวลา:19:15:19 น.  

 

สวัสดีตอนดึกของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า



แม้วันนี้จะอยู่ไกลสักเท่าไร
แต่ในใจก็ยังห่วงใยอยู่เสมอ
แม้กายห่างกันไกลไม่พบเจอ
ก็คิดถึงเสมอไม่เปลี่ยนเเปลง

ขอให้มีความสุขและสุขภาพแข็งแรงนะจ้า



โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:2:31:17 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณhaiku
ได้ความรู้มากๆ จากบล็อกของคุณ เนื่องจากว่าสนใจเรียนวาดพู่กันจีนเลยลองsearch หาในเน็ต
มาเจอบล็อกคุณพอดีเลย ขออนุญาตเข้ามาหาความรู้นะคะ

ส่วนหนังสือเส้นสายพู่กันจีน ลองสั่งซื้อผ่านทางร้านหนังสือ se-ed ทางร้านบอกว่านานมากแล้ว เลยไม่มี

ปล.คุณ haiku ไปฝึกเรียนที่ไหนคะ อยากจะลองไปเรียนดูค่ะ

ขอบคุณนะคะ


โดย: รุ้งสีที่แปด วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:9:31:52 น.  

 
คุณยุ้ย...แวะไปดูร้านป๋าแล้ว สินค้าเยอะดีจัง ป๋าเหมาะจะขายเครื่องสำอางค์เพราะหน้าใสได้ใจ ท่าทางจะขายดีเพราะทำเลเหมาะ ตะก่อนบ้านเราอยู่แถวประตูน้ำนะ ตอนนี้ย้ายบ้านมาอยู่คนละโยชน์ ถ้ามีโอกาสจะแวะไปอุดหนุนหวานใจคุณยุ้ยนะจ๊ะ

ป้าหู้... คุณแม่ของป้าหู้อายุยืนมากนะคะ ตั้งแปดสิบเจ็ดแน่ะ ขอแสดงความเสียใจกับคุณป้าอีกรอบนะคะ

จี้...แหม ดีใจจัง จี้จะลองวาดดู ได้้ผลเป็นไงก็บอกกันมั่งเน้อ

ความเจ็บปวด...สุขสันต์วันแม่ย้อนหลังเช่นกันนะจ๊ะ

Bach&สาวไกด์&นัท...ขอบคุณมากที่แวะมาเยี่ยมกันจ้า

รุ้งสีที่แปด...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่า ดีใจที่เนื้อหาในบล๊อคเป็นประโยชน์กับคุณนะคะ

เราซื้อหนังสือเล่มนี้ที่ศูยน์หนังสือจุฬาฯค่ะ ซื้อมานานมากแล้ว คิดว่าที่ศูยน์หนังสือจุฬาฯก็อาจจะไม่มีขายเหมือนกัน แต่ไม่เป็นไร เราตั้งใจจะเอาเนื้อหาในเล่มลงในบล๊อคทั้งหมด ไว้ตามอ่านละกันนะคะ

เราเรียนพู่กันจีนที่ O.C.A. ค่ะ (บอกชื่อเต็มหน่อย “วิทยสถานแห่งวัฒนธรรมตะวันออก”) เรียนภาษาจีนก่อนแล้วค่อยลงคอร์สพู่กันจีนทีหลัง ทางสถาบันสอนเกี่ยวกับจีนหลายสาขา ทั้งภาษา พู่กันจีน ดนตรี แต่งโคลงกลอน เราเรียนเขียนตัวอักษรอย่างเดียว​ เหล่าซือสอนเก่งกันทั้งนั้น ราคาเรียนก็ไม่แพงนัก แต่เสียดายที่เหล่าซือท่านที่เราเรียนพู่กันจีนด้วยเลิกสอนแล้วเพราะสุขภาพไม่ดี ท่านอายุเยอะแล้วแต่มือเที่ยงมาก เขียนตัวอักษรสวย วาดภาพจีนก็งามขนาดเลย

ถ้าสนใจก็เข้าไปดูรายละเอียดในเวบก่อนก็ได้ค่ะ
//www.ocanihao.com/


โดย: haiku วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:20:44:49 น.  

 
ชอบศิลปะมากเเต่ก็ทำอะไรไม่ค่อยเป็นจึงเข้ามาดูในการวาดภาพเเบบใดจึงจะวาดได้และถูกวิธี


โดย: คนอยากวาดรูปเก่ง IP: 125.24.31.215 วันที่: 17 กันยายน 2551 เวลา:11:18:02 น.  

 
ขอบคุณมากที่แวะมาเยีี่ยมนะคะ ถึงจะวาดไม่ค่อยเป็น แต่ถ้าฝึกบ่อย ๆ ก็จะวาดได้สวยเองแหละค่ะ เอาใจช่วยให้วาดรูปได้งาม ๆ นะคะ


โดย: haiku วันที่: 24 กันยายน 2551 เวลา:14:33:39 น.  

 
ขออนุญาตินำบทความไปเผยแพร่ต่อครับ

//www.puansanid.com/forums/showthread.php?t=529


โดย: แมงสาป IP: 58.9.86.229 วันที่: 6 ตุลาคม 2551 เวลา:3:08:18 น.  

 
ด้วยความยินดีค่ะ แล้วจะแวะไปเยี่ยมที่เวบนะคะ


โดย: haiku วันที่: 6 ตุลาคม 2551 เวลา:15:31:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
haiku
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 152 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add haiku's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.