YOU are not afraid. You think YOU are afraid. ~Shantimayi~
พ่นพรวดๆ...ความจริง

บางทีมันก็จะอ้วก (ขออภัยที่หยาบคาย) แต่มันคืออาการที่เกิดขึ้นจริงๆ เมื่อเจอเหตุการณ์บางอย่างย้ำเข้าซ้ำเข้า อาจจะเป็นอาการตึงเครียดที่เกือบถึงขีดสุดเมื่อต้องเจอเรื่องราวอะไรอย่างนี้

คือบางสภาวการณ์ที่ความจริงมันเป็นสิ่งที่คลุมเครือตัดสินอะไรไม่ได้ ไม่มีอะไรถุกหรือผิด ทุกสิ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง แต่ข้อเท็จจริงที่มาบอกเล่ากลับไม่เหมือนกัน คนหนึ่งพูดอย่าง อีกคนพูดอย่าง แล้วสุดท้ายเราก็ไม่รู้ว่าใครพูดจริง มันก็เลยกลายเป็นสิ่งที่น่าปวดหัวกระอักกระอ่วนอยู่ข้างใน มันแย่มากเลยความรู้สึกแบบนี้ โดยเฉพาะเมื่อเราต้องมานั่งตัดสินว่าใครพูดจริงพูดไม่จริง จะไม่ฟังไม่สนก็ไม่ได้ เพราะว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องทำ

จริงไม่จริงก็ยังบอกไม่ได้ ระหว่างสิ่งที่คิดกับสิ่งที่จริง มันไปด้วยกันได้หรือเปล่า ความคิดและความรู้สึกมันแล่นไปเรื่อยๆ บอกได้ที่ไหนว่าอะไรจริง จริงในตอนไหน บริบทแวดล้อมของความจริงนั้นเป็นอย่างไร ไม่รู้เลย เกร็งๆกล้าๆกับความจริงที่เร้นลับ แล้วมันก็จะกลายเป็นไปเหมือนทุกที ลับจนไม่รู้ หรือว่ารู้จนมันไม่ลับ ความลับที่รู้ๆมันจะเป็นความลับได้อย่างไร

แล้วทำไมถึงมาพูดถึงความลับได้ ทั้งๆที่กำลังพูดถึงความจริงอยู่ หรือว่าเป็นเพราะจริงๆแล้วเรากำลังมีความลับ

เรื่องจริงก็คือเรื่องจริงแหละ ตาเห็นหมา ก็ต้องว่าหมามันยืนอยู่ตรงนั้นจริง พฤติกรรมเกิดขึ้นจริง แต่ว่าใครจะไปเดาใจหมาได้ จะบอกว่าหมามันมายืนอยู่ตรงนั้นเพราะว่ามันมายืนรอแฟนมันอยู่ อันนี้ก็อาจจะจริง แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องจริง มันเป็นแค่เรื่องที่เราคิดว่ามันจริงมั้ง แล้วเรื่องจริงคือการไม่ต้องตีความ การเห็นแล้วรับรู้เฉยๆเท่านั้นพอ

ชีวิตที่มีแต่ความจริงมันแห้งแล้งรึเปล่า คงตอบไม่ได้มั้ง ใครจะนึกภาพออก เพราะไม่มีใครอยู่กับความจริงได้ตลอดเวลา ทุกอย่างคือมายาภาพอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว บรรลุนิพพานรึยังล่ะ นิพพานเป็นวาทกรรมอีกรึเปล่า สงสัยเล่นๆ สภาวะนิพพานอาจเป็นจริง แต่คำว่านิพพานมันกลายเป็นชุดคำที่ต้องสร้างนิยามขึ้นมา อะไรที่ต้องสร้างนิยามขึ้นมาแปลว่ามันไม่ใช่ความจริง มันเป็นแค่การพยายามอธิบายความจริงเท่านั้น ก็กลับไปเรื่องเดาใจว่าหมารอแฟนอีกนั่นแหละ

พรวดๆๆออกมา ไว้เดี๋ยวค่อยกลับมาอ่าน ตอนพิมพ์ไม่เข้าใจตัวเองเท่าไหร่ รู้แต่ว่ารู้สึกโชคดีที่ตัวเองเป็นคนพิมพ์เร็ว(มาก) ทำให้พิมพ์ตามความคิดตัวเองได้ทัน



Create Date : 16 พฤษภาคม 2551
Last Update : 16 พฤษภาคม 2551 16:43:36 น. 7 comments
Counter : 376 Pageviews.

 
เข้ามาเยี่ยมและขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมบ้านของพระจันทร์นะคะ


โดย: เจ้าแห่งน้ำคือพระจันทร์ วันที่: 16 พฤษภาคม 2551 เวลา:20:06:48 น.  

 
เฮ้ย โห หู แก เขียนบล็อกได้งงกว่าเราอีกนะ

สิ้นสุดของโลกแห่งบัญญัติก็ไม่มีทุกข์ไม่มีนิพพานนะ

แต่จะงงได้ก็เพราะว่าคิดว่าต้องเข้าใจล่ะมั้ง

เออมี 2 คนนั่งมองขนนกล่ะ ฮิตจริงๆ


โดย: ปุ๊กกู่ IP: 58.8.196.160 วันที่: 16 พฤษภาคม 2551 เวลา:21:01:46 น.  

 
ความจริงไม่น่าพิสมัยเสมอไปหรอก....ขอให้มีวันที่สวยงามนะ...แม้ต้องเจอกับมายา ก็ขอให้ทำไปเพื่อจรรโลงโลกให้สวยงาม....เราเลือกเจอ เลือกรับไม่ได้ดั่งใจ แต่เรา....เลือกทำได้


โดย: อัญชัญแก้ว (un_shun ) วันที่: 16 พฤษภาคม 2551 เวลา:21:02:19 น.  

 


โดย: sawkitty วันที่: 16 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:42:12 น.  

 
แสดงว่าครูเสี้ยว
เป็นคนคิดเร็ว ทำเร็ว อิอิอิ

อ่านหมื่นตาเร็วๆ
อาจจะเดินเลย "สาร" ที่หมื่นตาต้องการ "สื่อ"
ได้ง่ายนะครับ 5555

ว่าแล้วก็กลับไปอ่านสัก 3 รอบล่ะกันนะครับครูเสี้ยว 555555



โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 17 พฤษภาคม 2551 เวลา:11:43:42 น.  

 
นักภาษาศาสตร์อย่างโซซูร์เขาไม่ยอมเขียนหนังสือก็เพราะว่าแกถือว่าภาษาเป็นแค่สัญญะบางอย่างที่คนกำหนดมันขึ้น และผลที่เกิดคือโลกนี้ถูกแบ่งเป็นเสี่ยงๆ

มีคำกล่าวของหลวงปู่ดูลย์พูดถึงเรื่องนิพพานไว้ว่า
"ผู้ที่เขาตรัสรู้แล้ว เขาไม่พูดว่าเขารู้แล้วซึ่งอะไรเพราะสิ่งนั้นมันอยู่เหนือคำพูดทั้งหมด"




โดย: 000 IP: 118.173.218.234 วันที่: 17 พฤษภาคม 2551 เวลา:16:46:32 น.  

 
กลับมาแล้วเหรอค่ะ ... สบายดีรึเปล่า
วันนี้ตั้งใจว่าจะแวะมาดูเฉยๆ แต่ก็ต้องตกใจที่เห็นการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง
ดีใจ ที่กลับมาค่ะ
อย่าคิดมากเลยนะค่ะ

บางที เวลาก็เป็นคำตอบที่ดีที่สุดค่ะ
เอาใจช่วยนะค่ะ

มีความสุขทุกๆวันนะค่ะ
อากาศ


โดย: yonongi IP: 203.144.211.242 วันที่: 28 พฤษภาคม 2551 เวลา:13:30:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
gluhp
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]




Here...
I'm on the rooftop

Between...
pavement and stars.

Here's...
hardly no day
nor hardly no night

There're things...
half in shadow
and half way in light

It's where...
I gather my thoughts
and grow my dreams

which...
are scattered
all around

In my words,
my songs,
my dance.

คน นั่งจ้องชีวิต
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2551
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
16 พฤษภาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add gluhp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.