YOU are not afraid. You think YOU are afraid. ~Shantimayi~
คุณครูนักเรียนอนุบาล 2

วันนี้มีสอนตั้งแต่ 9 โมงเช้า
ตั้งปณิธานบอกตัวเองอย่างหนักแน่นว่าจะใจเย็น
เด็กก็คือเด็ก อย่าไปดุเขา อย่าทำให้เขาเสียขวัญ
เด็กอนุบาล 2 สี่ห้าขวบเท่านั้น จะไปรู้เรื่องอะไรมากมาย
เขายังบริสุทธิ์เกินกว่าจะเป็นที่รองรับอารมณ์ของเรา

ใกล้จะเสร็จภารกิจ อีก 20 นาทีเท่านั้น
ไอ้ที่อดทนเก็บกลั้นไว้ตั้งแต่ชั่วโมงแรกก็เริ่มจะล้นออกมา
เสียงเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกตัวได้ก็ยิ้ม แล้วก็เงียบ
เด็กๆก็เงียบตาม หันมามองว่าครูเงียบทำไม
เลยได้สอนต่อ เด็กๆก็เลยวิ่งเล่นกันต่อ
(ห้องเรียนเป็นห้องสี่เหลี่ยมโล่งๆ ใหญ่ๆ
มีบาร์สำหรับเกาะรอบห้อง แถมด้วยเสาหลักกลางห้อง)
ความเครียดแล่นขึ้นมาเป็นริ้วๆ ฉันจะเอายังไงกับมันดี(วะ)เนี่ย
เอาเด็กไม่อยู่เอาเสียเลย หกล้มปากแตก เจ็บตัวจะทำยังไง

ก็เลยเงียบอีก แล้วค่อยสอนต่อ
เป็นอย่างนี้อยู่เกือบ 10 รอบ ทนไม่ไหวแล้ว
เลยบอกเด็กๆว่า ครูไม่สอนแล้วนะ
แล้วจับเด็กแยกไปคนละมุมเลย ให้เนั่งลงกระจายเต็มห้อง
แล้วก็เปิดเพลงแนวคลาสสิคจากหนังเรื่อง Rich and Famous
อยากฟังเองนั่นแหละ ตั้งใจจะสงบจิตใจตัวเอง
แล้วสั่งให้เด็กนั่งเงียบๆ ปิดไฟ ฟังเพลงที่ครูจะเปิด

เด็กบางคนก็หน้าจ๋อย บางคนที่แสบๆ ก็ไม่รู้เรื่องว่าครูโกรธแล้วนะ
แล้วก็เริ่มมีบางคนลุกขึ้นมาเต้นกับเพลงอย่างมีความสุข
เด็กๆคนอื่นๆก็เต้นตามมั่ง เคยเห็นรูปอะไร เคยเรียนท่าอะไร
ก็พยายามจะเลียนแบบ แข่งกันเต้นสุดฤทธิ์
ทำเอาเรารู้สึกผิดที่ไปโกรธเขา ที่อารมณ์เสีย
พวกเด็กๆที่หน้าจ๋อยๆ พอเห็นเพื่อนเต้นก็เต้นมั่ง
พวกเขาบริสุทธิ์เกินกว่าจะใส่ใจความหงุดหงิดของใครๆ
คนเป็นครูก็เลยได้ทีที่จะไถ่โทษที่ตัวเองก่อไว้
สนับสนุนให้นักเรียนตัวน้อยๆลุกขึ้นมาเต้นกันใหญ่
จนเพลงจบ สนุกสนานกันถ้วนหน้า แล้วปรบมือให้ตัวเอง

ขณะฟังเพลง สายตามองที่เด็กๆเหล่านั้น
มือไม่ได้ว่าง หากเขียนไดอารี่ไปด้วย



I don't want to be me.
That's why I'm not writing in my language.
I'm calming down myself. I feel so bad.
They are nice. They are good girls.
Trouble is actually lying on me.
I'm not a good teacher. I know it. I can't teach them.
Yes, they love to dance. They'd like to learn.
But I can't shoot them to the top. I just can't.

ท้ายที่สุดแล้ว ใครจะหนีตัวเองพ้น กรรมย่อมกำหนดชีวิต
เปล่า ไม่ได้บอกว่าการสอนเป็นเวรเป็นกรรม
เป็นบุญที่เราสร้างมาต่างหาก ที่ทำให้เราได้สอน

ให้กำลังใจตัวเอง......ให้กำลังใจทุกคน
แต่ละอย่างที่เกิดขึ้น เชื่อว่ามันเป็นผลบุญที่เราได้สร้างมา
มองโลกในแง่ดี................


Create Date : 29 สิงหาคม 2549
Last Update : 29 สิงหาคม 2549 12:43:59 น. 5 comments
Counter : 466 Pageviews.

 
ดิฉันไม่เคยเป็นครู แต่รู้ว่าการเป็นครูยากนักหนา...เลยอยากมาให้กำลังใจคะ อย่าเพิ่งท้อนะคะ...

คิดว่า อีกหน่อย คุณต้องเป็นครูที่ดีแน่ๆ เพราะคุณรู้ตัวว่าโกรธ พยายามระงับ...อีกหน่อย พอชั่วโมงบินเยอะๆ คงสบายขึ้นแหละน่า

คนเป็นแม่เลี้ยงลูกตัวเองแท้ๆ ยังสติแตกเลยคะ นับอะไรกะครูที่ต้องเจอเด็กเยอะๆ ...
บางวัน ดิฉันตั้งใจเลี้ยงลูกมากไป กลับรู้สึกไม่ดี...สู้บางวันที่ไม่ตั้งใจเลี้ยงไม่ได้ ...จริงๆ นะคะ...วันที่ไม่ตั้งใจ เราก็จะไม่ค่อยกังวลกะสิ่งที่เราต้องให้ลูกไม่ผูกกะเงื่อนเวลามาก ปล่อยมันไหลไปปปปป

เด็กอนุบาลจะให้เรียนอะไรเยอะแยะคะ คุณครู


โดย: มรรคณิชา วันที่: 29 สิงหาคม 2549 เวลา:13:19:38 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

Image Hosted at ImageHosting.us


โดย: opleee วันที่: 29 สิงหาคม 2549 เวลา:21:29:21 น.  

 
ครูคือคนให้ความรู้แต่ไม่ใช่เสมอไปครูเป็นมากกว่าที่เราคิด ครูเป็นอาชีพที่ต้องใช้ความอดทนสูง จากนักเรียนที่เห็นใจคุณครู


โดย: การ์ตูน IP: 124.120.63.130 วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:20:55:27 น.  

 
ฮันนี่


โดย: ดล IP: 124.120.63.130 วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:20:59:26 น.  

 
หวีดดีค่ะ
เราก็เป็นอีกคนนะคะที่กำลังจะก้าวไปเป็นครู คิดเลยค่ะว่าเราจะเป็นครูจริงๆๆรึป่าว
เพราะเวลาที่ไปสอนนักเรียน ก็เอาเด็กนีกเรียนไม่ค่อยอยู่เหมือนกัน หาทางวิธีแก้ไขพฤติกรรมบางอย่างของนักเรียนแล้ว ก็ใช้ได้แค่ไม่นาน ต้องคอยคิดอยู่เสมอว่าจะจัดการกับเด็กยังไง เหนื่อยมาก็หลายครั้ง บางทีคิดว่าเราคิดผิดรึป่าวที่เลือกมาเป็นครู แต่ก็ได้กำลังใจจากคนรอบข้าง เลยยังสู้อยู่ค่ะ บางทีอยู่กับเด็ก ก็ได้อะไรดีดีเยอะนะคะ บางวันก็ทำให้เราอมยิ้มได้ บางวันก็ทำเราเกือบร้องไห้ก็มี ก็ต้องอดทนกับมันอ่ะค่ะ


โดย: ปุก IP: 58.64.112.29 วันที่: 18 ตุลาคม 2551 เวลา:15:00:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
gluhp
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]




Here...
I'm on the rooftop

Between...
pavement and stars.

Here's...
hardly no day
nor hardly no night

There're things...
half in shadow
and half way in light

It's where...
I gather my thoughts
and grow my dreams

which...
are scattered
all around

In my words,
my songs,
my dance.

คน นั่งจ้องชีวิต
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2549
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
29 สิงหาคม 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add gluhp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.