Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2564
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
14 พฤศจิกายน 2564
 
All Blogs
 
ฝนแปดแดดสี่ ระนองอีกที


ใครคุ้นๆว่าเคยอ่านทริประนองจากบล็อกนี้ไปแล้ว โปรดวางใจครับ นี่ไม่ใช่การรีรัน แต่เป็นทริประนองที่เพิ่งไปล่าสุดเมื่อวันที่ 21-23 ต.ค. 64 ที่ผ่านมาเพราะน้องชายยังไม่เคยเที่ยวจังหวัดนี้อย่างจริงจัง ทริปสามวันแต่เที่ยวระนองจริงๆ วันเดียวครับ ชุมพรอีกวันนึง เดินทางไป-กลับอีกวันนึง

อ่านบล็อกระนองเก่า (ปี 62) ได้ที่นี่ >> ฝนแปดแดดสี่ ที่นี่ระนอง

สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่ก็คือๆ กับทริปเดิมนั่นแหละ เพิ่มเติมคือโรงแรมและร้านเด็ดร้านดังที่คราวก่อนยังไม่ได้กิน ที่ไหนเคยไปแล้วก็จะขอบรรยายสั้นๆ ข้ามไปไวๆ เพราะกล้องก็กากลง เวลาเที่ยวก็สั้นลง ไม่รู้จะเอาอะไรมาเขียนให้ดูดีกว่ารอบที่แล้ว รอบนี้เราจึงเน้นกิน! (ได้ยินเสียงปรบมือกึกก้องจากเพื่อนบล็อกผู้ตะกละตะกลามและไม่อยากอ่านประวัติศาสตร์)

 
สถานที่ท่องเที่ยวที่ไปซ้ำ
- น้ำตกปุญญบาล
- สุสานเจ้าเมืองระนอง
- วัดสุวรรณคีรีวิหาร
- จวนเจ้าเมืองระนอง
- วัดบ้านหงาว
- บ่อน้ำร้อนรักษะวาริน

สถานที่ท่องเที่ยวใหม่
- อนุสาวรีย์ จปร.
- วัดสุวรรณคีรี (ปากจั่น)
- ภูเขาหญ้า
- ศาลหลักเมืองระนอง
- อนุสาวรีย์คอซู้เจียง
- พระราชวังรัตนรังสรรค์
- บ้านเทียนสือ
- จุดชมวิวเขาฝาชี

สถานที่ท่องเที่ยวที่รอบนี้ไม่ได้ไป
- ซากหัวรถจักรไอน้ำเขาฝาชี
- ตลาดสะพานยูง

ทริปนี้แวะเที่ยวและกินมื้อเที่ยงที่หาดทุ่งวัวแล่น จ.ชุมพร จากนั้นก็เข้าถึงเมืองระนองพร้อมถนนที่กำลังก่อสร้างชั่วกัปชั่วกัลป์และฝนถล่มทั้งวันทั้งคืนตามวิถีระนองครับ ที่เที่ยวแรกที่จ่ออยู่ตรงทางเข้าจังหวัดเลยก็คือ ศิลาจารีกสลักปรมาภิไธย ย่อ จปร. ซึ่ง ร.5 ประพาสระนองในปี พ.ศ.2433 และเซ็นชื่อไว้บนหิน ข้างๆ กันก็มีก้อนหินที่ ร.9 และพระพันปีหลวงมาเซ็นชื่อไว้เมื่อปี พ.ศ.2502


วัดสุวรรณคีรี (ปากจั่น) ทางเข้าทุเรศไม่พอ ยังต้องขับรถขึ้นไปบนเนินชัน ยิ่งฝนตกแบบนี้ยิ่งลำบาก วัดนี้เป็นวัดใหม่นะครับ ที่โดดเด่นคือพุทธสุวรรณคีรีเจดีย์ จำลองจากเจดีย์ชเวดากอง สร้างในปี พ.ศ.2554 บรรจุพระหยก 2,999 องค์ รองมาคือพระธาตุอินทร์แขวนจำลอง อีกสักพักคงตามมากันหมดพม่าเลยครับ พระเจ้าทันใจ พระธาตุมุเตา พระมหามัยมุนี พระตาหวาน ฯลฯ จัดมา


เข้าใกล้เมืองระนองเข้าไปเรื่อยๆครับ มาถึงบ้านทับหลี แน่นอนว่ามื้อแรกที่ได้กินเมื่อเข้าระนองต้องเป็นซาลาเปาทับหลีที่โด่งดัง ชาวบ้านแถบนี้เลยขายซาลาเปากันเกือบทุกหลังคาเรือน และขยายไปขายทั่วประเทศ จนไม่รู้เจ้าไหนเป็นเจ้าไหน พอๆ กับไก่ย่างวิเชียรบุรี ก๋วยเตี๋ยวเรืออยุธยา และแม่นาคพระโขนง (มีคนแย้งว่าอันหลังไม่ใช่) ครั้งก่อนๆ สุ่มร้านมั่ว แต่คราวนี้มาเที่ยวแบบคนมีความรู้ครับ เจ้าแรกที่ขายซาลาเปาและทำให้ชื่อซาลาเปาทับหลีโด่งดังขึ้นมาก็คือฮั่นหยกหย่วน ที่เริ่มกิจการตั้งแต่ปี พ.ศ.2495 สืบทอดกิจการจากรุ่นสู่รุ่น และสืบทอดเทคนิคการทำซาลาเปาให้แก่คนในหมู่บ้าน จนทับหลีเต็มไปด้วยร้านซาลาเปา

เราลงไปที่ร้านอย่างภาคภูมิใจที่รู้จักร้านออริจินัล และพบว่าซาลาเปาหมด (แป่ว!) ปกติเขาจะสั่งไว้ก่อนน่ะ เอาจริงๆ ถามชาวระนองร้านไหนก็รสชาติเหมือนกันหมดจ้าาาา /me ฝ่าฝนกลับขึ้นรถ


แล่นสาย 4 จะเลียบแม่น้ำกระบุรีที่เป็นชายแดนไทย-พม่า ถ้าใครว่างๆแวะถ่ายป้ายคอคอดกระ จุดที่แคบที่สุดของประเทศไทยได้นะ เดี๋ยวที่ต่อไปจะออกจากเส้นหลักเข้ามาในแผ่นดินหน่อยนึงครับ แวะกินกาแฟกันที่ก้องวัลเลย์ ที่นี่เป็นแหล่งปลูกกาแฟและเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ สามารถชมกรรมวิธีการผลิตเมล็ดกาแฟตั้งแต่ปลูกยันชงได้ แต่วันฝนถล่มอย่างนี้ เข้าไปสั่งกาแฟกินอย่างเดียวก็เกินพอแล้วครับ ทางเข้าหน้าตาเหมือนเหวนรก แต่ซีวิค 1800cc (รถน้อง) ยังลงได้ชิลๆ

อาห์ วันที่ฝนตกวัลเลย์แปรสภาพจนเหมือนปลักควาย ถึงจะเป็นโรบัสต้าแต่กาแฟที่นี่ก็อร่อยนะ ....น้องบอก เพราะผมกินกาแฟไม่เป็น


น้ำตกปุญญบาลครับ อยู่ริมถนนมองเห็นได้เลย รอบก่อนจ่าย 20 บาทเข้าไปข้างใน ได้มุมสวยกว่านี้ แต่รอบนี้ยังไม่เปิดให้เข้าด้วยเหตุโควิด ถ่ายจากถนนไปก่อนครับ ร้านเปลือกหอยกับแผงขายทุเรียนที่เคยซื้อก็หายสาบสูญไปพร้อมนักท่องเที่ยว


สุสานเจ้าเมืองระนอง นี่เคยมาแล้วจ้าาาาา สุสานคนจีนก็เป็นแหล่งท่องเที่ยวของจังหวัดได้อะเนอะ พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี หรือ คอซู้เจียง ณ ระนอง เป็นเจ้าเมืองระนองคนแรก บุตรชายคนที่ 6 คอซิมบี๊ ณ ระนอง ไปว่าราชการเมืองตรังและพัฒนาตรังจนรุ่งเรือง ตระกูลนี้บริหารเก่งจริงๆ (ทั่นกิตติรัตน์ ณ ระนอง คับ มีคนไม่เห็นด้วยคับ โยกย้ายมันไปอยู่กับถวิล เปลี่ยนศรีเลยคับ) 141

 

สิ่งที่เพิ่มเติมเข้ามาในแพทช์นี้คือนุ้งหมา ปกติไม่ใช่ด็อกพีเพิล แต่ตัวนี้มันเชื่องจนคนแปลกหน้าพากันประทับใจ เที่ยวไปหลายๆ ที่จะพบว่าหมาระนองนิสัยดีทุกตัวครับ

ผมควรส่งไอ้หมา 4 ตัวข้างบ้านมาอบรมที่ระนองเพื่อคืนหมาที่ดีกลับสู่สังคม

 


เข้ามาในเมืองครับ วัดสุวรรณคีรีวิหาร นี่ก็เคยมาแล้ว แบบขับรถไปที่พักแล้วมันผ่าน เลยเข้าไปวนเล่นแบบไม่ตั้งใจ รอบนี้ก็เช่นกันครับ แต่มีพระสงฆ์ประกอบภาพเพิ่มความอาร์ต


จวนเจ้าเมืองระนอง แน่นอนว่าเคยมาแล้วครับ ยังคงมีความเป็นโบราณสถานที่สุดเท่าที่มีอยู่ในระนอง

 

บริเวณนี้เป็นโรงกลวงเก่า (โรงถลุงแร่)
ตรงนี้คือน้ำพุวงเวียนโรงกลวง สร้างในปี พ.ศ.2540 เนื่องในโอกาสในหลวง ร.9 อายุครบ 60 ปี

 


และนี่คือสิ่งที่ทำให้อยากอัพบล็อกระนองอีกรอบครับ โรงแรมฟาร์มเฮ้าส์ระนอง ที่พักของรอบนี้นั่นเอง เจ้าหน้าที่บริการดี๊ดี และชอบการออกแบบมากกกกก ความกุ๊กไก่เต็มโรงแรมแต่สวย เด็กไปก็รู้สึกสนุกสนานกับความไก่ ทางเดิน และห้องเด็ก ผู้ใหญ่ไปก็รู้สึกถึงความหรูหราและสะดวกสบาย ใช้บริการได้ทั้งหมดนะครับ ห้องเด็ก โต๊ะสนุ๊ก ห้องฟิตเนส สระว่ายน้ำ มี welcome egg เป็นไข่ออนเซ็น แหวกไปอีก จองตรงถูกกว่าเข้าเว็บนะครับ ได้ห้องคืนละ 900 เอง

 

ด้านหน้าโรงแรมมีร้านขายของที่ระลึกและผลิตภัณฑ์การเกษตรคุณภาพดี ได้น้ำปลาปลาทูกับคุกกี้กาหยูกลับบ้าน
 


รอบก่อนพลาดร้านนี้ไป อยู่ใกล้ที่พักแท้ๆ ถอดรองเท้า เป็นร้านดังของระนองครับ เดิมเป็นโรงกลวง ตอนนี้ขายอาหารทะเลภาคใต้ ร้านอยู่ติดจวนเข้าเมือง ตอนไปถึงร้านตกใจเล็กน้อยที่ความเป็นตึกแถวสูงเกินทานทน แต่ไม่ได้กินในตึกแถวนะครับ เดินทะลุครัวออกไปด้านหลังร้านมีพื้นที่กว้างขวางอยู่ คุณภาพวัตถุดิบไม่ได้เลิศหรูอะไร แต่รสชาติอาหารนั้นจัดว่าเด็ด มื้อนี้ทั้งกุ้งผัดกะปิสะตอ ยำผักกูด และกุ้งต้มกะทิใบเหลียง ล้วนดีงาม เสียดายกุ้งแชบ๊วยมันไม่อลัง เมนูมีราคาชัดเจนนะครับ แต่ถ้าไม่เลือกไซส์ก็จัดไซส์ใหญ่หมด ราคาก็ใหญ่ตาม


มื้อเช้ากินต่อ!! ก็บอกแล้วว่าทริปนี้เน้นกิน ผมเศร้าใจมากที่มนุษย์ทั่วไปสามารถกินอาหารได้เพียงมื้อละหนึ่งร้าน ทั้งที่ต่างถิ่นล้วนมีร้านดีๆ ที่ชีวิตนี้คงได้มีโอกาสขับผ่านแค่ไม่กี่ครั้ง ระนองโอชา ขายซาลาเปา ติ่มซำ ขาหมู บะกุดเต๋ บ๊ะจ่าง โจ๊ก ชุดอาหารเช้า สลัด ข้าวอบ สปาเก็ตตี้ ไข่กระทะ ....พอ! มาร้านนี้ก็กินติ่มซำนั่นละครับ ลูกค้าเดินเข้าไปเลือกในตู้เย็นแล้วส่งให้เขานึ่งได้เลย 22 บาททุกอันครับ บางอันก็คุ้มบางอันก็ไม่คุ้ม แต่ก็ต้องเลือกคละกันให้มันหลากหลายนั่นละ


ลงมาตอนล่างของระนอง วัดบ้านหงาว เคยมาละครับ วัดที่มีพระดีบุกองค์ใหญ่ที่สุดในโลก


มองไปภูเขาฝั่งตรงข้ามเห็นน้ำตกหงาวด้วย ปกติน้ำน้อย แต่ช่วงนี้น้ำมาก เห็นน้ำตกได้ชัดเจนแต่ไกล


แต่ก่อนคิดว่าภูเขาด้านหลังวัดบ้านหงาวคือภูเขาหญ้า มันก็มีแต่หญ้าจริงๆ อะนะ แต่ ภูเขาหญ้า ที่เขาเที่ยวกันคืออันนี้ต่างหาก! อยู่เลยวัดบ้านหงาวขึ้นมาทางเมืองระนอง 2 กม. เป็นภูเขาที่ไม่มีต้นไม้ปกคลุม เลยได้ชื่อว่าภูเขาหญ้า เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติจากการที่ดินแทบไม่มีแร่ธาตุจนไม่มีอะไรขึ้นได้นอกจากหญ้า หน้าฝนหญ้าเขียวชอุ่ม ให้ความรู้สึกรีเฟรชจากการใช้ชีวิตหน้าคอมมาก




บ่อน้ำร้อนรักษะวาริน นี่คือสถานที่ท่องเที่ยวที่โด่งดังที่สุดของระนองครับ มาหนนี้เป็นรอบที่สามแล้ว รู้สึกน้ำที่นี่จะร้อนขึ้นเรื่อยๆ หรือเปล่านะ วันนี้ควันขึ้นฉุยเลย บ่อพ่ออุณหภูมิ 60 องศา แต่ถ่ายลงไปในบ่อแช่เท้าแช่ตัวให้เย็นลงแล้ว อุณหภูมิบ่อแช่ที่พอเหมาะกระตุ้นเลือดลมคือ 40 แต่ที่นี่สงสัยจะ 50-60 ได้มั้งครับ ลงไปทีเป็นชาบูเลย

 


มุกอมรศิลป์ ร้านขายมุกและเปลือกหอยที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดระนองครับ วันนี้เปลี่ยนคนเฝ้าเป็นผู้หญิงและคุณยาย แต่คนไหนก็พูดคุยดีน่าซื้อทั้งนั้นเลยครับ ได้หอยกลับบ้านไปกระบุงนึง

 


ร้านคุ้นลิ้นนี่ก็ร้านดัง เมนูน่ากินเยอะเลย แต่ไม่เคยมาพอดีมื้อ จะซื้อปูนิ่มเสียบไม้กินเล่นก็ดันหมด ได้กาแฟมา 3 แก้วแทน

 


กลับเข้ามาในเมืองระนอง ริมถนนเพิ่มผลจะมีศาลหลักเมืองระนองอยู่ริมคลองหาดส้มแป้น สร้างในปี พ.ศ.2533 เหมือนเพิ่งนึกได้ว่าจังหวัดนี้ยังไม่มีหลักเมือง สาเหตุที่สร้างศาลหลักเมืองตรงนี้เพราะคลองส้มแป้นเป็นคลองที่ ร.5 เคยใช้ช่วงที่เสด็จประพาสระนอง พ.ศ.2433 และบริเวณนี้เป็นบ้านเดิมของพระยารัตนเศรษฐี เจ้าเมืองระนองยุคนั้น


ใกล้กันคืออนุสาวรีย์พระยาดำรงสุจริตมหิศรภักดี (คอซู้เจียง) เจ้าเมืองระนองคนแรก สร้างในปี พ.ศ.2543


พระราชวังรัตนรังสรรค์ เป็นวังที่ใหญ่โตโอ่อ่าที่สุดในระนอง สร้างไว้ตอน ร.5 แวะมาหนเดียวนั่นละครับ (พ.ศ.2433) ส่วนที่ทำงานของเจ้าเมืองจริงๆ คือตึกกระต๊อบในจวนเจ้าเมืองโน่น ร.5 เห็นวังสร้างซะอลังก็เสียดายหากจะใช้ครั้งเดียว เลยอนุญาตให้ใช้เป็นตึกราชการด้วย

ค่าเข้าผู้ใหญ่ 50 เด็ก 20 เขาจะมีรอบบรรยาย แต่เราจะเดินเองอิสระก็ได้ ช่วงนี้โชว์ผลฉีดวัคซีนด้วยนะครับ ถึงจะเข้าได้ ถ่ายภาพได้ ยกเว้นชั้น 3


กลับเข้ามากลางเมืองระนองอีกรอบ มาที่ บ้านร้อยปีเทียนสือ ที่เพิ่งเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ไม่กี่ปีมานี้ สร้างขึ้นในสมัย ร.5 คาดว่ามีอายุกว่า 150 ปี และเป็นบ้านที่เก่าแก่ที่สุดในระนองที่ยังใช้อยู่อาศัย คุณเทียนสือเจ้าของบ้านได้แต่งงานกับคุณฉายหล่วน หลานสาวของคอซู้เจียง และรับสืบทอดบ้านนี้มา ในบ้านนอกจากผังอาคารแบบจีนดั้งเดิมแล้วยังมีข้าวของเครื่องใช้และรูปถ่ายตระกูล ณ ระนอง มีบริการเช่าชุดถ่ายรูป และขายอาหารเช้าด้วย

ช่วงนี้กำลังจะมีคนในรัฐบาลเดินทางมา เลยเตรียมความพร้อมและมีคุณลุงศุภพรพงษ์ชัย (โกศุภ) ผู้สืบเชื้อสายของเจ้าเมืองระนอง (หากนับจากคอซูเจียงก็จะเป็นรุ่นที่ 6) คอยบรรยายความเป็นมา และแนะนำมุมถ่ายรูปยอดฮิตต่างๆ ในบ้าน คนจีนที่ทำมาค้าขายจะถือเรื่องโชคลางเป็นอย่างมาก ไม่นานมานี้คุณบัณฑูร ล่ำซำก็เพิ่งเดินทางมาถ่ายรูปกับกรอบประตูบ้านหลังในเพราะทราบว่าตัวหนังสือจีนนี้เป็นมงคลมาก

 


บ้านนี้ไม่เสียค่าเข้าชมนะครับ สามารถสนับสนุนการอนุรักษ์โดยอุดหนุนของที่ระลึกหรือบริจาคลงตู้ได้ตามศรัทธา

ไหนๆ ก็กลับเข้ามาในเมืองแล้ว กินร้านหน้าโรงแรมกุ๊กไก่ที่พักนั่นละครับ ผ่านเข้าออกเห็นหลายทีละอยากลอง ร้านบาร์บีคิวสเต็ก ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับโรงแรมนะ เป็นร้านสเต็กที่เมนูหลากหลายจนน่าตกใจที่ร้านเล็กกระจิ๋วจะมีทั้ง หมู ไก่ เนื้อ ไส้กรอก แฮม ดอรี่ แซลมอน หอยแมลงภู่นิวซีแลนด์ เนื้อแกะก็มีนะเออ ร้านนี้ซุปอร่อยมาก


อิ่มแล้วก็กลับขึ้นบน ที่เที่ยวสุดท้ายก่อนออกจากระนองแล้วครับ จุดชมวิวเขาฝาชี ทางขึ้นยาว 2.6 กม. แถมแคบแบบรถสวนกันไม่ได้ และหญ้าขึ้นยาวทั้งสองข้าง แล่นไปบีบแตรเตือนไปเรื่อยๆ นะครับ ระวังจ๊ะเอ๋กับเพื่อนสวนทาง

ในที่สุดก็ขึ้นมาถึงด้านบนและพบว่ามันงดงาม ตรงนี้เป็นจุดที่แม่น้ำกระบุรีไหลมาบรรจบกับคลองละอุ่น ฝั่งตรงข้ามนั่นคือพม่าเลยนะครับ ตรงนี้เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่ทหารญี่ปุ่นเคยขึ้นมาตั้งค่ายด้วย


วันนี้ดี๊ดี เป็นวันเที่ยวระนองที่ฝนไม่ตก ซึ่งหายากมาก จากนั้นก็ไปชุมพรต่อครับ หมดแล้วระนองงง จังหวัดที่ไม่ค่อยมีที่เที่ยวยังอุตส่าห์จะมาซ้ำ แต่หนนี้รู้สึกมีอะไรขึ้นมาเยอะเลย อาหารก็อร่อย โรงแรมก็ดี คุณหลานร้องอยากไปโรงแรมกุ๊กไก่อยู่เรื่อยๆ โอกาสได้กลับไปคงยากแล้วน้าาาา ระนองไม่ใช่โคราช ลำปาง หรือชุมพรที่จะแวะพักบ่อยๆ น่อ...


 


Create Date : 14 พฤศจิกายน 2564
Last Update : 14 พฤศจิกายน 2564 22:24:50 น. 32 comments
Counter : 563 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtoor36, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณเริงฤดีนะ, คุณKavanich96, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณสองแผ่นดิน, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณกะว่าก๋า, คุณmultiple, คุณทนายอ้วน, คุณThe Kop Civil, คุณกิ่งฟ้า, คุณtuk-tuk@korat, คุณmariabamboo, คุณหอมกร, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณlovereason, คุณInsignia_Museum, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณTui Laksi, คุณตะลีกีปัส, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณทุเรียนกวน ป่วนรัก, คุณkae+aoe, คุณhaiku, คุณ**mp5**


 
เจิม!!!


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2564 เวลา:22:49:11 น.  

 
เทพพระเจ้าทันใจ นัตโบโบยี ผมเคยอ่านในบทความอันนี้ ทำให้เราได้มุมมองอีกแบบนึงเหมือนกัน จำลองก็เป็นได้แค่ของจำลองครับ

https://www.silpa-mag.com/culture/article_33024

บางทีมันก็น่าผิดหวัง ที่ซื้อไม่ได้แต่ถ้าชาวบ้านว่างั้นก็คงเป็นงั้นแหละครับ คนท้องถิ่นว่างั้น

น้ำตกปุญญบาลรอบก่อนถ่ายข้างในเลย ไม่เปิดให้เข้าข้างในคงกลัวคนไปเล่นน้ำแล้วมีปัญหาจากสารคัดหลั่งมั้งครับ

หมาน่าจะคุ้นกับคนเลยนิสัยดี ที่ยอมทำตัวนิสัยดีเพราะต้องการขอกิน (น่าจะ) ร้านอาหารชื่อแปลกมาก แต่อาจตั้งชื่อเพื่อให้คนจดจำ ภูเขาหญ้ายังดีกว่าภูเขาไม่มีหญ้า เป็นดินแล้งๆ นะครับ (มองในแง่ดี)

บ่อน้ำร้อน ถึงจะร้อนแต่ลงไปก็ไม่น่าจะเป็นไรนะครับ คิดซะว่าซ้อมตกนรกก็จะทำให้เรารู้สึกอดทนได้มากขึ้น


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2564 เวลา:23:16:49 น.  

 
ขอบคุณที่แบ่งปัน


โดย: Kavanich96 วันที่: 15 พฤศจิกายน 2564 เวลา:9:29:50 น.  

 
เห็นอาหารแล้วน้ัำลายสอ อยากกิน... สถานที่เที่ยวโอเคเลย

เคยผ่านมาบ้างแต่จำไม่ค่อยได้แล้ว นำมาฟื้นก็ดี

ผมว่าให้คนไทยเที่ยวกันเองนะดีแล้ว เงินจะได้สะพัดคนจะได้
มีงานทำเป็นห่วงลูกโซ่

ว่าแต่ว่าแถวระนอง เพื่อนบ้านเขาก็ชอบเดินเข้ามามิใช่หรือ
เขาไม่บินหรอก


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 15 พฤศจิกายน 2564 เวลา:11:23:03 น.  

 
เคยไปเที่ยวระนองตอนเรียนมหาลัยครับ ครอบครัวของรุ่นน้องทำแพปลาอยู่ที่ระนอง

ยังจำได้ว่าไปพักที่ รร จันทร์สมธารา แช่น้ำแร่กันสนุกไปเลยครับ ไปเที่ยวภูเขาหญ้า แล้วก็ไปเที่ยวรีสอร์ทชายทะเลจำชื่อไม่ได้ครับ แต่จำได้ว่าไกลมาก ไม่มีคนเรย เพื่อนๆผู้หญิงถึงกับร้องไห้เลยครับ ฮ่าๆๆๆ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 15 พฤศจิกายน 2564 เวลา:19:56:29 น.  

 
ตามมาเที่ยวระนองด้วยครับ
(หน่วยงานที่อยู่ก็เคยจัดศึกษาดูงานแบบ 1 ช.ม. ระนอง แต่ตอนนั้นเลือกกระบี่)
เก็บเป็นข้อมูลไว้เที่ยวครับ แต่คงต้องหลังโควิดครับ กะไปให้ถึงเกาะพยาม



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 15 พฤศจิกายน 2564 เวลา:22:08:12 น.  

 
ระนองพี่ก๋ายังไม่เคยไปมาก่อนเลยครับ
ดูรูปแล้วสะดุดตากับติ่มซำก่อนเลย 555

ชุมพรเคยไปหนึ่งครั้ง
ประทับใจมาก
อยากกลับไปอีก

น้องชีริวเป็นคนเที่ยวแบบเก็บรายละเอียด
เก็บข้อมูลได้เยอะมากๆครับ
ทั้งที่เที่ยว ที่พัก อาหาร วัดวาอาราม
สุดยอดเลย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 พฤศจิกายน 2564 เวลา:23:07:47 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องชีริว



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:6:54:28 น.  

 
รีวิวได้น่าสนใจมากครับ


โดย: SertPhoto วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:7:30:34 น.  

 
สวัสดีครับคุณชีริว

ตามมาเที่ยวด้วยคนครับ
น่าสนใจหลายที่เลย พระราชวัง บ่อน้ำร้อน เนินเขาหญ้า น้ำตก จุดชมวิว ดูรูปไปด้วย อ่านไปด้วย เพลิน ^^

และทุกทริปคุณชีริวมีอาหารน่ากินเสมอเลย


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:9:46:05 น.  

 
แง้ๆ แง้ เสียใจ ปิดเม้นทืไม่ทัน โดนซีริว ลากคอ หิ้วปีกมาเม้นทืเลยอ่า 555

ระนองฝนตกเละตุ้มเป๊ะ แถมไปแต่ละที ทางไม่ดีอีก เดี๋ยวรอ อ.เต๊ะ ซื้อ 4x4 fourwheel ก่อนถึงจะกล้าไปนะครับ555

แล้วก็ วัดสุวรรณคีรี ดูแล้วถ้า อ.เต๊ะ ไปเที่ยวที่นี่
ก้ไม่ต้องไปถึงพม่าแล้วละครับ มีเหมือนกันเลยอะ ดีวุ้ย

ส่วน ฮั่นหยกหย่วน อุตส่าห์สืบเจอ แล้ว ดันเปาหมดซะอีก
ต้องอาฆาตไว้ก่อนนะครับ555

สุสานเจ้าเมืองระนอง มีการเมืองเข้ามาเกี่ยว ไม่อ่าววว
เม้นท์เรื่องหมายิ้มดีกว่า หมาอะไรยิ้มหวานกว่ากิ๊กเก่า อ.เต๊ะ ซะอีก เย้ย 555

โรงแรมฟาร์มเฮ้าส์ระนอง เจ้าของชอบกินหนมปังยี่ห้อนี้แหงๆ555

ราคาถูกมาก พยายาม click ที่รูป นึกว่ารูปจะขยายใหญ่
ไม่มีซะนะ ซีริวไม่ยอมทำให้ แง้ๆ ดิ้นเร่าๆ555

ส่วนร้านอาหารนี่ อ.เต๊ะ เคยกินมื้อละ 2ร้าน นะครับ
เพราะว่า ร้านแรกไม่อร่อย เปลี่ยนร้านเลย กินมัน 2ร้าน มื้อนั้น
สั่งยังกับ นักโทษแหกคุกมากินด้วย กระเป๋าแหกเลย555

แล้วก็ วัดบ้านหงาว นี่งานจิตรกรรมฝาผนัง เหมือนจะเป็นงานปฏิมากรรมนูนต่ำ ลวดลายละเอียด งดงามมาก

ภุเขาหญ้า กะ บ่อน้ำร้อน เป็น อ.เต๊ะ คงไม่แวะ ขี้เกียจเดิน
กะกลัวน้ำร้อนลวกไข่ด้วย 555

แต่ พระราชวังรัตนรังสรรค์ นี่น่าสนใจต้องแวะ แต่แดดไม่มีเลยอะ
เก็บภาพมาคงจะต้องมา ใช้ โฟโต้เฉาะ แต่งภาพช่วยนะครับ555

จุดชมวิวเขาฝาชี คุ้มค่าการบีบแตร วิวสวยมาก

อ้าวจบแล้วนี่ เม้นท์อัน ข้าม2 อัน คุณซีริวไม่รู้หรอก อิอิ

คุณซีริว คำราม ฮึ่มๆ เอ็งกลับมาเม้นท์ให้ครบเดี๋ยวนี้ เดี๋๊ยะๆ
เดี๋ยวข้าจะไปลากคอเอ็งกลับมาใหม่ 555






โดย: multiple วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:10:30:57 น.  

 
ผมเคยไประนองมาครั้งนึง ตอนนั้นไปทำกิจกรรมเข้าค่ายอาสาที่กะเปอร์ ไม่ได้เที่ยวไหนเลยครับ อยากกลับไประนองอีกครั้ง เพราะชอบบรรยากาศมาก ๆ แต่ยังไม่มีโอกาสสักที มาอ่านที่บล็อกคุณชีริว จุดชมวิวตรงเขาฝาชีสวยมาก ๆ ครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:13:52:26 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องซีริว แวะมาเที่ยวระนองด้วยค่ะ พี่กิ่งยังไม่เคยไประนองเลย ได้มาชมที่บล็อกน้องซีริวเหมือนได้ไประนองจริงๆเลยค่ะ น้องซีริว บรรยายได้ละเอียดและภาพประกอบชัดเจนพี่กิ่งชมเพลินทั้งได้ความรู้ด้านประวัติศาสตร์ด้วยค่ะ
บ่อน้ำร้อนดูท่าจะร้อนจริงๆค่ะ อิอิ กลัวโดนลวกค่ะ 555

มีความสุขยามบ่ายนะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:13:53:46 น.  

 
จุดชมวิวเขาฝาชีเคยไปนะคะ กลับรถยากมาก


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:16:03:47 น.  

 
เห็นภาพแล้วนึกถึงตอนได้ไปเยือนระนองเมื่อราวๆ 3ปีที่แล้ว
ถึงตรงทางแยกขึ้น จุดชมวิวเขาฝาชี สองจิตสองใจจะขึ้นไปดีใหม เพราะรถตอนนั้นไม่ใช้ 4X4 ไม่แน่ใจว่าจะไหวใหม?
ยกเลิก...
พอเห็นแล้วรู็สึกเสียดาย...555


โดย: พายุสุริยะ IP: 125.25.108.176 วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:20:06:48 น.  

 
คนดีที่ชอบบอกว่าตัวเองดี คนอื่นเลว
น่ากลัวที่สุดเลยครับ
เห็นแล้วเพลีย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:23:11:53 น.  

 
สวัสดีครับคุณชีริว

เรื่องฮิตๆ ของ อ.จิเอะ ก็จะมี เพอเพิลอาย( ที่แปลงร่างเป็นเสือ) คำสาปเงาพระจันทร์ (ฝาแฝดติดไวรัส มีพลังพิเศษ) ที่ดังมากๆ ก็ตะวันรักที่ปลายฟ้า (นางเอกย้อนยุคฮิตไทต์ : อารมณ์เหมือนแครอลไปอียิปต์ แต่จะมันกว่าครับ และเขียนจบแล้ว อันนี้คือดี ^^)

ส่วนเรื่องสั้นเล่มนี้อยู่ในช่วงที่ อจ. เริ่มขยับมาเขียนแนวผู้ใหญ่มากขึ้น เลยมีฉากและเนื้อหาทำนองนี้ครับ


การ์ตูนเรื่องล่าสุด จะเป็นพล็อตยุคอ็อตโตมัน สุลต่านสุไลมานครับ
ผมเคยเห็นมีซีรี่ส์ตุรกีด้วย เพราะเป็นตัวละครอิงประวัติศาสตร์ แต่เส้นเรื่องอาจไม่เหมือนกัน

ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยครับ


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 16 พฤศจิกายน 2564 เวลา:23:49:32 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องชีริว



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 พฤศจิกายน 2564 เวลา:6:17:39 น.  

 
ขอบคุณที่พาไปเที่ยวจ้าชีริว
ภาพสวยมาก ดูเฉอะแฉะไปหมดเนอะ




โดย: หอมกร วันที่: 17 พฤศจิกายน 2564 เวลา:10:43:43 น.  

 
สวัสดีจ้ะ น้องชีริว

มาเที่ยวระนอง จ้ะ เป็นจังหวัดที่เคยได้ยินชื่อมานาน ชื่อไป
คล้ายกับระยอง ที่เคยไปแล้ว อิอิ เขาว่า เป็นจังหวัดเล็ก ๆ ที่น่าไป
เที่ยวเหมือนกัน มาอ่าน ระนองของเธอ ซึ่งครูก็จำได้ว่าเธอเคยเขียน
และครูเคยอ่านผ่านตา แต่จำได้ไม่หมด ที่จำได้แน่ ๆ คือ สุสานเจ้า
เมืองระนอง เพราะมันสะดุดตาและเป็นสุสานที่ยิ่งใหญ่ นั่นเอง
ทริปนี้เป็นทริปกิน ไม่มีศิลปะยุคต่าง ๆ หรือพิพิธภัณฑ์ หรืออะไรที่เก่า ๆ แก่ ๆ มาให้อ่านและชม เหมือนทริปอื่น เออ! ก็เป็นจริงที่เธอเอาใจคนอ่านที่เขาไม่ชอบของเก่า ๆ แก่ ๆ เนาะ อิอิ
การไปเที่ยวแล้วเจอฝนนี่ หมดสนุกไปกว่าครึ่งเลย เนาะ
เริ่มแรกเลย ก็เรื่อง ศิลาจารึกที่มีพระปรมาภิไธยของ ร. 5
และ ร.9 เรื่องสลักชื่อนี่มีมาแต่โบราณกาลนะเนี่ย เนาะ
- วัดสุวรรณคีรี (ปากจั่น) ถึงจะเป็นวัดใหม่ ก็สร้างจุดสนใจได้ดีนะ
โดยการสร้างพุทธสุวรรณคีรีเจดีย์จำลองลักษณะของเจดีย์ชเวดากอง
ของพม่า จำลองพระธาตุอินทร์แขวง ทำให้คนไม่ต้องเดินทางไป
กราบไหว้ถึงพม่า เนาะ ยังมีพระหยก 2999 องค์ น่าจะเป็นวัดที่
มีจุดขายมากพอสมควร
- บ้านทับหลี เด่นเรื่องซาลาเปา โดยเฉพาะร้านฮั่นหยกหย่วน ร้าน
ต้นฉบับ ตามหาเจอแต่ก็อดกิน เพราะหมดแล้ว อิอิ ที่จริงของถูก
ของคนบอกว่า กินร้านไหน ก็เหมือนกัน เพราะมาจากสูตรเดียวกัน
พูดถึงซาลาเปาที่ระนอง ทำให้คิดถึง ซาลาเปาที่อุบล ที่ครูเพิ่งไป
เที่ยวกลับมา ก็มีซาลาเปา ขายตามถนนที่เราผ่าน มีร้านขายซาลา
เปา มากมาย พวกเราได้ลองซื้อชิมดู อร่อยตามคำบอกเล่ามาจริง
ข้อสำคัญไม่แพง ลูกละ น่าจะ 7 บาท แถมมีคนละครึ่งด้วย ตก
ลูกละ 3.50 บาท น่าเสียดาย วันที่ซื้อ เพิ่งไปวันแรก ถ้าเป็นวัน
กลับ จะซื้อกลับบ้านสัก 10-20 ลูก ห้าห้า
- ร้านกาแฟ ก้องวัลเลย์ เป็นทั้งแหล่งปลูกและขาย ครบวงจร เคย
ไปที่น่าน ก็มีร้านอย่างนี้เหมือนกัน เดี๋ยวนี้ร้านขายน้ำมักจะจัดสถาน
ที่ให้ไปดื่ม ไปถ่ายรูป เป็นจุดขายเกือบทุกแห่งเลยเนาะ เอ้า! เธอ
ก็ไม่ดื่มกาแฟเหรอ เหมือนครูเลย
- เสียดายที่ไม่ได้ไปชมน้ำตกปุญญบาล สำหรับสุสานเจ้าเมืองระนองที่เคยเขียนไปแล้ว เพียงแต่ครั้งนี้เพิ่มน้องหมาน่ารักเป็นมิตร
กับแขกผู้มาเยือน
- วัดสุวรรณคีรีวิหาร ชื่อเหมือนวัดปากจั่นที่เขียนไปด้านบนนี้แล้ว
น่าจะเรียกว่าชื่อซ้ำก็ได้
- จวนเจ้าเมืองระนอง ใหญ่โตดี จำได้ว่า เคยอ่านมาก่อนเนาะ
- โรงกลวงเก่า เพิ่งทราบความหมายว่า คือ โรงถลุงแร่ คำแรก
น่าจะเป็นภาษาทางใต้มั้ง
- โรงแรมฟาร์มเฮ้าส์ระนอง เห็นเธอเขียนชมไว้ว่าการบริการดีมาก
ชอบการออกแบบ จองเองถูกกว่าผ่านอโกด้า ข้อสำคัญ ใช้สิทธิ์
เราเที่ยวด้วยกันได้ไหม อิอิ
- ร้านอาหาร บางร้านชื่อ แปลกดีเนาะ ร้านถอดรองเท้า ด้านดัง
ชะด้วย อาหารก็อร่อย ร้านคุ้นลิ้น ร้านระนองโอชา ติ่มซำ ทางใต้ก็นิยมกินติ่มซำกันเยอะนะ ครูไปภูเก็ต ก็มีร้านดังเยอะเหมือนกันเช้า ๆ คนแน่นมาก คนใต้มื้อเช้า เขาคงไม่ทำอาหารกินเอง
- วัดบ้านหงาว ชื่อแปลกดี
ภูเขาหญ้า เพราะไม่มีต้นไม้ขึ้นปกคลุมเขาเลย มีแต่หญ้าอย่าง
เดียว จึงเป็นชื่อของภูเขานี้ เออ ก็เหมาะสมดีเนาะ
- บ่อน้ำร้อนรักษะวาริน ทางใต้ ก็มีเหมือนทางเหนือเนาะ
อ้อ ได้เปลือกหอยมาเยอะเหรอ จำได้ว่า ครั้งหนึ่งเธอไปเที่ยวไหนจำไม่ได้ จำได้ว่า เธอก็ซื้อเปลือกหอยกลับกรุงเทพฯ สะสม
เปลือกหอยไว้มากไหม อิอิ
- พระราชวังรัตนรังสรรค์ ค่าเข้าชมก็ไม่แพง น่าเข้าไปชมของใน
วัง ซึ่งก็เป็นของสวย ๆ งาม ๆ แน่นอน
- บ้านร้อยปีเทียนสือ อายุ 150 ปี เก่าแก่มากทีเดียว
- ร้านสเต็ก ดูน่ากิน จ้ะ ตั้งแต่โควิด ไม่ได้ไปกินสเต็ก นานเลย
สุดท้าย จุดชมวิวเขาฝาชี รู้ประวัติด้วย ว่าแต่รถไปถึงชมวิว
ไหมเนี่ย อิอิ

ตามเที่ยวมาทุกแห่ง อ่านแล้ว คิดว่า อาจจะได้ไปตามรอยที่
เธอรีวิวไว้ นะ อิอิ

โหวดหมวด ท่องเที่ยว


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 17 พฤศจิกายน 2564 เวลา:19:08:29 น.  

 
เห็นอาจารย์สุวิมลเม้นท์แล้ว
ท่านตั้งใจอ่าน ตั้งใจเม้นท์มากจริงๆครับ

อำนาจมันมาแล้วมันก็ไป
แต่ถ้าคนไม่ไป
เดี๋ยวเขาก็โดนไล่ลงจกาอำนาจครับ
พี่ก๋าเชื่ออย่างนี้เสมอ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 พฤศจิกายน 2564 เวลา:23:12:42 น.  

 
สวัสดีครับคุณชีริว

อาณาจักรฮิตไทต์ หารูป หรือสารคดีดู ยากทีเดียว(หรือผมหาไม่ถูกทางนะ ^^) อย่างฮิตไทต์ในคำสาปฟาโรห์ กับในตะวันรักที่ปลายฟ้า (ซึ่งคนเขียนคนละคน) ดูองค์ประกอบต่างกันมากๆ เลยครับ


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 17 พฤศจิกายน 2564 เวลา:23:28:09 น.  

 
สวัสดีค่า คุณชีริว
บล็อกนี้นุ่นดูจะมีส่วนร่วมได้นะคะ อิอิ
ไประนองมาไม่นานมากยังจำได้อยู่ค่ะ ชอบมากนะ ตอนนั้นยังไม่มีโควิดเลยไปทริปทะเลสวยมาก สนุกมากค่ะ
ได้ยินเสียงปรบมือกึกก้องจากเพื่อนบล็อกผู้ตะกละตะกลามและไม่อยากอ่านประวัติศาสตร์ <<< อันนี้แก้ข่าว ชอบอ่านบล็อกซากอิฐนะคะแต่ช่วงนี้งานยุ่งไปตจวบ่อยค่ะ ไม่ค่อยทันเข้าบล็อกสักทีหลับก่อน เพิ่งไปนครมาเหนื่อยสุดไรสุด อิอิ

โห ที่เที่ยวนุ่นไปไม่ครบอะ คุณชีริวไปเยอะกว่าเยอะเลย หาดทุ่งวัวแล่นนุ่นไปแล้ว ไปพักที่โนโวเทลเเหมือนว่าติดหาดทุ่งวัวแล่นรึเปล่านะ ลืมค่ะ ก็สวยดีแต่เค้าว่าหาดไม่สวยมากเพราะเป็นฝั่งประมงเนาะ เหมือนว่าคุ้นๆ
หินสลักพระปรมาภิไทยไปมาแล้วค่ะ อิอิ ผ่านๆ

วัดสุวรรณคีรี แงงงทำไมทางเข้าเป็นแบบนั้น สงสัยหน้าฝนหนักนะคะ เลยดู...ไปหน่อย ไม่เคยไปค่ะ น่าจะเพิ่งสร้างใหม่มั้ย ทางนี้ไปตอนนั้คือมีวัดนึงที่อยู่ใกล้ๆ เนินที่เค้าฮิตๆ กันค่ะ แต่วัดนี้น่าไปจัง จำลองเจดีย์ชเวดากองกับพระธาตุอินทร์แขวนด้วย นุ่นจำได้ตอนไปดำน้ำ แวะไปรับคนที่เกาะสอง เห็นบ้านเค้าแล้วก็น่าเที่ยวจังค่ะ สักวันข้ามไปเที่ยวค้างคืนสักที รอโควิดหมดก่อน

ร้านซาลาเปากับร้านกาแฟไม่ได้แวะค่ะ เสียดายจัง ไม่รู้เลย่ว่าร้านนี้ดังมากเป็นซิกเนเจอร์ระนองแน่ๆ เลย นุ่นเคยกินซาลาเปาทับหลีตอนเดินทางไปกทม แวะจุดพักรถที่ใหญ่ๆ ก่อนถึงประจวบมีซาลาเปาทับหลีก็ได้ชิมตอนนั้นค่ะ ลืมแล้วแต่รู้ว่าดังมาก

น้ำตกทับช้างไปแล้ว สวยดี บ่อน้้ำแร่ก็ชอบค่ะ ตอนนั้นไปคนเยอะเชียวแย่งกันนั่งแช่เท้า สนุกดีแต่ก็ตลกมากเพราะเคยแต่ไปดูๆ น้ำพุร้อนสันกำแพง ท่าปายงี้ คราวนี้บ่อน้ำแร่ ได้ฟีลดีเหมือนกัน แล้วยังมีห้องอะไรสักอย่างที่คนไปนอนพักกันเป็นลานโล่งๆ คุ้นๆ อยู่ค่ะ
เพิ่งรู้ว่าร้านขายเปลือกหอยที่นั่นมีชื่อ ตอนไปไม่ได้เข้าเลย เสียดายค่ะ ร้านคุ้นลิ้นยังอยู่ดีเนาะ เก่งมากฝ่าวิกฤติโควิดได้

วัดบ้านหงาวชอบมาก สวย อลังการ วิวดีแล้วก็เห็นน้ำตก ภูเขาหญ้าไปตอนร้อนๆ ไม่มีฝนก็จะแห้งๆ หน่อย แต่วิวเไกลๆ ก็สวยดี ยังคิดอยู่ว่ามีเวลาน้อยไปหน่อย ได้แต่ถ่ายรูปแป๊บๆ ก็รีบกลับค่ะ

ศาลหลักเมือง อนุสาวรีย์ไม่ได้ไป สุสานเจ้าเมืองระนอง ไม่ได้ไปค่ะเวลาไม่ได้ ผ่านก่อนๆๆ เผื่อไปรอบหน้า จะได้มีอะไรเหลาบ้าง ยังคิดจะไปอยู่ค่ะ หากโควิดซาจะไปซ้ำสองบ้าง

พระราชวังนุ่นชอบมากๆ ตอนไปคือคนพอมีแต่ไม่เยอะ ไปตอนเค้าใกล้ปิดแล้วค่ะ แดดไม่ร้อน ถ่ายรูปออกมาก็สวย ดูร่มรื่นดี สวนสวย มองจากด้านบนที่เป็นห้องนอนของเสด็จ ร.5 คือวิวดีจริงๆ ชอบมาก สวยมาก ดีนะตอนไปไปหลายคน ถ้าไปคนสองคนมีหวาดเสียวอยู่ตรงที่ขึ้นไปชั้นบนที่เหมือนเป็นบันไดวนค่ะ แคบ น่าหวาดหวั่นอยู่ค่ะ อิอิ

บ้านร้อยปี อยากไปมากเลยทำไมตอนนั้นไม่เปิด เคยอ่านหนังสือค่ะ แต่อยากเห็นเองด้วย

สเต็กน่ากิน แต่ตอนไปไม่ได้กิน อิอิ ไปกินอาหารไทยแต่เป็นร้านคนจีนค่ะ เป็นร้านเล็กๆหน้าห้องเดียวอยู่ไม่ไกลโรงแรมเท่าไหร่ เห็นคนเยอะเลยลองไปกิน อื้อหือ ฝีมือดีทีเดียว จำชื่อร้านไม่ได้แแต่มิน่าคนเยอะมาก ร้านดังที่คนรีวิวเยอะๆ เลยไม่ไ้ด้ไปค่ะ มาจอดที่ร้านนี้สองวันติดเลย อิอิ

แถมๆ ไปเดินตลาดระนองตอนนั้นคือเต็มไปด้วยแรงงานบ้านใกล้เรือนเคียง เพราะว่าน่าจะข้ามไปข้ามมาสะดวกเนาะ เค้าว่านอกจากถนนไประนองจะปราบเซียนแล้ว ฝนแปดแดดสี่ก็เหมือนกัน ไปไม่เจอฝนคือดีย์ อิอิ

ขอบคุณคุณชีริวมากค่า
นุ่นลืมใส่ชื่อตอนซ้ำ แงงงง ดีนะคะ คุณขีริวทัก นี่ไม่เห็น >< พญาว่านดีจริงค่ะ ช่วงนี้ตระกูลว่านกะลังฮอต ไม่รู็พญาว่านจะมีโอกาสลืมตาอ้าปากกะเค้ามัยเนอะ พริกกินแล้วผิวผ่องแต่ต้องไม่เยอะเกินค่ะ กว่ารุ้งจะรู้ตัวคือคุยกันเหนื่อยแหละค่ะ 555


โดย: lovereason วันที่: 17 พฤศจิกายน 2564 เวลา:23:51:13 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับน้องชีริว



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 พฤศจิกายน 2564 เวลา:6:07:59 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะคุณชีริว
ชมภาพและดีเทลที่เที่ยวเมืองระนองจากบล็อกนี้แล้ว
ต้องยกให้เป็น PR เมืองระนองเลยคร้า...เยี่ยมมากๆ
ทริปแต่ละที่ สุดคุ้ม มาทั้งทีต้องแวะเที่ยวให้เยอะเช่นนี้แล
เราไปภูเก็ต แล้วนั่งรถส่วนตัวของคุณน้องพาเที่ยวลงใต้
ไปถึงระนอง...ที่นี่เช่นกัน แล้วขึ้นเครื่องกลับกทม.จากระนองค่ะ

เราได้ไปเที่ยวที่เดียว คือ น้ำพุร้อนร้อนรักษะวาริน
ไปช่วงมีฝนด้วยเยอะด้วย เลยแวะไม่ได้หลานที่ๆไป
ภูเขาหญ้า ก็ได้แค่จอดชมวิว และเห็นน้ำตกหงาว ไกลๆ
แบบคุณชีริวเช่นกัน...เรื่องร้านอาหารจำไม่ได้แย๊ววว...
ว่าทานร้านอร่อยที่ไหนบ้าง..

ขอบคุณเรื่องราวเมืองระนอง และพาเที่ยวผ่านภาพ
ได้น่าสนใจมากทีเดียว ...มีโอกาสอีกสักครั้งจะตามรอยค่ะ



โดย: Tui Laksi วันที่: 18 พฤศจิกายน 2564 เวลา:7:52:02 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

ระนองเมืองคุ้นเคยค่ะ
ไปเที่ยวบ่อยเพราะภาคเดียวกัน
เที่ยวจนเกือบครบทุกทีแล้วละค่ะ
แต่หากต้องผ่านสายในก็จะแวะ
แช่น้ำร้อนสบายตัวค่ะ

ซาละเปาทับหลี ตรงไหนๆก็เหมือนกันจริงๆ
แต่บางเจ้าสดใหม่ บางเจ้าไม่สดก็อร่อยไม่สู้
จริงๆชอบขนมจีบกุ้งค่ะ อร่อย

ร้านอาหารก็ไปมาทุกที เท่าที่กล่าวมา ยกเว้นร้านสะเต๊ก

ภูเขาหญ้าแก๊งส์บิ๊กไบค์แก่ๆของคุณที่บ้านชอบค่ะ

ระนองฝนแปดแดดสี่จริงๆ

แมวที่บ้านไม่เที่ยวไปนอนบ้านใครค่ะ ติดบ้าน หวงบ้านด้วย
แต่มีแมวบ้านอื่นมานอนที่บ้านตลอดๆๆๆๆ
กัดเจ้าถิ่นซะอีกค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 18 พฤศจิกายน 2564 เวลา:9:26:44 น.  

 
พี่น่าจะเขียนได้อีกสักสองบล็อกค่ะ คุณชีริว
ยังพอมีเรื่องให้เขียน ค่อยๆเขียนก็ไหวอยู่ค่ะ
แล้วก็หาเวลามาอ่านเรื่องของน้องๆ เอิ่มมม ไม่ใช่สิ ต้องหลานๆ

เวลาพี่ผ่านสถาบันฯที่คุณชีริวทำงานเกือบทุกอาทิตย์เวลาไปบ้านป่า
ต้องนึกถึงคุณชีริวทุกที

รักษาสุขภาพนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 18 พฤศจิกายน 2564 เวลา:9:48:23 น.  

 
ผมนี่รอบแรกยังไม่ถึงระนองเลยครับ งานงอกต้องกลับไปอ่านต้องแต่ระนองแรก ก่อนจะมาระนองสอง แต่คุยแต่ระนองสองเถอะครับ พิมมือนึงถือยาดมมือนึงไม่ไหว

พุทธสุวรรณคีรีเจดีย์ เห็นทีแรกไม่ได้นึกถึงชะเวดากองเลยครับ นึกถึงเขาคิชฌกูฏก่อนเลย คิดว่าน่าจะมี ref ที่เดียวกันแบบไม่มีดราม่า ref pinterest แน่นอน
ผมไม่ใช่คอกาแฟนะครับ เรียกว่าดื่มน้อยแบบเรียกว่ามือสมัครเล่นยังไม่คู่ควร แต่ผมรู้จักก้องวัลเลย์นะ เหมือนเป็นที่ที่คน hype กาแฟจัด ๆ จะต้องไปนิพพานที่นั่น แต่.....วัลเลย์กับปลักควายมันเส้นบางๆ ขนาดนั้นเลยหรอครับ!!!! 55555
แต่เรื่องสุสาน.....แวะได้แค่กลางวันละครับ แวะเย็นๆ ค่ำๆ ไม่น่าไหว เป็นคนไม่มีเซ้นต์ แต่ก็ไม่มีละดีแล้วครับ มีขึ้นม่จะยุ่ง

ระนองโอชาที่แนวผมเลย จิงๆ ไม่ได้ถนัดอาหารจีน เช่น บะกุดเต๋ นี่ก็กินไม่ได้ แต่คงเน้นซาลาเปา ขนมจีบ งานติ่มซำ พวกนี้ผมชอบครับ ได้ชานมส้มๆ ซัก2 แก้วจะดีมากฮะ

เคยได้ยินแต่เขาชีจัน ที่พังงา พอมาเห็นเขาฝาชี มีอ่านอีกรอบว่า ตาฝาดป่าวนะ อะไรจะชีเหมือนกันแบบนี้ แต่วิวสวยมากครับ ชอบมองวิววจากมุมสูงเห็นอ่าวแบบนี้ นั่งดูทั้งวันก็ไม่เบื่อ แต่แดดไม่ร้อนน่ะนะครับ

จากบล๊อก
ผมเห็นคนออกเที่ยวกันดุมากครับ ดุจนกลัวว่าระรอก 5 จะมาเร็วกว่าที่คิด
แต่ที่ทำงานก็โหดนะครับ ถ้าป่วยคือกักตัวอย่างเดียว งี้เอาจิงผมคงไม่ได้มาทำงานเลย 5555555 คือน้ำมูกไหลไอจามบ่อยมาก จนยังคิดเลยว่า รึว่า........ 555555

6หมื่น ค่าอะไรน่ะหรอครับ บิ้วอินตู้เสื้อผ้านี่แหละครับ แต่มันตั้ง 5 เมตร แค่นี้ก็ต้องเสียงสูงด้วย ยังไม่ทันรวมโต๊ะแต่งหน้า กระจกฝังไฟ ของตัวเองทั้งนั้น 55555




โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 18 พฤศจิกายน 2564 เวลา:14:37:48 น.  

 
ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้บล็อก - หมู่บ้านมังกรสวรรค์ สุพรรณบุรี ด้วยนะครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 18 พฤศจิกายน 2564 เวลา:20:35:23 น.  

 
ยอมใจเลยครับ เที่ยวที่เดิมซ้ำ 2 รอบในรอบ 2 ปี ผมไม่สามารถอะ คุณชีริวทำเหมือนง่ายอย่างกะเดินห้างแน่ะ
แต่รอบนี้ค่อนข้างขมุกขมัวหน่อย ก็ฝนตกตลอดนี่เนอะ ^^"


ศิลาจารึกสลักปรมาภิไธย ย่อ จปร. ไม่รู้ประเทศไทยมีกี่ที่ แต่ที่ระนองน่าจะเดินน่าดูเพราะอยู่ทางเข้าจังหวัด
เอาจริง ๆ นะ พอเห็นชื่อ "พระพันปีหลวง" ผมยังไม่คุ้นจริง ๆ ต้องใช้เวลาหลายวิฯ กว่าจะนึกออกว่าใคร (คงไม่มีใครแจ้งจับผมนะ -_-)


บ่อน้ำร้อนนั่น ถ้าใครสุ่มสี่สุ่มห้าลงไปทั้งตัวแย่แน่ เดี๋ยวกลายเป็นแพนด้า!
^
^
^
^
(เม้นต์หาสาระไม่ได้อีกแล้ว )


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 18 พฤศจิกายน 2564 เวลา:22:08:49 น.  

 
ยังไม่เคยไปเลยค่ะ จริงๆ ไปนับจังหวัดได้ อิอิ
ฟาร์มเฮ้าส์ระนอง ดูดีเลบ
ระนองก็มีที่เที่ยวน่าสนใจเลยนะคะ
ชอบตรงมีให้คะแนน...


โดย: kae+aoe วันที่: 20 พฤศจิกายน 2564 เวลา:21:15:10 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 21 พฤศจิกายน 2564 เวลา:7:43:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ชีริว
Location :
พระนครศรีอยุธยา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 85 คน [?]




เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนบอร์ด pantip มานาน
เผ่าพันธุ์ : สัตว์มีกระดูกสันหลัง (ยาวมาก)
อายุ : หลายขวบแล้ว
สติปัญญา : หยุดการเจริญเติบโตเมื่อหลายปีก่อน

**5 Latest Entries**
Don't Look Up
ถนนตะพาบ #292
มิวเซียมสยาม
หนังที่ได้ดูในช่วงนี้ (3)
ม.ศิลปากร


Friends' blogs
[Add ชีริว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.