Group Blog
 
<<
มีนาคม 2561
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
16 มีนาคม 2561
 
All Blogs
 
No. 672 จาก บ้านเกิด เมืองในหมอก (ตะพาบ)




No.  672 บล๊อกประจำวัน ศุกร์ - จันทร์





เช้ามืดในฤดูหนาวที่หนาวเหน็บของ อ.ปาย แม่ปลุกลูก ๆ ทั้งสามคนขึ้นจากที่นอน
แสงตะเกียงวับแวมสลัวเห็นพี่แข. พี่สาวคนโตกำลังช่วยแม่ ห่อข้าวด้วยใบตองแห้ง

เสียงกระดิ่งม้าต่าง เสียงม้าสบัดหาง สลับกับเสียงหายใจฟืดฟาดของม้า หลายตัว ชะโงกไปดู
ผู้ชาย 4 คนนำ ของใช้ พาดหลังม้า ดึงสายรัดทึบ ให้แน่นกับตัวม้า



อยู่บนลานดินหลังบ้าน
แม่เรียกพี่ชาย กับพี่สาวคนรอง ดูการสวมเสื้อผ้าให้แน่น ใช่ครับ เราเสียพ่อไป เราต้องอพยพ
บ้านไปอยู่เชียงใหม่ 

แสงไฟวับแวม เห็นใบหน้าแม่เรียบเฉย มีน้ำตาค่อย ๆ ไหลลงร่องแก้ม

พวกเราลง เดินผ่านชานบ้าน ลงบันใดสู่ลานดิน เสียงเพื่อน ๆ ของแม่พูดคุย รอพวกเราเดินทาง
แม่หันกลับ ยืนดูบ้านที่เคยอยู่ จำต้องเปลี่ยนมือให้ คนอื่น เพื่อจะได้นำเงินมา
เลี้ยงดูลูกที่กำลังจะโต 
พวกเราถูกกอดรัดจาก น้า ๆ ป้า ๆ คนละหลายที บางคนนำขนมชิ้น เล็กยัดใส่มือ ป้าคนหนึ่ง นำผ้าห่มผืนเล็ก หุ้มพันตัวให้ ตูน ๆ ตัวเล็กที่สุด
ป้า ๆ น้า ๆ ยืนร้องให้ ทำเอาต้องกลั้นน้ำตาไว้มิให้ไหล
แม่บอกพวกเราว่า เราขาดพ่อ ไม่เป็นไร เราต้องอยู่ได้ แม่จะพากลับไปหา คุณตาที่เชียงใหม่
บ้านที่ดิน ที่นา ต้องขายให้คนอื่นไป สินค้าพวกดินสอ สมุด ของในร้านจำต้องฝากคนอื่นช่วย
เก็บไว้ขายแล้วค่อยส่งให้แม่

คนที่อยู่ด้วย เช่น ขมุ หรือ อ้ายคำช่างตัดผม แม่ให้เงินนิดหน่อยไป หากินกันเอง อ้ายคำเป็น
ช่างตัดผม เป็นคนติดยาฝิ่นเวลายืนตัดผม ยืนหลับบ้าง ชาวบ้านต้องคอยกระตุกผ้าให้เริ่มตัด
ช่างมีทั้งอำเภอมีคนเดียว

แม่พยักหน้า ให้ นายฮ้อยหัวหน้าม้าต่าง เริ่มเดินทาง พวกเราโบกมือลาคนส่งเกือบ 30 คน
แสงแรกของวันเริ่มส่องสว่าง เห็นน้ำตาของผู้ใหญ่ รวมทั้งแม่ ไหลเอ่อ ใช้มือเช็ดออก
แม่ตัดใจจูงมือเดินตามคนอื่นไป
ใช่แล้วครับ อ.ปายตอนนั้น ยังไม่มีรถยนต์วิ่ง ต้องใช้ม้าต่าง วัวต่างบันทุกของ ลัดเลาะไปตาม
ร่องเขา ข้ามห้วยลำธาร จะมีถนนดินลูกรังสีแดง ร่องน้ำตัดผ่าขาดเป็นระยะ
จำได้ว่า ม้าต่างจะเดินช้า ๆ และหยุดพักให้ม้ากินน้ำในลำห้วย

ตูนกับพี่ชายอายุต่างกัน 2 ปี เดินไม่ค่อยไหว ยังเล็กขาสั้น เดินเท้าเปล่า แม่ให้คนคุมม้าต่าง
จับใส่หลังม้าแกลบ จูงเดินโยกไปเยกมาเจ็บก้นมาก หลังม้ามีเพียงกระสอบป่านคลุม
บางครั้งจับตัวตูน เปอะใส่หลัง แบบขี่โก่ง ค่อยสบายหน่อย ยังจำกลิ่นเหงื่อของน้าผู้ชาย
แม้อากาศจะหนาวเย็น แต่ร่างกายต้องใช้กล้ามเนื้ออย่างหนักขึ้นดอย

เย็นวันแรก ของการเดินทางหัวหน้าม้าต่างแวะหยุดพักค้างคืน ริมลำห้วยที่มีน้ำไหลริน ต่างคนนำ
ของลงจากหลังม้า จูงม้าไปกินน้ำผูกไว้กับต้นไม้ริมลำห้วย





เทข้าวโพดแห้งจากถุงผ้ายาว ๆ ให้ม้ากินตัวละไม่มาก แล้วไปหาหญ้า สด
ให้ม้ากิน... อีกคน 2 คนตัดไม้ไผ่
มาทำเพิงหมาแหงน หลังคาใช้ใบตองกล้วยป่าสด มุงกันน้ำค้างตกให้พวกเราพักนอนค้างคืน




แม่ ขา คิดถึงบ้าน อยากอยู่บ้าน อยากอาบน้ำที่บ่อน้ำ. พี่ฟ้า พี่สาวคนรองพูดปนสะอื้น
แม่นั่งเตรียมหุงข้าว ใช้มือป้องเป่าไฟให้ลุก หันหน้ามาปลอบ
เราจำเป็นต้องย้ายไปอยู่เชียงใหม่นะฟ้า ลูกจะได้เรียนหนังสือ ถ้าเรียนเก่งจะได้สบายนะลูก
อย่างตูน จะได้เป็น นายอำเภอแบบคุณตาไง ดีไหม
ตูนพยักหน้า นึกถึงคุณตาเดินไปตามตลาด ชาวบ้านจะทรุดตัวนั่งยอง ๆ ยกมือไหว้เป็นแถว
แม่ กับพี่สาวคนโต ทำกับข้าวกันเงียบ ๆ
ทำให้นึกถึง บ้านหลังโตมีบริเวณกว้าง ที่บ้านเป็นร้านขายของจากเชียงใหม่ สมุดดินสอ แม้
แม้กระทั่งน้ำตาลอ้อยเป็น แผ่นหนากลม ยาสูบ
เวลาแม่ ขายของ หรือเย็บผ้าในเวลาว่าง ตูนก็จะลงเล่นน้ำในร่องหน้าบ้านข้างถนน น้ำใสไหล
มาจาก วัดน้ำฮูที่อยู่ไกลผ่าน ทุ่งนาบ้านคน ในน้ำจะมีปลาสีขาวว่ายวิ่งไปมา
ตูนคิดถึงบ้านเหรอลูก
ครับแม่ 
แม่ใช้ฝาหม้อพัดไฟฟืนให้ลุก ควันลอยถูกหน้าแม่เป็นบางครั้ง แม่ใช้นิ้วมือ เช็ดน้ำตาที่ไหลริน
เรา 5 คนนั่งล้อมวงกินข้าว กับเนื้อเค็มกันเงียบ ๆ  ส่วนนายฮ้อยหัวหน้าม้าต่างกับลูกน้อง
คนแยกไปกินต่างหาก




แสงไฟตะเกียงรั้ววับแวม ส่องสว่างสลัวเพียงวงกว้างไม่เกิน สองเมตรหันไปมองรอบกาย มีแต่
ความมืด จากต้นไม้ในป่า อากาศเริ่มหนาวเย็นลงเรื่อย ๆ กินอิ่มก็ลุกไปล้างมือที่ริมห้วยที่มือ
นายฮ้อยก่อกองไฟ ช่วยให้สว่างขึ้นมาก เราต่างนั่งผิงไฟให้อุ่น แม่นั่งกอดตูน เล่าว่า
พวกเราจะย้ายไปอยู่บ้านเช่า ใกล้บ้านคุณตา(ขุนศรีสวัสดิ์ สวัสดิพงษ์) แม่จะเปิดร้านเล็ก ๆขายของ
กับร้บจ้างเย็บผ้าเหมือนเดิม
ลูก ๆ จะลำบากหน่อย แต่ได้เรียนหนังสือ แม้ทุกคนจะเสีย พ่อไปแล้วแต่ไม่เป็นไร ที่เชียงใหม่
ต้องดีกว่า อ.ปายแน่นอน เอาละเข้านอนกัน


แม่นอนริมสุด พี่สาวคนโต คนรอง กับพี่ชายนอนติดกับตูน ใช้ผ้าต๊วบ(ผ้าห่ม) ซ้อนกัน 3 ผืนอุ่น
หัวหน้าม้าต่าง บอกแม่ว่า คุณนายไม่ต้องห่วงอะไร พวกเขาจะคอยเติมฟืนให้ลุกสว่างทั้งคืน
นอนหลับให้สบาย
พวกเรานอนหลับไปนานแสนนาน แต่หลังของตูนหนาวเย็น พี่ชายคงจะดึงผ้าห่มม้วนตัว
เกิดช่องว่างอากาศหนาวเข้าจับ ตูนค่อย ๆ ดึงกลับมาห่มผ้าเงียบ ๆ
เสียงสะอื้นร้องให้จากแม่ดัง แม่คงจะว้าเหว่ ต้องเลี้ยงพวกเรา 4 คน ต้องย้ายไปเช่า
บ้านที่ไหนไม่รู้ สงสารแม่.....ที่สุด แม่เดินลำบากกว่าเพื่อน เพราะมีน้อง อยู่ในท้อง อีกไม่กี่เดือนก็

ลืมตาดูโลก แม้เราจะเล็กมาก ๆ ยังจำฝังใจ



เสียงน้ำในลำห้วยไหล จุ๋งจิ๋ง สลับกับเสียงม้า สบัดหาง ฟืดฟาด ทุกสิ่งค่อย ๆ เงียบ..ไปพร้อม
กับ ความมืด หลับ...ไปนานแสนนาน
เช้าตรู่วันแรก ของการพักแรมในป่า ตื่นขึ้นมา สดชื่นมากมายมองรอบกาย เห็นป่าไม้ อากาศที่
หนาวเย็น... นายฮ้อยหัวหน้าม้าต่างกำลังหุงข้าว ลูกน้องกำลังนำของขึ้นหลังม้าแกลบ
ส่วนพวกเรา บางคนก็ไปหา ดอกไม้ ยิงกระต่ายกันในป่า อันนี้จากความทรงจำ..ไม่ค่อยรู้สึก
ทุกร้อนเท่าใด
ท่ามกลางแสงแรกของวัน ใบหน้าของแม่ ดูยิ้มแย้ม นั่งม้วนผ้าห่มมัดให้แน่น รอส่งให้คนคุม
ม้าไปมัดติดกับตัวม้า.อีก 3 คืนพวกเราจึงจะเดินทางถึง อ.แม่แตงเชียงใหม่ แล้วนั่งรถยนต์ต่อ
เข้าตัวเชียงใหม่..



ภาพข้างล่าง เป็นที่ ตูน เกิดจากท้องแม่ บ้านหลังเดิมที่เป็นร้านค้า ถูกรื้อ สร้างใหม่ ที่ดินและบ้าน คงเปลี่ยนมือหลายครั้งแล้ว




นั่นเป็นความทรงจำที่ดี บางครั้งก็เศร้า.... หลังจากนั้นอีกหลายสิบปี ตูน กับแม่ พี่น้อง ลูก
พาแม่กลับไปเที่ยว อ.ปาย บ้านเกิดของตูน แต่ละคนดูสดชื่นที่ได้ยืนอยู่ริมน้ำปาย



ครอบครัว เรากลับไปเที่ยวหลายครั้ง  ภาพข้างล่างถ่าย ถนนหน้ารีสอร์ทที่พัก 





  ชีวิตของแม่และพวกเรา มีการเปลี่ยนแปลงดีขึ้น



อ้อ..เพื่อน ๆ คงสงสัยว่า ตูนจะได้เป็นนายอำเภอหรือไม่ โถ..แค่เสมียนอำเภอยังไม่ได้เป็น
ตูนทำงานบริษัท แถวเพลินจิต กับค้าขายผ้า ควบคู่กันไปสนุก

นำภาพครั้งยังไม่เหี่ยว มาให้ดูหน่อยนะครับ แฮ่..


แม่ของผม ตัดสินใจถูกมากที่พา พวกเราไปอยู่และเรียนต่อที่เชียงใหม่ แล้วเรียนต่อที่กรุงเทพ ทำให้มี วันนี้
ผมรักแม่ครับ

เรียบเรียงจาก ความทรงจำจาก แม่ จาก ตูนตัวเล็ก ๆ(เมื่อก่อน) จากพี่ ๆ เรามักจะกลับไปเที่ยว อ.ปาย

แม้จะไม่มีญาติ หรือคนรู้จักเลย  แต่บางครั้งเจอคนรู้จักกับแม่บ้าง เลยนั่งพูดคุย

ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ
end          1,237,485
st.ผู้เข้าชม  1,234,557
=                    2,928
งานเขียนประเภท Diarist 



Create Date : 16 มีนาคม 2561
Last Update : 19 มีนาคม 2561 6:05:09 น. 25 comments
Counter : 1276 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณmambymam, คุณกะว่าก๋า, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณmoresaw, คุณอุ้มสี, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณสองแผ่นดิน, คุณJinnyTent, คุณซองขาวเบอร์ 9, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณSweet_pills, คุณยังไงก็ได้ว่ามาเลย, คุณtoor36, คุณnewyorknurse, คุณSai Eeuu, คุณALDI


 
ชีวิตที่ต้องจากบ้านเกิดเมืองนอน เป็นอะไรที่น่าใจหายและเศร้านะคะ
เคยอยู่คุ้นเคยมาแต่เด็ก ความผูกพันย่อมมีมาก
เพิ่งรูว่าพี่ไวน์เกิดที่ปาย ยังสงสัยนามสกุลล็อกอินอยู่ว่า
ทำไมต้องมีคำว่า ปาย ต่อท้าย เกี่ยวอะไรกับเมืองปายหรือเปล่า
วันนี้กระจ่างแล้วค่ะ
เริ่องราวแต่เยาว์วันของพี่น่าสนใจมาก
คุณแม่พี่เก่งมากๆค่ะ เลี้ยงดูลูกมาได้อย่างดี
ที่เชียงใหม่ก็น่าอยุ่นะคะ



โดย: mambymam วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:6:01:32 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

อ่านเรื่องราวในบล็อกของพี่
แล้วพอจะนึกภาพออกเลยครับ
ว่าปายในสมัยอดีตนั้น
เหมือนเมืองลับแลเลย
เข้าออกยากมาก

ผมไปปายตอนที่มีถนนแล้ว
มีที่พักริมน้ำปายราคา 80 บาท
แต่ในบ้าน "บ่ามีอะหยังเลย" ครับ 555
มีแต่กาต๊อบให้หนึ่งหลัง
ตอนนี้จะหาที่พักราคาต่ำกว่าพันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว

ขมุ --- คำนี้ไม่ได้ยินมานานแล้ว
ผมได้บิยครั้งแรกจากเพลงครูจรัลครับ
เพลงขมุขี่ควาย ใส่โถงย่ามสะปายจะไปขายใบเมี่ยง ฯลฯ

โหวตครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:6:44:48 น.  

 
ชอบหัวข้อนี้จัง

อ่านมานี่ชอบของพี่ภากับพี่ตูนนะคะ

แม่พี่ตูนเก่งมากๆ ต้องเข้มแข็งเพื่อลูกนะคะ

ฟังการเดินทางแล้วสมัยนั้นลำบากจริงๆ ค่ะ เทียบกับปายสมัยนี้แล้ว...คนละเรื่องเลยนะคะพี่

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
Kavanich96 Funniest Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Photo Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:8:54:19 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
**mp5** Dharma Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Photo Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog

อ่านไดอารี่พี่ไวน์แล้วสัมผัสถึงความรัก
ความรักของแม่ที่มีต่อลูก
และความรักของลูกที่มีต่อแม่


โดย: อุ้มสี วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:10:01:33 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่ไวน์

โอ้โห...ถ้านั่งแล้วมีตำรวจมาเตือนแบบพี่ไวน์
ผมคงสยองมากเลยครับ แหะๆๆๆ

ฟังที่พี่ไวน์เล่าไว้
น่ากลัวครับ
ถ้าต้องเจอด่านแบบนี้



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:15:10:30 น.  

 
บ้านเกิด(บ้านเช่า)ที่ผมเคยอยู่ในวัยเด็ก ตั้งแต่ย้ายมา ยังไม่เคยกลับไปเลยครับ
เคยแต่ขับรถผ่านปากซอย
สมัยตอนพี่ไวน์ย้ายบ้าน มีสัตว์ป่าที่ดุร้ายไหมครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:16:18:34 น.  

 
มาอ่านแล้วสรุปว่า
คุณแมกไม้เหมือนคุณแม่เปี๊ยบเลยนะคะ

พี่ว่าไม่ว่าประเทศไหนๆในโลกนี้
เมืองหลวงไม่น่าอยู่เท่าบ้านนอก

พี่ยังไม่เคยไปปายเลยค่ะ
ไปไม่ถึงสักที ไม่รู้จะมีโอกาสอีกหรือไม่

ขอบคุณโหวตนะคะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:17:01:05 น.  

 
ตอนแรกนึกว่าคุณไวน์เป็นคนเวียงป่าเป้า
ต่อมากะสงสัยว่าเป็นคนแม่ริมผ่องปายผ่อง
ตอนนี้ฮู้ละว่าเป็น อดีตบ่าวปาย แฮร่

คนสมัยตะก่อนนี่เปิ้นหมั่นเนอะ
นอนเจ๊าตื่นเจ๊า ออกบ้านก่อนตะวันขึ้น
ปิ๊กบ้านตะวันตกดิน เมายะก๋าน
ละอ่อนรุ่นใหม่บะเด่วนอนดึกตื่นขว๋าย
ตะวันบะแยงหน้าบะลุก

ปายบะเด่ว เจริญมากกกก
จินบะค่อยชอบปายเจ้า มันเจริญเร็ว
กลืนวิถีชีวิตเดิมๆ ของจาวบ้าน
นายทุนกว้านซื้อที่ิดิน ไปลงทุนเยอะ
จินชอบ อ.แม่สะเรียงมากกว่า สงบขนาดเจ้า



โดย: JinnyTent วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:18:19:42 น.  

 
ถ้าเดี๋ยวนี้ยังอยู่เมืองปายอาจเป็นเศรษฐี ที่ดินก็ได้นะคะ

ชีวิตคนเราไม่แน่นอน
แม่ซองฯก็ต้องทิ้งบ้านเกิดมาตอนแก่ ยังคิดว่าจะตายที่บ้านเกิด
กลับไม่ได้ซะงั้น
ต้องผันมาเป็นคนกรุงเทพฯซะแล้ว


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 16 มีนาคม 2561 เวลา:20:28:23 น.  

 

ชื่นชมคุณแม่คุณไวน์มาก
ท่านเก่งจริงๆ เลี้ยงลูกเล็กๆสามคน
จนโต ประสบความสำเร็จกันทุกคนเลย
นับว่าเก่งมากกกว่าคนสมัยนี้นะคะ
สมัยก่อนๆ โอกาสต่างๆ ยากมากเลยค่ะ
นีกถึงเมืองปาย ตอนนี้ก็เจริญรุ่งเรีองนะคะ
น้อยเองก็ยังไม่เคยไป และไม่กล้าไปด้วยคนบอก
ต้องขับรถหลายร้อยคดเคี้ยว เลยไม่กล้าคิดจะไปเที่ยวค่ะ

>>>
ที่บล็อก บ้านเก่า
น้อยเรียนจบ ทำงานสองปี ไม่เคยไปเที่ยวไหนเลย
เวลาปิดเทอม เพื่อนๆเขาไปต่างจังหวัดกัน บ้านน้อย
แม่ไม่อยากให้ลูกไปไหนๆ คงเพราะเราเป็นคนบ้านนอก กลัวไปหมด ไม่กล้าปล่อยลูกไปไหนๆกับเพื่อน
โดยเฉพาะลูกผู้หญิง ตกลงน้อยเลยไม่เคยไปไหน ตอนเรียนกรุงเทพก็ไม่ได้ไปไหน เรียนพยาบาลก็ต้องมีคนมาเซ็นต์รับออกนอกหอ เลยไม่เคยไปเที่ยวไหนแม้แต่กรุงเทพ
ทำงานอยู่สองปี อายุ 24 ก็มานิวยอร์ก ตอนนั้นก็ไม่รู้ทำไมอยากมา เพราะเหมือนกับว่าทำตามๆ กัน พยาบาล พอจบทำงานเรียนภาษาสมัครมาอเมริกา
พอได้วีซ่า ก็มาตามๆกัน
มาอเมริกาก็ลำบาก ภาษาก็ไม่เป็น จนป่านนี้ก็ไม่เก่ง เพราะใช้ตอนทำงาน ก็พอทำงานได้ พอกลับบ้านก็มีเพื่อนคนไทย ก็คุยกันภาษาไทย แถมสมัยก่อนก็ซื้อนิยายไทยมาอ่าน พอมีวีดีโอละครไทยก็เช่ามาดูกัน
ตกลงวันๆก็พูดภาษาอังกฤษที่ไม่ได้เรื่องตอนทำงาน
กลับบ้านก็คุยกันภาษาไทย

ตกลงภาษาอังกฤษก็ไม่ดี ภาษาไทยก็ไม่ได้เรื่อง
น้อยเองตอนนี้ภาษาไทยก็ไม่ดี ไม่ค่อยกล้าคอมเมนต์
บล็อก กลัวจะเชย และบางทีอ่านเแล้วก็เข้าใจผิด เม้นต์ผิดๆด้วย

คุณไวน์ช่วยแนะนำด้วยนะคะ ถ้าน้อยเขียนผิดๆหรือ
ไม่ค่อยถูกต้อง ขอบคุณค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:5:57:28 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:6:57:51 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ไวน์
อ่านตะพาบรอบนี้แล้ว น้ำตาซึมเกือบทุกตะพาบเลยค่ะ
สมบุก สมบันกันมากเลยค่ะ


โดย: ann_shinchang (ยังไงก็ได้ว่ามาเลย ) วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:8:26:14 น.  

 
ไวน์กับสายน้ำ Diarist
การตัดสินใจย้ายถิ่นฐานครั้งนี้ไม่น่าง่ายเลยนะคะ
คุณแม่พี่ไวน์เข้มแข็งมากค่ะ ประทับใจคำพูดคุณแม่ "ไม่เป็นไร ที่เชียงใหม่ต้องดีกว่า อ.ปายแน่นอน"
คุณแม่คิดบวกอย่างมากและสิ่งที่คุณแม่ตัดสินใจในครั้งนั้นก็ได้ผลลัพธ์ที่ดีอย่างที่คุณแม่คิดจริงๆนะคะพี่ไวน์
ขอบคุณพี่ไวน์สำหรับประสบการณ์ที่แบ่งปันค่ะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:8:27:11 น.  

 
หมิงหมิงไม่ค่อยได้เห็นผมกวาดลานบ้านเท่ไาหร่ครับพี่
ไม่มีใครตื่นทันสักคน 555
ผมตื่นเช้ามาก เพื่อกวาดลานศาลตายายที่บ้าน
กวาดทุกเช้าเลยครับถ้าฝนไม่ตก
หรือไม่ติดธุระอะไร

ซักผ้า กวาดบ้าน ทำอาหารไม่เป็น


อย่าว่าแต่หมิงหมิงเลยครับพี่
ผมก็ทำไม่เป็นครับ 5555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:11:27:06 น.  

 
ผมจำได้ว่าเคยอ่านที่คุณตูน (ผมติดเรียกคุณไวน์มากกว่า) เขียนถึงในลักษณะเดียวกับเอนทรี่นี้มาแล้ว ความเปลี่ยนแปลงภายในครอบครัวมันส่งผลกระทบมหาศาลจริงๆ ครับ

ก็นับว่าคุณแม่ตัดสินใจได้ดีครับ

พูดถึงสถานที่เก่าๆ ที่เราเคยมีความทรงจำ บางครั้งมันเปลี่ยนไป แต่เราก็อยากกลับไปดูว่ามันเปลี่ยนแปลงไปในทางไหนเหมือนกัน


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:17:51:40 น.  

 
หนูชอบปลูกค่ะพี่ไวน์ และชอบทดลองเพาะไปเรื่อยๆ ได้ลุ้น สนุกดีค่ะ
ที่บ้านปลูกไม้ผล พืชผัก มาตั้งแต่รุ่นย่า
เลยตกทอดมาถึงรุ่นหลาน
อีกอย่างสมัยนี้ปลูกกินเองดีที่สุด
ไม่ต้องเสียเงินซื้อ และไม่ต้องเสี่ยงสารพิษด้วย

ขอบคุณที่แวะชมค่ะ



โดย: mambymam วันที่: 17 มีนาคม 2561 เวลา:19:16:10 น.  

 

แวะมาโหวดค่ะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog


โดย: newyorknurse วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:1:01:54 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:6:10:52 น.  

 
ปายตอนนี้ เปรียบกับตอนเด็กๆ ของลุงไวน์ คงเปลี่ยนไปจนน่าตกใจนะคะ


โดย: Sai Eeuu วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:15:41:11 น.  

 
วันนี้ผมไปเดินเล่นที่วัดผาลาดมาครับพี่
อยู่เชียงใหม่มานานไม่เคยไปเลย 555
แต่หมิงหมิงเคยไปทัศนศึกษากับโรงเรียน
เค้าบอกว่าสวย
เลยเชื่อลูก
ไปเดินเล่นมา
เดินไกลมากครับ
เพราะมีเส้นทางธรรมชาติด้วย
เป็นวัดที่สวยมากจริงๆ

ผมชอบถูบ้าน กวาดลานศาลตายายครับ
อาหารก็พอทำได้บ้าง แต่ไม่ค่อยอยากแย่งมาดามทำ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:20:07:59 น.  

 
เคยเขียนเมื่อปี 54 ค่ะ เขียนเป็นกลอนตอนบ้านโดนระเบิด
กลับไปอ่าน มันสะเทือนใจ
ภาพยังอยู่ในความทรงจำค่ะคุณไวน์
ขวัญเสียอยู่นาน
ยังฝันถึงมันอยู่เลยค่ะ


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:20:20:07 น.  

 
ไปเก็บเอามาให้คุณไวน์อ่านค่ะ

สิ้นเสียงนั้น พลันฉุกคิด จิตหดหู่
คงมีผู้ สูญเสีย อีกแล้วหนอ
เป็นแผลใจ ที่ชอกช้ำ น้ำตาคลอ
ตั้งตารอ ฟ้าวันใหม่ ใจเบิกบาน

คิดเพลินเพลิน ไม่เนิ่นนาน ดังอีกเปรี้ยง
ตัวมันเอียง พื้นมันลั่น สั่นสะท้าน
ควันขาวคลุ้ง ฟุ้งกลิ่นไหม้ ไม่ได้การ
มองเพดาน ต้องอกสั่น เพดานพัง

มองรอบตัว อีกครั้ง เหมือนฝันร้าย
ขยับตา ขยับกาย แลเหลียวหลัง
คงไม่ได้ ฝันไป จนจังงัง
บ้านเราพัง รังเราคลอน คือเรื่องจริง

ประสพเหตุ กี่ครั้ง กี่ครั้งเล่า
กี่ปีเฝ้า กี่ชีวิต ที่เผาผิง
กี่สูญเสีย กี่หัวอก ที่พักพิง
กี่คนชิง หนีหน้า ทิ้งถิ่นไป

ถึงครานี้ คราที่ ตัวเองพบ
อยากให้จบ อยากให้สิ้น อยากแก้ไข
อยากให้ฟ้า พร่างพรม น้ำมนต์ไกล
ช่วยดับไฟ ใต้ร่มเย็น เป็นสุขกัลป์

ชีวิตนี้ ถ้าแม้น สุดรันทด
ต้องทนอด ไร้ทรัพย์ ไร้สุขสันต์
ก็เต็มใจ รับบาป รับโทษทัณฑ์
ขอพรหมพลัน เปลี่ยนการณ์ ให้ร่มเย็น

ขอแดนใต้ ผ่านพ้น ที่วิกฤต
ขอพรสิ่ง ศักดิ์สิทธิ์ ดับทุกข์เข็ญ
ขอทุกชีวี พ้นวิบัติ ทุกประเด็น
ขอพื้นที่ ร่มเย็น สุขถ้วนเทอญ.

เป็นงานเขียนตะพาบเมื่อ 1 มิย. 2554
หัวข้องานเขียน "เปลี่ยน"


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:21:03:43 น.  

 
คุณแม่เก่งและเข้มแข็งมาก ๆ ค่ะ
เลี้ยงลูกเพียงลำพังตั้ง 4 คน เลย
หลาย ๆ คนก็ไม่ได้เติบโตที่บ้านเกิดหรอกนะคะ
แต่อยากกลับไปเห็นที่ ๆ ได้เกิดมาสักครั้ง

ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog


โดย: ALDI วันที่: 18 มีนาคม 2561 เวลา:22:32:44 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าค่ะ พี่ไวน์
พี่ไวน์เป็นคนทุกที่คล้ายๆ แอนเลยนคะคะ
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตด้วยค่า


โดย: ann_shinchang (ยังไงก็ได้ว่ามาเลย ) วันที่: 19 มีนาคม 2561 เวลา:5:38:15 น.  

 
แวะมาทักทายจ้าา ^__^ อิอิ sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน ร้อยไหม adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้วถาวร สักคิ้ว 6 มิติ Cover Paint สักไรผม 3D Eyebrow ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4507140 วันที่: 29 เมษายน 2561 เวลา:13:58:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 86 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.