Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2562
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
16 กรกฏาคม 2562
 
All Blogs
 
ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 232 "ความเป็นไทย"(ที่ปฏิเสธไม่ได้) โจทย์: คุณ toor36

Diarist
ประสบการณ์ชีวิต

ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.ที่ 232 "ความเป็นไทย"(ที่ปฏิเสธไม่ได้) โจทย์: คุณ toor36

คำอธิบายโจทย์
ความเป็นไทยมีอะไรบ้าง อักษรไทย อาหารไทย นิสัยไทยหรืออะไรก็ตามแต่ เขียนเรื่องราวที่แสดงออกถึงความเป็นไทยในแบบของคุณออกมาเลย



 

**********************************************************
อะไรๆเรื่องความเป็นไทยก็คงมีคนเขียนแล้วทั้งอักษรไทย อาหารไทย และนิสัยไทย เราก็เลยจะมาเขียน "หรืออะไรก็ตามแต่" ก็แล้วกัน มันน่าจะง่ายสุดแล้วสำหรับหญิงชรา วัยที่ชอบรำลึกความหลัง

แต่ก่อนอื่นขอนอกเรื่องของตัวเองสักนิดนะคะ คือถ้าคุณสนใจความเป็นไทยในสายตาของวอลต์ ดิสนีย์ อยู่บ้าง ก็ตามไปที่นี่เลยค่ะ มีหลายเรื่องให้คุณติดตาม ความเป็นไทยในสายตาวอลต์ ดิสนีย์ อย่างเช่นเรื่องราวของแมววิเชียรมาศ ทุกเรื่องประทับใจจขบ.มาก



 


หรือ Our Floating Dreams และอีกบางอย่าง [cr: The Momentum]


ทีนี้ก็มาที่เรื่องของเราซึ่งอยากจะปูพื้นด้วยเพลง รักกันไว้เถิด เพราะเหมือนในช่วงหลายๆปีมานี้ คนไทยไม่ค่อยรักกันเท่าไร กินแหนงแคลงใจ ดุว่าด่ากันเหมือนจะฆ่ากันตาย คงลืมกันไปแล้วว่า เมื่อใดที่เราไม่สามัคคีกัน บ้านเมืองก็ย่อยยับทุกที

เนื้อเพลงตอนที่ประทับใจเรามากคือ "ยามฉันมองตาคุณ อบอุ่นดวงใจ เป็นสายเลือดไทย ในสายตาบอกสายสัมพันธ์"



 
รักกันไว้เถิด

cr: YouTube

ตอนที่เราไปเรียนต่อต่างประเทศเป็นช่วงที่การติดต่อกลับมาเมืองไทยยากมาก ได้แต่เขียนจดหมายอย่างเดียว ค่าโทรศัพท์แพงมหาโหด เวลาจะเขียนจดหมายก็หายาก อย่างหนึ่งที่คนไปเรียนอยากได้ คือได้พบคนไทยบ้าง ได้พูดคุย ได้กินอาหารไทย หรือไปเที่ยวด้วยกัน แต่ก่อนไป พ่อตัดไฟแต่ต้นลมโดยให้เราสัญญาว่า จะไม่คบคนไทย ทั้งชายและหญิง ไม่คบเพื่อนชาย ไม่ว่าชาติใด เราทำตามนั้นทุกอย่าง ไม่ใช่เพราะเราเชื่อฟังพ่อ แต่เพราะเราคิดเอาเองว่า เราไปเพียงไม่กี่ปี คงไม่คิดถึงคนไทยมากขนาดนั้น ที่สำคัญ เรายังไม่ได้คิดเรื่องมีแฟน อย่ามาชี้โพรงให้กระรอกเลยเน้อพ่อเน้อ และที่สำคัญที่สุด เราต้องเก็บการพูดอ่านเขียนภาษาอังกฤฤษกลับมาให้ได้มากเท่าที่จะทำได้ เพราะแผนของเราในตอนนั้นคือกลับมาบริหารหนังสือพิมพ์ "แนวหน้า" ของพ่อ ที่ภายหลังจุดจบคือเราเองนี่แหละขายหัวหนังสือพิมพ์นี้ให้ บ.ประชุมช่าง แล้วเขาทำต่อมาในชื่อหนังสือพิมพ์ว่า "แนวหน้า ยุค เดลินิวส์" ที่คงจะรู้จักกันดี แต่อาชีพของเราก็ต้องอาศัยภาษาอังกฤษมาตลอดอยู่แล้ว

คนไทยในต่างแดนมักดูกันออกว่าใครเป็นคนไทยเหมือนกัน ก็ดูจากกิริยาท่าที การพูด การยิ้ม ยิ่งถ้าคนเอเชียพูดภาษาอังกฤษ ฟันธงได้เลยว่าคนไหนเป็นไทย จีนหรือญี่ปุ่น อินเดีย นอกจากพวกที่ไปเรียนตั้งแต่เด็กมากๆ ลิ้นโดนกลืนเป็นฝรั่งไปแล้ว

เราไปอยู่ที่นั่น มีเพื่อนเป็นญี่ปุ่นเรียนระดับเดียวกัน ตั้งใจไปเหมือนกันว่าจะไม่พูดภาษาแม่เลย เธอชื่อมิชิโกะ ชื่อนี้เหมือนจะโหลเนอะ แล้วเราก็ตกลงกันว่า ถ้าเจอคนไทย เราจะบอกว่า เราเป็นญี่ปุ่น และถ้ามิชิโกะเจอคนญี่ปุ่น จะบอกว่าเป็นไทย เป็นการริอ่านโกหกที่ไม่มีกึ๋นสักเท่าไร

วันหนึ่งเราไปเดินเที่ยวกันอยู่เพลินๆ ก็มีหนุ่มคนหนึ่งเข้ามาทักเราว่า คนไทยใช่ไหมครับ เราเริ่มทำหน้าโง่ แบบว่า นายพูดอะไรอ่ะ ไม่รู้เรื่อง เค้าก็เปลี่ยนใหม่เป็นภาษาอังกฤษ เราก็บอกว่า ไม่ใช่ นายนั่นขมวดคิ้ว แบบว่า ได้งัยฟระ เราก็รีบจูงมิชิโกะแยกทางไป นึกว่าจะจบแค่นี้

อีกนานจนแทบจะลืมแล้ว ก็มีงานที่สถานทูตไทย มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งอยากเอาลูกสาวที่เพิ่งเดินทางไปเรียนที่นั่นมาฝากให้เราช่วยดูแลเรื่องซื้อข้าวของเครื่องใช้ เรื่องการเดินทางอะไรต่างๆพวกนี้ เราก็จำใจไปงานนั้น แต่ก็ไม่ได้รู้จักใครสักกี่คน งานนั้นมีเต้นรำด้วย เราก็เฝ้าโต๊ะดูคนอื่นเต้น สักพักก็มีคนเข้ามาก้มศีรษะให้ ทักทายว่า สวัสดีครับ เราก็ยังงงๆ ตอบไปว่า สวัสดีค่ะ นายนั่นหัวเราะเบาๆแล้วบอกว่า วันนี้คุณเป็นคนไทย แล้วที่เจอกันวันก่อน คุณคงเป็นญี่ปุ่นสินะครับ ฮ่วย ไอ้บ้านี่จะมาไม้ไหน แต่ก่อนจะวิวาทกันมากไปกว่านี้ เค้าก็ถามว่า ให้เกียรติผมสักเพลงได้ไหม เราก็เนอะ ระบงระบำนี่เต้นไม่เป็นสับปะรด เค้าก็ว่า สโลว์เองครับ แก้เหงาเพราะกลุ่มคุณคงอีกนานกว่าจะกลับ อ้าว เจ๊ยยยย นั่งสังเกตตูมานานแล้วสินั่น แล้วตูแคะขี้มูกขี้ตามั่งหรือเปล่าก็ไม่รู้

เอาก็เอาฟระ เราก็ออกไปสโลว์กะพี่แก เค้าถามว่า ทำไมคุณต้องไม่บอกใครว่าเป็นคนไทย คุณไม่เคยรู้หรือว่า เรื่องความเป็นคนไทยนี้ คนไทยด้วยกันดูกันออก เราบอกเค้าว่า เราไม่สนใจหรอกว่าจะดูออกหรือเปล่า บอกแล้วบอกเลย จบไหม มันเป็นสิทธิ์ของเราที่จะอยากเป็นอะไรเมื่อไรก็ได้ไม่ใช่หรือ จริงๆแล้วก็เป็นการบอกทางอ้อมว่า เราไม่สะดวกเป็นคนไทยในตอนนั้น แล้วมันก็ไม่น่าจะทำให้ใครเดือดร้อน เค้าก็ดีนะ บอกเราว่า จบก็ได้ ผมไม่ขัดใจสุภาพสตรีอยู่แล้ว [น่านนนน ระวังตัวมากขึ้นเลยว่า ฮีต้องไม่เบา] แต่เค้าก็ย้ำว่าเค้าแค่ดีใจที่ได้พบคนไทย

พบกันวันนั้นแล้วก็ไม่พบกันอีกเลยจนบัดนี้ ถือว่าไม่ใช่ประเภทจอมตื๊อ ไม่ได้อยากรู้ว่าเราเรียนที่ไหน ไม่ได้ขอที่อยู่ นับว่าเราก็ได้เจอคนไทยที่เพียงมีสายเลือดไทย ในสายตาก็บอกสายสัมพันธ์แล้ว เสียดายที่เราระวังตัวมากไป เขาอาจเป็นเพื่อนคนไทยที่น่าคบคนหนึ่งก็ได้

ป.ล.ท้ายเรื่อง หลายเดือนมานี้มีเรื่องราวมากมายให้ต้องดูแล เหนื่อยมากแถมป่วยด้วย ไม่ค่อยมีเวลาคิดเขียนอะไรได้มาก

 
 
Diarist
ขอบคุณของแต่งบล็อกจากอินเทอร์เน็ต



Create Date : 16 กรกฎาคม 2562
Last Update : 16 กรกฎาคม 2562 21:09:36 น. 40 comments
Counter : 298 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณวลีลักษณา, คุณเริงฤดีนะ, คุณtuk-tuk@korat, คุณเรียวรุ้ง, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณtoor36, คุณThe Kop Civil, คุณhaiku, คุณRananrin, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณ**mp5**, คุณตะลีกีปัส, คุณสองแผ่นดิน, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณruennara, คุณกะว่าก๋า, คุณmcayenne94, คุณอุ้มสี, คุณkae+aoe, คุณTui Laksi, คุณร่มไม้เย็น, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณJinnyTent, คุณที่เห็นและเป็นมา, คุณALDI, คุณnewyorknurse, คุณหอมกร, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณInsignia_Museum, คุณสันตะวาใบข้าว


 
อ่านเพลินเลยค่ะ เรื่องเก่าเล่ากี่ครั้งก็ฟังได้ไม่รู้เบื่อนะคะ
เหมือนฟัง สว. ที่บ้าน เล่าเรื่องก่อนเราเกิด ฟังจนจำได้ แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้ฟัง

สนใจเรื่องแมววิเชียรมาศด้วยค่ะ
ของที่บ้านแม้เป็นแค่ลูกครึ่งแต่ซนสุด ๆ เลย

ขอให้พี่ภาหายป่วยหายไข้ไว ๆ นะคะ


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:7:55:20 น.  

 
หลงสำนวน และการเล่าเรื่องของพี่ภาซะแล้ว อ่านเพลินเลยค่ะ เหมือนนางเอกเจอพระเอกเลย


โดย: วลีลักษณา วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:8:50:49 น.  

 
อุปนิสัย และ ลักษณะ
อยู่ที่ไหนก็รู้ว่าคนไทย

แต่หากเป็นเด็กๆรุ่นหลังดูยากหน่อย
ออกเกาหลีกันหมด
หุ หุ หุ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:10:04:37 น.  

 


อ่านแล้วหน้าก็เป็นแบบนี้ค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:11:05:19 น.  

 
แหม่...นึกว่าจะมีอะไรมากมายกว่านั้นซะอีก
ประเภทบุพเพอาละวาด
ก็แหม...อุตส่าห์ได้พบกันสองครั้งสองคราแล้ว
ไม่น่าเล้ย..ไม่มีไรในกอไผ่ซะได้

จบก็จบนิ


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:13:16:52 น.  

 
อ้าว ๆ พี่เองเหรอที่ปล่อย หัวหนังสือไป....

ตอนนั้นหัวหนังสือพิมพ์รายวัน คงจะจำกัดเหมือน
ที่รัฐฯ จำกัดแท๊กซี่ ทำให้แพงแสนแพง..

แหม..กำลังจะลุ้นบุพเพอาละวาด เหมือนรัตนาวดี
555 มิชิโกะทำรมย์เสียซะนี่

....

ความเป็นไทยบางอย่่างน่า อนุรักษ์ไว้...แต่บาง
แห่ง เจ้าของบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านท่องเที่ยวก็คง
รำคาญ กำลังแคะขี้มูกก็มี.นทท.ถ่ายรูป อ้าปาก
กินข้าวก็ถ่ายอีกแหละ

ถ้าเป็นแบบตรอกข้าวสารก็ไม่เป็นไร เป็นแหล่ง
ค้าขายนะครับพี่


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:14:02:43 น.  

 
อ่านเรื่องราวที่พี่ภาเขียนไว้
ผมนึกถึงหนังไทยในสมัยก่อนเลยครับ
พระนางเจอกันแบบบังเอิญ
แต่จะให้สมจริงอาจต้องมีเรื่องผิดใจกันด้วย ก่อนจะหักมุม 555

แต่ในชีวิตจริง
พี่ภาได้เฉลยไว้แล้ว
ว่าไม่มีอะไรสานต่อ

เด็กยุคใหม่ของไทย
เวลาพูดภาษาอังกฤษ
บางคนพูดเหมือนเจ้าของภาษาเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:15:31:06 น.  

 
กลายเป็นว่าผมรู้จักคนใหญ่คนโต (พี่ภา) ซะแล้วสิ

จริงๆ มันก็เป็นทางเลือกที่ดีในการที่พยายามจะใช้ภาษาในประเทสที่เราเรียนให้ได้มากที่สุด เพราะบางทีอยู่แต่กับคนไทยก็จะพูดแต่ภาษาไทยอย่างเดียว

จริงอยู่รู้จักกันมันก็ดี มีอะไรก็จะได้ช่วยเหลือกันได้ แต่จากประสบการณ์ที่ผมเจอ เข็ดครับ!! มีแต่คนมาขอความช่วยเหลือ โอเคเราช่วยได้ก็ช่วย แต่พอช่วยแล้วไม่สำเร็จ ยังมาโกรธเคืองเรา แบบนี้รับไม่ค่อยได้


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:15:41:49 น.  

 
กรี๊ดดดดด ดีใจที่มาค่ะ คุณริน
หายไปไหนมาน้ออออ คิดถึงๆๆๆค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:18:08:55 น.  

 
ลุ้นนึกว่านางเอกได้เจอพระเอกด้วยโชคชะตาฟ้าลิขิตพาไปซะอีกค่ะ เสียดายมิตรภาพดี ๆ ในต่างแดนเนาะคะ



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:19:03:26 น.  

 
ส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:19:58:27 น.  

 
หมิงหมิงก็เป็นหนึ่งคนที่พูดภาษาอังกฤษได้ดีครับ
อาจารย์ชมมาหลายรอบแล้ว
นี่ผมก็ห่วงครับ
พูดไทยไม่ห่วง แต่เขียนไทยนี่ลายมือไก่เขี่ยมาก 555
เด็กยุคนี้ใช้ทักษะการพิมพ์มากกว่าการเขียนครับพี่
ไม่ได้คัดไทยกันแล้ว



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:20:10:13 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

เข้ามายามดึก มัวไปเดินท่อมๆในสวนทุเรียน หาทุเรียนป่ากินแทนข้าวกลางวันข้าวเย็นค่ะ
แหม!...ไม่ใจเลย จบเร็วไป
น่าจะสานสัมพันธ์ต่อกันสัก1ปี
แล้วมาต่อที่เมืองไทย เจอผู้ใหญ่กีดกัน
ต้องฝ่าฟันอุปสรรคอีกสักพัก จนจบอย่างสุขสมบูรณ์...แฮ่
อ่านสนุกค่ะ ชอบๆๆๆๆ



โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 16 กรกฎาคม 2562 เวลา:20:11:10 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ภา




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:6:16:46 น.  

 
คนไทยมีรายละเอียดแตกต่างกันค่ะ
ข้อเสียถึงแม้เราไม่มีวรรณะแบบอินเดีย
แท้ที่จริงอาจมีมากกว่านั้น
เมื่อวัยและประสบการณ์ชีวิตมากขึ้น
ทำให้เรียนรู้ว่า บางทีการมีมิตรไมตรี
น่าจะดีกว่าการหลีกหนี
แต่เด็กๆยังไม่เข้าใจ
บางทีวันนี้พี่ภาอาจมีเพื่อนรักอีกคนเพิ่มขึ้นก็ได้นะคะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:7:52:43 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
Tui Laksi Sports Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
The Kop Civil Movie Blog ดู Blog
ภาวิดา คนบ้านป่า Diarist ดู Blog

อ่านเพลินเลยค่ะพี่ภา


โดย: อุ้มสี วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:9:19:27 น.  

 
อ่านแล้วต้องอมยิ้มนะคะ ^^ Ffo-vg9hoiefh;p

ป.ล.พี่ภาไม่ต้องห่วงเลยค่ะ มี้เก๋ก็ยุ่งมาบางทีมาโหวตอย่าเดียวไม่เม้นก็มีค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:10:30:40 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณพี่ภา
ว้าว ๆ ๆ เรื่องปกปิดความเป็นไทย ได้น่ารักเชียว
เหมือนละครไทยตอนพระเอกเจอนางเอกในต่างแดน...คริ คริ
นั่นจิ...เป็นเราคงตกหลุมรักผู้ชายคนนี้เป็นแน่เลย
พบแบบบังเอิญถึงสองครั้ง อ๊ะจ๊าก !!!!


โดย: Tui Laksi วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:10:40:52 น.  

 
สวัสดีมึสุข่ะพี่ภาขา

ขอบคุณอิแปะที่เขวี้ยงใส่ไถ้ให้ล่วงหน้าก่อนเข้าบ้านนะคะ
ให้สาธิตนุ่งซิ่นไร้อุปกรณ์เหรอคะ
ทำคลิปแนบบล็อกไม่เป็นอ่ะค่ะ...แฮ่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:11:30:57 น.  

 
เก่งนะคะเนี่ยแค่ดูก็รู้ว่าคนไทย แต่แหมจบสั้นไปหน่อย นึกว่าจะมีเรื่องให้ลุ้นยาวเหมือนในละคร อิอิ


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:13:05:30 น.  

 
ท่าน ว. ท่านดูอ้วนขึ้นเยอะเลยครับพี่ภาในช่วงหลัง
ไม่รู้ญาติโยมถวายของขบฉันดีเกินไปรึเปล่า 555
เพราะพระไทยตอนนี้เป็นโรคอ้วนและเบาหวานเยอะมาก
เนื่องจากญาติโยมถวายแต่ของหวานๆครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:14:16:20 น.  

 
หลายปีก่อนมีการรณรงค์เรื่องการคตักบาตรด้วยครับ
ไม่ใช่เห็นพระท่านฉันอะไรก็ได้
ก็อัดกันเต็มที่ กินจนอ้วนเลย 555

ผมกลับชอบแบบพระป่านะครับ
ท่านฉันแบบได้อะไรมาก็เทรวมกันในบาตร
กินแบบไม่ติดรสชาติ
แล้วกิจของท่านก็มีทั้งวัน ทำให้ไม่อ้วน
ยิ่งธุดงค์ไกลๆด้วย ยิ่งดีครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:15:30:29 น.  

 
พี่หนูหล่อ

สวัสดียามเย็นค่ะ
คิดถึงพี่หนูหล่อ
อยากพูดคำนี้จัง
หายไปทำงาน และงานอย่างเดียวเลยค่ะ

วันนี้ผ่านมาทางนี้
เอ๋อัพบล็อกไม่เป็นซะแล้วอ่ะ

แต่ไม่เป็นปัญหาเพราะว่าเอ๋
ยังจำทางเข้าบ้านพี่หนูหล่อได้เสมอ


โดย: aenew วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:16:42:06 น.  

 
ดีใจมากเลยค่ะ คุณเอ๋
ที่กลับมาหากัน พี่คิดถึงน้องๆที่ทิ้งบล็อกไปนาน
ทุกคนเลย ไม่เคยลืมใครสักคน ไม่ว่าพี่จะเป็น
พี่หนูหล่อ หรือ พี่ภา ก็ตาม

ถ้าไม่ได้กลับมาแถวนี้ หรือว่าทำบล็อกไม่เป็นอีก
แล้ว มี facebook ไหมคะ พี่ตามไปเองค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:16:51:56 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ภา
ได้ยินพี่ภาเล่าชีวิตช่วงวัยเรียนในต่างประเทศ
หลายครั้งในหลายโอกาส
รับรู้ได้ว่าเป็นชีวิตที่ต่อสู้มาก
และกว่าจะผ่านช่วงเวลาที่โดดเดี่ยว
กลายเป็นเด็ดเดี่ยวนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ความเป็นไทย ไม่ว่าจะเป็นสัตว์สัญชาติไทย
แมวไทย ควายไทย ช้างไทย
หรือขนมธรรมเนียน ประเพณี วัฒนธรรมไทย
ล้วนแล้วแต่เป็นความภาคภูมิใจของคนไทย

จินรู้สึกตัวเองโชคดีที่เกิดมาเป็นคนไทย
มีบ้านที่อยู่อาศัย มีที่ทำกิน
อยู่ในยุคที่บ้านเมืองสงบไม่มีสงคราม
และอยู่ใต้ร่มโพธิ์พระมหากษัตริย์ไทย
และพบเจอพุทธศาสนาเป็นที่พึ่งทางใจ

สิ่งเหล่านี้หล่อหลอมให้เรารักชาติ รักแผ่นดินถิ่นเกิด
ไม่ว่าจะรับวัฒนธรรมต่างชาติ รับเอาเทคโนโลยี
การศึกษาและวิวัฒนาการต่างชาติมาเท่าไหร่
แต่ก็ไม่ลืมรากเหง้าของความเป็นไทย
เพราะชาติไทยเราเองก็มีดีไม่แพ้ชาติไหน ๆ

ิจินชอบโจทย์นี้จังเลยค่ะพี่ภา
มันทำให้เราได้เห็นความเป็นไทยในมุมมองเพื่อน ๆ ที่แตกต่างกัน
ดีใจที่เห็นทุกคนรักษ์ความเป็นไทยค่ะ

ช่วงนี้ผลุบโผล่บล็อกหน่อยนะคะพี่ภา
จินติดนิยาย 55555
กำลังเปิดใจตัวเองอ่านนินายแนวแฟนซี
แต่ว่าแต่งโดยคนไทยนะคะ ยังไม่ใช่นิยายแปล
เป็นซีรี่ย์กำลังอ่านติดพัน มี 4 เล่ม
ก็สนุกอยู่ค่ะ ไม่ค่อยอ่านแนวนี้เท่าไหร่
พยายามเปิดใจอ่านให้หลากหลายขึ้นค่ะ






โดย: JinnyTent วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:17:02:24 น.  

 
สวัสดียามเย็นค่ะ พี่ภา

หนูเพิ่งปั่น ตะพาบ เสร็จเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ
ของหนูก็ตามเคย เขียนตามหัวข้อเรื่องที่ให้ เป็นข้อ
เท็จจริง พลิกแพลงไม่เก่ง อิอิ
หมู่นี้ สุขภาพหนูก็ไม่ดีนัก ปวดโน่นปวดนี่ อยู่ๆ
ก็เอ็นอักเสบ ต้องไปกายภาพ เฮ้อ ! เข้าวัยเลข 7 เท่านั้น ก็ทำท่าจะไม่เอาไหน ถ้าเลข 8 อย่างพี่ภา
หนูมีหวัง แหง็ก ๆ กว่าพี่ภาแน่ ห้าห้า พี่ภา ก็รักษา
สุขภาพเช่นกันนะคะ

อ่านตะพาบ ความเป็นไทยของพี่ เพลิน ๆ
กำลังลุ้น ผู้ชายไทยคนนั้นว่า จะได้เจอพี่ภาอีกไหม
เอ้า จบแล้ว ไม่เจอกันอีกเลย อิอิ คนอ่านดูเหมือน
ลุ้นกันทุกคน เลยนะคะ
โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ฯ




โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:17:13:36 น.  

 
...แต่คนที่ใช่ก็ยังอีกหลายปีต่อจากนั้นจึงได้เจอกันค่ะ
---------

พวกหนูจะมีโอกาสได้ฟังพี่ภาเล่าเรื่องนี้ให้ฟังมั้ยคะ พี่ภาเล่าเรื่องสนุก อ่านเพลินค่ะ อยากฟังเรื่องเล่าอีกค่ะ แฮ่


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:19:43:39 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะพี่ภาขา

วันนี้โพสท์ไม่ผ่านเลยค่ะ
ส่งข้อความซ้ำไปซ้ำมา ก็ไม่ไป
เน็ตรวน ฝนตกหนัก ฟ้าแปร๊บเปรี้ยง
มาได้เรื่องเอาตอนมืด
สายตาก็ล้าซะแหล่ว
แฮ่ะไปหยอดตาก่อนค่ะ..เดี๋ยวสวยสู้พี่ภาไม่ได้


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 17 กรกฎาคม 2562 เวลา:20:36:25 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่ภา

อ่านเรื่องพี่ภาแล้ว น้อยเพิ่งเข้าใจว่าคนไทย
ไม่อยากพูดภาษาไทย ก็มีความคิดไปอีกแบบ
ตอนแรกคิดว่าเขาไม่อยากคบคนไทยด้วยกัน

เรื่องพี่ภาอ่านแล้วตื่นเต้นเรื่องไปงานเต้นรำ
เจอกันแล้วไม่เจอกันอีกเลย เรียกว่าไม่ใช่
บุพเพนะคะ



โดย: newyorknurse วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:1:28:55 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ภา



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:6:29:07 น.  

 
ภาวิดา คนบ้านป่า Diarist ดู Blog
แฟนคลับยังหนาแน่นเหมือนเดิมนะคะพี่ภา



โดย: หอมกร วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:8:46:03 น.  

 
พี่ภาสาวๆ ต้องสวยแหงๆ เลยค่ะ อิอิ

อุ๊ต๊ะ เจ้าของแนวหน้าคือพ่อพี่ภาหรือนี่...ความรู้ใหม่เลยค่ะ ว้าวๆๆ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
ทนายอ้วน Travel Blog ดู Blog
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
เริงฤดีนะ Sports Blog ดู Blog
Rinsa Yoyolive Review Travel Blog ดู Blog
JinnyTent Travel Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Literature Blog ดู Blog
ภาวิดา คนบ้านป่า Diarist ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:11:02:44 น.  

 
สวัสดี ยามสายค่ะ พี่ภา

แวะมาทักทายและขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มอบ
ให้ตะพาบ ความเป็นไทย ค่ะ พี่ภา เดาถูกค่ะ ถ้าเป็น
เรื่องแนวข้อเท็จจริง หนูก็จะเขียนได้ง่ายหน่อย อิอิ

ดาวพิษ อัพบล็อกแล้ว อย่าลืมมาเคาะประตู
ด้วย นะคะ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:11:10:54 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่ภา

tag นี้ผมได้รับ 4 ครั้งครับพี่ภา
แต่ก็ทำทุกครั้ง เพียงแต่ผมจะลงแบบวันเดียวครบ 7 เล่มไปเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:11:52:09 น.  

 
ขอบคุณกำลังใจที่บล็อกด้วยค่า


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:12:11:39 น.  

 
ขอบคุณกำลังใจด้วยค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:13:07:28 น.  

 
จริงๆเค้าให้ลงวันละเล่มครับพี่
แต่ผมลงรวดเดียว 7 เล่มเลยครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:14:32:56 น.  

 
ผมชอบอ่านเรื่องเล่าแบบนี้ึครับ
ความทรงจำยังประทับใจแม้เพียงพบกันชั่วครู่
ประสบการณ์ของนักเรียนนอกในยุคโน้น
คงมีเรื่องเล่าอีกมากมาย หวังว่าจะได้อ่านอีกนะครับ
ผมอ่านหนังสือพิมพ์แนวหน้ามาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย รู้สึกยินดีที่ได้รู้จักทายาทของหนังสือพิมพ์แนวหน้าครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:16:54:08 น.  

 
แกงมารายงานตัวค่ะ..พี่ภา..


โดย: สันตะวาใบข้าว วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:20:46:19 น.  

 
ขอบพระคุณค่ะคุณพี่ภา
ที่แวะไปยินดีกับแชมป์เทนนิสคนโปรดจร้า
รักษาสุขภาพด้วยนะคร้า สุขภาพแข็งแรงๆสำคัญมากๆ
วันนี้เราก็ไปพบแพทย์ แก้วหูป่วยมีเสียงดัง
เหมือนตอนขึ้นเครื่องบินๆสูงๆ มาหลายวันไม่หาย
คุณหมอเจอแก้วหูทะลุ 40% ใช้แผ่นกระดาษปิดให้
หายอื้อเหมือนปกติแล้วเลยคร้าแต่ระวังเรื่งไอ-จาม
อย่าเบ่งแรง 5 5 ปัจฉิมวัยเป็นแบบนี้นี่เอง !!!


โดย: Tui Laksi วันที่: 18 กรกฎาคม 2562 เวลา:22:04:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ภาวิดา คนบ้านป่า
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 122 คน [?]




BG Pop.Award #14
BG Pop.Award #13
BG Pop.Award #12
BG Pop.Award #11
BG Pop.Award #10
BG Pop.Award #9
BG Pop.Award #8
BG Pop.Award #7
BG Pop.Award #6
....



เอนทรี่หมวดไดอารี่ เริ่ม ม.ค. 2562
  • ตะพาบ 234 ความดีที่คู่ควรแก่การไหว้
  • ตะพาบ 233 เรื่องที่เรา(ไม่สำนึก)เสียใจ
  • ผัดผักหวานกับวุ้นเส้นใส่ไข่
  • ตะพาบ 232 ความเป็นไทย
  • ตะพาบ 231 มิ่งมิตร
  • ตะพาบ 230 ความกลัว
  • ตะพาบ 229 สนามรบ
  • ตะพาบ 228 ต้นไม้ ดอกไม้
  • ตะพาบ 227 ถ้า 1 ปีมี 10 เดือน xx
  • 3F ยำทวาย
  • ตะพาบ 226 พักใจ
  • ชมดอกไม้ที่สิงคโปร์ ตอน 3
  • ตะพาบ 225 เฝ้ารอ
  • ชมดอกไม้ที่สิงคโปร์ ตอน 2
  • ตะพาบ 224 ความกล้าหาญครั้งสุดท้าย
  • 3F แกงขี้เหล็กกับหมูย่าง
  • ชมดอกไม้ที่สิงคโปร์ ตอน 1
  • ตะพาบ 223 เพื่อนใหม่
  • อุ่นเครื่องชมดอกไม้ที่สิงคโปร์
  • เอื้องมะลิ/หวายตะมอย
  • ตะพาบ 222 ของขวัญที่ไม่อยากได้
  • Cattleya skinneri'Casa Luna'
  • ตะพาบ 221 คู่หู
  • 3F แกงส้มมะรุมกับกุ้ง
  • ปลูกป่าไม้ใหญ่: กระดังงาไทย+นกแก๊ก
  • ตะพาบ 220 ไล่
  • ตะพาบ 219 แพงที่สุดที่เคยซื้อ
  • การเขียนบล็อก 2551-ปัจจุบัน
  • --<>--

    เอนทรี่หมวดสัตว์เลี้ยง เริ่ม ม.ค. 2562
  • เจ้านุ้งกับผลอัลตร้าซาวด์
  • เจ้านุ้งป่วยหนักมากขึ้น
  • เจ้านุ้งไม่ฉะบาย
  • เจ้านุ้ง"รู้เยอะ"มากขึ้นทุกวันx
  • เจ้านุ้งเกือบ 5 ขวบแล้ว รู้เรื่องและเลี้ยงง่าย
  • เจ้านุ้งโดนแกล้งจนหัวเป็นกระเซิง
  • เจ้านุ้งยังร้อนไม่เลิกแต่ก็มีความสุข
  • เจ้านุ้งผจญอากาศร้อนระดับพระกาฬ
  • เจ้านุ้งกับขนสั้นรับลมร้อน v
  • เจ้านุ้งเฝ้าบ้านให้แม่ไปเที่ยว(อีกแล้ว)
  • เจ้านุ้งเมื่อวันที่อุณหภูมิ 16 องศา
  • เจ้านุ้งกับการดูแลบริเวณบ้าน
  • เจ้านุ้งกับผลไม้สุดโปรด
  • --<>--

    เอนทรี่หมวดงานเขียนเรื่องแปล เริ่ม เมย.62
  • บทที่ 20 มอร์บัส&21 ตามบัญชาของมายาวี
  • บทที่ 18 รัมสกิ้น & 19 รถม้ากับดาวหาง
  • บทที่ 17 อรุณสีเลือด
  • บทที่ 16 สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์
  • บทที่ 15 วิกาลภูตกับผู้คุม
  • บทที่ 14 ไคมีร่า สัตว์พหุพันธุ์
  • บทที่ 13 ภายใต้ผ้าคลุมหน้า
  • บทที่ 12 กำเนิดปีศาจร้าย
  • บทที่ 11 เมืองต้องมนตร์
  • บทที่ 10 ประสานพลังศาสนเวทย์
  • บทที่ 9 ตายซ้ำเจ็ดครา
  • บทที่ 8 ต้องตายก่อนจึงจะได้เป็นอิสระ
  • บทที่ 7 ร้านบิ๊บเบิ้ลวิคที่สะพานลอนดอน
  • บทที่ 6 คัมภีร์อาถรรพณ์
  • บทที่ 5 ปีกเทวดาตกสวรรค์
  • บทที่ 4 ซอยอินนิโก้
  • บทที่ 3 หมอยา
  • บทที่ 2 เหตุป่วนสมอง
  • บทที่ 1 ดาวพิษเวิร์มวู้ด
  • --<>--
    เพื่อนๆที่ไม่ active หรือไม่ทักทายกันแล้ว ยังคงเก็บไว้ในศาลาสมาธินะคะ ออกจากสมาธิเมื่อไร จะเชิญกลับเข้ามาใน Friends' blogs ใหม่ค่ะ
    Friends' blogs
    [Add ภาวิดา คนบ้านป่า's blog to your web]
    Links
     

     Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.