- รีวิว ปราชญ์กู้บัลลังก์ : กู้เสวี่ยโหรว -




รีวิวนี้ถือว่ามาช้าแล้ว 555 แต่เราเพิ่งอ่านจบค่ะ เนื่องจากเราไม่มีเป็นของตัวเองต้องรอเพื่อนอ่านให้จบก่อนแล้วค่อยยืมมา ตอนงานหนังสือไปซื้อนิยายวายเล่มอื่นที่เล็งไว้ไป ก็เลยไม่ได้ซื้อปราชญ์ แต่ตอนนี้คิดว่าจะซื้อแล้วล่ะค่ะ 555 เพราะว่าชอบมากจริงๆ

ปกติเราไม่รีวิวนิยายวายลง bloggang แต่เรื่องนี้ขอเรื่องนึงค่ะ อาจจะเป็นนิยายจีนที่เราชอบมากที่สุดในรอบปีก็ได้ค่ะ

ปราชญ์กู้บัลลังก์เป็นนิยายวายก็จริง (ปกติเราอ่านนิยายวายอยู่แล้วนะคะ) แต่เราคิดว่าประเด็นหลักของมันไม่ใช่ความวายเลย แต่คนที่รับไม่ได้กับเรื่องแบบนี้ก็ไม่ควรอ่านนะ 5555

ต่อไปนี้มีสปอยล์

พูดถึงตัวละครเลยก็แล้วกันค่ะเป็นการไม่เสียเวลา

โหยวเหมี่ยว
เล่มแรกจะค่อนข้างเห็นโหยวเหมี่ยวเป็นคุณชายน้อยเจ้าสำราญ ผู้อยากรู้อยากเห็นไม่จริงจังกับชีวิต แถมขี้อ่อยเอามากๆ ใช้เงินเป็นเบี้ย แต่พอเกิดเรื่องขึ้นกับตัวเองก็ลุกขึ้นใหม่อีกครั้งได้อย่างรวดเร็ว
เราชอบโหยวเหมี่ยวตรงที่พื้นฐานแล้วเป็นคนใจอ่อน ใจกว้าง ใจดี ขี้สงสาร แล้วก็คงบุคลิกนี้เอาไว้ได้จนจบ แม้ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปเยอะ แต่โดยพื้นฐานโหยวเหมี่ยวก็ยังเป็นคนที่น่ารักเสมอ
ในความนิสัยใจกว้างนั้น โหยวเหมี่ยวมีความรักพวกพ้อง ใครดีมาดีตอบ ฉลาด และคิดถึงตัวเองเป็นหลัก แต่ก็มีความไม่ยึดติดด้วย

หลี่จื้อเฟิง
เป็นพระเอกที่เราชอบมากกกๆ ตรงที่ความเรียบง่ายและความรักที่มีให้กันกับนายเอก คือมันดีมากจริงๆอ่ะ เราเชียร์พระเอกทุกครั้งตลอด เหมือนที่โหยวเหมี่ยวว่า ตอนที่อยู่กับจ้าวเฉาอาจจะมองจ้าวเฉาบ้าง แต่ถ้ามีหลี่จื้อเฟิงอยู่ด้วย เสน่ห์ของหลีจื้อเฟิงชนะเสมอ
หลี่จื้อเฟิงเป็นเหมือนโลกส่วนตัวของโหยวเหมี่ยว เป็นพื้นที่ปลอดภัย แบบไม่ว่าข้างนอกจะเกิดอะไรขึ้น แต่ในอ้อมกอดของหลี่จื้อเฟิงปลอดภัยเสมอ
นอกจากจะเป็นผู้ชายที่คิดอะไรแบบเรียบง่าย หลีจื้อเฟิงถือโหยวเหมี่ยวเป็นที่หนึ่งเสมอ ในช่วงเล่มหนึ่งเล่มสองเหมือนทั้งชีวิตของพระเอกก็คือนายเอกคนเดียวเท่านั้น
เราชอบบุคลิกของพระเอกที่เป็นคนมองอะไรเรียบๆง่ายๆ ทำให้รู้สึกว่า เออ จะกังวลไปทำไมเยอะแยะ

จ้าวเฉา
"น้องชายคนดี แผ่นดินครึ่งค่อนที่เหลือของพี่ชายโง่เขลาจะนั่งครองคู่กับเจ้า"
เป็นคนที่บุคลิกซับซ้อนที่สุดคนหนึ่งในเรื่อง เหมือนที่โหยวเหมี่ยวว่า ไม่ว่าใครก็อาจจะไม่รู้จักจ้าวเฉาทุกตัวตน
ฉากจ้าวเฉาเจอกับโหยวเหมี่ยว เราชอบมากกว่าฉากพระนายเจอกันอีก มันอิมแพคมาก โดยเฉพาะฉากส่งฟันกรามเข้ามาในปาก แล้วก็ชอบฉากที่ยกคำพูดมาเนี่ยแหละค่ะ ฉากนี้อีกนิดนึงก็เหมือนขอแต่งงานแล้ว
แต่ก็เป็นคนที่เรากลัวมากว่าจะเปลี่ยนไปตอนไหน แต่ก็เข้าใจทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้วย สิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่ยุติธรรมจริงๆ มอบอำนาจให้ บอกให้กู้ชาติ ชาติที่ตัวเองไม่ได้ครอง พอคนที่มีสิทธิกลับมาก็ต้องลง ...แต่พอพูดออกมาแล้วก็จริงๆมันก็เป็นเรื่องที่ถูกแล้ว
การฆ่าพ่อและพี่ชายทำให้เรารู้สึกว่า ผู้ชายคนนี้แม่ง... 55555 (แต่ก็เข้าใจนะ ไม่ฆ่าก็คงโดนฆ่าเอง) โดยเฉพาะตอนขอพี่สาวโหยวเหมี่ยวแต่งงาน เราโกรธมากเลย แต่อ่านไปเรื่อยๆก็โกรธน้อยลง


หลี่เหยียน
ถ้าพูดถึงตัวบุคคล เราชอบหลี่เหยียนที่สุดในเรื่อง รู้สึกว่าเป็นตัวละครที่มีหลายด้านและม่ีความเป็นคนเยอะมาก เราชอบหลี่เหยียนตั้งแต่เจอครั้งแรกแล้ว ชอบความคลุกวงในของหลี่เหยียนกับโหยวเหมี่ยว ชอบความใกล้ชิดบนความห่างเหิน ความเข้ากันได้ที่ยืนกันคนละฝั่งของสองคนนี้
เรามาชอบหลี่เหยียนเอามากๆจริงๆตอนเล่มสอง ตอนที่อยู่ในเมืองต้าอัน หลี่เหยียนผู้เย่อหยิ่งทำทุกอย่างเพื่อช่วยชีวิตโหยวเหมี่ยว เป็นคนที่ชีวิตขึ้นสุดลงสุดหลายรอบมาก
สงสารเรื่องนางถังด้วย จุดยืนของหลี่เหยียนเราก็เข้าใจได้ พ่อลูกสกุลหลี่มีแนวทางแบบนี้มาตั้งแต่รัชกาลที่แล้วแล้ว แต่ก็เป็นแนวทางที่ทำให้อยู่รอดได้เหมือนกัน ความจริงถ้าหลี่เหยียนไม่เข้ากับรัชทายาทอีกครั้ง ก็คงไม่ต้องตาย(มั้ง) 
ชอบฉากที่หลี่เหยียนจะตาย โหยวเหมี่ยวนึกกลับไปถึงสมัยยังหยอกล้อเล่นกัน


เนี่ยตัน
สำหรับเนี่ยตัน เป็นความซับซ้อนที่เราไม่เข้าใจ เราไม่เข้าใจในความยึดติดกับหลักการของเนี่ยตัน โหยวเหมี่ยวเคยพูดว่า ประเทศนี้พันปีก่อนไม่มี อีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้าก็คงไม่มี อะไรทำนองนี้ เราชอบความคิดนี้ ความไม่ยึดติดของโหยวเหมี่ยว สิ่งที่โหยวเหมี่ยวทำทั้งหมดหลักๆนอกจากเพื่อประเทศแล้วก็เพราะความสัมพันธ์ส่วนตัวกับจ้าวเฉา
แต่กับเนี่ยตันแล้ว ความสัมพันธ์ส่วนตัวเป็นเรื่องรองลงมา ความถูกต้องมาก่อน ความถูกต้องที่ยึดถือไว้อย่างดื้อดึง แต่ถ้ามองตามหลักการ เนี่ยตันเป็นคนที่รักชาติที่สุดในเรื่อง และไม่สมควรจะตายในสภาพแบบนั้นเลย เป็นคนเดียวที่ทำให้เราร้องไห้ด้วยค่ะ
เราคิดว่าถ้าทุกคนในชาติเป็นแบบเนี่ยตัน ชาติคงเจริญน่าดูเลย (หมายถึงไม่ต้องมีความสามารถขนาดเนี่ยตันนะ แต่ว่ามีทัศนคติแบบเดียวกัน)


จ้าวจั๋ว
ขอพูดถึงนิดนึงว่าจ้าวจั๋วมีความเป็นรัชทายาทที่ดี และคงเป็นฮ่องเต้ที่ดีสำหรับยุคสมัยหนึ่งที่ไม่มีจ้าวเฉาและไม่มีสงคราม จ้าวจั๋ววางตัวได้ดี ฉากที่จ้าวจั๋วพูดกับโหยวเหมี่ยวที่อวี๋โจว เราชอบมาก ไม่รู้ว่าจ้าวจั๋วพูดเพื่อเป็นกับดักให้โหยวเหมี่ยวออกจากฝ่ายจ้าวเฉาหรือเปล่า แต่ว่าเราคิดว่าที่จ้าวจั๋วพูดมีเหตุผล
และเป็นคนที่น่าสงสารด้วย ถ้ามองจากมุมมองของจ้าวจั๋ว เป็นคนที่เคยอยู่จุดสูงสุดมาก่อน และต้องมาเสียเกียรติทั้งหมดที่ต้าอัน เราชอบฉากที่โหยวเหมี่ยวโมโหหลี่เหยียนเรื่องที่รัชทายาทก้มหัวให้กับคนนอกด่าน ทั้งที่การที่รัชทายาททำแบบนี้ก็เป็นความกล้าหาญมากๆอย่างหนึ่งแล้ว
เออสงสารที่โดนตอนด้วย หงุดหงิดจ้าวเฉาเลยที่เอาเรื่องนี้มาพูดเล่น คือมันรู้สึกว่าแบบคนที่ถูกเลี้ยงมาแบบนั้นมาถูกดูถูกถูกทรมานถูกกระทำแบบนี้ มันจะรู้สึกยังไงอ่ะ
แต่ถ้าจ้าวเฉาไม่ฆ่าจ้าวจั๋ว จ้าวจั๋วก็คงต้องฆ่าจ้าวเฉา


ตัวละครอื่นๆเราก็ชอบมาก ผิงซี ถังปั๋ว อาจารย์(ผู้ฉลาดเวอร์มาก) น้าเล็ก โหยวฮั่นเกอ ปาถู 
เนื้อเรื่องที่เราชอบมากที่สุดเป็นช่วงที่จงหยวนแตก ถูกจับไปอยู่ต้าอัน ฮ่องเต้กับรัชทายาทถูกจับ หลี่จื้อเฟิงไปช่วยโหยวเหมี่ยว แบบมันกดดันมาก คือเราต้องอ่านไปพักไปเลยล่ะค่ะ
เราว่าเรื่องนี้มีอะไรเยอะแยะที่จะให้กับคนอ่าน อยากให้ทุกคนได้อ่านกันมากๆจริงๆค่ะ เรารักตัวละครทุกตัวเลย

ฮืออออ นายอินทร์ลดคราวหน้าเจอกันแน่ นี่ยังกะว่าจะอ่านอีกสักรอบก่อนเอาไปคืนเพื่อนเลยค่ะ 5555



Create Date : 01 ธันวาคม 2560
Last Update : 1 ธันวาคม 2560 0:44:54 น.
Counter : 6910 Pageviews.

11 comments
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 275 "หนอนหนังสือ" ทนายอ้วน
(11 เม.ย. 2564 08:56:26 น.)
ตะพาบๆ กม.ที่ 275 "หนอนหนังสือ" nonnoiGiwGiw
(9 เม.ย. 2564 16:01:07 น.)
011 :: คล้องหัวใจไว้ด้วย(ปั๊ก)รัก by 若善溪, รั่วซั่นซี polyj
(6 เม.ย. 2564 22:41:25 น.)
- รีวิวนิยายวาย ฝันรักในธารน้ำแข็ง : จิ้งสุ่ยเปียน - marina_rain
(4 เม.ย. 2564 14:47:33 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณอุ้มสี

  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
**mp5** Dharma Blog ดู Blog
Sweet_pills Travel Blog ดู Blog
นัทธ์ Book Blog ดู Blog
เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง Music Blog ดู Blog
marina_rain Book Blog ดู Blog

สุดยอดค่ะ โหวตให้ค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 1 ธันวาคม 2560 เวลา:10:41:04 น.
  
ตอนอ่าน ก็ชอบ หลีเหยียน เหมือนกันค่ะ รวมถึงนางถังด้วย
โดย: Serverlus วันที่: 4 ธันวาคม 2560 เวลา:18:07:20 น.
  
Serverlus : เป็นตัวละครที่เราชอบบบบบบมากเลยค่ะ
โดย: marina_rain วันที่: 7 ธันวาคม 2560 เวลา:15:53:03 น.
  
เรื่องนี้ยกขึ้นหิ้งเลย อ่านแล้วประทับใจมาก ดำเนินเรื่องไม่น่าเบื่อ ชวนให้ติดตามตลอดทั้งเรื่อง ครบรสจริงๆ

ความรักของพระนายก็ดีงาม เข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดมาก มองตาก็รู้ใจ ความรักค่อยๆพัฒนาแบบไม่รู้ตัว โหยวเหมี่ยวคงเป็นชาวฮั่นคนแรกที่ดีกับหลี่จื้อเฟิง ถึงได้รักและจงรักภักดีมาก มีหลายเหตุการณ์ของคู่นี้ที่น่าประทับใจ ฉากหลี่จื้อเฟิงกลับมาช่วยโหยวเหมี่ยวที่เมืองเหยียนเปียน โหยวเหมี่ยวถามว่ากลับมาทำไม คำตอบที่ได้คือ ข้าคิดถึงเจ้า มันอบอุ่นในมาก /ฉากวิ่งลงเขาปี้อวี้ไปตามหมอมารักษาโหยวเหมี่ยว /ฉากหลี่จื้อเฟิงทำกับข้าวตอนมาอยู่ปราสาทเขาเจียงปัวให้โหยวเมี่ยว /ฉากหลี่จื้อเฟิงขุดดินแล้วโหยวเหมี่ยวนั่งเฝ้า /ฉากโหยวเหมี่ยวขี่หลังหลี่จื้อเฟิง แล้วก็แกล้งเอานิ้วไชหู จนหลี่จื้อเฟิงพูดว่า "เมื่อคืนข้าป้อนเจ้าไม่อิ่มเหรอ" ฉากนี้มีเขินทั้งคนอ่านทั้งคนแกล้ง 555+ /ฉากเข้าหยางโจวไปซื้อของทำกังหันน้ำ แล้วเจอน้าเล็ก ต่างคนต่างแยกย้ายไปจัดการธุระ แต่ก็ต่างคนต่างซื้อของกินมาให้กัน /ฉากบนเตียง ดีงามทุกครั้งที่กล่าวถึง 555+/ฉากที่เจอกันที่เมืองต้าอัน และจากกันที่ด้านหลันกวน น้ำตาไหลได้เลย /ฉากแต่งงาน และอีกหลายฉากเยอะแยะมากมายที่น่าประทับใจสำหรับคู่นี้ เป็นคู่ที่เกื้อกูลซึ่งกันและกันโดยแท้ คนนึงใช้สมองคนนึงใช้กำลัง จนพลิกปราสาทเขาเจียงปัวให้มีชีวิต และเป็นส่วนสำคัญที่ทวงคืนจงหยวนกลับมาได้

โดย: Kae IP: 1.47.13.191 วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:21:26:15 น.
  
จ้าวเฉาประทับใจโหยวเหมี่ยวตั้งแต่แรกเห็น และเคยสารภาพรักกับโหยวเหมี่ยว ถึงแม้จะสาบานเป็นพี่น้องกัน แต่ความรู้สึกลึกๆ มันเกินกว่าพี่น้องอยู่แล้ว ถึงแม้โหยวเหมี่ยวจะมีหลี่จื้อเฟิงแต่ความรู้สึกดีๆที่มีให้ไม่เปลี่ยนแปลง รัก หวง ห่วงตลอดทั้งเรื่อง อยากให้โหยวเหมี่ยวอยู่ข้างกายตลอด คงเพราะทั้งรัก และไว้ใจ แถมโหยวเหมี่ยวก็เก่งและฉลาดมาก แต่สำหรับโหยวเหมี่ยว จ้าวเฉามีบุญคุณที่ช่วยชีวิตถึงสองครั้งถึงยืนอยู่ข้างจ้าวเฉาและทุ่มเทให้จ้าวเฉา

ยังแอบคิดว่าถ้าเฉียวหรงรู้ว่าจ้าวเฉามีใจโหยวเหมี่ยวแบบคนรักจะเป็นยังไงหนอ

เป็นตัวละครที่น่าสงสารจริงๆ เรื่องพ่อกับพี่ก็เข้าใจได้นะ ไม่ทำแบบนั้นตัวเองก็ต้องตาย แต่ก็ชื่นชมนะที่จ้าวเฉาเป็นฮ่องเต้ที่ดี กินอยู่อย่างประหยัด ผลักดันกฎหมายใหม่เพื่อราษฎรมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น
โดย: Kae IP: 1.47.13.191 วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:21:59:03 น.
  
หลี่เหยียน เป็นตัวละครที่ชอบมากเช่นกัน คงเพราะหลี่เหยียนคอยปกป้องโหยวเหมี่ยวมาตลอด บางครั้งมีเหตุผลมากกว่าโหยวเหมี่ยวด้วยซ้ำ ชอบฉากตอนโหยวเหมี่ยวกลับเข้าเมืองหลวงไปสอบแล้วหลี่เหยียนจัดที่นั่งสอบให้โหยวเหมี่ยวใต้ต้นไม้ รู้ข่าวว่าป่วยก็มาหาดูอ่อนโยนและใส่ใจมาก ตอนติดคุกด้วยกันก็ดูน่ารักดีนะ ปล่อยวางเรื่องบาดหมางกันได้และเข้าใจกัน ไม่มีเล่เหลี่ยมต่อกัน คุยกันได้แบบสบายใจที่สุดตั้งแต่คบกันมาเลยก็ว่าได้ หลี่เหยียนคงรักโหยวเหมี่ยวเหมือนน้องที่มากกว่าน้องไปหน่อยใช่มั้ย เพราะชอบแกล้งจุ๊บน้องเหลือเกิน แต่คงไม่ถึงขั้นจ้าวเฉาใช่มั้ย
โดย: Kae IP: 1.47.13.191 วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:22:30:48 น.
  
เนี่ยตัน จริงๆ ไม่อยากให้ตายเลย อยากให้ได้ไปใช้ชีวิตกับฉงยาง และอยู่กับหลี่จื้อเฟิง โหยวเหมี่ยวที่เผ่าเฉวี่ยนหรง เพราะตอนที่โหยวเหมี่ยวกับหลี่จื้อเฟิงไปเจอเนี่ยตันที่ต้าอัน แล้วทั้งสามคนใช้ชีวิตด้วยกัน ทำกับข้าวกินกันในห้อง มันดูน่ารักและอบอุ่นมาก เนี่ยตันรบมาตลอด เหนื่อยมากกว่าใครๆ สูญเสียเมียและลูกไปแล้ว อยากให้ได้ใช้ชีวิตหลังทวงคืนจงหยวนแล้วแบบมีความสุขบ้าง ชอบเวลาเนี่ยตันอยู่กับโหยวเหมี่ยว น้องสี่ชอบทำให้พี่ใหญ่เสียอาการตลอด ชอบลูกอ้อนน้องสี่มากไหนจะบอกรัก ไหนจะกอด เทพสงครามผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับไปไม่เป็น
โดย: Kae IP: 1.47.13.191 วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:23:00:51 น.
  
เรื่องนี้ตัวละครน่าประทับใจมีเยอะจริงๆนั่นแหละ ส่วนหนึ่งที่ชอบเรื่องนี้ก็เพราะตัวละครด้วย

น้าเล็ก เป็นคนที่ใจดี ความคิดเปิดกว้าง ทำการค้าเก่ง รักและสนิทกับโหยวเหมี่ยวมาก เป็นที่พึ่งให้โหยวเหมี่ยวได้ตลอด

ผิงซี ฉินเช่าหนาน หลินลั่วหยาง สหายร่วมเรียนหรือก็คือ สหายสุนัขของโหยวเมี่ยวในวัยเยาว์ พอโตขึ้นและต้องเผชิญปัญหาก็รักพวกพ้องกันมาก คอยสนับสนุน ช่วยเหลือกัน ส่วนผิงซีที่ก่อกบฎเพราะคิดว่าจ้าวเฉาตายไปแล้ว ต่างคนต่างมีจุดยืนผิงซีถึงได้ตาย ถึงแม้จะก่อกบฎแต่ผิงซีก็ไม่คิดทำร้ายโหยวเหมี่ยว

โหยวฮั่นเกอ พี่ชายต่างมารดาของโหยวเหมี่ยว เป็นคนที่ดีมากคนนึง รักและห่วงโหยวเหมี่ยวจากใจจริง บางครั้งก็สงสารที่โหยวเหมี่ยวใจร้ายกับพี่คนนี้

อาจารย์ซุน เป็นคนเก่งจริงๆ รอบรู้มาก วางแผนเก่ง มีฉากซึ้งๆและน่ารักๆกับโหยวเหมี่ยวหลายฉากเลย เหมือนดุแต่ใจดี

จางเอ้อร์ เป็นคนใฝ่ดี นิสัยดี รู้จักบุญคุณคนโดยเฉพาะกับโหยวเหมี่ยว ได้ดีแล้วก็ไม่ลืมตัว ทำตัวเหมือนเดิม

บ่าวที่คอยรับใช้โหยวเหมี่ยว ตอนเกิดสงครามก็ไม่ยอมทิ้งปราสาทเขาเจียงปัวไปไหน อยู่รอโหยวเหมี่ยว สำหรับเฉิงกวงอู่ตอนเพิ่งมาอยู่ได้ไม่นานมีคนในปราสาทเขานินทาโหยวเหมี่ยว
ก็ถึงขั้นอยากต่อยตีคนพวกนั้น และเป็นบ่าวคนสำคัญเวลาต้องส่งสารตอนมีสงคราม ดูจะรักโหยวเหมี่ยวมาก ร้องไห้หลายครั้งมากเวลาจากหรือพบกันกับโหยวเหมี่ยวตอนมีเหตุการณ์สำคัญๆ

ฉงยาง ถึงจะมาตอนบทพิเศษ แต่ก็เป็นเด็กที่น่ารักมาก

ถังฮุย เป็นคนที่จงรักภักดีและซื่อสัตย์กับจ้าวเฉามาก เป็นพี่ใหญ่ถังของโหยวเหมี่ยว ที่คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน พึ่งพากันได้ คนแรกที่ถังฮุยยอมตายแทนได้คือจ้าวเฉา คนที่สองคงเป็นโหยวเหมี่ยว

ถังปั๋ว ตอนแรกๆที่เปิดตัว คือไม่ชอบเลย แต่สักพักเริ่มเข้าใจโหยวเหมี่ยวก็เลยไม่เกลียดแล้ว เป็นคนเก่งคนนึงเลย

โดย: Kae IP: 1.47.13.191 วันที่: 14 เมษายน 2564 เวลา:23:58:16 น.
  
@คุณ Kae - จำรายละเอียดได้เยอะมากกกกกกกกกกเลยค่ะ นี่อ่านที่คุณคอมเม้นแล้วเราก็รู้สึกอยากจะกลับไปอ่านซ้ำเลยเนี่ย 55555555 ตรงหลี่เหยียน เราคิดว่าหลี่เหยียนรักโหยวเหมี่ยว แต่คงไม่ได้ถึงกับเป็นความรักแบบชู้สาวซะทีเดียว อาจจะเป็นแบบเพื่อน แบบน้องชาย แบบเอ็นดูปนๆกับแบบชู้สาวอยู่บ้าง
เรื่องนี้เขียนได้ดีจริงๆค่ะ จากวันที่อ่านปราชญ์ผ่านมาสี่ปี เราอ่านเรื่องของเฟยเทียนไปอีกหลายเรื่อง ยังไม่มีเรื่องไหนล้มแชมป์อย่างปราชญ์ได้เลยค่ะสำหรับเราน่ะนะ
โดย: marina_rain วันที่: 15 เมษายน 2564 เวลา:3:00:35 น.
  
ที่จำได้เพราะ เป็นเรื่องที่ชอบมากกลับมาอ่านซ้ำบ่อยที่สุดและต้องกลับไปอ่านอีก 555+

มีโอกาสได้อ่านปราชญ์กู้บัลลังก์ กับ ราชันย์คืนบัลลังก์ ที่คนแต่งคนเดียวกัน (อ่านแต่วายแนวจีนโบราณ) อ่านแล้วชอบ ปราชญ์กู้บัลลังก์มากกว่าจริงๆ เพราะให้ความรู้สึกอบอุ่นใจในความสัมพันธ์ของตัวละคร น้าเล็กกับโหยวเหมี่ยว ซุนอวี๋กับโหยวเหมี่ยว โหยวเหมี่ยวกับสหายสุนัข โหยวเหมี่ยวกับพี่น้องร่วมสาบาน โหยวเหมี่ยวกับบ่าวในปราสาทเขาเจียงปัว และบทบรรยายปราสาทเขาเจียงปัว ที่ทำให้จินตนาการเห็นภาพสวนเสิ่น กังหันน้ำ สะพานแขวน เรือนทิงจู๋ไห่ที่น้าเล็กพัก สวนดอกไม้ คลองส่งน้ำที่เชื่อมกับทะเลสาป ไร่ชาและต้นหม่อนของน้าเล็กฝั่งหมู่บ้านกังจวง ต้นข้าว ต้นผักน้ำมัน ต้นถั่วลิสงที่โหยวเหมี่ยวถอนไปให้ซุนอวี๋วันไปคาราวะหลังสอบได้ และอีกหลายๆอย่างในปราสาทเขาเจียงปัว รู้สึกว่าเป็นบ้านที่มีชีวิต อุดมไปด้วยผู้คนที่มีความสุขไม่ว่าจะเป็นบ่าว คนเช่าที่ และเจ้าของสวนเสิ่น อาหารการกินพรั่งพร้อมและแสนอร่อย เฉพาะเรื่องราวของปราสาทเขาเจียงปัวตั้งแต่วันแรกที่โหยวเหมี่ยวกับหลี่จื้อเฟิงก้าวเข้ามาอยู่มันก็ก่อเกิดความประทับใจแล้ว กว่าปราสาทเขาจะเป็นรูปเป็นร่างก็มีผู้คนมากมายผ่านเข้ามาช่วยสร้างความประทับใจ นี่ก็อิ่มเอมใจมากแล้วสำหรับเรื่องนี้

ไหนจะความรักของโหยวเหมี่ยวกับหลี่จื้อเฟิงที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา ก่อร่างสร้างตัวกันมา ความรักก็ค่อยๆพัฒนาแบบไม่รู้ตัว เหมือนรักซึมลึกลงไปเรื่อยๆ ทั้งสองคนกล้าที่จะรักกันแบบไม่สนใจคนรอบข้างชอบตรงนี้แหละ อีกอย่างบทเลิฟซีนก็ไม่น่าเบื่อ ไม่พร่ำเพรื่อเกินไป บรรยายพอเหมาะพอควรลงตัวดี ผิดกับเรื่องราชันย์คืนบัลลังก์ อ่านแล้วไม่ลื่นไหล บางครั้งข้ามไม่อ่านเลยฉากแบบนี้ อ่านแล้วง่วง 555+ โดยส่วนตัวชอบคู่ของโหยวเหมี่ยวกับหลี่จื้อเฟิง มันดูละมุนกว่า อินมากกว่าว่างั้นเถอะ

เกือบลืมอีกคน ปาถูข่าน องค์ชายน้อยของเรา หรือปาถูโม่ของโหยวเหมี่ยว เป็นเด็กที่น่ารักมาก นิสัยดี จริงใจ บทอาจจะน้อยแต่อัดแน่นด้วยความประทับใจ

อย่าลืมกลับไปอ่านซ้ำอีกสักครั้งนะคะ หรืออีกหลายๆครั้งก็ได้ เพื่อเติมพลังต้านโควิด 😁
โดย: Kae IP: 1.47.13.191 วันที่: 15 เมษายน 2564 เวลา:11:15:12 น.
  
@คุณ Kae กลับไปอ่านซ้ำแน่นอนค่ะ 555
ราชันย์คืนบัลลังก์ถ้าเทียบกับปราชญ์ เราชอบปราชญ์เยอะกว่ามากเหมือนกันค่ะ ราชันเราค่อนไปทางเฉยๆไม่ได้อินอะไรมากขนาดปราชญ์ คือตอนอ่านปราชญ์จบ ไปโฆษณาคนรอบตัวเยอะมากเลยค่ะ ว่าเรื่องนี้ดีอย่างนั้นอย่างนี้
โดย: marina_rain วันที่: 15 เมษายน 2564 เวลา:23:32:15 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Marinarain.BlogGang.com

marina_rain
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]

บทความทั้งหมด