No matter what life brings, I just believe that... Everything happens for the best.

Group Blog
 
<<
กันยายน 2548
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
29 กันยายน 2548
 
All Blogs
 
ระบบแย่ + คนห่วย

ว่าจะเขียนบันทึกเรื่องนี้เอาไว้ตั้งแต่วันจันทร์ที่เกิดเรื่องแล้ว แต่อารมณ์มันขุ่นมัวจนไม่อยากจะเรียบเรียงอะไร วันนี้พอว่าง ก็เลยเอาเสียหน่อย ไม่ให้เสียความตั้งใจ

ขอบอกไว้ก่อนอ่านว่า ไอซ์เป็นคนตรงมากๆ แข็งด้วย ค่อนข้างหัวรุนแรง ถ้าอะไรไม่ถูกต้องละก็ ไอซ์ชนแบบดับเครื่องเลย ประมาณว่า ตัวตายไม่ว่า ขอให้ได้มีเรื่อง เอ๊ย ขอให้ได้รับความยุติธรรมกลับมา ฮา


เรื่องมันเริ่มขึ้นมาตั้งแต่ตอนที่ไอซ์เพิ่งจะมาทำงานได้เดือนนิดๆ ทางกรมฯ อยากให้มีการเขียนโครงการ mega project โดยให้แต่ละกลุ่มงานเขียนโครงการไปเสนอในหัวข้อ Reference Material หรือ วัสดุมาตรฐาน

กลุ่มงานที่ไอซ์โดนเหมะมาบรรจุนี่ เคยเป็นกลุ่มงานที่รุ่งเรืองที่สุดกลุ่มหนึ่งของกรมฯ แต่ตอนนี้มันตกต่ำลงจนแทบจะเป็นบ๊วยมาหลายปีแล้ว

และก็หลายปีมาแล้วเหมือนกัน ที่กลุ่มงานนี้ไม่มีโครงการวิจัยอะไรเลย ไอซ์ก็เลยตัดสินใจว่า จะทำโครงการละ ทั้งๆ ที่ตอนนั้นความรู้เรื่องเกี่ยวกับงานที่โดนจับมาเหมะนี่ น้อยมากๆ

ทั้งกรมฯ มีคนเสนอโครงการภายใต้กรอบนี้ 13 โครงการมั้ง...ถ้าจำไม่ผิดนะ

สรุปว่าผ่านอยู่ 3 โครงการเท่านั้น ซึ่งโครงการของไอซ์ก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย แต่โดนตัดงบเสียกุดหมด ขอลูกจ้างชั่วคราวไป 3 คน เหลือ 2 คน แถมไม่ได้เครื่องมือเลยแม้แต่เครื่องเดียว สำหรับปีแรกนี่ ... ((ซึ่งบอกตรงๆ ว่าเป็นเรื่องงี่เง่ามาก จะทำ วัสดุมาตรฐานได้อย่างไร เมื่อเครื่องมือไม่มาตรฐาน หึหึ))

ลูกจ้างที่ได้ ทางงบจัดให้วุฒิ ป.ตรี 1 คน วุฒิ ม.6 1 คน ซึ่งไอซ์คิดว่า วุฒิม.6 เอามาทำอะไรแทบไม่ได้ และเงินเดือนน้อยมากๆ สงสารเด็กที่จะมาทำ และอีกอย่าง ไอซ์เทรนเด็กอีกคน ที่กำลังจะหมดโครงการเอาไว้ น้องเค้าวุฒิ ปวส. ไอซ์ก็เลยขอปรับงบ โดยเป็นวุฒิ ปวส. คนหนึ่ง เริ่มงาน 1 ต.ค. และวุฒิ ป.ตรี 1 คน นั้น เลื่อนไปเริ่มงานเดือน ม.ค. ซึ่งก็จะได้จำนวนเงินที่ลงตัวพอดี

เรื่องราวผ่านไปจนจะเริ่มโครงการในปีงบประมาณใหม่ ซึ่งก็คือวันที่ 1 ต.ค. หรือ วันจันทร์หน้านี้อยู่แล้ว


เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ไอซ์มีธุระต้องไปส่งน้องสาวไปเรียนต่อที่ University of Warwick ที่อังกฤษ กลับมาถึงเมืองไทยวันพฤหัสเย็น พร้อมกับป่วยเป็นไข้หวัดอย่างแรง

ตอนแรกที่ตั้งใจว่าจะไปทำงานวันศุกร์ ก็มีอันต้องพับไป เพราะฝืนสังขารไม่ไหวจริงๆ

แต่ก็มีปัญหาตามมาหลอนถึงที่

((ที่ทำงานไอซ์มีอะไรแปลกๆ อยู่อย่าง ถ้าไอซ์อยู่ มักจะราบลื่นดี แต่พอไม่อยู่ มักจะมีปัญหาตามมาให้แก้เสมอ เหอๆๆๆๆ))

น้อง ก. น้องที่ทำงาน ซึ่งเป็นผู้ร่วมโครงการ RM ของไอซ์อันนี้ด้วยโทร.มาปลุกแต่เช้า เล่าให้ฟังว่า เมื่อวันจันทร์ที่ 19 ทางงบประมาณแจ้งมาทางหัวหน้างานของไอซ์ว่า ทางคลังจะเอาเด็กลูกจ้างวุฒิปวส. จากโครงการของเราไป โดยเด็กนั้นทางคลังจะจัดหามา แต่จะให้กินเงินเดือนจากโครงการของเรา


--- อะไรวะ ----

หึหึ เรื่องของเรื่องที่มารู้ตอนหลังก็คือ ทางนั้นจะเอาหลานมาทำงาน เลยต้องมาเบียดเบียนชาวบ้านเขา

แต่วินาทีนั้น สิ่งที่ไอซ์รู้สึกก็คือ


--- มันไม่ถูกต้อง ----

จู่ๆ จะมาทำอย่างนี้ได้ยังไง เอาเด็กไป โดยที่ไม่บอกกล่าว และถ้าไอซ์ไม่มีเด็กลูกจ้างคนนี้ ก็แปลว่า โครงการไอซ์จะไม่มีเด็กช่วยทำงานเลย จนกว่าจะถึงเดือน ม.ค. และที่สำคัญ ไม่มีใครแจ้งไอซ์ ซึ่งเป็นหัวหน้าโครงการก่อนเลยแม้แต่น้อย

น้อง ก. บอกว่า ได้ลองไปคุยกับทางงบประมาณแล้ว แต่ทางนั้น 'พูดจา...มาไม่แ...ก' ตะคอกกลับมาว่า ทางผู้ใหญ่อนุมัติแล้ว ถ้ามีปัญหาให้ไปคุยกับ อวศ. ((อธิบดี)) เอาเอง

ขณะนั้น อวศ. ไปราชการที่ออสเตรเลีย จะกลับมาวันศุกร์

น้อง ก. ก็เลยบอกไปว่า "ครับ วันจันทร์จะให้ ดร.ไอซ์ ไปคุย"


........

วันจันทร์ ไอซ์ก็เดินเข้าไปห้องงบประมาณ เพื่อถามไถ่เรื่องราวว่า อะไรมันเป็นอะไร

พอเดินเข้าไปในห้องงบประมาณ ซึ่งไอซ์ก็ไม่รู้จักว่าใครเป็นใครเสียเท่าไหร่ ก็ยกมือขึ้นไหว้ก่อน และถามว่า จะมาคุยเรื่องโครงการของ ดร.ภูวดี จะต้องคุยกับใคร

มีหญิงหน้าบึ้งๆ คนหนึ่ง ทำตาเหลือกๆ ขึ้นมามอง และพูดห้วนๆ "คุยกับพี่"

ไอซ์ก็อธิบายไปว่า ทางไอซ์มีความจำเป็นจะต้องใช้เด็กทำโครงการ คงจะไม่สามารถให้ไปได้ -- อธิบายอย่างเรียบร้อย ด้วยน้ำเสียงนอบน้อมด้วยนะ เพราะถือว่าเราเป็นเด็ก

แต่ทางนั้นตะคอกออกมาแบบมะนาวไม่มีน้ำ

"ผู้ใหญ่อนุมัติแล้ว ไปคุยกับอธิบดีเอาเอง"

เหอะๆ ไอ้คำพูดข่มขู่ของแกเนี่ย จะใช้ได้ผลมากี่หนแล้วก็ไม่รู้ คิดว่าคงจะมีบางคนหรอกที่ปล่อยเลยตามเลย แต่ไม่ใช่ไอซ์แน่ๆ หุหุ

"ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวไอซ์จะขึ้นไปพบท่านเดี๋ยวนี้เลย ขอโทษนะคะ กำลังคุยกับพี่อะไรนะคะ จะได้เรียนท่านถูก"

"พ......." ((ตอบชื่อห้วนๆ))

"อ๋อค่ะ พี่พ. นะคะ" ไอซ์พูด ยกมือไหว้ แล้วก็ออกจากห้องไป

กดลิฟท์ ขึ้นตรงไปชั้น 6 ทันที

ขึ้นไปถึงชั้น 6 มือเปล่า หน้าห้อง อวศ. บอกว่าให้ลงไปเอาเอกสารนำขึ้นมาด้วย ไอซ์ก็เลยทำตาม

หุหุ สงสัยอยู่เหมือนกัน จะให้ลงไปเอาเอกสารทำบ้าอะไร แต่ก็มีความสงสัยส่วนตัวอยู่นะ เพราะพอไอซ์กลับขึ้นมาพร้อมเอกสาร เข้าไปในห้องของอวศ. สวัสดีท่าน ทักทายนิดๆ หน่อยๆ ยังนั่งไม่ทันจะเต็มก้นเลย คุณพ. ก็เดินฉับๆ เข้ามาพร้อมกับเอกสารปึกใหญ่ หึหึ แหม...ประจวบเหมาะดีเนาะ


หลังจากนั่งลงเรียบร้อยแล้ว อวศ. ก็อธิบายว่า เนี่ย ความจริงโครงการของไอซ์ที่เสนอไปแต่แรกน่ะ ไม่ผ่านจากฝ่ายงบประมาณนะ แต่เห็นว่า ไอซ์เป็นเด็กใหม่ ก็อยากจะให้ทำ เพราะจะได้ไม่เบื่อ จึงเจียดงบจากที่อื่นๆ มาให้ โดยจะขอเด็กจากโครงการหนึ่งคน มาช่วยที่งานคลัง เพราะทางงานคลังไม่สามารถทำโครงการ จึงไม่สามารถจ้างเด็กลูกจ้างชั่วคราวได้

ไอซ์ก็ตอบไปว่า เรื่องนี้ไอซ์ไม่ทราบแต่แรก ถ้าทราบแต่แรกจะได้วางแผนการใหม่ แต่ว่าเนื่องจากไม่มีคนแจ้งมา ไอซ์จึงได้วางแผนการทำงานเอาไว้แล้ว และได้จัดการจ้างงานเด็ก ชื่อน้อง ย. แล้วด้วย ((ซึ่งย้ายจากโครงการเก่าในกลุ่มงาน เพราะหมดโครงการ และในโครงการนั้นน้องเค้าใช้วุฒิแค่ ม. 6 ซึ่งเงินเดือนน้อยมากๆ สี่พันกว่าๆ ถามสักคำว่า ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯ ได้เหรอนั่น เหอๆๆ))

อวศ. - "จะจ้างงานได้อย่างไร ถ้าจะจ้างงานต้องผ่านพี่ก่อน"
ไอซ์ - "ไอซ์ทำเรื่องจ้างไปตั้งแต่ต้นเดือนแล้วค่ะ"

แล้วไอซ์ก็หันไปถาม พ. ว่า "น้องที่จะมาทำงานที่คลัง วุฒิ ม. 6 หรือคะ"

พ. "เปล่า ปวส."

ไอซ์หันไปมองหน้า "ถ้าอย่างนั้นจะบอกว่าเจียดจากโครงการของไอซ์ตั้งแต่แรกได้ยังไงคะ เพราะว่าตอนที่ไอซ์ได้โครงการ ก็โดนตัดงบ โดยระบุมาชัดเจนว่า ได้ลูกจ้างชั่วคราวสองคน วุฒิ ม. 6 กับ ป.ตรี และที่มันกลายเป็นวุฒิ ปวส. ได้เนี่ย เพราะว่าไอซ์ยอมสละ ป.ตรี ไปสามเดือน เพื่อเกลี่ยเงินมาจ้างน้องเค้า"


.....

หึหึ ขอคั่นเหตุการณ์ก่อนสักหน่อยว่า ไอซ์มารู้ทีหลังว่า ช่วงที่ไอซ์ไม่อยู่ มีโทรศัพท์โทร.เช้ามาหลอนในห้องทำงานหลายครั้ง ประมาณว่า

'ตอนนี้มีตำแหน่งอะไรว่างไหมคะ'

แน่นอนว่า น้องๆ ที่ทำงานก็จะตอบไปว่า

'มีว่างหนึ่งตำแหน่ง เป็นวุฒิ ปวช. ((ซึ่งก็คือตำแหน่งเก่าของน้อง ย. แต่อัพวุฒิขึ้นมานั่นเอง))'

วิญญาณหลอนก็จะถามว่า 'อ้าว แน่ใจหรือคะ ไม่มีตำแหน่งอื่นว่างหรือคะ' ((หุหุ หล่อนแน่ใจมากเลยนะยะว่า ตำแหน่ง วุฒิ ปวส. จะต้องมี))

คำตอบจากน้องๆ ที่ห้อง 'ไม่มีค่ะ'

วิญญาณหลอน 'อ๋อ หรือคะ พี่โทร.จากฟว.ค่ะ อยากสอบถามเฉยๆ'

น้องที่รับสายเล่าให้ไอซ์ฟังว่า หลอนมาจากไหนอะ ถ้าโทร.จากฟว. น้องเค้ารู้จักทุกคน หุหุ

หึหึ มีการโทร.มาหยั่งเชิงด้วยนะ นี่น่ะหรือ มีการเตรียมการไว้ตั้งแต่ขอโครงการ เหอๆๆๆๆๆๆ ((ยิ่งพิมพ์ยิ่งโกรธ แง่งๆๆๆ))

.......

ต่อๆ

พ. ชักสีหน้า เสียงห้วน - "งบไหนคะ"

ไอซ์ - "ก็งบที่ถูกส่งมาให้ตอนที่โครงการของดิฉันผ่านไงคะ"

หึหึ ปกติไอซ์ไม่ว่าไอซ์คุยกับใครก็ตาม ตั้งแต่ อวศ. มาจนถึงแม่บ้าน รปภ. ไอซ์จะแทนตัวเองว่า "ไอซ์" หรือไม่ก็ "หนู" ตลอด ไอซ์ไม่ใช่คนสุภาพหรอกนะ ดังนั้น ถ้าขึ้นโหมด "ดิฉัน" ละก็ แปลว่าโกรธมาก และจะไม่นับญาติด้วย

"จะดูไหมคะ" ไอซ์ถามพลางหยิบเอกสารจากงบประมาณขึ้นมา ส่งให้ พ. พร้อมกับถามว่า "คุณลองอ่านดูก็แล้วกันว่า ลูกจ้างชั่วคราวที่ดิฉันจะได้มันวุฒิอะไร"

พ. ทำหน้ามุ่ย "อันนี้มาจากไหนคะ"

"อ้าว ก็มาจากงบประมาณสิคะ ก่อนที่ดิฉันจะทำเรื่องขอเปลี่ยน วุฒิ ม. 6 เป็น ปวส. แล้วเกลี่ยงบ"

ขณะที่ พ. กำลังพยายามพลิกๆ ดูเอกสารของตัวเอง แล้วก็ส่งให้ไอซ์ดู ซึ่งเป็นเอกสารใหม่ เด็กลูกจ้างชั่วคราวของไอซ์ เปลี่ยนจากตำแหน่งที่ขอไปคือ "เจ้าหน้าที่บันทึกข้อมูล 2" กลายมาเป็น "เจ้าหน้าที่ธุรการ 2" และบอกไอซ์ว่า

"นี่ไงคะ อันนี้แจ้งไปแล้ว"

ไอซ์ยิ่งลมเดือด "ขอโทษนะคะ ตัวอักษรเปลี่ยนนี่แปลว่าแจ้งทางดิฉันแล้วหรือคะ ใครจะไปตรัสรู้ได้ว่า คุณเอาเด็กโครงการของดิฉันไป โดยเปลี่ยนคำพูดในแผนงบประมาณแค่นั้น"

อวศ. ท่านก็ถาม พ. ขึ้นว่า "อ้าว นี่เราไม่ได้แจ้งเค้าไปหรือ แล้วพี่ก็ไม่เห็นจะรู้เรื่อง พี่ไม่ได้เซ็นอนุมัติ"

พ. หน้าซีด "แจ้งคุณ ธ. ค่ะ"

พี่ ธ. ปัจจุบันไม่ได้อยู่งานไอซ์ แต่เป็นเลขาตอนที่รวบรวมเรื่องการเสนอโครงการทั้ง 13 โครงการนั่นแหละ

"แล้ว รอง อวศ. ก็เป็นคนเซ็นอนุมัติ เพราะตอนนั้นท่านไปออสเตรเลีย"

กร๊ากกกกกกกกกกก แหม ทำไมเพิ่งมาเซ็นอนุมัติตอน อวศ. ท่านไม่อยู่ละยะ แหม ประจวบเหมาะดีเนาะ

พ. มีข้อเสนอใหม่ "ถ้าอย่างนั้น ขอเด็กวุฒิป.ตรี จากโครงการก็แล้วกัน ปรับให้เป็นวุฒิ ปวส. แล้วโอนให้คลัง"

กร๊ากกกกกกกกกกกกก จะบ้าเรอะ

"ไม่ได้ค่ะ" ไอซ์ตอบและหันไปพูดกับอวศ.ต่อว่า "สำหรับโครงการนี้ ไอซ์ขอพูดตรงๆ นะคะว่า มันทำได้ยาก ผลผลิตของโครงการของไอซ์ ทั้งโลกมีแล็ปทำได้อยู่แค่ 5 แล็ป แค่จะลองทำมันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว งบเครื่องมือก็ไม่มี นี่จะเอาเด็กไปอีก ถ้าไอซ์ไม่ได้เด็กของไอซ์คืน ไอซ์คงขอคืนโครงการค่ะ ไม่ได้อยากทำ"

แหะๆๆ พูดตรงมากไหม

ไอซ์เคยบอกกับ ผอ. ไปตรงๆ แล้วว่า เหตุผลที่ไอซ์รับทำโครงการนี้ ก็เพราะอยากให้กลุ่มงานของไอซ์มันพัฒนาขึ้น ถ้าไม่มีโครงการนี้ ก็ปล่อยให้กลุ่มงานไอซ์มันดักดานต่อไปละกัน ไอซ์จะได้ทำโครงการอื่น โดยขอทุนจากที่อื่นอยู่แล้ว ได้เงินเดือนด้วย ไอ้โครงการเวรตะไลเนี่ย นอกจากจะเหนื่อยขึ้นแล้ว ไม่ได้อะไรเพิ่มเลย หึหึ

อวศ. ท่านก็เลยพยายามแก้ปัญหา "ถ้าอย่างนั้นจะไปเอาเด็กจากโครงการอื่นมาได้ไหม ไหนเชิญ ผอ. มาก็แล้วกัน"

อีกไม่กี่นาที ผอ. ไอซ์ก็ขึ้นมา

หุหุ ทำให้ไอซ์เพิ่งรู้ว่า เรื่องโอนเด็กเนี่ย ผอ. ของไอซ์ก็ไม่รู้เรื่อง คุณ พ. ผู้ ((คิดว่าตัวเอง)) เป็นใหญ่ ข้ามหัวผู้ใหญ่ไปอย่างหน้าตาเฉย

คนเราน่ะ หน้าด้านหน้าทนนะ ไม่ได้เด็กจากโครงการไอซ์ พ. ก็จะพยายามเบียดเบียนจากที่อื่น เพียงเพื่อให้ญาติโกโหติกาเข้ามาให้ได้ ไอ้งานคลังมันก็อยู่ของมันตั้งนานแล้ว ไม่เห็นจะมีความจำเป็นต้องจ้างเด็กเพิ่ม พอญาติจบมานี่ มีความจำเป็นเชียวเนะ แง่งๆๆ

ไอซ์เห็นผู้ใหญ่ลำบากใจ ก็เลยบอกไปว่า โครงการของหัวหน้าไอซ์ คือ นาย จ. มีตำแหน่งว่าง คือตำแหน่ง ปวช. ซึ่งยังไม่ได้จ้างใคร ((เพราะหัวหน้าไอซ์ฉลาดมาก พวกไอซ์จะช่วยหาคนมาแทน ตั้งนานแล้ว มันแต่รีๆ รอๆ อยู่ เพราะอยากได้ น้อง ย. กลับไปทำงานให้)) ถ้า จ. อนุญาตละก็ ไอซ์จะยอมเกลี่ยงบจากโครงการไอซ์ ไปโปะอัพวุฒิให้น้องเส้นก๋วยจั๊บเค้าไปอยู่คลังด้วยวุฒิ ปวส. ก็แล้วกัน

เรื่องมันก็เลยจบ ((มั้ง))


ก่อนจาก ไอซ์พูดกับอวศ.ว่า "ไอซ์ขออนุญาตนะคะพี่" แล้วก็หันไปทาง พ. "ดิฉันขอตำหนิการทำงานคราวนี้ ที่มันเป็นเรื่องขึ้นมาเนี่ย ก็เพราะคุณทำงานอย่างไม่ถูกต้อง การที่จะเอาเด็กจากโครงการไหนก็ตาม คุณจะต้องแจ้งหัวหน้าโครงการก่อนล่วงหน้า จะต้องมีการพูดคุยกันก่อน เพราะหัวหน้าโครงการเท่านั้นที่รู้ว่า ตัวเองวางแผนทำอะไรเอาไว้ ไม่ใช่แบบนี้"

สรุปว่า ไอซ์ก็ได้เด็กในโครงการคืนมา หัวหน้า จ. ก็เสียเด็กในโครงการไปคนหนึ่ง ((ซึ่งลึกๆ ไอซ์ว่าก็สมแล้ว เพราะวันจันทร์ที่ไอซ์อยู่อังกฤษนั่นแหละ พ. โทร.มาบอก จ. ว่า จะเอาเด็กโครงการไอซ์ไป ตา จ. นี่ก็รีบเลย ละล่ำละลัก บอกน้อง ก. ว่า เนี่ย ผู้ใหญ่ท่านขอก็ต้องให้ .... โธ่ ไอ้บ้า เหตุผลก็ไม่ถามซักคำ กลัวน้ำลดตอผุดหรือไงวะ)) พร้อมกับศัตรูใหม่อีกหนึ่งคน ((หรือจะทั้งฝ่ายงบประมาณฟะ เพิ่งรู้ทีหลังว่า พ. เนี่ย หัวหน้าฝ่ายนั้น กร๊ากกกกก))

เรื่องมันยาวกว่านี้แหละ แต่ไอซ์พยายามเล่าย่อๆ ยิ่งพิมพ์ยิ่งลมขึ้นวุ้ย แง่งๆๆๆๆ ไม่รู้ว่าเล่าสับสนมากหรือเปล่า


.....

ไอซ์เกลียดการทำงานแบบนี้ คนบางคนที่คิดว่าตัวเองเป็นใหญ่ จะทำอะไรก็ได้ และที่ผ่านๆ มา ก็คงจะได้มาตลอดมั้ง เพราะไอซ์มารู้ทีหลังว่า คนจะเกรงใจ พ. เพราะว่า เวลาจะขอโครงการ มันก็ต้องเกี่ยวพันกับงานงบประมาณ พ. เลยชูคอสบาย

ไอซ์เกลียดคนประเภทนี้ด้วย ขยะแขยงอย่างแรง ไอ้แบบที่คุยกับเด็กๆ อย่างไอซ์ ตะคอกได้ตะคอกเอา คิดว่าตัวเองเป็นใคร ใหญ่มาจากไหนงั้นหรือ แต่พอคุยกับผู้ใหญ่ จะ ท่านคะ ท่านขา พินอบพิเทา เห็นแล้วอยากจะอาเจียน

และอีกอย่าง หัวหน้าไอซ์น่ะ ... หึหึ ไว้ว่างๆ จะเขียนเล่าวีรกรรมให้อ่านกัน ... เอาเป็นว่า คนนอกมองว่า "อ่อนปวกเปียก" ก็แล้วกัน ปกติแล้ว ไม่มีปัญญาไปขัดใครเขาหรอก

พ. ก็คงจะคิดว่า ไอซ์อยู่กับหัวหน้าคนนี้ก็คงจะเหมือนๆ กัน แถมยังเป็นเด็กใหม่ด้วย มัดมือชกไปอย่างนี้ คงจะทำอะไรไม่ได้ เถียงไม่ออก ตอนแรกถึงได้ท้าว่าให้ไปคุยกับ อวศ. ละมั้ง ก็เลยจัดให้ ไอซ์ไม่ได้กลัวผู้ใหญ่นี่ เพราะว่าไอซ์ไม่ได้ทำอะไรผิด

ก็ไม่รู้นะว่า มีใครเคยโดนอะไรอย่างนี้มาบ้างหรือเปล่า มีใครยอมอะไรไปบ้างไหม

แต่สำหรับไอซ์ ไอซ์ไม่ยอม เพราะว่ามันไม่ถูกต้อง จริงอยู่บางอย่างอาจจะอะลุ้มอะล่วยกันได้ แต่จะต้องมีการพูดคุยกันก่อน ไม่ใช่ข้ามหัวไปอย่างกับว่าไอซ์ไม่มีตัวตนแบบนี้ ที่ไร้มารยาทยิ่งกว่าก็คือ ขนาดผอ. ของไอซ์ยังไม่รู้เรื่องเลย ((อดคิดไม่ได้ว่า อวศ. เองก็ไม่ค่อยชัวร์เหมือนกัน อย่างกับว่า เมื่อวันศุกร์ที่ไอซ์ไม่อยู่ พ. มาตัดหน้าไอซ์ขอไว้ก่อนแล้วอย่างนั้นแหละ ... อันนี้คิดเอาเองจากสถานการณ์นะ เอิ๊กส์))


บางเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ยอมได้ก็ยอมไป ไอซ์ว่าไอซ์ไม่ใช่คนเรื่องมากนะ แต่บางเรื่อง กับคนบางจำพวก ถ้ายอมไปครั้งหนึ่งแล้ว มันก็จะมีครั้งต่อๆ ไปอีกนั่นแหละ ดังนั้น ยอมไม่ได้

คุยกับพี่ๆ ที่ห้องว่า อนาคตไอซ์จะลำบากอะไรบ้างไหม พี่ก็บอกว่า อาจจะโดนจุกจิกจากฝ่ายงบประมาณมากขึ้น

ถ้าแค่นั้นก็เอาเถอะ ทำงานกันแบบไม่ professional แบบนั้น มันก็คงจะเจริญได้แค่นั้นแหละ

และสำหรับไอซ์ ยิ่งอยู่ก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับระบบราชการ ไม่เหมาะกับการทำงานแบบไทยแท้ ((ประมาณ รู้มั้ย กูลูกใคร กูเด็กใคร กูใหญ่มึงต้องยอมกู)) แบบนี้เลย

ถามว่าภูมิใจกับสิ่งที่ตัวเองทำไปหรือเปล่า บอกตรงๆ ว่าเปล่าเลย รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระที่ไอซ์รู้สึกเปลืองตัวที่จะต้องลงไปจัดการเอามากๆ แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ ไอซ์คงจะอยู่ไม่ไหว

คนประเภทไอซ์น่ะ คงจะเจริญในหน้าที่การงาน ในสังคมไทยยากเนาะ

^^







Create Date : 29 กันยายน 2548
Last Update : 6 ตุลาคม 2548 7:58:08 น. 23 comments
Counter : 591 Pageviews.

 
ชีวิต...ราชการ......
มาน่งฟังด้วยคน
เรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้นเป็นปกตินะ พี่ว่า
ไม่ว่าที่ไหน แก้เท่าไหร่ก็ไม่หมดไม่สิ้น อ่านแล้วเหมือนเห็นสภาพในที่ทำงานพี่เหมือนกัน
ไม่ว่าเราจะอยู่หน่วยไหน ที่ไหน มันก็อีหรอบนี้.....
พวกเขี้ยวลากดิน
ไม่รู้จักความพอเหมาะหอควร เอาหนังสือสมบัติผู้ดีให้อ่านร้อยเล่ม ก็ไม่ได้ดีขึ้น เท่าไหร่
ต่อให้ มี พรก.อะไรแปลกๆมาปรับปรุงระบบราชการก็ตามเหอะ ตราบใดยังแก้คนไม่ได้ มันก็ก็แก้ระบบไมใด้อยู่ดี

อ้าว นี่มาอ่านคุณไอซ์กลายเป็นพี่มาบ่นเพิ่มให้คุณไอซ์ไปอีกเสียแหละ

อ่ะน่ะ ขอจบตรงนี้ด้วยการถอนหายใจยาวๆ ให้สิบทีก็แล้วกันค่ะ


โดย: โตมิโต กูโชว์ดะ วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:13:35:42 น.  

 
เกาะติดค่ะ กำลังมันเลย อย่ายอมนะคะ อย่ายอม


โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:13:49:29 น.  

 
มาช่วยลุ้นค่ะ ....


โดย: หนูชล IP: 203.148.205.9 วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:14:07:48 น.  

 
ตามติดสถานการณ์ของความไม่ถูกต้องอยู่นะค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:14:16:07 น.  

 
กะลังอ่านเพลินๆ ยังไงก็สู้ๆนะ อย่ายอมแพ้ (^ ^)\\/


โดย: Qooma วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:17:19:20 น.  

 
สู้เค้านะคะพี่ไอซ์


โดย: ศาลาไทย (salathai ) วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:20:28:29 น.  

 
แหะๆๆ มาเล่าเรื่องต่อจนจบแล้วค่ะ พอดีเขียนช่วงพักกลางวัน แล้วลืมไปว่า ช่วงบ่ายมีงานอำลาผู้ใหญ่ที่เกษียณ ไอซ์ก็ไปร่วมงานด้วย

สงสัยเหมือนกันว่า คนอื่นๆ อ่านแล้วจะรู้สึกว่า ไอซ์ทำให้เรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่หรือเปล่า แต่ก็นะ ไอซ์รู้สึกว่าตัวเองโดนข่มเหงอะ แล้วก็ไม่ชอบอะไรแบบนี้ด้วย

....เห็นด้วยกับพี่โตฯ มากๆ เลยว่า จะเอาอะไรมาบัญญัติก็เท่านั้นแหละ มันต้องจัดการที่ "สันดาน" ของคนด้วย พูดยากนะ บางคนก็ปมด้อยหรือเปล่า ไอซ์สังเกต ไอ้เด็กๆ อย่างไอซ์น่ะ โดนผู้ที่คิดว่าตัวเองเป็นใหญ่ เราต้องไปง้อเค้าตะคอกเอามาบ้างแล้ว ทั้งๆ ที่ไอซ์เป็นด็อกเตอร์ แถมไม่ค่อยจะยอมใครเนี่ยแหละ เหอๆๆๆ แล้วคิดดูซิว่า คนอื่นๆ เค้าจะโดนหนักกว่าไอซ์หรือเปล่า

และไอ้พวกที่โดนตะคอก สักวันก็ต้องเติบโตขึ้นในหน้าที่การงานใช่มั้ย มันก็จะได้เป็นทีของพวกเค้าที่ได้วางมาด กดขี่เด็กใหม่เสียที... แล้วมันก็จะเป็นวงล้อไม่มีที่สิ้นสุด

วงจรอุบาทว์แท้ๆ เฮ่อ

....เอิ๊กส์ แปะจบแล้วนะอ้น อย่างพี่อะ ก็ไม่ยอมอะดิ เลยได้ศัตรูเพิ่มมาแล้ว ฮา

...อิอิ อ่านจบแล้วหมดลุ้นไหมคะหนูชล

...แฮะๆ เล่าจบแล้วละค่ะพี่นิด ทำงานนี่น่าเบื่อนะคะ บางช่วงไอซ์เครียดจนอาเจียนเลยอะ แง่ง

....ขอโทษที่แปะขาดตอนจ้า Qooma

...สู้ไปแย้วเจ้าหนู สู้จนตัวตายเลยอะ อาจจะตายจริงๆ ในไม่ช้า เพราะมีคนลอบฆ่า กร๊ากกกกกกก

...........

^^


โดย: Clear Ice วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:23:41:33 น.  

 
นึกถึงคำจีนคำนึงอ่ะพี่ไอซ์

"คนชั่วเหิมเกริมเพราะคนดีนิ่งเฉย"

สู้ต่อไปค่ะ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 29 กันยายน 2548 เวลา:23:47:08 น.  

 
นั่งอ่านไปนึกภาพตามไปค่ะ มีบางจุดก็งงๆเหมือนกันเพราะไม่เข้าใจเบื้องหลังมาก ยังไงก็ดี เห็นด้วยกับพี่ไอซ์ค่ะ ^^

เปี๊ยกว่าจะไปงานวันที่8เหมือนกันค่ะ จะแวะไปทักทายน่ะค่ะพี่ไอซ์


โดย: I aM nOt PerFecT IP: 82.43.180.139 วันที่: 30 กันยายน 2548 เวลา:4:16:06 น.  

 
แวบกลับไปอ่านอันก่อนหน้านี้แป๊บเดียว กลับมาอีกที ต้องมาต่อท้ายยัยเปี๊ยกซะได้ อิอิ

สงสารพี่ไอซ์อ่ะ ต้องมาเจออะไรแบบนี้ แต่เห็นด้วยกับการที่พี่ไอซ์ไม่ยอมค่ะ คนแบบนี้อย่าไปยอมมัน (สารภาพว่าอ่านแล้วมีบางจุดงงเหมือนกัน) และถ้าตอนหลังเค้าจะกล้าเอาความไม่ชอบใจส่วนตัวมาปนกับเรื่องงานก็ยิ่งน่าเกลียด เป็นผู้ใหญ่ซะเปล่า... เฮ้อ

โน้ตยังไม่กลับแน่ๆอ่ะ พี่ไอซ์ อดเจอกันเลย ส่งเปี๊ยกไปเป็นตัวแทนก่อนก็แล้วกันค่ะ


โดย: 1981 IP: 82.43.180.139 วันที่: 30 กันยายน 2548 เวลา:20:43:27 น.  

 
เสียดายความรู้นะคะพี่ไอซ์ เรียนมาตั้งหลายปี ต้องมาจมอยู่กับระบบราชการอันห่วยแตกแบบนี้ ...ต้องใช้ทุนอีกกี่ปีคะเนี่ย...ใช้หมดลาออก ไปเป็นอาจารย์ดีกว่าพี่ไอซ์ ดูท่าว่าจะได้ใช้สิ่งที่เรียนมาเยอะกว่าอีก เป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะคะ...รักค่ะ


โดย: เหรียญทอง IP: 202.129.44.185 วันที่: 30 กันยายน 2548 เวลา:21:06:10 น.  

 
อ่านไปต้องจดไปว่ามีอักษรย่ออะไรบ้าง ยังกะไทยรัฐ ฮา

ใจเย็นๆ ไอซ์ แบบนี้ล่ะราชการไทย ลุยไปก็ดี จะได้เห็นว่าเราไม่ยอม แต่ก็ต้องทำใจว่าคงจะไม่ราบลื่นแน่ๆ คุณ พ. เขาใหญ่นี่นะ

อืม...ตั้งกะรู้จักไอซ์แรกๆ แล้ว ก็เป็นห่วงว่าไอซ์น่ะไม่เหมาะกับระบบราชการไทยเลย แต่ยังไงก็ขอให้อยู่รอดปลอดภัยในระบบนี้นะ

เป็นกำลังใจให้จ้ะ


โดย: เด็กทะเล IP: 133.87.1.154 วันที่: 30 กันยายน 2548 เวลา:23:23:29 น.  

 
โห อ่านเสร็จมาขำเบรคอารมณ์ก็อักษรย่อของคุณเด็กทะเลเนี่ยแหละ

อือ โดยรวมไอซ์คุมอารมณ์ได้ดีนะ เพราะเป็นนนท์คงปากสั่น หน้าแดง เสียดัง เหอๆ นึกภาพตัวเองออกลุยเละเหมือนกัน เจ็บทั้งตัวและเจ็บทั้งใจ

เห็นว่าเด็กกว่าแล้วต้องยอมเนี่ยไม่มีทางถ้าสิ่งที่ผู้ใหญ่ทำมันไม่ถูกต้องก็ไม่รู้ว่าจะต้องไปเคารพมันทำไมกันแล้วเราก็ถูกเค้าว่า ว่าไม่มี seniority เฮ้อ!!!

ก็เข้ารูปเดิมคือ ดีแท้ ดีแน่ ก็เหนื่อยหน่อย กับไอ้เรื่องไม่เป็นเรื่อง จิ๊บๆนี่แหละ โค ตะระ เหนื่อยเล้ย นะ รมณ์ร่วมบังเกิด แม้ของนนท์จะเป็นอดีต แต่คิดขึ้นมาทีไรก็ยังระอา


ดูท่าทางแล้วไม่รู้เหมือนกันเนอะว่าไอซ์จะอยู่กับสิ่งแวดล้อมแบบนี้ได้นานแค่ไหน แต่จริงๆถ้ามีอะไรทำ ได้ทำอะไรที่บุกเบิกแผ้วถางมันก็ท้าทายดีนะ อย่าหมดแรงไปซะก่อนล่ะ อดทนเท่าที่ทนได้น้า


โดย: วรานนท์ วันที่: 30 กันยายน 2548 เวลา:23:59:10 น.  

 
...เป็นกำลังใจให้พี่ไอซ์ค่ะ...

สู้ๆ นะคะพี่ หุหุหุ

grazioso


โดย: grazioso (uchiha ) วันที่: 1 ตุลาคม 2548 เวลา:0:13:45 น.  

 
แต่ถ้ามีคนอย่างพี่ไอซ์มากๆ หนูว่าสังคมไทย (โดยเฉพาะระบบราชการ) จะเจริญนะคะ เซ็งเหมือนกันค่ะ เพราะที่บ้านก็ราชการกันทั้งนั้น (สงสัยจะเซ็งจัด เลยแหกคอกซะงั้น ฮา...)

สู้ๆ ค่ะพี่ไอซ์ แต่ยังไงอย่าเครียดมากนะคะ สุขภาพเราแย่ไปหนูว่าไม่คุ้มนา


โดย: อ้นค่ะ (สายลมโชยเอื่อย ) วันที่: 1 ตุลาคม 2548 เวลา:4:25:26 น.  

 
เจ๊ไอซ์เก่งมาก
เป็นเราคงร้องไห้ขี้มูกโป่งไปแล้ว
เฮ้อ นี่แหละนะ ระบบราชการไทย
แต่เอ๊ะ
เอกชนไทยก็เป็นเหมือนกันนะ
สังคมไทยนี่นะ...


โดย: Envy IP: 202.28.103.20 วันที่: 1 ตุลาคม 2548 เวลา:13:01:05 น.  

 


โดย: แกงได วันที่: 1 ตุลาคม 2548 เวลา:18:27:43 น.  

 
อ๊าาา สุดยอดเลยไอซ์ มีตอกกลับตอนท้ายด้วย ยังไงก็สู้ๆ นะ คนนิสัยแบบนั้นอาจไม่ยอมให้โดนด่าง่ายๆ (ทั้งๆ ที่ก็สมควรโดนด่านั่นล่ะ) พี่ไม่ชอบระบบราชการเหมือนกัน หมอดูเคยทำนายว่า ไม่รุ่ง เพราะพี่เข้าหาผู้ใหญ่ไม่เป็น ก็จริงนะแหละ เราอยากอยู่สงบๆ ไม่ต้องไปสู้รบแย่งชิงผลงานกับตำแหน่งกะใครๆ อ่า เฮ้ออ เป็นกำลังใจให้เน้อ


โดย: bookmark วันที่: 1 ตุลาคม 2548 เวลา:20:08:41 น.  

 
เพิ่งเปิดมาอ่านเอาวันนี้
อยากจะบอกว่าหนูเป็นคนแบบเดียวกันเลยฮ่ะ
ดังนั้นหนูจึงหางานแต่กับบริษัทอเมริกันเท่านั้น ไม่สามารถทำงานในบริษัทไทยหรือในระบบราชการได้
บางทีก็คิดว่าแย่เหมือนกัน เพราะความเป็นตัวของตัวเองที่คงไม่เปลี่ยนง่ายๆ ทำให้ลดโอกาสในการหางานไปหลายที่พอดู


โดย: nurin IP: 61.90.75.213 วันที่: 4 ตุลาคม 2548 เวลา:20:42:38 น.  

 
ขอบคุณสำหรับทุกๆ กำลังใจเลยนะคะ ^^

...แพนด้า...พี่ว่าพี่ไม่ใช่คนดีอะไรมากมายหรอกนะ ออกจะ
กวนประสาทด้วย นางมารร้ายน่าจะเหมาะกะพี่มากกว่า กิกิ

...ฮา อยากลงชื่อจริงเหมือนกันเปี๊ยก แต่พี่ยังไม่อยากไปนอนคุก เอิ๊กส์
แล้วเจอกันนะจ๊ะ

...ไม่ยอมอะจ้ะโน้ต พี่ไม่ชอบอะ แง่งๆๆๆๆ อนาคตช่างมัน ไว้รอดู อุอุ
ไหงโน้ตไม่กลับอ่า อดเจอเลย งือ

...พี่ก็เสียดายนะเหรียญทอง ไม่ใช่แค่พี่ แต่นักเรียนทุนหลายๆ คน
ที่จบมา ก็มีความรู้สึกว่า ตัวเองกำลังจะสมองเสื่อมลงทุกวัน
อยู่เหมือนกัน ฮือๆๆๆๆ ... ก็ต้องใช้อีกยี่สิบกว่าปีอะจ้า ฮือๆๆๆๆ

...ฮา ไม่ราบลื่นหรอกอ้อม คงจะเจริญยากด้วยแหละ แป้กอยู่แถวๆ
นี้ละมั้ง ไม่รู้ว่าจะรอดปลอดภัยหรือว่าพังไปข้าง เอิ๊กส์

...ก็พยายามควบคุมอารมณ์อะจ้ะนนท์ ยอมรับว่าตอนรู้เรื่องนี่
โกรธจนมือสั่นเหมือนกัน ฮา เรื่องพวกนี้น่ะ ทำให้เหนื่อยใจจริงๆ ด้วย
น่าเบื่อนะ แทนที่จะเอาสมองไปทำอะไรที่สร้างสรรค์ เฮ่อ

...ขอบคุณจ้าาาาา grazioso

...มีแยะๆ คงมันส์ดีเนะอ้น กรมฯ ระเบิดเลย เอิ๊กส์ๆๆ

...ฮา ไม่เก่งหรอกเอนวี่ แต่ความบ้ามันแยะ

...ดีจ้าแกงได

...ใช่ๆ พี่นี เราไม่ได้ไปอยากยุ่งกะใครซะหน่อย แง่งๆๆๆๆๆ

...อยากเผ่นไปทำงานที่อื่นเหมือนกันค่ะ nurin ((จริงๆ แล้วอยาก
ทำงานอิสระง่ะ)) แต่ว่าติดทุนอะค่ะ แง่งๆๆๆ เลยต้องพยายาม
ทำให้ดีที่สุด ฮึดๆๆๆ


โดย: Clear Ice วันที่: 6 ตุลาคม 2548 เวลา:7:57:06 น.  

 
เปงกำลังจัยให้พี่ไอซ์ค่ะ


โดย: Krystal IP: 203.156.27.139 วันที่: 6 ตุลาคม 2548 เวลา:18:57:55 น.  

 
ขอบคุณจ้า Krystal ^^


โดย: Clear Ice วันที่: 12 ตุลาคม 2548 เวลา:15:08:01 น.  

 
อ่านแล้วก็ทนไม่ได้ตามไปด้วย...เฮ้ออออ...ทำไมสังคมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ...
ตัวเองก็เรียนมาทางสายที่ต้องทำงานเกี่ยวกับระบบราชการ...แต่ก็คิดว่าคงทำไม่ได้แน่ๆ...ขอแค่เรียนในสิ่งที่อยากเรียนแล้วไปทำงานอย่างอื่นดีกว่า...รับไม่ได้จริงๆกับเรื่องแบบนี้...ยิ่งรู้มากขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งไม่ชอบมากขึ้นเท่านั้น...
พอเราเห็นว่ามันไม่ถูกเลยจะแย้งก็หาว่าเราไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่บ้างล่ะ...ก้าวร้าวรุนแรงบ้างล่ะ...เซ็งมากค่ะ...ทำอะไรก็ผิดไปหมด...ทำไมไม่ฟังกันบ้างคะ

ชอบมากที่คุณClear Ice ตอกเขากลับไปด้วย...ดีแล้วค่ะ...เขาจะได้รู้ว่าเขาไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น...
เอ...กลายเป็นมาบ่นซะยาวเลย...
ปล.แวะมาทักทายค่ะ...หลังจากแอบเข้ามาเยี่ยมๆมองอยู่นาน


โดย: bebee IP: 61.91.64.232 วันที่: 13 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:32:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Clear Ice
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]




เป็นผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง อารมณ์เปลี่ยนแปลงง่ายยิ่งกว่าพายุ ^^





บอกกล่าวกันก่อน

Blog นี้มีอะไร อัพเดทใหม่ๆ คลิกที่ Blog map & Update ค่ะ

ตอนนี้นิยายที่เขียนค้างอยู่ถูกล็อกไว้ชั่วคราว เพราะอยากจัดระเบียบความคิดของตัวเองนิดนึงก่อนค่ะ ขออภัยสำหรับความไม่สะดวกด้วยนะคะ

ขอร้องคนที่มาอ่านงานเขียนของไอซ์ในบล็อกนะคะว่า กรุณาอย่าก็อปปี้ไปเผยแพร่ที่อื่นเลย ไม่ว่าจะให้เครดิตหรือไม่ เพราะบอกตรงนี้เลยค่ะว่า "ไม่อนุญาตทุกกรณี" ขอให้อ่านกันเพียงแต่ในนี้ หรือถ้าอยากแบ่งปันกันจริงๆ ขอให้ทำ link มาที่นี่นะคะ ^^

ตอนนี้ไอซ์เล่น Blog น้อยลงมากๆ เลย เพราะจะไปอยู่ใน Facebook มากกว่า ยังไงแอ๊ดไปคุยกันได้ ที่นี่ นะคะ เป็น Facebook ส่วนตัวของไอซ์ รับแอ๊ดทุกคนค่ะ แต่ว่าไอซ์ใช้คุยเรื่องทั่วๆ ไปด้วย ไอซ์อัพค่อนข้างบ่อย อัพทุกเรื่องเลย อาจจะรกนิดนึง ถ้าจะติดตามเรื่องงานเขียนหรืองานแปล ((ไม่ได้แปลนานแล้วนะคะ ฮา)) ก็สามารถเข้าไปกด like กันที่เพจได้ ที่นี่ นะคะ ^^




ผลงานล่าสุด

กล่องนี้จะเป็นกล่องที่แนะนำผลงานล่าสุดของไอซ์นะคะ ^^

ปี 55 นี้ เปิดศักราชใหม่อย่างอลังการด้วยผลงานใหม่ซึ่งออกพร้อมกัน 2 เรื่องเลยค่ะ ^^ ((ภูมิใจเล็กๆ เพราะหนาด้วยอะ 555)) เป็นหนังสือสองเล่มที่นางเอกของทั้งสองเรื่องมีหน้าตาเหมือนกัน เนื้อเรื่องมีจุดเชื่อมกันเล็กน้อย อ่านเล่มไหนก่อนก็ได้ เพราะเรื่องเกิดขนานกันไปค่ะ หรือถ้าจะอ่านแค่เล่มเดียวก็ได้เหมือนกันค่ะ รับรองว่าไม่สะดุด แต่ถ้าได้อ่านสองเล่มจะรู้ว่า อีกฝ่ายหนึ่งเกิดอะไรขึ้น ^^

ระบำรัก



เรื่องนี้เหตุการณ์เกิดขึ้นในปารีส-ฝรั่งเศส และทาลลินน์-เอสโตเนียค่ะ พระเอกเป็นจิตรกรและเป็นโจรขโมยงานศิลปะ คราวนี้ภาพวาดที่เขารับงานแทนเพื่อนว่าจะขโมยออกมานั้น ถูกขโมยตัดหน้าเสียก่อน พอกลับมาก็พบว่าเพื่อนตัวดีหายตัวไปอีก แน่นอนว่าตำรวจเพ่งเล็งมาที่เขา ส่วนนางเอกเป็นผู้ครอบครองภาพวาดที่เขาคิดว่าจะสามารถทำให้เขาสืบหาตัวการที่ทำให้เขาลำบากได้ ถ้าชอบพล็อตเก๋ๆ ชิงไหวชิงพริบ รับรองว่าเรื่องนี้ถูกใจแน่ค่ะ ^^

เล่มบนอาจจะไม่หวานมาก แต่เล่มล่างนี่ หวานจนบ.ก.สั่งตัดเลยทีเดียว แอ๊ >_<

ระบำฝัน



เรื่องนี้นางเอกเป็นเด็กถูกเก็บมาเลี้ยงค่ะ เธอไม่มีความทรงจำในวัยเด็กเหลืออยู่เลย ทั้งๆ ที่ชีวิตก็ดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบ เพราะพ่อแม่และน้องเลี้ยงรักเธอ แฟนหนุ่มก็รักเธอ แต่ความฝันซึ่งเป็นเศษเสี้ยวจากอดีตตามหลอกหลอนจนเธอไม่อาจอยู่เฉยได้ เธอดิ้นรนหาความจริง โดยที่ไม่รู้เลยความจริงอาจทำให้เธอสูญเสียทุกอย่างไป ฉากเรื่องนี้อยู่ที่ปารีส-ฝรั่งเศสและประเทศไทยค่ะ



ฝากหนังสือ "ระบำรัก" และ "ระบำฝัน" ด้วยนะคะ เป็นสองเล่มที่ไอซ์มั่นใจว่า ถ้าได้อ่านจะชอบแน่นอน บอกไว้ก่อนว่า ถึงจะมีฉากตปท.แต่ก็ไม่ใช่หนังสือท่องเที่ยวนะคะ ดังนั้นจะเน้นที่พล็อตมากกว่ามากๆ ใครที่ชอบงานของไอซ์อยู่แล้ว รับรองว่าจะไม่ผิดหวัง ส่วนคนที่ไม่เคยอ่าน หรือไม่เคยชอบงานของไอซ์มาก่อน อยากให้ลองหยิบมาอ่านดูค่ะ ยินดีรับคำแนะนำ ติชม เสมอนะคะ ^^

ส่วนผลงานก่อนหน้านี้ ก็มีงานแนว Romantic Suspense เล่มแรก เป็นแนวใหม่ของแจ่มใสค่ะ

Deadly Game...เกมรักมรณะ



เกิดการฆาตกรรมต่อเนื่องขึ้น และคนที่ตายก็ล้วนเกี่ยวข้องกับนางเอก ฆาตกรเป็นใครกันแน่ ... เป็นเล่มแรกที่เขียนแนวนี้ ฝากด้วยนะคะ อยากได้ feedback มากๆ ค่ะ ^^

ส่วนผลงานเล่มก่อนหน้าที่ออกวางแผงเดือน ส.ค. 54 ฉลองที่แจ่มใสครบ 10 ปี เป็นหนึ่งในโปรเจ็ค Sweet 10 ค่ะ

คนที่สิบ...รักที่สุด



ในโปรเจ็คนี้จะมีทั้งหมด 4 เล่มด้วยกัน เป็นเรื่องของเพื่อนสาว 4 คนที่เกี่ยวพันกับเลข 10 แต่ละเล่มอ่านแยกกันได้ค่ะ เล่มของไอซ์...นางเอกมีแฟนมาแล้วเก้าคน ก็ไม่ใช่ตัวจริงซักที คนที่สิบนี่...จะใช่ไหมนะ ^^

ฝากผลงานด้วยนะคะ ^^

29/1/2012



ฝากผลงานทั้งหมดด้วยนะคะ ^^

ผลงานเขียนเดี่ยวๆ



ผลงานแปล



ผลงานร่วมกับนักเขียนท่านอื่น





Visitor Map


Friends' blogs
[Add Clear Ice's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.