YOU are not afraid. You think YOU are afraid. ~Shantimayi~

(คนขาดเพื่อน)....Wish Me Luck.....

ฉันชอบอยู่คนเดียว
หลงใหลในความอิสระ
ในความคิดมีอยู่เสมอว่า
...มากคน มากความ...

เวลาทำงาน
ฉันก็ชอบที่จะทำคนเดียว
ไม่ต้องฟังใครเยอะ
อยากจะทำเมื่อไหร่ก็ทำ
เอาให้มันเสร็จทันก็แล้วกัน
ไม่ชอบเป็นนายใคร
แล้วก็ไม่ชอบฟังใครด้วย
เอาแต่ใจน่าดู

แต่ 3 เดือนนี้
ฉันจะต้องทำงานกับเพื่อนๆกว่า 10 ชีวิต
ฉันจะผ่านมันไปได้ไหม
แอบกลัวอยู่เงียบๆ
บอกตัวเองไว้ว่า เปิดใจยอมรับ
แล้ววางตัวเราที่ถืออยู่ลงเสีย
คิดเสียว่า เราจะไปเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

หลังจากผ่านการชิมลางวันแรกไปแล้ว
ฉันก็รู้ว่า มันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด
บางที ฉันอาจจะวิตกจริตไปเองก็ได้
การได้อยู่ท่ามกลางเพื่อนๆ ที่ถึงแม้จะเพิ่งรู้จักกัน
แต่กลับสนิทกันรวดเร็วอย่างน่าประหลาดนั้น
มันทำให้ฉันรู้สึกว่า บางส่วนของชีวิต
ที่ฉันทำมันหายไปตลอดระยะเวลาในรั้วจุฬาฯ
มหาวิทยาลัยที่ฉันจำยอมเลือกในตอนแรก
และเข้าไปอย่างไม่เต็มใจจะผูกมิตรกับมันเท่าไหร่นัก
...ฉันขาดเพื่อน...เพื่อนที่เจอหน้ากันจริงๆ
ไม่ใช่เพื่อนที่รู้จักมักคุ้นกันทางตัวหนังสือ
(แต่ฉันก็รัก "เพื่อนทางตัวหนังสือ" อยู่ไม่น้อยเลยนะ)
บรรยากาศนั้น ทำให้ฉันนึกถึงวันเวลาใน SJC Band
ฉันแทบจะไม่ได้สัมผัสอีกเลย 5 ปีหลังจากนั้น

ฉันก็ไม่รู้ว่า...อีก 3 เดือนจากนี้จะเป็นอย่างไร
ภาวนาให้จิตใจของฉันไม่เปราะบางจนเกินไปด้วยนะ

...Wish me Luck...




 

Create Date : 13 มีนาคม 2551
20 comments
Last Update : 13 มีนาคม 2551 8:35:56 น.
Counter : 1193 Pageviews.

 


สวัสดีค่ะ
ยังไงก็ขอให้ผ่านไปด้วยดีนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: ดอกหญ้าเมืองเลย 13 มีนาคม 2551 10:11:46 น.  

 

สวัสดีคุงเสี้ยว นั่นสินะ อีก 3 เดือนต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร คงไม่ใช่คุงเสี้ยวคนเดียวที่ถามตัวเองแบบนี้ เราก็เป็นเหมือนกัน การทำงานกับคนเยอะๆ บางทีมันก็สนุก บางทีมันก็วุ่นวายสลับกันไป เพราะคนเราไม่สามารถจะเข้าใจคนทั้งหมดนั้นได้ ทำได้อย่างมากก็คือการพูดให้เขาเข้าใจตรงกัน
เฮ้อ, ขอให้โชคดีกับชีวิตหลังเครื่องแบบนิสิตนะ คิดดูสิ คนเราใส่ชุดอะไรมามากที่สุด ตั้งแต่อนุบาลมาก็ไอ้ชุดนักเรียนนี่หล่ะ ใส่ได้ใส่ดี ใส่แทบทุกวันเกือบ20ปี
แล้วเจอกันจ้า โชคดี

 

โดย: ผู้กำกับขยับพุง IP: 58.9.141.235 13 มีนาคม 2551 10:45:49 น.  

 

ภาพนี้สวยดีนะค่ะ คุณเสี้ยวเก่งขนาดนี้เชียวเหรอค่ะ ภาพนี้ดูมีพลัง ยิ่งใหญ่ น่าหลงใหล มากเลยค่ะ (เว่อร์ไปไหมเนี่ย) แอบอิจฉาค่ะ ที่เราไม่มีโอกาสได้ทำในสิ่งที่ต้องการบ้าง

ฝันอยากเรียนเปียโนมาตั้งแต่เด็ก ๆ ค่ะ แต่ด้วยความที่ฐานะทางบ้านไม่ได้ดีมากมาย เราจึงต้องหยุดความฝันลงอย่างรวดเร็ว ณ. เวลานี้ 23 ขวบแล้วค่ะ ก็ยังฝันอยู่ ถึงแม้ว่าจะทำงานแล้ว ก็ยังไม่มีเงินไปเรียนอยู่ดี หลายครั้งที่คิดอยากไปเรียน แต่แล้วก็ต้องกลับมาถามตัวเองซ้ำๆ ว่า ถ้าเรียนแล้ว คนที่บ้านจะอยู่ยังไง เพราะเงินที่เราเอาไปเรียนนั้น คงใช้จ่ายให้ทางบ้านได้หลายคน

ได้ทำในสิ่งที่รัก ก็ทำให้ดีที่สุด ทำเผื่อคนที่เค้าไม่มีโอกาสและก็เฝ้าดูความสำเร็จและความสุขของคนที่ทำอยู่
ถึงแม้ว่าจะไม่มีโอกาสได้สัมผัสมัน แต่การเฝ้ามองอยู่ไกลๆ ก็เป็นความสุขของเราได้ค่ะ



การทำงานคนเดียวมันก็ดีอย่างที่คุณเสี้ยวว่าแหละค่ะ แต่ว่ามีสังคมและคนอื่นอยู่ด้วย ก็อาจจะทำให้โลกของเราน่าอยู่มากขึ้นด้วยนะค่ะ เราไม่สามารถอยู่บนโลกเพียงลำพังได้ เพราะมนุษย์ คือสัตว์สังคมค่ะ

ทำไมถึงคิดว่าไม่มีเพื่อนหละค่ะ 1 คนตรงนิ้ เป็นเพื่อนคุณแน่นอนค่ะ

มีความสุขในทุกๆวันนะค่ะ
อากาศ


ปล. ว่าจะเขียนไรไม่รู้ จำไม่ได้ค่ะ (เขียนขาดตอน) ไว้นึกออก จะมาเขียนต่อนะค่ะ
ปล. แอบอยากเม้น ป็นคนแรก ก็ดันมีคนตัดหน้าไปก่อน เฮ้อ.........งานยุ่งค่ะ เปิดมาเห็นว่าไม่มีใครเม้น ก็ดีใจจะแย่และ พอรีเฟลชอีกที โผล่มาจากไหนไม่รู้ 1 คน

 

โดย: yonongi IP: 203.144.211.242 13 มีนาคม 2551 10:46:21 น.  

 

มี 2 คนต่างหาก แป่ว

 

โดย: yonongi IP: 203.144.211.242 13 มีนาคม 2551 10:47:36 น.  

 

อืมมมมม...

น่าสนใจ....

แล้วจะมาติดตาม นะครับ

... อยากจะรู้ว่า.....

...จะเป็นอย่างไร...?

 

โดย: พนบ. 13 มีนาคม 2551 10:53:32 น.  

 

good luck ค่ะ
เป็นคนชอบทำงานคนเดียวเหมือนกัน เวลาต้องทำงานร่วมกับคนอื่นแรกๆก็ไม่ชินค่ะ ซักพักก็ปรับตัวได้เอง
สู้ๆนะคะ

 

โดย: apple_cinnamon 13 มีนาคม 2551 11:17:39 น.  

 

ผมเชื่อว่าครูเสี้ยวจะเดินข้ามสะพานได้
ได้อย่างดีด้วย


 

โดย: ก. วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) 13 มีนาคม 2551 11:21:35 น.  

 

การเปลี่ยนแปลงเกิดได้เสมอ และเราจะรับมือกับมันได้ถ้าพร้อมเปิดใจจะปรับตัวค่ะ เอาใจช่วยนะคะ

 

โดย: Chulapinan 13 มีนาคม 2551 14:14:17 น.  

 

วันแรก แรก
ก้อแปลกๆหน่อย
แต่พอผ่านไป
ทุกอย่างก้อจะดีเอง
เป็นกำลังใจให้คะ

 

โดย: autoall 13 มีนาคม 2551 16:46:11 น.  

 

you will be fine ^^

 

โดย: KS IP: 212.219.118.170 13 มีนาคม 2551 19:26:52 น.  

 

:)
บีเองก็ชอบการอยู่คนเดียว
คิดเหมือนคุณเสี้ยวเลยในบทเเรก
ตรงกันเป้งๆ

กลัวค่ะ
มันจะกลัวอะไรนักก็ไม่รู้ใจตัวเอง
จนกระทั้งตอนนี้ก็ยังกลัว

แต่สิ่งใหม่ๆ ก็คือการเรียนรู้

 

โดย: ท้องฟ้าเสียงเพลงทะเล 14 มีนาคม 2551 2:36:49 น.  

 

ขอให้สามเดือนนี้ผ่านไปด้วยดีนะคะ ไม่แน่อาจจะเจอเพื่อนใหม่ที่เข้ากันได้แบบที่ไม่คาดหวังก็ได้

ผ่านไปยังไงมาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ

 

โดย: KOok_k 14 มีนาคม 2551 3:10:07 น.  

 

สวัสดีค่ะ มาเป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ

 

โดย: วิสกี้โซดา 14 มีนาคม 2551 8:42:04 น.  

 

สวัสดีครับ ทำแต่ละวันให้ดีที่สุดก็เยี่ยมแล้วละครับ เป็นกำลังใจให้ครับ

 

โดย: ค่ำคืนหน้าหนาว 14 มีนาคม 2551 10:17:09 น.  

 

ขอให้สนุกและมีความสุขในช่วงสามเดือนนี้นะคะ

ทำงานคนเดียวคล่องตัวดีนะคะ ทำงานหลายคนก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่ง ความยากอยู่ที่ว่าจะประสานงานอย่างไรไม่ให้กลายเป็นประสานงา
ถ้าทำได้...ความคล่องตัวอาจจะมากกว่าทำคนเดียวเสียอีกค่ะ

 

โดย: SevenDaffodils 15 มีนาคม 2551 1:16:14 น.  

 


นั่นคือก้าวแรกรู้ไหม

การเติบโต ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่นั่นคือสิ่งที่ทุกคนต้องเจอและต้องผ่าน

เปิดใจให้กว้าง เราว่านะ ที่สำคัญเข้มแข็งฮะ บางทีจะได้ฟังในสิ่งที่ไม่อยากฟัง ทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ .. แต่นั่น ก็คือชีวิตจริงของการทำงาน

สู้ๆ

 

โดย: ภูติ 16 มีนาคม 2551 0:30:45 น.  

 

เป็นกำลังใจให้นะคะ

 

โดย: sawkitty 16 มีนาคม 2551 8:11:15 น.  

 

แวะมาให้กำลังใจครับผม
ไม่ได้รู้จักตัวจริงและคงไม่มีโอกาสได้รู้จัก เพราะเราเป็นพวกชอบอยู่คนเดียวเหมือนกัน :)
แต่ดูจากบล็อคแล้ว คุณเป็นคนมีความตั้งใจจริงในการทำสิ่งใด เชื่อว่าไม่มีอะไรที่จะเหลือบ่าฝ่าแรง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เราไม่คุ้นหรือไม่ชอบ

 

โดย: skogkatt 16 มีนาคม 2551 15:23:37 น.  

 

อย่ากลัวเลยเด็กน้อย..
ก้าวมาเถิด..
ดินแดนนี้ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด
มีซอกมุมให้ได้ใช้ชีวิตดังปรารถนา
มีผู้คนมากมายให้สนทนา
ทั้งดีร้ายปะปนกันมาสารพัน
..ชีวิตมีสองด้าน
..ขึ้นอยู่กับการสร้างสรรค์
..อยากได้สิ่งใดกว่ากัน
..เธอได้สิทธิ์นั้น..เลือกเอง

;-) เ็ป็นกำลังใจให้อีกหนึ่งคน..

//i270.photobucket.com/albums/jj92/konklai/PICT0124.jpg

 

โดย: ฅนไกล (BlackMica ) 24 มีนาคม 2551 11:46:17 น.  

 

..เอาใหม่ รูปไม่ขึ้น..

อย่ากลัวเลยเด็กน้อย..
ก้าวมาเถิด..
ดินแดนนี้ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด
มีซอกมุมให้ได้ใช้ชีวิตดังปรารถนา
มีผู้คนมากมายให้สนทนา
ทั้งดีร้ายปะปนกันมาสารพัน
..ชีวิตมีสองด้าน
..ขึ้นอยู่กับการสร้างสรรค์
..อยากได้สิ่งใดกว่ากัน
..เธอได้สิทธิ์นั้น..เลือกเอง

;-) เ็ป็นกำลังใจให้อีกหนึ่งคน..

 

โดย: ฅนไกล (BlackMica ) 24 มีนาคม 2551 11:48:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#17


 
gluhp
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]




Here...
I'm on the rooftop

Between...
pavement and stars.

Here's...
hardly no day
nor hardly no night

There're things...
half in shadow
and half way in light

It's where...
I gather my thoughts
and grow my dreams

which...
are scattered
all around

In my words,
my songs,
my dance.

คน นั่งจ้องชีวิต
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
13 มีนาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add gluhp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.