Air SurOundinG mE liKe mY besT frIendS !
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2556
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
28 สิงหาคม 2556
 
All Blogs
 
Cuộc đời không như là mơ : ชีวิตไม่เหมือนความฝัน - บ่าเยี่ยนแห่งบ้านนาจอก ตอนจบ

                        

นับแต่ปลายปี 2545 บ่าเยี่ยนก็หายไปจากหมู่บ้านนาจอกพร้อมกับเรื่องราวที่คนทั่วไปกล่าวว่าแกไปอาศัยอยู่กับครอบครัวพี่สาวที่กรุงเทพฯ อันเป็นสิ่งที่ควรทำสำหรับชีวิตคนโสดสูงวัยตัวคนเดียวหากแต่เรื่องราวกลับไม่จบลงเช่นนั้น 

เมื่อหลังตรุษจีนปี 2548 มีเจ้าหน้าที่ตำรวจ พาแกกลับมาส่งที่หมู่บ้านนาจอกอีกครั้งโดยคำบอกเล่าของแกเองได้ความว่าแกหนีออกจากสถานสงเคราะห์คนชราแห่งหนึ่งที่โคราชพร้อมเพื่อนร่วมอุดมการณ์อีกหลายคน แต่ต่างแยกย้ายกันไปตามทางหลังหนีจากออกมาได้  แกเล่าถึงชีวิตความเป็นอยู่รวมทั้งวีรกรรมแหกค่ายให้ทุกคนฟัง  แม้ว่าการหนีออกมาจะเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดเหลือเชื่อ  แต่นั่นคงแปลกและน่าฉงนน้อยไปกว่าว่าแกเข้าไปอยู่ที่นั่นได้อย่างไร

 การกลับมาคราวนี้หลายอย่างไม่ง่ายดายเหมือนคราวก่อนเพราะที่พักเดิมก็รื้อขายไปตั้งแต่ตัดสินใจไปจากนาจอกครั้งที่ 2  ทุกสิ่งไม่พร้อมที่จะให้แกสร้างหรือรื้ออะไรได้อีกตามชอบใจ เพราะไม่มีสะใภ้รุ่นที่ 3 ของตระกูลใหญ่ให้แกไปร้องขอความเห็นใจได้อีกต่อไปแล้ว

สมาคมหมู่บ้านซึ่งไม่เคยทอดทิ้งสมาชิกผู้น่าสงสารได้ไปขอความอนุเคราะห์ผู้มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของบ่าเยี่ยน ให้สร้างเพิงพักพอควรแกอัตภาพคนแก่ตัวคนเดียวข้าง ๆ กับต้นไม้ใหญ่ติดกับศาลเจ้าประจำหมู่บ้าน  การก่อสร้างอาศัยแรงของชาวบ้านที่เห็นอกเห็นใจและคุ้นเคยกับแกมาแต่เดิม มีการทำห้องน้ำ ต่อประปา เทพื้นคอนกรีต ทั้งฝาและหลังคาเป็นสังกะสี กลางวันจึงร้อนพอควรแต่ก็ยังโชคดีที่จุดนั้นมีความร่มรื่นของต้นไม้อยู่มาก  และที่มีมากกว่านั้นคือความเมตตาของชาวชุมชนบ้านนาจอกที่ยังคงเผื่อแผ่มาถึงแกอีกวาระหนึ่ง

กล่าวฝ่ายชายผู้มีศักดิ์เป็นญาติห่าง ๆ ที่อนุญาตให้สร้างเพิงพักในพื้นที่ดินของเขานั้น ตัวเขาเองกลับไม่ได้อยู่ที่บ้านนาจอกหากแต่มีน้องสาวของเขาเป็นผู้จัดการดูแลที่ดิน สวนผลไม้ และทรัพย์สินทั้งหมด  ชีวิตบ่าเยี่ยนเริ่มลำบากอีกครั้งเมื่อวิวาทะระหว่างหญิงชราสองคนเกิดขึ้นอยู่เนือง ๆ  เข้าตำราขิงก็ราข่าก็แรง แต่ดูเหมือนขิงจะแรงน้อยกว่าจึงชิงจากโลกนี้ไปก่อนข่าหลายเดือน

คนแก่วัย 80 เศษที่ยังต้องกิน ต้องเสาะหาใส่ท้องเอง ไปตลาดเอง ทำกับข้าวกินเอง  เป็นภาพที่หลายคนที่มีครอบครัวอบอุ่นพร้อมเพรียงยากที่จะนึกภาพออก เงินทองที่ร่อยหรอ กอปรกับสังขารที่ร่วงโรยแรงลงทุกวัน ทำให้แกต้องใช้ชีวิตไม่ต่างอะไรไปกับขอทาน ที่มักขอทุกสิ่ง ทุกอย่าง กับทุกคน และหยิบทุกสิ่ง ทุกอย่างที่คิดว่าอยากจะได้โดยที่คนอื่นไม่เห็น หรือคิดว่าเขาไม่น่าจะเห็น

ทุกครั้งที่มีคนใจดีหยุดรถรับแกไปตลาดเพื่อหาซื้อของกิน แกจะเกาะหนึบขอเงิน ขอทุกสิ่งทุกอย่าง ร้องไห้ขอความเห็นใจ แม้จะได้เงินได้ของบ้างไม่ได้บ้างก็ตามเมื่อเป็นอยู่บ่อยครั้ง ในที่สุดปากต่อปากก็บอกต่อกันถึงพฤติกรรมอันน่ารำคาญนี้ คนทั่วไปจึงค่อย ๆ หลีกหนี้ออกห่างจากแกมากขึ้นทุกที

ปั้นปลายชีวิตบ่าเยี่ยนมีสภาพที่ต้องเรียกว่าลากสังขารไปไหนต่อไหน ไปขอยาแก้ไข้ ไปขอเงิน ไปขออาหารที่ปรุงสุกแล้วจากเพื่อนบ้านมาประทังชีวิตไปวันวัน เพราะเรื่องจะติดเตาหุงหาอาหารเองอย่างที่เคยทำได้แทบจะเป็นไปไม่ได้อีกแล้วและการต่อสู้กับโชคชะตาและสิ่งที่กลัวที่สุดของชีวิตบ่าเยี่ยนก็มาถึงเมื่อแกล้มป่วยลงต้องนอนอยู่บนเตียงและเคลื่อนไหวได้เพียงใกล้ ๆ เท่านั้น

 สมาคมหมู่บ้านจึงยื่นมือช่วยเหลืออีกครั้งและครั้งนี้มีการเปิดเผยว่าแกยังพอมีเงินฝากสหกรณ์หมู่บ้านอยู่บ้างแม้จะไม่มากนัก แต่ก็พอจะนำไปนี้จ้างเพื่อนบ้านส่งอาหารให้แก 3 เวลา และด้วยการจัดการนี้จึงช่วยยื้อเวลาลมหายใจที่บ้านนาจอกของแกไปได้อีกช่วงเวลาหนึ่ง

กลางปี 2555 เพื่อนบ้านที่ส่งข้าวส่งน้ำแจ้งสมาคมหมู่บ้านว่าพบแกหมดสติมีไข้สูง น่ากลัวจะไม่รอด ด้วยความร่วมมืออีกครั้งของชาวบ้านแกจึงถูกส่งเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลนครพนมด้วยความปลอดภัยในฐานะคนไข้อนาถาไร้ญาติขาดมิตร  แกพักรักษาตัวอยู่ 1 สัปดาห์ทางโรงพยาบาลก็แจ้งข่าวร้ายถึงสมาคมหมู่บ้านว่าแกได้กลายเจ้าหญิงนิทราในวัย 85 ปีไปเสียแล้วทางโรงพยาบาลไม่มีงบเลี้ยงดูคนไข้อนาถาที่ต้องให้อาหารเหลวทางสายยางแบบนี้ ตอนนี้แกไม่รับรู้สิ่งใด ไม่เคลื่อนไหวร่างกาย มีเพียงลมหายใจเข้าออกแผ่วเบาเท่านั้นที่ยังมีการเคลื่อนไหวอยู่ ทิ้งโจทย์ข้อใหญ่ให้สมาคมหมู่บ้านขบคิดแก้ปัญหากันเอง 

ที่สุดแล้วโจทย์ปัญหาดังกล่าวก็คลี่คลายได้ด้วยการติดต่อประสานงานของผู้ใหญ่บ้านผู้ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเมตตา ทำให้แกถูกส่งตัวไปยังสถานพักฟื้นและสงเคราะห์ผู้ทุกพลภาพที่ต่างอำเภอ  บ่าเยี่ยนนอนอยู่อย่างนั้นนานหลายเดือนเพื่อรอเวลาการออกเดินทางไกลครั้งสุดท้ายของแก

ช่วงนั้นคำสั่งเสีย (คำขอ) สุดท้ายที่แกเคยแอบไปคุยไว้กับสมาคมหมู่บ้านพร้อมกับเรื่องราวชีวิตอันระหกระเหินดุจดั่งนกขมิ้นเหลืองอ่อนของแกก็กระจายแพร่สะพัดออกไปทั่วทั้งคุ้งน้ำหนองญาติ ....

คำสั่งเสีย (คำขอ) สุดท้ายของบ่าเยี่ยนก็คือให้ฝังร่างของแกที่สุสานบ้านนาจอกตามธรรมเนียมคนไทยเชื้อสายเวียดนาม ขอให้มีแตรวงเป่าธรณีกรรแสงขณะที่นำร่างแกไปฝังด้วย นี่คงเป็นสิ่งเดียวที่เป็นความใฝ่ฝันสุดท้ายของหญิงชราผู้ไม่เคยสมหวังอะไรเลยตลอดชีวิต

เช้าตรู่ของวันที่ 16 สิงหาคม 2556 สมาคมหมู่บ้านได้รับแจ้งว่าบ่าเยี่ยนในวัย 86 ปีได้เสียชีวิตลงแล้วเมื่อเวลาตี 3   และทันที่พระอาทิตย์เริ่มสาดแสงส่องลงมา  รถกระบะคันหนึ่งของผู้ใหญ่บ้านได้บรรทุกร่างของบ่าเยี่ยนที่บัดนี้นอนทอดกายนิ่งเงียบมีเพียงผ้าแดงผืนบางคลุมร่างมาหลังรถกระบะ

ศพถูกบรรจุอย่ารวดเร็วรวบรัด เนื่องจากศาลาพักศพสุสานบ้านนาจอกเป็นสถานที่โล่งการจะให้ศพนอนอยู่เพื่อรอฤกษ์ยามจึงเป็นสิ่งไม่งามและไม่จำเป็นสำหรับชีวิตอนาถาเช่นนี้ โลงที่ใช้บรรจุศพนั้นก็เป็นโลงไม้ที่แกสั่งต่อล่วงหน้าแล้วฝากช่างไว้นานหลายปี  ผ้าผ่อนสิ่งของที่เตรียมไว้สำหรับการตายของตนเองไม่ได้ถูกหยิบมาใช้เนื่องจากเก่าผุเป็นรังของปลวกไปเสียหมดแล้ว จึงมีเพียงชุดเสื้อผ้าเก่า ๆที่เพื่อนบ้านใจดีไปค้นได้จากเพิงพักและสิ่งของเล็กน้อยบรรจุใส่โลงไม้เนื้อแข็ง

บ่าย 3 โมงเย็นวันที่ 16 สิงหาคม 2556 เสียงแตรวงส่งศพสนั่นดัง แสงแดดอ่อนยามบ่ายทาบทาไปทั่วทุกอณูของสุสานบ้านนาจอก  ใบไม้ใบหญ้าทุกใบนิ่งไม่ไหวติง ทิวธงส่งศพ 12 ผืนก็ไม่โบกพริ้วล้อลมเหมือนดังครั้งไหน  และเมื่อหยาดฝนสุดท้ายแห่งวสัตฤดูบ่ายนั้นขาดเม็ดลง ผืนดินบ้านนาจอกก็ได้ทำหน้าอีกครั้งด้วยการกลบฝังร่างของบ่าเยี่ยนอย่างเรียบร้อยบริบูรณ์

ที่แห่งนี้นอกจากจะเป็นที่พักพิงสุดท้ายของบ่าเยี่ยนและผองเพื่อนที่บัดนี้ทอดร่างอยู่ใต้ผืนดินของสุสานมายมายก่ายกอง  ที่นี่บ่าเยี่ยนจะได้รับสิ่งหนึ่งที่พึงได้อย่างเท่าเทียมกับผู้อื่นนั้นคือขวัญชิ้นสุดท้ายไม้ 4 แผ่นดุจเดียวกัน.

  Kính Viếng Hương Hồn Bà  C  Nguyễn Thị  Diện  !!!



ซ้าย : ยามมีชีวิตอยู่ทุกข์ยากลำบาก,ไม่มีพี่น้องใกล้ชิดดูแล

ขวา : ยามสิ้นใจอ้างว้างเดี่ยวดาย,แต่ยังมีชุมชนหมู่บ้านจัดการส่งศพ

2557

ปัจจุบัน

 บ่าเยี่ยนไม่มีลูกหลานที่ไหน ไม่มีคนอยู่ข้างหลัง ไม่มีหิ้งบูชา ตั้งใจว่าถ้าปีไหนได้กลับนาจอกในช่วงตรุษจีนจะแวะจุดธูปกับเผากระดาษเงินกระดาษทองให้เผื่อว่าแกจะได้รับบ้า่งและมันจะช่วยไม่ทำให้โหม่นี้เงียบเหงาไปเสียทีเดียว...

แต่ก็ไม่มีอะไรแน่นอนครับถ้าผมตายเสียก่อนจะแก่มันก็จบบริบูรณ์  !!!




Create Date : 28 สิงหาคม 2556
Last Update : 24 ธันวาคม 2557 10:47:09 น. 17 comments
Counter : 1768 Pageviews.

 
ขอบคุณเจ้าของเกิ่วโด๋ย
ขอบคุณที่รับฟังเรื่องราว และความรู้สึกต่าง ๆ ในหลายค่ำคืนที่รู้สึกเศร้าใจ


โดย: peeradol33189 วันที่: 2 กันยายน 2556 เวลา:7:24:55 น.  

 
ในที่สุดบ่าเยี่ยนก็ไปสบายแล้วนะคับ...หมดเวรหมดกรรมที่ต้องยากลำบากในชาตินี้แล้ว..อ่านแล้วเห็นถึงน้ำใจของคนนาจอกนะคับที่มีน้ำใจช่วยเหลือลูกบ้านผู้ทุกข์ยากจนถึงวินาทีสุดท้าย..ต่อไปใครไปไหว้ญาติมิตรที่สุสานบ้านนาจอก...ก็ขอน้ำใจเมตตาดอกไม้รูปเทียน..ไหว้หลุมศพผู้ไร้ลูกหลานมาเยี่ยม..แบบบ่าเยี่ยนด้วยนะคับ..


โดย: อรรถพล เรืองสิริโชค.. IP: 223.206.239.180 วันที่: 2 กันยายน 2556 เวลา:12:05:11 น.  

 
ขอให้คุณยายไปสู่สุขคตินะครับ


โดย: ภราดา IP: 49.48.151.1 วันที่: 2 กันยายน 2556 เวลา:12:47:53 น.  

 
ความจริงแล้วโหม่ของพ่อแม่และพี่ชายของบ่าเยี่ยน เป็นแพค 3 ก็ยังอยู่ที่นี่ครับ

สมัยก่อนแกแข็งแรงก็ไปทำความสะอาดทาสีใหม่ทุกปี

จนมาถึงช่วงที่แกไปจากนาจอก ก็ยังได้คนใจดีที่มีสีเหลือ ๆ ทาโหม่พ่อแม่แกให้

แต่ระยะหลัง ๆ ช่วงแกป่วยมาก ประกอบกับเทรนของโหม่เปลี่ยนเป็นหินขัด กับกระเบื้องจนเกือบหมด

จึงไม่มีสีเหลือ ๆ จากใครมาทาให้เหมือนเคย จึงต้องปล่อยตามสภาพให้คนรุ่นหลังรู้ว่าไม่มีลูกหลานสืบต่อแล้วครับ

โหม่ที่มีสภาพแบบนี้มีอยู่ไม่เกิน 10 โหม่ครับที่บ้านนาจอก

แบบนี้บางทีก็ช่วยให้สติคนเป็นได้ครับว่าถ้าตัวเองอยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยงกับการไม่มีลูกหลานหรือครอบครัวควรจัดการกับชีวิตหลังความตายอย่างไร


โดย: peeradol33189 วันที่: 2 กันยายน 2556 เวลา:15:33:30 น.  

 
rest in peace


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 6 กันยายน 2556 เวลา:15:48:38 น.  

 
ชีวิตของบ่าเยี่ยนน่าติดตามครับ คงต้องย้อนกลับไปอ่านตอนที่ 1 เพื่อให้ได้ทราบเรื่องราวที่สมบูรณ์ครับ

....

สำหรับ มศว นั้น ลูกสาวเลือกวิทย์คอมฯ
สอบที่เมืองทองครับ
ขอบคุณครับที่ให้ข้อมูล


โดย: Insignia_Museum วันที่: 10 กันยายน 2556 เวลา:19:45:15 น.  

 
สวัสดีครับคุณพีร์
เมื่อวานประกาศผลสอบ มศว สอบผ่านแล้วอันดับที่ 55
รอสัมภาษณ์อีกครั้งครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 12 พฤศจิกายน 2556 เวลา:20:39:55 น.  

 
พี่คะไม่ทราบว่ามีหนังสือ การสร้างอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ของคนไทยเชื้อสายเวียดนามบ้านนาจอก อยู่บ้างไหมคะ พอดีหนังสือเล่มนี้มีประโยชน์ต่อการทำวิจัยหรือพี่ทราบไหมคะว่าสามารถหาซื้อได้ที่ไหน ขอบคุณล่วงหน้านะคะ ที่พี่เขียนก้มีประโยชน์กับงานวิจัยหนูเช่นกัน


โดย: faii IP: 125.24.61.240 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2556 เวลา:17:08:44 น.  

 
คุณ faii มีครับ แต่เป็นสำเนาถ่ายเอกสาร ไฟล์ PDF ก็น่าจะมีครับแต่ต้องค้นนิดนึง
ถ้าสนใจเมล์มานะครับ
pour_e_pee@hotmail.com


โดย: peeradol33189 IP: 125.24.233.213 วันที่: 6 ธันวาคม 2556 เวลา:10:19:11 น.  

 
เรียนคุณ faii ผมค้นเจอไฟล์แบบ full text ละ ทิ้งเมล์ไว้นะครับเด่วส่งให้เพื่อประโยชน์ทางการศึกษายินดีครับ และคงต้องของคุณเจ้าของผลงานเค้าด้วย

ปล. เนื้อหาในงานวิจัยเท่าที่อ่านยังมีคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริงไปหลายส่วน แต่ในภาพรวมถือว่าใช้ได้ครับ


โดย: peeradol33189 วันที่: 6 ธันวาคม 2556 เวลา:10:25:29 น.  

 


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 28 ธันวาคม 2556 เวลา:21:06:36 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ครับพี่







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 มกราคม 2557 เวลา:6:45:54 น.  

 
สวัสดีครับพี่

ยังดีที่เวลาผมอ่านการ์ตูน
หมิงหมิงก็จะวางสมาร์ทโฟนครับ 555

ผมเองไม่เล่นสมาร์ทโฟนเลยครับ
ชอบอ่านหนังสือมากกว่า



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มกราคม 2557 เวลา:16:08:01 น.  

 
สวัสดีครับคุณพีร์
แวะมาทักทายครับ
เมื่อปี 2519-2525 ผมเคยอยู่ที่หอพักหลัง มศว ฝาห้องใช้แผ่นกระเบื้องบางๆ กั้น อยู่ริมคลองแสนแสบ
วันที่พาลูกสาวไปสอบสัมภาษณ์ได้เดินดูหอพักเดิมที่เคยอยู่
ปรากฎว่ายังอยู่ครับ ผมอาจได้ไปเยือนถิ่นนี้อีกเพราะลูกสาวจะเรียนที่นี่ครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 29 มกราคม 2557 เวลา:22:06:13 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 มกราคม 2557 เวลา:7:01:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพีร์สบายดีนะคะ เงียบเลย
บางทีบางอารมณ์ก็ไม่อยากเขียนอะไรอยากอยู่เฉย ๆ เหมือนกันเนาะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 30 มกราคม 2557 เวลา:21:07:21 น.  

 
ลูกหลาน อกตัญญู


โดย: เกื่อง IP: 171.4.250.84 วันที่: 21 กันยายน 2557 เวลา:17:13:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

peeradol33189
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




Air SurOundinG mE liKe mY besT frIendS !
แจกฟรีแบ๊คกราว
Friends' blogs
[Add peeradol33189's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.