ไม่หลับกับวันพรุ่ง
นี่ก็เวลาตีสองหกนาทีแล้วซิน่ะ

ฉันเองก็ยังไม่ง่วง  เล่นคอมมาก็รู้สึกว่า

เมื่อยเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน  อาหารที่

แม่ซื้อมาไว้เมื่อตอนเย็นก็กินหมดแล้ว

น้ำอัดลมก็กำลังจะหมดตามกันไปติด ๆ

แต่เจ้ายุงนี่น่ะ  มันเยอะจริงจริ๊งเลย

ไม่เห็นตัวมันเลยว่าอยู่ไหน  ทิ้งไว้แต่

ตุ่มและความคัดยุบยิบยุบยิบ  มาพูดถึงเรื่อง

อนาคตข้างหน้ากันดีกว่า  พรุ่งนี้ไปดีไหมน่ะ

หมายถึงไปโบสถ์ดีไหมน่ะ  พี่เขาก็ชวน

แต่เราก็ยังไม่อยากเสียเวลาส่วนตัวในส่วนนั้น

ที่จะต้องสละเวลาวันหยุดไปกับการ  นมัสการ

อันนี้ตรง ๆ เลยเรายังเป็นผู้เชื่อใหม่

ที่มีอยู่บ้าน นาน ๆ ครั้ง  ก็มีขอบคุณพระเจ้า

สรรเสริญพระเจ้า  คิดอยู่ในใจเท่านี้เอง

แต่เรื่องอธิษฐานเราไม่ค่อยน่ะ  ไม่รู้จะอธิษฐานอะไร

แต่เรารู้สึกดีน่ะเวลาที่ไปโบสถ์แล้ว  เอามือสัมผัสกัน

แล้วพูดบ่นงึมงำงึมงำ  แต่ในทางที่ดีน่ะ

เราก็อยากจะพูดอวยพรคืนเขาบ้างแต่ไม่รู้จะพูดอะไร

พูดก็ไม่ค่อยเป็น  คือแบบไม่รู้จะพูดอะไร

วันพรุ่งนี้ก็  วัดดวงกันดูล่ะกัน  ถ้าตื่นทันก็อาจจะ

ไป  ถ้าตื่นไม่ทันก็อาจจะไปอีกโบสถ์เพราะเขามีใน

ช่วงเย็น  ส่วนนิกายเราไม่ค่อยรู้เรื่องกับเขาหรอกน่ะ

เรามีความคิดส่วนตัวว่า นิกายไหนก็นับถือพระเจ้า

เหมือนกัน  เราจะไปโปรแตสแตนหรือไปคาทอลิก

เราก็ไปนมัสการพระเจ้า  แต่เอาที่เราสะดวกด้วย

ถ้าเราไปไม่ทันสิบโมงเราก็ไปช่วงเย็นที่วัดใกล้บ้าน

โบสถ์ที่เราไปอยู่เนี่ยเป็นโบสถ์เล็ก ๆ สมาชิกตอน

นมัสการก็เห็นราว ๆ สิบถึงยี่สิบคน  ส่วนใหญ่เขาจะ

รู้จักกันหมด  ใครมาใหม่เขาก็มองก็รู้แล้ว

เริ่มก็จะมีการจับกลุ่มอฐิษฐาน  แล้วก็เริ่มนมัสการ

มีเล่นดนตรีและนำร้องเพลง  บางคนก็ร้องได้ก็ร้อง

ส่วนเราอ่านตามหน้าจอทีวี  แต่ไม่ค่อยได้ออกเสียงน่ะ

แล้วก็มีโยกเต้นนิด ๆ หน่อย ๆ ตามจังหวะ

เสร็จจากนมัสการก็จะเป็นรับประทานอาหารร่วมกัน

ส่วนใหญ่ทานอาหารเสร็จเขาก็จะคุย ๆ กันแต่เราจะ

กลับก่อนตลอด  ที่โบสถ์นี้เขาบอกเราเป็นของ สหกิจ

เราก็อื่อ ๆ ทำเหมือนรู้ว่ามันคืออะไร  แต่เขาก็อธิบายน่ะ

แต่เราจำไม่ได้  แล้วก็วัดที่เราไปช่วงเย็นเนี่ยจะเป็นอีก

อย่างเลยคือ  ไปร่วมมิซซาแต่เขาเหมือนจะไม่รู้จักกัน

เท่าไหร่  เหมือนต่างคนต่างไป  คนเยอะมากพอสมควร

ภายในวัด การทำพิธี การแต่งตัวของ คนทำพิธีก็ดูอลังการ

มากน่ะ  ให้ความรู้สึกที่ต่างกัน  ระหว่างมิซซาก็จะมีการเทศน์

ก็สอนดีน่ะ  เราฟัง ๆ ก็ไม่รู้เรื่อง  แล้วก็มีการทำ

สัญลักษณ์มหากางเขนเหมือนกับนักฟุตบอลเวลาทำประตูได้

เขาจะทำท่า  แตะที่จมูกที่หัวไหล่เป็นสามเหลี่ยม

แล้วก็มีการรับศีลมหาสนิทอันนี้ท่าไม่ใช่คริสตังเข้าร่วมไม่ได้

เราก็แค่ยืนอยู่เฉย ๆ ดูเขาทำพิธีนั้นก็  ก็ดูเหมือนคล้ายหัก

ขนมปังแล้วส่งให้คนที่ต่อแถวกินเข้าไปน่ะ  เราก็มองไม่ถนัด

ไม่รู้ขนมปังจริงหรือเปล่า  หรือเขาทำท่า  เพราะเราก็สายตาสั้น

ขนาดใส่แว่นแล้วน่ะ  แล้วก็มีเรียนคำสอนต้องเรียน ปีหรือสองปี

เนี่ยและถึงจะเข้าเป็นคริสตังเหมือนอย่างคนอื่นเขาได้

แล้วจึงจะสามารถรับศิลมหาสนิทได้  ความรู้สึกทั้งสอง

สถานที่น่ะ  เราก็อยากนมัสการเป็นแบบส่วนตัวไม่ต้อง

รู้จักกันมากเป็นพิเศษ  แล้วเราก็บางทีไม่อยากรับประทานอาหาร

แต่เราก็คิดว่าเขาจะมองเรา  เห้ยไม่อยากกิน  ไม่อยากร่วม

รับประทานอาหารป่าวว่ะอะไรยังงี้  เราเลยกินมันทุกครั้ง  555

ส่วนทั้งสองนิกายนี้เรายังไม่ตัดสินใจอะไรน่ะ

เรามีความรู้สึกว่าถ้ายังไปนมัสการแบบที่เป็นอยู่นี้มัน

ก็ยืดหยุ่นต่อตัวเราเองดี  แล้วก็เข้าวัดทำบุญก็ได้เหมือนกัน

เพียงแต่รู้ว่าควรและไม่ควรจะทำอะไรแค่นั้นเอง

เออ...มีเรื่องหนึ่งคือเวลาตกใจคิดว่าเห็นผีอะไรประมาณนี้

เราจะนึกถึงพระ  ไม่ได้นึกถึงพระเจ้าน่ะ

มันเป็นประสบการณ์ความคิดที่สะสมมานานสมัย

ที่ตัวเองยังเป็นพุทธ  มันเลยเป็นเรื่องยากสักหน่อย

ถ้าหากเราจะเจอ ปัญหาอะไร ตกใจ กลัว เศร้า

เสียใจ เหงา แล้วเราจะนึกถึงพระเจ้าองค์เดียว

มันก็เลยยังเป็นเรื่องอยากอยู่ที่จะให้นึกถึงพระเจ้า

เพราะเราไม่เคยบ่มเพาะความรู้สึกนี้ลงไปบ่อย ๆ

งง ไหมน่ะ  เราเองก็งงนิด ๆ 555  เออส่วนเวลา

ที่เขาพูดอะไรสักอย่างเสร็จ  แล้วจะมีการพูดตอบว่า

เอเมน  เราก็นิ่ง....คือไม่รู้เรื่อง 5555



Create Date : 24 พฤศจิกายน 2562
Last Update : 24 พฤศจิกายน 2562 3:20:09 น.
Counter : 106 Pageviews.

3 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณnewyorknurse

  
แวะมาทักทายครับ
โดย: สมาชิกหมายเลข 5549262 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2562 เวลา:6:23:26 น.
  
เข้ามาดู
โดย: สมาชิกหมายเลข 5622634 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2562 เวลา:3:41:39 น.
  
https://ttp2900.wixsite.com/liferoad แว่นตากันแสงสีฟ้าราคาถูก
โดย: Life road (สมาชิกหมายเลข 5621827 ) วันที่: 28 พฤศจิกายน 2562 เวลา:4:24:37 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ฉันรู้สึกถึงชื่อ หากใครสักคนเรียก

ฉันอาจจะหันไปแล้ว...มองเขาคนนั้น
พฤศจิกายน 2562

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
30
 
24 พฤศจิกายน 2562
All Blog