เรื่องสั้น : อย่าลืมตาน่ะ


ต่อจาก เรื่องสั้น : เสียงของหนู

เสียงเคาะประตูดังสามครั้งดังแทรกมาระหว่างที่ฉันกำลังกวาดห้อง ตอนนั้นเป็นเวลาเที่ยงพอดี ฉันวางไม้กวาดแล้วเดินไปเปิดประตู หลง เพื่อนตั้งแต่สมัยเรียนประถมมาหาฉัน หลง มักจะเข้ามาหาฉันบ่อย ๆ ในวันหยุด ประตูถูกปิดลงเมื่อ หลงเดินเข้ามาในห้อง เขาสวมเสื้อคอกลมสีขาว สะพายเป้สีดำและมีรูปหัวไก่เล็ก ๆโผล่ออกมาจากเปลือกไข่ที่ด้านหน้าเสื้อของเขา ฉันเดินไปที่ตู้เย็นหยิบเบียร์ออกมาสองกระป๋อง ฉันส่งเบียร์ให้เขา เขาหยิบเบียร์แล้วเปิดมันขณะที่เขานั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติกสีขาว หน้าที่มีโหนกแก้ม ตัดทรงผมสกินเฮดและใส่สร้อยสแตนเลสทำให้เขาดูผอมลงไป ลูกกระเดือกของเขากระตุกขึ้นสองสามครั้งแล้วเขาก็พูดขึ้น

กุถูกลอตเตอรี่ว่ะ เลขท้ายสองตัว

จริงดิฉันพูดขึ้นมาบ้าง โชคดีว่ะกุซื้อไม่เคยถูกเลย

ถูกสองใบ ก็กุฝันไงว่าได้ยินเสียงหนู ก็เลยซื้อตามหนังสือทำนายฝัน ถูกเฉย

เออโชคดีว่ะ

หลงวางกระป๋องเบียร์ไว้บนโต๊ะ ถอดกระเป๋าเป้สีดำแล้วหยิบลอตเตอรี่ออกมาให้ดู ฉันหยิบมาดูแล้วส่งคืน เขาเก็บลอตเตอรี่เข้ากระเป๋าเป้ มองไปรอบ ๆ ห้อง สายตาหยุดอยู่ที่กระเป๋าเงินสีน้ำตาลแล้วพูดขึ้น

เที่ยงครึ่งแล้วนี่หว่า

กินอะไรมายัง ฉันถามพร้อมกับเดินไปหยิบเบียร์ในตู้เย็น

ยังไม่หิวว่ะ ฉันส่งเบียร์ให้

เขาเปิดเบียร์กระป๋องที่สอง เดี๋ยวมิงหลับตาน่ะมีอะไรจะเล่าให้ฟัง

ทำไม่ต้องหลับตาด้วยว่ะ

เออ หลับก็หลับดิว่ะ

ฉันหลับตาลงอย่างงง ๆ

หลงวางกระป๋องไว้บนโต๊ะแล้วเริ่มเล่า มีคำถามจะถาม อย่าลืมตาน่ะ แม่แดงมีลูกอยู่ห้าคน คนที่หนึ่งชื่อหนึ่ง คนที่สองชื่อสอง คนที่สามชื่อสาม คนที่สี่ชื่อสี่ อย่าลืมตาน่ะแล้วคนที่ห้าชื่ออะไร

ฉันตอบออกไปอย่างไม่ลังเล ชื่อห้า

เดี๋ยวมิงฟังใหม่น่ะ อย่าลืมตาน่ะ แม่แดงมีลูกอย่างห้าคน คนที่หนึ่งชื่อหนึ่ง คนที่สองชื่อสอง คนที่สามชื่อสามคนที่สื่ชื่อสี่ แล้วคนที่ห้าชื่อว่าอะไร อย่าลืมตาน่ะ

ฉันหลับตาแล้วตอบ ชื่อห้า เอ้ย ๆ ชื่อแดง ฉันยิ้มหัวเรอะออกไป อย่าลืมตาน่ะ หลังจากฉันตอบคำถามเสร็จ หลงก็บอกฉันว่าอย่าลืมตาน่ะ ฉันนิ่งพร้อมกับรู้สึกตื่นเต้นว่าจะมีอะไรหลังจากนี้เอีก อย่าลืมตาน่ะ เสียงเก้าอี้เลื่อน อย่าลืมตาน่ะ เสียงเริ่มไกลออกไป อย่าลืมตาน่ะ แล้วเจอกันเพื่อนหลงพูดทิ้งท้ายก่อนปิดประตูห้องแล้วเดินหายไป ฉันลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องปิด ฉันมองหาหลงแต่ไม่เจอ เขาเดินออกจากห้องไปแล้ว เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น หลงโทรมาเขาบอกว่า เย็นนี้เจอกันร้านชายสี่หนึ่งทุ่มตรงเดี๋ยวกุเอากระเป๋าคืนให้ ฉันมองไปที่เก็บกระเป๋าแต่ไม่เจอ




Create Date : 15 มิถุนายน 2561
Last Update : 24 กรกฎาคม 2561 17:25:57 น.
Counter : 430 Pageviews.

0 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณRananrin

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ฉันรู้สึกถึงชื่อ หากใครสักคนเรียก

ฉันอาจจะหันไปแล้ว...มองเขาคนนั้น
มิถุนายน 2561

 
 
 
 
 
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
All Blog