น้ำแข็งใส


ใส่ได้สามอย่างค่ะ

เอาอันนี้ อันนั่น อันนู่น...น้ำสัปปรดครับ


มันนานเสียจนข้าเองก็จำไม่ได้   ข้าพยายามนึกย้อนกลับไปเหมือนกัน

แต่ว่าข้าเองก็ยังจำเสียไม่ได้จริง ๆ ว่าครั้งล่าสุดนั่นข้าได้ละเลียดมันไปเมื่อไหร่

มันเย็นอยู่ในห่วงรศมีวงรีเพดานปากและลิ้นมันเป็นเกล็ดคลายตะกอน

ที่ตกอยู่บนลิ้นเม็ดแล้วเม็ดเล่าที่ถูกเพดานปากทับทาบบีบอัดให้มันละลาย

ลอยละล่องขึ้นสู่ประสาทรับรสก่อนที่มันจะร่วงลงสู่ร่องคอ   มันรู้สึกหวานช่ำ

อยู่ในห่วงอารมณ์   มันแทบจะเปลี่ยนแปลงอารมณ์ให้เย็นลง   เย็นขึ้นไปจี๊ด

จับอยู่ที่สมองส่วนใดส่วนหนึ่ง   แต่ข้าก็ยังกระหน่ำมันเข้าไปอีกเรื่อย ๆ จนเหลือ

เพียงก้นถ้วยพลาสติก สัปปะรด ลูกชิด และ ทับทิม ข้าทะยอยหม่ำทีละอย่างสลับ

กันไป   เฮ้อ..ข้าเองก็ลืมนึกไปว่าข้าได้กินมันล่าสุดเมื่อตอนไหนแต่คงนานแล้ว

มาก ๆ นานเสียจนข้าจำมันไม่ได้จริง ๆ แต่ตอนนี้ข้ารู้เพียงว่ามันหมดเสียแล้ว



Create Date : 24 มกราคม 2558
Last Update : 8 มกราคม 2560 16:29:24 น.
Counter : 469 Pageviews.

3 comments
  
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อยากบอกว่าหลง Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
ทักทายยามเช้าขอรับ
โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 25 มกราคม 2558 เวลา:7:15:52 น.
  
ฝันดีขอรับ
โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 26 มกราคม 2558 เวลา:1:03:01 น.
  
น้องใหม่จากงาน Bloggang Sky Rally แวะมาติดตามค่ะ
โดย: pavielin วันที่: 27 เมษายน 2558 เวลา:0:51:48 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13



อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



มกราคม 2558

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
29
30
31
 
24 มกราคม 2558
All Blog