มั่วแหลก





เย็นดีน่ะเนี่ย  ที่นี่

เย็นมือสุด ๆ อ่ะ  เสื้อแขนยาวปิดได้แค่ข้อมือ

ความรู้สึกที่มือซ้ายและมือขวามันรู้สึกเย็น

ยอมรับเลยอ่ะ  ฝนยังไม่ตกลงมาเลยวันนี้

ขอหล่ะ  อย่าตกมาเลยน่ะ  ให้อากาศครึ่ม ๆ

แบบนี้ก็ดีแล้ว

น้ำแก้วนี้หมดลงแล้วเหลือ  ในห้องไม่มีใครอยู่

ใครบางคนกำลังรินน้ำชาออกจากกาน้ำ

เหมือนใช่ไหมหล่ะ  เขาเทน้ำร้อนใส่ลงกาน้ำ

หลังจากนั้นเขาก็ยกถังน้ำ  เทลงไปใส่กาน้ำร้อน

สีขาวที่อยู่ติดกับโทรทัศน์เครื่องเก่า

เราขยับเก้าอี้ให้มันใกล้หน้าจออีกนิด

มีใครบางคนในความคิด  เดินหยิบแก้วน้ำพลาสติกใส่

ไปทิ้งลงถังขยะใบเล็กที่ห่อด้วยถุงดำสนิท

จินตนาการว่าเขาเดินกลับมา

ความเป็นจริงยังไม่ได้ดำเนินอะไรไปจากนี้

มันเป็นเพียงแค่ความคิดเท่านั้นที่วิ่งออกไปแล้ว

ตอนนี้เหลือเพียงแค่ความจริงเท่านั้น

ที่จะทำมันลงไปจริง ๆ น้ำในแก้วใสหมดลงแล้วจริง ๆ

กระดาษอะไรก็ไม่รู้กองไว้บนโต๊ะ  ไม่รู้เลยจริง ๆ

ว่าใครเอามันมาวางไว้  มันมีทั้งตัวหนังสือ

ภาพถ่าย  และหน้ากระดาษเปล่า ๆ

นั้นไง  ซึราเคโด้  ชื่อในจินตนาการ

ต่อจากนั้นก็มีชื่อในจินตนาการเพิ่มขึ้นอีกหลายชื่อ

มีตั้งแต่  บ่การะ  หวังเพียงพิง หลูโตน

ซาคียะ  มาตาโมโต้  เอ็นโด้  ซาวาคามิ

รีโว  ราคามิยะ  โมโตมาตุ  ซาคาย่า

เอ็นม่า และยังมีอีกที่หลงเหลืออยู่ในนั้น

ดวงจันทร์ในตอนกลางวัน  เราเห็นมัน

ลอยเด่นอยู่บนฟ้าโปร่งที่ไม่มีก้อนเมฆ

เราเห็นเป็นสีขาว ๆ ตัดกับสีฟ้าในรูปทรงวงกลม

เมื่อคืนนี้เราฝัน  ฝันเห็นรุ้งกินน้ำ

ในความฝันมันเหมือนกับว่ามีรุ้งสองสายซ้อนกัน

ลอยเด่นอยู่บนอากาศ  สีแปลก ๆ แต่สวยดี

หรือ ว่า นั้น เป็น คำ ตอบ ที่ เจ็ด แปด เก้า

เบอร์ซาโด้คือชื่อผู้รักษาประตู  ทีมใดทีมหนึ่ง

ในสมัยเด็กที่ได้ยินจากโทรทัศน์

ฟุตบอลชิงชนะเลิศแล้วหล่ะ  ไม่รู้ว่าจะได้ดูรึเปล่า

ที่บ้านยังใช้ทีวีแบบเก่าแล้วยังไม่มีกล่องดิจิตอลด้วยดิ

ที่ว่างข้างในที่เก็บไว้ให้เธอคนเดียวเป็นเสียง

จากหูฟังสีดำแดง  หูฟังอันนี้ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อ

ราคาแพงอยู่เหมือนกันน่ะ  อยู่อยู่ก็ได้กลิ่นแปลก ๆ 

เหมือนถุงเท้าที่ผ่านการใช้งานมา  มันมีกลิ่นแบบนั้นเลย

ได้กลิ่นสักพักไม่นาน  กลิ่นมันก็หายไปเฉย ๆ

คราวนี้เอาจริงจะเอาแก้วน้ำพลาสติกไปทิ้งขยะ

จริง ๆ แล้วน่ะ  รู้สึกมันแปลกใช่ไหม

เราเองก็คิดว่าอย่างนั้น  นี่มันแปลกจริง ๆ

เราพิมพ์แบบนั้นออกมาเองหล่ะ

อยากให้อ่านแล้วรู้สึกแปลก ๆ คิดอะไรได้ก็พิมพ์

มันลงไป  พิมพ์ผิดบ้างถูกบ้างลบบ้างแก้ไขใหม่บ้าง

มันก็ดีเหมือนกัน  แป๊ปหนึ่งขอเวลาซักห้าวินาทีไป

เปลี่ยนเพลงฟังก่อนเดี๋ยวมาเจอกกันใหม่เมื่อนิ้วมือ

ทั้งสิบสัมผัสอยู่บนคีย์บอร์ดสีดำ

อย่าเพิ่งตัดสินใจอะไรลงไปว่าใครเป็นแบบไหน

แต่ตอนนี้กำลังลังเล  ลืมซะแล้ว  ลืมว่าจะพิมพ์อะไรต่อ

ไม่มีสิ่งไหนที่ลอยอยู่บนอากาศโดยที่ไม่สัมผัสกับอากาศ

นี่ไม่ใช่สิ่งเดียวที่กำลังเกิดขึ้นกับเรา  เราร่างรูปทรงของดาบ

ในอากาศ  ในความคิด  แล้วก็จินตนาการว่ากำลังฟาดฟัน

กับคู่ต่อสู้  คนที่หนึ่งถูกฟันร่วงลงไปนอนหน้าคว่ำกับพื้น

แทงเข้าไปที่พุงคนที่สอง  ดึงออกมาเลือดพุ่งกระฉูดออก

มาตามรอยแผล  ฟันคนที่สามแต่คนที่สามกลับรับดาบนั้นได้

สบาย ๆ เขาถูกฝึกมาอย่างดีแน่ ๆ คนนี้

ใครบางคนยืนอยู่บนเนินหิน  เล็งธนูไปที่ชายขี่ม้าขาว

ใส่หมวกใบใหญ่สีดำปิดหน้าผากเอาไว้

เราคิดเล่น ๆ น่ะว่าอยากให้มีหนังสึกเรื่องแนวนี้

เป็นเรื่องเกี่ยวกับ  คนส่งสาส์นสมัยก่อน  ที่ต้องเก็บ

ข้อความในจดหมายแล้วส่งไปให้กับคนที่อยู่อีกเมือง

เขามีวิชาอาคมพอตัว  วิ่งเร็วแบบเหนือธรรมชาติ

เชิงมวย  การใช้ดาบ  อาวุธและธนูก็ไม่ธรรมดาเลย

ฉายาเขาคือ "ม้าเร็ว" ครั้งหนึ่งมีการแข่งขันวิ่ง

ผู้ใดที่สามารถวิ่งได้เร็วและเป็นที่หนึ่ง  จะได้เข้า

ทำงานเป็นคนส่งสาส์น  ในวังได้อัฐเป็นจำนวนมาก

ฉากการต่อสู้ของ ม้าเร็ว ส่วนใหญ่จะเป็นการวิ่ง

หนีคู่ต่อสู้จำนวนมาก  กระโดดสูง  พลางตัวกับต้นไม้

พลางตัวกับความมือ  ถ้าไม่จำเป็นเขาจะไม่สู้

เขาจะวิ่งวิ่งและวิ่งลูกเดียวเพื่อไปให้ถึงปลายทาง

นิสัยเจ้าชู้สุด ๆ ไปส่งสาส์นที่ไหนก็จีบหญิงเมืองนั้น

เมื่อส่งหลายเมืองเข้าก็เลยมีผู้หญิงมากมาย

หน้าต่อหล่อคมเอาการ  รูปร่างไม่สูง

ทางเลือกแรกของเขาคือหนี

การต่อสู้จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเขาหมดหนทาง

แล้ววันหนึ่งเขาก็ได้จดหมายสำคัญไว้ในมือ

ต้องส่งสาสน์นั้นไปที่เมือง  จันไค

โดยที่นั้นอยู่ในช่วงสงคราม  และมีป่ารกทึบ

โจรระหว่างทาง  เสือ และมือขโมยของ

เขาต้องเอาตัวรอดให้ได้ระหว่างทางเพื่อ

ให้ไปถึงที่นั้น  การเดินทางปกติต้องใช้เวลา

เจ็ดวัน แต่เขาต้องไปถึงที่นั้นให้เร็วที่สุดอาจจะ

เป็นห้าวัน  เรื่อง "ไอ้ม้าเร็ว" ก็ประมาณนี้และ



Create Date : 13 กรกฎาคม 2561
Last Update : 17 กรกฎาคม 2561 13:13:38 น.
Counter : 528 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ฉันรู้สึกถึงชื่อ หากใครสักคนเรียก

ฉันอาจจะหันไปแล้ว...มองเขาคนนั้น
กรกฏาคม 2561

1
2
3
4
5
6
7
8
11
14
15
16
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
13 กรกฏาคม 2561
All Blog