Group Blog
กันยายน 2564

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 285 "ครั้งแรก"





โจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 285




"ครั้งแรก" 




ตั้งโจทย์โดย  น้องปริ้นซ์ จันทราน็อคเทิร์น
 

 
 
ต้องเกริ่นกันยาวนิดนึงครับ  พ่อของเจ้าของบล็อกเรียนภาษาอังกฤษเก่งมากมาตั้งแต่ไหนแต่ไรตั้งแต่ก่อนที่จะเรียนจบจากโรงเรียนนายเรือ  และด้วยอาชีพ
  “กับตันเรือสินค้าระหว่างประเทศ”  ทำให้พ่อต้องใช้ภาษาอังกฤษอยู่เป็นประจำ 
 
 


ตอนเด็กๆเวลาปิดเทอมถ้าพ่อมีเวลาว่างพ่อจะจับลูกๆเรียนภาษาอังกฤษเสมอ  โดยพ่อจะมีวิธีสอนที่สมัยก่อนดูแปลกประหลาดมาก  เช่น  สอนให้อ่าน  phonetic  หรือ  สัทศาสตร์  ให้อ่านหนังสือภาษาอังกฤษโดยไม่สนใจว่าจะรู้คำแปลหรือไม่แต่ต้องอ่านออกเสียงให้ถูกต้อง  ซื้อชุดเรียนสนทนาภาษาอังกฤษด้วยตัวเอง  (สมัยก่อนเป็นเทปคาสเซ็ต)  หรือให้พูดภาษาอังกฤษกับพ่อตลอดทั้งวัน  ซึ่งมันคือวิธีการเรียนภาษาอังกฤษแนวใหม่ในสมัยนี้  !!!!
 



 
เจ้าของบล็อกรู้สึกเท่ห์และทึ่งมากที่พ่อสามารถพูดภาษาอังกฤษได้เป็นเรื่องเป็นราวจนอยากที่เก่งเหมือนพ่อจึงสนใจเรียนภาษาอังกฤษเป็นพิเศษ  และการสนใจเรียนพิเศษภาษาอังกฤษกับพ่อก็ได้ส่งผลดีให้แก่เจ้าของบล็อกเพราะได้คะแนนวิชาภาษาอังกฤษ  “ดีมาก”  มาตลอดตั้งแต่เรียนประถมจนถึงมหาวิทยาลับ
 
 


ช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัยพ่อบอกกับเจ้าของบล็อกไว้แต่เนิ่นๆว่า 
“จะส่งไปเรียนปริญญาโทเมืองนอก”  เจ้าของบล็อกจึงเริ่มเตรียมตัวเรียนภาษาอังกฤษให้มากขึ้น  ทั้งเลือกเรียนเป็นวิชาเลือกในมหาวิทยาลัย  และเรียนในโรงเรียนสอนภาษาเอกชนหลายๆสถาบัน
 
 


เมื่อเจ้าของบล็อกเรียนจบปริญญาตรีและทำงานได้ปีนึง  พ่อก็อนุญาตให้เจ้าของบล็อกเตรียมตัวไปเรียนต่อได้  เจ้าของบล็อกเลือกไปเรียนที่เมืองเมลเบิร์น  ประเทศออสเตรเลีย  ถึงแม้จะไม่ได้เรียน  “กฎหมายพาณิชย์นาวี”  อย่างที่ตั้งใจไว้ทันที  แต่ก็สามารถไปเรียนปริญญาโทใบที่สองทาง  “กฎหมายพาณิชย์นาวี”  ได้ที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐควีนสแลนด์  (University of Queensland)  หรือว่าจะไปเรียนต่อที่  มหาวิทยาลัยแห่งรัฐทาสมาเนีย  (University of Tasmania)  ก็ได้
 



 
สมัยเจ้าของบล็อกเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษา  เจ้าของบล็อกนับว่าเป็นคนเรียนเก่งในวิชาภาษาอังกฤษมาตลอด  ตอนอยู่มหาวิทยาลัยก็ได้เป็นครูสอนภาษาไทยให้กับฝรั่งหลายคน  เจ้าของบล็อกค่อนข้าง 
“มั่นใจเกินเบอร์”  ในเรื่องภาษาอังกฤษมากๆ
 


 
ก่อนไปสอบ  IELTS  เพื่อวัดระดับภาษาและส่งผล  IELTS  แนบไปกับใบสมัคร  เจ้าของบล็อกได้ไปลงเรียน  intensive  cause  เพื่อเตรียมตัวสอบ  ผลการสอบออกมาได้ระดับ  5.5  ซึ่งถือว่าโอเคอยู่





 
 



วันเดินทางเจ้าของบล็อกแบกความ 
“มั่นใจเกินเบอร์”  ในการพูดภาษาอังกฤษไปสนามบิน  จำได้ว่าเจ้าของบล็อกเลือกบินกับสายการบินควอนแทส  (Qantas)  (คนออสซี่จะออกเสียงควอนแทส  แต่คนไทยอ่าน  “แควนตัส” )  เจ้าของบล็อกก็ฟังประกาศบนเครื่องเข้าใจ  คุยกับพนักงานต้อนรับบนเครื่องเข้าใจดี  .....
 











 
พอถึงสนามบิน  Tullamarine  ซึ่งเป็นสนามบินหลักของเมืองเมลเบิร์น  เจ้าของบล็อกก็คุยกับเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองก็เข้าใจดี  ในใจก็คิดว่า
  “เออ ... การเรียนภาษาอังกฤษมาตั้งแต่เด็กๆมันส่งผลดีอย่างนี้นี่เอง” 








 
 



 
จนเจ้าของบล็อกออกออกมายืนเรียก  Taxi  เพื่อที่จะไปที่พัก  การเรียก  Taxi  เมืองนอกไม่ต้องเปิดประตูถามว่าจะไป  จุด  จุด  จุด  นะ  ไปมั๊ย .... แค่เราเปิดประตูเข้าไปนั่ง  แล้วบอกจุดหมายปลายทางกับคนขับเท่านั้น



 
 
                                                             เจ้าของบล็อก :  
อิเลฟเฟ่น วริกซึ่น แอฟเวนวู อิน ไบร์ททั้น อีสต์ พลีส  (11  Wrixon  Avenue  in Brighton East,  please)                                                                                 
 
 


ต้องบอกก่อนว่านี่คือ  ครั้งแรก  ที่เจ้าของบล็อกพูดภาษาอังกฤษกับเจ้าของภาษาโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆมาประกอบเลย

 
 
พี่คนขับหันมามองหน้าพร้อมกับเลิกคิ้วแทนคำพูดว่า  ...  ไปไหนนะ  ฟังไม่รู้เรื่อง ...
 


 
เจ้าของบล็อกก็ย้ำที่อยู่เดิมไปอีกครั้ง  แต่ครั้งนี้พูดให้ช้าลง  พี่คนขับก็ยังไม่เข้าใจ
 



 
เจ้าของบล็อกเริ่มเหงื่อตก  (ทั้งๆที่อุณหภูมิตอนนั้น  12  องศา)  คิดๆๆๆ ว่าจะทำยังไงถึงจะสื่อสารให้เข้าใจกันได้ 
 
 



เจ้าของบล็อกนึกขึ้นได้ว่าเขียนที่อยู่ไว้ในสมุดบันทึกเล็กๆ  ในกระเป๋าสะพาย  จึงหยิบออกมาส่งให้พี่คนขับอ่าน  ..... 


.
.
.
.
.
.
.
.
.




แล้วพี่คนขับก็ยิ่งทำให้เจ้าของบล็อกช้ำใจเป็นอย่างยิ่งกับ
  “ความมั่นใจเกินเบอร์ในเรื่องภาษาอังกฤษ”  ของเจ้าของบล็อกโดยการบอกว่า  (จำประโยคชัดเจนไม่ได้  แต่จะประมาณว่า ... )   ........... 
 




 

“อ๋อๆๆๆ  แถวๆ  Brighton East  รู้จักๆ  แหมม  น่าจะพูดให้ชัดๆหน่อย”  (ตรงนี้ขีดเส้นใต้  350  เส้นเลย) 
 
 


พี่คนขับออกรถ  แล้วเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันตลอดเส้นทาง  แต่คำว่า 
“พูดให้ชัดๆหน่อยๆๆๆๆๆ”  คำนี้ดังก้องอยู่ในหัวของเจ้าของบล็อกจากสนามบินจนมาถึงที่พักของเจ้าของบล็อกครับ




 
 

“ความมั่นใจเกินเบอร์ในเรื่องภาษาอังกฤษ”  ของเจ้าของบล็อกจากเกิน  100  จากเมืองไทย  ตกลงไปยิ่งกว่าระดับ  0  ในชั่วระยะเวลาไม่ถึง  5  นาทีที่ทำการสนทนากับพี่คนขับ
 
 





อย่างที่บอกไปแล้วว่า  นั่นเป็น  ครั้งแรก  ที่เจ้าของบล็อกได้มีการสนทนากับเจ้าของภาษาโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆเลย  คำว่าเงื่อนไขของเจ้าของบล็อกก็คือ  พี่คนขับเค้ามองเจ้าของบล็อกเป็นมนุษย์ปุถุชนคนธรรมดาๆเหมือนพี่คนขับในพื้นฐานที่เท่าๆกัน  พี่คนขับไม่ได้เป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่เวลาจะพูดกับนักเรียนก็มักจะพูดช้าๆ  ชัดๆ  พี่คนขับไม่ได้เป็นเพื่อนที่เวลาคุยกันเราจะมองหน้า  มองปาก  แล้วจะทำให้เข้าใจเพิ่มขึ้นว่าเรากำลังหมายถึงศัพท์คำไหน  พี่คนขับเป็น
  “ออสซี่”  แท้ๆ  เหน่อได้เป็นเหน่อ  slang  มีเท่าไหร่ใส่หมดเต็มแม็ค  แล้วพี่คนขับก็หวังว่าเจ้าของบล็อกจะเข้าใจทุกอย่างที่พี่เค้าพูด  .....  absolutely  and  completely  ด้วย
 
 




ความจริงเจ้าของบล็อกมีเรื่อง  “ครั้งแรก”  หลายอย่างนะครับ  แต่เรื่อง  “ครั้งแรก”  ที่ทำลาย   
“ความมั่นใจเกินเบอร์ในเรื่องภาษาอังกฤษ”   ซะย่อยยับก็มีครั้งนี้นั่นแหละครับ  ที่เจ้าของบล็อกจำฝังใจมากๆ 
 





 
ทุกวันนี้เจ้าของบล็อกยังเกลียดคำว่า
 “พูดให้ชัดๆหน่อยๆๆๆๆๆ”   ไม่ว่าจะมาในภาษาไทย  หรือภาษาอังกฤษ  ได้ยินครั้งไหนมัน  “วูบ”  ทุกครั้งครับ








 








103103103
 
 



Create Date : 09 กันยายน 2564
Last Update : 9 กันยายน 2564 13:15:44 น.
Counter : 411 Pageviews.

14 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณEmmy Journey พากิน พาเที่ยว, คุณtoor36, คุณzungzaa, คุณหอมกร, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณกะว่าก๋า, คุณเริงฤดีนะ, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณKavanich96, คุณnewyorknurse

  
เจิมๆๆ
อ่านสนุกอ่านเพลิน
ไปกับมุขครั้งแรก ของน้องบอล


คนเก่งก็มั่นมาก..ดังนั้น..
เพลงcountryประกอบหวานเพราะจัง


ครั้งแรก ไป ตปท.ของพี่อ้อ..
คนเดียว..ทุน Colombo Plan ให้ข้าราชการกระทรวงมหาดไทย
ฝึกอบรม Social Welfare Training 3 เดือน
ที่S'pore
กรมส่งไปสอบคัดเลือกที่กรมวิเทศสหการ
กระทรวง ตปท.
ทุนฝึกอบรมนี่ใช้เกณฑ์ 50 %

พี่อ้อ ไม่ใช่คนเก่ง.สักอย่าง
แถม เอ๋อเหลอ..

ลงเครื่อง..วันเสาร์ บ่ายแก่ๆ
เจ้าหน้าที่หน้าจีน ประกาศ เรียกชื่อเรา
Ha..ha..ha
เจอตัวก็ทักทาย..และบอก..
"ติ๊กเก่ๆ"..
เราก็.."พาดึ้นๆ" อะไรว๊ะ!!
ภาษาฝรั่งเศสเหรอ!!..

จนเขา ทำมือ 4 เหลี่ยม และชี้ขึ้นฟ้า

เราก็ ..อ๋อ!! ทิ๊กเก๊ต
(Ticket)..

ภาษาอังกฤษครั้งแรก กับ Singaporean..
ได้ครูดีจริงๆ..สนุก สนาน
อั๊ยย่ะ!!..
โน ปร๊อปเปิ่ม..

ตลอด 3 เดือน.

(ไว้มาใหม่ค่ะ)
แอบเขียนครั้งแรก ซ้อน ครั้งแรก ของน้องบอล
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:13:39:12 น.
  
คุณพ่อของคุณบอลท่านทันสมัยมากเลยนะครับ
วิธีสอนเป็นแบบสอนเด็กในโรงเรียนสมัยนี้เลย

สำเนียงการออกเสียงแต่ละประเทศก็ไม่เหมือนกันด้วยนะครับ
ตรงนี้อาจทำให้พี่คนขับฟังไม่เข้าใจ

การได้ภาษาต่างประเทศ
เป็นการเปิดโลกเลยนะครับ
ทำให้การเรียนรู้และการเดินทางสะดวกมากขึ้นจริงๆ



ปล. มาดามชอบดูคลิปสอนทำขนมปังของคนเกาหลีและจีนครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:13:56:46 น.
  
โหวตให้แล้วค่ะ ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมชมบล็อคค่า
โดย: Emmy Journey พากิน พาเที่ยว วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:14:05:12 น.
  
ช็อกแหละครับ เพราะเรามั่นใจแต่เจอแบบนี้ไปไม่ถูกเหมือนกัน ตอนผมไปจีนแรกๆ ก็มั่นใจแบบนี้แหละ แต่ไม่เจอแบบนี้ ตายตรงตัวอักษรมากกว่า เขาคงไม่ได้มองเราเป็นคนต่างชาติด้วยมั้งครับ มองเป็นคนเท่าๆ กันเลย
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:15:08:11 น.
  
คุณพ่อท่านมองการไกลนะคะ และทันสมัยด้วยค่ะ เป็นใครเจอแบบนี้ก็เฟลไปเหมือนกันเพราะอุตส่าห์พกความมั่นใจไปแบบเต็มร้อยเกินเบอร์เลย

จากที่บล็อก ถ้าได้ฉีดกันเยอะๆโรงเรียนจะได้เปิดสักทีค่ะ
โดย: zungzaa วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:15:41:02 น.
  
คุณบอลยอดเยี่ยมมากจ้า

โดย: หอมกร วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:16:36:55 น.
  
555555555 เล่าตอนนี้อาจจะฮา แต่นาทีนั้นฮาไม่ออกแน่นอนครับ
อย่างที่พี่บอลบอกว่าอากาศ 12 องศา แต่เหนื่อยก็แตกได้

ขนาดพี่บอลเก่งอังกฤษนะเนี้ย

ผมไม่เก่งอังกฤษ ตอนโดนปล่อยไปอังกฤษคือเฟ้งฟ้างเลยครับ
เพราะผมฟังบริชทิชไม่ออกเลย....ขีดเส้นใต้คำว่า "เลย" 55555
IELTS ก็สอบ 3 รอบ ครั้งสุดท้ายคือพึ่งพระพึ่งเจ้า แก้บนกันไป

โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:17:18:57 น.
  
สวัสดีครับคุุณบอล

คุณบอลเป็นคนเก่งมีความสามารถหลายทางดีจัง
ได้ไปเรียนต่อและใช้ชีวิตต่างแดนเป็นประสบการณ์ชีวิตที่ดีอย่างนึงเลยนะครับ
โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:20:46:07 น.
  
อีกอย่างนึง...
เพลงเพราะมากครับ ฟังเพลินจนจบเลย
โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:20:46:50 น.
  
คุณพ่อท่านมองไกล... ภาษาช่วยได้หลายอย่างเกิดตวามมั่นใจ
แม้จะใช้ไม่ได้ หรือเหมาะกับบางคนก็ไม่เป็นไรครับ 555

...
ว่าแต่ว่า ระยะนี้ผมมักจะพูดบอกคู่สนทนา ช่วยพูดแรง ๆ ดัง ๆ
ถ้าให้ดีมองสายตาด้วยก็ยังดีครับ

555
หน้ากากผ้ามันปิดกั้นเสียงอย่างมาก
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 9 กันยายน 2564 เวลา:21:10:22 น.
  

สวัสดียามเช้าครับคุณบอล

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กันยายน 2564 เวลา:6:42:00 น.
  
ส่งกำลังใจในวันศุกร์ค่ะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 10 กันยายน 2564 เวลา:10:08:59 น.
  
พกความมั่นใจเต็มร้อย เจอแบบนี้ก็เสียความมั่นใจเหมือนกันค่ะ 555
โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 10 กันยายน 2564 เวลา:10:47:59 น.
  
ขอบคุณที่แบ่งปัน
โดย: Kavanich96 วันที่: 14 กันยายน 2564 เวลา:4:44:21 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#17



ทนายอ้วน
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 151 คน [?]



Top บล็อกสูตรอาหาร