หนึ่งปีมี 10 เดือน (งานตะพาบครั้งที่ 227)


ความจริงแล้ว หนึ่งปีจะมีกี่เดือน เราก็ต้องทำหน้าที่เหมือนเดิม หนึ่งปีจะมี 18 เดือน เราก็ต้องทำหน้าที่เหมือนเดิม คือ การดูแลยาย ดูแลบ้าน ต่อไปภายภาคหน้าก็ดูแลน้า ดูแลแม่ พ่อ ตามลำดับกันไป

แก่ๆ ก็เลี้ยงหลาน ดูหลานโตไปเรื่อยๆ ถ้าเราตายก็จบ จบหน้าที่แค่นี้ ชีวิตไม่คิดอะไรมาก อยู่กับปัจจุบัน มีหน้าที่อะไรก็ทำไป

อยู่ไปวันๆ แต่ทำหน้าที่ มีปัญหาอะไรก็แก้เป็นวันๆ

วันนี้ยายไม่สบาย เป็นไข้หวัดใหญ่ ก็ช่วยกันดูแลยาย

น้าพายายไปฟอกไต ก็ได้ยามาแล้ว แต่กินยาแล้วจะมีผลข้างเคียง คือ อาเจียน

โชคดีที่ช่วงนี้แม่ก็มาอยู่ช่วยที่บ้าน ปกติแม่จะอยู่อีกบ้านเลี้ยงหลาน แต่ตอนนี้แม่ตามหลานไม่ค่อยไหวแล้ว เส้นยึด ต้องกายภาพ แม่ก็ต้องดูแลตัวเองด้วย เลยมาอยู่บ้านหลังนี้ (บ้านเดิม) 

พอมี 3 คนก็รู้สึกเบาหน่อย แต่ก่อนมีแค่เรากับน้า ตอนที่น้าป่วยนอนโรงพยาบาล หรือตอนที่น้ากับแม่ต้องไปเฝ้าน้าอีกคนที่เป็นมะเร็ง เราก็รับคนเดียว

เคยพายายไปฟอกไต 3 วันคนเดียว 2 – 3 เดือนก็เคยมาแล้ว ตอนนั้นก็เหนื่อยมาก แต่ทุกคนก็เหนื่อยมากเหมือนกัน เพราะต่างคนต่างมีหน้าที่ แต่เมื่อเราผ่านการทำหน้าที่เหล่านั้นโดยลำพังมาแล้ว เราจะไม่ค่อยห่วงแล้ว เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นอีก แล้วเราต้องรับคนเดียวอีก เราก็คิดว่าเราไหว แต่ที่สำคัญ เราก็ต้องดูแลตัวเองด้วย ดูแลใจ ดูแลกาย ดูแลอารมณ์

อารมณ์นี่สำคัญ เพราะเคยปรี๊ดแตกกับยายมาแล้ว เนื่องจากยายดื้อ เราก็เหนื่อย เพราะงานบ้านก็ต้องทำ ดูแลยายก็ต้องดู ถ้ายายไม่ดื้อ เราจะสบายมาก (จริงๆ ก็ไม่สบายหรอก แต่ทุกอย่างมันจะง่ายขึ้น)

แต่เรื่องความดื้อของคนสูงวัยต้องบอกว่าเป็นกันหลายบ้าน ไม่ใช่เฉพาะบ้านเรา (แต่ยกเว้นคุณย่าเราคนหนึ่ง เพราะคุณย่าดูแลตัวเองได้ดี ไม่ดื้อ และไม่อยู่กับลูกหลานคนไหนด้วย อยู่กับน้องสาว เพราะอิสระกว่า แต่ลูกหลานไปเยี่ยมทุกอาทิตย์)

เราก็ต้องเข้าใจคนสูงวัย ส่วนคนสูงวัยอาจจะไม่ต้องเข้าใจเราก็ได้ เพราะแค่จำวันเดือนปีก็จำกันไม่ค่อยได้แล้ว ฉะนั้นไม่ต้องไปคาดหวังอะไรมาก แค่เขาจำชื่อเราได้ก็ถือว่าเป็นอะไรที่เยี่ยมแล้ว

แต่ถ้าถึงวันหนึ่ง เขาจำเราไม่ได้ ก็ไม่ต้องตกใจ เพราะถึงวันหนึ่ง เราอาจจะจำอะไรไม่ได้ ก็เป็นไปได้เหมือนกัน

ดังนั้น ขอแค่อยู่กับปัจจุบันและทำหน้าที่ ใครมีหน้าที่อะไรก็ทำไป ไม่ต้องไปสนใจว่าหนึ่งปีจะมีกี่เดือน หนึ่งเดือนจะมีกี่วัน

เพราะถ้าทำหน้าที่ ทำเต็มที่แล้ว คุณไม่ต้องไปสนใจอะไร

ถ้ามีเวลาว่าง คุณก็แค่พักผ่อน และหากิจกรรมที่ชอบทำก็เท่านั้น...



Create Date : 03 พฤษภาคม 2562
Last Update : 3 พฤษภาคม 2562 20:01:44 น.
Counter : 23 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
จากไลน์แม่เมื่อวาน...





Create Date : 10 เมษายน 2562
Last Update : 10 เมษายน 2562 14:24:09 น.
Counter : 78 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
ชอบเวลาแม่เล่นสติกเกอร์ไลน์





Create Date : 24 มกราคม 2562
Last Update : 24 มกราคม 2562 23:34:37 น.
Counter : 101 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
ขอบคุณของขวัญและคำอวยพรจากทุกคน









การ์ดพร้อมคำอวยพรจากทุกคน







หนังสือและปฏิทินจากแม่




สติกเกอร์จากหลาน


วันนี้พ่อพาไปทานอาหารที่ร้านศิลวัฒน์



Create Date : 25 ธันวาคม 2561
Last Update : 25 ธันวาคม 2561 19:06:55 น.
Counter : 84 Pageviews.

พึ่งตัวเอง (งานตะพาบครั้งที่ 218)


‘พึ่งตัวเอง’ ของแต่ละคนนั้นก็คงจะมีนิยาม มีเรื่องราวที่แตกต่างกันไป ในส่วนของตัวเราเองนั้น พึ่งตัวเอง หมายถึง การผ่านทุกเรื่องราว ทุกปัญหาไปได้ด้วยตัวเอง

ต้องยอมรับว่าทุกคนต่างล้วนมีปัญหา การที่เราเข้ามาอยู่บล็อกแห่งนี้ เราเริ่มจากใจที่มีปัญหา ซึ่งอาจจะต่างจากหลายคน

เรามาอยู่ที่บล็อกแก๊ง เพราะอยากอยู่กับตัวเอง และอยากผ่านความเจ็บปวดจากการอกหักไปให้ได้

เรื่องอกหัก เป็นเรื่องที่เราต้องพึ่งตัวเอง ต้องผ่านไปให้ได้ด้วยตัวเอง ไม่มีใครแก้ปัญหานี้ให้เราได้

และเราอยากผ่านในแบบที่ว่าเราสามารถกลับไปเป็นเพื่อน หรือเห็นอดีตคนรักของเราที่อยู่ในโลกออนไลน์ได้โดยไม่เจ็บปวด

ถ้าเมื่อไหร่ที่เราผ่านตรงจุดนี้ได้ เราก็อยากกลับไปอยู่ที่เดิม ซึ่งตอนนี้เราผ่านแล้ว ผ่านในแบบที่เรียกว่า พอเราเห็นเขา เราก็ไม่รู้สึกโกรธ หรือเจ็บปวด

แต่ต้องยอมรับว่าช่วงแรกเราเจ็บปวดมาก เป็นช่วงเวลาที่ทรมาน แต่เพราะด้วยอะไรหลายอย่าง ทำให้ความทรมานนั้นค่อยจางไป

อย่างหนึ่ง คือ เรามีงานที่เยอะขึ้น เราต้องดูแลยาย ดูแลบ้าน เขียนงาน แต่หลังๆ เขียนงานน้อยลง เพราะต้องดูแลยายมากขึ้น ยิ่งปีนี้ยิ่งหนัก เพราะน้าป่วย น้าคนหนึ่งป่วยเป็นมะเร็ง แม่กับน้าๆ และเพื่อนของน้าที่ป่วยก็ผลัดกันไปดูแลทั้งกลางวันและกลางคืน ส่วนตัวเราเองก็ต้องดูแลยาย จากปกติต้องพายายไปฟอกไตอาทิตย์ละวันหรือสองวัน ก็กลายเป็นต้องพาไปทั้งสามวันด้วยตัวคนเดียว ไม่มีคนมาผลัด อยู่บ้านก็ดูแลยาย ส่วนดูแลบ้าน ก็ช่วยกันกับน้าและแม่

ต่อมาน้าที่ไปดูแลน้าที่ป่วยเป็นมะเร็ง ก็มีอาการติดเชื้อที่ขา เพราะได้แผลจากการเดินทาง และไปเผลอเกา ก็ต้องเข้าโรงพยาบาล และมารักษาตัวต่อที่บ้าน

ปีนี้จึงเรียกได้ว่าเป็นปีที่หนักสาหัสสำหรับบ้านของเรา


อย่างที่สอง เมื่อเรามีคนรักใหม่ หลังจากที่อกหัก เราก็ใช้เวลาส่วนหนึ่งไปกับเขา


และอย่างที่สาม การที่เรามาอยู่บล็อกนี้ ทำให้เรามีอะไรให้ต้องคิด ต้องทำเยอะ


กล่าวได้ว่า เราผ่านปัญหาอกหักมาได้ด้วยอะไรหลายๆ อย่างที่เข้ามาทดแทน ความรู้สึกโกรธ เจ็บแค้น จึงค่อยๆ หายไป จนไม่มีในที่สุด เพราะเรามีปัญหาอื่นๆ ที่ต้องให้คิด

จริงๆ ก็อยากจะไม่คิดบ้าง อยากจะอยู่เฉยๆ โดยไม่ต้องคิดอะไร แต่มันก็ทำไม่ได้ ตื่นเช้ามาก็มีเรื่องต้องให้คิด ต้องให้ทำ ต้องให้แก้ปัญหา

ขนาดเรื่องในบล็อก เรายังต้องแก้ปัญหาเลย

แต่การที่มีปัญหาเข้ามา ก็ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย และทำให้เรารู้ว่า เราแกร่งกว่าที่เราคิดไว้เยอะ

ถ้าเราไม่ได้อยู่ที่นี่ เราก็ไม่รู้ว่าเราจะได้ประสบการณ์แบบนี้ไหม

ต้องขอขอบคุณทุกๆ ปัญหา ทุกๆ คนที่ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น

ปีนี้รู้ซึ้งถึงคำว่า ‘พึ่งตัวเอง’ ได้มากที่สุดจริงๆ



Create Date : 23 ธันวาคม 2561
Last Update : 23 ธันวาคม 2561 19:24:55 น.
Counter : 104 Pageviews.

1  2  3  

comicclubs
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]



  •  Bloggang.com