.....เรื่องราวของฉันผู้หญิงคนหนึ่ง..... Love has no boundaries.
Group Blog
 
 
สิงหาคม 2562
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
26 สิงหาคม 2562
 
All Blogs
 

***อยากขอ***





ดาวกระพริบ วิบไหว ปลายฟากฟ้า
ส่องแสงพา ใจเรา เฝ้าหวั่นไหว
อยากออดอ้อน ดารา ฟ้ากว้างไกล
ด้วยดวงใจ ติดบ่วง ห้วงคำนึง

อยาก..บอกดาว ลอยเลื่อน เกลื่อนเวหน
อยาก..บอกใครบางคน บ่นคิดถึง
อยาก..บอกรัก ฝากดาว คราวคำนึง
อยาก..บอกใครคนหนึ่ง ซึ่งอยู่ไกล

ขอ..ดาวน้อยคอยมอบปลอบคนเหงา
ขอ..ใจเขาคงมั่นอย่าหวั่นไหว
ขอ..ความฝันเป็นจริงทุกสิ่งไป
ขอ..รักเราสดใสดั่งใจปอง

วอนดวงดาวพราวเกลื่อนอย่าเลื่อนหลบ
ขอแอบซบชวนให้คลายหม่นหมอง
ดาวสุกใสโปรดซับน้ำตานอง
ดลใจสองประจักษ์...รักนิรันดร์






 

Create Date : 26 สิงหาคม 2562
8 comments
Last Update : 26 สิงหาคม 2562 17:09:07 น.
Counter : 1865 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณพันคม

 

อ้อนดาว ที่พราวใส
สว่างไกล บนฟากฟ้า
ช่วยคลายทรมา
จากอุรา มาช้านาน

ในยามไม่มีใคร
เป็นแรงใจ ให้สนาน
ปวดร้าวเศร้าดวงมาน
ด้วยคืนวันที่ผันแปร

คงมีแต่ดวงดาว
แสงวับวาว ให้ชะแง้
หวังให้ดาวเหลียวแล
คนมีแผล ที่ร้าวรอน

วอนดาว พราวฟ้าใส
จากดวงใจ หมายออดอ้อน
จากดินถิ่นเคยนอน
ต้องแรมรอน จรจากมา

อยู่เมืองที่เรืองรุ่ง
คนบ้านทุ่ง เรียกเมืองฟ้า
แต่ต้องตรมอุรา
แสนปวดปร่า น้ำตาริน

อยู่เดียว เปลี่ยวใจเหงา
มาอ้อนดาว เฝ้าถวิล
สุดเหงา เศร้าดวงจินต์
ดังชีวิน จะสิ้นไป

สุดแสนตรมวิญญา
คิดขึ้นมา น้ำตาไหล
ขาดคน คอยเข้าใจ
ต้องร้องไห้ ใต้แสงดาว/..

 

โดย: สุนันท์ยา 26 สิงหาคม 2562 17:12:04 น.  

 

ต้องบินเดียว เดียวดาย ในถิ่นกว้าง
จึงรู้สึก อ้างว้าง กลางใจเหงา
เห็นเพียงแต่ นภา คราซึมเซา
เมฆสีเทา ทาบทอ รอแสงทอง

ท้องนภากว้างใหญ่ไกลเวิ้งว้าง
สุดปลายทาง ยังไกล ให้หม่นหมอง
เหมือนตัวเรา มีเพียงเงา เข้าครอบครอง
ไร้คนปอง มองหาย แค่ปลายตา

หากแม้เพียงความฝัน ในวันก่อน
กลับคืนย้อน สมดังมาด ปรารถนา
ก็สุขสันต์ มีฝันชื่น แม้ตื่นมา
มีใช่เพียงหลับตา พาฝันเยือน/..

 

โดย: สุนันท์ยา 27 สิงหาคม 2562 7:15:56 น.  

 

ยินคำร้อง ก้องมา ว่าได้โปรด
ยินคำร้อง ก้องโสตโอดครวญหมอง
ยินคำร้อง ก้องพา น้ำตานอง
ยินคำร้อง ก้องถึง ในบึ้งใจ

จริงหรือพี่ ที่กล่าว ใช่เย้าหยอก
จริงหรือพี่ ที่บอก ออกคำไข
จริงหรือพี่ ที่รัก มิภักดิ์ใคร
จริงหรือพี่ ที่ไม่ คิดไกลกัน

วันเวลา ผ่านล่วง ยังห่วงหา
วันเวลา ผ่านเลย ชื่นเชยฝัน
วันเวลา ผ่านพ้น ดลผูกพัน
วันเวลา ผ่านผัน ยังมั่นคง

ขอขอบคุณ คำรัก สลักถ้อย
ขอขอบคุณ คำร้อย สร้อยประสงค์
ขอขอบคุณ คำซึ้ง ถึงอนงค์
ขอขอบคุณ คำส่ง ยังคงเดิม......


กลบทดอกไม้พวงพู่ร้อย

 

โดย: สุนันท์ยา 28 สิงหาคม 2562 18:33:55 น.  

 

เก็บปุยเมฆเสกคาถาเป็นผ้าห่ม
แล้วเป่าลมอุ่นอุ่นละมุนให้
สามทุ่มแล้วนอนหลับหน่อยนะกลอยใจ
พบกันใหม่วันพรุ่งนี้พี่มาเยือน

 

โดย: สมาชิกหมายเลข 1667701 4 กันยายน 2562 21:00:47 น.  

 

จวบจนค่ำจเย็นไม่เห็นพี่
ไม่เห็นมีเลยหนามาเป็นเพื่อน
น้องอยู่เหงาเปล่าดายไร้คนเยือน
หรือลืมเลือนไม่จำคำสัญญา..


สวัสดีค่ะคุณ สมาชิกหมายเลข 1667701

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมบล็อคเหงาๆนี้นะคะ

 

โดย: สุนันท์ยา 7 กันยายน 2562 18:31:55 น.  

 

มาปัดฝุ่นบล็อคเหรอครับ

 

โดย: พันคม 8 กันยายน 2562 13:50:21 น.  

 

ใช่แล้วค่ะพี่พัน

 

โดย: สุนันท์ยา 8 กันยายน 2562 20:45:01 น.  

 

เพียงหนึ่งลมหายใจที่ใฝ่หวัง
ขอได้ดั่งดวงจิตที่คิดฝัน
ปรารถนาคว้าสุขทุกสิ่งอัน
กะพริบตาเท่านั้นให้พลันมี
.
สวัสดีปีใหม่ครับ

 

โดย: พันคม 30 ธันวาคม 2562 13:50:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สุนันท์ยา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




by http://www.zalim-code.com

free counters




ชะตาชีวิต ลิขิตผกผัน
ดิ้นรนฝ่าฟัน..เพื่อฝันที่มี
ผู้หญิงคนหนึ่ง ซาบซึ้งกวี
เรียงร้อยวจี..ฤดีเดียวดาย...



ผู้ชมออนไลน์
New Comments
Friends' blogs
[Add สุนันท์ยา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.