.....เรื่องราวของฉันผู้หญิงคนหนึ่ง..... Love has no boundaries.
Group Blog
 
<<
กันยายน 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
10 กันยายน 2553
 
All Blogs
 
...ความทรงจำ...

ความทรงจำ


ในบางครั้ง ของคน ต้องทนเจ็บ
เจ็บหนาวเหน็บ เกินรับ กับเหตุผล
ผลของการ เมินหมาง ของบางคน
คนที่ใจ สับสน บนเส้นทาง

ทางชีวิต ลิขิตวาง ดังจะแกล้ง
แกล้งให้เธอ เปลี่ยนแปลงแล้งเมินหมาง
หมางเมินไป ไกลห่างเว้น เส้นที่วาง
วางเส้นใจ ให้แรมร้าง ระหว่างเรา


เราต้องแยก จากกัน กาลครั้งก่อน
ก่อนนี้เคย ออดอ้อน ตอนหงอยเหงา
เหงาทรวงใน ไร้ใคร คอยแนบเนา
เนาแนบเย้า เคล้าคลอ พนอใจ


ใจของเธอ เปลี่ยนไป ไม่ห่วงหา
หาใครอื่น ชื่นตา มาเคียงใกล้
ใกล้กว่าคน เคยรัก จากห้วงใน
ในอุรา เธออ่อนไหว ไม่มั่นคง


คงเหลือไว้ แต่ความ ทรงจำก่อน
ก่อนเคยวอน ฝากใคร ให้ไหลหลง
หลงในเล่ห์ เสน่หา ว่าซื่อตรง
ตรงต่อรัก มั่นคง ในทรงจำ


จำเก็บไว้ สิ่งไหนดี ที่เคยมอบ
มอบต่างตอบ แทนกัน วันชื่นฉ่ำ
ฉ่ำในรัก เธอเรียงร้อย ทุกถ้อยคำ
คำที่เผย ดังเย้ยย้ำ ให้ช้ำตรม


ตรมหนักหนา รักลา พาแพ้พ่าย
พ่ายเพราะเธอ นั้นหน่าย จึงกลายขม
ขมขื่นทรวง เธอลวงให้ ใจระทม
ระทมข่ม ต้องบ่มใจ ไปกับกาล….
……



บางเวลา แอบคิดว่า ยังมีเธอ
อยู่เคียงข้าง เสมอ ไม่ห่างหาย
เพราะใจฉัน นั้นตราตรึง ซึ้งมิวาย
เหมือนเธออยู่ แนบกาย ไม่ห่างลา


เธอเคยคิด สักนิดไหม ว่ามีฉัน
ร่วมผูกพัน เชยชื่น ระรื่นหา
เมือมองดาว พราวสรวง บ่วงนภา
คิดถึงกัน บ้างไหมหนา ครามองดาว...











Create Date : 10 กันยายน 2553
Last Update : 11 กันยายน 2553 17:07:47 น. 13 comments
Counter : 626 Pageviews.

 
อ่านกลอนซึ้งตรึงใจให้แสนเศร้า
คิดถึงครั้งสองเราเนาว์แนบขวัญ
เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน
แต่วันนี้มีฉันอยู่เพียงผู้เดียว

สวัสดียามบ่ายค่ะคุณสุนันยา บ่ายวันศุกร์นี้ว่างก็แวะมาแจมบทกลอนเพราะๆค่ะ ขอให้มีความสุขกับผลงานกลอนนะคะ




โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:16:12:17 น.  

 
แต่คืนนี้ ฉันรอ แต่หัวค่ำ
ฝนกระหน่ำ ตกมา พาให้เศร้า
ฉันนั่งรอ คอพับ จนหลับยาว
โธ่ดวงดาว อยู่ใหนกัน ฉันยังรอ
.............................................
สวัสดีค่ำๆครับ
............................................
[ Please click me tender ]
[ Please click me tender ]



โดย: panwat วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:16:56:18 น.  

 
คิด......ถึงเธอคนนี้สุดที่......รัก
ถึง.....สมัคร รักใครมิใช่.....ฉัน
เธอ.....จะอยู่คู่ใจ ไปทุก.....วัน
อยู่.....ในนั้นในใจ ฉันคน.....นี้

ทุก....ทุกลมหายใจฉัน...ให้เธอ
คืน.....ค่ำเพ้อฝากใจเอาไว้....ที่
ทุก.....ทุกลมหายใจต้องให้...มี
วัน.....ละพันกว่านาที จ้ะที่.....รัก

สวัสดียามเย็น


โดย: พันคม วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:18:56:48 น.  

 
ลืมเถิดใจไยจำที่ช้ำเจ็บ
ต้องหนาวเหน็บยามจากเขาพรากหนี
ทิ้งคนคอยน้อยเนื้อเมื่อฤดี-
โดนย่ำยีอกร้าวเขาไม่เเล

........
ลองเเจมบ้าง


โดย: อาลีอา วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:19:07:36 น.  

 
สุขกายสบายใจแล้วก็
นอนหลับฝันดี


โดย: ทิพย์วารี วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:19:38:47 น.  

 
กระดื้บมาอ่านกลอนจ้า


โดย: กาปอมซ่า วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:20:31:07 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ กิ่งฟ้า

เมื่อเขาห่าง หลังหัน พลันหักเห
เหมือนลมเพลมพัด ไม่อาจฝืน
คงเหลือแต่ ทรงจำ ทุกค่ำคืน
ที่เคยยื่น ชื่นรัก จากวันวาน


..


โดย: สุนันยา วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:23:21:33 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ panwat


จะหาดาว ลอยเด่น ไว้เป็นเพื่อน
คงยากแท้ ดาวเกลื่อน ใช่เบือนหนี
แต่เพราะฝน โปรยปราย ในคืนนี้
ดาวต้องลี้ หลบก่อน ตอนฝนพรำ..


โดย: สุนันยา วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:23:25:52 น.  

 
คิด....ถึงเธอคนดีนะที่......รัก
ถึง....ห่างนักขอพักใจ ไว้เพยง...ฉัน
เธอ...อย่าเปลี่ยน แม้ไกล ไปนาน..วัน
อยู่....เคียงกัน มั่นไว้ ใช่คน.....นี้

ทุก....ทุกเวลา ทุกนาที ฉันมี....เธอ
คืน....ไหนไหน ใจเสนอ เธอคง..ที่
ทุก.....ทุกลม หายใจ ที่ฉัน...มี
วัน....มอบให้เธอ คนดี สุดที่รัก...รัก


ขอบคุณ คุณ พันคมมากค่ะ
555 สุ สวมรอยทันทีเลย (เรียกที่รัก ซะงั้น)
หวังว่า จะไม่ ทำให้ ใครเข้าใจผิดนะคะ


โดย: สุนันยา วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:23:40:13 น.  

 
สวัสดีจ้ะ น้อง อาลีอา

จะลืมได้ อย่างไร เมื่อใจรัก
เคยอิงแอบ แนบตัก ภักดิ์ สุขสม
ความทรงจำ ย้ำเย้า คราวภิรมย์
เคยชื่นชม หยอกล้อ ไม่ขอลืม...


โดย: สุนันยา วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:23:44:44 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ ทิพย์วารี
ขอบคุณมากค่ะ...

..


ซาหวัดดี น้องกาปอม จ้ะ
ขอบใจน๊า ที่ แวะมา..


โดย: สุนันยา วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:23:46:48 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ
มาอ่านกลอน พร้อมกับกลอนที่แต่งต่อกัน

แต่ละคน เยี่ยมเลยค่ะ


โดย: kapeak วันที่: 11 กันยายน 2553 เวลา:9:10:36 น.  

 
ดอกฝนโปรยโชยฉ่ำแต่คืนค่ำ
คงชื้นย้ำตราบเช้ามาถึงสาย
ละอองใสพลิ้วพัดกระจัดกระจาย
เหงาเอยเหงาวุ่นวายไยกรายเมียง

อวลบางบางร้างร้าวทอด..สอดซ่าน
สะพานอ้างว้าง..เปิดทางไร้สุ้มเสียง
สิ่งรอบกายคล้ายพร้อมล้อมลำเลียง
ส่งแต่เพียงระทม..ระดมกอง

เสียงเปาะแปะ เลาะไล่ ไข้ขึ้นหา
หมดปัญญาลาวิเวกเที่ยวสอดส่อง
ข้างหน้าต่างหยดน้ำขำขันมอง
แต่น้ำนองที่ตากลับคิดลี้

ตรงป่าใกล้ลั่นทมพรมราวเพ้อ
กลิ่นว่างเปล่าเอ่อล้นยังซ่านถี่
ดอกสีขาวราวร่ำพร่ำวจี
เหมือนเบื่อเสียงเสียดสีของสายลม

เนิ่นนานแล้วกับสายกาลพานฝัน
มาถึงวันร่วงผล็อยผลิดอกขม
สะท้อนวันก่อนเก่าเคยเฝ้าชม
แล้วฝันแห้งหลุดล้มเหลือเพียงรอย

สิ้นสุดแล้วนะ...ความพันผูก
ปลดแปลงปลูกดอกสวรรรค์ด้วยจิตกร่อย
ทุกข์ทิ่มแทงแห่งทรงจำก็พลอย-
ค่อยค่อยคล้อยเคลื่อนไปตามเพรงเคย



สวัสดีวันฝนชุกๆค่ะพี่สุ


โดย: ญามี่ วันที่: 11 กันยายน 2553 เวลา:14:38:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
สุนันท์ยา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




by http://www.zalim-code.com

free counters




ชะตาชีวิต ลิขิตผกผัน
ดิ้นรนฝ่าฟัน..เพื่อฝันที่มี
ผู้หญิงคนหนึ่ง ซาบซึ้งกวี
เรียงร้อยวจี..ฤดีเดียวดาย...



ผู้ชมออนไลน์
New Comments
Friends' blogs
[Add สุนันท์ยา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.