.....เรื่องราวของฉันผู้หญิงคนหนึ่ง..... Love has no boundaries.
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2553
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
31 ตุลาคม 2553
 
All Blogs
 
"ทางผ่าน"

“ทางผ่าน”


ต้องกลืนกล้ำ..ทำเหมือน...ใจแข็งแกร่ง
ทั้งที่ไร้...เรี่ยวแรง...จะแข่งไหว
แพ้มารยา...คนคุ้น ...เคยอุ่นใจ
มีเรื่องใด...เผยออก...บอกความจริง

เธอทำเหมือน...เห็นใจ ...หมายคอยปลอบ
ฉันชมชอบ...นิสัย ...น้ำใจหญิง
ไม่ฟังคำ...ใครเขา...เฝ้าท้วงติง
ทุกทุกสิ่ง... เชื่อใจ...ไม่ระแวง

เมื่อความจริง...มองเห็น...ขึ้นเด่นชัด
ถูกลอบกัด...คนใจร้าย...มีนัยแฝง
เจ็บยิ่งนัก...ไม่สักครั้ง...จักเคลือบแคลง
คำเสแสร้ง...เพียงนิด...ไม่คิดมี

หลงไว้ใจ...หลงเชื่อ...ไม่เผื่อเจ็บ
หลงกดเก็บ...แหมใจ...ไร้สุขศรี
หลงคิดว่า....เธอนั้น....นั่นหวังดี
หลงวลี....ด้วยเห็น...เช่นเพื่อนกัน

แท้จริงเขา...เห็นเรา...แค่คนโง่
จึงโกหก...คำโต...เพื่อปุกปั่น
แกล้งทำดี...ที่แท้หลอก...กลับกลอกพลัน
รู้ไม่ทัน....จึงช้ำ...น้ำตาริน

เธอเห็นฉัน....เป็นเพียง...แค่ทางผ่าน
เป็นสะพาน...ข้ามใจ...ไม่ถวิล
ฉันแค่เหยื่อ...เพื่อเธอ...สมดวงจินต์
ขอจบสิ้น...ขอหลบ....ไม่พบเจอ....

*****************************



เพลงนี้ อาจจะไม่ตรง กับ กระทู้สักเท่าไหร่ นะคะ
แต่สุไม่รู้ จะหาเพลงอะไร มาประกอบค่ะ











Create Date : 31 ตุลาคม 2553
Last Update : 1 พฤศจิกายน 2553 1:29:08 น. 33 comments
Counter : 874 Pageviews.

 
จะตามดูตอนจบ...ครับ



โดย: 1000คม IP: 58.9.83.141 วันที่: 31 ตุลาคม 2553 เวลา:23:56:43 น.  

 
วันนี้วันที่ 1 ขึ้นเดือนใหม่อีกแล้ว

อัพบล็อกกะก๋ากับป๋ายังวันครับ...

วันนี้อัพในหัวข้อว่า....แก้วหอมไกล...



...แก้วดอกน้อย จ้อยขาวนวล งามชวนพิศ

ดอกจิดริด พร่างพุ่มดอก ออกเต็มต้น

ช่อขาวแข่ง แย้งใบเขียว เหนี่ยวใจคน

แก้วยามยล สุขล้นแล้ว อิ่มแก้วใจ...



โดย: ยังวัน วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:5:54:32 น.  

 
ไผหนอ ทำอีปี้ช้ำขนาด
บอกน้องมาเตอะ อิ ...อิ


โดย: อิน้องเอง IP: 118.172.82.87 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:8:00:57 น.  

 
โกรธ แค้น เคือง ใคร...เหรอ บอกผม
พอพิมพ์เสร็จ อ้าว ข้อความข้างบนของ
อิน้องเอง ความหมายเหมือนกันเป๊ะเลย ถึงแม้จะเป็น คำเมือง.

ผมขอ ADD ด้วยครับจะได้ค้นหาง่ายขึ้นครับ.


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:9:35:40 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ 1000คม
อย่ารอดูเลยค่ะ...เพราะว่าจบไปแล้ว
และคงไม่มีภาคต่อไปค่ะ...


โดย: สุนันยา วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:9:54:56 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ ยังวัย

ขอบคุณ มากค่ะ สุชอบดอกแก้วค่ะ
มีความประทับใจ สมัยเด็ก ขอบคุณมากค่ะ
เหมือนเตือนความทรงจำ ยังไงยังงั้นเลย...


โดย: สุนันยา วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:9:56:38 น.  

 
เธอเห็นฉันเป็นเพียงแค่ทางผ่าน
เป็นสะพานข้ามใจไม่ถวิล
ฉันแค่เหยื่อเพื่อเธอสมดวงจินต์
ขอจบสิ้นขอหลบไม่พบเจอ
............................................
แม้หลบได้หลบไปหลบให้พ้น
อย่าให้คนแอบยำยามที่เผลอ
ขอย้ำเตือนด้วยใจห่วงใยเกลอ
มัวละเมอมารจ้องเข้าครองใจ

เมื่อถึงคราวที่ว่าเวลานั้น
น้องสุนันจะสับสนเป็นคนใหม่
ที่หมดรักสิ้นทุกข์ทุกอย่างไป
แต่หัวใจจะเหี้ยมหักเมื่อรักมา

จะโกรธเกลียดทำร้ายชายทั้งโลก
หลอกทุกข์โศกชีวินถวิลหา
แกล้งให้ชายชอกช้ำกลืนน้ำตา
สุนันยายิ้มได้เมื่อชายทุกข์
......................................
สวัสดียามสายครับ






โดย: panwat วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:9:58:07 น.  

 
อิน้อง..เจ๊า

มันอู้ยากหนา...
ช่างมันเต๊อะ.......


โดย: สุนันยา วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:9:58:17 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณไวน์กับสายน้ำ

ถ้าเป็นเหมือนกลอน สุคิดว่า ควรจะโกรธตัวเองค่ะ
ที่เชื่อใจ "เพื่อน" มากเกินไป แต่สุคิดว่า
สุคงไม่มีเพื่อน ที่ร้าย แบบนั้นนะคะ...


โดย: สุนันยา วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:10:01:04 น.  

 
จะโกรธเกลียดทำร้ายชายทั้งโลก
หลอกทุกข์โศกชีวินถวิลหา
แกล้งให้ชายชอกช้ำกลืนน้ำตา
สุนันยายิ้มได้เมื่อชายทุกข์....................................คุณพันวัตต์

กว่าจะถึงวันนั้น สุนันฯว่า
ตัวน้องยา คงกระอัก รักจนจุก
ไยมองกัน ใจดำทำขนลุก
จะหาคน ปลอบปลุก ซิทุกข์จริง

หากว่าแม้ ใจแกร่ง ไม่แสร้งเส
คงฮาเฮ ตามประสา ว่าเป็นหญิง
ชายร้ายมา จะร้ายไป ไม่ประวิง
ทำทุกสิ่ง ที่ต้องการ ไม่หวั่นใด

แต่ความจริง หญิงหนึ่ง ซึ่งปวดปร่า
ถูกทำร้าย อุรา มาแค่ไหน
ไม่อาจรู้ เพราะเขลา เศร้าเกินใคร
หวังพี่ชาย ชวยหน่อย อย่าปล่อยมือ................555..(ลงแบบนี้ได้ไงเนี่ย)


โดย: สุนันยา วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:10:13:03 น.  

 
//www.youtube.com/watch?v=oQ0fj7IkNXM
พี่อยากให้คุณสุ..แต่งกลอนด้วยเพลงนี้
แล้วเรามาแลกกันนะ


โดย: คนที่ใช่.. IP: 61.90.65.6 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:15:51:57 น.  

 
คุณ ยังวัน
สุต้องขอโทษด้วยค่ะ ที่ดู ชื่อคุณผิดไป
เป็นยังวัย เฉยเลย...อิอิ

แบบว่า ไม่ได้พิมพ์ผิดนะคะ แต่ดูผิดเลยแหละ....อย่าโกรธนะคะ.




โดย: สุนันยา วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:20:13:04 น.  

 
สวัสดีค่ำๆครับเจ้าแม่กลอนหวาน
..........................................
ภูมิใจคนไทยครับ


โดย: panwat วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:01:44 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ คนที่ใช่.. (เห็นเรียกตัวเองว่าพี่)

ไว้สุจะลองเขียนดู นะคะ...


โดย: สุนันยา วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:21:46:51 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณพันวัตต์

ฉายา นี้ รับไม่ไหวเลยค่ะ อาย เค้า ..555
สุอยากเขียนกลอน แบบมีสาระ อย่างคุณ บ้างนะ
อะไรก็ เขียนเป็นกลอนได้....(เก่งค่ะ.. กระซิบนะ)


โดย: สุนันยา วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:01:03 น.  

 

สวัสดีค่ะ คุณสุนันยา..

เพิ่งกลับจากทอดกฐินที่สกลนครมาค่ะ..

แวะเอาบุญมาฝากด้วยกระบุงใหญ่

ขอให้มีความสุขมากๆนะค่ะ..

ที่บล็อคของอ้อมแอ้มมีคำถามมาถามอีกแล้ว..

คราวนี้มีของรางวัล 10 รางวัลค่ะ..

แวะมาร่วมสนุกกันได้นะค่ะ



โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:09:42 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณสุ แวะมาอ่านกลอน ตกใจ เอ..ใครกันทำร้ายคุณสุได้ อ่อนหวานก็ปานนั้น แต่งกลอนก็เก่ง กิ่งว่าคุณสุน่ารักออก ใครกันทำร้ายได้ลง


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 1 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:52:20 น.  

 

สวัสดีตอนเช้าครับคุณสุ...เช้านี้หนาวนะครับ
รักษาสุขภาพให้แข็งแรงตลอดเวลานะครับ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: panwat วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 เวลา:8:39:23 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณ อ้อมแอ้ม
สุคงไม่มีโอกาส ได้รางวัล..อิอิ
แต่ไม่เป็นไรค่ะ แค่ แวะมาเยี่ยมกัน แค่นี้ ก็ดีใจมากแล้วค่ะ

.


โดย: สุนันยา วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 เวลา:8:51:37 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณกิ่ง

เอ...ใครกันน๊า..555(ปล่อยให้งง)
สงสัยว่า คนไม่ใกล้ ไม่ไกลมังคะ...อิอิ

...


โดย: สุนันยา วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 เวลา:8:57:22 น.  

 
สวัสดี สายๆค่ะ คุณ พันวัตต์
..กาแฟดำ มันขมนะคะ
ใส่นมข้น สักหน่อยดีมั๊ย...น้ำตาลไม่ต้องค่ะ...


โดย: สุนันยา วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 เวลา:9:01:04 น.  

 
แงๆ ส่งไม่ได้...ส่งใหม่ๆ
พี่สุช่วยลบอันบนทิ้งด้วย...มาแล้วๆ
โกโก้ร้อน



โดย: กาปอมซ่า วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:00:33 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่สุนันยาคนเก่ง
ฉัตรล่ะเป็นปลื้มกับคำชมเล็กๆ ของพี่สุนันยามากๆ เลยค่ะ วันนี้เพิ่งมีโอกาสเข้ามาขอบคุณ มันเป็นกำลังใจเล็กๆ นะคะ การที่เราเริ่มต้นทำอะไรสักอย่างที่ไม่มั่นใจ แล้วมีคนให้คำชมแม้สักเพียง 1 คน ที่จริงใจ มันก็ทำให้เรามีแรงที่จะทำสิ่งนั้นต่อไปได้

กลอนของพี่สุนันยาอ่านง่าย และเข้าใจได้สนิทใจค่ะ

ขอบคุณอีกครั้่งค่ะ
ขอให้นอนหลับฝันดีทุกวัน ทุกคืนเลยนะคะ อิอิิ

^ ^


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 เวลา:23:24:04 น.  

 
อยากศึกษาวิชาว่าด้วยรัก
แปลกใจนักรักกันปัญหาใหญ่
แปลกหนักหนาใจเสาะเพราะเหตุไร
ทำไมใจถึงหวั่นสั่นทันที

มาคิดดูตัวเรารักเขาแน่
เจอรักแท้แน่ไซร้ใจเต้นถี่
จะบอกรักไม่เคยเอ่ยวจี
บอกตรงนี้สักนิดคิดถึงจัง


โดย: สาโรจน์ IP: 202.151.4.18 วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 เวลา:16:11:25 น.  

 
น้องปอมจ๋า
ขอบใจมากนะจ๊ะ ...อย่างนี้ซี
ถือว่า รักจริง


โดย: สุนันยา วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 เวลา:16:19:22 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ ปลายฉัตร
พี่ชม จากใจ จากความรู้สึกจริงๆ นะคะ
เขียนได้ดีขนาดนี้แล้ว ยังถ่อมตัวอีก น่ารัก จริงๆค่ะ


โดย: สุนันยา วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 เวลา:16:25:18 น.  

 
อยากศึกษาวิชาว่าด้วยรัก
แปลกใจนักรักกันปัญหาใหญ่
แปลกหนักหนาใจเสาะเพราะเหตุไร
ทำไมใจถึงหวั่นสั่นทันที

มาคิดดูตัวเรารักเขาแน่
เจอรักแท้แน่ไซร้ใจเต้นถี่
จะบอกรักไม่เคยเอ่ยวจี
บอกตรงนี้สักนิดคิดถึงจัง......คุณ สาโรจน์

คิดถึงใคร กันหนา มาฝากไว้
หากไม่รู้ ความนัย อาจไม่ขลัง
หวานน้ำคำพร่ำร้อย คอยระวัง
กลัวภินท์พัง ด้วยคม คารมลวง

รู้ไม่ทัน พลันช้ำ ทำโหยไห้
ร้าวทรวงใน เจ็บจิต เพราะติดบ่วง
ถ้อยคำหวาน หว่านดัก จนหนักทรวง
น้ำตาร่วง ตกห้วงลึก ให้นึกกลัว...


สวัสดีค่ะ คุณ คุณ สาโรจน์
ขอบคุณมากค่ะ ที่แวะมา ..









โดย: สุนันยา วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 เวลา:18:33:51 น.  

 
แวะมาส่งเข้านอนเน้อ

นอนหลับฝันดีอากาสเย็นๆห่อมผ้า

หนาๆเน้อเจ้า



โดย: gripenator วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 เวลา:20:37:43 น.  

 
หยดหยาดฝนหล่นร่วงจากห้วงฟ้า
ฉ่ำพฤกษาพราวพร่างน้ำค้างใส
วิหคน้อยคอยคู่หลงอยู่ไพร
คาคบไม้เคยครองร่วมสองเคียง

กังวานไกลกรีดร้องกู่ก้องหา
มองซ้ายขวาเอียงหูรับรู้เสียง
อกหวั่นไหวใกล้ค่ำไร้สำเนียง
คราเดือนเคียงคู่ดาวสุดร้าวราน


โดย: พันคม วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 เวลา:23:07:18 น.  

 
หลับฝันดีค่ะพี่สุ




โดย: ญามี่ วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 เวลา:1:00:55 น.  

 
หยินดี นักๆเจ๊าคุณ gripenator
ก้ามาหัน ..อิอิ

กึ๊ดเติง จาดนักเจ๊า...


โดย: สุนันยา วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 เวลา:11:16:43 น.  

 
หยดหยาดฝนหล่นร่วงจากห้วงฟ้า
ฉ่ำพฤกษาพราวพร่างน้ำค้างใส
วิหคน้อยคอยคู่หลงอยู่ไพร
คาคบไม้เคยครองร่วมสองเคียง

กังวานไกลกรีดร้องกู่ก้องหา
มองซ้ายขวาเอียงหูรับรู้เสียง
อกหวั่นไหวใกล้ค่ำไร้สำเนียง
คราเดือนเคียงคู่ดาวสุดร้าวราน......คุณพันคม

ถูกทอดทิ้ง เดียวดาย ใครไม่สน
จึงบินวน เวิ้งว้าง เส้นทางผ่าน
หวังเกี่ยวเกาะ ชายคา พาสราญ-
ศาลาศาล ริททาง กำบังกาย

เย็นลมหนาว คราวน้ำค้าง หลั่งรินรด
น้ำตาหยด ปวดร้าว เศร้าไม่หาย
ไร้สิ้นเสียง พร่ำรัก อยากลาตาย
ยามไร้เธอ เคียงกาย ดวงใจตรม....


..



โดย: สุนันยา วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 เวลา:11:28:34 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณ สุ แวะมาเยี่ยมค่ะ อากาศเย็นมากค่ะ ลำปางเย็นเฉียบเลยค่ะ ไม่อยากตื่นนอนเลย บ่ายมากแล้วก็ยังไมหายเย็นเลยค่ะ คุณสุ สบายดีนะคะ แวะมาอ่านกลอนค่ะ ยังไม่รู้เลยใครทำให้คุณสุ วีนคะ ขอให้มีความสุขในการทำงานนะคะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 เวลา:14:18:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สุนันท์ยา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




by http://www.zalim-code.com

free counters




ชะตาชีวิต ลิขิตผกผัน
ดิ้นรนฝ่าฟัน..เพื่อฝันที่มี
ผู้หญิงคนหนึ่ง ซาบซึ้งกวี
เรียงร้อยวจี..ฤดีเดียวดาย...



ผู้ชมออนไลน์
New Comments
Friends' blogs
[Add สุนันท์ยา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.