.....เรื่องราวของฉันผู้หญิงคนหนึ่ง..... Love has no boundaries.
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
10 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 
คะนึงหา..คราสองเรา



ขอบคุณ บทกวี ข้างบน ของพี่กวนจังแกค่ะ





คิด เหมือนกัน หวั่นไหว ฤทัยคิด
ถึง อย่างไร ในดวงจิต ยังคิดถึง
คนึง หา ยาใจ ใฝ่คนึง
ปราง เคยซึ้ง พี่ควรซึ้ง ถึงนวลปราง


ไกล กันสัก เพียงไหน ใจมิไกล
ห่าง ร่างนั้นรักมอบไว้ ฤาใช่ห่าง
จาง ใจชืด รักยังคง ไม่จืดจาง
ใจ ไม่ร้าง ยังมีพี่ นี้เคียงใจ


หวั่น พี่ไกล หน่ายรัก ชักจะหวั่น
ไหว ฤทัย พี่นั้นกลัวหวั่นไหว
ใคร ที่รัก ปักใจ มากกว่าใคร
กัน ใจห่าง เขาไว้ ให้ห่างกัน


เห หัวใจ ห่างเขาได้ ให้พี่เห
หัน หลังให้ อย่าใช้เล่ห์ ทำเหหัน
พลันจะเลือน กลายกลับ ลับลาพลัน
ครวญ หาอยู่ทุกวัน หวั่นใจครวญ


ขอ พี่อย่า มีใคร ใคร่ร้องขอ
หวน คืนมา พะนอ รอพี่หวน
ทวน รักเรา คราวก่อน วอนทบทวน
คืน รักให้กลับหวน ชวนพี่คืน


รัก น้องยังคงมั่น สัมพันธ์รัก
ชื่น ใจภักดิ์ รักนั้น ยังหวานชื่น
ยืนยันไหม ว่าคงรัก ภักดิ์ขวัญยืน
นาน แค่ไหน รักคงชื่น ยิ่งยืนนาน /...




คะนึงหา...พาหวั่น...วันเราสอง
เชยชิดปอง...ครองคู่...อยู่เคียงขวัญ
เอนกายแอบ...แนบชิด...พิศชมจันทร์
อีกดาวร้อย...เคียงกัน...สัมพันธ์ใจ


สัญญารัก ...พักตร์พริ้ม...ยิ้มระรื่น
ณ.ราตรี...ชมขื่น...คืนสดใส
สองแขนโอบ...ละมุน...อุ่นละไม
สองปรางแนบ...กรุ่นใน...ไหวซ่านทรวง


หวานน้ำคำ...พร่ำพลอด...ที่ออดอ้อน
ใจสะท้อน...อ่อนไหว...สู่ในห้วง
เสน่หา....พาซึ้ง ....ถึงแดดวง
ดังอยู่สรวง...สวรรค์...ชั้นวิมาน


สายลมพลิ้ว ...ปลิวผ่าน...จากม่านฟ้า
กระชับกอด...จากพี่ยา...พาสะท้าน
หวามไหวทรวง....โอ้ดวงใจ...ไร้แรงทาน
ด้วยรสรัก...ที่อ่อนหวาน....อันภิรมย์


สายสวาท...ยังซึ้ง...คะนึงหา
วันเวลา...ยังจำไว้...ไม่ขื่นขม
สัญญาใจ...ยังยึดมั่น ...ไม่หวั่นตรม
ถ้อยคารม...ยังหวานลึก...ตรึกทรวงใน


มองดูจันทร์...วันนี้...ที่ปลายฟ้า
ใกล้ถึงวัน...สัญญา...ย้อนมาใหม่
จะอยู่ข้าง...ไม่ร้าง...ห่างยาใจ
อิงอุ่นไอ...มิให้...ต้องคะนึง


กลับมาชื่น...ชมเคล้า...ดังคราวก่อน
กลับมาอ้อน...ป้อนคำ....พร่ำคิดถึง
กลับมาหา...พารัก...ภักดิ์รำพึง
กลับมาซึ้ง...รสสวาท....มิคลาดครา/…
**************************




Create Date : 10 ตุลาคม 2552
Last Update : 11 ตุลาคม 2552 12:49:23 น. 17 comments
Counter : 1272 Pageviews.

 

Ladfa come here ka


โดย: ลัดฟ้ามาเจอ วันที่: 10 ตุลาคม 2552 เวลา:23:17:30 น.  

 
คุณสุ..ครับ
ขอบคุณ....สำหรับบทกลอน
แบ่งปันให้ลัดฟ้าสุขใจยิ่งนัก
คืนนี้คุณฝันดีนะค่ะ
ลัดฟ้าครับ


โดย: ลัดฟ้ามาเจอ วันที่: 10 ตุลาคม 2552 เวลา:23:22:20 น.  

 
กลอนโดนใจมากครับ


โดย: แวะมาอ่าน IP: 195.39.170.161 วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:3:32:14 น.  

 
คิดถึงได้หวานนนนนน มากๆ ครับ


โดย: คุณพีทคุง (ลายปากกา ) วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:7:59:39 น.  

 
คุณ แวะมาอ่าน ขอบคุณมากค่ะ
แวะมาบ่อยๆนะคะ


โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:12:41:28 น.  

 
ความคิดเห็นที่ 2

^
^
เมื่อเราสอง ร้องเส่า เคล้าคู่เคลีย
ช่างเเสนเพลีย เสียเเผน เเขนโอบอุ่น
ซุกแนบอก นกแอบ เเบบละมุน
ให้นึกฉุน หนุนฉึก สะอึกใจ

นอนนับดาว หนาวดับ รับอิงแอบ
เเสนปวดแสบ แปลบสวด รวดร้าวไหว
เธอมาร้าง หมางลา ว่าต้องไป
อกขมไหม้ ใคร่บ่ม จมฤดี

ไม่คืนหวน ครวญหื่น ฝืนใจข่ม
ดั่งจิตตรม จมติด ปลิดชีพหนี
รักมลาย หมายลา พร่าชีวี
ลากันที กี่ท่าน นั้นเธอจอง

กร้ากกกกกกกก........ตอบแบบผวนด้วยนาพี่สุฯ
ไม่งั้นไม่ยอมเด็ดขาดคิคิ

จากคุณ : อาลีอา
เขียนเมื่อ : 8 ต.ค. 52 11:03:27
***********************

ความคิดเห็นที่ 5

เมื่อเราชื่น...รื่นเช้า...เย้าหยอกล้อ
สองเราขอ...รอเคล้า...เฝ้าถวิล
ใจเคียงอยู่...คู่เยี่ยง...เพียงดวงจินต์
เผยชีวิน...สิ้นว่า...ไม่ลาไกล


จะอิงแนบ...แอบนิ่ง...อิงไออุ่น
ซบอกหนุน...อุ่นนก...กกใจไหว
รักคงอยู่...คู่ยง...ไม่หลงไกล
เคียงข้างใจ...ใครจ้าง...ยับยั้งใจ


เพียงเธอเชื่อ...เมื่อฉัน...นั้นพ่ำพลอด
อย่าอิดออด...ออดอิด...ผิดวิสัย
สัญญารัก...ศักดิ์ญา...มิคลาไคล
ด้วยรักใคร...ไร้ค่า...กว่ารักเธอ/...



น้องเลิฟ 1-2 ชอบแกล้งพี่จริงๆเชียว
กลัวสมองพี่ไม่ทำงานรึไง.อิอิ



โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:21:35:10 น.  

 
ความคิดเห็นที่ 4

สวัสดีครับ.....คุณสุนันยา


ในราตรีมีดาวพร่างพราวฟ้า
แซมจันทราเอาไว้ได้เพียงเสี้ยว
ดาวจึงแรงแสงกล้าท้าคมเคียว
เหมือนเราเทียวรักกล้าเข้าหากัน

ดังสายรุ้งพุ่งหยุดสุดขอบฟ้า
หมดเวลาคำนึงซึ้งในฝัน
ความเป็นจริงตรงหน้ามองตากัน
นาทีนั้นไร้คำจำนรรจา

เรียวแขนเธอหรืองููชูแม่เบี้ย
เหยื่ออ่อนเปลี้ยเพลียซบหลบก้มหน้า
ถูกงูรัดมัดคอแทบมรณา
แขนกานดานุ่มละไมคล้ายตัวงู

ที่ตระหวัดกอดรัดคอพี่ไว้
ดิ้นอย่างไรสิ้นไร้เรี่ยวแรงสู้
กระซิบบอกดวงใจยอดพธู
เจ้าจงรู้พี่หายใจไม่ออกแล้ว.....อิอิ

แก้ไขเมื่อ 08 ต.ค. 52 13:36:43

จากคุณ : กำแพงเขย่ง
เขียนเมื่อ : 8 ต.ค. 52 13:32:38
***********************

ความคิดเห็นที่ 7

สวัสดีค่ะคุณ กำแพงเขย่ง

ใส่ร้ายกันนี่นา
.................................

พี่สัมผัส พร่ำพรอด โอบกอดไว้
น้องอ่อนไหว ไยแกล้งแสร้งจริงหนา
ช่างหยอกล้อ พะนอชื่น รื่นอุรา
ดังจะเย้ย ดารา ครารื่นรมย์


ดาวกระจ่าง กลางหาว พราวระยิบ
เสียงกระซิบ จากใคร ไหนสุขสม
หวานวาจา พาถ้อย ร้อยคารม
ด้วยคำคม พี่ยา พาชื่นจินต์


ดังคมเคียว เกี่ยวรัก ภักดิ์ใจพร้อม
ที่ยินยอม ชมชู้ คู่ถวิล
ฝากรักชื่น ระรื่นทรวง ดวงชีวิน
ดั่งเสียงพิณ บรรเลง เพลงดำเนิน


เพลงรักร้อย พลอยชื่น ค่ำคืนหนาว
ท้องฟ้าพราว ดาวพร่าง มิห่างเหิน
คำสัญญา พี่จ๋า อย่าหมางเมิน
ร่วมทางเดิน ไม่แรมร้าง ห่างกันไกล/..



โดนงูที่ไหนรัดก็ไม่รู้ อย่ามาใส่ร้ายกันนา..


...





โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:21:37:00 น.  

 
ความคิดเห็นที่ 8

เฮ้อ!..โล่งอก..นึกว่าเจอกาพย์สุรางคนางค์28 อีก...

หวานซึ้งกันจังเลยนะ แต่ช้าก่อน...ถ้าท่านอ่านกระทู้คุณสุนันยาภายใน5นาทีนี้
ผมแถมสองบทข้างล่าง ..ฟรี...


------------------------------------------------------------------------


...อย่ามาอิง...อย่ามาแนบ...แอบออดอ้อน
ก็มันร้อน...ร้ายเหลือ...เหงื่อกาฬไหล
รู้รู้อยู่...เดือนนี้ไม่...จ่ายค่าไฟ
ซ้ำแอร์เสีย...พัดลมไหม้...นั่งไกวมือ...

...ชวนเธอนอน...นับดาว...พราวท้องฟ้า
ด้วยเพราะพิษ..."กิสน่า"...หลังคา-หวือ
ชวนเธอนั่ง...ริมน้ำ...พร่ำ-ตาปรือ
ต้องแตกฮือ...น้ำป่าซ่าน...วิมาน...พัง!!!!..


เอ้า!!!..ฮา!...

แก้ไขเมื่อ 08 ต.ค. 52 14:33:24








จากคุณ : เจียะป้าอู่สื่อ (tongboy)
เขียนเมื่อ : 8 ต.ค. 52 14:31:55
***********************

ความคิดเห็นที่ 9

โห ..อ่านกระทู้ สุนันยา มีโปรโมชั่นด้วยแหะ

สวัสดีค่ะคุณ เจียะป้าอู่สื่อ (tongboy) ขอบคุณ ที่แวะมาค่ะ
....


ก็ไม่เห็น...เป็นไร...ไม่ยุ่งยาก
หากร้อนมาก...ขยับให้ ...ไกลเลยหนอ
ไม่ต้องมา ...นับดาว...เคล้าเคลียคลอ
หนาวเมื่อไหร่...ไม่ต้องรอ...มาง้อกัน


จะนับดาว...คนเดียว...ไม่เกี่ยวข้อง
แสงนวลส่อง...ของจันทรา...พาสร้างฝัน
ดาวระดาษ...ร้อยเรียง...เคียงแสงจันทร์
คงมีชาย...ในฝัน...นั้นสักคน...



555ง้อซะที่ไหน




โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:21:38:35 น.  

 
ความคิดเห็นที่ 10

วันนี้ วันนั้น ต่างกันไกล
ขอบคุณ กับเยื่อใย ทอถักสาน
แม้ไม่อาจ คืนหวน ทวนวันวาน
แต่ดวงมาลย์ เคยชื่นฉ่ำ จำได้ดี

สถานการณ์ เปลี่ยนไป ไม่เหมือนเก่า
ระหว่างเรา เคยร่วมทุกข์ ร่วมสุขขี
เหลือไว้แต่ ความทรงจำ และไมตรี
ณ บัดนี้ ไกลห่าง ต่างทางเดิน

นั่งนับดาว วันนี้ ไม่มีน้อง
พี่เหม่อมอง ท้องฟ้า อย่างขัดเขิน
สายลมเย็น ยะเยือก สู้เผชิญ
คิดถึงเจ้า เหลือเกิน อยู่ที่ใด

กลับมาเถิด วันวาน อันหวานชื่น
พี่ยังยืน อยู่ที่นี่ ไม่ไปไหน
ต้องราคิน ยังยินยอม พร้อมอภัย
ทั้งสี่ห้อง หัวใจ ยกให้เธอ

....


บิ้วสุดฤทธิ์เลยครับ


จากคุณ : ลำน้ำ C
***********************

ความคิดเห็นที่ 11

หวัดดีค่ะ พี่ดีเจ ลำน้ำ C
ขอบคุณมากค่ะ
..

วันเวลา จะพาย้อน ดังก่อนหน้า
เพียงวาจา พี่นั้น อย่าผ่านหาย
สัญญามั่น วันชื่น อย่ากลืนกราย
รักพี่อย่า เสื่อมคลาย ไร้อาวรณ์


สายรักสาย สวาทไม่ขาดสิ้น
ยังอยู่คู่ ดวงจินต์ มิถ่ายถอน
ส่งสายใย ทอถัก รักอย่าจร
อยากออดอ้อนยาใจไม่เปลี่ยนแปลง


ถึงอยู่ห่าง อย่าวางใจ หายจากห้วง
วันเลยล่วง ยังคงห่วงมิหน่ายแหนง
ยังรอพี่ด้วยดวงใจ คลายเคลือบแคลง
ไม่ระแวง สักน้อยคอยพี่ยา


จะเคียงข้าง นับดาว ที่พราวผ่อง
จันทร์เรืองรอง น้องเคียงชิด สนิทหนา
อิงอกอุ่น ละมุนพร้อม กล่อมนิทรา
เสน่หา พี่ยา อย่าคลายคลอน/...





โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:21:40:20 น.  

 
ความคิดเห็นที่ 12

คนึงหาคราสองเราเคล้าเคียงคู่
เคล้าเคียงชู้เชยชื่นระรื่นสรวล
ระรื่นสุขสองอิ่มเอมเกษมทรวง
เกษมสรวงหวงห่วงรักภักดิ์มิคลาย

ภักดิ์มิคลาดเคลียคลอพะนอเย้า
พะนอเฝ้าจวบอุษาถักทอสาย
ถักทอแสงแรกเยี่ยมฟ้าทองพร่างพราย
ทองพร่างปลายขอบฟ้าเบิกอรุณ

เบิกแอร่มระเรื่อรองทองทาบฟ้า
ทองทาบทานภาแจ้งแสงส่งหนุน
แสงส่งเนื่องเปลื้องพรายน้ำอุ่นละมุน
อุ่นละลุ้นแอบแนบขวัญรัญจวนใจ

รัญจวนจิตชิดแนบข้างมิห่างขวัญ
มิห่างหันชมตะวันแต้มฟ้าใส
แต้มฟ้าสีทองสุกปลั่งพลั้งเผลอไป
พลั้งเผลอไล้ก่ายกายแนบแอบอกคราง

แอบอกคู่ครวญคิดสนิทเนื้อ
สนิทเกื้อเอื้อออดอ้อนวอนไม่ห่าง
วอนไม่ให้พรากไกลกันมั่นภักดิ์วาง
มั่นภักดิ์พลางเชยปรางค์น้องจูบมัดจำ

จูบมัดใจให้สัญญาว่าจะรัก
ว่าจะภักดิ์ปักฤดีวจีพร่ำ
วจีพรอดสอดแทรกรักสลักย้ำ
สลักคำจำรักหวานจารติดใจ


สวัสดีค่ะคุณสุ รอบนี้มาหวานแล้วนะ
***********************

ความคิดเห็นที่ 17

จารติดใจ ในคารม คมเรียงร้อย
ร้อยเรียงถ้อย วาจา พาสุขสม
สุขสดชื่น คืนเย้า เคล้าภิรมย์
ภิรมย์สม คมสวาท บาดฤทัย


ฤทัยหวน ครวญค่ำ ที่พร่ำหา
พร่ำวาจา พาชื่นจิต พิศมัย
พิศเฉิดโฉม โลมเร้า พี่เอาใจ
เอาใจใส่ ใคร่ถนอม กล่อมนิทรา


กล่อมด้วยเพลง แสงดาวพราวไสว
พราวพร่างไกล ลอยคว้างกลางเวหา
หาดวงใจ คู่ขวัญ อย่าผันลา
อย่าห่างหาย ไกลตา ลาแรมไกล


ไกลจากรัก ปักห้วง ดวงใจหนาว
หนาวน้ำค้างพรมพราว ให้ร้าวไหว
ไหวเอนอ่อน อ้อนรัก ทักสายใย
สายใยใจ สายสวาท อย่าขาดกัน


อย่าขาดหาย คลายรัก เคยฝากไว้
ฝากดวงใจ อิงแอบ แนบจอมขวัญ
ขวัญวาจาพารื่น ชื่นดวงมาลย์
ชื่นชีวัน วันที่ มีสองเรา


มีเราสอง ครองชิด สนิทแนบ
แนบอิงแอบ ดวงใจไม่อับเฉา
เฉาใจหวั่น วันสะอื้น คืนซบเซา
ซบอกอุ่น ละมุนเคล้าไม่เศร้าตรม/..



สวัสดีค่ะ คุณเรียวรุ้ง
ขอบคุณมากค่ะ ที่แวะเยี่ยม เสมอ




โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:21:42:31 น.  

 
ความคิดเห็นที่ 14

เดือนดาวราย …ฉายส่อง ช่องส่าย…สาด
ส่องผุดผาด …พาดก่าย พรายกลาด…เกลื่อน
ขับหนั่นเนื้อ …เรื่อแน่น แล่นเนื้อ…เดือน
แลดาวเยือน เรือน…ร่างนั้น หลั่นนาง…ชโลม

ดวงตาจ้อง …มองตา มาต้อง…สรวง
สะกดทรวง ห้วง…หทัย ให้ถา…โถม
ไฟลุกครุ พรั่ง…พรูจิต พิษจู่…โจม
จึ่งรันโรม …โลมเร้า เร่าหล่ม…เพลิน

สองกายรวม …สวมร่าง สร้างร่วม…สันต์
หฤหรรษ์ …หวานพลัน หว่านพล่าน…เหิน
เพลงสวรรค์ สรร…ขยับ ขับยา…เกริ่น
สั่นสะเทิ้น สะ…ท้านฟ้า ถาฝัน…เนียง
...................................................
มาให้คุณสุผวนอีกคน
ผวนด้วย หวิวด้วย...

จากคุณ : black in black
เขียนเมื่อ : 8 ต.ค. 52 17:09:06
*************************

ความคิดเห็นที่ 19

แสงดาวสาด....ดาดแสงสาว...พราวระยิบ
เสียงกระซิบ....กริบเสียงซะ...วะวาบหวิว
ห่างใจนวล....หวนใจนาง....พรางปลิดปลิว
ลมพัดพริ้ว....ริ้วพัดพรม....ห่มผิวกาย


ทั้งสองกาย...ทายสั่งกอง...มองดาวน้อย
ที่เรียงร้อย...ถ้อยเรียงรี่...มีแสงฉาย
สองแขนรัด..ขัดแสงรอง....ป้องพระพาย
เย็นลมไหว...ไยลมเว้น....เน้นผิวนวล


พี่เชยปราง...พรางเปรยชี้...หนีหน้าหลบ
เอียงกายซบ...กลบอายเสียง...เพียงคำหวน
นวลคลอเคล้า....น้าวครวญคลอ...ขอชมชวน
เย้าคำครวญ...ยวนคำเคล้า....โอ้สาวเอย/...
......................................................................


สวัสดีค่ะคุณ แบล็คฯ ผวนอย่างเดียวก็แย่แล้วค่ะ
สุ หัวแทบระเบิด ได้แค่นี้แหละค่ะ
เอารูป ไปดู ให้หวิวเองดีกว่า ..อิอิ (ความสมารถไม่ถึงค่ะ)
************************


โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:22:12:43 น.  

 
ความคิดเห็นที่ 24

..คะนึงหา พาหวั่น วันเราสอง
ยามประคอง ปองชิด สนิทหา
อิงอกอุ่น ละมุนดอม หอมอุรา
ทุกทิวา ราตรี พลีฤทัย

สัญญารัก ประจักษ์มั่น คำสัญญา
แม้นดารา เดือนเอียง เพียงหวั่นไหว
จะโอบกอด พลอดคำ ย้ำดวงใจ
แนบหนุนไว้ ให้กายอุ่น กรุ่นในทรวง

น้ำคำหวาน ปานอ้อย ย้อยหยดหยาด
ฤทธิ์สวาท นาฏอนงค์ หลงแหนหวง
ต้องเหลี่ยมเล่ห์ เพทุบาย หมายแดดวง
แม้นติดบ่วง ห้วงรัก เฝ้าภักดี

ยามพระพาย ชายสม ลมละลิ่ว
โชยโบกพลิ้ว ปลิวรำพึง ถึงโฉมศรี
ฝากลมลอย ถ้อยคำ ย้ำวลี
จะขอมี เพียงน้อง คล้องผูกพัน

พิศวาส ชาติเชื้อ เนื้อนารี
ในราตรี มีมนตร์ ดลกระสัน
น้องเป็นดาว พราวแสง แข่งดวงจันทร์
พี่แปลงพลัน เป็นกระต่าย ชายชาตรี

จะเคียงชิด หยอกเย้า ดังเก่าก่อน
จะคอยอ้อน ป้อนคำ พร่ำฉวี
จะคิดถึง คะนึงรัก และภักดี
ชั่วชีวี นี้มั่น พี่สัญญา.......................จ๊ะน้อง(พี่)สุ อิอิ

แก้ไขเมื่อ 09 ต.ค. 52 01:14:20

จากคุณ : พี่(น้อง)หนาว (นครเหมันต์)
เขียนเมื่อ : 9 ต.ค. 52 01:03:11
***********************
ความคิดเห็นที่ 32

คะนึงหา พาใจ ให้ผวา
รอรักกลับ คืนหา มาสู่ขวัญ
ขวัญดวงใจ หมายอยู่ คู่นิรันดร์
ความรักมั่น มิหาย คลายฤดี


ยังคงรัก เหมือนก่อน วอนให้รู้
คิดถึงวัน เคียงคู่ ดูสุขศรี
รักของเรา หวาน ชื่น รื่นชีวี
เราสองมี ใจมั่น ไม่หวั่นใด


นานแค่ไหน ดวงฤทัยไม่แปรผัน
สุขนิรันดร์ คือฝัน ไม่หวั่นไหว
สองกายแนบ แอบทรวง อยู่ห้วงใน
ร้อยสายใย สัญญา จะมั่นคง


คงมั่นอยู่เสมอ ไม่เผลอไผล
รักมอบไป มิใช่ เพียงใหลหลง
หวังพี่จริง ใจตอบ มอบอนงค์
รักยืนยง คงอยู่ คู่สองเรา


สัญญาใจ ในรัก ยากคลายเคลื่อน
ย้ำส่งถ้อย คอยเตือน เยือนคู่เคล้า
อย่าลาหาย หน่ายรัก จากนงค์เยาว์
อยู่แนบเนา เชยชิด สนิทนาน


คะนึงหา ครารัก ปักใจสอง
เคยเลียครอง ปองหมาย ใจสนาน
ใจคู่ใจ กายแนบแอบ ราตรีกาล
ดื่มด่ำชื่น รสหวาน ม่านราตรี/..



หวัดดีค่ะ (พี่) น้องหนาว
ตอบช้าหน่อย พี่(น้อง) หนาวคงไม่ว่านะคะ ยุ่งจริงๆ..อิอิ


..





โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:22:17:50 น.  

 
ความคิดเห็นที่ 25

++ หวนคำนึงถึงครั้งยังอยู่ใกล้
เกี่ยวก้อยไปเดินเล่นเป็นคู่สม
ประสานมือสัมพันธ์มั่นภิรมย์
ชิดเชยชมสมกันมั่นฤทัย

++ เดินหยอกล้อกันไปใจสุขสรรค์
ทุกทุกวันนั้นเฝ้าแต่เราสอง
พบหน้ากันวันชื่นคืนคอยปอง
ฝันว่าน้องเคียงคู่อยู่ทุกคืน

++พลอดรักกันหวั่นไหวใจโอนอ่อน
อรชรงามเหลือเมื่อได้เห็น
ยามเขินอายแดงซ่านผ่านพักตร์เพ็ญ
แม่เนื้อเย็นอกอุ่นละมุนทรวง

++ยามตระกองกอดน้องมองดวงหน้า
พริ้มหลับตาเพลินคิดพิสมัย
ผิวนวลจันทร์ถันผ่องเป็นยองใย
สุขสราญสานใจไว้ด้วยกัน

++ ครั้งเราจากพรากกันนั้นเศร้าสร้อย
เฝ้าแต่คอยคิดถึงคะนึงหา
อยากฟังเสียงเจื้อยแจ้วจำนรรจา
แล้วสบตาพบกันเหมือนวันเคย

++อีกไม่นานกาลหน้าได้มาพบ
ได้มาสบดวงตาพาชวนฝัน
จะได้มาพลอดรักฝากสัมพันธ์
ดั่งที่เคยรักกันเมื่อกาลไกล

แก้ไขเมื่อ 09 ต.ค. 52 05:40:57

จากคุณ : ตาเป๋า
เขียนเมื่อ : 9 ต.ค. 52 05:38:32
***********************

ความคิดเห็นที่ 34

สวัสดีค่ะคุณตาเป๋า
ขอบคุณมากค่ะ ที่สละเวลา
ที่ยุ่งเหยิง มาส่ง บทกวีงามๆให้ได้ชมค่ะ
...................................................

หวนคำนึง ถึงวัน อันสุขสม
คืนภิรมย์ มีเรา เคียงเขนย
เชยชมดาว พราวฟ้า พาแนบเชย
คลอคู่ดัง จะเย้ย เผยดารา


นวลลออ ล้อหลอก ชื่นหยอกเย้า
เคียงคู่เฝ้า นับดาว พราวเวหา
จรัสสรวง เป็นรวงร้อย สร้อยมาลา
ระยิบตา พาชื่น คืนภิรมย์


พี่พร่ำพรอด กอดไว้ ให้ไหวอ่อน
คำเว้าวอน พร้อมลูบไล้ ปลายเส้นผม
โอบแนบอก อุ่นไอ บังสายลม
มิให้พรม ผิวผ่อง ต้องหนาวนาน


เชยชมชิด พิศมอง ต้องดวงหน้า
สบเนตรมา ท้าทาย ซึ้งใจหวาน
หวาบหวิวใจ คล้อยล่งลอย คล้อดวงมาลย์
สู่ห้วงกาล กาลราตรี ที่คู่กัน


ครั้นถึงคราว เราจาก ขอฝากถ้อย
อย่าลืมคำ เรียงร้อย ถ้อยเสกสรรค์
คำสัญญา ว่าจะหวน ทวนสักวัน
กลับมาอยู่ คู่ขวัญ นิรันดร


ใกล้เเหมันต์ สัญญาใจ ใกล้มาถึง
คำเคยซึ้ง ตรึงไว้ มิถ่ายถอน
รอพี่มา คราหนาวเยือน อย่าเลือนรอน
ด้วยดวงใจ อาวรณ์ อ้อนพี่ยา/..


...
ตอบช้าไป ขออภัย จริงๆค่ะ

..




โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:22:19:37 น.  

 
ความคิดเห็นที่ 26

**

วาว วับ พลับ พร่าง กระจ่างหาว
วิบ ไหว สกาว มณีเก็จ
หรี่ ริบ ยิบ เยื้อง หยาดเพชร
จะ ดอม เด็ด ดึง โน้ม โลม ดาว

เอื้อม จันทร์ ก่อง ส่อง หล้า มามอบเจ้า
นวล สกาว เพ็ญ พักตร์ ลักษมี
โอ้...ใครเอ่ย หมาง เจ้า มิใยดี
มองมาซิ...ตรงกลางใจดวงนี้ นี่มีใคร


***


หมาน...ไม่คิดกลับตัวกลับใจแล้วค๊าบบ
แบบว่า...หมานโดยธรรมชาติ ว่างั้น อิ อิ

จากคุณ : ฮัมมิ่งเบิร์ด
เขียนเมื่อ : 9 ต.ค. 52 10:37:02 A:202.57.169.191 X
**********************

ความคิดเห็นที่ 36

คุณ ฮัมมิ่งเบิร์ด ที่คิดถึง
..


ดาราพร่าง กระจ่าง อยู่กลางหาว
สายลมหนาว พัดผ่าน สะท้านผิว
ใบไม้ไหว เอนอ่อน ว่อนใบปลิว
สะบัดพริ้ว หวิวหวาน สะท้านทรวง


คิดถึงวัน มีเรา เคล้าคลอคู่
เคียงข้างอยู่ หยอกเย้า เฝ้าห่วงหวง
ถ้อยคำหวาน ซ่นซึ้ง ถึงแดดวง
ตรึกในห้วง หทัยสาว ยังเฝ้ารอ...



555 คนเรานี่น๊า
เป็นแบบนี้ ตั้งแต่เกิด คงเปลี่ยนยากแล้วค่ะ





โดย: สุนันยา วันที่: 11 ตุลาคม 2552 เวลา:22:23:54 น.  

 
มาชมความสวยงามของเรือนนี้ครับ
หลับฝันดีครับคุณสุ
ลัดฟ้าครับ


โดย: ลัดฟ้ามาเจอ วันที่: 12 ตุลาคม 2552 เวลา:23:54:36 น.  

 



วันนี้อัพบล็อกเป็นกลอนแนวประชดประชันครับ

จะแทงใจใครบ้างหรือเปล่าหนอ....

"ความสามัคคี"

ถ้าว่างก็ขอเชิญนะครับ...



โดย: ลุงแว่น วันที่: 13 ตุลาคม 2552 เวลา:11:20:37 น.  

 
เอาความคิดถึงมาฝาก
ไม่น้อยไม่มากแต่อยากให้
คิดถึงนะ อีกหวังดีจากใจ
อยากให้รับไปไว้ ใช้ดูแลตัวเอง

แวะมาหาค่ะ


โดย: like 2 hear from u วันที่: 15 ตุลาคม 2552 เวลา:14:10:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
สุนันท์ยา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]




by http://www.zalim-code.com

free counters




ชะตาชีวิต ลิขิตผกผัน
ดิ้นรนฝ่าฟัน..เพื่อฝันที่มี
ผู้หญิงคนหนึ่ง ซาบซึ้งกวี
เรียงร้อยวจี..ฤดีเดียวดาย...



ผู้ชมออนไลน์
New Comments
Friends' blogs
[Add สุนันท์ยา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.