เป็นกำลังใจให้เธอนะจ๊ะ ธนาธร หัวใจกระดาษ เบาๆ ก็ขาด แค่ลมบางเบาก็ปลิว


จริงๆ ไม่ค่อยอยากตามการเมือง เพราะตัวเองก็ป่วยทางจิตอยู่ (ป่วยเพราะการเมือง ป่วยเพราะบล็อกแก๊ง) แต่ใจมันก็เรียกร้อง ชอบตามอ่าน โดยเฉพาะในทวิตเตอร์ พอเห็น #ธนาธร #อนาคตใหม่ อะไรงี้ ฉันก็ชอบเข้าไปอ่าน ก่อนหน้านี้ฉันก็ชอบเข้าไปดูในทวิตเตอร์ของคุณจาตุรงค์ พลบูรณ์ (ใช่ที่ไหนเล่า จาตุรนต์ ฉายแสง) นั่นแหละ จาตุรนต์ ฉายแสง ชอบเข้าไปดูที่เขาเขียน แต่ไม่บ่อยหรอกนะ นานๆ เข้าไปดูที ก็เพลินๆ ดีเหมือนกัน ตอนนี้ฉันไม่ได้อาการหนักเหมือนเมื่อก่อน ถ้าฉันอาการหนักเหมือนเมื่อก่อน ฉันคงจะอินกับการเมืองมากกว่านี้ ถึงฉันจะอยู่ฝ่ายตรงข้าม แต่ฉันก็แอบเชียร์อยู่นะจ๊ะ

ฉันก็เป็นกำลังใจให้ทุกพรรคนั่นแหละ ตอนนี้ฉันก็พยายามทำตัวเป็นกลาง

ใครที่ล้มลงก็อย่าเพิ่งไปท้อแท้ สักวันก็จะเป็นวันของพวกคุณ ก็เอาใจช่วย ธนาธร หัวใจกระดาษด้วย (ใช่ที่ไหนเล่า) วันนี้ก็อาจจะเคว้งคว้างนิดนึง แต่ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ก็จะอนาคตใหม่แล้ว ถึงจะพ้นสภาพการเป็นส.ส. แต่ตำแหน่งหัวหน้าพรรคก็ยังอยู่นะจ๊ะ ก็ทำหน้าที่กันต่อไป สู้ๆ กันต่อไปจ้ะ

 












ขอบคุณทุกรูปภาพ ทุกถ้อยคำจากอินเทอร์เน็ต



Create Date : 20 พฤศจิกายน 2562
Last Update : 20 พฤศจิกายน 2562 16:05:46 น.
Counter : 183 Pageviews.

ไม่ได้อ่านเลย


ฉันนี่แหละที่ไม่ได้อ่านเลย มันมาถึงจุดจุดนี้ได้ไงวะ จุดที่ไม่ได้อ่านบล็อกใครเลยในบล็อกแก๊ง แต่ก่อนฉันยังตามบล็อกพี่ก๋า ยังตามบล็อกต่อ อ่านมันหมดทุกคอมเมนต์ และยังตามไปอ่านที่เขาคอมเมนต์ตอบคนอื่นๆ ด้วย

ในบล็อกของต่อ ฉันจะตามดูรูปที่เขาลงปิดท้ายในแต่ละวัน (รูปโมเดล รูปการ์ตูนนั้นมีความหมาย) แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้ตามดูอะไรทั้งสิ้น ก็อยากบอกต่อว่าไม่ต้องเสียใจอะไรที่ฉันไม่ได้ตามดูนะ เพราะก็ยังมีคนอื่นที่ตามดูต่ออยู่ทั้งตามดูจริง ตามดูหลอก (ฮา)

ช่วงนี้ใกล้สิ้นปีแล้ว บางคนอาจกำลังทำแต้มอยู่ ไม่รู้เขาจะแจกรางวัลถึงปีไหน ก็ทำๆ กันไปจ้ะ ถ้าบล็อกแก๊งเขางดแจกรางวัล ถึงตอนนั้นอะไรๆ ก็คงจะลงตัว เราคงจะได้เห็น คนที่อยากเขียนบล็อกเพราะอยากเขียนจริงๆ ปัญหาต่างๆ ที่มีก็คงจะหมดไป

ส่วนตอนนี้ปัญหาที่มีอยู่ ก็ให้มันเป็นปัญหากันต่อไปจ้ะ เราไม่ต้องไปจัดการอะไรทั้งนั้น ตอนนี้เราวางเฉยจนว่างไปหมดแล้ว

ก็คิดดูจากคนที่เคยตามอ่านบล็อกพี่ก๋า และตามดูบล็อกต่อทุกวัน กลายเป็นคนที่ไม่อ่านอะไรแล้ว นี่มันวางจนว่างจริงๆ

นี่ถ้าฉันได้รางวัล Best Friendly ฉันก็คงจะงงมากว่าได้มันมาได้ยังไง เพราะฉันไม่สมควรได้ เพราะฉันไม่ได้อ่านเลยจ้ะ 

ฉันไม่ได้อ่านเลยจริงๆ นะจ๊ะ แค่นี้แหละจ้ะที่ฉันอยากบอก



Create Date : 19 พฤศจิกายน 2562
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2562 17:11:36 น.
Counter : 69 Pageviews.

เดือนแห่งการช่วยเหลือเพื่อน


เดือนนี้ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เป็นเดือนที่เพื่อนในกลุ่มที่ไม่ได้คุยกันมานาน ได้ติดต่อเข้ามาหาเรา โดยที่เราก็ไม่คาดคิดว่าเขาจะติดต่อมาขอความช่วยเหลือ (ตอนแรกคิดว่าจะโทรมาคุย หรือชวนไปไหน)

เพื่อนคนแรก เป็นเพื่อนในกลุ่มสมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่อยู่คนละเอก ตอนเรียนปริญญาตรี เขาอยู่เอกภาษาฝรั่งเศส แต่ตอนเรียนปริญญาโท เขามาเรียนด้านภาษาสันสกฤต ตอนสมัครเรียนปริญญาโทนั้นเขาก็ได้ชวนเราให้ไปเรียนด้วย แต่เราไม่ไหว เราเรียนปริญญาตรีก็เพียงพอแล้ว ตอนนี้เลยเป็นคนเดียวในกลุ่มที่จบแค่ปริญญาตรี คนอื่นเขาไปต่อในสาขาที่อยากเรียนกัน เพื่อนอีกสองคนก็ไปต่อทางด้านภาษาอังกฤษ และจบมาเรียบร้อย

มาเข้าเรื่องที่เพื่อนคนนี้กันต่อ เพื่อนคนนี้เขาเป็นอาจารย์สอนภาษาสันสกฤตที่มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เขามีความอยากช่วยเหลือพระนักศึกษา 2 รูปที่มาจากลาวในการเรียนสาขาบาลีสันสกฤต โดยอยากได้คนที่จะมาช่วยให้ทุนการศึกษาในปีการศึกษาหน้า เพราะปีนี้มีคนให้ทุนแล้ว เลยอยากมาถามแม่เราว่าพอจะรู้จักหรือมีใครพอจะให้ทุนการศึกษาได้บ้างไหม ซึ่งจริงๆ แม่เราก็พอจะมีคนรู้จัก แต่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะให้ความช่วยเหลือไหม แม่เลยคุยกับเราว่าเราก็เรี่ยไรคนในครอบครัวเรานี่แหละ ถ้าปีหน้าเขาติดต่อกลับมา เราก็รวบรวมเงินจากคนในบ้านเราไปช่วยเหลือ อาจจะไม่ได้มากมาย เพราะบ้านเราก็มีค่าใช้จ่ายเยอะ บ้านเรายังต้องดูแลคุณยาย 3 คน ก็คงช่วยเท่าที่จะช่วยได้

เรื่องนี้ก็ต้องรอดูกันต่อไปในปีหน้า ถ้าเพื่อนเราเงียบไป ก็แสดงว่ามีคนมาช่วยให้ทุนแล้ว แต่ถ้าไม่ ทางบ้านเราก็คงจะช่วยเท่าที่เราช่วยได้


ส่วนเพื่อนคนที่สอง เพิ่งมาขอความช่วยเหลือในวันนี้ (16 พ.ย. 62) เป็นเพื่อนในกลุ่มสมัยม.ปลาย มาให้เราช่วยปรับแก้อีเมลให้เป็นทางการ เป็นอีเมลที่จะส่งไปให้ลูกค้า เขาบอกว่าต้องเป็นเราเท่านั้น แม่คุณครู อ่านแล้วเราก็ยิ้มนะ แล้วเขาก็บอกว่าตั้งแต่สมัยเรียนยันแก่ ถ้าเป็นเรื่องภาษา ต้องเป็นแตงเท่านั้น เอ่อ แต่จริงๆ เราก็ไม่ได้เก่งนะ ถึงจะจบเอกภาษาไทย แต่ภาษาไทยก็ไม่ได้เชี่ยวอะไรขนาดนั้น คนจบเอกอื่นเก่งกว่าเราก็มี

แต่เมื่อเขามาขอความช่วยเหลือจากเรา เราก็ช่วยเขาไป ก็จบละ


หลังจากนี้ก็ไม่รู้จะมีใครมาขอความช่วยเหลืออะไรอีกไหม ก็อยากจะบอกว่าถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับงาน เราก็พอช่วยได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับเงิน เราต้องขอดูก่อนนะ ทางบ้านเรา โดยเฉพาะเราไม่ได้มีรายได้อะไรเยอะ

ทุกๆ อย่างเราก็คงช่วยเท่าที่เราช่วยได้ ก็อยากฝากถึงคนในบล็อกด้วย ใครอยากให้เราช่วยอะไร เราก็ช่วยเท่าที่เราช่วยได้อะจ้ะ บางเรื่องบางอย่างเราก็ช่วยไม่ได้จริงๆ ก็อยากให้เข้าใจกันนะ

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ทุกคนเสมอ

ก็ลองนึกวิธีปรับแก้กันดู สำหรับเรื่องในบล็อก เราช่วยไม่ได้จริงๆ



Create Date : 16 พฤศจิกายน 2562
Last Update : 16 พฤศจิกายน 2562 22:50:13 น.
Counter : 96 Pageviews.

ดิวไปด้วยกันนะ (อาเล็กไปด้วยกันไหม)


เรื่องของเรื่องก็คือวันนี้ได้ไปดูหนังกับแม่เรื่อง ดิวไปด้วยกันนะ ที่อยากดูเรื่องนี้ก็เพราะมันเป็นแนว Y (ชายรักชาย) และก็มีเวียร์เล่น #ไปดูวายไปดูเวียร์ กว่าจะได้เจอเวียร์เกือบจะครึ่งเรื่องไปละ เราก็นั่งลุ้นอยู่เวียร์จะออกมาตอนไหนว้า เรื่องนี้มันมีประเด็นเรื่องชายรักชายที่สมัยก่อนยังไม่เป็นที่ยอมรับ กับเรื่องกลับมาชาติเกิด ซึ่งเราสนใจเรื่องกลับชาติมาเกิดนี่แหละ เพราะปัจจุบันสังคมก็เปิดกว้างเรื่องชายรักชายเยอะละ

เรื่องกลับชาติมาเกิดมันเป็นอะไรที่เหลือเชื่ออะ ยังไงก็หนัง แต่มันทำให้คิดถึงเรื่องของเรา คือ เราไม่ได้กลับชาติมาเกิดนะ แต่เราคิดถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เพราะตอนเราป่วยเราเห็นภาพ และมีเรื่องราวอะไรในหัวเยอะมาก ซึ่งภาพต่างๆ เราก็เห็นจริง ซึ่งเราคิดว่าถ้ามันเป็นจริงขึ้นมาได้เนี่ย เราและประเทศของเราจะเป็นยังไง

ภาพที่เราเห็น สิ่งที่เราคิด มันคือในอนาคตอีก 8 ปีข้างหน้า มันทำให้เราอยากวาร์ปไปอนาคตเลยว่ามันจะเกิดขึ้นจริงๆ ไหม

เอาเรื่องของเราก่อน ไม่ต้องไปเอาเรื่องของประเทศ อย่างเรื่องของเรา เราจะได้แต่งงานกับแบงค์(หัวหน้าห้องของเรา สมัยม.ต้น)ในอีก 6 ปีข้างหน้า ซึ่งไม่มีทางเป็นจริงได้ เพราะปัจจุบันเรากับแบงค์ไม่ได้คุยกันเลย แต่มีกดไลก์กันบ้าง(แค่กดไลก์เท่านั้น) ส่วนในอีก 2 ปีถัดไป คือ 8 ปีถัดไปจากปีนี้ เราจะได้แต่งงานกับอาเล็ก(คุณสีเมจิก) มันจะเป็นเรื่องจริงได้เหรอ เราไม่เคยคุยกันในบล็อกเลยนะ แล้วพี่เสือล่ะจะเป็นยังไง เราจะได้อยู่กับพี่เสือไหม เราก็อยากรู้

นอกจากเรื่องของเรา ยังมีเรื่องของคนในบล็อกอีกด้วย

อีก 8 ปีข้างหน้า บ้านพี่อุ้มจะไฟไหม้ พี่ก๋าจะมีลูกคนที่สอง ซึ่งอันนี้เราไม่รู้ แต่เราก็อยากรู้มากๆ กับพี่อุ้ม เราไม่ได้แช่งนะ แต่มันเกิดจากความคิดของเรา ก็เราป่วยไง เราถึงคิด แต่เราก็อยากจะรู้จริงๆ ว่าอีก 8 ปีข้างหน้ามันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

หนังเรื่อง ดิวไปด้วยกันนะ ที่มีเรื่องกลับชาติมาเกิด มันทำให้เราคิดถึงเรื่องของเราตรงนี้ ภาพต่างๆ ที่เราเห็นอย่างชัดเจนมันจะเกิดขึ้นไหม แต่เรื่องที่จะไม่เกิดขึ้นแน่ๆ คือ เรื่องนักเรียนแปลงร่างที่ต่อไปสอน อันนี้มันล้ำไป 8 ปีไม่มีทางเป็นไปได้

ส่วนเรื่องอื่นๆ เรายังไม่รู้ ถ้าพี่อุ้มเข้ามาอ่าน ก็คงด่าเราแล้วล่ะ แต่เรารู้พี่อุ้มไม่อ่านของเราหรอก เพราะของคนอื่นที่ดังๆ เขียนดีๆ เขายังไม่ตั้งใจอ่านเลย งานเขียนของเรา เขาจะมาอ่านเหรอ เขาไม่สนใจเราหรอก

แต่เราสนใจพี่อุ้มนะ เราอยากบอก อยากรู้ว่าบ้านพี่เขาจะไฟไหม้หรือเปล่า

ส่วนพี่ก๋าเราไม่ได้สนใจละ เราไม่ได้อ่านงานเขามาหลายวันละ คือ เขาจะมีลูกอีกคนหรือเปล่าก็เป็นเรื่องของเขา

ส่วนเรื่องของเรา เราก็อยากรู้เรื่องของอาเล็ก (แต่เราก็รักพี่เสือนะ) เอาจริงๆ เราว่าไม่มีทางเกิดขึ้นได้หรอก เรากับอาเล็กเนี่ย ทุกอย่างมันก็เป็นเพียงจินตนาการ เป็นภาพในหัวตอนที่เราป่วยเท่านั้น

ถ้าเรื่องกลับชาติมาเกิดไม่สามารถเกิดขึ้นจริงในโลกแห่งความเป็นจริงได้ สิ่งที่เราคิดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคตอีก 8 ปีข้างหน้า มันก็ไม่มีทางเกิดขึ้นได้หรอก พี่อุ้มสบายใจได้ (แต่หนักใจบ้างก็ดีนะ)

ส่วนอาเล็ก เราก็ไม่มีอะไรอยากบอก แค่อยากถามว่า ไปด้วยกันไหม ไปดูวายไปดูเวียร์ด้วยกัน เราดูหลายรอบได้นะ ถ้าสนใจก็ไปด้วยกันได้

ก็มาเขียนบันทึกไว้แค่นี้แหละ ใครเข้ามาอ่าน อ่านแล้วก็วางๆ ไว้ อย่าไปคิดว่ามันจะเป็นจริงล่ะ มันไม่มีทางเป็นจริงได้หรอก แต่ถ้ามันเป็นจริงขึ้นมาได้ เราจะเปิดสำนักดูดวงไปซะเลย น่าจะรายได้ดีอยู่

สุดท้าย ก็ฝากไว้ด้วยแล้วกัน ใครว่างๆ อยากดูหนัง ก็แนะนำ เรื่อง ดิวไปด้วยกันนะ เป็นหนังดี เป็นหนังสนุก แต่ก็เป็นหนังแนวชายรักชาย ถ้าใครไม่ชอบแนวนี้ก็ผ่านไปได้ แต่สำหรับเรา เราชอบ ไปดูอีกรอบก็ยังได้ ไปดูเวียร์ก็คุ้มละ

ฝากไว้ด้วยแล้วกัน #ดิวไปด้วยกันนะ แล้วอาเล็กล่ะไปด้วยกันไหม 24

 





Create Date : 02 พฤศจิกายน 2562
Last Update : 2 พฤศจิกายน 2562 22:40:44 น.
Counter : 94 Pageviews.

เบื่อ = ปกติ


เมื่อวานไปพบหมอมา แน่นอนหมอก็ถามเรื่องของบล็อก เราก็ได้บอกกับหมอว่าตอนนี้ค่อนข้างเบื่อ หมอก็ถามต่อว่าแล้วช่วงนี้ซึมเศร้าไหม ยังทำงานอื่นๆ ได้เป็นปกติหรือเปล่า เราก็ตอบไปว่าทำงานอื่นๆ ได้เป็นปกติ แต่กับบล็อกเรารู้สึกเบื่อๆ หมอก็บอกว่าเป็นเรื่องปกติ

เราบอกหมอว่าช่วงที่เราหมกมุ่น เราจะมีอาการ หมอก็บอกว่าใช่ คนที่หมกมุ่นมากๆ จะมีอาการ คนไข้ของหมอหลายคนก็เป็นแบบนี้ อย่างเคสของเราจะหมกมุ่นเรื่องการเมืองและการเอาปัญหาต่างๆ มาคิด เราก็จะมีอาการเดินวน (เดินวนรอบบ้าน) และตอนที่เราเดินวน ก็คิดอะไรเยอะแยะมากมาย มีการเปลี่ยนแปลงในประเทศ มีการเปลี่ยนแปลงในมหาวิทยาลัย ภาพที่เราเห็นมันยิ่งใหญ่จนน่าตื่นเต้นและน่าตื่นกลัว

ตอนที่เราเดินวนรอบบ้าน เราก็ไม่รู้ตัวเลยว่านี่คืออาการป่วย เราเห็นทุกอย่าง และคิดว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริง เห็นนวัตกรรมอะไรต่างๆ ที่ไม่มีทางเป็นจริงได้ เห็นความโหดร้ายรุนแรงที่ถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ ประเทศไทยต้องดังแน่ๆ

มันบ้าบออะเอาจริงๆ เรานี่แหละบ้า แต่เราไม่ทุกข์นะ ตอนที่นั่งรถแท็กซี่เพื่อไปโรงพยาบาลตอนที่ป่วยหนักนั่น เรายังยิ้มหัวเราะอยู่เลย เพราะเรื่องของต่อ (ต่อ บล็อกแก๊ง) ทำให้เราหัวเราะได้ ต่อได้ไปเจอกับนักเรียนที่แปลงร่างได้ โคตรจี้เลย ได้สอนนักเรียนที่เป็นตัวการ์ตูนต่างๆ อย่างฮา แปลงร่างพึ่บพั่บๆ กันได้ทั้งห้อง (บ้ากว่านี้มีอีกไหม)

ตอนก่อนเข้าโรงพยาบาลว่าประหลาดแล้ว ตอนออกจากโรงพยาบาลยิ่งประหลาดใหญ่ มีหลายเรื่องที่เราคิด แต่เราโชคดีที่ว่าเราเป็นคนบ้าดาราไง มันเลยดูไม่ค่อยรุนแรง แต่ถ้าใครรู้ความคิด ยังไงก็ต้องบอกว่าบ้าแน่นอน บ้าอย่างไร เราก็เคยเขียนให้ได้อ่านกันแล้ว ลองไปอ่านบันทึก(ไม่)ลับ ฉบับคนบ้าของเราได้ มีทั้งเรื่องดารา เรื่องการเมืองปะปนกัน แล้วเพลงที่เราชอบฟังที่สุดในตอนนั้นนะ ก็คือ เพลง หยุดตรงนี้ที่เธอ เราถือไมค์แดง (จริงๆ เราไม่ได้ชอบแดง แต่ต้องมาแดง) ส่วนอาเล็กหรือคุณสีเมจิกก็ดีดกีตาร์ (บางทีเขาก็เหลือง บางทีเขาก็ฟ้า) และเราทั้งหมดก็มาจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาวิชาดนตรีสากล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

คือ มันมีเรื่องราว มีสตอรี่ที่เราคิดขึ้นมาเอง จริงๆ มันสนุกมากนะ ตอนป่วยแล้วยังไม่หายอะ สนุ้กสนุก พออาการดีขึ้นและคิดว่าน่าจะหายแล้วในปัจจุบัน มันก็ดูเหงาๆ เงียบๆ ไม่มีเรื่องสนุกๆ ให้คิดเหมือนเมื่อตอนยังป่วย ตอนนี้เรากลายเป็นเบื่อบล็อก ซึ่งจริงๆ มันดีตรงที่เราจะได้เอาเวลาไปทำอย่างอื่น แต่ไม่ดีตรงที่มันไม่สนุกแล้ว

ตอนยังป่วย เรามีหลายบทบาท เราได้เรียนหลายมหาวิทยาลัย ซึ่งในชีวิตจริงคงจะไม่ได้ไปเรียนอะไรเยอะขนาดนั้น แต่อาการป่วยมันทำให้เราไปไกล และยาก็ช่วยดึงเรากลับมา

ตอนนี้เรากลับมาเป็นตัวเราเองที่ก็ไม่ได้วิเศษเลิศเลอ เป็นคนธรรมดาคนหนึ่งที่ยังต้องใช้ชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ เราก็ยังคงอยู่ในบล็อกต่อไป แต่นานๆ เข้าที ไม่เข้าถี่เหมือนเมื่อก่อน และไม่ได้ติดตามคนที่เราติดตามประจำเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ไม่ได้อ่านเลย เรียกว่าอยู่กับตัวเองอย่างแท้จริง

ไม่เคยคิดว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ แต่มันก็มาได้แฮะ ควรจะต้องขอบคุณโรค ขอบคุณยา ขอบคุณหมอ ที่ทำให้เรากลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อนตอนที่เรายังไม่รู้จักใคร หรือสนใจใครเลยได้

กับคุณสีเมจิกหรืออาเล็ก เราก็ไม่ได้คิดถึงนะ เพราะจริงๆ เราก็ไม่เคยคุยกัน เขาเข้ามาในช่วงที่เราป่วย เข้ามาในจินตนาการ แล้วเขาก็ผ่านไป

ตอนนี้ความรักของเรา คนรักของเราจริงๆ ก็คือ พี่เสือ ที่เรารู้จักกันนอกบล็อก เราก็จะพยายามดูแลความรักครั้งนี้ให้ดี ขณะเดียวกันก็ดูแลตัวเองไปด้วย

เราจะพยายามรักษาระดับให้ตัวเองอยู่ได้ในระดับนี้ตลอดไป

หมอนัดอีกทีครั้งหน้าวันที่ 5 ธันวาคม เพราะฉะนั้นในเวลา 1 เดือน (เดือนพฤศจิกายน) นี้ เราก็จะพยายามดูแลตัวเองให้มากขึ้น ดูแลสภาพจิตใจ ดูแลร่างกาย เพื่อที่ว่าวันหนึ่งเราจะได้ไม่ต้องพบหมออีกต่อไปแล้ว

สำหรับคนที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ก็อย่าลืมดูแลร่างกายและจิตใจตัวเองด้วยนะ โดยเฉพาะจิตใจอยากให้ดูแลให้มาก เพราะเราก็ไม่สามารถไปดูแลหรือลดเรื่องราวที่จะกระทบจิตใจใครได้ ต่างคนต่างต้องดูแลตัวเอง ก็ฝากไว้เท่านี้ด้วยความเป็นห่วงจ้ะ

 


Cr. Youtube :: หยุดตรงนี้ที่เธอ - Aun, The Positive



Create Date : 01 พฤศจิกายน 2562
Last Update : 1 พฤศจิกายน 2562 13:37:39 น.
Counter : 103 Pageviews.

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  

comicclubs
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]



All Blog
  •  Bloggang.com