ความอยากความเป็นและความจริง



โอ...ไม่นะ  ขณะที่เซิฟเวอร์ปิดปรับปรุง

ก็พอมีเวลาว่างมาละเลงตัวอักษร

พอจะพิมพ์คำว่า "ละเลง" ก็เลยเปิดดูกับ

พี่กูเกิ้ลว่าตัวเองเขียนถูกหรือไม่

เช้าวันนี้สดใส..มีเมฆบ้าง  ดูเหมือนฝน

จะตกแต่ก็ไม่ได้ตก  ช่วงเช้าไม่มีอาหาร

อะไรตกถึงท้องเลย  มีเพียงกาแฟเอสเปรสโซ

เย็นหวานน้อย  แก้วเดียวเท่านั้น

กาแฟนั้น ช่วยได้เยอะทีเดียว  เคยลอง

ไม่ดื่มดูแล้ว...ช่วงบ่ายมาง่วงมาก ๆ

ช่วงนี้ข้าน้อยพยายามไม่คิดอะไรให้มาก

ไม่ได้ออกไปไหน...อยู่บ้าน สถิต อยู่กับเกมส์

อาหารกลางวันเลยกลายเป็น  อาหารตามสั่ง

ข้างทาง  ค่าอาหารโดนไปหกสิบบาท

รสชาติโอเค  ปกติจะกินแต่ก๋วยเตี๋ยวน้ำตก

ใส่เส้นบะหมี่สามก้อน แต่วันนี้เปลียนรสชาติ

มากินอาหารตามสั่งบ้าง  ก็อร่อยดี

ถ้าเกิดมีคนถามว่า  ตอนนี้อยากเป็นอะไร

ข้าน้อยก็คงนิ่งและหาคำตอบไม่ได้  บางที

ข้าน้อยอาจจะคิดผ่านไปสิบนาที ครึ่งชั่วโมง

หนึ่งชั่วโมงหรือสองชั่วโมง แต่ข้าน้อยก็ครุ่นคิดไม่

ออกว่าจะเป็นอะไรดี  ตอนนี้เวลานี้ข้าน้อย

มีสมาธิอยู่กับการพิมพ์ตัวอักษร  เรื่องอื่น ๆ

ก็ไม่สำคัญ  ต่อให้คิดออกว่าจะเป็นอะไร

มันก็เป็นเพียง...ความคิดเท่านั้น  เพราะตอนนี้

ไม่อยากเป็นอะไรทั้งนั้น  ข้าน้อยก็เคยครุ่นคิดอยู่ว่า

เมื่อได้เป็นอย่างที่ต้องการจริง ๆ เราจะอยู่กับมัน

ได้นานมากแค่ไหน...บางทีเราอาจจะไม่รู้สึก

พอใจกับสิ่งที่ได้มาและได้เป็น  ย้อนไปเมื่อวันเด็กที่มีช่าง

วาดภาพ  เอ่ยถามกับข้าน้อยว่าโตขึ้นอยากจะเป็นอะไร

ข้าน้อยก็ตอบออกไปว่าอยากเป็นชาวสวน

แล้วช่างวาดภาพคนนั้นก็วาดรูปข้าน้อยเป็นชาวนา

แล้วเขาก็ส่งภาพนั้นมาให้ข้าน้อย  แล้วภาพนั้น

ก็หายไปจากผม...และไม่เคยเห็นมันจากที่ไหนอีกเลย



Create Date : 06 มิถุนายน 2567
Last Update : 6 มิถุนายน 2567 19:40:06 น.
Counter : 342 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



หวังไว้ว่าผู้ที่ได้อ่านจะผ่อนคลาย

จากการงานและความเครียด

ลงบ้าง
มิถุนายน 2567

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog