เป็นพนักงานดีเด่นประจำเดือนมีนา...ฮิ้ว...แต่ทำไมต้องพ่วงข่าวร้าย ๆ ด้วยล่ะ

มาแล้วจ๊า....กลับมาเริ่มอัพบล๊อคซะที ก็เขาปรับปรุงระบบ เลยทำให้เข้ามาอีพไม่ได้คะ
เลยถือโอกาส อัพ..เรื่องราว รวม ๆ กันเลยเนอ๊ะ...
มีทั้ง ข่าวดี.....ข่าวร้าย....ปะปนกันในระหว่างนี้....
เอาข่าวดี ก่อนดีกว่า ใคร ๆ ก็อยากอ่านข่าวดีเนอ๊ะ.....
เดือนนี้ พี่ตุ๊กตา ได้เป็นพนักงานดีเด่น ประจำเดือน มีนาคม ด้วยแหละ....ฮิ้ว...วววว
เรื่องมีอยู่ว่า
ไปทำงานแต่เช้า.....ตามปกติ......
เจอใครก็ทักตามประสา.....พอซัก 9 โมงเช้า....
ก็จะมีประกาศ....จากตามสาย ไอ้เราทำงานก็เลยไม่ได้สนใจ
(จริง ๆ ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องซักที ไอ้เสียงประกาศแบบเนี๊ยะ)
เค๊าประกาศ แจ้ง ชื่อพนักงานดีเด่น ประจำเดือน มีนาคม.....ค๊า.....
ความที่ไม่ได้ยิน หรือไม่ได้ใส่ใจเค๊าประกาศอะไรกันวุ๊ย....แล้วก็มีคนปรบมือ กันทั้งห้าง (พนักงานต่าง ๆ ทุกแผนก)
ปกติ เวลามีวันเกิดใคร ก็จะประกาศ ให้พนักงานทุกคน Happy Birthday ดังลัน เป็นกิจวัตรของห้าง HEBอยู่แล้ว....
ไอ้เราก็เอาวุ๊ย ปรบมือไปกะเค๊าด้วย ไม่ได้รู้เรื่องเล้ย.....
แล้วก็ซักพัก...ก็มีเพื่อนพนักงาน ผ่านไป ผ่านมา ก็เข้ามา Congetulation (สะกดถูกอ๊ะป่ะ) มาแสดงความยินดี ไอ้เราก็ หน้า
เหวอ....แก....ดีใจกะช้านเหรอ.....
เรื่องรัยอ่ะ....อ๊าว....ก็ยูได้เป็น Partner of the month งัย....เหรอ......???????
อ๊าว........งั้น ไอ้ที่ประกาศ นั่นก็ประกาศ เพราะ ช้านนะจิ.....เหรอ....ทำไมเราเหวอ ขนาดนี้วุ๊ย.....
แต่ก็แอบดีใจ ไม่แต่ใจ รีบเดินไปหา Boss
ถามเพื่อความแน่ใจ เฮ้ย...Boss I got Employee of the month?
หัวหน้ายิ้ม...ใช่ ยูนั่นแหละ....ไปรับเงิน $50 เหรียญ ที่ Bisiness Center ด้วยละ อย่าลืม......อุ๊ย....ไม่ลืมค๊า.........
เรื่องเงินฟรี ๆ เนี่ย.........แต่แอบงง.........
แต่ก็ดีใจมากกกกกก ยิ้มไม่หุบ ใครไปใครมา ก็มาจับมือ....แสดงความยินดีด้วย......
มันเป็นความภาคภูมิใจ เป็นส่วนตัวคะ......มากกกกกกกกกก
คิดว่า เราก็ทำได้นี่นา........เราก็สามารถทำให้ ใคร ๆ (ฝรั่ง) สามารถมองเห็นความขยันขันแข็ง ของเรา และก็แสดงว่า เราทำได้ดี จนเค๊าเห็น คุณค่าของการทำงานของเรา ที่เหนื่อย............
จากที่แอบถาม ๆ เจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคล.....ว่า เค๊ามอบตำแหน่งนี้กัน แล้ว เค๊าคัดเลือกจากอะไรเหรอ.......
ก็ได้ความ คร่าว ๆ ว่า
.....เป็นพนักงานที่ ไม่ค่อยลา...บ่อย.....
.....เป็นพนักงานที่ทำงานขยัน ขันแข๊ง.....
.....เป็นพนักงานที่อยู่ในกฏระเบียบ ของบริษัท.....
.....เป็นพนักงานที่ ดูแลลูกค้าเป็นอย่างดี.......
....สุดท้าย พนักงาน ดีเด่นนี้ ก็จะมาจากเสียง ของพนักงานด้วยกัน โหวตในแต่ละเดือนด้วย.........
(เขาจะมีกล่อง ใส่ชื่อพนักงานดีเด่น ที่เราอยากจะโหวตให้ เขียนชื่อ แล้ว ใส่กล่อง พอทุก ๆ เดือน จะเปิดกล่อง....นับคะแนนโหวต)
อันนี้ ภูมิใจมากมาก ที่เพื่อน ๆ โหวตให้เราได้เป็น พนักงานดีเด่นประจำเดือน มีนาคม .......
แล้ว ทางห้าง ก็จะนำรูปเราไปติด ประกาศจับ....เอ้ย...มิช่าย
นำไปติด ไว้ที่ Business Center ให้ลูกค้าเห็นว่า เราได้เป็นพนักงานดีเด่น.........อ๊ะ....เข้าท่าเนอ๊ะ....
กลับมา รีบบอก โจอี้.. ซะมีเรา ดีใจใหญ่ เขาบอกว่า ภูมิใจ กับตัวเราเป็นอย่างมาก....ถึงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร แต่ก็เพราะว่า บริษัท เห็นคุณค่าของเรา ที่ทำงานแบบ ตั้งใจ ขยันขันแข็ง....ไม่อู้ ไม่ บ่น ไม่ลา อิอิอิ
แอบ เอากล้องไปถ่ายรูปมาแปะไว้เป็นที่ระลึกด้วยค๊า.........รูปไม่จ๋วยเลยอ่ะ
รูปนี้ ฝ่ายบุคคล มาแอบถ่าย แบบไม่ได้ตั้งตัว หน้ามันเชีย......

เอาใหม่ ไกลไปเนอ๊ะ ......

จบช่าวดีแล๊ะน๊า........

ต่อด้วย ข่าวร้าย

แด่น้าอั๋น.....ผู้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ.......
แม่เล่าให้ฟังว่า เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว น้าอั๋น....นอนหลับ และเสียชีวิต ที่บ้านของเรา
น้าอั๋น....เป็นน้าที่พี่ตุ๊กตา และครอบครัวเรา รักและนับถือ เปรียบเสมือน ญาติ จริง ๆ
น้าอั๋น มาอยูที่บ้านพี่ตุ๊กตา เป็นสิบ ปีแล้ว และก็เป็นผู้ชายคนเดียว ที่คอยดูแล ที่บ้าน
เฝ้าบ้าน ซ่อมแซมทุกอย่างในบ้าน น้ำท่วม พาแม่ไปหาหมอ เรียกว่า จะทำให้ทุกอย่าง...
เมื่อเช้าวันเสาร์ น้าอั๋น ขี่มอร์เตอร์ไซร์ ไปบ้านพ่อ..พี่ตุ๊กตา ตามปกติทุกเดือน จะไปรับเงินเดือนมาให้แม่ที่บ้าน.....หลังจากกลับมา้บ้าน น้าอั๋น...ก็นำเงินมาส่งให้แม่ แล้วบอกว่า วันนี้ร้อน....
ขอขึ้นไปนอนข้างบน เปิดแอร์ดีกว่า....ระหว่างนั้น ก็ราว ๆ เที่ยง ข้าวกลางวันก็ยังไม่ได้ทาน
แต่ก็เป็นเรื่องปกติ เพราะว่า น้าอั๋นก็จะเป็นของแกแบบนี้ แกชอบนอนเงียบ ๆ ถ้ามีคนอยู่ข้างล่าง
ดูทีวี หลานเล่นกันเสียงดัง แกเลยไปนอนข้างบน....
ซึ่งห้องนอนนั้นก็เป็นห้องนอนเก่าของพี่ตุ๊กตา นั่นเอง.....
หลังจาก น้าอั๋น ขึ้นไปนอนแล้ว ก็ไม่มีใครเอะใจอะไร พอถึงเวลา เย็น แม่ก็จะให้น้าอั๋นไปตลาด
ซื้อกับข้าวมาทำอาหารเย็น....ให้หลานสาวตัวเล็กไปเรียก ก็ไม่ยอมลุก ไม่ยอมตื่น....
น้าอีกคนเลยต้องไปปลุก.....พอขึ้นไป ก็ต้องถึงกับ ช๊อค..........
น้าอั๋น นอนตัวแข็งไม่มีอาการตอบสนอง.....แม่ตกใจมาก....คงทำอะไรไม่ถูก เรียก เพื่อนบ้านมาช่วยดู
ก็ลงความเห็นว่า หมดลมหายใจแล้ว เลยแจ้ง 191
จากนั้น บ้านิช้านที่เมืองไทย ก็เป็นศูนย์กลางไทยมุงไปโดยปริยาย......ตำรวจ เจ้าหน้าที่พิสูจน์ ศพ
เจ้าหน้าที่เอะไร ต่อมิอไรก็มากันเต็มบ้าน....
น้า ๆ ก็
โทรแจ้ง ญาติของน้าอั๋นให้ทราบ ทุกคน....ก็มาพรอ้มกันที่บ้าน....บวกกับไทยมุง แม่บอกว่า เป็นร้อยคนเชียวแหละ......
สรุปจากการตรวจพิสูจน์ศพ......เป็นอาการ หัวใจวาย......ญาติ น้าอั๋นไม่มีใครติดใจอะไร เพราะว่าทุกคน รู้จักกันเป็นอย่างดีว่า น้าอั๋นเป็นคนดี.....คงจะหมดลมไปเอง........
แม่บอกว่า เสียดาย ไมได้...ร่ำได้ลา สั่งเสีย หรือดูใจ ป้อนข้าป้อนน้ำกันเลย.....
น้าอั๋นเป็นอิสลาม ต้องทำพิธี ฝังศพ ใน 24 ชั่วโมง.....
จากนั้น ที่บ้านพี่ตุ๊กตา ก็ทำบุญ 7 วัน ให้น้าอั๋น.....และ เพื่อความสบายใจของทุกคนในบ้านด้วย
เกิดมาก็ไม่เคยมีใครมาตายในห้องอย่างนี้.....
พี่ตุ๊กตา เป็นห่วงแม่มากมาก....มีน้าสาว กับหลานสาวอีก 2 คน อยู่กันแต่ผู้หญิง
คืนแรก ไม่ได้นอนกันเลย.....
พอคืนที่ 2 แม่ก็บอกว่า ต้องเป็นหลักให้ที่บ้าน บอกว่าพากันขึ้นไปนอนในห้องนอนนั้นแหละ
จะได้ชิน....แต่ก็นอนกันไม่ค่อยหลับ.....
เฮ้อ....สงสารคนที่บ้านจังเลย.....
พี่ตุ๊กตา ทำอะไรไม่ได้ อยู่ทางนี้ ได้แต่คอยโทรถามแม่ว่าเป็นอย่างไรบ้าง นอนหลับรึเปล่า.....
แม่ก็บอกว่า หลังจาก ทำบุญ ก็ค่อยดีขึ้น...แต่ก็ยังนอนไม่ค่อยหลับอยู่ดี........
คงต้องใช้เวลาพักใหญ่ ๆ น๊ะแม่น๊ะ........
ขอให้ดวงวิญญาณ ของน้าอั๋น ไปสู่สุขติ.....เกิดชาติหน้า ขอให้มาเป็นญาติ กันจริง จริง.....
ขอจบแบบเศร้า ๆ ล๊ะกันน๊ะวันนี้......
| Create Date : 13 มีนาคม 2550 |
| Last Update : 13 มีนาคม 2550 10:07:00 น. |
|
12 comments
|
| Counter : 1645 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: Roslita (ยีนส์ค่ะ) (roslita ) วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:11:21:04 น. |
|
|
|
โดย: jeakja วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:15:16:12 น. |
|
|
|
โดย: Malee30 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:15:31:23 น. |
|
|
|
โดย: เที่ยงตรง วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:0:00:08 น. |
|
|
|
โดย: นนนี่ (bluecomet ) วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:5:53:42 น. |
|
|
|
โดย: สาวเขียน วันที่: 15 มีนาคม 2550 เวลา:7:10:34 น. |
|
|
|
โดย: shnkitty วันที่: 17 มีนาคม 2550 เวลา:1:55:47 น. |
|
|
|
โดย: nootip (Nongtip ) วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:15:48:57 น. |
|
|
|
โดย: กุ้ง Iwant2Believe (Iwant2Believe ) วันที่: 23 มีนาคม 2550 เวลา:8:59:40 น. |
|
|
|
|
|
|
|
ส่วนความเสียใจ เดี๋ยวก็จะผ่านไปครับ ถือว่าเป็นเครื่องเตือนใจว่า เราควรใช้ทุกเวลาให้คุ้มค่า ก่อนที่เวลาของเราจะหมดดีกว่าครับ