หยุดทีหนึ่งกะนอนอย่างเดียวคะ ไม่ได้มาอัพ Blog

มาแล้วก็แปะหลายเรื่องเลยน๊ะ



เมื่อวันเสาร์เลิกงาน เสร็จก็ไป Hoother กัน

เป็นร้านที่มี พวก ปีกไก่ทอด บาร์ ผับ อะไรทำนองเนี๊ยะ

ที่เรามากันเนี่ย มันมีที่มาอ่ะ มาเป็น Spy เช่นเคย

ร้านนี้ พนักงานเป็นสาว ๆ ใส่เสื้อกล้ามบาง ๆ ประจำร้านสีขาว

กางเกงขาสั้นจุ๊ด....สีส้มแปร๊ด....ที่บาดตาบาดใจเราเนี่ย

สาว ๆ เค๊ามีหน้าอกเบิ้ม...เบิ๊ม...กันทุกคน

ถึงว่าหนุ่ม ๆ ชอบมานั่งกินเบียร์กับพวก Wings กันที่นี่

คราวนี้เรามาแค่กิน และก็ดื่ม ไม่มีอะไรมากคะ

ได้ค่าจ้างคือจ่ายค่าอาหาร ค่าเครื่องดื่มคืนเท่านั้นเอง

เปรียบเสมือน กินฟรี แค่ โทรมาถามร้านว่าเปิดกี่โมง

เวลาเข้าร้าน ใครมาต้อนรับ ต้องจำชื่อด้วยนา

รูปพรรณสัณฐานทั่วไป ห้องน้ำเป็นอย่างไร บาร์ พนักงาน

 เหมือนอย่างเคยทุกอย่างคะ  งานนี้ก็อิ่มกลับบ้านซิคะ







วันอาทิตย์ เลิกงาน โจอี้ชวนมาทานอาหารอิตาเลี่ยน

เปิดใหม่ใกล้บ้าน ชื่อ ร้าน Sweet bell

อาหารอร่อยมากเลย ราคาก็ไม่แพงมาก

บริการเครื่องดื่มตัวเอง นั่งสบาย ๆ

เผอิญ เจอเพื่อนโจอี้ที่ทำงานเดียวกัน

มานั่งทานอาหาร เลยชวนกันมานั่งโต๊ะเดียวกัน

เค๊าชวนเราก่อนน๊ะ ตามมารยาท ไม่มีการลากโต๊ะ

มานั่งด้วยกันแบบเนี๊ยะ ฝรั่งเขาถือเป็นเรื่องส่วนตัวมักมัก



ก็มีเพื่อนของโจอี้ ชื่อ Terri พร้อมสามี และมีอีกคู่หนึ่ง

จำชื่อไม่ได้อิอิ อีกหนึ่งคู่ แต่อายุอานาม ก็เลข 5 ขึ้นไปอ่ะคะ



ไอ้เราก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกับพวกฝรั่งแปลกหน้า แต่เพือนโจอี้

คุ้นกันเพราะว่าไปงานเลี้ยงกับโจอี้เจอ เธอ บ่อย ๆ

เพือนโจอี้ กับเพื่อน รุ่นเดอะ  คงสนใจเรา ว่าเป็นคนเอเชีย

 มาแต่งงานอยู่ประเทศนี้  ก็ถามเราว่า เจอกันได้งัย

ไอ้เราก็บอกว่าเจอกันจากอินเตอร์เน็ต  เขาทำหน้าแบบ

จริงเร๊อ...แล้วก็ดำเนินการเป็นเป้า ให้เพื่อน โจอี้ ถามใหญ่

ถามว่าเมืองไทยเป็นอย่างไร โจพูดไทยได้มั๋ย

เรามาอยู่อเมริกานานรึยัง พอบอกว่าได้ เกือบ 3 ปี

เค๊าบอกว่า เราทำงานรึยัง เราก็บอกว่าทำแล้ว

เกือบ 1 ปี ชมเราว่าภาษาของเราใช้ได้ดีทีเดียว

(แอบเห็นโจอี้แอบยิ้มด้วยแหละ)

ไม่ดีได้งัย วัน วัน พูดไม่หยุดปาก ก็เป็นพนักงานขายนี่เนอ๊ะ



คำถามที่ฝรั่งเขาคิดกับคนเอเชีย มันมีมากมาย
แอบเอามาเล่าสู่กันฟังนะคะ

เห็นเป็นอีกแง่มุมหนึ่งที่พวกฝรั่งเขาคิดกัน



๑ ประเทศไทยใช้ภาษาอังกฤษกันรึเปล่า เราใช้ภาษาอะไรพูดกัน แล้วเราสามารถฟังพวกคนจีน
คนญี่ปุ่น ออกรึเปล่า

๑ทำไมเราถึงพูดภาษาอังกฤษได้ (อ๊ะ ฝึกซิจ๊ะ)

๑เวลาเราพูดภาษาอังกฤษ เรานึกถึงประโยคเป็นภาษาไทย หรือภาษาอังกฤษก่อน 
ก่อนจะพูดประโยคภาษาอังกฤษอ่ะน๊ะ(   เออ...เนอ๊ะ)

๑ทำไมเราถึงแยกแยะออกว่า คนจีน คนญี่ปุ่น เกาหลี สิงคโปร์ อะไรแถบเอเชีย
(ฝรั่งไม่สามารถแยกออกคะว่าประเทศไหน คนเป็นแบบไหน)

   ก็คงเหมือนพวกเราชาวเอเชียละมั๊ง ที่มองพวกฝรั่ง ก็คือ ฝรั่ง
มองไม่ออกว่า ใครมาจาก อเมริกา ใครมาจาก อังกฤษ หรือ ฝรั่งเศษ สวิส
งัยก็มองเหมือนกันหม๊ด

   คิดเอาเอง คงเหมือนกับเรามองพวกฝรั่ง พวกฝรั่งมองคนเอเชีย นั่นแหละ

๑ ประเทศไทย ปกครองแบบไหน มีประธานาธิบดีรึเปล่า เรบอกว่าเรามี พระมหากษัตริย์
เขาอึ้งอ่ะ

๑ ทางภาคใต้ ที่ถูกสึนามิ ตอนนี้เป็นงัยบ้าง มีคนไปเที่ยวได้รึยัง

๑เวลาที่เรากะโจ ติดต่อกัน ทำไมเราเข้าใจ ภาษาอังกฤษ ทำไมเราถึงรักกันได้ งง ม๊ะ

๑ อยากถามความเห็นของเราเกี่ยวกับ มุมมองที่เรามองอเมริกาเป็นอย่างไรมั่้ง ชอบม๊ะ
วิถีชีวิต แตกต่างกันมากมั๊ย

๑ ค่าเงินที่เมืองไทย กับค่าเงินดอลล่า แตกต่างกันมากมั๊ย

๑ เราเคยเรียนภาษาอังกฤษมาก่อนรึเปล่า

๑ เวลาที่เราฟังภาษาอังกฤษ ไม่เข้าใจ เราจะทำอย่างไร (ก็ถามโจอี้งัย)

๑ มีปัญหากับการทำงานมั๊ย เพราะว่าเราเป็นคนต่างชาติ

๑ สระ ภาษาไทยมีกี่ตัว  เวลาเขียน ยากม๊ะ เลยเขียนให้เขาดู อธิบายให้ฟังว่า
เรามี พยัญชนะ สระ มากมาย แตกต่างกัน เขาอึ้ง ทึ่งอีกแลีะ อิอิ

๑ เด็กที่เมืองไทย ต่างกับเด็กเมืองนอกมั๊ย โห....อันนี้ แตกต่างกันลิบเลยอ่ะคะ
ว่าม๊ะ

๑ เขาบอกว่า ถ้าเขาต้องไปอยู่ประเทศไทย เขาคงทำไม่ได้อย่างที่เราทำแน่นอน
เขาบอกว่าเราเป็นคนที่ปรับตัวได้เก่งมาก (ไม่เก่งได้เรอ๊ะ
จะอยู่งัยถ้าไม่พยายามเนอ๊ะ)

   เขาคงไม่สามารถเรียนรู้ภาษาอื่น เรียนรู้วิธี การหางาน 
และตบท้าย ขอบคคุณเราซะอีก ที่มาใช้ชีวิต ร่วมกับคนอเมริกา และก็ทำงาน
และพูดภาษาอังกฤษกับเขา

   เออ...งง ดีอ่ะ อย่างว่า ถามเป็นชุด ๆ โจอี้ก็ช่วยอธิบายให้อีกทอด
ดูเขาสนใจเรื่องราวของเราเอามากมาก หมายถึง
เรื่องราวคคนต่างชาติมาใช้ชีวิตในประเทศเขา

เหมือนถูกสัมภาษณ์ งานเลยอ่ะเนี่ย...แต่ก็รู้สึกภูมิใจ ที่ทำให้ฝรั่งอีกหลาย ๆ
คนได้เข้าใจนิสัยจริง ๆ ของคนไทย เข้าใจประเพณีต่าง ๆ ไม่มากก็ไม่น้อยแหละ



แล้ว Terri ก็ขอบอกขอบใจเราเป็นการใหญ่ ไอ้เรารึ
นึกว่าเรื่องอะไร ก็อาทิตย์ก่อน โจอี้ไปแก้ใขคอมพิวเตอร์ให้ที่บ้าน Terri
แล้วก็แบบว่า พวกฝรั่งเนี่ย ถือว่าวันหยุดเขาสำคัญ

เขาจะไม่ออกไปทำอะไรให้ใครง่าย ๆ ทีีสำคัญฟรีอ่ะคะ  โจอี้ก็แบบว่า ไม่คิดอะไร
ทำได้ เพื่อนกันก็ไปทำให้ Terri บอกว่า วันไหนเราหยุด
ตรงเสาร์หรือ

อาทิตย์ เขาจะพาเรากับโจอี้ไป dinner เป็นการขอบคุณ
(ถือเป็นเรื่องใหญ่เนอ๊ะ)



ทานกันอิ่มแล้วก็ Good Night กันไป

รู้สึกพรุน......ถูกยิงด้วยคำถาม  นี่ถ้าเป็นเมื่อปีแรก ๆ ที่มาอยู่เนี่ย
คงอึ้งกิมกี่ และก็ยิ้มอย่างเดียว
เอ....ตอนนี้เราไม่นี่นา....รึว่าภาษาอังกฤษดีขึ้นวุ๊ย

รู้สึึก กล้าพูดมากขึ้น ไม่อาย ไม่รู้สึกเขิน อืม....น่าคิด



เปลี่ยนเรื่องกิน ๆ มั่งดีฝ่า

วันนี้ตื่นแต่เช้า ตั้งใจมากจะทำน้ำสลัดกินหั๊ย จงได้

ตั้งแตต่มาเมกา มากินสลัดของพวกฝรั่งเนี่ย

ไม่อร่อยเอาเสียเล้ย....คิดถึงน้ำสลัดข้น ๆ รสชาดหวาน ๆ เปรี้ยว ๆ เค็ม ๆ

นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เรากินผักได้ง่ะ น่าตีเนอ๊ะ

วันนี้เลยทำซะ ได้อย่างใจนึก ตอนอยู่เมืองไทยก็เคย

หัดทำกับน้า สูตรนี้อร่อยอย่าบอกใคร






ถ้าต้องการสูตร คลิกที่รูปเลยนะคะ



มื้อเย็น ทำห่อหมกด้วยแหละ





จบด้วยอาหาร เรียกน้ำย่อย ไปแล้วค่ะ ง่วงนอน

คิดถึงทุกคนนะคะ



 

Create Date : 16 มีนาคม 2549
Last Update : 16 มีนาคม 2549 21:32:19 น.		14 comments
Counter : 4000 Pageviews.
Share to Facebook Tweet