กลับเมืองไทยด่วน.........พ่อเสีย

           เมื่อวันพฤหัส ช่วง
สองทุ่ม กำลังขับรถกลับจากทำงาน สายโทรเข้า ต้นสายมาจากเมืองไทย ใจไม่ดี
คิดถึงแต่ว่า แม่จะเป็นอะไรรึเปล่า

รับสายไม่ทัน ซักครู่เดียว น้องเขยที่อยู่ Dallas  โทรเข้ามา พอดีหาที่จอดรถ
รับสาย น้องบอกพี่ตา โทรกลับบ้านด่้่วน เอาแล้วซิ มือไม้สั่น กดเบอร์ไม่ถูก
นั่งทำใจอยู่ซักเดี๋ยว รีบขับรถกลับให้ถึงบ้านก่อนด่ีกว่า อย่างน้อย มีพี่โจ
อยู่ข้าง ๆ

        พอถึงบ้าน ก็รีบโทรกลับบ้านที่เมืองไทย
แม่รับสาย ใจชื้นขึื้นมาหน่อย  แม่บอกว่า พ่อ ตอนนี้อยู่ห้อง ICU
อ๊าว....แม่บอกว่า พี่สาว (คนละแม่) เอาตัวพ่อส่งโรงพยาบาล  สรุปว่าวันนั้น
ไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับพ่อ เพราะว่า แม่ยังไม่ได้ไปเยี่ยมเหมือนกัน  พ่อ
กับแม่ หย่า ขาดจากกัน

นานมากแล้ว แต่มาเมื่อ ซัก 10 ปีหลังมานี่ พ่อดีกับแม่มาก
ให้เงินเดือนแม่ใช้ทุกเดือน ไม่เคยขาด แม่ก็คอยตำน้ำพริกแกง ส่งอาหารแห้งไปให้พ่อ
เปรียบเสมือน เป็นเพื่อน กัน แต่อยู่ด้วยกันไม่ได้

      แม่บอกว่า จะไปเยี่ยมพ่อ แล้วจะส่งข่าวมาบอก
จากนั้นก็ไม่ได้โทร  รอจนเช้า ของอเมริกา ก็หัวค่ำของเมืองไทย ถามแม่
แม่บอกว่าไปเยี่ยมพ่อมาแล้ิว พ่ออาการโคม่า หมอบอกว่า ไตวายเฉียบพลัน
ความดันขึ้นสูงมากผิดปกติมาก ถ้าจะรักษา ต้องฟอกไต พี่สาวก็ถามคุณหมอว่า ถ้าฟอกไต
ต้องเสียเงินเท่าไหร่ แล้วจะหายดีขึ้นรึเปล่า หมอบอกว่ารับรองไม่ได้ ถ้าฟอกคราวนี้
ก็ต้องฟอกอีกทุก ๆ เดือน ฟอกไตครั้งนี้ หลักล้านขึ้น โอ้ ตาย ๆ แต่พี่สาวบอกว่า
ถ้าหมอบอกว่าพ่อจะหาย พี่สาวจะยอมเสียเงินฟอกไตให้พ่อ แต่หมอบอกว่า คนไข้อายุมากแล้ว
ไม่รับรอง แล้ว หากว่า ไม่รับการฟอกไต ขอให้เรียกญาติ มาให้พร้อม เพราะว่า
คนไข้อาการไม่ดีเลย

       ตอนโทรคุยกับแม่ก็ราว ๆ สองทุ่มที่เมืองไทย ก็
แปดโมงเช้าในอเมริกา สรุปว่า ก็ไปทำงานก่อน เดี๋ยวค่อยโทรอีกครั้งถามข่าวพ่อจากแม่
ตอน เช้าที่เมืองไทยดีกว่า

       ในวันศุกร์ หลังจากที่โทรคุยกับแม่
ตอนแปดโมงเช้า ก็ใจไม่ค่อยดี แม่บอกว่า พ่อดูแล้วคงไม่ไหวแล้ว
แม่บอกว่าให้เตรียมตัวไว้ด้วยเผื่อ พ่อเป็นอะไรไป เราจะได้กลับมาเมืองไทย ตอนนั้นรู้แต่ว่า พูดไม่ออก มันจุก ๆ
ทำงานไม่เป็นทำงาน พอตกบ่าย ๆ ใจก็คิดถึงแต่พ่อ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร อยู่ ๆ

ก็ยกมือขึ้นไหว้ แล้วก็บอกว่า หากพ่อจะไป พ่อก็ไปเลย ไม่ต้องเป็นห่วงลูก
หลับให้สบาย อย่าทรมารอยู่ ICU อยู่ทางนี้สบายดี เลี้ยงตัวเองรอดแล้ว
ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง ถ้าพ่อจะไป ก็ให้หลับให้สบาย หากได้เกิด
ก็อยากจะขอให้ได้มาเกิดเป็น พ่อ เป็นลูกกันอีก

          พอตก หกโมงเย็น ของอเมริกา
ก็ หกโมงเช้าที่เมืองไทย มีสายโทรเข้าจากเมืองไทย คิดอยู่แล้วว่า
ต้องเป็นข่าวพ่อแน่นอน พอรับสาย

 แม่บอกว่า ตา พ่อเสียแล้วน๊ะ เมื่อคืน ตอน ตี 1 กว่า ๆ  นึกอยู่ในใจ
นั่นก็ราว ๆ เวลาที่เรายกมือไหว้ นึกถึงพ่อนี่นา เล่าให้แม่ฟัง แม่ก็บอกว่า

พ่อเขาคงรับรู้แล้วว่า บอกให้เขาไป เขาก็หลับไป อ้ันนี้ก็แปลก
แต่มันก็เกิดขึ้นจริงกับเราเอง

         เราพึ่งกลับเมืองไทยไปเมื่อเดือน
สิงหาคม ปีที่แล้วนี่เอง ที่กลับก็เพราะว่า พ่อนั่นแหละ เขาโทรตามกลับ
ไปจัดการเรื่องทรัพย์สิน ที่เขาจะจัดการโอนให้ พี่สาว พี่ชาย แล้วก็เรา ไม่คิดว่า
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้คุยกับพ่อจริง ๆ ก่อนกลับ พ่อให้พระเลี่ยมทองมาองค์หนึ่ง
ยังแอบถามพ่อว่า พ่อ มีแต่พระ ไม่มีสร้อยสีทอง ๆ ให้ลูกบ้างเหรอ พ่อหัวเราะ
บอกไม่มีแล้ว  หกเดือนหลัง ไม่คิดว่าพ่อจากไปไม่มีวันกลับ
ถึงเราสองคนจะเป็นพ่อลูกที่ห่างเหิน กัน แต่ คิดว่าพ่อ คงรู้ว่า เรารักพ่อมาก
ไม่แพ้ที่รักแม่เลย

         รีบหาตั๋วกลับเมืองไทย เร็วที่สุด
ได้ออกจากอเมริกา วันจันทร์ ถึงวันอังคาร  ค่ำ ๆ แม่บอกว่า ทำพิธี
สวดพ่อถึงวันอังคาร วันพุทธ จะเผาพ่อ

แม่บอกว่า ยังไงขอให้มาทันเผาพ่อน๊ะ นี่ก็รีบหาตั๋วแบบด่วนมากแล้ว
ไม่ได้ไปสวดศพพ่อ ซักคืน แต่ก็ยังดีที่ได้ไปทันเผา ตั๋ว ก็แพงมากกกกกก

หาได้ แบบด่วน $2000 กว่า นั่งจาก Houston ไป  San Fran  จาก ซานฟราน ไป
ฮ่องกง  จากฮ่องกง ไป กรุงเทพ ฯ  ยังไงก็ไม่มีทางเลือก ได้ตั๋ว
ก็บุญแล้วน๊ะ 

     วันนี้ที่อัพเดทเป็นวันอาทิตย์กลางคืน พรุ่งนี้วันจันทร์
ก็คงออกเดินทางแล้วคะ เครื่องออก ราว ๆ 8 โมงเช้า  

ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเยี่ยมนะคะ

Create Date : 12 มีนาคม 2555
Last Update : 12 มีนาคม 2555 7:42:20 น.		24 comments
Counter : 1821 Pageviews.
Share to Facebook Tweet