วันนี้ทำงานตั้งแต่ 7 โมงเช้า.....ดีหน่อยอยู่ใกล้ที่ทำงาน
อยู่เมกาดีอย่างไม่ต้องแย่งกันขึ้นรถเมล์  ยิ่งอยู่ที่เท็กซัส
นี่ไม่ต้องพูดถึง เพราะว่าไม่เห็นรถเมล์เลย ส่วนมาก คนจะมีรถส่วนตัว เพราะว่า เทกซัส กว้างซะ....
พี่ตาไม่มีรถส่วนตัวกะเค๊า ตอนนี้มีรถใช้อยู่คันเดียว แบ่งกันกับ โจอี้.....
สองคนสามีภรรยา......ตอนนี้น้ำมันแพงขึ้นเกือบ 3
เหรียญแล้ว.....แต่ไม่ค่อยเท่าไหร่ พี่ตาสามารถขี่จักรยานไปทำงานได้อยู่แล๊น.....
5  นาทีก็ถึง แต่ว่า รอ้นอ่ะ
ร้อนถึงร้อนที่ซู๊ด........เท็กซัสร้อน....กว่าเมืองไทยน๊ะ....แดดแรงจัด.....



    เลิกงานเดินหาผักมาแกงส้ม ไ้ด้ผักมาอย่างเขาเรียกว่าผักอะไรไม่รู้
แต่เรียกเองว่าผัก ป๋วยเล้ง อ่ะเอามาแกงส้ม เดี๋ยวค่อยอวดแกงส้มตอนท้าย ๆ ล๊ะกันน๊ะ



    ออกมานั่งรอ โจอี้มารับ.......เจอกับกัญ.......กัญคนไทย 
ที่ได้รู้จักกันเพราะว่าเป็นลูกค้า อิอิอิ.........   วันนี้ได้คุยกันเป็น ๆ
ซะที..........แบบว่าเวลาทำงานนี่ไม่มี่เวลาคุยกันคะ....เลิกงานแล้วก็เลยได้มีเวลา
พอดีกัญมาซื้อของ เรียกแวะคุยกันยาว....



    กัญเป็นผู้หญิงเก่งทีเดียว......ตอนนี้เป็น Singer MOM...............



   วันนี้กัญ....ชวนเปลี่ยน งาน อยากชวนพี่ตาไปทำงานด้วยกัน.......เป็นงานง่าย.......... ๆ  
งานที่ว่าก็คือ  ติดรถโรงเรียน รับส่งนักเรียน...........

  เช้าก็นั่งรถไปรับเด็กตามบ้าน ถ้าเด็กเล็กก็จูง
หรืออุ้มไปส่งขึ้นรถ......พอถึงโรงเรียน ก็ส่งเข้าโรงเรียน..........

  งานแค่เนี๊ยะ เสร็จก็กลับมาบ้านได้ รอเวลาโรงเรียนเลิกก้ไปทำงานอีกรอบ....  เริ่มต้นที่7.50 เหรียญ 
มีประกัน  และมีงานให้ 40 
ชั่วโมงต่ออาทิตย์...........เข้าท่าดีม๊ะ..........โรงเรียนปิด      ได้หยุดงาน
แต่ไม่มีเงินจ่ายน๊ะ.....

  ดูซิ บทจะมีงานง่าย ๆ ก็ง่ายซะเหลือเกิน.....



     นึกถึงเมื่อปีก่อน หางาน
ทำไม่ได้............หาแล้วหาอีก......สมัครร้านอาหารไทยยังไม่รับเลย.........อย่างที่เคยเล่าให้ฟัง.........คนไทยด้วยกันนี่แหละ....ไม่ช่วยกัน....เลยเป็นแรงฮึด....สู้...สู้...สมัครงานกับฝรั่ง รู้แล้วรู้รอด....จนมาได้งานที่ทำอยู่ทุกวันนี้....ถึงจะเป็นงานไม่ได้ดีเด่.....แต่ก็สามารถมีเงินเป็นของตัวเอง......ส่งให้แม่ใช้ที่เมืองไทยสบาย
ๆ ....ภูมิใจจะตายเนอ๊ะ......



   แต่ทำหยิ่ง..........บอกว่าคงยังไม่อยากเปลี่ยนงานตอนนี้......
เพราะ่เหตุผลที่ว่า
ตอนนี้มีรถอยู่คันเดียว...........และที่โรงเรียนที่ว่าอยู่ไกลจากบ้าน
ต้องมีรถ.....เอาไว้มีรถอีกคันหนึ่งแล้วค่อยว่ากัน.........(แน๊ะ ทำหยิ่ง...) จริง
ๆ อยากไปอยู่ แต่ว่างานนี้ที่ทำอยู่ก็อยู่ตัวแล้ว..........ได้ Full time
Job แล้ว ทุกอย่างกำลังดี
ถึงจะเหนื่อยหน่อยก็ทำมาได้ตั้งเป็นปีแล้วนี่นา...........ได้เงินขึ้นทุก ๆ 6 เดือน
(ถึงขึ้น กะจึ๋ง หนึ่งก็เหอ๊ะ)    แถมยังอยู่ไกล้บ้าน.....
ขี่จักรยานมาก้ได้ ไม่เปลืองน้ำมันอีก........



     กัญ ...บอกว่าไม่เป็นไร
อยากทำเมื่อไหร่ก็บอกจะพาไปสมัคร............ใจดีจัง คนไทยต้องอย่างงี้ซะน่า.....









  




        





          มุมอาหาร.......



             
วันนี้ ก่อนกลับ ก็สำรวจราคาของถูกประจำวัน.....วันนี้
ได้ซื้อหมูราคาถูกมาอีกแล๊ะ.....

     97 เซนต์ / 1 lb
ซื้อมาแพคหนึ่งก็ ราว ๆ เกือบ   6  lb 




         




         
ชอบเนื้อหมูแบบนี้อ่ะคะ ติดมันนิดหน่อย.....เพิ่มใขมันให้พุงโจอี้ดี กุริกุริ

     หมูติดมันแบบนี้ทำอาหารนุ่มดีนะคะ เนื้อล้วน ๆ
บางทีก็ทำให้แข็ง กระด้างเหมือนกัน ไม่รู้ซิชอบเพราะว่า

     ราคามันถูกกะตังในกระเป๋าด้วย....คริ คริ 

     ซื้อมาเสร็จสรรพ เอาแบ่งใส่ถุงเล็ก ๆ พอแต่ละมื้อ
เอาเข้าแช่ช่องแข็งซะ.....









         




         
กับข้าวไทยเลี้ยงซะมีวันนี้ คือ





         




          ทำง่าย รวดเร็ว 
.....เฮ้อ.....เมื่อไหร่จะสอน ซะมี กินข้าว กับกับข้าวเป็นซะที......

     โจอี้ ...เวลาทาน
มักไม่ค่อยทานข้าว.....เล่นกับข้าวเพรียว ๆ
........ซะงั้น.....ไอ้เราต้องทานกับข้าวสวยร้อน ๆ

     อย่างว่า เราคนไทย
ทานข้าวเป็นหลัก....ฝรั่งไม่ได้ทานข้าวเป็นหลักเหมือนเรา..........

     นี่แหละเค๊าว่า 
แต่งงาน......อย่าคาดหวัง....ว่าคนที่เราจะแต่งงานด้วยเค๊าจะเปลี่ยน...........

    
เพราะฉะนั้น.....แต่งงานแล้วก็อย่าคาดหวัง......ในการเปลี่ยนนิสัยเค๊านะ........(อู๊ย...บ่นอารายวุ๊ย)









   




     แกงส้ม ผักอะไรไม่รู้ แต่พี่ตาเรียกเองว่า
ผักป๋วยเล้ง......ตั้งใจลดปริมาณ ไขมันซะหน่อย พักนี้อ้วนจัง

     ไอ้แกงส้มเนี่ย
ไม่ค่อยมีไขมันหรอ๊ก......แต่ไอ้ที่ ขะเหมือบ...กับ แกงส้มเนี่ยอ่ะซี่่.......(หมูกรอบ)
ฮี่....ฮี่.....



     ไปก่อนนะคะ.........นอนหลับฝันดี...........