หายตัวไป ประมาณ 1 เดือน ครึ่ง
เพื่อไปรับศึกหนักกับการไปเข้ารับการเรียน และ อบรม จาก School of Retial
Management  จาก บริษัทที่ทำงานอยู่

ตอนนี้ สอบเสร็จ ประกาศผลออกมาแล้วว่า ผ่าน เรียบร้อยคะ ดีใจจัง
เพราะว่า 6 อาทิตย์มานี่ ไมได้ เข้าบล๊อค ไม่ได้คุยกะใคร แม้แต่คุณสามี โจอี้ก็

แทบจะไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะว่า ไปเรียน
แล้วก็ต้องมาทำความเข้าใจ เพราะว่า เขาพูดไวเหลือกิน ถ้าไม่กลับมาทบทวน
คงสอบไม่ผ่านแน่แน่

จึงเป็นสาเหตุให้ห่างเหินสามีไป 6 อาทิตย์

          
แต่วันนี้เป็นวันที่เหมือนยกภูเขาออกจากอกไปแล้วคะ พี่ตาสอบเสร็จ
แล้ววันนี้ก็ได้รับประกาศนียบัตร เรียนจบหลักสูตรเรียบร้อยโรงเรียนฝรั่งแล้วจ๊า.

กว่าจะผ่านมาได้
เลือดตาแทบกระเด็น....ไม่ใช่ของง่ายเลยน๊ะเนี่ย...แค่ภาษาก็ทำให้อิชั้นงง อยู่แล้ว
นี่ยังต้องเรียนแล้วต้องสอบ แล้วต้องผ่านด้วย....

มันเหมือนเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัย เมื่อ
สิบกว่าปีกก่อนโน๊น....เออ....ใคร ๆ ก็รู้หม๊ด ว่า แก่อ่ะ ไม่เป็นไร รับได้
ถึงแก่แต่ก็ยังมีกึ๋น 55555555555555

         วันนี้
เขามีพิธีมอบใบประกาศ หลาย ๆ คนก็พาครอบครัวมา พาพ่อแม่ หรือ สามี ภรรยา
มาร่วมงานด้วย แต่โจอี้ติดงานจริง ๆ มาไม่ได้

แต่ก็ไม่ใช่งานใหญ่โต แต่เป็นความรู้สึกที่ใหญ่โตสำหรับ พี่ตาคะ
เพราะว่า คนไทย ตัวเล็ก ๆ อย่างเรา สามารถเข้าร่วมกิจกรรม และสามารถมายืน ณ จุดนี้
ซึ่ง

หลาย ๆ คนก็ยังไม่ได้มาสัมผัส แต่เราสามารถมาได้ถึงตรงนี้
ภูมิใจตัวเองเป็นที่สุดคะ จากเมื่อก่อน ภาษาอังกฤษ ไม่เอาถ่าน เรียนตกก็เคยอิอิ

แต่พอมีใช้ชีวิตจริง ๆ ต้องทำเพื่อความอยู่รอด ต้องทำเพื่อ
ไม่อยากเป็นพนักงานเล็ก  ตลอดชีวิต ทำให้มีความมุมานะ
หาทางส่งตัวเองให้หน้าที่การงานเจริญ

ขึ้น จะได้ไม่ต้องทำงานหนักมาก ใช้สมองที่ร่ำเรียนมาซะบ้าง ซึ่ง
หลังจากวันนี้ไป เรียนจบ Management แล้ว
กลับไปเป็นหัวหน้าคนแล้ว ต้องเปลี่ยน

ทัศนะคติตัวเอง เราเป็น Leader ไม่ใช่
เป็นคนที่รอรับคำสั่งต่อไปแล้ว มีงานเอกสารที่ต้องทำมากมาย ใช้สมองมากกว่า
ใช้แรงงานถึกเหมือนเคย อิอิอิ

ทำงานที่อเมริกา หนักหนาจริง ๆคะ

         
รูปที่รับใบประกาศนียบัตร ไม่ได้ถ่ายด้วยกล้องตัวเองเลยคะ พอดี ทางบริษัทเขา
ถ่ายไว้ แล้วจะส่งมาให้ทีหลัง เลยไม่ได้กังวลว่าจะไม่มีรูป แต่คงไม่มีมาลง



บล๊อคให้ดูในวันนี้ แต่ถ้าได้รูปมาเมื่อไหร่ จะรีบมาลงให้ แม่ที่บ้าน กับหลาน ๆ
น้อง ๆ ได้ปราบปลื้ม ไปกับเราด้วยแน่นอน  แต่วันนี้ ได้ใบประกาศนียบัตรมาอวดคะ

สด ๆ ร้อน ๆ วันนี้ 7 พฤศจิกายน 2551  นี่เป็นของขวัญ
วันเกิดที่มอบให้กับตัวเองคะ นั่นคือความมานะ อุตสาหะ ใบนี้ไม่ได้มาง่าย ๆ
ต้องใช้กำลังภายใน

มากมายคะ อิอิอิ  ชื่อเช๊ย....เชยเนอ๊ะ....แต่ภูมิใจคะ

        พรุ่งนี้ ต้องไปที่
Stoe ใหม่ ไปพบ New Boss
จะเริ่มงานวันจันทร์ ในตำแหน่ง ADM 
ผู้ช่วยผู้จัดการแผนกไปพลาง ๆ ก่อน  คงต้องไปเริ่มเรียนรู้ เพื่อน

ร่วมงานใหม่ ๆ นายใหม่ ๆ แต่ก็ไม่น่าเป็นห่วง เรามันคนง่าย ๆ 
เข้าได้กับทุกคน มิมีปัญหา ทำงานอย่างเดียวให้ดีที่สุด......

      พรุ่งนี้เช่นกัน
มีเวลาจะไปเที่ยว เทศกาล เรอเนอซองท์ ตามรอยน้องนก ซะหน่อย หวังว่า
พรุ่งนี้อากาศคงเป็นใจ ไม่ร้อน ที่ Houston
ตอนนี้ก็ไม่ค่อยร้อนมาก

เท่าไหร่ 

        
จากประสบการณ์ เรียนรู้งานในครั้งนี้ ทำให้รู้ว่า การมีเื่พื่อน ที่ดี
ก็ทำให้เราประสบผลสำเร็จ เพราะ่ว่า เพื่อน ๆ ที่ไปอบรมด้วยกัน เค๊ารู้ว่า
ภาษาอังกฤษ

กะพี่ตานี่ ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ มีอะไรเค๊าจะพยายาม อธิบาย
ให้เราเข้าใจมากยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นภาษาขอเขา แล้วเพื่อน ๆ ก็บอกว่า
เค๊าเป็นพี่ตาก็คงทำไม่ได้

อย่างนี้ ไปอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ต้องเรียนภาษา และ ต้องอบรม
เรียนรู้งานใหม่ ๆ เค๊าบอกว่า ยากสำหรับเขามากมาก เขาก็เลยพยายาม ช่วยเหลือพี่ตา

กันอย่างเต็มที่  ทั้งนี้ก็ต้องขอขอบคุณ Phillis
เป็น เทรนนิ่ง ประจำตัว ของแผนกพี่ตา คือ แผนก Deli
และขอขอบคุณ เพื่อน ๆ ที่ช่วยเหลือ เราจนสามารถ

สอบผ่าน ประสบผลสำเร็จ และได้ใบประกาศนียบัตร
มาภาคภูมิใจอย่างนี้ และทำให้ชีวิต คนไทยตัวเล็ก ๆ คนนี้ได้ยืนอยู่ในระดับหัวหน้า
เสมือนพวกฝรั่ง

ได้เป็นผลสำเร็จ

  การได้เพื่อนดี
ก็เป็นศรีแก่ตัวด้วยประการชะนี้เอง.................

Create Date : 08 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 8 พฤศจิกายน 2551 8:37:02 น.		13 comments
Counter : 1253 Pageviews.
Share to Facebook Tweet