พาสาวไหมไปแอ่วงานพืชสวนโลก....เหนื่อยชะมัด แต่มีความสุขจริง จริ๊งงงง

วางแผนมาหลายวันว่าจะไปแอ่วงานพืชสวนโลก แต่หนักใจเพราะช่วงนี้พ่อสาวไหมไม่ว่างเลย ต้องเร่งงานทั้งวันทั้งคืน ทำไงดีน้อ จะเอารถเข็นคาเมร่าไปก็หนักจริงๆ เมื่อวานตอนกลางวันเลยไปเดินโรบินสันถอยก้านร่มบราวน์ฟาร์มมา เห็นน้าแนนแม่พี่นาโนและเจ้าแฝดบอกว่าล้อดีมาก ลื่นปรี๊ดๆ

เมื่อวานตอนเย็นแว๊บออกจากที่ทำงานตอนบ่ายสี่โมง 10 นาที ไปรับสาวไหมจากเนิส เออ พี่แมวบอกว่าวันจันทร์พี่แหมไม่มาเนิสแล้วนะ เพราะจะไปโรงเรียนอนุบาลแล้ว ว้า....สาวไหมก็เป็นสาวคนเดียวในเนิสสิเนี่ย แม่เหงาแทนสาวไหมจังฟ่ะ

พอรับสาวไหมออกจากเนิสก็ขับไปสนามกีฬา 700 ปี กว่าจะจัดการเก็บของจำเป็นใส่กระเป๋า ล็อกรถ จับสาวไหมลงรถเข็น อ้อ...สาวไหมดูรถเข็นเขม็งเลย ของใหม่ อิอิ กว่าจะไปหาห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ก็เหนื่อยแทบแย่ เพราะหายากจริงๆ

ไปนั่งรถชัตเทิลบัส แม่หอบทั้งกระเป๋าใบใหญ่ รถเข็นก้านร่มของหนูแล้วก็ยังอุ้มหนูนั่งตักอีกนะ จะรอดไหมเนี่ย

รถรับส่งใช้เส้นทางวงแหวนรอบ 1 จากสนามกีฬา 700 ปี มุ่งตรงไปยังสี่แยกตลามรวมโชค สี่แยกตลาดสันทรายแล้วไปทางหางดง ใช้เวลาประมาณ 45 นาที สาวไหมก็หลับคร่อกๆ ไปนานแล้ว

ไปถึงงานก็เกือบหกโมง มืดแล้วอ่า เลยพาหนูนั่งรถเข็นเดินดูตามบูธต่างๆ ดูรูปไปเรื่อยๆ ละกันเน้อ




บูธนี่เก๋มาก เพราะมีน้ำตกที่ไหลมาที่ระหัดวิดน้ำแล้วมันจะไปทำยังไงก็ไม่รู้ ทำให้ฆ้องที่ตั้งเป็นวงข้างบนตีเป็นโน้ตสลับกันไป เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ เพราะมั่กๆ




สวนประเทศอิหร่าน


กำแพงของสวนเจ็ดริน สวยมากๆ แต่ไม่ได้เข้าไปข้างในเลย ขี้เกียจยกรถเข็นสาวไหม มีเสียงเพลงที่ดีดด้วยพิณเปี๊ยะคลอมาด้วย


กำแพงของสวนเจ็ดรินมีแต่คนมาถ่ายรูป สวยมั่กๆ


แวะสวนประเทศเคนย่า ตุ๊กตาน่ารักตั้งเต็มโต๊ะเลย


ยีราฟมากันเป็นฝูง


ลุงเฒ่านั่งเฝ้ายีราฟ



ผนังสวยเปรี้ยวปรี๊ด เลยจับสาวไหมนั่งถ่ายด้วย




แวะสวนประเทศโมร็อกโค ขนาดเห็นตอนกลางคืนนะ สวยมากกกกกก แต่แม่ไม่ได้ถ่ายมา เพราะมันมืดดดด ข้างในนี้บรรยากาศคล้ายอยู่ในกระโจม แต่แสงน้อยจัง ถ่ายลุงคนนี้กำลังดุนโลหะอยู่ สงสัยเป็นถาดใส่ของหรือเปล่าก็ไม่รู้


ลายสวยเนาะ


เครื่องแก้วสวยๆ


อลังการงานสร้าง เริ่ดหรูซ้า


อยู่ด้วยกันเยอะๆ นี่ก็สวยไปอีกแบบเนาะ



หนูเห็นน้ำพุแล้วตื่นตาตื่นใจมาก ร้องอุ๊ยๆๆ ตลอดเลย


หิวน้ำเหรอย้า


แม่ๆ นั้มๆ


สวนประเทศภูฐานมาแว้วววว เจ้าชายจะเสด็จมาวันไหนก็ไม่รู้ ถ้าสาวๆรู้นี่ สวนแตกแน่ๆ









หน้าสวนประเทศกัมพูชา ถอยหลังมาถ่ายไกลไปหน่อย สาวไหมคงคิดว่าจะถูกทิ้ง ร้องไห้เลย 555



ป้ายเหนือซุ้มเข้าสวนของประเทศจีน มีโคมแดงเป็นสัญลักษณ์


อาคารก็สวย


ไปคราวหน้า ถ้าไปกับพ่อด้วย แม่จะให้พ่ออุ้มหนูน้า จะได้เข้าไปเที่ยวในสวนจีนได้น้า ไหมน้า




ต้นไม้บนหลังเต่า








สวนประเทศเวียตนามจ้า


ดอกทิวลิปที่เริ่มเหี่ยววววว







สวนญี่ปุ่น รั้วสวยเชียว



ทางออกของสวนจ้า


ทางเข้าสวนญี่ปุ่น


สวนไผ่




อะไรเอ่ย....มันคืออะไรก็ไม่รู้จากสวนของกาตาร์ ประเทศนี้มีกระโจมใหญ่ไว้ให้นั่งพักด้วย มีชาให้ชิมด้วย แต่แม่ไม่ชอบดื่มชาเลยไม่ได้ชิม เห็นคนอื่นๆ บอกว่าอร่อย เดี๋ยวคราวหน้าต้องไปลองซ้าหน่อย


บ่ใช่ชาวกาตาร์ตัวจริงเน้อ เป็นน้องๆ อาสาสมัครนั่นแหละ แต่งตัวเป็นแขก เหมือนเชียว


สาวไหมได้ลงจากรถเข็นก็ร่าเริงมาก วิ่งทั่วกระโจมเลย มีพรมนุ่มๆ ปูด้วย ยิ่งชอบ


โพสท่าหน่อยน้า




ยิ้มร่าเลย คอยจะแงะของๆ เขาอ่ะ


ไอ้นี่แหละที่สาวไหมคอยแงะ






สวนเล็กๆ ในห้องน้ำ


สะอาดสะอ้านดีน้อ


เห็นระแนงไม้สีน้ำตาลเข้มแบบนี้ ตรงเข้าไปเลย ห้องน้ำแน่ๆ เข้าไปจะผ่านห้องน้ำผู้ชายก่อน แล้วตรงกลางจะเป็นห้องน้ำสำหรับคนพิการนั่งวีลแชร์ ใช้รวมกันทั้งหญิงชาย สุดท้ายถึงจะเป็นห้องน้ำผู้หญิง


สาวไหมในห้องน้ำ ติดแม่มากๆ สาวไหม จะทิ้งไว้ในรถเข็นหน้าห้องน้ำก็ไม่ยอม ร้องไห้จะเป็นจะตาย ก็ต้องหอบหิ้วกันเข้าห้องน้ำไปด้วย แล้วทีนี้ รองเท้าก็ดันไม่ใส่มาตั้งแต่สวนกาตาร์ เพราะหนูไม่ยอมใส่เลย

พอเข้ามาในห้องน้ำ แม่ก็ยักแย่ยักยันเพราะไหนจะต้องระวังกระเป๋าที่ใหญ่ วางบนที่พักน้ำ กล้องแขวนอยู่ติดประตู ไหนจะถอดกางเกงพร้อมๆ กับอุ้มสาวไหม กรี๊ดดดด ทำไมชีวิตมันยากเย็นยังงี้ฟะ

แต่สุดท้ายก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ออกจากห้องน้ำก็ทุ่มครึ่งแล้ว น้องๆ ไกด์ก็บอกว่ารีบขึ้นรถพ่วงนะคะ จะได้ไปส่งทางออกค่ะ สวนจะปิดแล้วค่ะ

ทีนี้ก็ต้องโกลาหนอีกรอบ ต้องรีบพับรถเข็นสาวไหมโดยด่วน รีบเก็บกล้องแล้วขึ้นรถพ่วงฟรี เย้ๆ

ระหว่างที่นั่งรถพ่วงฟรี ผ่านสวนสวยๆ อีกเยอะแยะเลย ไว้วันหลังมาอีกเนาะ ไหมเนาะ



สรุปว่า เมื่อคืนนั่งรถ shuttle bus มาถึงสนามกีฬา 700 ปีตอน 3 ทุ่มครึ่ง ขับรถกลับถึงบ้าน 4 ทุ่ม อาบน้ำ กินนม แม่แทบสลบ แต่สาวไหมยังคึก

เฮ้ออ รู้งี้ให้เดินให้เมื่อยดีกว่าน้อ จะได้สลบเหมือนแม่มั่ง


Create Date : 04 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 4 พฤศจิกายน 2549 20:02:55 น. 6 comments
Counter : 1779 Pageviews.

 
รูปสวยมาก ๆ เลย อยากไปเที่ยวบ้างจัง

จากที่เล่าก็พอเห็นภาพความพะรุงพะรังพอสมควร

เด็ก ๆ นี่คงเหมือน ๆ กันถ้าได้ไปเที่ยวแทนที่กลับมาจะเหนื่อยกลับคึกซะงั้น


โดย: iamlek IP: 58.136.117.20 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2549 เวลา:8:31:39 น.  

 
รูปสวยจริง ๆ ค่ะ สาวไหมเหนื่อยไหมคะ


โดย: ซิมเปี๊ยะกุน วันที่: 6 พฤศจิกายน 2549 เวลา:10:48:43 น.  

 
ตามสาวไหมไปเที่ยวด้วยคน

ใส่ยีนส์ด้วย เปรี้ยวจริงๆ เลย


โดย: ประมุขขวัญ วันที่: 6 พฤศจิกายน 2549 เวลา:12:13:03 น.  

 
สงสัยต้องไปถอยรถเข็นเหมือนสาวไหมให้อั่งเปาบ้างแล้ว ไม่รู้จะอุ้มไหวไหม๊เนี่ย


โดย: มอป IP: 222.123.85.91 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2549 เวลา:14:28:02 น.  

 
เก่ง

เอาลูกไปเอง

เก่งโคตรๆ

อยากได้ก้านร่ม ฮืออออ ลูกยังไม่มีรถเข็นนั่งเลยต้องใช้พลังแม่ กะเดินเอง หาที่มานพอนั่งได้ก็หนักๆทั้งน้านนนนนนน


เก่งจริงๆ
เอาลูกไปเองยังถ่ายรูปได้อีก
ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดานิหว่า





เจ๊เป็น...
ก๊วยเจ๋ง รึเปล่า...





ล้อเล่นน่ะ

src=https://www.bloggang.com/emo/emo6.gif>


รู้ว่าเป็นโอชิน...



โดย: ส้ม IP: 222.123.64.157 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2549 เวลา:23:21:20 น.  

 
รอชมรูปงานพืชสวนโลกจาก blog คุณnostalgia อยู่ค่ะ ไม่ผิดหวังจริงๆภาพสวยแจ่มงามมากๆ แล้วพาน้องสาวไหมไปได้ยังไงคะสองคน มีรถเข็นและกล้องอีกสารพัด สุดยอดเก่งจริงๆเลยค่ะ

เดี๋ยวปลายปีนี้ก็จะไปเที่ยวเหมือนกันว่าจะใช้รถเข็นก้านร่มนี่แหล่ะ ขึ้น shuttel bus ไม่รู้จะพะรุงพะรังหรือป่าว อยากไปเที่ยวช่วงเย็นๆแต่ก็กลัวว่าอากาศค่ำแล้วจะเย็นไปสำหรับลูกแล้วก็ยุงจะเยอะหรือป่าวก็ไม่รู้ งานนี้ต้องศึกษาแผนที่ดีๆซะแล้ว


โดย: JJH วันที่: 8 พฤศจิกายน 2549 เวลา:0:00:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

[NostalgiA]
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ใช้อินเตอร์เน็ทเป็นครั้งแรกประมาณปี 2541 สิ่งที่แรกที่รู้จักในอินเตอร์เน็ทคือ ICQ มันทำให้ได้น้องชายที่น่ารักมา 1 คน (ตามมาด้วยพ่อแม่อีก 1 ครอบครัว) ... ต่อมาเล่น pirch เป็น ติดงอมแงม เกือบทำให้เรียนไม่จบ ฮ่า.... จากโปรแกรมนี้ ทำให้ได้พี่สาวตัวสูงโย่งที่แสนดีมา 1 คน ได้เพื่อนที่เกือบจะเกินเพื่อนมา 1 คน ได้เพื่อนที่ดีและน่ารักอีกหลายสิบ...และได้พ็อกเก็ตบุ๊ก "แชตติดหนึบ คนติดเน็ท" มา 1 เล่ม (ใครไม่เคยอ่านก็เสียใจด้วย เพราะหาซื้อไม่ได้แล้ว ฮ่าๆ)

ต่อมาก็เข้าเว็บ pantip และก็วนๆ เวียนๆ อยู่แถวๆ เหลิมไทย BP จนแยกมาเป็นห้องกล้องก็แวะเวียนไปเรื่อง ไปจตุจักรด้วย (ไปหาของกินกับต้นไม้) กิเลศพอกพูนมากๆ ก็แวะห้องรัชดา กะไปหารถขับ (ก๊ากก พูดเหมือนมีตังค์เยอะ) ได้เพื่อนจากพันทิพเป็นร้อย ได้ศัตรูมาด้วย ทั้งๆที่กรูไม่ผิด ฮ่าๆ ...แต่ก็ดี ทำให้ได้รู้ว่าคนเราพื้นฐานจิตใจสันดานเดิมมันไม่เหมือนกัน ย่อมไม่สามารถเข้าใจอะไรที่คนบางคนเข้าใจได้ อธิบายให้ตายก็ไม่มีวันเข้าใจ โอวาทของพระพุทธเจ้าที่กล่าวว่าบัวมีสี่เหล่าจึงเป็นสัจธรรมที่เที่ยงตรงและแน่นอนที่ซู้ดดดด

พอท้องก็ห่างหายจากพันทิพไปอยู่เว็ปแปลน หลงเข้าบ้านท้องป่องท้องแฟบ ได้รู้จักเพื่อนดีๆ ที่นี่เกือบสิบคน แต่คงไม่สนิทกันเท่านี้หากไม่มีเรื่องราวของผู้หญิงโรคจิตคนหนึ่งที่แอบอ้างว่าเป็นแอร์โฮสเตสไฮโซ สวยเหมือนดาราฮอลลีวู้ด มีลูกครึ่งน่ารักน่าชัง....เพราะเธอคนนี้ทำให้เราได้คุยกับเพื่อนๆ คนอื่นๆ ในห้องลับ (taro mom and the chamber of secret)

และเพื่อนกลุ่มนี้นี่เองที่ทำให้จิตใจเราดีขึ้นมากมายในหลายครั้ง หลายสถานการณ์ ตั้งแต่ครั้งที่สาวไหมเป็นคาวาซากิ ไปจนถึงโครงการสั่งซื้อเตาอบ (ขนาด 300 ลิตร)

บล็อกแก๊งค์นี้ สมัครไว้นานเกือบๆ 2-3 ปีได้แล้วมั้ง แต่ไม่ได้เขียนซักที เพราะโง่ ทำไรไม่เป็น จนกระทั่งไปสอดรู้สอดเห็นไดของเพื่อนคณะวิจิตรศิลป์คนหนึ่ง (จริงๆ ก็ไม่ใช่เพื่อนเราหรอก แต่เรียนปีเดียวกันก็ตีขลุมว่าเป็นเพื่อนละกัน) เห็นแล้ว เออ...น่าจะเขียนอะไรมั่งวุ้ย

เลยพยายามสุดชีวิตที่จะตกแต่งบล็อกและเขียนบล็อก สุดท้ายก็เขียนจนสถิติขึ้นไปเกือบ 8 พัน บล็อกแก๊งค์ก็ปิดปรับปรุงและทำให้สถิติหายหมด ฮ่า....

เป็นคนนิสัยเสีย ไม่ค่อยชอบตอบกระทู้ที่ตัวเองตั้งและเวลามีคนมาคอมเมนท์ก็ไม่ค่อยชอบตอบ ทั้งๆที่ซาบซึ้งใจมากๆ กับคอมเมนท์ของทุกคน...ขอโทษด้วยนะคะที่เป็นคนโรคจิตเช่นนี้

แต่จะพยายามตอบสุดความสามารถค่ะ




search engine marketing company image link
free hit counter script
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
4 พฤศจิกายน 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add [NostalgiA]'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.