มาแล้วยังดีกว่ามาช้า มาช้ายังดีกว่าไม่มา
<<
เมษายน 2564
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
26 เมษายน 2564

[ชวนอ่าน] : โศกนาฏกรรมอำพราง : ทาคาโนะ คะสุอากิ

ใครสักคนเคยพูดว่า
“ช่วงเวลาแห่งความสุข มักผ่านไปเร็วเสมอ”
นัตสึกิ ชูเฮ นักเขียนหนุ่มประสบความสำเร็จจากยอดขายหนังสือ  “เปิดประตูสู่ชีวิตรื่นรมย์” และดังเป็นพลุแตกเพียงชั่วข้ามคืน เขาและคานามิ ภรรยา กำลังจะก้าวไปสู่มีชีวิตอันรื่นรมย์ในห้องพักสุดหรูจากน้ำพักน้ำแรงของเขา แต่กลับเกิดเรื่องไม่คาดคิดที่ทำให้ชีวิตครอบครัวของเขาต้องพังทลายลง


.
คานามิตั้งท้อง ประจวบเหมาะกับที่ยอดขายหนังสือของชูเฮตกฮวบหลังจากย้ายเข้าบ้านใหม่ ทั้งยังถูกระงับโครงหารหนังสือภาคต่อ รายได้ที่เขาตั้งเป้าเพื่อนำมาใช้เป็นค่าผ่อนบ้าน และค่าใช้จ่ายในครอบครัว กลายเป็นแค่เงินในฝัน และเขาอาจต้องกลายสภาพมาเป็นพนักงานกินเงินเดือนซึ่งค่าตอบแทนน้อยกว่าเงินเดือนภรรยาเสียอีก ความภาคภูมิใจในตัวเองคงเหลือเพียงอาณาจักร 3LDK แห่งนี้เท่านั้น เพื่อเก็บชีวิตความเป็นอยู่ ณปัจจุบันเอาไว้ ชูเฮจึงเลือกเก็บมันไว้และทิ้งชีวิตลูก ด้วยการเสนอให้คานามิทำแท้ง
.
คนที่ใจสลายที่สุดคือคานามิ ที่ไม่สามารถให้กำเนิดโซ่ทองคล้องใจออกมาได้ และเมื่อครอบครัวคือการตัดสินใจร่วมกัน เธอจึงยินยอมทำตามข้อเสนอของสามี 
และเหตุการณ์ประหลาดก็เริ่มเกิดขึ้นหลังจากนั้น...

.

.
วันหนึ่งระหว่างที่คานามิออกไปซื้อของข้างนอก ก็รู้สึกเหมือนผู้หญิงสวมชุดคลุมท้องคนหนึ่งเดินป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้กับเธอ แต่พอดูดีดีก็ไม่พบวี่แวว ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันนั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งมากดออดหน้าบ้าน พอชูเฮถามซักไซร้ไปก็เหมือนพูดกันคนละเรื่อง มีประโยคหนึ่งที่ถูกพูดย้ำๆ จากต้นเสียงคือ “ รู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นใคร!?” แต่พอเปิดประตูไปก็ไม่เจอแม้เงา!
.
.
เหตุการณ์ประหลาดที่ว่านั้นเกิดขึ้นกับตัวคานามิ ในบางเวลาบุคลิคของเธอก็เปลี่ยนไปเป็นอีกคนที่ก้าวร้าว ใช้ความรุนแรงทั้งคำพูดและการกระทำ พูดจาเหมือนเป็นคนละคนราวกับถูก “ผีเข้า” ชูเฮจึงได้ติดต่อขอให้
ยูจิ จิตแพทย์หนุ่มมารักษาอาการของคานามิ หมอยูจิวินิจฉัยเบื้องต้นว่า ภรรยาของชูเฮป่วยเป็นโรคในกลุ่ม Dissociative Disorders อันเกิดจากปมขัดแย้งในจิตใจ โดยที่อาการในกลุ่มโรคนี้ มีสาเหตุมีทั้งที่เกิดจากปมในวัยเด็ก , การเคยถูกทำร้าย ซึ่งอาจมีผลกระทบให้เกิดการสูญเสียเอกลักษณ์ส่วนตน และแทนที่ด้วยเอกลักษณ์ใหม่ หรือที่เรียกว่า “บุคลิกวิญญาณ”
.
.
และในที่สุดเมื่อได้รู้ว่าบุคลิกวิญญาณที่อยู่ในตัวคานามิ คือ นากามูระ คุมิ เพื่อนสนิทในวัยเด็กของคานามิเอง ชูเฮรีบรุดไปเซ็นไดบ้านเกิดของภรรยาเพื่อหาต้นตอของเหตุการณ์นี้อย่างไม่รอช้า และได้พบคำตอบที่ชวนอึ้ง เพราะ นากามูระ คุมิ แท้งลูกตายไปเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ยิ่งตอกย้ำความเชื่อในใจของชูเฮว่าภรรยากำลังถูกผีสิง
.
ไม่ใช่!
หมอยูจิ ไม่คิดเช่นนั้น แม้ว่าชูเฮจะทั้งเล่าอาการของภรรยาเมื่ออยู่สองต่อสอง หรือนำวิดีโอเทปที่อัดภาพตอนคานามิเปลี่ยนบุคลิค และเจ้าผีร้ายก็ยังมาสิงตัวเขามาให้หมอยูจิเห็นกับตาก็ตาม จิตแพทย์หนุ่มก็ยังลงความเห็นว่าเป็นเรื่องของอาการป่วยทางจิตและอุปาทานหมู่
 .
ชูเฮและยูจิเป็นไม้เบื้อไม้เมาอีกหลายต่อหลายครั้ง ในทุกครั้งหมอยูจิจะยกเหตุผลทางวิทยาศาสตร์มาหักลบกับความเชื่อส่วนบุคคลที่ชูเฮนั่งยันนอนยันอยู่เสมอ แต่เอาเข้าจริงก็มีบางเรื่องที่ยูจิยังหาคำตอบทางวิทยาศาสตร์ไม่ได้
.

ทางออกสุดท้ายที่ดีที่สุดของเรื่องนี้คือให้คานามิคลอดลูกอย่างปลอดภัย และชูเฮจะต้องตามหาชายคนรักของคุมิเพื่อมาปลดพันธนาการที่คั่งค้างอยู่ในใจของดวงวิญญาณ แต่เขาเหลือเวลาอีกไม่มากเมื่อคานามิเริ่มเจ็บท้องรุนแรงเป็นนัยว่าจะเกิดเหตุซ้ำรอยกับคุมิ
.   
 
.
ทาคาโนะ คาสุอากิ นักเขียนซึ่งมีผลงานที่เราอ่านแล้วถูกจริตอย่าง บันได13ขั้นปริศนาจากแดนประหาร (Bliss Publishing), คนขุดสุสาน (พิมพ์ล่าสุดในชื่อเกรฟดิกเกอร์ล่าทั่วโตเกียว สนพ.ไดฟุกุ) และ คุณจะตายในอีกหกชั่วโมง (์Nation Books) แต่สำหรับ โศกนาฏกรรมอำพราง เล่มนี้ก็เป็นเล่มที่เคยอ่านตั้งแต่พิมพ์ครั้งแรกในปี2010 ตอนนั้นความรู้สึกแตกต่างจากผลงานเล่มอื่นๆ เพราะอ่านแล้วกลับไม่คลิกเท่าไหร่ครั้นหยิบมาอ่านรอบสองในหลายปีถัดมาก็ยังจอดไว้กลางทาง แต่ครั้งล่าสุดในปี2021นี้สามารถทำลายคำสาปได้ด้วยการอ่านต่อเนื่องตั้งแต่ต้นจนจบ และรู้สึกว่ามันสนุกถึงกับวางแทบไม่ลง (แต่ที่ต้องวางลงบ้างเพราะเดี๋ยวงานการไม่ได้ทำ 55 ) นี่แหละมั้งที่เค้าว่าความรู้สึกที่เกิดกับหนังสือเล่มเดิม จะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
.
.
   
ศาลเจ้าโคะยาสี
(โคะยาสึ ที่แปลวา คลอดลูกง่าย ***จากโน้ตของผู้แปล)
ในเรื่องคุมิหอบสังขารจวนสิ้นลมมาขอพรกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ศาลเจ้าโคะยาสึ
แม้ในวาระสุดท้าย ผู้เป็นแม่ก็ยังห่วงใยชีวิตลูก
....
จากภาพเป็นศาลเจ้าโคะยาสึ ที่มินามิโบโซ
และฮะจิโอชิ ประเทศญี่ปุ่น
ไม่ใช่ศาลเจ้าที่ปรากฏในเรื่อง
แต่เป็นสถานที่ที่จะมาขอพรเรื่องเกี่ยวกับความปลอดภัยของเด็ก
และขอพรให้คลอดลูกง่าย ได้เช่นกัน
(ภาพจากเวป inspirock ดอทคอม และ tripadvisor)
.
ข้อคิดจากหนังสือ 
โศกนาฏกรรมอำพราง นำเสนอเปรียบเทียบความแตกต่างเรื่อง “การมีลูก” ของสองครอบครัวให้เราได้เห็นภาพ ครอบครัวหนึ่ง ภรรยาประสบปัญหาภาวะมีบุตรยาก ไม่ว่าจะพึ่งการแพทย์สักกี่ครั้งก็ไร้วี่แววการมีบุตร บวกกับแรงกดดันจากแม่ผัว สะสมเป็นความเครียดในใจจนต้องพึ่งจิตแพทย์ “ว่ากันว่าหากคนไข้คิดฆ่าตัวตาย มักทำทุกวิธีให้แพทย์ตายใจ" ** (จากหน้า 67) ซึ่งเธอก็ได้เลือกทำเช่นนั้น โศกนาฏกรรมนี้ทำให้หมอเจ้าของไข้โทษตัวเองว่ารักษาผิดพลาด และนี่ก็คือเคสในความดูแลของหมอยูจิก่อนที่จะมารับรักษาเคสของคานามิซึ่งประสบปัญหา “ท้องไม่พร้อม” 
.
สำหรับครอบครัวของชูเฮและคานามิมีทางออกเพียงสองทางคือให้ลูกเกิดมา กับ ยุติการตั้งครรภ์(ทำแท้ง) เมื่อฝ่ายชายเลือกอย่างหลังเป็นเหตุให้สภาพจิตใจของฝ่ายหญิงดำดิ่งถึงขีดสุดและปลุกจิตใต้สำนึกที่แท้จริงให้แสดงตัวตนออกมาเรียกคืนความชอบธรรม ผู้เขียนยังได้ถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของหญิงตั้งครรภ์ที่ต้องแบกรับความเจ็บปวดในระหว่างกระบวนการทำแท้งได้อย่างบาดลึก
.
อีกบทเรียนที่ได้จากนิยายเล่มนี้คือ การใช้ชีวิตโดยลืมนึกถึงความเสี่ยงในอนาคต ดังตัวอย่างจากชูเฮ ในวันที่มีรายได้เป็นกอบเป็นกำ เขาก็ย่ามใจทุ่มเงินซื้อห้องพักในแมนชั่นหรู หวังเป็นอาณาจักรแห่งความสุขของตนและภรรยา และลูกที่จะเกิดมาในอนาคต แต่อนาคตที่เขาคาดไว้ดันมาแบบติดจรวดและจ๊ะเอ๋กับจุดดิ่งในชีวิตงาน ทุกอย่างที่หมายมั่นไว้จึงพังครืนลงมา ภาวะเช่นนี้สามารถเกิดขึ้นกับใครก็ได้ในสังคม ซึ่งคงเคยได้เห็นกันบ่อยๆ บางรายต้องกู้หนี้ยืมสินนอกระบบ ถึงคราวใช้คืนไม่ได้ก็ต้องหนีหัวซุกหัวซุน หรือบางทีก็เอาเงินจากเครดิตนู้นมาโปะอันอันนี้ และบางรายก็จำต้องปล่อยอาณาจักรในฝันให้ตกไปอยู่ในมือผู้อื่น 
.
.

การใช้ชีวิตคู่จำเป็นต้องมีการวางแผนและยอมรับฟังความเห็นของกันและกัน
อย่าให้เราเป็นเหตุแห่งทุกข์ของใคร เพียงเพราะเรายังไม่เข้าใจตัวเราดีพอ ตามที่หมอยูจิกล่าวไว้ว่า
“ผู้ใดไม่ยอมรับตัวตนของตัวเองย่อมไม่มีวันได้พบความสุข”

.
.
โศกนาฏกรรมอำพราง
แปลจาก K・Nの悲劇 (K N no Higeki)
2006
ผู้เขียน : ทาคาโนะ คะสุอากิ
ผู้แปล : รัตน์จิต ทองเปรม
สนพ. : Jbook ในเครือ บลิส พับลิชชิ่ง
.
.
ชวนอ่าน x โศกนาฏกรรมอำพราง
https://www.facebook.com/comeonreading




 

Create Date : 26 เมษายน 2564
30 comments
Last Update : 26 เมษายน 2564 22:50:53 น.
Counter : 453 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณกะว่าก๋า, คุณเริงฤดีนะ, คุณ**mp5**, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณThe Kop Civil, คุณผู้ชายในสายลมหนาว, คุณtoor36, คุณSweet_pills, คุณชีริว, คุณปรศุราม, คุณสองแผ่นดิน, คุณnonnoiGiwGiw, คุณtuk-tuk@korat, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณnewyorknurse, คุณออโอ, คุณsettembre, คุณซองขาวเบอร์ 9

 

อ่านรีวิวแล้วอยากอ่านเล่มนี้ขึ้นมาทันทีเลยครับ
จากบล็อก
ขอบคุณมากนะครับ เพลงนี้ต้นฉบับเป็นของลุลานะครับ อะตอมเป็นคนแต่งครับ

 

โดย: The Kop Civil 26 เมษายน 2564 23:01:53 น.  

 

หลายคนมีวิถีชีวิตไม่ต่างกับชูเฮเลยนะครับ
ยิ่งในภาวะวิกฤตแบบโควิดอย่างนี้
คงมีคนอย่างชูเฮเกิดขึ้นอีกมากมายเลย

ปล.ผมว่าผมไม่โรแมนติกเลยครับ
ถ้าให้คะแนนตัวเอง เต็ม 10 น่าจะได้สัก 2 คะแนน 555

 

โดย: กะว่าก๋า 26 เมษายน 2564 23:41:13 น.  

 

เช้าผมมาเม้นเป็นเรื่องเป็นราวนะครับ
โดนไล่ไปนอนแล้ว
โหวตไว้ก่อนๆจองที่

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 27 เมษายน 2564 1:44:40 น.  

 

 

โดย: โอน่าจอมซ่าส์ 27 เมษายน 2564 5:18:09 น.  

 

อ่านข้างบน... เนื้อเรื่องหนักน่าดู แต่ก็ชวนให้น่าติดตามเพราะ
ความอยากจะรู้ อยากจะสืบ ผลจะเป็นแบบไหน...

ผมว่าคนเขียนคงใช้ความสามารถมากในการร้อยเรียง กั๊ก เดิน
เรื่อง ผ่อนคลายให้คนอ่านเพลินจะได้ติดตามต่อ นะครับ 555

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 27 เมษายน 2564 6:57:04 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 27 เมษายน 2564 7:35:24 น.  

 

แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ

 

โดย: **mp5** 27 เมษายน 2564 8:53:39 น.  

 



โศกนาฏกรรมอำพราง pot เรื่องทางจิตดีน่าสนใจ
และน่าติดตามจริงๆค่ะ

เห็นด้วยอย่างยิ่งกับประโยคที่ว่า...
.“ผู้ใดไม่ยอมรับตัวตนของตัวเองย่อมไม่มีวันได้พบความสุข”

 

โดย: เริงฤดีนะ 27 เมษายน 2564 9:17:40 น.  

 

สวัสดีครับ
จากประสบการณ์...เดี๋ยวๆ ไม่ได้ทำใครท้องมาครับ
พี่สาว พี่สาวตอนท้องก็เกิดป่วย ผื่นขึ้นเหมือนหัดเยอรมันตอนท้อง 3 เดือน หมอก็บอกว่า ถ้าเป็นจริงๆ ต้องยุติการตั้งครรภ์นะ ตอนนั้นพี่สาวเสียใจมาก ตรวจรอบแรกมีแอนติบอดี้สูงกว่าปกติโอกาสเป็นสูงมาก พี่สาวเศร้ามากๆ ร้องไห้ทุกวัน ไม่พูดไม่จากับใครเลย จนผลออกว่าไม่เป็น แต่พี่น่าจะฉีดวัคซีนกระตุ้นภูมิไปก่อนท้องไม่นานเลยมีแอนติบอดี้สูง

เข้าใจคนที่ถูกบังคับให้ยุติการตั้งครรภ์เลยอ่ะครับ คงเศร้ามาก ๆ

ส่วนตัวผมนะ นี่แฟนอยากมีแล้ว แต่....ผมยังไม่พร้อมนะ มีแค่ใจที่ไม่พร้อม ไม่รู้กัวอะไร เลยบอกรอแต่งปีหน้าก่อน ใจเย็นๆ

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 27 เมษายน 2564 10:11:11 น.  

 

พอเห็นว่าเป็น สนพ.นี้ผมปวดใจเหมือนกัน เพราะหาไม่ได้แล้วล่ะ

ผมไม่ค่อยได้อ่านนิยายแนวนี้เท่าไหร่ อย่างของ สนพ. นี้ที่อ่านจะเป็นเรื่อง แมวสามสี กับพวกไลท์โนเวลเท่านั้น

ญี่ปุ่นสังคมเขาก็มีความเครียดที่แตกต่างจากของเรา จะว่าไปคนญี่ปุ่นเวลาเครียดมากๆ นี่ก็น่ากลัวเหมือนกันนะ

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 27 เมษายน 2564 17:33:19 น.  

 

บุคลิกวิญญาณหรืออาการป่วยทางจิตและอุปาทานหมู่
รวมถึงการต้องแบกรับความเจ็บปวดในระหว่างกระบวนการทำแท้ง
เรื่องราวน่าติดตามและยังได้ข้อคิดเรื่องไม่ควรประมาทกับการใช้จ่าย
ที่นำมาประยุกต์ใช้ในปัจจุบันได้อีกด้วยนะคะ

ขอบคุณสำหรับรีวิวหนังสือน่าอ่าน
ขอบคุณกำลังใจเมนูอาหารที่บ้านด้วยค่ะ

 

โดย: Sweet_pills 27 เมษายน 2564 23:07:51 น.  

 

นิยายญี่ปุ่นนี่นะ จะหลอกผีทั้งทียังต้องสลับซับซ้อน
ไม่ใช่ผีเข้า หรือเด็กในท้องมาหลอกหลอนแบบทั่วไปด้วยนะครับ
บุคลิกวิญญาณที่ซ้อนอยู่ใสตัวเป็นเพื่อนสมัยเด็ก (ซับซ้อนจริงด้วย)
อ่านลงมาเรื่อยๆ อ้าว ยังไม่ได้แท้งค์แฮะ ดวงวิญญาณก็ช่างสร้างเงื่อนไขให้ยากลำบากนะครับ
ญี่ปุ่นมีเครื่องรางคลอดลูกง่าย ศาลเจ้าขอพรให้คลอดลูกง่าย
คลอดลูกง่ายดูเป็นประเด็นใหญ่ของคนญี่ปุ่นเลยนะครับ
ของไทยคงไหว้เพื่อขอให้ถูกหวย

เห็นภาพศาลเจ้าชินโตแล้วก็คิดถึงญี่ปุ่น เมื่อไหร่หนอจะได้ไปอีก

 

โดย: ชีริว 27 เมษายน 2564 23:30:37 น.  

 

ผมไม่ค่อยได้อ่านนิยายญี่ปุ่นเลยครับ
เอาเข้าจริงนิยายทุกชาติเลยครับ 555
งานญี่ปุ่นผมเน้นอ่านการ์ตูนเป็นหลักเลย
แล้วก็ชอบงานศิลปะแนวเซนของเค้านี่ล่ะครับ

เป็นประเทศที่ใส่ใจในรายละะเอียดจริงๆ

 

โดย: กะว่าก๋า 27 เมษายน 2564 23:42:06 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 28 เมษายน 2564 6:21:01 น.  

 

ชื่อน้องหนามจะว่าไป จำง่ายกว่าตัวละครในบล็อกนี้ซะอีก
นี่พยายามอ่านหลายครั้งแล้วก็ยังงง ๆ สมชื่อ "โศกนาฎกรรมอำพราง"
คือพรางซะจนจับใจความไม่ได้ 555

บุคลิกวิญญาณ ... อาการป่วยทางจิตและอุปาทานหมู่
คำพวกนี้น่าสนใจนะคะ จากที่ดูข่าวทุกวันนี้ ดูเหมือนผู้คนจะอยู่ในอาการแบบนี้กันมาก
ความเชื่อ ความศรัทธา ความงมงาย พวกตรรกะวิบัติ ...
สู้กับโควิดก็แย่แล้ว มาเจอพวกนี้ผสมเข้าไปอีก

รู้จักทิลแลนเซียด้วยหรือคะ
เรื่องอื่นคุยแล้วเครียด คุยเรื่องต้นไม้กับแมวบันเทิงกว่าค่ะ 555

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 28 เมษายน 2564 10:04:15 น.  

 

จากบล๊อก
ประโยคนั้นอาจจะเจ็บจี๊ดหน่อย แต่ผมเชื่อว่ามันเรื่องจริงนะ ใครเอาใจลงไปเล่นก่อนก็คนนั้น
จริงๆ ก็ถูกเลยครับ ภพไม่ควรไปแลกไลน์ตั้งแต่แรก ไม่งั้นก็ไม่ต้องตกอกตกใจโดนตามหรอก สร้างเรื่องไว้ก็ต้องเคลียร์เอง ^^

ใช่ครับหลานที่ผมพูดถึงบ่อยๆนี่แหละ
โชคดีที่วันนั้นไม่เกิดอะไร เราเลยได้รอยยิ้มวันนี้ของเค้ามา ^^

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 28 เมษายน 2564 14:35:54 น.  

 


สวัสดีครับ

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณ ที่ย่อเรื่องทั้งหมดให้ผู้อ่านเข้าใจได้ภายในไม่กี่นาทีนะครับ และยังมีบทสรุปแถมให้อีก พร้อมความคิดเห็นที่น่าสนใจอีกด้วย

เรื่องผี วิญญาณ สำหรับคนญี่ปุ่น มันคือสิ่งที่มีอยู่ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
เราจะเห็นได้ว่าภูติผีปีศาจของญี่ปุ่นนั้นมีหลากหลาย
บางทีอาจจะมากกว่าผีของไทยอีกนะครับ

ผมว่าเนื่อเรื่องนี้ก็สะท้อนแง่มุมชีวิตชาวญี่ปุ่นได้หลายมิติเลยนะครับ
เป็นเรื่องที่สนุก น่าจะเอามาทำภาพยนตร์
เอ.. หรือว่าถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ไปแล้วรึเปล่าก็ไม่รู้นะครับ

ขอบคุณสำหรับการรีวิวครั้งนี้อีกครั้งครับ มันเยี่ยมมาก

 

โดย: สีเมจิก (สมาชิกหมายเลข 5106714 ) 28 เมษายน 2564 22:20:04 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

ใช่เลยครับ
ผมชอบการออกแบบของคนญี่ปุ่นมากๆ
คิดเยอะ ใส่ใจในรายละเอียดแบบสุดๆไปเลย

 

โดย: กะว่าก๋า 29 เมษายน 2564 6:54:34 น.  

 

สนใจเรื่องทิลแลนเซีย มีบล็อกมาฝากค่า

https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=fasaiwonmai&month=06-10-2014&group=2&gblog=622

เช้านี้อัพบล็อกใหม่ด้วยค่ะ HBD Ninja อายุ 2 ขวบแล้วจ้า

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 29 เมษายน 2564 9:21:42 น.  

 

โหยยย ชอบรีวิวนี้ มาก รับรู้ได้ถึงความสนุกของหนังสือ
จนน่าเอาไปทีหนังเลย..

ความเห็นส่วนตัวเราว่าชีวิตคู่มันยาก มันต้องยอมรับกันและกันมากพอ
และสามารถอยู่ได้กันได้แบบที่ไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งรู้สึกอึดอัด

เรื่องท้องนี่เป็นอะไรที่อยู่ไกลตัวมาก..
เราชอบเด็กนะ แต่แค่คิดว่าต้องเลี้ยงตลอด ก็เหนื่อยแว้ว..

 

โดย: nonnoiGiwGiw 29 เมษายน 2564 9:22:22 น.  

 

คำโปรย น่าอ่านอีกแล้วค่ะ

 

โดย: tuk-tuk@korat 29 เมษายน 2564 14:31:13 น.  

 

ผมเกือบลืมเปิดบล็อกครับ
วันนี้นั่งพิมพ์งานเพลินๆไปหลายชั่วโมง
ก็ว่าทำไมเมื่อยนิ้ว 555

ว่างงาน
เลยนั่งพิมพ์ต้นฉบับเก่าๆที่ไฟล์หายไปครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 29 เมษายน 2564 20:47:53 น.  

 

กู้คอมเมนท์คืนละครับ ระบบกรองคำของบล็อกแก๊งปัญญาอ่อนมากอะ บางทีโดนเซ็นเซอร์คำว่าอะไร อ่านแล้วอ่านอีกยังหาไม่เจอ
นอกจากแอดมินจะใส่คำแบนพร่ำเพรื่อแล้วระบบมันต้องตัดคำได้ห่วยมากแน่ๆ

ขอบคุณที่แวะมานะคร้าบ ^^

 

โดย: ชีริว 29 เมษายน 2564 22:46:12 น.  

 


ศาลเจ้าโคะยาสี
เรื่องนี้น่าอ่านเหมือนกันนะคะ

 

โดย: newyorknurse 30 เมษายน 2564 0:49:19 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 30 เมษายน 2564 7:18:14 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

งานเขียนของผมบางครั้ง
ก็เหมือนกลอนเปล่า
แต่มีสัมผัสระหว่างคำครับ
ถ้าจะเขียนเป็นแบบมีฉันทลักษณ์ที่ถูกต้อง
ผมก็ยังฝีมือไม่ถึงครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 1 พฤษภาคม 2564 6:54:43 น.  

 


วันนี้ฝนตกพรำ
คงเหมือนบรรยากาศในนิยายแนวจิต
และหลอนๆอย่างบางซีนในหนังสือเล่มนี้

ดูแลตัวเองให้อบอุ่นนะคะ
สุจสันต์วันเสาร์..
อ้อ..
วันนี้มันเป็น วันที่ 1 พฤษภาคม
May Day..ซะด้วย

 

โดย: เริงฤดีนะ 1 พฤษภาคม 2564 9:24:28 น.  

 

ชวนติดตามจังค่ะ
อ่านเรื่องย่อเพลินเลย

ถ้วยเสตนเลสที่ใส่แกงแม่ซองฯซื้อจากร้านขายเครื่องจานชามมือสองค่ะ เห็นชอบเลย ราคาแค่ 70 บาท เป็นสเตนเลสแท้ๆ และหนาด้วยค่ะ
ส่วนอีกใบซื้อจากร้านไดโซะ 60 บาทค่ะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 1 พฤษภาคม 2564 18:17:34 น.  

 


มันบดหากเปลี่ยนส่วนผสมจากนมสดเป็นครีมก็จะได้ความเนียนข้นขึ้นนะคะ

ขอบคุณกำลังใจค่ะ

 

โดย: Sweet_pills 1 พฤษภาคม 2564 23:51:36 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 2 พฤษภาคม 2564 7:24:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


มาช้ายังดีกว่าไม่มา
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]




สวัสดีครับ
มาช้ายังดีกว่าไม่มา มาแนะนำตัว

ประกอบสัมมาชีพมัณฑนากรและวาดภาพประกอบ
งานอดิเรกคือการอ่านการ์ตูน หนังสือ(นิยาย) วาดรูปเล่น ทำอาหาร สำหรับการรีวิวหนังสือนั้นเริ่มขึ้นจากเมื่ออ่านบ่อยๆ เข้า ก็อยากที่จะจดบันทึกช่วยจำ และอยากแนะนำเล่มนั้นเล่มนี้ให้เพื่อนๆอ่านกันด้วย

ใครแวะเวียนผ่านมาหน้าบ้านก็เคาะประตูทักทายกันได้ครับ
ด้วยความยินดี
ขอบคุณครับ
[Add มาช้ายังดีกว่าไม่มา's blog to your web]