มาแล้วยังดีกว่ามาช้า มาช้ายังดีกว่าไม่มา
 
มกราคม 2564
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
27 มกราคม 2564

การ์ตูนชวนอ่าน ผจญภัยวัยเด็ก : อาดาจิ มิซึรุ

เชื่อว่าผู้ใหญ่ทุกคนต้องมีโมเม้นท์ที่หวนนึกถึงเรื่องราวในวัยเด็กกันบ้างล่ะ ภาพจำที่มีทั้ง
เรื่องสนุก ประทับใจ เศร้า เสียใจ รวมไปถึงเรื่องที่ยังคาใจในอดีต ซึ่งผู้ใหญ่ทุกคนในวันนี้
น่าจะเคยได้สัมผัสกันมาหมดแล้ว และแต่ละคนก็คงมีเรื่องที่ฝังใจเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นพิเศษ
ที่ยังคงแจ่มชัดขึ้นมาทุกครั้งที่นึกถึง

ถ้าถามว่า หากย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะแก้ไขสิ่งใดในอดีต แน่นอนว่าหลายคนมีสิ่งที่
ตนอยากกลับไปแก้ไขเพื่อลบข้อผิดพลาดของตัวตนปัจจุบัน และก็คงมีคนที่ต้องการยืนหยัด
กับปัจจุบัน เพราะเชื่อว่าหากไม่มีอดีตที่ล่วงผ่านก็จะไม่ปรากฏเป็นตัวเองอย่างทุกวันนี้



ผจญภัยวัยเด็ก ผลงานรวมเรื่องสั้น 7 เรื่องของ อ.อาดาจิ มิซึรุ เล่มนี้จะเป็นตัวแทนให้
คนอ่านหวนนึกถึง และกระตุ้นความทรงจำเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก เชื่อว่าบางเรื่องอาจมีโมเมนต์
คล้ายกับชีวิตของใครบางคนก็เป็นได้ แต่ละเรื่องเป็นไงบ้างตามไปดูกัน
.
.

เรื่องที่หนึ่ง
อีกฟากหนึ่งของประตู



ยามาชิตะ เซลขายยาหนุ่มได้แนะนำบุคคลผู้หนึ่งให้กับเจ้าของร้านยาสองแม่ลูกได้รู้จัก
แต่ไม่กี่วันต่อมาข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ทำให้เขารู้ว่า ตนได้ทำสิ่งผิดพลาดมหันต์
เขากลับบ้านอย่างหมดอาลัย สิ่งที่เขานึกถึงคือประตูบานหนึ่งที่เขาขีดเขียนด้วยความสนุก
 ตามประสาเด็กว่า “ประตูไปได้ทุกที่”
เขากลับไปเปิดประตูบานนั้นอีกครั้งพร้อมกับคำภาวนาในใจ…..

อยากเพียงหมุนเวลาให้เดินกลับไปเหมือนในวันวาน
อยากจะขอเปลี่ยนผันเรื่องราวที่เคยเป็นไป...
อยากกลับไปบอกเธอ บอกว่าฉันเสียใจเพียงใด…

(เปิดเรื่องด้วย เพลง อยากหมุนเวลา ของ เจ เจตริน / cr. : youtube เกิดทัน)


.
.
.
เรื่องที่สอง
หลง



“ในขณะที่เราโตขึ้น อคติที่น่ารังเกียจก็พลอยโตตามไปด้วย” -นิชิ-
สามสหายเดินทางมาพบเพื่อนเก่าที่บ้านสมัยที่พวกเขาอยู่ตอนเด็กๆ เมื่อสิบปีก่อน ทิวทัศน์
รอบข้างที่เคยคุ้นตาเรียกคืนความทรงจำให้หวนคืนมาอีกครั้ง รวมทั้งเรื่องของเพื่อนคนหนึ่ง
ที่ พวกเขาต่างเก็บซ่อนไว้ ระหว่างทางจู่ๆ เครื่องยนต์เกิดขัดข้องทำให้รถไถลออกจากเส้น
ทาง และหยุดจอด ณ ที่แห่งหนึ่ง ทำให้พวกเขาทั้งสามได้พบกับ ที่ที่เคยมี และเพื่อนที่เคย
หายไป
.
.
.
เรื่องที่สาม
ฮีโร่



เรื่องราวของ คามิซาโตะ กับทาเคมารุ สองคู่หูคู่ซี้ในวัยเด็ก เมื่อทั้งสองไปหาเรื่องเด็ก
คนหนึ่ง จนฝ่ายตรงข้ามนัดท้าดวลกลับ แต่เย็นวันนั้นคามิซาโตะเบี้ยวนัด เคราะห์กรรมจึง
ตกกับทาเคมารุ จากวันนั้นเขาก็คอยหลบหน้า จนต่างคนก็ห่างเหินไปในที่สุด สิ่งนี้กลาย
เป็นชนักติด หลังของเขาจนโตเป็นผู้ใหญ่ ยาขนานเดียวคือการเผชิญหน้ากับเพื่อนเก่าคน
นั้นอีกครั้ง เพื่อสะสางตะกอนออกจากใจ
.
.
.
เรื่องที่สี่
เส้นโค้งสีท้องฟ้า



“การมุ่งอยู่แต่ในทฤษฎีความเชื่อโดยไม่นำมาปฏิบัติ
บางทีมันก็สร้างผลลัพธ์ที่ล้มเหลว”

เด็กห่วยสองคนในอดีตที่ไม่เคยได้เหวี่ยงไม้เบสบอลในสนามแข่งได้เลยสักครั้ง คนหนึ่ง
เติบโตมาเป็นโค้ชจากความมานะและตั้งใจ อีกคนนั้นอดีตคือเอสของทีมผู้ได้ตำแหน่งมา
เพราะเป็นลูกโค้ช เบนเข็มเป็นป๋าดันลูกชายของตนเองแทน
.
เรื่องสั้นในตอนนี้ บอกเล่าถึงข้อแตกต่างในจิตใจของเด็กและผู้ใหญ่ได้ดี ความไร้เดียงสา
ของลูกชาย ที่กล้าเอ่ยปากรับผิดในสิ่งที่พลาด เป็นกระจกเงาสะท้อนใจให้ผู้เป็นพ่อที่
เบี่ยงเบนความจริงในอดีตของตนมาโดยตลอดได้ หันกลับมาทบทวนตัวเองอีกครั้ง
.
.
.
เรื่องที่ห้า
ส่งข้อความ



เมื่อชีวิตตกอับไม่มีปัญญาใช้หนี้หลายล้าน เท็ตสึโอะกับโทมิฮิโกะ สองเพื่อนซี้จึงตัดสิน
ใจลักพาตัวลูกสาวประธานบริษัทอสังหาฯ เรียกค่าไถ่ และโลกช่างกลมนัก ทั้งสองคนไม่รู้
มาก่อนเลยว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นดันลูกสาวของโยโกะ เพื่อสมัยประถมของทั้งสองคนซะด้วย!
ตายละวา แผนจะแตกไหม แล้วต่อจากนี้จะทำยังไง!? 
.
แม้เรื่องนี้จะมีพล็อตแนวโจรกรรมเรียกค่าไถ่แต่กลับละมุนและอบอุ่นชะมัด อ่านจบแล้ว
น้ำตารื้น ฉากจบก็พีคมาก
.
.
.
เรื่องที่หก
บันไดกาลเวลา



ตรงมุมเลี้ยวบันไดในบ้านหลังนั้น มีนาฬิกาลูกตุ้มเรือนหนึ่งตั้งอยู่ และมีรูปปั้นมังกร
โอบลูกแก้วอยู่บนยอดเรือน…

หลังจากที่เรนจิไปเที่ยวบ้านแล้วมิซึกิแอบขโมยรูปปั้นมังกรกลับมา ชีวิตของเขาก็พลิกผัน
ไปสิ้นเชิง พ่อของเขาขับรถตกหน้าผาแต่ตัวเขารอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ ส่วนคนในบ้าน
ของมิซึกิต่างพบเจอแต่โชคร้ายทั้งชีวิตและทรัพย์สิน สามสิบปีต่อมาเรนจิกลับมาเหยียบ
บ้านหลังนั้นอีกครั้งในฐานะนักย่องเบา เขาจะใช้โอกาสนี้นำของชิ้นนั้นกลับคืนที่เดิม...
หรือเปล่า
.
แง่คิดที่ได้จากเรื่องนี้คือ
การมุ่งมั่นต่อความพยายาม เราไม่รู้หรอกว่าอีกไกลแค่ไหน
หรืออีกนานแค่ไหน จะถึงเส้นชัยอย่างที่ใฝ่ฝัน สิ่งเดียวคือการอดทน ไม่ท้อ
และรวบรวมเรี่ยวแรงสู้ต่อไป เพราะความสำเร็จอาจอยู่ถัดเราไปเพียงก้าวเดียว
ก็ได้

.
.
.
เรื่องที่เจ็ด
สมุดสเก็ตช์ภาพ



กลับมายืนที่เดิม ที่ที่เคยคุ้นตา
ที่ที่ใจนั้นคอยเรียกหา
เฝ้าคิดถึง วันที่ผ่านไป...

(Insert เพลง หัวใจขอมา สักหน่อย)
.
สภาพบ้านเรือนห้างร้านในเมือง เปลี่ยนจากตอนที่เขาเคยใช้ชีวิตช่วงมหาวิทยาลัยเมื่อสิบ
ปีก่อนไปมาก แต่อย่างน้อย ยังอุ่นใจบ้างที่เห็นร้านกาแฟไทม์สต็อปยังคงสภาพไม่ต่างจาก
เดิมเหมือนหยุดเวลาเอาไว้ ที่ที่เขาเคยมานั่งสเก็ตช์ภาพเป็นประจำ ที่ที่มีความทรงจำมาก
มายอบอวลอยู่ รวมทั้งสาวคนนั้นด้วย..
.
วันรุ่งขึ้นเพื่อนเก่าของเขาที่อยู่ในเมืองนี้นัดเจอที่ร้านกาแฟแห่งนั้น แต่เมื่อเขาไปถึง มัน
กลับไม่ใช่ร้านที่มีสภาพเดียวกับที่เห็นเมื่อวาน!?
.
กลับมาคราวนี้ เพื่อมาทวงความฝันคืนสูดความฝัน ให้ชื่นใจ
ยาวนานเหลือเกิน ที่ฝันจางหายไปในหัวใจ ยังทวงถาม
กลับมาคราวนี้ เพราะหัวใจมันขอมาให้ตามหา ความทรงจำ
ปล่อยใจตัวเอง ให้มันชื่นฉ่ำกับความทรงจำ ที่เคยมี

(เปิดด้วยเพลงก็ต้องปิดด้วยเพลง
เพลงหัวใจขอมาจาก คริสติน่า อากีล่าร์ / cr. : youtube GMM Grammy)

.
.
.
ผจญภัยวัยเด็ก Bouken-Shonen ในเวอร์ชั่นลิขสิทธิ์ภาษาไทย ตีพิมพ์ครั้งแรกใน
นิตยสารNEOZ (VIBULKIJ) ปี 2007 จนครบทั้ง7 ตอนแล้วจึงพิมพ์เป็นรวมเล่มในเวลาถัด
มาหากใครประทับใจกับเรื่องสั้นชุด short program และชอบธีม back to the past แล้ว
ล่ะก็ผลงานรวมเรื่องสั้นชุด ผจญภัยวัยเด็ก นี้เป็นอีกหนึ่งในงานสไตล์พูดน้อยต่อยหนักของ
อ.อาดาจิที่แฟนการ์ตูนไม่ควรพลาด
.
.
ผจญภัยวัยเด็ก
(Bouken-Shonen) 冒険少年
ความยาว : เล่มเดียวจบ
เรื่องและภาพ : อ.อาดาจิ มิซึรุ
ผู้แปล : พัชรา
สนพ. : วิบูลย์กิจ ลิขสิทธิ์จาก โชกักกุคัง
ขนาดเล่ม : Big book size
ความหนา : 210หน้า กระดาษปอนด์ มีหน้าสี

.
.
ชวนอ่าน x ผจญภัยวัยเด็ก
https://www.facebook.com/comeonreading




Create Date : 27 มกราคม 2564
Last Update : 27 มกราคม 2564 6:59:45 น. 43 comments
Counter : 544 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณzungzaa, คุณkatoy, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณปรศุราม, คุณเริงฤดีนะ, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณnonnoiGiwGiw, คุณSleepless Sea, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณกะว่าก๋า, คุณทุเรียนกวน ป่วนรัก, คุณThe Kop Civil, คุณtoor36, คุณซองขาวเบอร์ 9, คุณ**mp5**, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณชีริว, คุณสองแผ่นดิน, คุณmcayenne94, คุณSweet_pills, คุณhaiku, คุณTui Laksi, คุณInsignia_Museum


 
สวัสดียามเช้าค่ะ

“การมุ่งอยู่แต่ในทฤษฎีความเชื่อโดยไม่นำมาปฏิบัติ
บางทีมันก็สร้างผลลัพธ์ที่ล้มเหลว”

โดนมากค่ะ


โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:8:44:30 น.  

 

หลายๆครั้งที่เรามักจะมาหวนคิด อยากย้อนเวลากลับไปได้ในบางเรื่องราวจริงๆ


โดย: zungzaa วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:8:53:02 น.  

 
การ์ตูนน่ารักดีค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:8:54:30 น.  

 
สวัสดีค่ะ...

ชอบการ์ตูนตาโตคะ...อิอิ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:9:32:12 น.  

 
แน่ะ..งวดนี้มีโมเม้นท์นำเสนอเพลงไทยยุค 90s ประกอบ
"ประตูที่เปิดไปทุกที่"
ของ อีกฟากหนึ่งของประตู
ดึงดูด..ให้ชวนตามติดได้ไม่เบา

ฮีโร่..เรื่องนี้นึกถึง
ต่อยกันหลังวัด ของ"เริงฤดีนะ" เลย
เพราะเรียนอยู่ รน.วัด

นัดแล้วเพื่อนไม่มานี่ ตาปูด
จำจนตายแน่นอน


สมุดสเก็ตภาพ
ร้านในอดีต ไม่เหมือนปัจจุบันแน่นอน

ที่บ้านเคยขายของชำ
มีของเล่นเด็กๆ ผู้ชายเป็น ไดโนเสาร์
หน้ากากยอดมนุษย์ ฯลฯ
ของเล่นเด็กผู้หญิง เป็นตุ๊กตากระดาษ มีชุดให้ตัด
ฯลฯ

ต่อมาเลิกไป เพราะ 7/11 เข้ามา

เวลาผ่านไป 20 ปี..
หนุ่มวัยทำงาน เดินมาที่บ้าน..
บอกว่า "เด็กๆผมมาที่ร้านนี้ประจำ"
แต่เขามาเจอ แฟน ..ไม่เจอพี่อ้อ
แฟน เป็นผู้ชาย เขาเฉยๆ..อาจพูด..อืม!!

ถ้าเขาเจอพี่อ้อ..เขาคงประทับใจ
เพราะ..พี่อ้อเอง ก็ประทับใจมาก
กับfeel ของเขา






โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:9:33:04 น.  

 
สวัสดีครับ

มาอ่านรีวิวหนังสือการ์ตูนอีกเรื่องครับ ขอบคุณที่มาแนะนำนะครับ ทำให้ได้เจอการ์ตูนดีๆ ที่ยังไม่เคยอ่านครับ
บล็อกก่อน ที่ทักกลับไปได้อ่านแล้วครับ



โดย: Sleepless Sea วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:12:10:54 น.  

 
ไม่ค่อยเคยได้อ่านการ์ตูนที่เป็นแบบเรื่องสั้นนะครับ


เอ ..... มีอยู่ช่วงนึงตอนเด็กๆ มีการ์ตูนสั้นจบในตอนที่เป็นเรื่องขนหัวลุกฮิตมากๆ จำได้มั๊ยครับ


วันนี้มาชวนไปทานอาหารร้านเก่าแก่ของเชียงรายครับ - เอกโอชา


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:13:26:50 น.  

 
เพื่อนที่เคยหายไป ดูจากภาพแล้วโปรยมาอย่างกะเรื่องลี้ลับ
พวกเพื่อนมัธยมนี่แหละครับ คือ เพื่อนที่หายไป แล้วอยู่ๆ มันก็กลับมาชวนไปไหนต่อไหน ไอ่เรากับมันก็คุยกันเมื่อเพิ่งเจอกันเมื่อวาน ไม่ได้หายไปไหนมาก่อน เส็ด....มันก็หายต๋อมไปอีก........

จริงๆ นี่แหละเพื่อนที่เรารู้สึกสนิทอ่ะนะ ถึงไม่ได้เจอกันนาน แต่ก็ยังคุยกันได้เหมือนเดิมเสมอ แถมมีเรื่องคุยกันเยอะซะอีก

ดะ...เดี๋ยว.....จากภาพเปิด อายุของทั้งหมดรวมๆ กันเกิน 100 ปีนี่แนวครับ 5555555 นั่นบัตรโทรสับรึป่าว อย่างเท่ ไม่รวมกับโดบี้
เมื่อก่อนเหมือนที่บ้านจะมีดินสอกดๆ สีส้ม แต่หน้าตาเป็นไง ใช้ยังไงจำไม่ได้แล้ฮะ 5555

จากบล๊อก

ปราก ที่ไม่ใช่ปรากเกร็ด....(ยังจะเล่นซ้ำอีก) ดีมากครับ ทีแรกไม่อยากไปเท่าไหร่ แต่พอไปแล้วชอบมาก นอกกจากบ้านเมืองสวยแล้ว ที่เหลือก็สวยหมดครับ!!! ถ้าสวิซมีจานแก้วสวย
ที่ปรากมีสาวสวยมากกกกกกกกกกกกกกก ขายาว หน้าคม นะ....นะ.... ไม่บอกดีกว่า 5555


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:14:14:31 น.  

 
อ.อาดาจิ มิซึรุ เขียนการ์ตูนดังๆไว้หลายเรื่องเลยนะครับ
เรื่องนี้ไม่เคยอ่าน
แต่อ่านรีวิวแล้วชอบตอนบันไดกาลเวลา
ดูเข้ากับสภาพการณ์ของโลกตอนนี้เลยครับ






"ความกลัวเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นเอง เอาชนะมันให้ได้"

คุ้นกับประโยคนี้มากๆ
ไม่แน่ใจว่าเป็นโฆษณาของ one 2 call รึเปล่าครับ
เหมือนผมจะเคยตัดภาพโฆษณานี้เก็บเอาไว้ด้วย




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:14:51:51 น.  

 
มีการ insert เพลงประกอบการรีวิวด้วย ดีจังครับ
แต่...แหม้~~ เสี้ยดายจัง (insert เสียงพุ่มพวงหน่อย :D)
ผมก็นึกว่าจะใส่เพลงประกอบมาครบทั้ง 7 เรื่องซะอีก
อยากรู้จังว่าเรื่อง บันไดกาลเวลา จะใส่เพลงอะไรมา ^^

แต่คิดไปคิดมา ถ้ารู้เพลงแล้วอาจจะเป็นการสปอยล์เนื้อเรื่องนี่เนอะ ^^"


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:15:00:48 น.  

 
เพลงประกอบโดนใจคนยุค 90 เลยครับ 555


โดย: The Kop Civil วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:15:09:00 น.  

 
เล่มนี้เก่าพอควรเหมือนกัน เพราะตอนนี้ของค่าย VBK กันสาดแดงจะเหลือแค่ส่วนเดียวแล้ว

ผมแทบไม่ได้ตามผลงานของอาดาจิเลย รู้แต่ดังจริงๆ ก็ Touch H2 แต่ไม่เคยอ่านจริงๆ ครับ



โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:15:15:11 น.  

 
อดีตผ่านไปก็เป็นสิ่งสอนใจ จะเรียกคืนไม่ได้แล้ว
เป็นบทเรียนดีๆอีกบทนึง


โดย: ซองขาวเบอร์ 9 วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:19:29:54 น.  

 
เรื่องทัชผมได้อ่านครับ
ตอนแรกก็งงกับกฏกติกา
แต่พอลองไปศึกษาก็พอจะเข้าใจครับ
ญี่ปุ่นเค้าเขียนการ์ตูนเกี่ยวกับกีฬาเยอะมากจริงๆ
อ่านสนุกอยู่หลายเรื่องเลย



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 27 มกราคม 2564 เวลา:23:21:15 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มกราคม 2564 เวลา:5:32:57 น.  

 
"การมุ่งมั่นต่อความพยายาม เราไม่รู้หรอกว่าอีกไกลแค่ไหน
หรืออีกนานแค่ไหน จะถึงเส้นชัยอย่างที่ใฝ่ฝัน สิ่งเดียวคือการอดทน ไม่ท้อ
และรวบรวมเรี่ยวแรงสู้ต่อไป เพราะความสำเร็จอาจอยู่ถัดเราไปเพียงก้าวเดียวก็ได้"

ใช่เลย หลายครั้งที่ท้อแล้วถอดใจก่อน ก็เลยไปไม่ถึงฝั่งฝัน
เหมือนที่เราพูดเสมอว่า "ใครทนกว่าอึดกว่าก็อยู่ได้ ที่อ่อนแอก็ยอมแพ้ไป"

อัพบล็อกใหม่เรื่องแมวเหมียวแล้วค่ะ อิอิ


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 28 มกราคม 2564 เวลา:8:22:32 น.  

 
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ


โดย: **mp5** วันที่: 28 มกราคม 2564 เวลา:9:18:31 น.  

 

สวัสดีเช้าวันพฤหัส
วันที่ 1 วัน มี 38 ชม.
ตามโจทย์ตะพาบ 270 ค่ะ




โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 28 มกราคม 2564 เวลา:10:37:33 น.  

 
จากบล๊อก

บัตรโทสับนี่พี่สาวผมเก็บนะครับ มีหลายลายมาก พอ ๆ กับบัตรเติมเงิน
ส่วนผม....ชอบขโมยมาเล่นเป็นดาวกระจาย 555555555 ตอนนั้นยังไม่รู้จักนารุโต๊ะ ไม่งั้นคงกลายเป็นกระสุนวงจักรแล้วละ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 28 มกราคม 2564 เวลา:14:53:28 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปทักทายที่บล็อก "ทิพย์สถาน หิมพานต์" นะครับ



โดย: Sleepless Sea วันที่: 28 มกราคม 2564 เวลา:17:35:02 น.  

 
กล่องหรือลังกระดาษเป็นของชอบของแมวเลยแหละ
แต่ที่เห็นนั่นอยู่คนละห้องจ้า (โรงรถ)

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ
ทาสแมวด้วยกันก็จะเข้าใจเนอะ


โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 28 มกราคม 2564 เวลา:20:35:56 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ครับ

ถ้าเป็น Gundam ภาคแรก และ Macross ภาคแรก
ก็อาจพอจะแยกผลงาน อ. Yas กับ อ. Haruhiko Mikimoto ได้ครับ
แต่ถ้าพูดถึงเนื้องานจริง ๆ อ. Mikimoto ไม่ได้มีแค่ Macross
แต่มีส่วนร่วมในการทำอนิเมะ Gundam หลายภาคเลย
แถมยังเป็นคนเขียนมังงะ Gundam - Ecole Du Ciel อีกด้วยครับ ^^

ใช่ครับ ลินน์ มินเมย์ เป็นตัวละครสำคัญไม่เฉพาะกับ Macross ภาคแรก
แต่สำคัญสำหรับจักรวาลของการ์ตูน Macross เลยครับ
ผมกะว่าจะเขียนเกี่ยวกับเพลงของ มินเมย์ ในโอกาสต่อ ๆ ไปนี่แหละครับ ^^


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 28 มกราคม 2564 เวลา:21:46:52 น.  

 
ขอบคุณมากครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มกราคม 2564 เวลา:22:26:06 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มกราคม 2564 เวลา:5:47:18 น.  

 
จากบล็อก


อ่า .... ใช่เลยครับ ขวัญผวา ..... ฮิตมากช่วงที่โดเรมอนถึงจุดพีคแล้วอ่ะครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 29 มกราคม 2564 เวลา:20:01:32 น.  

 
หนนี้มาแนวการ์ตูนผู้ชายมากขึ้น แต่งาน อ.อาดาจิผมไม่ได้อ่านเลย แง่มๆ
ถ้ารุ่นนี้และมีผลงานหลายๆเรื้่องคิดถึง อ.รูมิโกะคนเขียนรันม่า

ส่วน อ.อาดาจินี่รู้ว่าเอกลักษณ์คือวาดตัวละครหน้าเหมือนกันโม้ด
เพลงอยากหมุนเวลา อื้อหือ อย่างเก่า ดูปกอัลบั้มแล้วเจยุคนั้นดำจังครับ
เรื่องในอดีต เล่นเป็นฮีโร่ดูจะเป็นความทรงจำสำคัญของเด็กผู้ชายหลายๆคนเลยครับ
อันนี้นึกถึง 20th century boy กับอีกเรื่องคือวันๆของพวกผมก็งี้แหละ (ความประทับใจคนละแนวเลย)

เพลงคริสติน่า อากีลาร์ อัลบั้มนี้คือความทรงจำมากๆครับ แม่เปิดทุกวันตอนเช้า ปลุกลุกๆให้ตื่นไปโรงเรียน
เพลงยุคนั้นเพราะเนอะ ^^


โดย: ชีริว วันที่: 29 มกราคม 2564 เวลา:22:37:52 น.  

 
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ



โดย: Sleepless Sea วันที่: 30 มกราคม 2564 เวลา:9:10:53 น.  

 
สวัสดีคุณภาวิดา คนบ้านป่า,
คุณzungzaa,
คุณkatoy,
คุณโอน่าจอมซ่าส์,
คุณปรศุราม,
คุณเริงฤดีนะ,
คุณคนผ่านทางมาเจอ,
คุณจันทราน็อคเทิร์น,
คุณnonnoiGiwGiw,
คุณSleepless Sea,
คุณฟ้าใสวันใหม่,
คุณกะว่าก๋า,
คุณทุเรียนกวน ป่วนรัก,
คุณThe Kop Civil,
คุณtoor36,
คุณซองขาวเบอร์ 9,
คุณ**mp5**,
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ,
คุณชีริว,
และคุณสองแผ่นดิน
สำหรับกำลังใจครับ


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 30 มกราคม 2564 เวลา:9:48:09 น.  

 
ขอบคุณเช่นกันครับ

หนังสือเซนและเต๋า
ผมชอบอ่านมากเป็นพิเศษครับ
อาจจะเหมาะกับจริตของตัวเองด้วย
ผมอ่านหนังสือธรรมะที่มีคำบาลีเยอะๆทีไรจะหลับครับ
อ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจเลย 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 มกราคม 2564 เวลา:10:40:18 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ


โดย: zungzaa วันที่: 30 มกราคม 2564 เวลา:11:23:09 น.  

 
แต่ละเรื่องน่าสนใจ สรุปไว้อ่านสนุก
ญี่ปุ่นมักจะให้ข้อคิด แก่เด็ก สตรี คนชรา
เอ้ย ทุกคน ทุกเรื่องราวเสมอ
การ์ตูนก็ต้องมีแนวคิด ให้ข้อคิด
ไม่ใช่สนุกๆ ขำๆ สวยๆ ไปเปล่า เป๊ะไปหมดทุกแง่มุม


โดย: mcayenne94 วันที่: 30 มกราคม 2564 เวลา:12:09:30 น.  

 
หลังๆไม่ค่อยเหลือคนอ่านการ์ตูนเลยครับ ได้คอการ์ตูนมาเพิ่มค่อยคุ้มค่าที่เขียนหน่อย
ตอนนี้เรื่องนี้กำลังกลับมาฮิตเพราะกระแสซีรี่ยส์คนแสดงบน netflix เลยครับ
มุกของ อ.อาดาจิ อาจขี้เกียจเขียนจริงๆก็ได้ครับ


โดย: ชีริว วันที่: 30 มกราคม 2564 เวลา:16:14:58 น.  

 
สวัสดีคราบ แวะมาเยียมคราบ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 30 มกราคม 2564 เวลา:19:48:39 น.  

 
อร่อยครับ ซื้อมากินบนรถอร่อยดีครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 30 มกราคม 2564 เวลา:22:21:22 น.  

 
สวัสดีคะ...

ตามมาอ่านการ์ตูนรอบดึกคะ..อิอิ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 30 มกราคม 2564 เวลา:23:58:48 น.  

 

ลูกชายที่เอ่ยปากรับผิดในสิ่งที่พลาด
เป็นความกล้าที่ทำให้ผู้ใหญ่ต้องย้อนกลับมามองบ้าง
เรื่องสั้นทั้งเจ็ดนอกจากน่าอ่านแล้วยังได้ข้อคิดดีๆอีกด้วยนะคะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยค่ะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 31 มกราคม 2564 เวลา:0:22:36 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 มกราคม 2564 เวลา:6:15:30 น.  

 
มอร์นิ่ง
Happy Dunday ค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 31 มกราคม 2564 เวลา:11:02:41 น.  

 
ขอบคุณนะคะสำหรับกำลังใจให้น้องเมฆค่ะ คลิปเป่าขลุ่ยน้องเมฆเค้าอัดเองมือถือเค้า เลยเอามาลงไม่ได้ค่ะเธอไม่ยอม ส่วนคลิปรำแม่เป็นคนอัดเลยแอบเอามาลงได้ค่ะ 555


โดย: zungzaa วันที่: 31 มกราคม 2564 เวลา:13:34:47 น.  

 
สวัสดีตอนมืดๆครับ


โดย: ทนายอ้วน วันที่: 31 มกราคม 2564 เวลา:20:30:49 น.  

 
ผมเชื่อว่าทุกศาสนาทุกคำสอน
ถ้าผู้เรียนรู้เข้าใจหลักธรรมอย่างถูกต้อง
และน้อมนำไปปฏิบัติ
ย่อมได้รับผลที่ดีอย่างแน่นอนครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 มกราคม 2564 เวลา:23:02:24 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:6:15:41 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
รีวิวหนังสือให้ชวนน่าตามไปอ่านมากๆค่ะ
เชื่อว่าอ่านแล้วได้ข้อคิดดีๆที่แฝงไว้ในทุกเล่ม
มีลิงค์ในเล่มแรกให้ตามไปอ่านด้วย
เพลงที่แนบมาด้วย เราก็ชอบทั้งสองเพลงสองศิลปินในดวงใจ
ขอบคุณนะคะ


โดย: Tui Laksi วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:7:33:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

มาช้ายังดีกว่าไม่มา
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]




สวัสดีครับ
มาช้ายังดีกว่าไม่มา มาแนะนำตัว

ประกอบสัมมาชีพมัณฑนากรและวาดภาพประกอบ
งานอดิเรกคือการอ่านการ์ตูน หนังสือ(นิยาย) วาดรูปเล่น ทำอาหาร สำหรับการรีวิวหนังสือนั้นเริ่มขึ้นจากเมื่ออ่านบ่อยๆ เข้า ก็อยากที่จะจดบันทึกช่วยจำ และอยากแนะนำเล่มนั้นเล่มนี้ให้เพื่อนๆอ่านกันด้วย

ใครแวะเวียนผ่านมาหน้าบ้านก็เคาะประตูทักทายกันได้ครับ
ด้วยความยินดี
ขอบคุณครับ
[Add มาช้ายังดีกว่าไม่มา's blog to your web]