พฤศจิกายน 2560

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
 
 
30 พฤศจิกายน 2560
All Blog
Time to say Goodbye



ปีกว่าแล้วนะครับที่เราไม่เจอกัน

แต่ก็ยังมีคุณtuk-tuk@korat คอยหลังไมค์มาคุยกันอย่างสม่ำเสมอ

สัญญากับคุณไกด์สาวใจซื่อว่าจะมาเล่าเรื่องไปเที่ยวญี่ปุ่นก็ยังไม่ได้ทำ

ก็เพราะว่างานเข้ามามากมายจนไม่มีเวลาเข้ามาขีดเขียนอะไรนั่นเอง

วันนี้ขอใช้เวลาสัดนิดเข้ามาอัพเดทชีวิตว่าหายไปทำอะไรมาบ้าง

เรื่องงานก็ยังคงต้องรอต่อไปไม่มีอะไรน่าสนใจจะเล่า

เพราะงานราชการเดี๋ยวนี้ไม่ได้สบายเหมือนสมัยก่อน

เอาระบบประเมินผลแบบเอกชนแต่กลับจมอยู่กับกฎระเบียบมากมาย

เหมือนอย่างที่ได้ยินมาล่ะครูสมัยนี้นั่งทำเอกสารมากกว่าไปสอนเด็ก

ข้าราชไม่ได้ต่อต้านการเปลี่ยนแปลงแต่การเปลี่ยนแปลงนั้นต้องถูกต้อง

ไม่ใช่ตัดเสื้อตัวเดียวเพื่อให้ทุกหน่วยงานใส่นั่นมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

แต่ผู้บริหารก็ไม่ได้สนใจเพราะมันไม่มีผลกำไรเป็นตัวชี้วัดเช่นเอกชน

ตอนเด็กแม่ผมสอนทุกวันว่าพ่อแม่นั้นไม่สามารถให้ทรัพย์สมบัติอะไรได้

ดังนั้นจึงอยากให้พวกเราทำงานราชการเพื่อให้หลวงเลี้ยงไปตลอดชีวิต

พี่น้องทุกคนจึงรับราชการตามที่พ่อแม่อยากให้พวกเราเป็น

มันก็ดีดังแม่ว่าแต่ว่าก็แลกมาด้วยเงินเดือนอันแสนจะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน




ทำงานในกรุงเทพนั้นเต็มไปด้วยสิ่งเร้าอยากมีของเล่น gadget ใหม่

อยากไปเที่ยวต่างประเทศอยากใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม กินข้าวร้านอร่อยๆ

เงินเดือนไม่พอใช้แต่ไม่มีปัญหาอะไร เพราะเงินเดือนออกทุกเดือนนี่นา

เราก็มากู้เงินสหกรณ์มาใช้ซิเวลาไปห้างก็มีโปรดีๆ ผ่อนโทรศัพท์ 0%ดีๆ

ก็สมัครบัตรเครดิตมาด้วยเลยเงินเดือนเริ่มไม่พอใช้จับคู่กันทำสินเชื่อธนวัฏ

บัตรเครดิตสองใบเริ่มเต็มวงเงินเซลล์โทรศัพท์มาว่า กู้เงินสดไปโปะถูกกว่า

เราก็เห็นดีงามแต่สุดท้ายก็วงเงินบัตรเครดิตก็เพิ่มขึ้นกลับมาอยู่ที่เดิม

ทำงานยี่สิบปีผ่านไปไม่มีเคยมีเงินเก็บในบัญชีไว้ใช้ นอกจากหนี้สิน

แต่จะไปกลัวอะไรคลังยังคงจ่ายเงินเดือนสม่ำเสมอไม่เคยผิดเวลา

มีนาคม 2558 ระหว่างถือเงินสดที่กดออกมารอคิวจ่ายค่าบัตรเครดิต

ผมมีความคิดว่าเราไปทำงานแต่ละวันด้วยความเหนื่อยยากลำบาก

แต่พอสิ้นเดือนบริษัทบัตรเครดิตกลับเอาเงินส่วนหนึ่งของเราไปอย่างง่ายๆ

ด้วยสิ่งที่เรียกว่าการให้ยืมเงินในอนาคตของเราไปใช้ก่อน

เค้าสามารถใช้เงินทำงานแทนแรงงานของคนด้วยสิ่งที่เรียกว่าดอกเบี้ย

ซึ่งสูงกว่า1/5 ของวงเงินต่อปี ของเงินที่เราหยิบยืมของเค้ามาใช้ก่อนเวลา

แม้ว่าเราจะเดินไปจ่ายเงินเพียงเดือนละครั้งแต่ดอกเบี้ยนั้นเดินทุกวัน

ไม่มีวันหยุดพักแม้ยามที่นอนหลับหรือเวลาที่เรากำลังขับรถไปทำงาน




คิดเช่นนั้นจึงบ่นๆให้เพื่อนร่วมงานฟัง น้องคนหนึ่งจึงออกคำสั่งให้ไปกู้เงิน

จากสหกรณ์ออมทรัพย์เป็นก้อนใหญ่ที่เราเคยเกรงใจเพราะไม่อยากใช้คนค้ำ

เพื่อนำมาโปะหนี้ทั้งหมดให้เหลือเป็นเพียงก้อนเดียวที่ต้องผ่อนจ่ายรายเดือน

และห้ามรูดบัตรเกินกว่าเงินเดือนที่เหลืออยู่หลังจากการกินใช้และค่าใช้จ่ายอื่นๆ

สิ่งที่เกิดขึ้นคืองดซื้อสิ่งของที่ไม่จำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งห้ามไปเที่ยวต่างประเทศ

เป็นเวลา 3 ปีเพื่อให้หนี้ก้อนหนี้หมดลง บอกได้เลยว่าเป็นช่วงเวลาที่แสนลำบาก

มันยากที่จะผ่านไปในแต่ละเดือนด้วยความรู้สึกที่อึดอัดเราไม่สามารถเป็นหนี้เพิ่มได้

แต่โชคชะตาฟ้าก็มิได้โหดร้ายจนเกินไป เพราะเศรษฐกิจช่วงนั้นอยู่ในภาวะตกต่ำ

เพราะเหตุการณ์subprime ในอเมริกา ค่าผลประโยชน์ที่เห็นในบัญชีกบข ติดลบ

พวกครูเรียกร้องให้รัฐบาลเพิ่มทางเลือกให้พวกเค้าว่าจะใครจะอยู่หรืออกจากระบบ

อานิสงค์ส่งผ่านมายังข้าราชการทั่วประเทศที่เข้าทำงานก่อนปีพ.ศ. 2539

กบขให้ทางเลือกว่าคุณจะอยู่ต่อหรือจะรับเงินออมที่ผ่านมาพร้อมผลประโยชน์ออกไป

ผมเลือกที่จะออกจากระบบ เพื่อรับเงินสองแสนบาทที่สามารถนำไปจ่ายหนี้สหกรณ์ได้

ความทุกข์ทรมานได้จบลงเพราะสามารถจบการเป็นหนี้ไปได้ในเวลา 18 เดือน

เป็นความรู้สึกที่ต้องจดจำว่าเราจะไม่กลับไปเป็นหนี้เช่นนั้นอีกแล้ว

จากคนที่ต้องทำงานทุกวันเพื่อใช้หนี้ต่อไปนี้เราจะใช้เงินทำงานแทนตัวเราบ้าง

ทำไมต้องอยากมีเงินเก็บเพราะความจริงมันคือเหตุผลที่ผมเป็นหนี้

ก็หลวงเค้าจะเลี้ยงไปตลอดชีวิตแล้วนี่นาทำไมล่ะต้องมีเงินเก็บกันด้วย

เพราะเกษียณไปก็แค่รับเงินบำนาญอยู่บ้านปลูกต้นไม้ ไม่เห็นจะมีอะไรเลย

เหตุผลนั้นคงเป็นวิธีการใช้ชีวิตที่ติดจะชอบความสะดวกสบาย

แม้จะหยุดทำงานเพราะอายุเกินหกสิบปีแต่ผมยังอยากใช้ชีวิตดีๆ

ยังอยากดูทีวี8K ยังอยากไปเที่ยวต่างประเทศและนั่นคงต้องใช้เงิน




กันยายน 2559 Facebookของธนาคารกสิกรเสนอหลักสูตรการออมเงิน

ผมสมัครไปทันทีเพราะอยากที่จะก้าวเข้าสู่โลกอีกใบที่เราไม่เคยรู้จัก

เราเคยแต่ใช้เงินแต่ไม่เคยเก็บมัน ที่นั่นเปิดโลกทัศน์ของผมจริงๆ

ผมไม่เคยรู้ว่าคนอื่นๆเค้าต้องกังวลเรื่องเก็บเงินไว้ใช้ในวัยเกษียณกันด้วย

แม้จะไม่ได้อินมากไปกับคนที่เข้าเรียนแต่ก็ทำให้ผมรู้จักคำว่า passive income

แต่หากมองจริงๆนั้น เรารู้จักมันมาตลอด เพราะ passive income ที่ดีที่สุด

นั่นก็คือเงินบำนาญ คุณไม่จำเป็นต้องมีเงินเก็บสิบล้าน ยี่สิบล้านบาท

ก็สามารถที่จะมีเงินเดือนๆหลายหมื่นบาทได้แน่นอน จนกระทั่งวันสุดท้าย

โลกของการออมเปิดมุมมองใหม่ๆที่ผมไม่เคยรู้จัก พลังของการทบต้นทบดอก

พลังของเงินเฟ้อแม้สุดท้ายผมจะไม่ได้อุดหนุนผลิตภัณฑ์ของกสิกร

นอกจากยังคงใช้บัตรเครดิตเพียงใบเดียวแต่ก็ขอบคุณมากที่สร้างแรงบันดาลใจ

ปลายปีผมซื้อกองทุน LTF เพื่อใช้สิทธิ์ในส่วนที่เงินรายได้เสียภาษีอัตรา10%

นอกจากนี้ยังเพิ่มเงินหุ้นสหกรณ์ที่ถือว่ามั่นคงเทียบได้กับเงินลงทุนประเภทหุ้นกู้

แต่ในหลักสูตรสอนผมมามาว่าการลงทุนที่ให้ผลตอบแทนที่ดีที่สุดคือ หุ้น

แต่ถ้าเราไม่มีเวลาหรือไม่มีความรู้ก็ให้ลงทุนในกองทุนรวมแทน

แต่ยังมีเงินอีกก้อนหนึ่งที่ไม่ได้มาก แต่ได้นอกเหนือไปจากเงินเดือน

เช่นค่าเดินทางค่าอบรม ที่เมื่อก่อนรับมาก็ใส่ประเป๋าสตางค์ใช้รวมไป

แต่ตอนนี้ผมเลือกที่จะเก็บเงินก้อนนี้ใส่บัญชีต่างหากเพื่อนำไปเล่นหุ้น

เงินก้อนนี้จะถูกตัดบัญชีเป็นศูนย์เพราะไม่ใช่เงินเดือนที่ต้องใช้ทุกเดือน




ได้ฟังคำนี้ผมว่าหลายคนคงร้องขึ้นมาทีเดียว เพราะเราได้ยินบ่อยๆ ว่า

การเล่นหุ้นคือการพนันที่ถูกกฎหมายมากไปกว่านั้นมีคนน้อยมากที่ได้กำไร

แต่ผมมองต่างออกไปการซื้อหุ้นก็คือการขอเข้าร่วมกิจการโดยเราจ่ายเงิน

เพื่อจะได้เป็นส่วนหนึ่งของบริษัทนั้นๆหากมีกำไรเราก็จะได้มาซึ่งเงินปันผล

ดังนั้นโปรดลบภาพคนที่นั่งจ้องจอภาพที่มีตัวเลขเขียวๆแดงๆ ทั้งวันออกไป

เพราะพวกเค้าคือนักที่เก็งกำไรระยะสั้นซึ่งมีโอกาสถูกและผิด

แต่มีคนบางกลุ่มที่ต่างออกไปไม่จำเป็นต้องนั่งจ้องราคา

เพียงแต่พยายามหาว่าเมื่อไหร่ราคาหุ้นที่ต้องการนั้นจะเหมาะสม

แล้วก็ถืออยู่ยาวไปด้วยกันจนกว่าพื้นฐานของบริษัทนั้นจะเปลี่ยน

โดยไม่สนใจว่าราคาของหุ้นตัวนั้นจะขึ้นหรือลงไปในระยะเวลาสั้นๆ

ทำไมต้องซื้อหุ้นเพราะผมมองว่าสุดท้ายเมื่อเวลาเกษียณไปจะได้เงินก้อน

ทั้งหุ้นสหกรณ์เงิน LTF และ RMFเราจะทำอะไรกับเงินก้อนนี้

จะเอาไปซื้อกองทุนหุ้นปันผลหรือผมไม่แน่ใจว่าจะได้กำไรหรือขาดทุน

เพราะราคา NAVที่เห็นวันนี้ไม่รู้ว่าเราจะซื้อแล้วได้กำไรหรือขาดทุน

แล้วถ้าปีไหนหุ้นลงก็คงอดได้เงินปันผลอาจจะกินเวลา 2-3 ปีก็ได้

ในขณะที่หากเราเปลี่ยนเงินตรงนั้นเป็นหุ้นเรายังคงได้ปันผลทุกปี

และถ้าเราไม่รีบซื้อหุ้นเวลานี้หุ้นนั้นจะขึ้นไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งราคามันสูงมากในเวลาที่เราจะซื้อมันด้วยเงินก้อนสุดท้ายก้อนเดียว




คำถามสำคัญคือระหว่างฝากให้ผู้จัดการกองทุนดูแลเงินให้เรา

หรือเลือกที่จะดูแลเงินของเราเองอะไรได้ประโยชน์มากกว่ากัน

คำตอบนั้นขึ้นอยู่กับตัวของคุณเองเพราะแม้ปัจจุบันผมจะยังทำกำไร

ได้มากกว่าในกองทุนLTF แต่ระยะเวลาแค่ปีเดียวคงบอกอะไรไม่ได้

อนาคตยังคงต้อมีการพิสูจน์อีกยาวนานเพราะการลงทุนในหุ้นนั้น

ต้องพึงระลึกเสมอว่าแม้มันมีโอกาสได้กำไรมากกว่าการลงทุนอื่น

แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยงที่จะต้องขาดทุนมากกว่าเช่นกัน

และนั่นคือทั้งหมดที่ผมได้เขียนขึ้นในบ่ายวันนี้เพื่อที่จะได้อัพเดทชีวิต

ของตัวผมเองให้เพื่อนๆได้รับฟัง ว่ายังคงสบายดีอยู่เสมอ

ผมเองยังคงไปท่องเที่ยวเป็นระยะยังคงไปนั่งฟังสัมมนาวิชาการ

แต่การจะได้กลับมาเขียนเรื่องราวที่สนุกตื่นเต้นอะไรอีกนั้น

คงไม่สามารถทำได้อีกจนกว่าจะถึงเวลาเกษียณ

สิ่งเดียวที่ผมทำให้ทุกคนได้ในท้ายที่สุดนี้

ก็คือการเปิดทุกblog ให้เป็นแบบ publicเช่นเดิม

เพื่อเติมความรู้ที่ผมได้รับรู้มาแก่เด็กๆ เยาวชนรุ่นหลัง

โดยเฉพาะ blogสุดท้ายนี้ยิ่งเป็นสิ่งสำคัญ

ที่เด็กๆ เริ่มจบมาทำงานควรอ่าน ผมไม่อยากให้ใครเข้าวังวนการเป็นหนี้

เพื่อที่จะได้เป็นคนที่เงินออมแต่ยังอายุน้อยจะได้มีชีวิตทีดี

ไม่ต้องเดือดร้อนเรื่องเงินเพราะคงมีไม่กี่คนที่นึกได้ก่อนวันเกษียณเช่นผม

อย่าลืมเก็บเงินออม10% ทุกๆ เดือน และมีความสุขกับการลงทุน

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ขอบคุณที่ vote ให้blog นี้ได้รับรางวัล

ผมมีความสุขมากที่ได้รู้จักกับทุกคน 

ขอให้เพื่อนๆ ทุดคนโชคดี และมีความสุขกับปีใหม่ที่จะมาถึงนี้ครับ

Bye Bye




Create Date : 30 พฤศจิกายน 2560
Last Update : 30 พฤศจิกายน 2560 16:53:22 น.
Counter : 675 Pageviews.

13 comments

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณคนบ้านป่า, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณKavanich96, คุณนกสีเทา, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ

  
มาลงชื่อว่าอ่านแล้วค่ะ

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 30 พฤศจิกายน 2560 เวลา:18:01:26 น.
  
อ่านแล้วเหงา และใจหายเลยค่ะ
แต่ แต่ละคนต่างมีเหตุผลของแต่ละคน
ขอให้เพื่อน มีความสุข สมหวัง กับโอกาสของชีวิตใหม่ที่เลือกค่ะ

ปล. เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่เสมอนะคะ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 30 พฤศจิกายน 2560 เวลา:19:57:22 น.
  
ขอบคุณความรู้และข้อเตือนใจดีๆสำหรับ
คนรุ่นใหม่ค่ะ พี่ได้พอเรียนรู้ด้วย สมัยพี่ออม
เพื่ออนาคตเมื่อหลายสิบปีมาแล้วมันต่าง
จากนี้มากๆเลย

ขอให้มีความสุขและประสบความสำเร็จ
ในสิ่งที่ตั้งใจทำทุกประการนะคะ

ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ยังหวังว่าเราจะยังได้พบกัน
อีกบ้างค่ะ

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2560 เวลา:20:08:06 น.
  
สวัสดีคะ...

ตามมาดูลิงน้อยด้วยคะ

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2560 เวลา:20:50:50 น.
  
อ่านเพลินเลยค่ะพี่
ชอบจังตรงประโยค

"...ทำงานในกรุงเทพนั้นเต็มไปด้วยสิ่งเร้า
อยากมีของเล่น gadget ใหม่
อยากไปเที่ยวต่างประเทศอยากใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม
กินข้าวร้านอร่อยๆ
เงินเดือนไม่พอใช้แต่ไม่มีปัญหาอะไร
เพราะเงินเดือนออกทุกเดือนนี่นา..."
โดย: อุ้มสี วันที่: 6 ธันวาคม 2560 เวลา:12:24:17 น.
  
สวัสดีค่ะ ดูหิมะสีขาวสวยจัง+ลิง พรางๆ

การไม่มีหนีดีที่สุดนะคะ

หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะคะ ว่างๆ ก็มีอัพให้ฟังกันใหม่

โดย: kae+aoe วันที่: 6 ธันวาคม 2560 เวลา:16:31:50 น.
  

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Sai Eeuu Food Blog ดู Blog
Insignia_Museum Diarist ดู Blog
ผู้ชายในสายลมหนาว Diarist ดู Blog

มาส่งกำลังใจให้ค่ะ
โดย: นกสีเทา วันที่: 8 ธันวาคม 2560 เวลา:21:05:02 น.
  
เค้ามีภาพ และเครื่องมือการย้ายปราสาท hirosaki จัดแสดงด้วยค่ะ
โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 27 ธันวาคม 2560 เวลา:17:26:08 น.
  
สวัสดีปีใหม่ค่ะ

สุขกาย สุขใจ สุขภาพแข็งแรงนะคะ

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 5 มกราคม 2561 เวลา:6:00:13 น.
  
เป็นการที่ชัดเจน ขึ้นตันและลงท้าย
ได้สวยงามและมีอนาคตที่ดี
แม้จะผ่านอุปสรรคการมีหนี้มาแล้ว
แต่สามารถพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้

ขอให้เป็นการลงทุนมั่นคงยิ่งๆขึ้นไปนะคะ
โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 27 มกราคม 2561 เวลา:20:25:36 น.
  
ในรูปหน้าบัน ที่วัดสระแก้ว ในเวปที่ส่งมาอันเดียวกันกับที่เคยส่งไปให้ดูค่ะ

ยังตัดสินใจไม่ถูกว่าควรเป็นไพรเกม็งหรือกำพงพระค่ะ ... เดี๋ยวนี้ชักมีเถียงนักวิชาการ อิอิ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:21:09:37 น.
  
และหน้าบันที่พบวัดสระแก้วมีสองชิ้น ชิ้นนี้นำมาไว้ที่วัดสุปัฎนาราม

อีกชิ้นยังอยู่ที่วัดสระแก้วค่ะ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:7:03:24 น.
  
สวัสดีค่ะ แวะมาทักทายค่ะ
โดย: kae+aoe วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:11:31:50 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month



ผู้ชายในสายลมหนาว
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]