มาแล้วยังดีกว่ามาช้า มาช้ายังดีกว่าไม่มา
<<
กุมภาพันธ์ 2564
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
1 กุมภาพันธ์ 2564

ชวนอ่าน ฤดูร้อนแสนเซ็ง : สะโช โยโกะ

ชีวิตน่ะไม่ต้องสนุกที่สุดหรอก ขอแค่มีเรื่องให้หัวเราะบ้างเวลามีทุกข์ก็พอ”
-โมโมอิ-

.
ก็เด็กน่ะ ยิ่งเลอะยิ่งเยอะประสบการณ์ ขอต้อนรับเปิดเทอมด้วยวรรณกรรมเยาชนที่บอก
เล่าเรื่องราวในวันแสนเซ็งของเด็กวัยซนสองคน คนหนึ่งเป็นน้องชายคนเล็ก และอีกคน
เป็นพี่ชายคนโต ใน "ฤดูร้อนแสนเซ็ง"


.
.
เรื่องแรก
ฤดูร้อนแสนเซ็ง


(cr. ภาพ : เวป all about japan)

โมโมอิ เด็กชาย ป.หก ห้องสี่ ทำลายวันหยุดฤดูร้อนแสนสุขจากความคึกคะนองของตัว
เองเพราะเกม ตกบันไดที่เขากับกับเพื่อนเล่นแข่งกับเด็กห้องสอง จนถูกครูฝ่ายปกครอง
คาดโทษให้ทำความสะอาดสระว่ายน้ำเป็นเวลาหนึ่งเดือน
.
เอาเข้าจริงพรรคพวกของโมโมอิต่างบ่ายเบี่ยง หวยจึงมาตกที่ตัวเขาโทษฐานที่เล่น
พิเรนทร์กว่าเพื่อน แต่ คุริตะ เจ้าเด็กตัวใหญ่ห้องสองกลับยกมือขออาสาเข้าช่วยเพราะ
เห็นใจโมโมอิที่ต้องลากเฝือกขาทำความสะอาดแต่เจ้าตัวไม่ยอมรับความเห็นใจนั่นหรอก
นะ ชิ!
.
โมโมอิลูกคนเล็กของบ้าน มีพี่ชายที่เป็นคนเรียนและเป็นที่รักของพ่อกับแม่ แต่เพราะถูก
พ่อกับแม่เคี่ยวเข็ญเรื่องเรียนมากไป จึงกลายเป็นคนขี้โมโหและชอบเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง
ตั้งแต่นั้นบรรยากาศในบ้านที่เคยแสนสุขก็เปลี่ยนไป และแทนที่โมโมอิจะสร้างสถาน-
การณ์ให้ดีขึ้นแต่ก็ดันมาสร้างเรื่องซะนี่...

.
จุดเปลี่ยนของโมโมอิ คือการได้เห็นพี่ชายคนโตอย่างคุริตะที่คอยดูแลน้องสาว
ที่ร่างกายไม่ค่อยปกติ ทำให้โมโมอิได้เข้าใจว่า
"ทุกบ้านก็ต่างมีปัญหาในรูปแบบที่ต่างกัน"
โมโมอิจึงปรับความคิดตัวเอง เริ่มชักชวนพี่ชายให้ออกมาสู่แสงสว่างภายนอก
และตั้งใจเรียนเพื่อให้บรรยากาศในบ้านกลับมาเปี่ยมสุขอีกครั้ง



(cr. ภาพ : เวป match-jp)
.
.
.
เรื่องที่สอง
เมื่อวานผมไปดาวอังคารมาล่ะ


(cr. ภาพ : sarakadee lite)

จบจากลูกคนเล็กไปแล้ว ถึงคิวของลูกคนโตบ้าง ทาคุมะ เด็กหัวดี แต่ไม่ค่อยขยัน ที่เจอ
เคราะห์ซ้ำกรรมซัดในวันเดียวกัน เริ่มจากในห้องเรียนก็ถูกเพื่อนใส่ชื่อให้เป็นนักกีฬาวิ่ง
ข้ามรั้วในงานกีฬาโรงเรียนอย่างงงๆ พอกลับบ้านไปก็พบว่า เจ้าเคนจิ น้องชายขี้โรคที่
ไปพักรักษาตัวที่บ้านคุณลุงเมื่อ 7 ปีก่อน กลับมาอยู่บ้านเป็นการถาวรตั้งแต่วันนี้ หมาย
ความว่าห้องนอนที่เคยเป็นอาณาจักรของตนแต่ผู้เดียว ต้องถูกแบ่งส่วนให้หมอนี่ด้วย
ซ้ำร้ายข้าวของที่ถูกส่งมาจากบ้านลุงก็เยอะจนกินพื้นที่ค่อนห้อง พอเคนจิกลับมา แม่ก็
โอ๋มันน่าดู

เอ๊ะ...ทาคุมะเริ่มรู้สึกอิจฉาน้องเข้าแล้วใช่ไหมล่ะ!...
.
วันหนึ่งทาคุมะพาน้องไปดูหนังในห้างใกล้สถานีรถไฟ เมื่อได้ทีจึงแกล้งทิ้งน้องไว้แล้ว
หนีกลับบ้านมาคนเดียว ตกค่ำพ่อกับแม่ที่พาน้องกลับมาด้วย ทาคุมะจึงถูกพ่อลงโทษ
จนเข็ดหลาบ แถมวันนั้นเป็นวันที่เขาเบี้ยวนัดซ้อมกีฬากับเดคุจังอีกด้วย เดคุจังคือเพื่อน
นักเรียนที่ลงแข่งวิ่งข้ามรั้วทีมเดียวกับตน ซึ่งทาคุมะไม่ชอบขี้หน้าเท่าไหร่ อีกทั้งการถูก
ยัดเยียดให้เป็นตัวแทนห้องโดยพละการ ทำให้เขามักบ่ายเบี่ยงการซ้อมจนโดนเพื่อนใน
ห้องกระแนะกระแหน...


เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน เป็นจุดเปลี่ยนให้ทาคุมะตัดสินใจ
เปลี่ยนแปลงตัวเอง เริ่มต้นที่การเอ่ยปากทักทายคนในบ้าน หรือการตื่นเช้ามา
รอเดคุจังเพื่อซ้อมวิ่งไปพร้อมกัน
เมื่อความคิดเปลี่ยนอะไรๆ ในชีวิตก็เปลี่ยนตามไปด้วย...

.
.

(ทุ่งหญ้าซุซุกิ เป็นฉากที่ถูกกล่าวถึงในเรื่องสั้นทั้งสองเรื่อง
cr. ภาพ: เวป fun-japan)


แม้ ฤดูร้อนแสนเซ็ง จะเป็นวรรณกรรมเยาวชน แต่ก็เป็นหนังสือที่เหมาะกับทุกเพศทุก
วัยเพราะเนื้อหาสอดแทรกแง่คิด และมุมมองการใช้ชีวิตที่อ่านแล้วได้ทบทวนจิตใจของ
ตัวเองและตระหนักถึงจิตใจของผู้อื่น ที่เรียกว่า “การเอาใจเขามาใส่ใจเรา" นั่นเอง
.
ใครบางคนที่เราเห็นแต่เบื้องหน้า อาจเป็นบุคคลที่เราไม่อยากข้องแวะ แต่ทุกคนล้วนมี
ข้อดีและข้อเสียต่างกันไปไม่เว้นแม้ตัวเราเอง การที่เราได้ทำความรู้จักหรือร่วมกิจกรรม
ใดกับใครก็ตาม นั่นหมายถึงโอกาสที่เราจะได้ถ่ายทอดวิถีชีวิตของเรา และซึบซับวิถีชีวิต
ของเขาเพื่อปรับจูนซึ่งกันและกัน เกิดเป็นประสบการณ์ชีวิตบ่มเพาะจิตใจของเราให้
เติบโตขึ้น เพราะชีวิตต้องเจอกับอุปสรรคบ้างจึงจะค่อยๆ แกร่งกล้า
.
“หลังน้ำตาย่อมมีสายรุ้ง”


(cr. ภาพ :เวป match-jp)
.
.
.
ฤดูร้อนแสนเซ็ง
แปลจาก Bokusa no Saitei no Natsu

ผู้เขียน : สะโช โยโกะ
ผู้แปล : ธนัญ พลแสน
สนพ. บลิส พับลิชชิ่ง

.
.
ชวนอ่าน x ฤดูร้อนแสนเซ็ง
https://www.facebook.com/comeonreading




 

Create Date : 01 กุมภาพันธ์ 2564
26 comments
Last Update : 1 กุมภาพันธ์ 2564 23:12:42 น.
Counter : 432 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณSweet_pills, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณnewyorknurse, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะว่าก๋า, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณInsignia_Museum, คุณเริงฤดีนะ, คุณSai Eeuu, คุณThe Kop Civil, คุณSleepless Sea, คุณTui Laksi, คุณทนายอ้วน, คุณblue_medsai, คุณmariabamboo, คุณสองแผ่นดิน, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณเซียน_กีตาร์, คุณkae+aoe, คุณสันตะวาใบข้าว

 

ชีวิตน่ะไม่ต้องสนุกที่สุดหรอก
ขอแค่มีเรื่องให้หัวเราะบ้างเวลามีทุกข์ก็พอ

หัวเราะหรือยิ้มได้ทุกวันอยู่แล้ว
อย่างน้อยก็ยิ้มก่อนนอนนะคะ 555

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 23:18:56 น.  

 

ความคิดเปลี่ยน อะไรๆในชีวิตก็เปลี่ยนตาม
และเป็นไปในทางที่ดีขึ้นด้วยนะคะ

เป็นหนังสืออีกเล่มที่น่าอ่านค่ะ

 

โดย: Sweet_pills 2 กุมภาพันธ์ 2564 0:09:01 น.  

 


มาอ่านรีวิวหนังสือค่ะ

 

โดย: newyorknurse 2 กุมภาพันธ์ 2564 1:19:41 น.  

 

เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง 

สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: เซียน_กีตาร์ 2 กุมภาพันธ์ 2564 6:01:07 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับ

ชอบเรื่องโมโมอิ
ดูจะเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้เยอะมากในบ้านเรา
สำหรับการกดดันเด็กให้เรียนจนเกิดปัญหา

ชีวิตน่ะไม่ต้องสนุกที่สุดหรอก
ขอแค่มีเรื่องให้หัวเราะบ้างเวลามีทุกข์ก็พอ

ประโยคนี้ช่างเข้ากับสถานการณ์ชีวิตในยุคโควิดจริงๆครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 2 กุมภาพันธ์ 2564 6:10:23 น.  

 

ร้อนมากก็เซ็ง หนาวมากก็เซ็ง
ไม่ค่อยมีกินยิ่งเซ็งจัด
รวยล้นฟ้ายิ่งเซ็ง ไม่รู้จะทำอะไรกับเงิน
แล้วก็แปลกนะคะ จะให้แบ่งให้คนจน
ยิ่งเซ็งเข้าไปใหญ่

สำหรับอย่างเราๆ พอมีกินมีใช้
เอาตัวรอดจากฝุ่นและโควิดได้
ได้หัวเราะบ้างก็หายเซ็งแล้วนะคะ

 

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า 2 กุมภาพันธ์ 2564 8:38:31 น.  

 

"ทุกบ้านก็ต่างมีปัญหาในรูปแบบที่ต่างกัน"
อันนี้ใช่เลยฮะ บางคนบอกว่าโอ้ยบ้านตัวเองมีปัญหานั่นๆ นี่ๆ พี่ๆ น้องๆ
แต่จริงๆ มันคือปัญหา "คลาสิก" ของทุกบ้าน อย่าเรียกว่าปัญหาเลย เรียกว่า เป็นหนึ่งใน Check list เลยดีกว่า 55555


เรื่องพ่อแม่โอ๋น้องนี่ บ้านผมพ่อแม่โอ๋พี่สาวนะครับ 555555
อะไรก็ปริ้นไปช่วยพี่ ปริ้นดูพี่ด้วย ปริ้นทำให้พี่ด้วย แต่พี่สาวน่ะโอ๋ผม แต่โอ๋แบบ...โอ๋ยังไงไม่ให้รู้ว่าโดนโอ๋ 55555
และพ่อแม่มีความเชื่อว่าผมจะแกล้งหมาตลอดเวลา ถ้าหมาร้องเอ๋ง...Asume ก่อนเลยว่าผมแกล้ง - -''
อิหยังวะ.....มันเอ๋งในบ้าน ผมอยู่หน้าบ้าน


จากบล๊อก
ที่บอกว่าผมเป็นคนขยันทำงาน หือออออออออออออออ 555555
เห็นงี้ผมมีช่วง burn out แรงมากครับ คืออยู่ๆ ก็ฟิวขาด เบื่อมาก ลางานหายไปเลย 1 วัน บอกว่าพักร้อน แต่จริงๆ คือ "ลาเบื่อ"
เมื่อไม่ก็อยู่ๆ ลุกจากโต๊ะทำงานแล้วไปเดินห้างไปเลยครึ่งวัน
เจอนายก็บอกนายก่อนเลยว่า ผมไม่เดินห้างนะผมเหนื่อย....ถ้าไม่เจอก็หาไปเลย มีน้องๆมีไรไลน์มา แต่น้องๆ จะเงียบกริ๊บ

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 2 กุมภาพันธ์ 2564 11:16:23 น.  

 

เมื่ออ่านบางส่วนบางตอนของ "ฤดูร้อนแสนเซ็ง"
แล้ว
สำหรับมุมมองของคนเป็นน้อง และคนเป็นพี่ที่แตกต่างกัน
คนอ่านคงได้ประสบการณ์จากการอ่านนั้น
และคิดว่าตอนอยู่ ป. 6 นั้นเราทำอะไรบ้าง
แน่นอน ชีวิตตอนนั้น ผ่านไปกี่ปีก็ยังจำได้เสมอ

 

โดย: Insignia_Museum 2 กุมภาพันธ์ 2564 11:41:09 น.  

 


เรื่องแรก
ฤดูร้อนแสนเซ็ง อ่านแล้วสนุกจัง
นึกถึงครอบครัวตัว อ ตอนเด็กๆเลยค่ะ
ต่างกัน ซนทั้ง คนโต คนรอง
อิ อิ

ทุกครอบครัวล้วนมีปัญหาเรื่องราว
การเปิดใจเข้าหากัน
การปรับเปลี่ยนตัวเองจะง่ายที่สุดกว่าการเปลี่ยนแปลงคนอื่น

น่าสนุกและให้ข้อคิดดีๆมากมาย
จากหนังสือเล่มนี้..

ภาพประกอบสีสันสดสวย สว่างไสว
สมเป็นฤดูร้อน


 

โดย: เริงฤดีนะ 2 กุมภาพันธ์ 2564 16:22:56 น.  

 

ให้กำลังใจคนชอบอ่านหนังสือค่ะ

 

โดย: Sai Eeuu 2 กุมภาพันธ์ 2564 16:26:40 น.  

 

ผมชอบที่ท่านพุทธทาสเคยสอนไว้ว่า

"การทำงาน คือ การปฏิบัติธรรม"

เป็นเช่นนั้นจริงๆ
เพราะธรรมะอยู่ในทุกหนทุกแห่งเลยครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 2 กุมภาพันธ์ 2564 22:37:04 น.  

 

อยากอ่าน ฤดูร้อนแสนเซ็งเลยครับ ชีวิตของโมโมอิ น่าจะตรงกับชีวิตของผมมากที่สุด แต่ที่ต่างกันคือเป็นลูกคนกลาง ใคร ๆ ก็ไม่รัก คิดไปเองนะครับ 555

 

โดย: The Kop Civil 2 กุมภาพันธ์ 2564 22:52:37 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 3 กุมภาพันธ์ 2564 6:22:55 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อินโทรมาประโยคแรก ก็โดนใจ
ปิดท้ายอีก ก็ชอบๆๆ ...ขออนุญาตจดเก็บไว้ด้วยจิ
เป็นหนังสือที่น่าอ่านจังค่ะผ่านเด็กชาย 2 วัย
สอดแทรกแง่คิด และมุมมองการใช้ชีวิต
เห็นด้วยเลยค่ะ "เพราะชีวิตต้องเจอกับอุปสรรคบ้าง
จึงจะค่อยๆ แกร่งกล้า"
ขอบคุณค่ะ

 

โดย: Tui Laksi 3 กุมภาพันธ์ 2564 7:46:10 น.  

 

สวัสดีครับ

ขอบคุณที่แวะไปส่งกำลังใจครับ
ผมชอบอ่านวรรณกรรมเยาวชนนะครับ
เรื่องใสๆสอดแทรกจินตนาการได้น่ารักดีครับ

 

โดย: Sleepless Sea 3 กุมภาพันธ์ 2564 12:24:23 น.  

 

ต้องหามาให้หลานอ่านบ้างซะแร๊ว ตอนนี้ติดดาบพิฆาตอสูรหนึบเลยครับ อิอิ

 

โดย: ทนายอ้วน 3 กุมภาพันธ์ 2564 12:44:31 น.  

 

ผมก็ลืมนึกไป
ไม่ได้ถ่ายรูปหนังสือการ์ตูนเล่มนี้เอาไว้เลยครับ
ตอนนี้่เก็บใส่ถุงพลาสติกเรียบร้อย
หาไม่เจอแล้วครับว่าอยู่ถุงไหน 555

ผมมีหนังสือธรรมะเยอะมากครับ
แต่ส่วนใหญ่เป็นมหายานเกือบทั้งหมดเลย

 

โดย: กะว่าก๋า 3 กุมภาพันธ์ 2564 22:31:12 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 4 กุมภาพันธ์ 2564 6:27:58 น.  

 

ชีวิตน่ะไม่ต้องสนุกที่สุดหรอก
ขอแค่มีเรื่องให้หัวเราะบ้างเวลามีทุกข์ก็พอ

ชอบๆ ประโยคนี้

----สวัสดีคร่า----

 

โดย: Love Memoirist (blue_medsai ) 4 กุมภาพันธ์ 2564 8:42:09 น.  

 

จากบล็อก


เลียนแบบโฆษณาครับ พูดชื่อร้านบ่อยๆ จะได้ติดหูครับ อิอิอิ


ขอบคุณสำหรับกำลังใจในบล็อก - ร้าน แพรเพียงพอ นะครับ

 

โดย: ทนายอ้วน 4 กุมภาพันธ์ 2564 20:04:39 น.  

 

ยินดีค่ะ
ราตรีสวัสดิ์นะคะ

 

โดย: Sweet_pills 5 กุมภาพันธ์ 2564 0:07:20 น.  

 

จากรีวิว น่าซื้อมาอ่านครับ วัยเด็กถ้าเซ็งแล้ว ชอบทำอะไรที่แหวกแนวเรียกร้องความสนใจ บางเรื่องที่ทำก็อันตราย
จากบล็อกทั้งแมวขาว แมวส้ม ขี้อ้อนทั้งสองตัวครับ

 

โดย: สองแผ่นดิน 5 กุมภาพันธ์ 2564 0:15:05 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับ

กรุงเทพเป็นแหล่งรวมร้านหนังสือเก่าที่เยอะมากๆเลยครับ
ทุกวันนี้ผมเห็นคนรีวิวไว้หลายร้าน
ที่ยังมีสามเกลอขายแบบยกชุด
แต่ก็มีร้านหนังสือปิดตัวไปเยอะมากด้วยเช่นกัน

ล้านนาโคโรเนียล
ผมไม่ได้รีวิวเพราะเป็นหนังสือภาพสถาปัตย์แบบล้านนาครับ
คล้ายๆหนังสือภาพวดลายเส้นน่ะครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 5 กุมภาพันธ์ 2564 6:33:37 น.  

 

วันแสนจะเซ็ง ตอนเป็นเด็กเหรอ อืมม นึกก่อนก็มันนานมาแล้ว
เคยมีเหมือนกัน

แต่ไม่เหมือนแบบบนหนังสือครับ หนังสือระยะหลังมานี้คง
ขายได้ดีกว่่าเพื่อน คงจะเป็นนิยายรักของหนุ่มสาว ส่วนเรื่อง
ของเด็กนี่ผมไม่แน่ใจ

เมื่อก่อนผมชอบแบบคุณก๋า คือการ์ตูน.. ต่อมาเรื่อง ดช.ชาวนากับอีก 7 เล่มชุดเดียวกัน และของคุณพนมเทียน

...
บุคคลิกของ ผจก.ไร่ ที่ผมเขียนเป็นแบบนั้นจริง ๆ เมา เหม็น
ไม่ค่อยอาบน้ำ ใจดีครับ

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 5 กุมภาพันธ์ 2564 6:42:41 น.  

 

เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง 




 

โดย: เซียน_กีตาร์ 5 กุมภาพันธ์ 2564 9:34:48 น.  

 

มาติดตามด้วยคนค่ะ

 

โดย: kae+aoe 5 กุมภาพันธ์ 2564 11:38:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


มาช้ายังดีกว่าไม่มา
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]




สวัสดีครับ
มาช้ายังดีกว่าไม่มา มาแนะนำตัว

ประกอบสัมมาชีพมัณฑนากรและวาดภาพประกอบ
งานอดิเรกคือการอ่านการ์ตูน หนังสือ(นิยาย) วาดรูปเล่น ทำอาหาร สำหรับการรีวิวหนังสือนั้นเริ่มขึ้นจากเมื่ออ่านบ่อยๆ เข้า ก็อยากที่จะจดบันทึกช่วยจำ และอยากแนะนำเล่มนั้นเล่มนี้ให้เพื่อนๆอ่านกันด้วย

ใครแวะเวียนผ่านมาหน้าบ้านก็เคาะประตูทักทายกันได้ครับ
ด้วยความยินดี
ขอบคุณครับ
[Add มาช้ายังดีกว่าไม่มา's blog to your web]