人生は 山もあるし、谷もあります ^_^ invisible tracker
Group Blog
 
<<
มกราคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
23 มกราคม 2550
 
All Blogs
 
คนสุดท้ายที่โดน Tag?

ก่อนอื่นต้องขอบคุณคุณ Rive Gauche มากเลยที่อุตส่าห์ให้เกียรติมา Tag เรา (นึกว่าจะทำนิ่งๆจะได้ไม่โดน Tag แล้วเชียวนา -_-!) แต่ดันหนีไม่พ้นเงื้อมมือเพชรฆาตของคุณ RG ไปได้ :D

โอเค...แฉตัวเองใช่ป่ะ เริ่มละนะ

-----

ตอนเด็กๆ เป็นคนที่ค่อนข้างประสบความสำเร็จเรื่องการเรียน คงเพราะหัวค่อนข้างดี (ขอชมตัวเองหน่อย) สอบได้ไม่เคยเกินที่สิบ ตอนเอนท์ก็ติดคณะที่เลือกไว้อันดับหนึ่ง เข้ามหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของไทยประเดิมสองเทอมแรกก็ได้สี่จุด จบด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง มาเรียนต่อปริญญาโทเทอมแรก ก็เป็นหนึ่งในสามที่ได้สี่จุด จากนักเรียนทั้งหมดสองร้อยกว่าคน

ทั้งหมดนี่ไม่ต้องใช้ความพยายามมากเท่าไหร่ รู้สึกขอบคุณพ่อแม่ที่ให้หัวสมองแบบนี้มา ทำให้เป็นคนไม่ค่อยเห็นเรื่องการสอบได้คะแนนดีเป็นเรื่องสำคัญ เพราะที่ผ่านมาไม่ต้องพยายามมากก็ทำได้ดี หรือภาษาปะกิตก็คงว่า take it for granted แต่ขอบอกว่าให้ความสำคัญกับการเรียนให้เข้าใจ และได้วิชาความรู้

ตอนวัยรุ่น เคยมาเรียนที่อเมริกาแป๊ปนึง รู้สึกว่าจะเป็นช่วงที่สิ่งแวดล้อมมีอิทธิพลกับตัวเองมาก และมีผลหล่อหลอมให้เราเป็นเราในทุกวันนี้ ลักษณะอย่างนึงที่บ่มเพาะขึ้นมาในช่วงนี้ (ความจริงอาจเป็นมาแต่กำเนิดแต่มาโทษอเมริกา:) ก็คือ การเป็นคนมี attitude ไม่รู้จะแปลเป็นไทยว่าอะไร แต่คือเป็นคนชอบ challenge คนหรือความคิดของคนอื่นจนรู้สึกว่าเค้าแน่จริงก่อนถึงยอมรับ...

ตอนว่างๆ ชอบช็อปปิ้ง เป็นคนบ้าซื้อของ ซื้อได้หลายประเภทตั้งแต่เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า (อันนี้แบบธรรมดา) ไปจนถึงถุงกอล์ฟ ถ้วยชาม เครื่องใช้ไฟฟ้า ต้นไม้ เครื่องนอน แว่นตา ฯลฯ และซื้อได้ไม่จำกัดสถานที่ เช่น ไปไดร์ฟกอล์ฟก็จะแวะร้านโปรช็อปดูของทั้งๆที่ไม่ได้ต้องการอะไร หรือเข้าร้านโกรเซอรี่ใหญ่ๆ ก็ขอสำรวจชั้นวางของหน่อยว่ามีขนมแพ็คเกจน่ารักๆมั๊ย หรือถ้ามีเพื่อนจะไปประเทศไหนหรือจะมาประเทศที่เราอยู่ก็จะรีบสั่งซื้อของมาจากประเทศนั้น เพราะรู้สึกว่าไหนๆก็จะมีคนไป/มาแล้วนี่นา ถือเป็นโอกาสที่ดีมั่กๆเลย :D (รู้ค่ะว่าเป็นโรคจิตเล็กๆ)

ตอนนี้ เป็นมนุษย์ออฟฟิศคนหนึ่ง ทำงาน กิน นอน*(ซ้ำ) ร่วมกับคนอีกประมาณ 8 ล้านคนในนิวยอร์ก ซิตี้ รู้สึกว่าไม่เคยลำบากเท่านี้มาก่อนในชีวิตและก็ไม่เคยสุขเท่านี้มาก่อนในชีวิต แต่ก็คิดว่าจะตั้งใจทำทุกวันให้ดีที่สุด

ตอนโต (กว่านี้) จะต้องเป็นเจ้าของตึกในแมนฮัตตันย่าน Upper East Side แถวใกล้ๆ Central Park ให้ได้ (นึกหน้ามุ่งมั่นประกอบ) พูดได้สามภาษา (ไทย อังกฤษ ญี่ปุ่น) คล่องเท่ากันหมด เป็นคนที่มีความสุข และมีความรักเผื่อแผ่คนอื่นค่ะ...(อันนี้ แฉความฝัน :)

-----

โอ้ว...เป็น 5 ข้อที่ต้องใช้พลังเค้นออกมาอย่างมาก หิวข้าวแล้ว ขอไปกินข้าวก่อนเน้อ เจอกันใหม่จ้า...



Create Date : 23 มกราคม 2550
Last Update : 25 มกราคม 2550 21:32:57 น. 6 comments
Counter : 338 Pageviews.

 
แวะเข้ามาอ่านความลับอะค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ


โดย: opleee วันที่: 23 มกราคม 2550 เวลา:12:04:22 น.  

 
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่คุณ opleee


โดย: Bumu IP: 71.249.241.130 วันที่: 23 มกราคม 2550 เวลา:21:54:28 น.  

 
นักช็อปเหมือนกันเลย

เก่งจังพูดญี่ปุ่นได้ด้วย เราเรียนมาก็ลืมๆไปมั่งแล้วแหล่ะเพราะไม่ได้ใช้

อย่าลืมเขียนเรื่องงานในบิ๊กแอ๊ปเปิ้ลนะคะจะรออ่าน


โดย: Rive Gauche วันที่: 25 มกราคม 2550 เวลา:7:24:31 น.  

 
สงสัยคุณ RG จะอ่านผิดนะคะ...
ที่บอกว่าพูดภาษาญี่ปุ่นได้คล่องนั่นคือ ความฝันค่ะ...ข้อนั้นแฉความฝัน :)


โดย: Bumu IP: 71.249.241.130 วันที่: 25 มกราคม 2550 เวลา:21:30:06 น.  

 
Hahaha..you're right. I left my brain on my desk at work I guess.


โดย: Rive Gauche วันที่: 26 มกราคม 2550 เวลา:21:44:16 น.  

 
ok


โดย: dome IP: 210.246.78.95 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2550 เวลา:19:07:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Bumu_Chan
Location :
* United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




"All man's miseries derive from not being able to sit quietly in a room alone."
- Blaise Pascal
Friends' blogs
[Add Bumu_Chan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.