พันครั้งที่หวั่นไหวกว่าจะเป็นผู้ใหญ่

ตั้งแต่หลังงานหนังสือมา เราก็มีเวลาว่างขึ้นเยอะมาก มีเวลาอ่านหนังสือหลายเล่ม แม้จะไม่ใช่หนังสือหนักๆ มีสาระอะไรมาก แต่ก็ถือเป็นช่วงเวลาที่ดีในวันว่างๆ ที่ทำให้เราได้อยู่เงียบๆ อ่านไปคิดไปเหมือนเมื่อก่อน (ตอนไหนนะ)

"พันครั้งที่หวั่นไหวกว่าจะเป็นผู้ใหญ่" เป็นความเรียงของอาจารย์ชาวเกาหลี คิรันโด ผู้เขียน "เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด" เล่มนั้นเราอ่านก่อนหน้านี้ไม่นานนะ แป๊บๆ มีเล่มใหม่มาอีกแล้ว และไม่รีรอที่จะซื้อเมื่อเห็นชื่อผู้เขียน

สำหรับเล่มนี้ ว่าด้วยเรื่องราวของชีวิตในพาร์ทที่โตขึ้น คร่าวๆ คือชีวิตคนเราหลังจากเรียนจบที่เพิ่งเข้าสู่วัยทำงาน ซึ่งการทำงานเป็นพาร์ทที่ยาวที่สุดในชีวิตและเราเองก็คิดว่าคนเราควรจะหาสิ่งที่ตัวเองชอบหรือสนใจให้เจอ

ความเรียงชุดนี้เป็นการนำตัวอย่างประสบการณ์ของทั้งตัวผู้เขียนเอง คนรู้จัก หรือบุคคลที่ประสบความสำเร็จมาอ้างอิง เขียนขึ้นเพื่อให้กำลังใจ ให้แง่คิดกับคนอ่าน และไม่เพียงแต่พูดถึงการงานเท่านั้น ตามชื่อหนังสือ "การเป็นผู้ใหญ่" คือพาร์ทใหญ่ของชีวิตที่มีองค์ประกอบหลายอย่าง ความฝัน งานอดิเรก ความรับผิดชอบ เงินเดือนเดือนแรก ความรัก การแต่งงาน จุดมุ่งหมายในชีวิต การประสบความสำเร็จ ความผิดพลาดต่างๆ นานา (จริงๆ ก็แล้วแต่ว่าใครจะมองความเป็นผู้ใหญ่ของตัวเองตอนไหนหรือเป็นยังไงนะเราว่า)

หลายเรื่องเราได้เรียนรู้ผ่านคำพูดพ่อแม่ คนรอบข้าง ดูจากหนัง อ่านหนังสือเล่มอื่นกันมาอยู่แล้ว แต่สำหรับเราอ่านหนังสือของอาจารย์คิมรันโดทีไรก็ได้กำลังใจทุกที ณ ขณะเวลาที่อ่าน ตัวตนของแต่ละคนในช่วงเวลานั้นๆ ก็ต่างกันไป ข้อดีของการอ่านสำหรับเราคือเหมือนได้แลกเปลี่ยนความคิดกับใครสักคนที่สนใจในเรื่องเดียวกัน โดยนำสิ่งที่ผู้เขียนเล่าเชื่อมโยงกับประสบการณ์ของตัวเรา ทำให้ได้คิดได้มองเห็นข้อบกพร่องหรือข้อที่พึงพอใจในตัวเอง

แน่นอนว่า หนังสือลักษณะนี้มีคำคมข้อคิดมากมาย มีหลายบทหลายตอนที่เราชอบ (เฉยๆ หรือไม่เห็นด้วยก็มี) บางอย่างเราอ่านแล้วก็ไม่เข้าใจแม้จะเป็นเรื่องง่ายๆ เช่นว่า "เส้นตรงคือเส้นที่ลากผ่านระหว่างสองจุดในระยะสั้นที่สุด" เราอ่านออกเสียงคิดตามแล้วก็ยังไม่เข้าใจ สงสัยจนต้องถามคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ สุดท้ายเราก็เข้าใจจนได้ ผู้เขียนเปรียบเส้นตรงกับการใช้ชีวิตว่าถ้าคนเราใช้ชีวิตแบบเส้นตรงนั้นน่าเศร้า เพราะแม้ว่าจะลากได้ยาวไกล แต่ก็ลากได้ทางเดียวในระยะทางสั้นที่สุด โดยไม่ขาดออกจากกันเท่านั้น (หมายถึงชีวิตที่ไม่ผ่านประสบการณ์ดีร้ายหลายหลาก) จริงๆ ตรงนี้เราว่าก็แล้วแต่คนนะ บางคนก็อยากใช้ชีวิตแบบเส้นตรงเพราะรู้สึกปลอดภัย แต่ประเด็นคือการอ่านที่ทำให้ได้เอาไปพูดคุยต่อยอดนี่ (นอกจากจะคุยกับตัวเราเอง) เราว่าสนุกดีนะ พูดคุยเถียงไปเถียงมา ฮาๆ

ส่วนประโยคที่ชอบในเล่มนี้ก็เป็นเรื่องที่เราๆ ก็รู้กันอยู่แล้ว แต่อยากเอามาเก็บไว้อย่างใกล้ชิดในนี้ด้วย ...

คนเรามักพูดกันเสมอว่า "ความล้มเหลวครั้งนี้ทำให้ฝันของฉันสลาย" ทั้งที่ความจริงแล้วความฝันไม่เคยหนีใครไปไหนเลย คนที่หนีคือตัวคุณเองต่างหาก ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความล้มเหลว แต่อยู่ที่ว่าคุณเรียนรู้อะไรจากความล้มเหลวและเจ็บปวดนั้นบ้าง ความล้มเหลวและเจ็บปวดหนึ่งครั้ง ย่อมเสียใจหนึ่งครั้งและเติบโตขึ้นอีกหนึ่งครั้งด้วยเช่นกัน ซึ่งการเติบโตนั้นเองจะนำพาเราเข้าใกล้ความฝัน ... จงอย่าหวาดกลัวการล้มเหลว แต่จงกลัวว่าจะสูญเสียความกล้าหาญที่จะลุกขึ้นอีกครั้ง

"พันครั้งที่หวั่นไหวกว่าจะเป็นผู้ใหญ่"
คิมรันโด เขียน / อมรรัตน์ ทิราพงษ์ แปล / springbooks

Create Date : 28 เมษายน 2556		1 comments
Last Update : 28 เมษายน 2556 13:42:13 น.
Counter : 1007 Pageviews.
Tweet Add to