กรรม ...ของของเราจริง... จากมุมมองของคนไร้สาระ







หลายวันมานี้ น้องคนหนึ่งมีความทุกข์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
จนแทบไม่มีสมาธิทำสิ่งใด เธอเพียรหาทางออก
แล้วบอกตัวเองว่า ตอบตัวเองไม่ได้สักอย่าง
ว่าทำไมของที่เป็นของเธอจึงเหมือน
ไม่ใช่ของเธอไปเสียหมด


แต่จขบ.มีคำตอบให้เธอ ตอบแบบฝันธงเลย ไม่มีสิ่งใด
ในโลกนี้เป็นของเราหรอก แม้แต่ลูกนัยตาของเรา
เราก็มีสิทธิ์ครอบครองเท่าที่เขากำหนดมา
พ้นกำหนดตาก็อาจบอดหรือมีอันเป็นไป


ชีวิตเป็นทุกข์อยู่แล้วเพราะมันเกิดแต่กรรมที่เราทำมา
เขาไม่ได้ให้เราเกิดมาเสวยสุข


มองโลกแบบเข้าใจว่า ถ้าเรามองคนที่ต่ำกว่า ลำบากกว่า
เราก็สบายกว่า ถ้ามองสูงกว่า เราก็แย่กว่า ยอมรับ
ความจริงว่าทุกคนมีกรรมติดตัวมาไม่เท่ากัน
และกรรมที่ติดตัวมาก็คือสมบัติที่ติดเราไป
ทุกชาติ พยายามปลดกรรมด้วยการวาง
หลายๆ ทุกข์ลงเสียบ้าง เพื่อจะได้
ตั้งใจสร้างกุศลกรรมไว้ต่อไป
เราล้างกรรมที่มีมาไม่ได้แต่ทำให้ภพชาติ
ต่อๆ ไปดีขึ้นได้จนอาจไม่ต้องมาผจญกรรมอีก


ความทุกข์เป็นสิ่งที่มนุษย์พึงผจญอย่างมีสติ
และอดทนตามที่ควร


จขบ.ก็กำลังพยายามเข้าใจกรรมของตัวเองพร้อมๆไปด้วย
เหมือนกัน ไม่มีใครมีความทุกข์และปัญหาที่แก้ไม่ตก
อยู่ที่เรามีสติ บางเรื่องที่ต้องพูดกับคู่กรณีให้ชัดเจน
ก็พูดเสีย แม้มันจะจบลงแบบเจ็บสุดๆ ก็ยังดีกว่า
ปล่อยแผลให้เรื้อรัง ไม่เกิดประโยชน์แก่ใคร
แต่อย่างใด ความเจ็บย่อมคลายลงตามเวลา
ที่เขาว่าเป็นยารักษาที่ดีที่สุด







ขอให้น้องผู้นั้นผ่านพ้นตรงนี้ไปได้ด้วยดี จขบ.ก็พูดอะไร
แบบนี้ได้แค่นี้แหละ จริงใจที่สุดจากคนที่เอาแต่เฮๆ ฮาๆ
ไปวันๆ แต่บางครั้งคนที่ดูเหมือนมีความสุขก็อาจมี
เบื้องหลังสะเทือนใจมากได้เหมือนกัน
อยู่ที่เราอยากมีชีวิตแบบไหนก็สร้าง
มุมที่จะอยู่ให้เย็นขึ้นได้สักมุมก็พอ เพราะ
เมื่อถึงเวลาจะได้พักให้สงบจริงๆ เราก็ต้องการ
ที่พักแค่ 2 x 6 ฟุตเท่านั้นเองไม่ใช่หรือ
ทุกอย่างที่เราคิดว่าเคยมี เคยได้ เคย
เป็นของเราก็หาใช่อีกต่อไปไม่


ยิ้มไว้เมื่อทุกข์มาเยือน เพราะมันก็เป็นอีกอย่างที่เป็นแค่มายา
อย่าเพลินหลงไปกับมันเลย หาความสุขพอสมควรเมื่อสิ่งนั้นยังอยู่
กับเรา วางเฉยเสียบ้างเมื่อจำต้องสูญเสียพลัดพรากในวันหนึ่ง
เพราะนี่เป็นกฏธรรมดาที่สุด... มีแล้วหมด
พบแล้วพราก ได้แล้วเสีย


แล้วมักเสียไปอย่างที่เราคิดว่าไม่ได้รับความยุติธรรมด้วย
แต่ความยุติธรรมมีเท่ากรรมที่เราเอาติดตัวมาด้วยนั่นแหละหนอ


จึงมีแต่กรรมเท่านั้นที่เป็นต้นทุนชีวิตไปตลอดทุกชาติภพ
อยากให้อยู่เย็นเป็นสุขจนถึงเมื่อไม่ต้องกลับมาเกิดอีก
ก็จงเพียรสร้างแต่กรรมดีเสียตั้งแต่บัดนี้เถิด







ขอให้ทุกๆ ท่านจงระงับทุกข์ได้ตามสมควรด้วย


ธรรม เก็บมาจาก
ข้างหมอนคุณยาย








Create Date : 07 กันยายน 2553
Last Update : 7 กันยายน 2553 13:20:00 น.
Counter : 1114 Pageviews.

0 comments
ความหวัง อาจารย์สุวิมล
(19 พ.ย. 2563 17:47:17 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกม.ที่ #265 : ความหวัง ตะลีกีปัส
(16 พ.ย. 2563 11:38:41 น.)
ถนนสายนี้ ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 265 "ความหวัง" สองแผ่นดิน
(15 พ.ย. 2563 23:55:51 น.)
ยังมีความหวัง พระจันทร์สีม่วงง่วงๆ สม่ำเสมอ
(15 พ.ย. 2563 19:11:34 น.)

Nulaw-08.BlogGang.com

BlogGang Popular Award#16



ภาวิดา คนบ้านป่า
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 136 คน [?]

บทความทั้งหมด