เมื่อเดือนที่แล้ว ทำเอนทรี่ต้นไม้สองครั้งที่ขอ "งดโหวต" มีเพื่อนๆมาถามหลายคนว่า เขียนบล็อกต้นไม้ ครองสายฯ 1 ต้นไม้ด้วย ทำไมให้งดโหวตเรื่องราวของดอกไม้ เลยคิดว่าต้องคุยกันสักหน่อย เพราะจะต้องเป็นแบบนี้ไปบ้าง เดี๋ยวเพื่อนจะว่า เป็นอะไรหว่า เดี๋ยวเอาเดี๋ยวไม่เอา ยุ่งยากแท้เว้ยยย พี่ภา 555

คำตอบก็คือ คนบ้านป่าทำบล็อกต้นไม้มาหลายปีเพื่อบันทึกเรื่องราวการปลูกต้นไม้ที่บ้านป่าบนพื้นที่ซึ่งแต่เดิมเมื่อ 20 ปีมาแล้วเป็นป่าหญ้า ครั้งแรกที่ได้สายฯก็อย่างที่เคยเล่าไปแล้ว เป็นเรื่องเหนือความคาดหมาย ทำให้ซึ้งในน้ำใจไมตรีของเพื่อนๆ และอยากตอบแทนเท่าที่จะทำได้ แต่การที่ได้สายฯมา 7 ปี สายฯหนึ่ง 5 ครั้ง สายฯสอง 2 ครั้ง มันเยอะเกินไป เกือบจะโมโนโปลี่แล้ว ใช่ว่าเราทำบล็อกดีกว่าคนอื่นหรือมีความรู้ในเรื่องนี้ดีมากก็หาไม่ มีกูรูแวะมาติเตียนบ่อยไป โดนด่าเป็นควายก็เคย แต่เราไม่ได้ใส่ใจ บอกไปจนเบื่อแล้วว่า เราแค่กูรู้ ลองผิดลองถูกกับงานนี้ สั่งสมประสบการณ์เองและไม่เคยคุยว่าทำแล้วดี



ด้วยเหตุนี้ จึงปรารภมาหลายปีแล้วว่า คนมาเล่นหมวดเดียวกันควรได้ครองสายฯดีๆบ้าง ผลัดกันเก็บเกี่ยวไปเป็นที่ระลึกในการมาเล่นด้วยกันนี้ อยากให้คนที่ได้แล้ว ไม่ต้องได้อีก แต่เรามีเรื่องต้นไม้ที่อยากบันทึกต่อไปอีกเยอะมาก เมื่อบล็อกแก๊งไม่มีนโยบาย "แขวน" คนที่ได้แล้ว ก็คงต้องแขวนตัวเองเสียบ้าง ปีนี้เราจึงของดโหวตดอกไม้ที่ไม่ใช่ของบ้านป่าตามวัตถุประสงค์ของเรา และแบ่งงานไปทำเป็นงานอดิเรกบ้าง เพราะไม่ว่าจะอย่างไร เราก็คิดว่ายังสมควรตอบแทนบล็อกแก๊งด้วยการร่วมกิจกรรมที่เจ้าของบ้านจัดมา ตามที่เราเห็นสมควรจะจัดการกับตัวเอง บางปีลืมจัดการตัวเองก็ตัวฮูตัวอิทนะคะ



จากเหตุการณ์สูญเสียครั้งยิ่งใหญ่เมื่อปลายปีที่แล้ว เราแทบอยากหยุดเขียนบล็อกไปเหมือนเพื่อนๆหลายคนที่ไม่มีแก่ใจจะทำอะไร ทิ้งบล็อกไปเลย แต่เราก็ไม่สามารถทิ้งการทำบันทึกให้บ้านป่าจนเป็นศูนย์ ในช่วงต้นปีจึงทำไม่ได้กี่เอนทรี่ กว่าจะรู้สึกตัวว่า ครองสายฯหนึ่งอยู่ควรทำผลงานให้คู่ควรก็ผ่านไปครึ่งปี กลับมาตั้งใจทำผลงานให้พอสมควร ถึงตอนนี้ก็ทำโหวตตามจำนวนหน้าบล็อกได้มากกว่าจำนวนโหวตเมื่อปีที่แล้ว ตอนนี้ก็ไปสบายๆ สอวอก็ต้องพักผ่อนบ้าง

ทำไมเราจึงทำโหวตครึ่งปีสบายๆแล้วได้โหวตมากกว่าปีที่แล้วทั้งปี ก็เพราะการทำจำนวนโหวตปีนี้แต่ละคนมีสิบโหวตทุกวันและโหวตซ้ำหมวดได้ จึงเป็นเรื่องง่ายมาก เมื่อก่อนมี 5 โหวต ต้องโหวตต่างหมวดอีก กว่าจะได้สักพันโหวตก็หืดขึ้นคอ เดี๋ยวนี้ทำกี่บล็อกก็ตาม ถ้าทำอย่างมีวินัยในการเขียน รวมแล้วทั้งปี 3-4000 โหวตก็หมูๆเอ๊งงงงง เขียนบ้าง หยุดนอนเล่นบ้าง งดโหวตไปบ้าง ทำ 2-3000 โหวตก็หมูๆอีก ไม่เชื่อไปถามเฮียก๋าดู ป่านนี้เฮียมีแกงโฮะกว่าสี่ห้าพันโหวตแล้ว ขอบอก แต่โหวตหน้าบล็อกนี้ก็จะมีโหวตเสียอีกมากแน่นอนนะคะ



แล้วโหวตเป็นพันๆนั่นล่ะ ไปเอามาจากไหน แลกโหวต ขอโหวต หรือ ล่าโหวต เพื่อนๆหลายคนบอกว่า ไม่ชอบเล่นโหวตเลยทั้งที่ก็อยากได้สายฯมาเป็นที่ระลึกบ้าง ผลงานของเขาเราก็ว่าไม่ได้ขี้เหร่ตรงไหน แต่เพื่อนบอกว่า เวลาไป "ขอโหวต" ใคร มันเขินๆยังงัยไม่รู้ ก็แล้วทำไมต้องขอ ผลงานอย่างของเพื่อนๆพวกนี้ ไม่ต้องขอหรอก แค่มีมนุษยสัมพันธ์อย่างถูกกาละเทศะเท่านั้น พูดเหมือนเก่งเรื่องโหวต มันแค่ซึมๆเข้ามาตามระยะเวลาที่ผ่านไป

เราเคยหงุดหงิดกับกติกาโหวตที่ทำให้สามารถได้รางวัลโดยไม่ต้องเอาคุณภาพผลงานมาแลก แต่เดี๋ยวนี้เรามีเพื่อนดีๆที่ทำผลงานเจ๋งๆเยอะ เราจึงเมินเรื่องนี้ไปได้มาก และสรุปการเล่นโหวตตามสมควรไว้ที่การ "แลกโหวต" กันด้วยปัจจัยหลายอย่างที่ต้องพยายามเข้าใจ และในสังคมของเราที่อบอุ่นด้วยความหวังดีและแบ่งปัน ไม่ใช่เห็นแก่ตัวและตักตวง เราและเพื่อนๆส่วนใหญ่จึงอยู่ในระดับนี้มาตลอด การขอหรือล่าจึงต้องขอฝากไว้ว่า ไม่ทำให้ภูมิใจในรางวัลที่ได้ ความภูมิใจต้องแลกมาด้วยคุณภาพของผลงานและความจริงใจในมิตรภาพซึ่งสำคัญมาก



ก่อนที่ใครจะเครียด ต้องยอมรับว่า ด้วยวัยของเรานี้ ก็คงเขียนบล็อกได้อีกไม่นาน อยากหยุดพักแล้วเหมือนกัน แต่เมื่อยังมีบ้านป่า (แถมตอนนี้มีสองป่า) และเรายังเขียนบันทึกไหว ก็คงยากจะเลิกเขียนหมวดบ้านและสวนได้ แม้ว่าใครจะอยากช่วยให้เลิก และอาจเขียนมากขึ้นถ้าหาใครมาช่วยดูแลเรื่องการถ่ายทำภาพได้ ยังมีเรื่องให้เขียนมากกว่าที่เขียนมาแล้วเสียอีก ช่วยๆอ่านกันต่อไปด้วยเด้อค่ะเด้อ

วันนี้กวนใจมามากพอสมควรแล้ว ขอลาไปก่อนนะคะ
รักษาสุขภาพด้วย จขบ.ขอลากลับบ้านป่าสองวันค่ะ
ขอบคุณโจทย์ของน้องต่อที่เปิดกว้างมากด้วย

LITERATURE